DarkSide อีกด้านของคุณ 2 ไดอารี่ปรารถนา

chokond

           "โท ไปกินข้าวข้างนอกกันไหม?"
' H6 L, d) o& e* S, l
7 w- q% V. V- X) d           โก้เอ่ยปากชวนเพื่อนร่วมงานไปทานอาหารกลางวันร้านข้างนอกมหาลัยด้วยกัน แต่วันนี้โทนั้นมีสิ่งค้างคาใจที่ต้องไปจัดการ จึงเอ่ยปากปฏิเสธแม้ในใจอยากจะตามไปด้วยก็ตาม

           "ไม่ล่ะครับ วันนี้ผมนัดไอ้เรย์ไว้ พวกพี่ไปกันเลยครับ"

  F3 F3 D% U4 B' k           เมื่อโทเอ่ยบอกเหตุผล คนอื่น ๆ ก็พากันทยอยเดินออกจากห้องทำงานไป โทมองตามหลังของโก้ เรื่องที่ฝันเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาทำเอาหน้าขึ้นสี ไม่รู้ว่าเป็นความฝันหรือเป็นความจริง แต่มันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกวูบวาบไม่น้อย แม้อีกใจจะรู้สึกอิจฉาอีกคนก็ตามที เมื่อแผ่นหลังของโก้ลับตาไป โทก็หยิบมือถือขึ้นมากดสายไปหาเพื่อนสนิททันที แต่ไม่ทันที่เขาจะพูด อีกฝ่ายกลับขัดขึ้นมาเสียก่อน….

           "ไอ้โท กูรออยู่ร้านก๋วยเตี๋ยวนะ รีบมา ตอนนี้คนไม่เยอะ มาช้าเดี๋ยวอดแดก"
! @; B" p# e; p# f  z           "เออ ๆ"
3 C/ p8 n) A- L
' f* Z5 q8 a5 V           ไม่นานหลังจากวางสาย ชายหนุ่มก็รีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินทางไปยังคณะบัญชีและการจัดการทันที
- O- x' P# d7 U. K" ^' \
" W2 L) a& }  V2 @8 W           นักศึกษาในคณะค่อย ๆ ทยอยกันมายังโรงอาหาร แต่โรงอาคารคณะคนไม่ค่อยเยอะมาก เพราะหลังคณะบัญชีนั้นติดกับคณะมนุษยศาสตร์ ทำให้ผู้ชายคณะบัญชีพากันไปเหล่สาวที่นั่นเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ที่คณะมนุษยศาสตร์ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของอาหาร ขนมหวาน และของทอดต่าง ๆ มากมาย ต่างกับคณะบัญชีที่มีชื่อลือเลื่องของร้านก๋วยเตี๋ยวเพียงอย่างเดียว

: Z) E$ M; T) f# S5 n           "มีอะไรวะ ถึงนัดกู"
1 i% c$ @9 g2 ?& I4 M
" x& ~" k. f: I6 B2 C           หลังจากซื้อก๋วยเตี๋ยวและน้ำดื่มพร้อม เรย์ที่สงสัยก็เอ่ยปากถามเพื่อนทันที เพราะปกติโทมักจะนัดเจอหลังเลิกคลาสช่วงเย็น หรือไม่ หากไม่ใช่เรื่องสำคัญเขาจะเจอกันช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ไม่เคยนัดพักเที่ยง มีแต่เรย์เองที่มักจะนัดตอนเที่ยงเพราะเป็นคนใจร้อน

5 F# e) i1 J7 x) E5 Z           "กู มีเรื่องจะปรึกษามึงหน่อยว่ะ….."
9 a, U. l3 D* w6 [$ h
, U/ U: D3 n7 X. b4 O7 q6 @           เรย์จากที่กำลังซดน้ำซุป ต้องชะงักไปเมื่อเพื่อนรักอย่างโทพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ เพราะโทมักจะติดตลก แต่คราวนี้มาแปลก

           "มึง….มีอะไรวะ"
7 L7 B: x. h  d
           เรย์วางช้อนแล้วยื่นมือไปจับมือเพื่อน สัมผัสได้ถึงความเย็นจนน่าเป็นห่วง
( N/ D+ T# ^& L0 D3 [" B
           "ก่อนหน้านี้…มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นกับมึงไหม…."
% \: h9 M/ b, H, Y0 |; S           "เรื่องแปลก ๆ ?"
2 x- A1 k! O! t7 w% |           "อืม หลังจากที่มึงไปปรึกษากับหมอกที่ชมรม มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นกับมึงไหม"
% m0 d% q5 T; s: m0 p% M3 u
' b. i/ T! m* [% b3 \           เรย์ตกใจหน้าถอดสีหลังจากได้ยินคำถามของเพื่อนสนิท กลัวว่าเพื่อนจะไปรู้อะไรมา

           "ทะ ทะ ทำไม มึงทำไม มีอะไร ทำไมถึงถาม!?"

           โทรู้ได้ทันทีเพราะท่าทางลนลานของเพื่อน เขาจึงมั่นใจว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ แต่เพื่อนของเขาคงไม่บอกอะไรเป็นแน่ เขาจึงเปิดด้วยการอธิบายเรื่องราวก่อนหน้า….
  D1 F) ~4 n- z# \
& x4 k; d! E) {* |! c/ a           "มันอาจจะฟังเหลือเชื่อนะมึง แต่…ก่อนหน้านี้กู ได้ของมาจากชมรม แล้ว…มันเกิดเรื่องแปลก ๆ ขึ้นกับกู"
3 l- f# V  \' ?& U+ d- g           "ยะ ยังไง"

# Y+ ~+ H, |+ t, @. M! f4 c           เรย์ยังคงกระอักกระอ่วนกลัวเพื่อนจะรู้เรื่องที่เขาไปค่ายบำบัดมา

           "กูได้สมุดไดอารี่มาเล่มนึง แล้วกูเขียนเรื่องพี่โก้…พอกลางคืน กูฝันเห็นพี่โก้อะมึง"
! B$ t7 b  u5 [$ M) R) c9 ?
9 Q! p: d  j& U. E2 l! Q           ฟังจบเรย์ที่นั่งเกร็งอยู่ก็ผ่อนคลายขึ้นมาทันที นึกว่าจะโดนจับได้ เรย์ละมือจากโทแล้วหันมาซดน้ำซุปต่อ

           "ซูดดด อ่า มึงอะคิดมาก กูก็นึกว่าเรื่องอะไร ก็แค่ฝันเห็นพี่โก้ แต่ก่อนมึงก็ฝันเห็นพี่แกหนิ…ตอนที่มึงฝันเปียกอะ ฮ่า ๆ"
: f6 x% j2 t- ]: k" v7 E           
           เรย์โล่งใจก็เผลอแซวเพื่อนออกมาถึงเรื่องในอดีตที่โทเคยเล่าให้ฟัง

           "สัส ไม่ใช่ คือ ตอนที่กูฝันอะ กูหยิกตัวเองด้วยนะมึง แล้วกูก็เจ็บ เนี่ยมึงดู กูหยิกในฝันแต่พอตื่นมาแขนกูก็มีรอยแดง"

3 s1 Q  }2 k" E- |# }$ V- Z8 ?& J           โทพยายามเล่าและยกเหตุผลที่ทำให้เขารู้สึกไม่ปกติ เรย์พอได้ฟังก็อึ้ง เพราะเขาเองก็เคยประสบกับเหตุการณ์คล้ายกันนี้ แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมามากได้ เนื่องจากหมอกได้ย้ำกับเขา ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นห้ามบอกกับใครเด็ดขาด
8 @% A* m5 ]. ]. u7 f3 f0 ^
8 z. e# D2 O1 }8 d- v) r+ [) w. S8 S           อึก…

           เรย์กลืนน้ำลายลงคอด้วยความกังวล พร้อมหันไปจ้องหน้าของเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง เพราะตอนนี้ โทอาจจะพบเจอกับเรื่องเหนือจินตนาการจริง แต่เขาไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้
. T5 R2 }% ^8 E3 Z7 B$ f% n
           "ทำไม…มึงไม่ไปถามหมอกดูล่ะ กูว่า ถ้าไปถามดู อาจจะรู้อะไรเพิ่มเติม"
3 p2 n3 c" j- _, Q; X5 y$ P" q! ?
           "เออ ขอบใจมึง"
2 h5 ~5 C# s( M+ u3 ?: t" t" F
           โทเองก็นึกตำหนิตัวเองในใจ ว่าทำไมแค่นี้เขาคิดไม่ได้ ถึงกับต้องลนลานมาถามความเห็นจากเพื่อนรัก ทั้งที่หมอกเองน่าจะตอบได้เคลียร์กว่า

& t9 ^9 x% v  C: l           หลังจากแยกกัน โทก็กลับมาทำงานดังเดิม ในหัวมีแต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน และคำถามเต็มหัวที่อยากจะถามกับหมอกจนโก้สังเกตเห็น
- Z6 W4 ?* j! Y, `8 z( C+ V# K; c
           "โท โท เป็นอะไรหรือเปล่า"
( U% l2 h8 S9 L7 M; W
) J% ?6 y+ K% j7 W3 ]           โก้เดินเข้ามาหาโทที่โต๊ะพร้อมวางแฟ้มเอกสารให้กับเขาลงข้างกาย
5 x! ^  [6 p* K. n" `! r
           "มะ ไม่เป็นไรครับพี่โก้ แค่คิดนู่นนี่ไปเรื่อย"
. G; ?; e8 g1 I9 Z4 r7 A. Q           "อ๋อ โอเค นี่แฟ้มของเรานะ หลงมากับกองของพี่"
* R8 \, _/ T* e4 n- J           "ขอบคุณครับพี่"

           โทเอ่ยขอบคุณแล้วยิ้มใหกับโก้ โก้เองก็ยิ้มตอบ ทันใดนั้นเอง ภาพใบหน้าของโก้กับน้องเขยของเขาเมื่อคืนก็แวบเข้ามาในหัวจนโทต้องรีบเบนหน้าหนีไปทางอื่น…

2 D* r  M6 `5 \, l+ j           พอเลิกงาน โทตรงปรี่กลับหอทันที ภาพบรรยากาศที่นักศึกษาเลิกเรียนพากันเล่นบาส บางคนก็นั่งเล่นมือถือข้างสนาม บางคนเปลี่ยนชุดลงมาซักผ้า ใช้ชีวิตกันตามปกติ แต่ไม่ใช่กับอาจารย์คุมหอ เพราะโทนั้นรีบเดินด้วยความเร็วไปยังห้องชมรมจนเด็กที่เดินสวนมาทักทายก็พากันงง ที่อาจารย์โทนั้นไม่สนใจ ผิดจากปกติ
( J# L* F7 c- U* }: e# Y& N. W
           "หมอก อาจารย์มีเรื่องอยากถาม"
4 w. T. z, F' U7 Y' s5 {0 e1 h           เมื่อเดินเข้าห้องชมรมพบว่าหมอกนั่งอยู่ที่โต๊ะประธาน โทจึงเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้รับแขกแล้วเอ่ยถามทันที

" S- c! u3 ?  k           "เรื่องไดอารี่ใช่ไหมครับ"
           โทอึ้งไปชั่วขณะ เพราะเขายังไม่ทันเอ่ยปาก แต่หมอกกลับพูดมาก่อน โทไม่ตอบแต่พยักหน้าให้ หมอกยิ้มกว้างแล้วเอ่ยต่อ

           "ผมให้เป็นของขวัญแทนคำขอบคุณที่อาจารย์ช่วยเหลือและสนับสนุนชมรมครับ เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากชมรม"
, k1 e( D2 k& B0 @% S; X           "...."
, n5 f* _( n& S7 O6 X8 n$ {           "แต่พูดตามจริง ผมไม่ได้เป็นคนให้ไดอารี่นะครับ ไดอารี่….มันเลือกอาจารย์เอง"

, |. D6 B- s' A! I           "เธอ…หมายความว่าไง"
5 l) D1 J' o8 R  w" W$ w5 B" Q           แม้โทจะไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ แต่เขาไม่สามารถหาคำตอบจากเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ทำให้เขาเริ่มเปิดใจยอมรับมันขึ้นมาบ้าง…
" Y4 Q9 c! a. f3 Q  U3 y# ?2 ?$ i
' r' q1 ]4 r5 y* N: |           "ว่ากันว่า ไดอารี่เล่มนั้น เป็นไดอารี่ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากผู้มีพรสวรรค์ที่ไม่สมหวังในความรัก ก่อนที่จะตาย เขาอยากจะมอบสิ่งสุดท้ายให้แก่โลกใบนี้ สิ่งที่สวยงามที่จะทำให้ผู้คนที่ท้อแท้และหมดหวังในความรัก ได้มีโอกาสสัมผัส และรู้สึกถึงความปรารถนาของตัวเอง"
           "...."
           โทนึกตามที่หมอกพูด ก็ดูเหมือนเพ้อเจ้อ แต่มันตรงกับเขาเลย ชีวิตรักที่ไม่สมหวัง และไดอารี่ก็ปรากฏในตอนที่เขากำลังจะตัดใจจากโก้…ซึ่งมีเพียงแค่เขาเองที่รู้ในข้อนี้
! E) D% B* w& N
. r8 e5 z" \9 y1 f' v* M           "ตามที่ผมรู้มา เพียงแค่เราเขียนชื่อ หรือข้อมูลต่าง ๆ ถึงคนที่เรานึกถึงไว้ในสมุดไดอารี่ ก็จะทำให้เราพบเจอกับความปรารถนาที่ต้องการ…"
* R) D# C/ E, e% {: I% f* n+ Y1 |
; W' [5 L9 P6 L8 ^           หมอกว่าจบก็ยิ้มให้กับอาจารย์ โทเพียงพยักหน้ารับรู้ พลางนึกถึงสิ่งที่เขาเขียน
& I8 J6 }. E6 w
5 [9 {+ D- B/ w% A           ฉิบหายแล้ว!
/ t: n: s& i( L+ e
           หากที่หมอกว่ามาเป็นความจริง ชื่อที่เขาเขียนไว้ในไดอารี่นั้น….

0 @) x4 P! `. c) t, Q           โทรีบวิ่งขึ้นห้องพักของตนด้วยความรวดเร็ว หลังจากไขกุญแจเข้าห้องมาได้ก็ตรงไปยังโต๊ะทำงานแล้วเปิดสมุดไดอารี่ออกมา พบว่าข้อความในสมุดนั้น ส่วนที่เป็นชื่อของโก้ได้หายไป เหลือเพียงคราบน้ำหมึกจาก ๆ โทรีบฉีกสมุดหน้าแรกที่เขียนนั้นทิ้ง เพราะเขายังคงไม่พร้อมหากคืนนี้จะฝันเห็นชื่อคนในครอบครัวที่ตนจรดปากกาลงไปได้ เขายังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนั้น….

           ฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนสีจนมืดสนิท แต่โททนั้น ยังคงกริยาท่าเดิม เขานั่งจ้องไปที่สมุดเล่มนั้นตั้งแต่เย็นจนมืด ในหัวมีความคิดต่าง ๆ ตีกันยุ่งเหยิง
6 z; ^4 c9 D; [2 q
& r% S( e% C7 i% ^0 R# r/ y           ใจนึงก็อยากที่จะลอง ว่าที่หมอกพูดนั้นจริงหรือเปล่า แต่อีกใจก็กลัวว่าหากมันเป็นจริง เขาจะรับผลที่ตามมาได้หรือไม่….

           โทสูดหายใจเข้าออกเป็นจังหวะเพื่อเรียกสติ แล้วตัดสินใจลุกเตรียมไปอาบน้ำ แต่ก่อนที่จะออกจากห้อง มือของเขาคว้าลูกบิดประตูค้างไว้แล้วหันกลับมามองไดอารี่ มันเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้โทไม่สามารถละสายตาจากมันได้ จนในที่สุดโทเดินกลับมานั่งจ้องมันดังเดิม แต่คราวนี้ เขาหยิบปากกาขึ้นมา แล้วเขียนชื่อใครบางคนลงไป ก่อนจะลุกออกจากห้องไปอาบน้ำอาบท่า
% D/ y) D8 H& c5 w
           ก่อนจะนอน โทได้เปิดไดอารี่ดูอีกครั้ง เมื่อคิดว่า มั่นใจในสิ่งที่ทำแล้ว เขาก็ปิดไฟแล้วทิ้งตัวลงนอนเพื่อรับมือกับความฝันอันพิศวงต่อไป…

           กลางดึกคืนนั้นเอง สมุดไดอารี่ที่ถูกปิดไว้ กลับเปิดขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ หน้าของไดอารี่ถูกเลื่อนเปิดทีละหน้า จนไปหยุดอยู่ที่หน้าที่โทเขียน

__________
! }% G( K9 I% _
           เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ตอนที่ผมพึ่งเรียนจบปริญญาโท ผมได้คบกับผู้ชายคนนึง เขานิสัยดีมาก และดูแลผมดีมาโดยตลอด เขาเข้ามาในตอนที่ผมกำลังหมดศรัทธาในความรัก
8 B$ O# ~# U9 _  X+ d$ J! d
           แต่แล้ววันหนึ่ง เขาก็บอกเลิกกับผม ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น ไม่มีเหตุผลอะไรจากเขาเลย สิ่งเดียวที่เขาบอกกับผม
' a; ]# C! [$ p1 h0 k
, U- s% v, F. k* |; B           ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
9 t! n# p" V5 d- d5 b, B2 p6 a
           เขาบอกกับผมเพียงเท่านี้ ทำให้ผมไม่รู้เลยว่า ผมทำอะไรผิด ผมต้องปรับปรุงหรือแก้ไขยังไง ผมต้องทำอะไรเพื่อจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

) |9 h) H8 r7 l+ Q( s  E           ชื่อของเขาคือ….ต้อล ธวัชชัย

John1973

ขอบคุณครับ

RfMazz

ขอบคุณครับ

John1973

ขอบคุณครับ

ทัดดาว

ขอบคุณ​มาก​ครับ​

bigdure

ขอบคุณครับ

Mat28

ขอบคุณมาก

thekang

ขอบคุณมากครับ

zambaloo

สนุกดี

jua

น่าติดตามมากครับ

boyzmember

ขอบคุณครับผม

sakusakutaro

ขอบคุณครับ

supawa

ขอบคุณครับ

sonniie

ขอบคุณครับ

Tonnamcha

ขอบคุณครับ

แมลง

สุดยอด

uuuukrubb

เยี่ยมครับ

Kran13

ขอบคุณครับ

iiupkoop

ขอบคุณครับ

SMBoy

ขอบคุณครับ