Slave Village หมู่บ้าน(เซ็ก)บำบัดรัก ตอนที่ 5 ตรวจร่างกายก่อนเข้าหมู่บ้าน

chokond

"เรย์ เพชรว่า…พวกเราโดนหลอกแล้วล่ะ!!!"
1 n/ \7 }" l' y1 Q/ ^+ X

2 วันก่อน
! H8 M, s) j  s0 I

"มึงจะไปจริงหรอวะ กูว่ามันน่าสงสัยเหมือนที่แฟนมึงพูดอยู่นะ"
โท ถามกลับเรย์ที่มาปรึกษาเขาเรื่องนี้ หลังจากที่เรย์ตัดสินใจเล่าเรื่องหมู่บำบัดรักให้กับโทฟัง

' }+ a( T0 \6 ?
! a0 @* w" z; ^1 r! g "มึง กูเช็ดดูแล้ว มึงเองก็เห็นคอมเม้นพวกนี้ แต่ละคนที่ไป กลับมาเขารักกันมากขึ้นทั้งนั้น…"
เรย์พูดอธิบายพร้อมจบประโยคด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง เมื่อโทเห็นว่าเพื่อนตนเองอยากจะไปให้ได้ จึงปลอบใจไป


, d! w. T0 Z' X, w "อะ อะ กูก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่ถามดู ถ้ามึงพร้อมก็ไปเถอะ แต่ถ้ามีปัญหาอะไรโทรหากูนะ"
เรย์เงยหน้ามองเพื่อนสนิทที่สนับสนุน ในใจรู้สึกมีความหวังขึ้นมา


"แต่มันไม่บังเอิญไปหรอวะ ตรงกับวันครบรอบมึงพอดีเป๊ะ!"
"มึงพูดเหมือนเพชรเลยว่ะ ฮ่าๆ"
3 u3 `0 u* x" c. \( M8 {

; X3 F+ Z: V! ?2 [, T+ b" C0 Mสองเพื่อนรักคุยกันออกรส โทที่เห็นว่าเพื่อนของตนอยากไปมาก แสดงว่าเพื่อนตั้งเป้าไว้สูง โทแค่ไม่อยากให้เพื่อนผิดหวัง เรื่องหมู่บ้านนี้ จะจริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่ถ้าไปแล้วเยียวยาความรู้สึกของเพื่อนเขาได้มันก็ดี แต่นอกจากกังวลเรื่องนี้แล้ว หากทั้งสองกลับมาจากหมู่บ้านปริศนานี่แล้วยังระหองระแหงไม่ดีขึ้น เขาก็พร้อมที่จะคอยปลอบหากถึงวันนั้น…
* V% ~% i2 }: u2 o. K) L

- q0 K3 e- e& t( x2 `# p4 w  z) _เรย์และเพชรเตรียมข้าวของอุปกรณ์ทุกอย่างไว้พร้อม กระเป๋าสัมภาระที่มีขนาดใหญ่หลายใบถูกขนขึ้นรถอีโคคาร์ของเพชร ทั้งสองพากันออกเดินทางไปยังหมุดหมายที่ทางเว็บไซต์บอกมา
  r  E; _: D7 x% G! s- C
' S% [* A; M' `, K1 T8 b
…..ทั้งสองคนจอดรถท่ามกลางลานดินโล่ง เพชรเปิดประตูรถลงไปด้านนอก พร้อมมองดูความเคว้งคว้างท่ามกลางธรรมชาติ
7 h' z' e+ e7 h# J( `
/ h. m5 \  X  t! r
' W+ f6 d+ }/ S  A) n6 f"เรย์ เพชรว่า พวกเราโดนหลอกแล้วล่ะ"
5 i4 H2 r0 X' X3 e" L& Wเพชรเปิดประตูรถขึ้นมาแล้วหันไปพูดกับเรย์ เรย์ไม่พูดไม่จา แต่ใจในรู้สึกผิดหวัง เขาฝากทุกอย่างไว้กับทริปนี้ ความหวัง อนาคต การเปลี่ยนแปลง…

( U0 r3 D. Z5 u7 w4 G  Z- f! [
5 F* S+ H: ~$ t+ u6 `) G- Aเพชรเห็นว่าเรย์นั้นเสียใจมาก จึงยื่นมือไปจับกับมือของเรย์ เรย์หันมองเพชรในตาฉายไปด้วยความรู้สึกผิด พร้อมบีบมือของเพชรเอาไว้


# k2 d, h2 O) O. a5 Q/ o"ไม่เป็นไร ไหนๆก็มาแล้ว ขามา เพชรเห็นมีร้านกาแฟน่ารักมากเลย เราแวะไปถ่ายรูปก่อนกลับก็ได้นะ"


เพชรพูดปลอบใจพร้อมเอ่ยถึงสถานที่ ที่พบเจอก่อนหน้า เรย์เสียใจ และรู้ว่าเพชรกำลังปลอบขวัญจึงยิ้มออกมารักษาน้ำใจของเพชร เรย์ขอบคุณเพชรที่ไม่ต่อว่าแถมยังปลอบโยนเขา เพชรเป็นแบบนี้มาโดยตลอด ไม่ว่าเรย์จะทำอะไรผิด เพชรไม่เคยกล่าวโทษหรือกล่าวหา จนเย์เองที่รู้สึกผิดต่อเพชร
$ b% }2 B$ B1 L  ~5 P
* O+ H+ l, z% ]3 P
/ k; D# k  Z/ U6 _3 Hทั้งสองพากันกลับรถแล้วขับย้อนไปยังร้านกาแฟ เพชรถ่ายภาพให้กับเรย์เพื่อที่เรย์จะแต่งภาพก่อนโพสลงโซเชียล เรย์เองก็ถ่ายให้กับเพชรด้วย แต่เพชรนั้นไม่พิถีพิถันเท่าใดนัก
, @) i& _. x# _9 k1 Q' X2 c9 D! ?5 p1 ~
. J  R3 o0 x' P# J
เปาะ แปะ เปาะ แปะ ซ่า ซ่า ซ่าาา
1 r2 G4 K  H$ s+ s
- [( A0 v$ M' s: G
2 p$ {; p5 P# N$ z* @& D6 Uหลังจากถ่ายภาพพร้อมจิบเครื่อมดื่มชิว ๆ แล้ว ทั้งสองก็พากันขับรถกลับ แต่ระหว่างทางฝนดันกระหน่ำลงมาอย่างหนักโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย เรย์กลัวว่าจะเกิดอันตรายเพราะเลยจุดนี้ไปจะเป็นทางลงเขา
8 F! J, I. p; d4 b( H! |

  I3 p" J; c' h$ Y" e, f8 y"เพชร ข้างหน้ามีโรงแรมอยู่ จอดพักตรงนั้นก่อนไหม ข้างหน้าเป็นทางลงเขา ฝนตกหนักแบบนี้อันตราย"
  @9 a; ^. |+ x) a' F
. X" ~" S6 T' ~2 R/ l
- [* O- s1 h8 Uเพชรเห็นด้วยจึงขับรถต่อจนถึงโรงแรม…จะว่าโรงแรมก็ไม่ถูกเสียทีเดียว คล้ายๆกับรีสอร์ทมากกว่า แต่ดูสภาพแล้วคงไม่ต่างกับโรงแรมม่านรูดเสียเท่าไหร่นะ แถมทำเลในที่เปลี่ยวแบบนี้….ด้านหน้าเป็นถนนใหญ่ ตรงข้ามเป็นป่า ด้านหลังโรงแรมเป็นภูเขา พูดแล้วขนลุก
* j$ I, y% f7 T$ K, ~

หลังจองห้องพัก ทั้งคู่ก็พากันมานั่งพักในตัวห้อง
+ o: }5 |/ t" W9 {: F0 E% m( V
2 n% v" _& x, @" y/ d
"บรรยากาศแบบนี้ คิดถึงวันนั้นเลยอะ"

5 f% i$ C/ E  ?0 }
" O) C- e. b7 |+ \  B# b2 w3 W7 C) lเรย์ขยับตัวมานั่งข้างๆเพชร แล้วเอ่ยถึงวันเก่าก่อน เพชรหันมามองหน้าเรย์แล้วกอบกุมมือของเรย์เอาไว้ ทั้งสองมอบความอบอุ่นให้กันผ่านริมฝีปากและฝ่ามือที่ประสานแนบชิดติดกัน ท่ามกลางความเย็นจากไอชื้นที่ลอยอยู่ในอากาศ
7 A8 Y1 d8 X; v* q& {
7 F9 A) i9 o4 S; U4 \; _
; h7 L0 X5 q+ e' ~) N5 |" q"อืม วันแรกของเรา จ๊วบ อืม อ่า"
6 m# R' e) t! iเพชรพูดพร้อมส่งลิ้นร้อนไปยังปากตรงหน้า ทำให้อีกฝ่ายครางออกมาเล็กน้อย เพชรจ้องมองริมฝีปากตรงหน้าด้วยความสนใจ สายตาของเขามองดูริมฝีปากแดงอมชมพูสดโดยไม่ผ่านการปรุงแต่ง
& ]5 x1 C- z: V( z" O0 s1 y* S
6 Q8 W$ f1 \8 E& G4 X3 A* Q
5 B6 ~4 W: [# yกึด!


) F$ Z, v4 l  R( q% Q' fโอ๊ย!

' m" c, V% a3 l0 G0 i
1 S3 f! A' C9 z"เรย์ เพชรขอโทษ"
! O) V& K7 B5 s. c% @# qเพชรเอ่ยขอโทษออกมาหลังจากได้สติเพราะเสียงร้องของเรย์ เขาเผลอกัดริมฝีปากของเรย์ที่สวยสดจนตอนนี้ ริมฝีปากเล็กมีเลือดสีแดงไหลออกมาเล็กน้อย
0 M% n/ e$ C! c
2 r% S4 Q2 O2 G* _$ N
เพชรที่เห็นเลือดอยู่บนปากของเรย์ อารมณ์เขายิ่งทวีคูณ แต่จังหวะนั้นมันไม่ควร เพชรพยายามควบคุมตัวเองแล้วเดินออกจากห้องไปสงบตัว เรย์เห็นว่าเพชรสีหน้าเสียตอนที่เกิดเรื่อง จึงเดินตามออกไป

9 }- G8 s- J1 f) {, r! ]! x' h
9 R2 d, ]3 H  L* n# v, ^4 m* kตอนนี้ที่ด้านนอกนั้นฝนหยุดตกแล้ว เพชรจึงเดินขึ้นไปนั่งในรถของตัวเอง เขานึกถึงภาพที่เกิดขึ้นไม่นาน มันเป็นภาพที่สวยงาม เลือดฝาดบนใบหน้าของเรย์ ปนกับเลือดสดที่มุมปาก

; e/ x3 u) R6 P8 R8 {& c
"ไม่ ไม่ ไม่ แบบนี้มันไม่ถูก ไม่ได้"
4 r- T  w$ P: mเพชรพยายามควบคุมตัวเอง เขากลัว กลัวว่าเขาอาจจะเผลอทำร้ายเรย์ และวันนี้มันก็เกิดขึ้น ในตอนนี้ แค่ริฝีปาก แต่หากมากกว่านี้ล่ะ ถ้าผ่านวันนี้ไป อนาคต เขาอาจจะลงมือทำร้ายเรย์โดยไม่ตั้งใจก็เป็นได้ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เขายอมรับไม่ได้…
. ], S! i. ?( Q$ t' `& k" s
9 c5 m6 ?* ^8 ]6 L8 e! p
"เพชร เพชร เพชร ลงมาคุยกันก่อน เพชร!"
2 N' C7 j  W: `1 ^เรย์เคาะกระจกเรียกเพชรเพราะเพชรล็อครถเอาไว้ ทำให้เพชรที่ตอนนี้เริ่มได้สติแล้ว จึงลดกระจกและคลายล็อคประตู
0 B8 l8 R+ P/ W& A& d, y

"เพชร โอเคไหม"
เรย์ยื่นแขนมาจับไหล่ของเพชรเอาไว้พร้อมถามด้วยความเป็นห่วงเพราะท่าทางของเพชรแปลกไป เพชรไม่ได้พูดตอบแต่พยักหน้ารับรู้ถึงความห่วงใยของเรย์
. x# |' }8 B$ |* W- L7 a. C

+ M# \: y9 P( y* j' I5 m. R4 k. s% }เมื่อเห็นว่าฝนหยุดตกแล้ว เพชรจึงสตาร์ทลดเพื่อจะขับรถกลับบ้าน แต่จังหวะนั้นเอง ได้มีลุงแก่ ๆ เก็บของเก่า กำลังลากถุงขวดขนาดใหญ่ผ่านหลังรถของเพชรไป เพชรรอลุงเดินผ่านไป แต่ชายแก่กลับไม่ไปเสียที

) a$ i) F) e" O- J! E
6 V5 F, b9 ~! g2 l"ลุง ลุง มีอะไรให้ช่วยไหมครับ"
เพชรเดินลงจากรถเห็นชายแก่ที่ยืนบิดตัวไปมาพร้อมถุงขวดที่พื้น จึงถามเพื่อจะช่วยเหลือเขาจะได้ถอยรถออกเสียที

( |  ]/ x! ^6 L5 q& D" E
"โอย พ่อหนุ่ม ลุงขวางทางเหรอ โทษทีนะพ่อหนุ่ม พอดีลุงปวดหลัง เลยบิดหน่อย"
ลุงทำท่าจะยกถุงขวดที่ดูแล้วน่าจะหนักเอาเรื่อง เพชรจึงอาสาช่วย

* L# g( j) m0 y+ Q) U6 r' }% {& G
) N4 v2 f, i" ~7 c* d2 b" a "มาลุง ผมช่วย ยกไปไว้ไหนครับ"
" v9 z0 ]6 ~0 w "ดีหรอพ่อหนุ่ม ลุงเกรงใจ"
"ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง"
  Y( [' b" Q7 f, c$ O"นั่น ยกไปไว้ข้างเสาตรงนั้นน่ะ โอย ขอบใจมาก ขอบใจมาก มีน้ำใจจริงๆ"
, c- T* f# {9 ?* @1 o
# U4 {  Z/ S( {
3 O( ?7 {4 {/ b0 h"เพชร โอเคไหม มีอะไรหรือเปล่า"
เรย์ที่เห็นว่าเพชรลงจากรถมานานและเดินถือถุงขวดไปให้ลุงที่ข้างกำแพงห้องสุดท้าย เลยเดินลงจากรถมาดูด้วยความเป็นห่วง


% |8 i6 B6 G+ h5 M6 V. O) s"เปล่า แค่ช่วยลุงถือของน่ะลุงเลยขอบใจ" เรย์พยักหน้ารับรู้ ลุงหันมามองหน้าของเรย์ที่กำลังเศร้า จึงยิ้มแล้วถามกลับทั้งสองคน
"แล้วนี่ พ่อหนุ่มจะไปไหนกันหรอ"
"พวกเรากำลังจะกลับบ้านน่ะครับ"
6 |' z/ J5 N! @# s' k' k2 X* h; zเพชรหันมาตอบลุงและเตรียมจะเดินไปขึ้นรถ
" c: D: \) G" M" Z* y1 x6 G
% Z6 {. R" u- x* C! d6 |
"อ๋อ ลุงนึกว่าจะไปหมู่บ้านบำบัดรักเสียอีก!!!"

' T& w4 n6 C. p2 e# {
7 ~0 F) ^( l* N( Oเรย์และเพชรที่เตียมขึ้นรถหันควับไปมองลุง ทั้งสองค่อยๆเดินเข้าหาลุงแล้วถามคลายสงสัย

% i. j& [! F( v# |
/ {4 C0 M7 U5 t"ลุง..รู้จักด้วยหรอครับ"
& s5 {5 a. a( H( S0 r5 hเรย์เอ่ยถามทันทีที่ยืนตรงหน้าลุง พร้อมสายตาแห่งความหวัง
. J! x6 h7 N7 b9 c
% E2 e. I! z, x# D; p
"อ้อ รู้จักสิ แต่พวกพ่อหนุ่มกำลังจะกลับบ้านกันแล้ว ลุงเข้าใจผิด ขอโทษด้วยนะที่ทำให้เสียเวลา"

2 K- a( t2 Z6 a6 s" B
0 u' R/ W/ |2 U& X( O7 W. uเรย์และเพชรมองหน้ากัน ก่อนที่เรย์จะเข้าไปถามลุงอีกครั้ง
  C* k7 G+ M; Q7 w

; S- I6 V9 O8 A# ]2 P6 V( y0 P"พวกผมกำลังจะไปที่นั่นครับ แต่ว่าหลงทางเลยกำลังจะกลับ ลุง…รู้ทางไปหมู่บ้านนั้นหรอครับ"


ลุงหันมาพยักหน้าให้ทั้งสองคน
" ?' x) j; }& e4 L- B, P6 P* \- |
6 b( c9 _2 Y% C" M# S
" e5 j+ }+ H5 j"อืม รู้สิ ปกติคนที่จะไปหมู่บ้านนั้นก็จะมาทิ้งรถเอาไว้ที่นี่แหละ"
( k7 b, i2 C2 k+ ?2 C
, W5 H/ J! f) s/ A
"ลุง ลุงช่วยบอกทางพวกผมได้ไหมครับ"

9 A( h* x* Y/ N) }8 ^
  ^% @/ C: h0 Q6 j "อืม แปบนะ ลุงขอนึกก่อน…เอ้อ เดี๋ยวพวกพ่อหนุ่มเดินตามทางนี้ไปนะ พอตรงเข้าไป จะเจอกับต้นไม้ใหญ่ เดินไปทางต้นไม้ใหญ่พอถึงก็ตรงไปอีกประมาณ 10 นาทีก็ถึงแล้ว"
, J2 E1 Z7 e& ?5 h" `  a( c2 t "ขอบคุณมากครับลุง"
4 L8 f( n2 |# p5 J( z' U, P9 X/ y

' g# F% b& D5 |3 { ทั้งสองต่างพากันกล่าวของคุณลุงที่ช่วยบอกทาง แต่ทางที่ไปนั้นเป็นทางดินธรรมดาที่อยู่หลังโรงแรมแถมยังขึ้นเขาหลังโรงแรมไปอีกด้วย รถไม่สามารถขับไปได้ คงต้องทิ้งรถไว้ที่นี่แล้ว


6 i: X$ \8 G9 |( \/ W8 Bคู่รักเดินกลับมายังรถแล้วพูดคุยกันว่าจะเอายังไงดี เพชรที่ก่อนหน้านี้จะบอกเลิกกับเรย์เพราะกลัวเผลอทำร้ายเรย์ แต่ตอนนี้เหมือนปาฏิหาริย์ที่ให้โอกาสเขาอีกครั้ง

7 m' Z! X. J; j
5 Z7 |+ Z2 d3 t' Uเรย์เลือกข้าวของที่จำเป็นเพราะถ้าเดินเท้าเอาของไปหมดไม่ได้แน่ ส่วนเพชรไปติดต่อกับโรงแรมเพื่อขอจองห้องพักเป็นเวลา 5 วันตามเวลาที่หมู่บ้านจัดเอาไว้
: r( U8 M2 h! ?9 P) j' ~       
* r" b" f6 }# p6 x9 r6 i "เอาแค่ของที่จำเป็นไปนะ อะไรไม่มีไปซื้อที่นู่นเอาก็ได้"
เพชรเห็นกระเป๋าที่เรย์เลือกนั้นมีอยู่ 3 ใบ แต่ใบใหญ่มาก เกรงว่าจะไปไม่ถึง ลุงเก็บขวดที่เห็นเลยตะโกนบอกทั้งคู่
! z/ C  I# K4 Q% c% p
"เอาไปแค่กระเป๋าตังค์ก็พอพ่อหนุ่ม อ้อ อย่าลืมเอาความปรารถนาที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ไปด้วยนะ!"

% S5 ?$ c: K# S; ? ทั้งสองมองไปทางลุงด้วยความอึ้ง แต่คิดว่าลุงคงได้ยินมาบ้างเพราะเห็นว่ามีคนมาบ่อย เพชรและเรย์เลือกมาแค่กระเป๋าสตางค์กับกระเป๋าเสื้อผ้าคนละใบ

ทั้งสองคนเดินตามทางที่ลุงนั้นบอก เดินขึ้นเขาหลังโรงแรม พอเดินตามทางต่อก็เจอกับทางแยก ทั้งคู่ช่วยกันมองหาต้นไม้ใหญ่ เรย์ที่เดินไปด้วยความหวัง แม้จะเมื่อยขาแต่ก็ยังสู้

" }+ @8 ~+ P  V' { ควับ!

7 i! m# j) F- Z เพชรคว้าแขนของเรย์ไว้จนเรย์หยุดเดินแล้วหันมามองหน้าของเพชรด้วยความสงสัย ตามตัวของพวกเขา เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เสื้อผ้าที่ใส่มานั้นเปียกจนแนบลำตัว แต่ใบหน้าของสองคนไม่ยอมแพ้ แววตาของความหวังที่เอ่อล้นจนความเหนื่อยและความเมื่อยล้าไม่สามารถหยุดพวกเขาทั้งคู่ได้

+ v: _1 F& r. R, |, Y เพชรไม่พูดอะไร แต่เดินไปที่ด้านหน้าของเรย์ แล้วจับแขนสองข้างของเรย์พาดข้ามบ่าของตนมาเกาะกันไว้ จากนั้นเขาทรุดตัวลงเอาแขนเกี่ยวขาของเรย์ขึ้นจากพื้น ค่อยๆหยัดตัวยืนเต็มความสูง
8 K9 @3 V6 C+ ?+ L) b
% X0 t+ v; D) Y# i9 l& k4 e- v: D2 V เรย์ตกใจที่ถูกเพชรนั้นอุ้มขึ้นหลัง เพราะกลัวว่าเพชรจะเหนื่อย เพชรออกเดินทันทีหลังจัดท่าทางเรียบร้อย ระหว่างทาง เรย์เห็นกระเป๋าที่แขนของเพชรส่ายไปมา จึงอาสาหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายเองทั้งสองใบ แม้ว่าเพชรจะหนักเท่าเดิม แต่อย่างน้อย ก็ไม่ระเกะระกะ
  t4 N' |& n, B' d& i* U/ d
ถึงแล้ว!!!
5 L: g# Y  q- F( Y, w% h6 g/ G
"แฮก แฮก แฮก สูดดด ฟู่ววว"
) W! `; \: G. x  s& R) yทั้งสองคนหอบหอยใจ แม้ส่วนมากจะเป็นเพชรที่เหนื่อยก็ตาม แต่พวกเขาดีใจทันทีที่ได้เห็นกับประตูรั้วเหล็กทึบขนาดสูงเกือบ 3  เมตร สูงจนพวกเขามองไม่เห็นด้านใน สองคนพากันเดินไปจนกระทั่งเจอกับประตูขนาดใหญ่ ที่คาดว่าเป็นที่ให้รถสัญจรเข้าออก แต่กลางเขาแบบนี้จะมีรถไหนเข้าออกได้?
5 a, f0 U8 X! {0 b
1 o9 k( k. `( a4 W5 Y* tเดินสำรวจรอบประตูจนสุดทาง ถึงได้เห็นว่ามีประตูเล็กสำหรับให้คนเข้า-ออก

ตึง ตึง ตึง
" b1 G' A/ U. j/ v( M' @: _, K: f" f
0 {" b& u6 @$ B! o, vเสียงประตูเหล็กหนาสั่นตามแรงเคาะของเรย์

เเกร๊ก
4 t  K5 b& g( P  r4 e4 [7 r
2 I+ a8 R) ]' k4 Rไม่นานประตูถูกเปิดออกมาจากด้านใน พร้อมผู้ชายวัยกลางคนมีป้ายพนักงานเดินออกมาต้อนรับ เรย์จึงหยิบมือถือขึ้นมา แต่พบว่ามันไร้สัญญาณ

1 d# ~) V5 v/ }8 n7 _1 S! y; Y! _เรย์เปิดข้อความให้พนักงานดู และรูปภาพตั๋วรางวัลที่แคปไว้ก่อนหน้านี้ พนักงานเห็นก็ยิ้มรับและพาทั้งสองคนเข้าไปด้านใน
( X/ h: C* g+ Y9 ]& w
"คงเหนื่อยกันน่าดู นั่งพักสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมเอาสัญญามาให้"

3 @! W7 X1 p  `0 k3 n% Pทั้งสองคนนั่งอยู่ในห้องจัตุรัสว่างเปล่า มีเพียงโต๊ะกลางห้องพร้อมพนักงานเสิร์ฟน้ำเปล่าเย็น ๆ มาให้
7 m( |$ i; l8 A& v; O
"นี่ครับ สัญญาก่อนเข้าหมู่บ้าน ถ้าเซ็นเรียบร้อยให้ทิ้งสัญญาเอาไว้ในห้องนี้ แล้วเข้าไปห้องถัดไปได้เลยครับ"

เพชรและเรย์หยิบหนังสือสัญญาขึ้นมาอ่าน ก็ไม่มีอะไรที่ผิดปกติ เป็นหนังสือเข้าพักทั่วๆไป

1 G( A7 F5 _) x( `" ^/ y/ f8 L4 hกฎการเข้าหมู่บ้านบำบัดรัก

1.ผู้เข้าพักต้องนำความปรารถนาที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์เข้ามา
2.ผู้เข้าพักต้องทำตามกฎและกฏิกาอย่างเคร่งครัด
9 ^- o! g0 D/ b0 \+ D3.หากกลับออกไปแล้ว อย่าลืมเขียนรีวิวเพื่อให้คู่รักอื่นๆได้เห็นถึงความสำเร็จและเพื่อประหยัดงบประมาณในการประชาสัมพันธ์
       
เพชรและเรย์เซ็นเอกสารและเดินไปเปิดประตูอีกห้องที่อยู่ถัดไป พอเข้าไปด้านในพบกับผู้คนที่สวมชุด PPE อยู่หลายคน อย่างกับเขตปลอดเชื้อในห้องทดลองตามภาพยนต์ที่เคยดู

- @( M, w( Z- `"เชิญทางนี้เลยครับ"
+ w. `- [+ D7 {, Q# Zมีคนใส่ชุดปลอดเชื้อมาหาแล้วให้ทั้งสองนั่งลงพร้อมเอกสารในมือ ก่อนจะสอบถามเพิ่มเติม
) V# D$ y. A: A/ `- w
, p8 j( ]" S, D" ?4 g! N# |, w-เคยเดินทางไปต่างประเทศ
ระบุ……….
-เคยรับวัคซีนชนิดxx1
-เคยรับวัคซีนชนิดxx2
-เคยรับวัคซีนชนิดxx3
-เคยรับวัคซีนชนิดxx4

"อืม ไม่เคยไปต่างประเทศหรอครับ"
! a4 |( G" m" aพนักงานถามทั้งสองคน ซึ่งทั้งคู่ก็ตอบรับ ช่องรับวัคซีนต่างๆ ทั้งคู่ก็ยังไม่เคย เคยแต่วัคซีนทั่วๆไป

  W& r6 h8 ]2 q: n"เนื่องจากหมู่บ้านของเราเป็นหมู่บ้านเปิด และอยู่กลางเขาที่ร้อนชื้น อาจจะมีเชื้อโรคที่มาจากสัตว์ที่เป็นพาหนะได้ เพื่อความปลอดภัย จะขอฉีดวัคซีนให้นะครับ"

& z' _2 b6 f% P( z/ y+ Q) f2 bเพชรได้ยินแบบนั้นก็ชะงัก ด้วยความขี้ระแวงเป็นทุนเดิม ประกอบกับหมู่บ้านที่ไม่เคยเห็น และแปลกที่แบบนี้จึงลังเล

"ถ้าเกิดว่า ไม่ฉีดล่ะครับ"
"ถ้าเกิดว่าไม่ฉีดวัคซีน ทางเราต้องขอปฏิเสธการรับเข้าหมู่บ้าน เนื่องจากเรารับไม่ไหวหากมีคนป่วยในหมู่บ้านของเรา เพราะที่นี่ห่างไกลจากสถานพยาบาลและสถานีอนามัย หากเกิดป่วยจากโรค จะนำตัวส่งล่าช้าจนเกิดเหตุไม่คาดคิด ทางเรารับผิดชอบไม่ไหวครับ เสี่ยงเกินไป"
2 _( ]5 G6 G  `& o! Q, I7 C
! U3 N$ ]& T8 j4 N" b, J# K% kเพชรเห็นว่าหากไม่เซ็น ความพยายามที่ทำทั้งหมดอาจสูญเปล่า เรย์หันมาให้กำลังใจเพชรและเคารพการตัดสินใจ เพราะนี่ไม่ใช่แค่ตัวของเรย์เอง แต่มันคือทางเลือกของเพชรด้วยเช่นกัน ทั้งสองเซ็นชื่อยอมรับการฉีดวัคซีน ตอนนั้นเองที่ทั้งสองถูกแยกจากกัน

เพชรถูกพาเข้าไปในห้องมืดด้านขวา ส่วนเรย์เป็นด้านซ้าย เพชรถูกฉีดวัคซีนเข้าที่หัวไหล่ ยาที่ถูกอัดเข้าร่างอุ่นๆ ก่อนร่างกายของเพชรจะเริ่มร้อน
* d+ F% X1 o1 e- {' \5 S
0 C2 G: f) {0 e' Q: S3 @/ E; q"เรียบร้อยครับ ต่อไป เราจะทำการตรวจร่างกาย กรุณาเปลี่ยนชุดก่อนเข้ารับการตรวจด้วยครับ"
  k) X  P* e% K& H! S, G
- \6 r$ Z6 N2 C8 D9 v, Gพนักงานที่ฉีดวัคซีนบอกกับเพชรแล้วเดินออกจากห้องไป ปล่อยเพชรไว้คนเดียว เพชรจึงเดินไปหยิบชุด เป็นเหมือนชุดผู้ป่วยในโรงพยาบาลเป็นชุดคลุมทั้งตัว เขาจึงค่อยๆถอดชุดออกจากร่างกายเหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋วสีขาวและใส่ชุดคลุมทับ พร้อมเดินเข้าไปอีกห้อง
; t5 E, n/ @* F, F+ c+ i
" ?; y& a6 a% l$ Pพอเดินเข้าไปอีกฝั่งของประตู เจอเข้ากับคนสวมชุด PPE ที่นั่งอยู่กับโต๊ะ ห้องนี้คล้ายห้องพยาบาลที่มีโต๊ะทำงานและเตียงนอน พนักงานให้เพชรเดินเข้าไปหา พร้อมทั้งปลดปมชุดคลุมออก เพชรตกใจจึงใช้มือจับปมเอาไว้

"ไม่ต้องอายครับ ผู้ชายเหมือนกัน ผมแค่ตรวจสมรรถภาพทั่วไป"

เพชรกลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะยอมปล่อยมืออกให้พนักงานทำหน้าที่ พนักงานตรงหน้ายืนขึ้นแล้วหยยิบเครื่องมือคล้ายสายวัดขึ้นมาแล้วทาบวัดไปตามสัดส่วนของเพชร เพชรเองไม่ทราบเหตุผลแต่ยอมปล่อยให้พนักงานทำไป ทั้งรอบอก รอบเอว
8 w; {' L3 d$ h1 O0 t3 q2 W
2 ]* N( E% s1 x3 {พนักงานยังจับแขนของเพชรชูขึ้นแล้วลูบไล้ไปตามพงขนไต้วงแขนของเพชร บีบหน้าอกของเพชร เพชรเริ่มรู้สึกเสียวหลังถูกสัมผัสจากมือของอีกฝ่าย พนักงานบีบหน้าอกและเขี่ยหัวนมของเขาวนไปมาจนพอมันตึง พนักงานก็ก้มจดรายละเอียดลงไป

เพชรถูกบีบขยำเป้าที่ตอนนี้น้องชายของเขาเริ่มตื่นตัว แต่แปลกที่เขากลับไม่ปฏิเสธอย่างก่อนหน้า แถมยังแอ่นก้นไปด้านหน้าเพื่อให้พนักงานตรวจเช็คเต็มที่ พนักงานปลดปราการด่านสุดท้ายของเขาออก แล้วใช้สายวัดมาทาบลงไปที่โคนมาจรดปลายหัวที่มีน้ำใสไหลเยิ้ม รวมไปถึงนำสายวัดมาทาบที่รอบหัวเงี่ยง ขนาดหัว ขนาดท่อนลำ ก่อนจะจดลงสมุด
! u. y; V, T7 s% }4 q7 z0 y
ไม่แค่นั้น สายวัดได้ถูกนำมาวัดรอบโคน ใต้ฐานไข่ ขนาดพวงอัณฑะ พนักงานบีบไข่ของเพชรคลำหาลูกอัณฑะภายในแล้วมองดูก่อนจะจดลงในสมุด
7 k3 V5 z0 J4 R8 J) r' a
เพชรถูกจับคลานบนเตียง พนักงานใช้สายวัดทาบตัวของเพชรตั้งแต่หัวไหล่จนถึงสะโพก ไม่วายเอานิ้วคลำที่ก้นของเพชร แล้วบีบเจลเย็นลงบนก้นของเพชร เพชรนิ่งรับสัมผัส มืออุ่นผสมเจลเย็นถูกลูบไล้ไปตามร่องก้น
ก่อนที่นิ้วของพนักงานจะจิ้มทะลวงรูบริสุทธิ์ตรงหน้า เพชรตกใจมากแต่กลับรู้สึกเสียวผสมอยู่ ท่อนลำของเขาแข็งชูชันกระดกไปมาพร้อมน้ำใสหยดลงที่เตียง นิ้วของพนักงานแทรกเข้าร่องเนื้อของเพชร เพชรอยากปฏิเสธแต่ยอมรับว่ามันเสียวมากจึงไม่ได้พูดออกไป
4 E% `+ Z, D/ p2 t& f- j
& `/ Z' j; P6 v3 u# bก่อนหน้านี้เคยถูกแพนเลีย แม้จะเสียวแต่เขาก็ห้าม แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึก และอยากรู้สึกมากกว่านี้จนปล่อยให้สิ่งแปลกปลอมแทงเข้า-ออก อย่างสะดวก

! W9 v# u$ G, p! ~0 W* jนิ้วอุ่นถูกถอดออกไป เพชรที่เริ่มชินกลับสงสัยว่าหยุดตอนเขาเสียวทำไม แต่ไม่นาน เขายังหันหน้าไปมองดูด้านหลังไม่ดีนัก ก็สัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่ใหญ่กว่านิ้วดันนเข้ามา
5 r, _: Z+ [7 Q' Y  p8 b3 L" ]
"อ๊ะ อ๊าา"

รูของเพชรถูกแทนที่ด้วยซิลิโคนสีดำขนาดพอตัว แถมมันยังสามารถทำงานได้เองจนบิดหมุนไปมาทำเเรงสั่นสะเทือนไปทั่วร่างของเพชร
' g: _; i7 ], s/ ?3 @
8 V9 E  Q6 V  b9 y- t9 ^$ S" V6 [  P "เรียบร้อยแล้วครับ"

- \7 a- P4 i$ I) o" N! b: ~ พนักงานถอดเอ็นปลอมออกแล้วเดินไปหยิบชุดคลุมเพชรมาให้

1 U5 D' _6 m2 I, {# [1 m* {( e- I+ i "ดะ เดี๋ยวสิครับ ผะ ผมกำลังจะเสร็จ…"
เพชรพูดออกมาด้วยความเขินอาย แต่ตอนนี้อารมณ์ของเขามันเกินต้านแล้วจนต้องร้องขอความช่วยเหลือจากพนักงาน

เพชรต้องผิดหวังเพราะพนักงานไม่สามารถช่วยเหลือเพชรได้ เพชรทำได้เพียงสวมชุดคลุมแล้วเดินออกจากประตูอีกฝั่งโดยลืมไปเลยว่าไม่ได้สวมกางเกงในจิ๋วของตนออกมาด้วย
/ z' O3 l$ W2 k2 ]7 T' s4 {6 H
8 S9 u- J+ t0 p3 z7 W2 `# G

suraponr

ขอบคุณครับ

dexaun

ขอบคุณครับ

asa11

ขอบคุณครับ

supawa

ขอบคุณครับ

Knp

ขอบคุณครับ

Gawapq

ขอบคุณครับ

boyzmember

ชอบครับผม

pipi1

ขอบคุณครับ

sonniie

ขอบคุณครับ

Oic

ขอบคุณครับ

wat_

ขอบคุณครับ

MINN2

ดี

guyinbkk2510

ขอบคุณครับสำหรับผลงาน

Gngkung

ขอบคุณครับ

Torataro

ขอบคุณมากนะครับ

kai009

ขอบคุณครับ

bd1

ขอบคุณครับ

korea

ขอบคุณมากครับ

Tom_Tommy

ขอบคุณครับ