แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย 3009 เมื่อ 2023-2-21 07:22 ) R$ X+ V3 o$ p8 l) \% R9 m) V
% V. r6 m) E A8 ]( @
" i! p$ j* {, V+ I( @0 E; N( ~
' }# k9 ?* b+ s" i
, W& K4 Y8 Q" h! T) Q% d" E8 v* Z) P9 T3 S% i
6 l. H; v8 T6 q+ H" C
8 ~$ M8 U4 X5 r9 Q+ L [: R! p
( |: G9 A# e2 e! [0 f* q
% P. X" m5 n7 j/ M; R
' v' c/ a# I8 b4 ?+ h4 O' j) h; @
6 Y& c0 Q( T8 C7 S; V3 z2 E
; [ W( x M' _ p7 x
9 f, m1 ?9 `# K1 P9 ^7 X
' s) ^ x! X. Z+ I; k8 {; j" A. a (ฝากอุดหนุนe book ฉบับRewriteใหม่ด้วยนะ ในเวปเขียว กับrr ละก็ในธัญ พิมพ์: ลิขิตฟ้า บัญชาใจ... (มี ... ด้วยเน้อ แล้วหน้าปกใหม่ตามนี้))
4 t' ]2 h3 s( Y) `3 F$ i+ b7 \ \" H3 t$ ~4 K. M6 r& O
7 m7 q8 H U- f
- V2 \& w, J ]
/ `: x& P0 w" S& _4 {รุ่งเช้าของวันใหม่หลังพายุฝนฟ้ากระหน่ำไม่หยุดทั้งคืน เรา รีบตื่นลงมาเตรียมตัวไปโรงเรียนเหมือนปกติแต่ก็ไม่ลืมสอดสายตาไปที่จุดเกิดเหตุ ซึ่งไร้วี่เเววพี่ชายไปเสียแล้ว ร่างในชุดนักเรียนเสื้อขาวแขนยาว กางเกงดำ ผูกไทฟ้าสะพายกระเป๋าเป้สีดำคาดไหล่ข้างเดียวเรียบร้อย เดินดิ่งไปโต๊ะกินข้าวก็เห็นข้าวต้มขาว กับบรรดาเครื่องเคียงอย่าง กุนเชียงทอด หมูหยอง
. r0 R& i4 o9 Y5 Z$ r( lที่ปู่กับย่า ในฐานะเสาหลักของตระกูลอรุณแรกคอยสั่งให้คนงาน หรือขี่รถสามล้อไฟฟ้าคู่กายเอามาส่งเองให้ลูกหลานทุกบ้านอย่างเคยในทุกมื้อ ส่วนพี่พันธุ์ศร... ก็คงออกไปคุมคนงานหรือไปทำนั่นนี่ตามประสาสารพัดงานในสวนที่มีทั้งทุเรียน เงาะ มังคุด แต่หลักๆที่ พ่อ เคยรับผิดชอบก่อนจะตกทอดมาถึงมือพี่ชายก็คือ ทุเรียน 4 T3 b( _ @0 s; \
; E! H0 `+ C. b8 y8 t) I4 n* f& V6 ~. U$ E- d' @& _
: e5 l" {! j0 o- ^! g: `# R
5 y9 Q9 M5 t" o8 Z$ eมอเตอร์ไซค์สีแดงคู่ใจได้มาไม่ถึงปีแล่นตามถนนคอนกรีตออกจากบ้านตัดผ่านแมกไม้ร่มรื่นก่อนหักเลี้ยวเมื่อผ่านประตูรั้วหลักของพื้นที่สวนผลไม้อันเป็นแหล่งรายได้หลักของตระกูลลัดเลาะตามถนนสายหลัก ตรงเข้าตัวเมือง
; u! l$ u" o8 Z: H+ Z5 L( x1 D9 V$ k, F8 k
บิดเต็มที่ไม่นาน ก็เข้าจอดในพื้นที่ประจำ
0 x E" d9 i* p' X' ~; ]+ g$ V; i$ W: d0 M; k1 [
. d* X' c/ X" A1 d$ ^บนโลกใบนี้แค่คุณดูกลมกลืน...ไม่ได้แปลว่า...เหมาะที่จะยืนอยู่ตรงนั้นและเด็กนักเรียนม.6 คนนี้ก็รีบสาวเท้าตรงดิ่งไปยังที่ที่แม้จะดูไม่กลมกลืนขนาดนั้นแต่กลับมีคำว่า...สุข ไปกับบรรดาเพื่อนๆ สารพัดเพศทางใจที่กำลังนั่งสุมหัวส่งเสียงดังไปทั่วภายในซุ้มไม้ที่เดิมตลอดหลายปีของการเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดทันที กิจวัตรประจำวันราบเรียบเหมือนเช่นเคย...จนกระทั่ง
5 P" I- E% P1 l r1 Q$ j: L8 S. k
6 P R, G5 t4 f$ L: ~( H0 |"ไพน์ครับ…" เราหันกลับหาต้นเสียงทันที เด็กหนุ่มหน้าตาออกตี๋เข้มๆ ประมาณหนึ่ง รูปร่างสูงโปร่งลีนๆ ตามแบบฉบับนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียน "พึ่งมาถึงเหรอ" "ใช่ พี่" "เอออ....ไพน์....….ตอนเย็นรีบกลับบ้านมั้ย" "พี่.....พี่จะชวนไปนั่งเล่นที่หอนะ"
เอ่ยออกมาพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่เรารู้ความหมายที่ซ่อนไว้ดี "พี่หมอกไม่กลัวแฟนพี่รู้เหรอ…""แฟนไหน ไม่มี๊…." "ก็น้องตาต้า แคชเชียร์เซเว่นหน้าโรงเรียนไงเห็นควงกันอยู่เมื่อไม่กี่วันนี่" "ตกข่าว ...พี่เลิกแล้ว…......ถ...ถ้าไพน์...ว่าง......เลิกเรียน ...ไปรอพี่ที่เดิมนะ…" เสียงทุ้มต่ำทะยานเข้าหูในระยะห่างไปเกือบเมตรซึ่งถ้าผู้คนรายรอบมองมาจะดูเหมือนแค่ต่างคนต่างยืนนิ่งใต้ต้นไม้หากแต่เสียงนั้นช่างชวนให้คนฟังเหมือนโดนท้าทายอย่างที่เคย
$ i# C+ h- T; X* Z7 n9 H0 @9 R- R4 ~ S, d) o2 ^
# i+ h) a! f" N, u6 G" S
พี่หมอก ...คือ ผู้ชายคนแรก
- C( g; E: a5 N! ]) v B; K( ?' B! N
7 p, o7 L5 J6 {- g% r/ F6 pเด็กผู้ชายที่ใช้คำนำหน้า นาย เหมือนกัน คนที่มอบบททดสอบบทใหม่ให้ตั้งแต่เริ่มรู้ความต้องการของตัวเองอันที่จริงตอนแรก เรา ก็ไม่รู้หรอก ว่ารุ่นพี่ที่อายุมากกว่าแต่อยู่ม.6 เหมือนกันแค่คนละห้องคนนี้จะมีรสนิยมที่ใช่เพราะขนาดทุกวันนี้พี่หมอกก็ยังควงสาวไม่ซ้ำหน้า เมื่อสายลมแห่งโชคชะตาพัดพาให้หนึ่งในลูกศิษย์ของโค้ชพันธุ์ศร...พี่ชายเรา ที่ยังหาเวลาปลีกตัวมาสอนเทคนิคชั้นเชิงจากประสบการณ์นักฟุตบอลระดับภาคเป็นประจำก็เริ่มผุดความสัมพันธ์ทางกายแบบลับๆเกือบปี และจากวันนั้น ถึงวันนี้ความลับกับการเรียนรู้ความตะกละตะกลามทางเพศที่พากันเสี่ยงปลุกมันขึ้นมา ก็ยังถูกเก็บซ่อนไม่ให้ใครรู้ ) x! D- s+ M5 p- v4 b- Z/ s
% I) G) n, x0 r; n% O9 y. U..."ไม่โอเคกับอะไรแบบนี้หรอกแต่ความผูกพันในฐานะผู้ชายคนแรก และ คนเดียว ไอ้เจ้าไพน์ก็ต้อง ... ฝืน...ยอม...".... 9 Z9 U" _& d5 o* ]; u
! Q! t& u% h( A
" T# [# y/ X2 C) K& w2 o: lแต่อะไรที่ต้องฝืนอยู่ร่ำไปและดูท่าคงจะฝืนอยู่ฝ่ายเดียวด้วยซ้ำ อาการหัวใจเต้นแรงเป็นแสนๆ ครั้ง ที่เคยมีให้พี่คนนี้เริ่มชักจะนิ่งจนถึงขั้นเฉย ไปกับตัวแทนของคำว่า ...รัก หลังการสูญเสียผู้เป็นที่รักที่สุดอย่างพ่อแม่ไปและยิ่งพันธุ์อภัยปรารถนาในตัวคนคนนี้มากเท่าไหร่ นิยามความรักที่มีให้กับอีกรักในชีวิตก็เริ่มกลายเป็นแค่ความหิวโหยอย่างไม่สนใจการหยั่งราก ไม่สนใจความมั่นคงหรือสานต่อเด็กน้อยต้องการแค่ช่วงเวลาแห่งความสุขกระสันหากแต่นับวันหน่วยมาตรวัดของห้วงอารมณ์ที่เคยตื่นเต้นเร่าร้อนกลับเริ่มแผ่วลง มาถึงวันเวลาที่ไม่มีใครใช้ร่างกายเปลือง ไม่มีใครเปลืองตัวเพราะร่างกายไม่ใช่ทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป แต่ร่างกายคือที่บรรจุความปรารถนาที่พร้อมจะร่วมระบายประสบการณ์อันเกิดจากการได้ลองเรียนรู้ไปพร้อมกัน , ^- i A1 G; O
: F- A- U8 ^* _
เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา...
o( X9 ]; \. O
9 O" Q f7 {8 \0 e) c9 S+ {+ ?. \3 Y6 ^- q0 ?5 b) P. {
8 y/ n# m$ E0 f+ Pตกเย็นกับรถเก๋งสีขาวคันเดิมที่ขับเข้ามาจอดในระยะห่างๆแถวร้านกาแฟหลังโรงเรียนไอ้เจ้าไพน์หันซ้ายหันขวาเพื่อดูว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ เมื่อแน่ใจก็รีบก้มหน้าก้มตาขึ้นรถเหมือนที่เคยทำทุกครั้งตลอดมาเมื่อแอบนัดกัน แต่พอแค่ปิดประตูหอพักที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนปุ๊บร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มก็รีบพุ่งทั้งตัวเข้าหาร่างบางทันทีอย่างแทบจะสิงรวมร่างในเสี้ยววินาที "พี่โคตรคิดถึงไพน์เลยรู้มั้ย…." อ้อนเสียงหวานใส่ ประพรมริมฝีปากเปียกชื้นไล้ซอกคอ ดูดดูนสองมือตวัดปัดป่ายทั่วเนื้อตัวบางและทุกรสสัมผัสเหล่านั้นสะกิดอดีตร่วมของสองเราขึ้นมาได้บ้าง "ไพน์ก็คิดถึงพี่เหมือนกัน…" ไอ้เจ้าไพน์ไม่รอที่จะทำตามจังหวะหัวใจคันยุบยิบแปลกๆจะว่าเหมือนเป็นครั้งแรกของการทดลองลิ้มรสชาติเซ็กซ์เหรอ??? ...ก็ไม่นะ รุ่นเดียวกันแต่อายุน้อยกว่ารีบเร่งปลดกระดุมเสื้อนักเรียนคนอายุมากกว่าปล่อยร่างขาวลีนแบบฉบับหนุ่มนักกีฬา ด้วยความกว้างช่วงไหล่ แผงอก กลางลำตัวถึงสะโพกโปร่งแต่แกร่งกระโจนสู่สายตา แล้วสลับเป็นฝ่ายโดนผลักเนื้อตัวลงโซฟาหนังเทียม "ตัวหอมจังครับที่รัก….วันนี้พี่ขอหอมทั้งคืนเลยนะ…"
9 \ e7 q1 C6 V! A+ K( B$ d7 X0 t% d
ที่รัก...ที่พี่หมอกเพิ่งพูดออกมาแสนง่ายดายน่าจะหมายถึง...คู่นอน มากกว่า # q4 M8 w1 w3 q! R3 y$ Z7 C0 b+ p6 C0 l
( p; ~8 k& w# Q! v- @# |
"บ้าเหรอพี่ ไพน์ต้องกลับบ้านนะ…." "น่านะ...นะครับวันนี้อยู่กับพี่ทั้งคืนนะคนดี"
. f, l S+ v3 k3 d" o: e3 f; O1 d' G3 N: W H+ o/ h
ส่วน...คนดี ก็คงเอาไว้อ้อนเด็กผู้ชายตัวผอมบางที่ไม่เคยว่าง่ายยอมใจอ่อนนอนค้างคืนด้วยแม้แต่ครั้งเดียว แต่แค่คืนนี้ กับอารมณ์กับความรู้สึกบางอย่างกับบางคนที่คงจะอัดอั้นอดทนจนถึงที่สุดไปเสียแล้ว จนไม่ทันได้เอ่ยคำตอบจบเสียด้วยซ้ำริมฝีปากแน่นๆพุ่งปิดปากบางทันที พร้อมฉกลิ้นตวัดสำรวจทั่วโพรงปากอุ่นร้อนอย่างลึกล้ำจนเนื้อตัวบอบบางสะท้านเฮือกตอบรับจังหวะคุ้นเคยด้วยการปลดกระดุมเสื้อแบบเดียวกันอย่างเร็วทั้งที่สองปากยังกวาดความหวานในนั้นแลกเปลี่ยน จูบกันจนจูบทั้งหมดนั้นกลายเป็นความทรมานที่ต้องเร่งระบาย $ r* f, q0 W- J1 j0 m! \5 l: |) D8 j( [
9 ?% N8 n4 w& f& g. i$ ["โคตรขาวเลย ไพน์...รู้มั้ย พี่คิดถึงความขาวความเนียนของไพน์สุดๆ เลย…นี่ด้วย"
; F8 ]) c! y7 i9 q+ j# A( aจ๊วบบบ!!!...
1 S1 b: ^$ h" o0 g6 S8 c, t
# l7 Q/ _+ q* ~2 ~/ f* k3 ^% w" Uปากที่เพิ่งขยับพูดขณะยังมีสายน้ำสีใสหยดย้อยออกมาเป็นเส้นผลุบขย้ำเนินบางแต้มเม็ดชมพูอย่างกระหายหิว ทำเจ้าของอวัยวะกระตุกวาบทั้งตัว "อืออห์….พี่หมอกไพน์เสียวววว…." "เสียวเหรอ เสียวมากมั้ยที่รัก…"
+ l* j0 @! q( n$ M- Z" m8 ^) R
- b- d# ]! S+ w+ I" T: Eจ๊วบบบ!!! เจ้าของห้องสลับดูดดึงอีกติ่งใสให้เท่าเทียมรุ่นเดียวกันแต่ต่างอายุไม่ได้แบ่งเป็นสองร่างอีกต่อไป แต่กลายเป็นปาก อุ้งมือลิ้น ประสาทสัมผัสรู้ตื่นทั่วตัว "ซี๊ดดดด พี่หมอก อ่าาาาส์…." สูดปากให้ความตะกละตะกลามที่กำลังปลุกเร้าทุกความต้องการไล้มือนุ่มนิ่มทั้งสองกอดลูบแผ่นหลังแน่นๆระบายความอึดอัดรุ่มร้อนสุมอกออกมาได้บ้าง "อ่าาาส์...ไพน์อยากของพี่หรือยัง…" "อ....อยาก....อยากแล้ววว…." 5 J) O; m/ _' t6 T" r: l8 n
' n9 H7 A- S- W' z6 oผู้ชายคนแรก และคนที่ทำให้รู้จักอีกนิยามคำว่ารักกระโจนลุกปลดปราการทุกชิ้นด้านล่างลงอย่างเร็ว เผยแท่งเนื้อดีดชิ้นเนื้อผิวขาวออกเหลืองลำยาวตรงเกือบครึ่งท่อนแขน เส้นรอบวงเกือบเท่าข้อแขนชัดเต็มสองตาเด็กน้อยไม่ไร้เดียงสา ผุดจัดการมัดกล้ามเนื้อกลางกายอันแสนคุ้นเคยทันที "ไพน์จ๋าาา...ไพน์โคตรเก่งเลยผู้หญิงยังสู้ไพน์ไม่ได้เลยนะ….อ่าาาส์…"
* @8 m- T( F7 L) A+ k5 V% b% z) r
G! K a( b, W5 ~$ [: c4 Tอว๊อก อวุ๊กๆๆๆ ...
8 h) V6 L/ W6 r. l# z, V8 R$ D$ Y
+ d6 K' i3 k2 E |! S
$ z/ m5 `, h) k' g! i) G"...จริงสิคร๊าบบบ เก่งสุดยอดเลยรู้มั้ย…" หนุ่มนักฟุตบอลร้องครางลั่นห้องส่งสองมือลูบเส้นผมสั้นแต่นุ่มเหมือนเนื้อไหมไปมาไม่หยุด บางครั้งกระดอนเอวสอบเสยเข้า ออก จนร่างนุ่มนิ่มยามถูกกระตุกตุ้นด้วยแรงดิบ บรรเลงริมฝีปากพาเอาสุ้มเสียงเฉอะแฉะลามกดังสนั่นไปกับทุกรสชุ่มฉ่ำของเนื้อสดทั้งสอง "ไพน์...พอก่อนครับเดี๋ยวแตกมาให้พี่...เอา...ดีกว่า…" เด็กผู้ชายถูกลากขึ้นปริ่มสวรรค์ รีบผละแก่นกายหนีตรงดิ่งจัดแจงอุปกรณ์เพื่อสุขอนามัยส่วนอีกคนรีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองเปลือยเปล่าอย่างรู้หน้าที่ "ขาวทั้งตัวเลยที่รัก ก้นก็แน่นอะไรขนาดนี้คอยดูนะพี่จะจัดให้เต็มที่เลย…"
$ Z! @4 _3 ^$ o+ V% z) ?( H# A! B, d# N# X0 Y; Y
! w: f& P o* _) X6 D# J9 w C/ t
ครั้งที่เท่าไหร่กับคำพูด ที่รักอย่างแสนจะเอ่ยออกมาง่ายดายราวกับความหมายแปลได้เป็นคำสามัญทั่วไปว่า หิว หรืออยาก
: x5 a5 T: X# i. Q5 L
" q" ^& N( j( b8 y0 Q( X- a) t7 b2 _) u4 ^6 e4 [
ร่างบาง ผิวเนื้อนวลเนียนไร้ริ้วรอยให้ระคายทั้งสายตาไม่มีเส้นขนเด่นชัด ไม่มีความขรุขระ ไม่มีรอยแผลเป็นโน้มอัดค้อมช่วงตัวบนโซฟาหนังสีเข้ม อัดแอ่นแผ่นหลังเว้าสะโพกอวบอวดเนินบั้นท้ายกลมกลึงเนื้อละเอียดถัดจากรอยบุ๋มตรงปลายสันหลัง ดีดเด้งจุดท้าทายสายตาท้าคนอยากด้านบน
0 E# M9 ~6 V5 oพันธุ์อภัย รู้ดีว่าตัวเองคือเด็กผู้ชายที่ตัวเล็กบาง แต่กลับมีก้นกลมสวยซึ่งนั่นน่าจะคือเหตุผลอย่างหนึ่งอันเป็นจุดเริ่มต้นคำนิยามคำว่า รัก
และอย่าได้เรียกความใคร่กระหายราวสัตว์ป่านั่นว่า...รักเพราะมันคือกามารมณ์ คือตัณหา คือราคะ คือคำว่ารักที่พร้อมจะหลั่งทะลักอย่างไม่มีวันหมดไปกับภาวะสุขสุดยอดอันเป็นสิ่งใหม่ทุกครั้งอย่างที่ไม่เคยอธิบายตัวความสุขนั้นซ้ำ
# F7 B* s6 g( b; [7 X% f; a! Z' u; ] z* U0 J. F; K
"พี่หมอก...เร็วๆ สิ…" แค่ไม่ถึงปีเด็กไร้เดียงสาในห้วงเวลาที่ไม่มีใครคอยควบคุมดูแลใกล้ชิดชนิดที่มาคอยรับคอยส่งมาโรงเรียนทุกวันได้เริ่มถูกพร่ำสอนบทกามสารพัดจากคนคนนี้และไอ้เจ้าไพน์ก็รีบโพล่งปากเอ่ยออกมาอย่างเก็บอาการไม่อยู่กับคนที่เคยทำให้ตัวเองหมกมุ่นลุ่มหลงไปกับความสุขไม่เคยซ้ำอยู่ไม่น้อย
& ^: N2 R; E4 w0 T/ _6 @2 } _' e8 ` W) w3 e( I# z
ที่สำคัญที่สุด... มวลวูบวาบที่ยังคั่งหัวจิตหัวใจจากเมื่อคืนทั้งที่ได้ระบายออกมาด้วยมือน้องนางทั้งสิบแล้วก็เถอะแต่บททดสอบร้ายกาจบทนี้ก็ยังรุมเร้า บีบอัดร่างกายจิตใจทำเอาวันนี้ทั้งวันแทบไม่มีสมาธิไปกับการเรียน F. o/ z! K( z2 ?, A5 L
: P5 l8 p# D" s' p7 q"อือมห์" ขอบคุณสัมผัสเย็นวาบที่ทำให้สติกลับคืนอยู่กับปัจจุบันสัมผัสเนื้อเจลหล่อลื่นประโลมช่องทางด้านหลัง เกลี่ยเพิ่มซ้ำให้ฉ่ำเกลี่ยจนช่องทางสีกุหลาบพลิ้วกลีบย่น หุบอ้าเพรียกเรียกหาบางอย่างที่เคยอยู่ในนั้นมาก่อน " น้องไพน์ ....ทำไมยั่วพี่หมอกได้ขนาดนี้ครับ…." ก็เป็นเด็กตะกละตะกลามในความสัมพันธ์ลับๆอีกนั่นแหละพร่ำร้องหาจนแท่ง เรียว ยาว เนื้อไม่มากเคลื่อนความแข็งให้กลีบเนื้อย่นแสนบอบบางกลืนเข้าไป "อ๊าายยย!!!...พี่หมอก ช้าๆนะไพน์ไม่โดนนานแล้ว…."
9 l1 |9 \! ?- C) e4 w" t1 Q3 _
. J6 g. F# w5 rเมื่อหินสองก้อนมากระทบให้เกิดประกายไฟและแม้จะสมยอมให้ความเป็นตัวตนนี้ทะลวงมามากแค่ไหนแต่ช่วงหลังๆมานี้กับคู่ที่ตกลงปลงใจในความสัมพันธ์ที่รู้กันแต่สองแทบไม่ว่างจะด้วยเวลาจัดสรรแทบไม่เคยตรงกัน ส่วนพี่หมอกก็มีสาวๆมาคั่นเวลาไม่เคยขาด แกนกายเคยชินทุกมิติแก่นกายนี้ ชักเริ่มหวั่นไม่น้อย หวั่นจนต้องลุ้นกับสัมผัสตึงแน่น ร้อนเจ็บแปลบหวั่นจนก้อนเนื้อเยื้ออกซ้ายเต้นถี่เมื่อต้องคอยลุ้นตัวโก่ง - |# D$ i; D4 T/ |: K
6 D N# M2 Y X0 |! G+ F5 o/ R
"ได้เลยครับ...พี่จะทำเบาๆ นะ…" ความสุภาพอ่อนโยนของรุ่นพี่คนนี้คือสิ่งยั่วยุไม่น้อยสำหรับเด็กที่ไม่ระรื่นหูเท่าไหร่กับคำหยาบจากคนบางคนและในทุกจังหวะไถลเนิบช้าที่กลับไม่สุภาพอ่อนโยนแม้สักนิดจนถึงที่สุดเมื่อไฟลุกท่วมโพรงเนื้อแกนกายด้านในไปแล้วและยังคาคั่งแน่นิ่งให้เนื้อย่างอ่อนๆผ่อนคลายทีละน้อย ผ่อนแผ่วไปกับจังหวะพะงาบกลีบปากสวยๆระบายแรงอัดจากด้านหลังให้ออกทางปาก ผ่อน แผ่วปล่อยให้เนื้อแนบเนื้อรวมเป็นหนึ่งรวมกันไปกับสิ่งแปลกปลอมที่เคยเข้ามาอยู่ในนี้เป็นปี 6 e0 W [/ o3 J c9 J4 q, w# K
0 `+ K/ r8 z2 Dไม่นานนักหรอก
2 x. Q4 |# P, o& N' n1 o4 O( k' v/ ?5 n
ได้ฤกษ์สะโพกแกร่ง ตอก อัด เดินเครื่องเบาๆกระทุ้งร่างบางด้วยแก่นแห่งวัยเรียนรู้ พากันขยับอีกครั้ง แต่เป็นเด็กอายุน้อยกว่าเพื่อให้การสอดใส่เข้ามาได้ลึกเท่าที่ใจตะกละ แต่กระนั้นเสียงกระเส่าของพี่รุ่นเดียวกันก็ยังแว่วข้างหู "โคตรฟิตเลยไพน์…ตอดเเน่นจริงๆ" "พี่หมอกจ๋าาาากระแทกเลย…กระแทกให้เต็มที่เลยไพน์ไม่ค่อยเจ็บแล้ว" ขยับเอื้อเอ่ยตอบ กระเส่าคำกระสันจนแทบทนไม่ไหว "ได้เลยครับที่รัก พี่หมอกจัดให้" กำลังแรงทวีคูณหลังได้ไฟเขียวเร่งส่งทุกจังหวะตะบี้ตะบันโยกหลุดโลกแทบไม่พัก แม้บางครั้งจะผลัดแผ่วเป็นนิ่มนวลแต่ก็วกคืนความถี่กระทั้นไม่ออมแรง ไม่สุภาพ ไม่อ่อนโยนหรือทุกการกระทำนี่คือความหยาบของพี่หมอก ที่ช่างจะเต็มไปด้วยแรงหยาบคายที่สุด สองตาเรียวเล็กพริ้มหลับรับแรงขยี้ของเด็กหนุ่มแต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งแสดงออก จู่ๆหัวจิตหัวใจได้ปลิดปลิวลอยละลิ่วสู่พื้นที่ท่ามกลางแมกไม้น้อยใหญ่
0 Z! ]9 C+ D( Z# R, {5 {7 B
4 f- k0 k/ D. D- J5 n1 M6 x( W+ O/ Pคนหยาบคายที่สุดบนโลกนี้...ที่ชื่อ พันธุ์ศร
0 D' `5 H! `0 W' b- v2 h/ `* P9 q2 b7 K3 l) }9 E8 Q# T# P; c
& p. C: H! _. r2 jเจ้าของชื่อแม้จะหยาบคายเพียงใด หากแต่เรือนกายมีเลือดมีเนื้อนั้นช่างควรค่าแก่การสักการะและเส้นโครงร่างของร่างกายเป็นส่ยผสมของความหยาบกับเสน่ห์อันร้ายกาจได้ทอดเงาลงมา รูปเงากระหน่ำร่างดำฤษณาด้วยทุกเนื้อหนังอันเคยผ่านการไล้โลมด้วยสองตากลมโตเล้าโลมร่วมกันในจินตนาการดั่งชายหนุ่มสีน้ำผึ้งเข้ม งดงามดั่งนักรบพันธุ์แข็งแกร่งดุดันเต็มเปี่ยมพละงัดควงคว้านของขลังลึกลับที่ไม่เคยต้องสายตาร่ายรำบรรเลงสู่รูกรรมกลางเนินเนื้ออวบอัดอย่างบ้าคลั่ง
/ q4 Y) w% q$ ]
$ ~ S4 R2 p7 h6 p( m/ o0 ]
6 y! M: ~1 }' e Wจินตนาการ ผิดบาป... เตลิดพาร่างไหวเอวบางกลึงควงของขลังจากผู้ชายในห้วงความคิดและด้วยแรงอารมณ์ผิดบาปที่สั่งสมมาแรมเดือนทำเอาหัวใจเตลิดเปิดเปิงเกือบเผลอครวญชื่อ อดีตนักฟุตบอล ทั้งที่ภายในร่างกายยังถูกนักฟุตบอล ฝังแก่น . G) @6 i# X, X6 P# V
0 T4 `: ?5 l8 q- [% Z3 f" aดีที่ยังไว้ทัน...แต่กระนั้น "อ่าาาา อ่าาาาห์…แรงๆเลยพี่จ๋าเอามาลงที่หนูให้หมดเลยหนูรับไหว..อืออฮื่อห์ พี่จ๋า" ประโยคเสริมแต่งดัดแปลงไปบ้างตามจังหวะสติหลุดลุ่ยกับความทรงจำจากบทสนทนากามในค่ำคืนแรกและคืนสุดท้ายพร้อมจังหวะขมิบรัดให้แกนกายตัวเองกลืนกินแก่นกายในจินตนาการที่กำลังทอดเงาลงมาทับซ้อนในโลกของความเป็นจริงนี้ 8 Y4 r, f! m, W+ Z
" D' k! j% Y8 {) X+ z! O% O" Z( y9 v- ?$ w
"อะไรนะไพน์...…" คนคุ้นเคยถามอย่างสงสัย บทบาทโจนจ้วง ทบกอดรัดฟัดเหวี่ยงเปลี่ยนท่วงท่าของทั้งสองเทียวเร่ง เทียวผ่อนปฏิบัติการเป็นชุดหากแต่ท่วงท่าที่เปลี่ยนไปพร้อมอารมณ์ที่ดูจะล้นทะลักแต่ยังไม่วายวกกลับหาผู้ชายตัวสูง ผิวเข้ม คิ้วหนาเหมือนเส้นผมรองทรงไม่สั้นมากที่ไว้อยู่ สองตาคมของชายหนุ่มที่จดจ้องมองมาสันจมูกหนาปีกกว้างที่กำลังไล้ตามซอกคอบางสองริมฝีปากบนล่างอิ่มจนล้นกำลังประกบแลกเมือกหวานในโพรงปากหนวดเคราลามตามแนวโครงหน้ากรีดครูดตามเนื้อผิวจนเป็นรอยแดง ลำคอหนาที่มือบางจับคว้าไว้แน่น เนินไหล่กว้างแผงอกอัดกลมเต็ม ป้านนมเข้มคล้ำกว่าผิวสีน้ำผึ้งส่วนอื่น ชุดลอนท้องเป็นแผงลูกชัดจุดไล่ไรขนอ่อนที่กำลังอัดแอ่นปะทะเนินเนื้ออวบอัดจนบิแบะ ; M& w8 Z) D8 R3 m! ?1 h) C2 T
) ^/ ]. h6 T6 l3 a+ E
"ตะ...แต......แตกแล้วไพน์" พี่ชายของน้องมอบเมือกขาวข้นผ่านของขลังที่ยังไม่เคยพบเจอ แทรกร่องจีบเผยออ้าอวดเนื้อชมพูปลิ้นมีเพียงผิวเยื่อบางๆกีดกันทุกจังหวะกระตุกหงึก
9 }- w0 n+ a9 [, a2 V# Y6 E6 N, _7 U* M
/ d1 L3 `( r! c1 H"โห...วันนี้ไพน์แตกเองเลยเหรอแสดงว่าพี่หมอกเก่งขึ้นนะเนี่ย" โมงยามในภาวะอัศจรรย์ครั้งแรกในชีวิตที่พันธุ์อภัยสามารถไปถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ได้เองอารมณ์สุดยอดรุนแรงทำเอาแทบบ้า อารมรณ์ที่ได้เหวียงตัวตนเดิมชั่วนิรันดร์อีกครั้งที่เท่าไหร่นับจากสุ้มเสียงคืนนั้นแล้วยิ่งจินตนาการทับซ้อนบนความจริงเมื่อรักแรกได้กลายเป็นตัวแทนอีกคนไปแล้วหมาดๆนี่อีกด้วย
. P& {) j& H5 v( J) a# E& J& {& L2 [# ~; S: G6 @1 Q4 c1 k9 X" v
..."ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ไอ้เจ้าไพน์...ทำไม...ทำไมต้องไปคิดถึงคนพันนั้นด้วย???"...
6 b% P1 W/ I0 O& z3 k: O' i0 Q/ x6 x4 Y' @9 D& N7 M
1 h, d1 F+ S* r u: @5 e. u7 M/ }
: q" s4 H. u+ |9 P# R/ U
' ?* s( C3 |7 l" fสิ่งที่อยากได้แล้วไม่ได้ มันคือความยั่วยวนเสมอไม่ว่าจะอะไรและยิ่งยั่วยวนสุดๆสำหรับเด็กที่อยากได้อะไร ...ต้องได้ มาตลอดชั่วชีวิต
+ @0 ~1 ~, L* f! D Y# z+ a! M* F+ C8 V- y$ U$ b! R J- Q- Y% M( i0 [) o
1 u% `0 I; E& H; K
: i& z9 v4 Q$ L8 W% p5 U
8 x# g: o' @! h/ v, _) I0 I* s3 n+ N/ I5 o$ m. X& Q9 H ]
3 y, }1 |8 O7 [' h
o+ A) h0 h+ e' {, }# S0 \
"ฮะโหลจ่ะ…..ย่า" "ไอ้เจ้าไพน์!!!อยู่ไหน นี่จะหกโมงแล้วหน่าบ้านช่องไม่กลับเหรอ รู้มั้ยย่าเป็นห่วง"
1 w" x3 B. d U5 T' I# i1 q5 R& t
( f K( t' j+ K+ {0 z
' k3 X; [, L$ g3 c n D; M
) \! l1 d$ Y% f+ ^1 F$ c
* N+ j6 D2 p- p" x: ]9 n5 [
, O4 d ~' ^1 y; [1 a T
) w7 Q" A1 F* B6 j6 v
# r/ `8 ^& Z0 A( ^ L4 [* T
. h+ b8 A2 m% o4 p' p$ @8 z2 p$ ]9 F: A |6 ]) Y4 y
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2023-2-21 06:22:33
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2023-2-21 07:13:01
โพสต์ 2023-2-21 07:24:28
โพสต์ 2023-2-21 08:28:53