แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย chokond เมื่อ 2023-2-12 08:10 ; \5 ?5 v" B& O' X
5 z) y( A# z: J หลังจากปุนออกจากร้านชาบู ก็มุ่งหน้าตรงไปยังบ้านของนทีทันที นทีได้สรุปให้ปุนฟังหลังจากที่รวบรวมข้อมูลมา ได้ความว่า ในช่วงก่อตั้งบริษัท ธร ปืน และเก้า สามสหายเพื่อนรักได้ร่วมทุนกันเปิดบริษัทและรวมกิจการกัน โดยธรนั้นเป็นคนทำธุรกิจโรงแรม ปืนทำธุรกิจคอนโด ส่วนเก้านั้นมีธุรกิจรีสอร์ท ทั้งสามคนช่วยกันจัดการและบริหารจนสามารถนำองค์กรเข้าสู่ตลาดหลักทรพย์และให้ธรเป็นผู้บริหาร ส่วนปืนเป็นมือขวาดูแลฝ่ายบริหาร เก้าเป็นคนดูแลฝ่ายบริการทั้งหมด แต่เมื่อ23ปีก่อน เก้าได้หายตัวไปอย่างปริศนา รายชื่อและข้อมูลของเก้าทั้งหมดถูกเก็บเป็นความลับ9 l4 ~0 W* r0 y0 }7 D
8 L* V" V% m! }# S. L' Q4 a. \* O "23ปีก่อนหรอพี่?"
- k: ?, r0 a/ T1 r# s P4 ] "ใช่ครับ คุณปุนมีอะไรหรือเปล่า?"9 W s& c" |: d$ a# b; ^1 l# d2 B# b
"เปล่าครับ ต่อเลยครับ"" ^% v- N1 ^* W) I
ปุนเอะใจนิดหน่อย เพราะเมื่อ23ปีก่อน ตอนที่เขาอายุ7ขวบ เป็นช่วงที่แม่ของเขาออกจากบ้านไปเหมือนกัน 'คงไม่เกี่ยวข้องกันหรอก' ปุนทำได้เพียงคิดในใจ. q, `! V$ l2 L ?
( N' I4 G1 N5 y; C$ E "นี่คือชื่อของคุณเก้าครับ พี่กันพึ่งส่งให้พี่ก่อนคุณปุนมาแปบเดียว"
! h( V+ ^& O/ B' i8 Y% g6 K# R; G- Y8 t2 U
1 N0 D1 q$ e) p( n; b7 V นทียื่นมือถือให้ปุนดูช่องแชทระหว่างกันและนที ปุนจึงหยิบมือถือของตนขึ้นมาแล้วพิมพ์ชื่อนั้นเก็บเอาไว้
5 D6 q* F/ S/ S( U
3 I" y& a' T+ J5 J$ }7 @7 i# ]3 Q "ขอบคุณมากครับพี่ที พี่พักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง"
( A+ \8 a$ M$ f4 A7 V: y& I0 ^ S+ R9 R* C1 @
+ a3 o; `. y Q4 c
หลังออกจากบ้านนที ปุนขึ้นมานั่งอยู่บนรถเตรียมออกตัว แต่ชื่อที่เขาได้มานั้นรู้สึกคุ้นๆเหมือนเห็นที่ไหน
1 M8 w$ C, Z/ w/ t! f& T "ดิฐาศักดิ์ ดิ ฐศักดิ์ ทำไมคุ้นจังวะ"9 ^& }- ^5 o0 e. R
4 l F( E0 X2 G- h4 o, Z& g& i" U2 o" x+ C% u" S! K. B
ปุนขับรถเตรียมกลับไปยังร้านชาบูเพราะรู้สึกเป็นห่วงกัส เลยจะไปเช็คว่ากัสโอเคอยู่ไหม แต่ระหว่างติดไฟแดง ปุนอยู่ไม่นิ่งเพราะชื่อนั้น จึงได้ยกหูหาคนที่คิดว่าาจะรู้ Y3 s7 W- @+ ~/ L7 o/ O" p$ ^
( j8 }8 O. G/ Q2 m4 k. g% [ "ครับปุน ว่าไง"
+ C: f/ F) J! l& N6 D4 _ "เอ่อ พี่ฟานครับ พี่ยังอยู่บริษัทไหมครับ"
! J5 Z7 T3 @# y# o/ g* [ "ไม่ครับ พี่พึ่งถึงบ้าน มีอะไรหรือเปล่าครับ"7 p. y: j- k% R' P& b
"ผมอยากจะรบกวนพี่ช่วยดูชื่อพนักงานให้หน่อยครับ สะดวกไหมครับ"$ u! ]8 e: h8 l0 y1 }3 b* |7 S9 w
"อ๋อ ได้ๆ พี่ค้นจากคอมที่บ้านได้ สักครู่นะ" y9 W1 S" z3 U8 C8 `
9 A6 B3 `9 b5 e$ ?) F9 f! e, ^3 U. }, b; {: h0 v5 U2 Y) @
พอไฟเขียว ปุนได้ขับรถไปจอดอยู่ที่ริมฟุตบาท เพื่อพูดคุยกับฟาน P# ~/ I" i4 D% }* {
. [+ j2 g0 U. M! q* s3 [% g
"เสร็จแล้วครับ คนที่ปุนจะให้หาชื่ออะไรหรอครับ"
/ E( H+ m4 e/ x( e- n% D "ปองเดช ดิฐาศักดิ์ครับ หรือไม่ใช่ชื่อนี้แต่เป็นนามสกุลนี้อะครับ"
4 C+ a/ [& C9 W* Z' r5 E0 _/ @7 c "สักครู่ครับ"
' s( w$ P0 Y6 l# i5 Q) w
8 V- Z' e) P5 ^ F" v6 B r
9 s. Z4 h: D0 m% S- L1 q* L ปุนนั่งลุ้นว่าจะเจอไหม ถ้าหากว่าเจอเท่ากับว่าเขามีโอกาสที่จะทำงานนี้สำเร็จ แต่ถ้าไม่ อนาคตของบริษัท อาจจะลำบาก
' K. G+ o: T. D2 g# e / w+ J* q" \5 F" _0 B
"เจอแล้วครับ คนที่นามสกุลดิฐาศักดิ์ เป็นหัวหน้าผู้ดูแลงานเอกสาร ชื่อว่า ปภาวี ดิฐาศักดิ์ครับ"
0 I3 H# U5 S2 ]; c6 ]& ?& B/ [ "อะอะไรนะครับ! คนดูแลงานเอกสาร"4 M! z0 T+ e: \
"ใช่ครับ ปุนมีให้พี่ช่วยอะไรอีกไหมครับ"
7 ^; w$ v5 Z! z. m, o4 c0 z "มะ ไม่ครับพี่ฟาน ขอบคุณมากครับพี่") |0 m# t h- Z
! n6 ^+ ^4 I2 c9 e( d8 z; s- y
, r- @, j9 P7 b7 E. |4 @9 r* b หลังวางสาย ปุนนั่งอึ้งอยู่ในรถของตัวเองจนไม่รู้ว่าเวลานั้นล่วงเลยมานานขนาดไหน กว่าจะได้สติ ท้องฟ้าและบรรยากาศโดยรอบก็มืดไปหมดแล้ว ปุนนั่งจ้องมือถือของตนที่เปิดหน้ารายชื่อโทรออก แต่สุดท้ายก็กดปิดหน้าจอแล้วปุนตัดสินใจออกรถทันที& @! p6 v+ p m+ u; i
1 {5 k. z% S, z1 N; h" B
Y5 m9 E, Z5 s: s! p "เชี่ย สายแล้ว"
! J& E1 i8 I5 g7 u
0 k0 w/ Q- e8 W. j กัสบ่นกับตัวเองที่มึนๆจากอาการแฮงค์เมื่อวาน แล้วรีบทำกิจวัตรก่อนออกจากบ้านโดยเร็ว. k. w$ J& _6 V8 I5 J v
* G2 ^% [2 ?5 T "แหม่ เมื่อวานนี้หนักล่ะสิเรา"7 f% \% n6 E- Q P5 v" E/ s
"นิดหน่อยอะ"+ K, |/ @: y- T5 M9 l# ~, O! O& _. i
กัสคุยกับแดนที่เดินเข้ามาทักเขาระหว่างรอลิฟต์ขึ้นไปชั้นบน ทั้งสองคุยกันบ้างนิดหน่อยจนลิฟต์เปิด และเข้าลิฟต์ขึ้นไปทำงานพร้อมกัน0 R! E! _3 d# _9 \. p( M4 X" Z
" x$ i- C2 X* Z: Q
"เอ่อ พี่แดน คือ ปุนเขาเป็นยังไงบ้างพี่...."กัสอยากรู้ว่าปุนมีท่าทียังไง เขาจะได้เตรียมตัวรับมือถูก
3 U( o4 N& B& m, _! F+ X( `9 K; k3 }. T
* A b+ e7 v6 w% \ "อืม วันนี้พี่ยังไม่เห็นคุณปุนเลยนะ ทำไมหรอ หรือว่าเมื่อวาน.....", L- Q; ?" b/ u. v/ l' R$ f
"หึย ไม่มีอะไรพี่ อ๊ะ ถึงชั้นผมแล้ว ขอตัวก่อนครับ"9 x$ {4 s# l9 l: G+ _! H
3 G/ @' n4 a! q3 h( r$ A
4 X) D* S* `- ]( v( G: a ปุนขับรถตั้งแต่ดึกเพื่อเดินทางมายังบ้านของกัส มาถึงก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ขณะที่ลงจากรถแล้วนั้น พ่อกับแม่ของกัสต่างพากันออกมาดูวว่าใครมาหาดึกๆดื่นๆ
! T* V! v( f- L g/ G2 T. Q, R9 }7 a& j) E/ [9 z
2 t j$ E9 f: N% x5 N+ I
ปุนเดินตรงไปยังหน้าของผู้ใหญ่ทั้งสอง เขาจ้องไปยังใบหน้าของพ่อกัสอย่างพิจารณา ก่อนที่ทุกอย่างรอบๆตัวเขาจะหมุนวนรอบๆตัว แล้วสายตาของปุน ก็ค่อยๆมืดลง มืดลง...
, g! N+ y4 @3 b5 F
% {) R3 s9 m; u* U" O& D" c1 d4 t6 I
4 x/ C6 _. ^4 j: ^/ @. O ปุน ปุน ปุน
\9 s T5 D+ o" U! w6 _( d7 B* K! y! T1 o9 E
6 y4 k, Q9 f8 V8 ]$ x9 ?
เสียงเรียกชื่อของเขาดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ปุนลืมตาขึ้นนมาพบว่าตัวของเขานั้น ตอนนี้ได้นอนอยู่ที่บนเตียงนุ่มขนาดใหญ่
( t0 [) J/ l R* b6 r ) }2 W5 h9 v5 }6 O) G. P
"ตื่นแล้วหรอ มาๆ ลุกไปล้างหน้าล้างตาแล้วมากินข้าว แม่พึ่งทำเสร็จร้อนๆเลย"
8 p& h0 t+ a9 X2 O8 _$ y6 `, E
; E+ m/ k, x- E1 T5 m! _5 X/ {5 f ?
ปุนพยุงร่างของตนเดินไปเข้าห้องน้ำ เขาตักน้ำขึ้นมาล้างหน้าแล้วนึกถึงเรื่องเมื่อวาน ระหว่างทางที่มาเขาแวะซื้อกาแฟเพื่อให้ตาสว่างในการเดินทาง แต่แอบหยิบเบียร์ติดมาด้วยเพราะเครียด นั่นอาจเป็นสาเหตุให้เขาสลบไปตอนที่ลงจากรถ
: t5 \: R& B9 T8 b. Q) A( h- ]: e3 ]; c* f: H
9 ]2 [# t0 l+ s t "มาๆ นั่งๆๆ นี่ซุปกระดูกหมู แม่ทำไว้ให้"
) [# {, O" F, ^5 }- J. [; i "ขะ ขอบคุณครับ แล้วเอ่อ พ่อล่ะครับ"% E) X5 U8 S' {5 o; q) r3 V
ปุนเอ่ยขอบคุณแล้วถามหาพ่อของกัสก่อนจะซดซุปร้อน+ a" h* z. U/ A2 @9 n; J( P
"วันนี้พ่อเข้าสวนแต่เช้า มีลูกค้ามาขึ้นเอง เลยต้องไปคุม"
5 F9 X- E7 e' s/ i$ Z: U5 w, M9 _ o/ o5 W9 w
. e1 s( F1 P- c4 I; m0 k& f, H* \0 T ปุนพยักหน้ารับรู้แล้วทานกับข้าวของแม่กัสจนหมด แล้วขอตัวไปหาพ่อของกัสเพราะมีธุระจะคุยด้วย ปุนขับรถเข้าสวนจนเจอกับพ่อของกัสที่คุมคนงานขนของให้ลูกค้า หลังเสร็จกิจพ่อของกัสก็เดินมาหาปุนที่ยืนรอเขาอยู่
+ A: m; c! b f) G' V
/ j; s9 \1 I" `9 R6 P "เป็นไงมาไงล่ะฮึ"
% l) V, D# T9 {( ~6 }, H! s7 R "ผมมีเรื่องจะปรึกษานิดหน่อยครับ คุณพ่อครับ"
q* T. c. k1 G6 B) c1 r "อืม มีอะไรก็ว่ามาสิ"7 k. V( S7 a7 L4 [3 R' P
"คุณพ่อชื่อจริงชื่อ ปองเดช ดิฐาศักดิ์ใช่ไหมครับ"! {# P( x! W# `0 n% H1 x$ m" ~
"ใช่ ถามทำไมล่ะเรา"& e6 }) M$ O! `- M
พ่อของกัสยังคงคุยตามปกติ แต่ฝั่งปุนนั้นกลับปากหนัก หลังจากยืนยันตัวอีกฝ่ายแล้ว เขากลับไม่กล้าพูดสิ่งที่เขาคิดอยู่จนพ่อของกัสหันมาจ้องหน้าเขา" q7 T: u+ q4 [" _
"เอ้า มีอะไรจะคุยกับพ่อว่ามาสิ ไม่ต้องเกร็ง มีอะไรปรึกษาล่ะ"ปองเดชยื่นมือมาบีบที่ไหล่ของปุน
$ m+ n: I$ i# r7 i0 U+ T
% y& G" q c: o/ | "...ผมเป็นลูกชายของพ่อปืนครับ..." พอปุนว่าจบ ปองเดชชะงักตัวพร้อมปล่อยมือออกจากตัวของปุน แล้วยืนจ้องปุนห่างๆ สีหน้าของปองเดชนิ่งเรียบยากจะคาดเดา, D, z$ E. y/ P8 M4 c8 g
+ Z. Z! {% f2 T9 I' W "..."
$ V) R% W: {" G, \/ F& Q) J "..."
, F; N0 ~3 J. b7 Q "ลูกของปืนหรอ..?"
7 R6 q% l( v( c! l "ครับ"
* }2 @8 ^9 E1 C q' O "อืม แล้วมาที่นี่ มีธุระอะไรล่ะ"น้ำเสียงของปองเดชี่ก่อนหน้าอบอุ่น เป็นกันเอง บัดนี้กลับเย็นชา ไร้ความรู้สึก( S" A; E9 u0 u3 \/ v, J
# v+ O4 W2 G; n+ C/ _
"ผมมีเรื่องจะขอร้องครับ ตอนนี้บริษัทกำลังแย่..."/ e( q3 F7 ?- Z8 p4 G
"หึ จนได้สินะ"ปองเดชพูดขัดปุน ปุนเลยเงียบไปชั่วขณะ ความสับสนได้ตีกันในหัวของปุน เพราะที่รู้ว่าทั้งสามคนสนิทกันจนเมื่อ23ปีก่อน ปองเดชหายตัวไป รู้อีกทีนักธุรกิจรีสอร์ทคนนั้นกลับทำสวนดอกไม้ในหมู่บ้านชนบท
- o% u' U c; h- ~- p s
6 r! k& |0 Q5 \/ u6 x } "เกิดอะไรขึ้นเมื่อ23ปีก่อนหรอครับ"9 _+ [! I& P6 v8 i/ ?6 K
ปุนยิงคำถามที่สงสัยออกมาตรงๆ เขาคิดว่าถ้ารู้เรื่องราวนั้น อาจจะสามารถตอบคำถามหลายๆอย่างได้* G" B! b7 o8 `* x
. E, z' }/ |" X; u5 V
"23ปีก่อนหรอ ตอนนั้นยังเด็กอยู่สินะ 7ขวบได้ไหม"0 g% I0 b: { {7 h7 h0 [
"ใช่ครับ ตอนนั้นผม7ขวบ ตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นหรอครับ แล้วคุณลุงรู้จักแม่ของผมไหมครับ รู้ไหมครับว่าตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหน") y9 q' w* d* {4 |7 \+ U
"..."( V8 j; R+ q% ]& p
"..."
/ J$ a. Z; z M& o& A. L "พ่อของเราไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยหรอ"ปองเดชจ้องหน้าของปุน ปุนส่ายหัวเบาๆเป็นคำตอบว่าเขานั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลย
) v. [$ U% x8 u6 j- ` "23ปีก่อนเกิดเรื่องอะไรขึ้น ลุงคิดว่า ปุนไปถามพ่อของปุนดูเองดีกว่านะ แต่ว่า....ลุงตอบอีกเรื่องนั้นได้"
( {! F0 W6 |( D% M1 o
0 y: n1 K* S% v
5 e8 s9 F# \" \; a6 \ "ฮัลโหลครับพ่อ อืม มีอะไรหรือเปล่าครับ ห๊ะ ตอนนี้เลยหรอครับ รีบขนาดนี้มีอะไรหรือเปล่าครับ ได้ครับ ครับ แล้วเจอกันครับ ให้ซื้ออะไรไปฝากไหม"9 q* H" W/ l% Z8 b
ปุนวางสายจากพ่อที่จู่ๆก็โทรมาหาบอกว่าให้กลับบ้านด่วนตอนนี้เลย แม้จะไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแต่น้ำเสียงที่พ่อของเขาพูดนั้นจริงจังมาก ซึ่งกัสไม่เคยได้ยินมาก่อน; @6 I6 r9 j( `, B' [7 p
' M" t) x0 I) `+ _+ e6 u4 t# q7 d/ M9 u: ~( `' I
ปุนขับรถกลับบ้านของตัวเอง ขณะขับรถพลางนึกถึงเรื่องที่พ่อของกัสเล่าให้ฟัง เขาขับรถไปยังบ้านของกัสแล้วมองหน้าแม่ของกัสอย่างพิจารณาทุกส่วนบนใบหน้า ก่อนจะกล่าวลาแล้วออกเดินทางทันที แต่ไม่ทันที่จะออกจากตัวจังหวัด 2 \1 V8 [1 {% d+ D I
8 R9 D9 S. i% F( \. h
2 v, s0 I c/ j h: l0 t เอี๊ยดดดดดด ปั๊ง!!!/ n. |% K+ J4 \4 f7 o0 b
6 W: p& M5 \$ i) _9 v) N2 d
! b( P/ s/ s; ]( d- Q/ g# {$ n+ i- M
ปุนลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปนาน แถมรู้สึกเจ็บหัวนิดๆ พอจะยกแขนขึ้นมาจับดูกลับขยับแขนไม่ได้ ภาพตรงหน้าค่อยๆชัดขึ้น เสียงผู้คนคุยกันแจรอบตัวเขาดังจนเขาแทบทนไม่ไหว จนกระทั่งร่างกายของเขาเริ่มปรับตัว ภาพที่อยู่ตรงหน้าชัดขึ้นเรื่อยๆ
& I" h1 n" ^/ i9 T- B, h" G
3 o# m+ C. D* \+ D) L! [% r1 C "พ่อ พี่ธัน กัส ทุกคน มาทำอะไรกันครับเนี่ย"
v5 v6 L& j( A ปุนเอ่ยเรียกชื่อคนที่เห็นตรงหน้าแต่กลับไม่มีเสียงลอดออกมามีเพียงเขาคนเดียวที่ได้ยิน
/ Y2 v& | k- _8 e! E0 [+ @! U3 H3 h- m5 _ ]0 c, S
; M" W3 d) e; D "น้ำ น้ำ น้ำ"! f" H% }0 B) D% H( M) E# G: }7 a1 S
ปุนพยายามเค้นเสียงให้ดังที่สุดเท่าที่ทำได้ ก่อนที่กัสจะหันมาเห็นเลยรีบเดินเข้ามาหยิบแก้วน้ำแล้วเสียบหลอดยื่นให้กับปุน0 V. \! \& V9 B) v1 {
$ w a9 r9 |7 R z$ I
"ปุน ฟื้นแล้วหรอลูก เป็นยังไงบ้าง"
" b% ]6 T$ s s% ` พ่อของเขาและแม่ของกัสรีบเดินมาหาเขาที่นอนเป็นผักอยู่บนเตียง เขาค่อนข้างสับสน แต่ไม่เกินความคาดหมาย2 [3 [0 H7 o1 s2 L8 R8 j8 i
5 O: D5 L$ m( @* S! x- @
3 k) S& i; a8 Y' d! E ไม่ทันได้ตอบอะไร หมอก็เข้ามาตรวจร่างกายของเขา แล้วบอกว่าเขานั้นแขนหัก ต้องใส่เฝือก และบริเวณศีรษะได้รับการกระแทก แต่ไม่เจออะไรผิดปกติ อาจจะนอนนอนดูอาการอีกหนึ่งถึงสองวัน
: K+ a3 D6 i$ }$ |5 V1 R! n
' _$ i$ }, U- E' a% o" H "แล้วนี่ มากันทำไมเยอะแยะครับ"% v$ H! _4 _, X' f
"พวกเราออกกันไปก่อนดีกว่า ปล่อยให้ปุนพักผ่อน"
: x, Z0 f1 P4 |1 q$ O0 j2 l6 W: e: | กันที่ยืนเงียบมานานเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินออกจากห้องพร้อมกับแดน นที ธร ธัน รวมไปถึงกัสและเก้าด้วย ทิ้งให้ในห้องเหลือเพียงปุน ปืน และแม่ของกัส5 j7 D! o: N. R1 f; h
* R& a7 l2 Y9 N: X3 \* t3 ? ?
) ?/ o+ B" e2 j2 a+ b, a! X) W3 L ทั้งสองคนยืนเกาะขอบเตียงมองดูปุนที่นอนตรงหน้า แล้วแม่ของกััสก็ยิ้มดีใจพร้อมน้ำตาไหลนอง ส่วนปืนนั้นมองไม่กล้าสบตากับปุนเพราะรู้สึกผิด
7 m @0 D2 }7 t8 M& { # n, D% b$ ~, ~1 R* ?5 I( r
"ผมจำได้ว่า ก่อนหน้านี้ผมกำลังขับรถอยู่ แล้วก็...."8 B9 ?5 @* g, H5 K" a, I
"ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดถึงมันหรอก มันผ่านมาแล้ว"9 s9 U8 W% n% q/ ]+ \2 u" C
"แล้ว ทำไมถึง... ผมนอนมากี่วันแล้วครับ"ปุนเปลี่ยนคำถาม
: h i. {$ T5 t: H
2 x4 V( Q7 m% \! [2 y "สองวัน แกหลับไปสองวัน"
( c s# R; {5 A: y8 L "แม่ใช่ไหมครับ นี่..แม่ใช่ไหมครับ"หลังฟังคำตอบของพ่อ ปุนก็พยักหน้าแล้วหันไปมองหน้าของผู้หญิงอีกคน พร้อมสะอื้นด้วยความคิดถึง
& z' ? L) u' Q8 z2 Q- u4 r % [# ^. n P4 p9 n# p/ b/ q/ ]& a
"ใช่ ใช่แล้วลูก แม่อยู่นี่แล้ว ฮึก แม่ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่ดูแลหนู "/ l$ [& u; k5 ?
"ฮึก ฮืออ ครับ แม่ไปไหนมา ผมคิดถึงแม่ ฮือ"
/ Q; \& y) d1 Z, A3 p# T/ r ปุนปล่อยโฮร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ความรู้สึกต่างๆพรั่งพรูออกมา ภาพที่เขาเห็นแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อตอน7ขวบ ที่แม่เขานั้นทะเลาะกับพ่อในตอนเช้าก่อนที่จะไปส่งเขาไปโรงเรียน พอกลับมาตอนเย็น แม่ก็ไม่อยู่บ้านแล้ว และพ่อของเขาก็ไม่เคยเอ่ยถึงแม่อีกเลย - ?& `6 Z9 Y' I
: ?+ v! }1 i6 b: _3 y
) I0 W0 B" Z7 H ปุนพักรักษาตัวจนหายเป็นปกติดี มีเพียงแขนข้างขวาที่ต้องใส่เฝือก 1อาทิตย์ หลังจากออกจากโรงพยาบาล ปุนพยายามเค้นความจริงจากทุกคน แต่ไม่มีใครยอมเล่าให้กับเขาฟัง และพ่อกับแม่ของเขาได้ให้กัสมาอยู่คอยดูแลเขา+ z6 o3 N1 W4 j" y$ h" [3 c
" D- T8 v8 _! ^, ^7 `9 _1 f! a8 `; p. e9 {. x) O' Z: s
"ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการตัวเองได้ แค่เเขนหักข้างเดียวเอง"
* `# F0 v" c8 S. h2 Y) w ปุนนั้นปฏิเสธความช่วยเหลืือจากทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ ธัน ลุงธร จนกระทั่ง2 O# I1 r/ I3 Y, ~- ^
; N+ e0 l7 S2 \& ~* f S "ไม่ต้องดื้อ ไม่ใช่เวลา"กัสที่ทนฟังปุนปฏิเสธทุกคนจนทนไม่ไหวเดินเข้ามาเข็นรถเข็นของปุนไปยังรถของตน แล้วจับปุนยัดเข้าเบาะข้างคนขับ5 k# A5 {4 u& d: O+ K
2 z' J/ L# ?* G+ h' ~ "กัส จะพาเราไปไหน"* \2 t9 E5 i" @9 n1 l$ `% K
"ไปบ้านไง"
: Q1 X& E% v8 [' I% h+ J( B "ไม่เป็นระ..."' @3 Y# S5 [ P% V) X# S
"หยุด พอเลย ไม่ใช่เด็กแล้ว หยุดดื้อ"
$ Z$ j* G0 V/ ?, ` "ไม่คือ.."" i3 { d6 i, {7 ?
"หยุด!"( c8 T& u6 W3 l: T
"แต่"! e/ P7 z0 C" P+ e" Q9 U
"เงียบ!"
7 m6 B1 C; i6 m7 k3 U; w ปุนที่เถียงไม่ไหวก็เก็บปากรูดซิบนั่งเงียบๆจนถึงที่หมาย พอถึงบ้านของปุน กัสจัดแจงทุกอย่างให้ปุนเพียงนั่งนิ่งๆมองดูกัส
! o) m- ?9 \" h% s# M) `# B. S, r
! n& S1 M. Q+ r5 Z9 s% n8 G& k! [+ l A" L# u0 w. G
ปุนรู้สึกปวดฉี่ขึ้นมาขณะที่กัสกำลังจัดของจากกระเป๋าเพราะกัสจะมาค้างด้วยจนกว่าปุนจะถอดเฝือก ปุนเลยแวบไปเข้าห้องน้ำ แต่พอเขานั้นจะปลดซิบกางเกง กลับทำไม่ได้เพราะมีมือแค่ข้างเดียว
$ y8 o5 t- [4 c/ ~# d n ' m4 z6 R2 o# d( z' G4 G7 w/ R
"ปุน ปุน ปุน อยู่ไหน"' U0 O! a/ ?$ g4 z( `0 ^- Q' ]
กัสเอ่ยตะโกนเรียกหาปุน แต่ไม่มีเสียงตอบกลับเลยรีบเดินหา จนมาเจอกับปุนที่ยืนบิดตัวอยู่ในห้องน้ำ: \- I w0 k5 {1 n {
r; M- U _1 ?" |8 s% Z# o7 }
"ทำไมเรียกแล้วไม่ตอบ แล้วนี่มาทำอะไร"
9 S) F* n& y! r# Y "เอ่อ คือ เรา"+ R: c( e& n* W9 A9 S& I
กัสมองดูปุนที่ยืนหมุนไปหมุนมาเลยเดินเข้ามาหา พอมาใกล้ปุนกลับเห็นกางเกงของปุนที่เปียกไปด้วยของเหลว
2 c' x7 i$ |" T8 |8 K4 D& \5 h; z
' h- R' U# T0 C/ R6 v "โห นี่พึ่ง30เอง กลั้นไม่อยู่แล้วหรอ"กัสเอ่ยแซวที่เห็นปุนฉี่รดกางเกง" I5 P5 N1 n' P
"จะบ้าหรือไง กะ ก็แค่ ก็แค่ปวดฉี่ แต่เนี่ยแขนเนี่ยมันไม่ถนัดเห็นไหม เลยไม่ทัน"ปุนโวยวายแล้วยกแขนที่ใส่เฝือกให้ดู กัสก็ขำตามมาก่อนจะเดินมาหาแล้วถอดกางเกงของปุนลงจนเหลือเพียงบอกเซอร์และชั้นใน
' U, Q1 T8 T2 ]
% n) Q# ]+ E5 e9 q "เห้ยกัส จะทำอะไร"; _& l3 _2 q) a4 x$ [0 D
"กางเกงเลอะก็เปลี่ยนสิ"
9 N- u; d1 |( J% F% @6 X "เห้ยไม่ต้องเดี๋ยวเราทำเอง"
5 A, c" N; j: d$ o( k0 Q ปุนตกใจดิ้นหนีมือกัส แต่ก็ไม่พ้น กัสทำการถอดกางเกงของปุนออกมา หน้าของกัสที่อยู่ระดับกลางลำตัวของปุนกำลังมองภาพตรงหน้า ปุนเองก็ตกใจเลยหันตัวหนี กัสเองก็ยืนขึ้นแล้วเบือนหน้าไปอีกทาง/ a9 q3 p; W8 l! ?) x0 v) m
, B3 w& f' g0 v, ~; L3 x
"ทำเองได้หรอ งั้นเรารอข้างนอกนะ แต่ถ้าทำไม่ได้เรียกนะ ไม่ต้องอาย มีอะไรก็บอก โอเค๊"
. t; O* J* C% O: m1 J& @7 m! a
+ q4 L' k, e) Q2 v2 `: I5 h0 ? "ระ ระ รู้แล้ว -///-"; j% h( b1 m; T e
หลังกัสออกจากห้องน้ำ ปุนก็ถอดผ้าที่เหลลือออกจนหมดแล้วใช้ผ้าขนหนูที่กัสเอามาให้พันรอบเอวตัวเอง แล้วเดินไปหยิบชุดในห้อง กะว่าจะอาบน้ำแล้วแต่งตัวในห้องเลย
! [# ]( V2 v+ Q) c1 w
L* y8 l" M) a2 z* \0 {
4 g0 \& o; ^/ e/ B8 n& u แต่หลังจากที่ปุนจะอาบน้ำด้วยตัวเองนั้น เขาก็ทำอย่างทุลักทุเล เพราะแขนใส่เฝือกที่ตึงจนขยับไม่ได้ แถมยังโโนน้ำไม่ได้อีก ทำให้ลำบากในการอาบน้ำสุดๆ แต่ก็ผ่านพ้นมาจนได้8 X+ z; }, N3 b! ~
+ p' ~- O# S8 L& o0 R2 p1 X: x
1 n; D% f. u; [3 V* ? วันต่อมา ปุนก็ทำเก๋าว่าอยู่ด้วยตัวคนเดียวได้ แต่สุดท้ายก็ต้องพึ่งกัส
( ^ M. O" H p3 \( K + s1 b- L2 x& B. q
"กัส คันหัวอะ สระผมให้หน่อยสิ". r2 F4 N7 |2 y, x
"หึ นึกว่าจะแน่"
, ]1 l2 H5 J4 I, D/ d8 w- F$ q. l "กะ ก็สระผมมันต้องใช้สองมือนี่"
9 v, L/ [- ^4 c
' S+ h* R- A" c" [( H% |1 n2 { o/ E H/ F+ D0 o5 q
กัสขี้เกียจเถียง เลยจับปุนสระผมเหมือนกับสระให้เด็กน้อย ตัวปุนที่สวมเพียงกางเกงในตัวเดียวนั่งยองๆให้กัสสระผมให้ พอสระเสร็จ กัสก็จะเช็ดให้แต่ปุนห้ามไว้ , d( ~& L+ ?2 D. A7 R- \8 c
p% r0 I8 }' T; v: Z$ B r' Z* z$ j# y: {" p Y/ g$ f' F
ปุนอยู่กับกัสได้ตามปกติจนกระทั่งคืนที่สาม ที่เขารู้สึกมีอรมณ์ขึ้นมาเพราะไม่ได้ช่วยตัวเองมาหลายวัน ปุนรู้สึกอึดอัดจนนอนไม่หลับ เขาเลยตัดสินใจช่วยตัวเองแต่ชักด้วยแขนข้างที่ไม่ถนัดจนเสร็จ, i% v" C9 J8 }: }4 s
0 w9 M' \0 h+ g% U+ y
; I8 V9 Z3 G+ l3 S# K7 A# s+ ` พอได้อยู่ด้วยกันแบบตัวติดกัน ปุนเริ่มรู้สึกดีกับกัสมากขึ้น แต่จะมีฟีลเขินบ้างบางเวลาอย่างตอนที่เขาต้องทำเรื่องส่วนตัวแล้วกัสมาคอยดู
( `3 P) w1 d" ~1 O) {2 T; i
3 i% j8 V- ]6 A6 C2 w$ z: g0 H) n- R/ G8 F8 O1 w S2 N8 ~
ระหว่างที่อยู่ด้วยกัน ปุนรู้สึกดีเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน อยู่กับกัสเขาไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องฝืนใจเพื่อทำให้อีกฝ่ายสะบายใจ และกัสเป็นคคนง่ายๆ มีอะไรรู้สึกอะไรก็พูดออกมา ปุนพยายามเลิกหมกมุ่นกับกัสแล้วหันมาโฟกัสที่เรื่องการประชุมบริษัทแทน เมื่อเห็นว่าปุนจริงจังกัสเลยเอ่ยปากเล่าให้กับปุนฟัง
3 |3 S1 y. U9 W7 e8 x2 ^
3 i7 O/ M5 c! Q3 Z1 H K+ z6 }% z% N4 p& ^
ในตอนที่ปุนประสบอุบัติเหตุณ์ วันเดียวกันนั้น กัสกลับบ้านไปเจอกับพ่อ พ่อของเขาเล่าให้ฟังว่า เมื่อ23ปีก่อน ธรและปืนต้องการนำบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์ แต่ตอนนั้นสถานะการเงิน การบริหารต่างๆยังไม่ยังไม่เสถียรดี เก้าจึงไม่เห็นด้วย แต่ธรกับปืนไม่ยอมฟัง และไม่สนใจคำพูดของเก้า$ `- d; h Z a5 Q* _& p
3 u7 ]8 p H! m! _3 i2 o0 J+ J6 l, _
$ L* V* k8 F; v ธรกับปืนได้ไปหาผู้มีอำนาจ ณ ขณะนั้น แล้วดำเนินการต่อจนสำเร็จ พอบริษัทเข้าตลาดแล้ว ก็ได้แบ่งหุ้นให้กันเพื่อรับเงินปันผล แต่เนื่องจจากที่มานั้นไม่ถูกต้อง ทำให้ ดีซีวายมีชนักติดหลังต้องคอยทำตามคำสั่งของผู้มีอำนาจขณะนั้น เก้าที่ทนอยู่เฉยไม่ได้จึงได้ตัดสินใจต่อต้าน และส่งข้อมูลให้นักข่าวอย่างลับๆ จนในที่สุด ผู้มีอำนาจถูกจัดการ แต่นั่น ก็มาพร้อมกับความสูญเสีย เพราะผู้มีอำนาจได้ล้างแค้นทิ้งท้ายด้วยการพรากภรรยาสุดที่รักของเก้า
- D+ F- \$ o+ Q# K) X" ?
- q( q5 N: @& {0 K% A" o( g0 \+ m5 T% O) E9 o
เก้าเสียใจเป็นอย่างมากกับการตัดสินใจครั้งนั้นที่ทำให้คนที่เขารักต้องถูกจบชีวิตลง ลูกทั้งสองต้องกำพร้าแม่เพราะการตัดสินใจของเขา เขาออกจากบริษัทแล้วย้ายบ้าน ส่วนแม่ของปุนพอรู้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ก็มองหน้าปืนไม่ติด และรู้สึกผิดที่สามีของตนเป็นต้นเหตุให้ภรรยาของเก้าเสียชีวิต พิม หรือแม่ของปุนจึงได้ตัดสินใจออกจากบ้านแล้วไปอยู่กับเก้า และคอยดูแลเก๋และกัสด้วยความรู้สึกผิด
/ L+ a5 n. q( ~3 ^
( u* n) D m8 I0 ^+ m! L& |2 z$ ^7 {- c "ทะ ที่พูดมา จริงหรอ"
9 H) D; g6 O! V3 ` "เท่าที่เรารู้ว่าก็เป็นแบบนี้แหละ"
6 D. F& m3 S: I; O% i, x3 ^* G& ?& `/ p "แล้ว...กัสโกรธพ่อเราไหม ที่ทำให้ เอ่อ แม่ของกัสต้อง...."' d5 a' q+ A1 T" n% d6 G
"ไม่รู้สิ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว เราเสียแม่ไป พ่อของปุนก็สูญเสีย ปุนเองก็สูญเสีย ถ้าเราเอาเรื่องนั้นมาเป็นเรื่องในตอนนี้ ก็จะมีแต่เสียกันมากขึ้นไปอีก"
% u/ _9 I4 K* U; ]! K: Q) o) W- i ปุนพอฟังความคิดของกัส ก็รู้สึกนับถือใจของกัสที่ปล่อยวางได้ขนาดนี้ แต่ก็ไม่แน่ว่ากัสจะรู้สึกแบบที่พูดจริงๆ หรือเพียงแค่โกหกเพื่อให้เขาสะบายใจ
+ S; \, b3 _2 K3 q, p! x6 F5 @% g( ~6 H! e3 E' [
- y7 R" l% J, S a นอกจากนี้ กัสยังเล่าให้ฟังอีกว่า หลังเกิดเรื่อง ลุงธรและปืนรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก และอยากจะช่วยเหลือเก้า แต่ธรสิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือการปล่อยให้เก้าและพิมได้ใช้ชีวิตกับครอบครัวให้มีความสุข และเลิกยุ่งกับเรื่องวุ่นวายของบริษัท แต่ใครจะไปรู้ว่ากัสนั้นได้เข้ามาทำงานที่ ดีซีวาย เก้าเองก็ช็อคเพราะไม่รู้ว่าบริษัทที่กัสทำงานคือที่เดียวกับที่เขาร่วมก่อตั้งมา4 q# F7 d3 B8 y- [- c* b
* Y8 X* y) ]0 k" j9 W* W0 l7 I: ?
"พ่อของเราโอนหุ้นให้กับเรา แล้วให้เราตัดสินใจเองว่าจะเลือกอะไร"
5 `. ~( X& Y$ }5 L8 q "แล้ว...กัสเลือกหรือยัง ว่าจะอยู่ฝั่งไหน"
+ k( y3 D. X/ C, ? ปุนจ้องตาของกัสรอคำตอบ แต่กัสกลับหลบตาปุนแล้วเดินจากไป ทำให้ปุนรู้สึกไม่สะบายใจ ทั้งที่ปากกัสบอกว่าให้อภัย แต่สายตาของกัสนั้นไม่ชัดเจนว่าอยู่ข้างเขา ถ้ากัสเลือกที่จะช่วยฝ่ายอเนก เท่ากับว่าฝั่งของเขาจะแพ้ทันที..
1 M4 ^" k b1 h4 y+ [% q/ ]1 ]* W/ ?- D! B& b2 Y8 M& T
: t6 n% J- \' T9 I1 [/ u8 ^0 Y
# F; v3 k8 ~2 y# @9 a
0 {) c5 u# T8 Y0 C7 f" T+ n$ I( T( E
8 {; G; s6 k9 V, b6 W4 S( P" |: D! O% x' I( d$ N
__________ , ]- Y5 Y" {2 D' f9 j# ?/ P8 c/ ~
อาทิตย์หน้าก็จะจบแล้วนะครับ ตอนจบมีฉากเสียวนิดหน่อย ส่วนที่เหลือจะมีแต่ในตอนพิเศษ ซึ่งผมไม่ขอลงนะครับ สงวนไว้สำหรับอีบุ๊ค
/ m( X$ V$ _- \สัปดาห์ต่อ ๆไป จะลงเรื่องอะไรก็ฝากติดตามด้วยครับ * B! ^4 l$ ?9 T7 D; X
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2023-2-12 08:07:13
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2024-10-7 00:18:18
โพสต์ 2024-3-6 00:09:13
โพสต์ 2024-1-13 22:43:27
โพสต์ 2023-2-12 10:48:04