อาศัยอยู่ในจังหวัดสระแก้ว
ลงทะเบียน2013-5-11
ล่าสุด2026-1-16
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 478
- ตอบกลับ
- 1745
- พลังน้ำใจ
- 49966
- Zenny
- 123106
- ออนไลน์
- 9997 ชั่วโมง
|
"อะไรนะครับพี่ ลากออกยกทีมเลยหรอครับ"# l* s# N: @. l! ^5 [! z2 W
ปุนเจอกับปัญหารับสัปดาห์ใหม่ หลังจากที่ไปพักผ่อนหย่อนใจเมื่อสุดสัปดาห์ แต่พอกลับมาทำงานได้ครึ่งวันก็ต้องปวดหัวกับทีมออกแบบภายในทีี่มาขอยื่นลาออกกันยกทีม
( \6 X$ i* S# ` . v+ y/ }; l2 Q; ]5 R& Q
"ได้ครับพี่ฟาน เดี๋ยวผมไปตอนนี้เลยครับ"
2 t2 C) c1 D% e
' s/ W3 M9 A# p7 a
. `7 h- x. G2 ]& G ปุนวางสายจากฟาน หัวหน้าฝ่ายบุคคลที่โทรมารายงานว่าทีมอินทีเรียนั้นมายื่นใบลาออก แต่พอปุนไปพบกับฟานเพื่อฟังรายละเอียดกลับพบว่ามันเลวร้ายกว่านั้นมาก เพราะนอกจากอินทีเรียที่ขอออกแล้ว ทีมสถาปนิกก็พึ่งส่งจดหมายลาออกทางอีเมล์มาถึงฟาน0 [7 C" W2 W1 D9 L" n
) h- U/ K( r. N H& I "พี่ลองให้ทางทีมงานยื่นข้อเสนอและข้อต่อรองมาแล้ว แต่ทุกทีมปฏิเสธและยืนยันว่าจะลาออกพร้อมกันหมดเลย"
, _' \. x5 `1 y( W- J- n "แล้วงานที่ค้างอยู่ล่ะพี่"
2 Z/ k; `- T. A/ s0 Y$ i1 T- u "พี่คุยกับทางนั้นแล้ว ทีมออกแบบจะทำตามงานค้างจนเสร็จ") n4 Y, L+ v' Y) s
"อืมก็ยังดีครับ งั้นพี่ก็ประกาศรับทีมใหม่เลยครับ ผมจะช่วยดูอีกแรง"* ~, ^& K+ h/ b! w8 N- e
( q1 {# z( Z! U0 V/ ^$ M
0 e5 M3 T, j+ b ปุนเปิดหารายชื่อนักออกแบบที่เคยดูๆไว้ รวมไปถึงคนที่ปุนสนใจก็มีอยู่ไม่น้อยและได้ส่งรายชื่อเหล่านั้นให้กับฟานเพื่อติดต่อเข้ามาคุยงานดู และเขาก็คิดว่าเรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องปกติ แต่จะทำยังไงได้ ถ้าเกิดว่าอยากไปขนาดนั้นรั้งไว้ก็ไม่มีประโยชน์
" ^* n C6 t3 {! P& v! q4 f, g- d6 }/ W
2 S7 o8 _5 H' w5 q( P7 A "ฮัลโหล หน้าเครียดเชียว มีอะไรหรอ"
: w% u0 H7 i* Y1 l+ p1 t: h "อ้าวกัส มานี่ มีอะไรหรอ"* U. g1 X, g+ Q Z* @
ปุนสะดุ้งตัวหลังจากถูกกัสทักพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้า เพราะเขามัวแต่ใจลอยจนไม่รู้ว่ากัสเดินเข้าห้องมา$ e# q# F n, ]0 @! t
"เราเจอพี่ทีอยู่ศุนย์อาหาร พี่ทีบอกว่าปุนยังไม่ได้กินข้าว เราเลยซื้อนี่มาให้"
. P! G9 @* m0 W, ]* Q( h- S! k# ?9 f. ~5 w
) _9 I) v3 S: p! r1 U; t& |" p+ m A
กัสยกถุงที่ใส่แซนวิช และน้ำดื่มมาให้ปุน
# W6 i& S0 H: {: ` "อืม ขอบใจนะ ตอนนี้มีปัญหานิดหน่อยอะ ทีมงานอินทีเรียกับสถาปนิกพากันลาออกหมดเลย"* {0 L1 Q1 z6 X' @ Z
"หืม จริงหรอ ทำไมอะ"
) {3 U9 W4 {% c+ V; p" X, c ปุนส่ายหัวเบาๆ กัสมองดูก็เข้าใจ ทั้งสองคนถอนหายใจแล้วนั่งนึก+ P8 t" v8 I3 w, e4 D1 F+ S
3 \, s; k9 S3 W, D$ x "เรามีคนนึง งานน่าสนใจมากเลยนะ จบจากนอกพึ่งกลับไทยได้ไม่นาน เคยชนะการแข่งขันออกแบบ Modern Standard Sesign Awardด้วย"
9 q6 i2 x! B! f( G1 _ "หรอ ขอคอนแทคหน่อยสิ"
. w% J3 q% ]' |6 X7 h "ได้ๆ เดี๋ยวเราส่งให้"4 H) L& x' s# }! ^
หลังจากกัสหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อมูลติดต่อให้กับปุน ปุนได้ดูผลงานคร่าวๆถือว่าน่าสนใจเป็นอย่างมาก
j. K3 x2 w, h( u
" K0 [* R/ b1 k: M$ _8 r9 b. o5 e "กัส......"7 T+ |' f7 T$ m) R
ปุนวางมือถือลงแล้วเอ่ยชื่อคนตรงหน้า ทำให้กัสเองเงยหน้าละจากจอมือถือเช่นกัน- H; a# t& ~/ Q" ~# W
"ห๊ะ"0 I$ L5 x* Q+ Y( U, f* ?
"ขอบคุณนะ"! D- {! t5 o" q1 T0 S
"ขอบคุณอะไร"
- r/ H: f% @7 f: o7 l4 X* ^ "ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือเราตลอดเลย"
' W6 D, [3 q4 [! T, Y กัสไม่ได้ตอบแต่พยักหน้ารับคำขอบคุณ
6 k$ _& y: a+ a* u) ~, k "อย่าลืมกินนะ เราไปละ"
8 y# K/ n) {; q! l" @ กัสพยักหน้าไปยังแซนวิชที่วางบนโต๊ะและเดินออกจากห้องไป" z' y# d- ~8 N% \. O
, t. s; S4 t- r, H# ]! f. ]7 q0 w) p1 k* R2 F6 {- }& F! P
ปุนก้มหน้ามองดูของกินบนโต๊ะ แล้วนั่งลงก่อนจะแกะแซนวิชกินจนหมด จากนั้นส่งข้อความไปหานที เลขาของเขาเพื่อบอกว่าตอนบ่ายจะไม่เข้าออฟฟิศ
1 F2 @, w$ N7 {" K! R" B& ?
* G) b; c4 E- K" o0 s* _; F% }9 [- ^1 A. @. q+ o; Q4 J+ ^
ปุนส่งข้อความไปหาคนที่กัสให้ข้อมูลมา อีกฝ่ายพอรู้ว่าคนที่ติดต่อเป็นบริษัทใหญ่เลยนัดคุยกัน
# ^ q6 v2 W. i1 X# g2 N% m
% ^ _+ |1 C" v& s
, R7 v. ?1 I" z3 j ปุนขับรถไปยังบริษัทที่เขาติดต่อ ซึ่งเป็นเพียงตึก3ชั้น ปุนเดินเข้าไปด้านในและบอกพนักงานต้อนรับว่าได้นัดไว้ พนักงานจึงนำทางปุนไปยังห้องรับรอง ระหว่างทางปุนก็สำรวจไปรอบๆอาคาร ภายในอาคารถูกออกแบบเป็นสัดส่วน ดูอิสระแต่มีกรอบ สามารถมองขึ้นไปยังชั้นสองและชั้นสามได้จากกลางอาคาร ห้องรับรองที่ปุนเข้าไปรอเป็นห้องกระจกมองเห็นรอบทิศแสดงถึงวิสัยทัศน์ของผู้นำ
1 ?: V" q- S5 V: F( ^# b y# ^% z) o5 _) f' H, b3 A$ w
& p0 \9 c# t- M& I; O1 o; }
ก่อนที่หัวหน้างานจะมาพนักงานได้ยกขนมและเครื่องดื่มเล็กๆน้อยๆมาเสิร์ฟ หลังจากพนักงานเดินออกไปไม่นาน ชายวัยกลางคนที่สวมเชิ้ตสีฟ้าอ่อน กับกางเกงสแลคและรองเท้าหนัง ใบหน้าดูทะเล้น วางตัวมีเอกลักษณ์ เดินมาหยุดตรงหน้าของปุน
$ a( P2 `; o4 w3 M
% R: |( B/ W7 s( R5 F' I# e$ M v! o* h+ @* Q. e9 d' z6 v1 v
"สวัสดีครับคุณปุณยวีย์"
! [; Y* u+ \+ p- r "สวัสดีครับคุณ นภัทร"
0 f& p$ z' [' b) s4 j Q' x นภัทรเดินเข้ามาทักทายพร้อมยื่นมือออกมาด้านหน้า ปุนก็ลุกขึ้นแล้วจับมือกับนภัทร
/ Y2 K/ d A* z- F* \% M! z
) {2 `: g' I1 A' W( \- ?8 C "นั่งก่อนครับ"! n" E) P3 I) {) `. ~
นภัทรเอ่ยบอก พอปุนนั่งลง นภัทรก็นั่งลงตรงข้ามแล้วเริ่มสนทนาพูดคุย
- v; |# ~$ c' D( }6 [9 u v ) W/ z, R7 n. B6 `) T) a
"เรียกผมพัดก็ได้ครับ"
5 `. m0 h' `. S5 P4 n" A/ _ "ครับคุณพัด เรียกผมว่าปุนก็ได้ครับ"
1 x. x- e. ?* K; b "ผมค่อนข้างตกใจนะครับที่คุณปุนติดต่อผมเข้ามา"
9 v7 q! U* \ l "ผมเห็นผลงานของคุณพัดแล้วรู้สึกประทับใจมากครับ เลยติดต่อคุณพัดมา"% r8 f4 P' P7 Y. A4 r* k3 b# _! m
"ไม่ใช่ว่าทีมออกแบบของ ดีซีวายลาออกกันหมดหรอครับ": g- L/ m2 l' ? K; Y' O) g) E
ปุนชะงักไปชั่วขณะ เรื่องนี้เขาพึ่งรู้ไม่นาน แต่คนตรงหน้ากลับรู้ ไม่ธรรมดาเลย
% A# g, ~) k: N( D . C0 O. p, D9 h$ O& D$ S
"อ๋อครับ รู้ด้วยหรอครับ"
/ t% s5 F* k5 _( G: Q "ครับ วงการนี้มันแคบน่ะครับ ว่าแต่คุณมาติดต่อผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ" o" _) D, `& q; ?( u
"ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมขอพูดตรงๆเลยนะครับ ผมอยากจะร่วมงานกับคุณพัดครับ"/ f8 |* x5 {. |! G; i
"ผมขอปฏิเสธครับ"
3 P N) b7 B. g; c) }0 ^' ~ "?"* E/ K! G: Q' B
ปุนขมวดคิ้วย่นติดกัน อีกฝ่ายปฏิเสธทันทีโดยไม่เจรจา แถมยังรู้ข้อมูลในบริษัทอีก 0 {. G6 V& q! f- _/ @, S: s
"เอ่อ คุณพัดจะไม่ฟังข้อเสนอก่อนหรอครับ". a5 O, ^4 F+ L8 j6 N
"ไม่ต้องหรอกครับ เพราะยังไงผมก็ไม่ทำงานกับคุณหรอก"
7 y2 x3 L" H1 x5 `6 K9 J9 G8 o "ผมขอถามได้ไหมครับว่าทำไม") F. J9 v3 x# g B" }/ r
"คุณปุน บริษัทของผมเป็นแค่บริษัทเล็กเองนะครับ จะให้ไปรับงานกับโปรเจคเป็นหมื่นล้านได้ยังไง"3 d- q1 O, k8 e$ O/ a5 K. t/ p
"ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับ ว่าจะให้คุณดูแลโปรเจคอะไร"2 Y# E% }2 ]9 x
พัดไม่พูดอะไรแต่ยิ้มมุมปากให้ปุน แล้วยกชาขึ้นมาจิบ ปุนเริ่มตะหงิดขึ้นมาอีก ปุนรู้สึกเหมือนพัดกำลังจะบอกว่าพัดก็รู้ข้อมูลของเขามาพอสมควร" j! W: C# v. n' r, w/ s
8 C- |! D( t2 u4 Z ไม่ทันที่ทั้งสองจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ พนักงานแผนกต้อนรับได้เดินเข้ามาเคาะประตูห้อง แล้วเปิดเข้ามาพร้อมรายงาน8 o& S6 B! V" C6 I7 E
& E8 s' X A, o- s "มีคนเข้ามาขอพบคุณปุณยวีย์ค่ะ"
* e3 v& K) V% K% E พอพนักงานรายงานเสร็จก็เดินกลับออกไป ปุนเลยหันไปสบตากับพัดครู่หนึ่ง พัดเองก็จ้องตาเขากลับโดยไม่หลบสายตา และเป็นฝ่ายปุนที่ต้องถอย
5 A! u5 P6 F5 _/ t3 z K
' P+ M% J9 L7 w$ M$ O) k$ V3 F+ j: Z "ผมขอตัวสักครู่นะครับ"
0 t4 T% o) \0 j3 p. T "เชิญครับ"( N: m7 Y( ?; w+ p& c6 i
พัดว่า แล้วยกขาขึ้นมาไขว่ห้าง พร้อมยกชาจิบอย่างสะบายอารมณ์ ปุนเดินออกมาแสดงท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะเห็นกัสที่ยืนรอเขาที่แผนกต้อนรับ0 F4 I; e1 Q: y! D% u: S
; @( z ?1 d. k4 ?; H& g "อ้าวกัส มาทำอะไรหรอ"
8 K6 B1 W" {1 }+ g3 {2 W& }, S, i "หืม เรื่องนี้ช่างมันก่อน ตอนนี้มีประชุมบอร์ดด่วน ทำไมไม่รับโทรศัพท์"3 t1 u% ?! Y. m/ `$ I5 d
"อะ อ๋อโทษที"
/ @8 i9 ^1 `: |# P ปุนกล่าวขอโทษก่อนจะควานหาโทรศัพท์แต่ไม่พบทั้งกระเป๋าเสื้อและกระเป๋ากางเกง
+ U# Z5 _5 _* _% \
2 ]+ A* @8 h U) v+ n' x "คุณปุน คุณลืมนี่ไว้คะ...ครับ"" ^+ P, y: a4 b: ^2 x5 Q) [, W
พัดเดินตามออกมาจากห้องพร้อมยื่นมือถือของปุนที่ลืมไว้ให้กับคนตรงหน้า แต่พัดพูดติดขัดที่ได้เจอเข้ากับคนที่มาหาปุน/ L: d/ m7 T6 u
0 N. }& e% |: x "ขอบคุณครับคุณพัด ผมมีธุระด่วนเข้ามานิดหน่อย ขอโทษด้วยนะครับ ต้องขอตัวกลับก่อน"* b/ k9 E3 n% q( o4 L6 g
ปุนบอกพัดที่ยืนนิ่งจ้องหน้าของกัส ปุนเลยหันไปมองหน้ากัสที่ตอนนี้กำลังงุ่นกับการพิมพ์ตอบแชทมือถือ ปุนรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง แต่สงสัยได้ไม่นานกัสก็รีบดึงตัวเขาออกมา7 N$ V) _! @' n$ U9 \
t& i& a( F) E4 h& J! q: M; L "เร็วเลย พี่ทีบอกว่าด่วนมาก จอดรถไว้ไหนอะ"8 E" r8 e' p/ Y5 v
"อะ เอ่อ รอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวเราไปเอารถมา"
7 |4 m' _( f( b% j/ @: ?9 M9 @. @ ปุนรีบไปขับรถมารับกัสที่ยืนรอหน้าบริษัท พอกัสขึ้นมา ปุนก็ออกรถทันที3 C T( y3 [! F W# X
! c9 A e+ k) S5 k0 } "มีเรื่องอะไรหรอ"% m' f7 O4 Y6 J' _
"พี่ทีอะสิ บอกว่าบอร์ดมีประชุมด่วน แต่นายบอกว่าจะไม่เข้าออฟฟิศ เราเลยเดาว่าปุนน่าจะมาที่นี่"% m2 m% t! d5 U9 s' ^
"อ๋อ แล้วกัสมายังไงอะ", U s" f+ n# |7 ]
"นั่งแท็กซี่มาสิ"
: S7 Y% d: X# S, V "ทำไมไม่ขับรถมา?"
T' c. V* j% R& k# Q5 z/ p8 a ปุนสงสัยเลยถาม กัสนิ่งไปพักนึงปุนเลยหันไปหาเพื่อฟังคำตอบ# s0 y# H5 ~7 e
"เออว่ะ ลืมอะ รีบจัด"2 O( \7 L. D0 k
ปุนที่ได้ยินคำตอบของกัสก็ยิ้มขำออกมาลืมความเครียดที่มีก่อนหน้าหมดสิ้น
6 R2 M0 d- T" U/ p6 j4 L) o "ฮ่าๆๆๆ กัสนะกัส"
0 B0 ]$ {/ Q1 d& L. Q# w' k0 A) x+ D8 x5 U
; E' W% B M: q/ i, n9 k! b
ก่อนจะถึงบริษัท ปุนได้นึกอะไรขึ้นมาได้เลยหันไปถามกับกัสก่อนที่จะลืมอักรอบ$ @5 L, I# o" s2 y* H( `
% I1 Y& D) D, X, @ "กัส เราถามหน่อยสิ กัสรู้จักกับคุณพัดหรอ"' S' u5 E {9 W% K' @
"หืม คุณพัด?"
4 I6 A; v; V. d: M% E! O "ใช่ คุณพัด เจ้าของบริษัทรับออกแบบที่เราพึ่งไปมา"- o- x' _ U! J% o& ~
"อ๋อ คุณพัด ไม่ได้รู้จักส่วนตัวนะ แต่เราเคยไปงานที่คุณพัดขึ้นพูดสุนทรพจน์อะ"
) Q9 g4 H& s+ I# y1 G "อะ อ๋อ ไม่มีเจอกันส่วนตัวอะไรหรอ"# L- z4 \- ^7 m# q. b
ปุนถามออกมาเพื่อเค้นเอาข้อมูลเผื่อจะนำไปใช้ในการเจรจากับพัดครั้งต่อไปได้ แต่กัสกลับไม่ตอบและนิ่งไปเลย
# d/ Z" n: O' |9 ~ "กัส ไม่สบายหรอ หน้าแดงๆ หูแดงด้วย อย่าบอกนะว่า...."ปุนกำลังจะถามแต่เป็นจังหวะที่รถจอดพอดี กัสเลยรีบเปิดประตูลงจากรถแล้ววิ่งหนีไป- D: e; J, `" {* J! r
$ g6 f4 b; a$ `6 C( `1 f3 H6 M9 A9 c+ X* T4 a, a, U7 x
'หรือว่ากัสจะชอบคุณพัด...'2 K( o2 D+ Z" C. W, a# L
, h" ^7 m1 k- h; G/ h' f5 U4 _
4 {- N, w) n# p ^
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ ปุนรีบเดินไปยังลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องประชุมบอร์ด พอถึงห้องประชุมเสียงเงียบลง ปุนเดินเข้าไปนั่งที่ของตัวเอง คนในห้องประชุมถึงเริ่มคุยกันอีกครั้ง
) U- U, }- E, ^3 U' d3 J4 O " M0 Y; N }, ?/ ^
"คุณอเนกครับ คุณเป็นกรรมการผู้ถือหุ้นก็จริงอยู่ แต่จะเรียกประชุมแบบนี้ไม่ได้นะครับ การประชุมหรือแม้แต่จะทำอะไรต้องมีระเบียบ มีข้อบังคับ การประชุมแบบนี้ทำให้เสียเวลามากนะครับ แล้วเวลาก็เป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุด"
) `! w- e& }) Y$ D9 K ปืนเปิดไมค์พูดกับอเนกเจ้าเดิม จบก็กดปิดไมค์# h3 {! E h* p3 t/ Q; b A
- l& @; v1 k* l: Q+ Y5 B "ผมขออภัยกรรมการทุกคนนะครับที่ต้องสละเวลาอันมีค่ามาประชุมด่วนในครั้งนี้ แต่ที่ผมทำไปเพราะความบริสุทธิ์ใจครับ ผมได้ข้อมูลบางอย่างมาซึ่งเป็นที่หน้าตกใจมาก ที่ประธานกรรมการไม่เคยแจ้งคณะกรรมการเลย"
5 V7 v- w$ A4 \9 F4 J: \/ j( N$ p อเนกหันไปพูดกับกรรมการท่านอื่นๆในห้อง แล้วหันมาจ้องยังประธานกรรมการอย่างธร ที่นั่งสงบนิ่งมาครู่หนึ่งแล้ว อเนกยิ้มกว้างก่อนจะกล่าวต่อ S0 a' b5 O1 ^+ L/ Z" L& j4 Q% l- G
* R+ m# ]- e0 L
. d* `' e, D" r1 }2 t( k* I5 q "ผมบังเอิญทราบข้อมูลมาว่า ทางเคอาร์ได้ยื่นข้อเสนอของซื้อโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ในราคา 3,000ล้านบาท ซึ่งสูงกว่ามูลค่าโรงงานจริงในตลาดตอนนี้ถึง2เท่า แต่ประธานกลับไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้แก่ที่ประชุมทราบเลย ทำไมกันล่ะครับ"
" k- D8 B2 j Q! `. [ หลังอเนกพูดจบ เสียงกรรมการในห้องต่างพากันซุบซิบจนเสียงเหล่านั้นดังไปทั่วห้องประชุม- x/ H6 z9 M7 k, `1 e6 w# {
! p0 z+ D4 B/ l" u K' I) |! J; A) m* l) ~7 Q- y5 f
"จริงไหมคะท่านประธาน"
3 c7 \# Y0 Z9 |+ m7 V หนึ่งในกรรมการท่าหนึ่งได้เปิดไมค์แล้วถามออกมาตรงๆ ทำให้เสียงซุบซิบเงียบลงและรอฟังคำตอบ
3 E A; m; |% x* a "เรียนกรรมการทุกท่านครับ เรื่องที่คุณอเนกพูดมานั้นเป็นเรื่องจริงครับ...." เสียงบ่นอุบเริ่มดังขึ้นอีกครั้งจนกระทั่งธรได้กล่าวต่อ. s: S. O0 B: L. ^" F! h& D& t
( a0 P4 v: R* v( d. c4 I
"...ผมต้องขออภัยที่ไม่ได้นำเรื่องนี้เข้ามาในวาระการประชุม เพราะผมเห็นว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรต่อที่ประชุมแห่งนี้เลย"
3 p/ c4 A, x) q: |* x; G; }% P3 @) {4 p( n
พออเนกได้ยินแบบนั้นก็กดเปิดไมค์ ถามอีกครั้ง
. v" F3 U2 F3 o2 H4 y7 r5 [ "คุณกำลังจะบอกว่า โรงงานของเรามีกำไรปีล่าสุดอยู่ที่100ล้านบาท ซึ่งทำให้มูลค่าโรงงานลดลงถึง 37% หรือประมาณ 500ล้านบาท ตอนนี้มูลค่าโรงงานเราอยู่ที่ 1,500ล้านบาท การที่เคอาร์เสนอซื้อในราคา 3,000ล้านบาท มันไม่เป็นประโยชน์ตรงไหนครับ" e: _* L4 h: j0 @/ v. C; _0 |% S: B
. A5 j$ |/ m7 P& q/ b
"แม้กำไรของโรงงานจะลดน้อยลงก็จริง แต่โรงงานเองสามารถลดต้นทุนการผลิตที่ทางเราส่งให้ยังรีสอร์ทถึง 8% การผลิตแบบเฟอร์นิเจอร์กับโรงแรม 20% นอกจากนี้ยังมีดีไซน์บิ้วอินกับคอนโดใหม่ถึง 21% รวมๆแล้วกว่า 49% นี่ยังไม่รวมถึงปีต่อๆไปด้วย พวกคุณจะเห็นแก่เงิน 1,500ล้าน จนไม่สนใจ9,000ล้านบาทที่ต้องเสียกันหรอครับ" ธรอธิบายโต้อเนก ทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง อเนกที่หันซ้ายหันขวารู้สึกว่ากรรมการกำลังสับสน จึงไม่ปล่อยให้กรรมการท่าอื่นได้คิด รีบยิงประเด็นต่อ
+ K( R* O, a5 |
9 F: O4 g, F8 ^ "หรือที่ไม่ยอมขายโรงงาน เพราะจริงๆแล้ว คุณมีส่วนได้ส่วนเสียกันล่ะครับ ผมได้ข้อมูลลับมาว่า โรงงานนี้ คุณธีรนัยหรือคุณธัน ได้เป็นเจ้าของหุ้นส่วนถึง51%"3 N. l+ \3 E' F* @6 @ ]* V' K
"ผมขอชี้แจงนะครับ การที่ผมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของโรงงานในเครือ ไม่ได้เป็นข้อมุลลับแต่อย่างใด สามารถค้นหาได้บนอินเทอร์เน็ตทั่วไป ประการที่สอง ตอนที่นำโรงงานเข้ามาในเครือเมื่อ4ปีก่อน คณะกรรมการทุกคนเห็นชอบด้วย ตอนนั้นคุณอเนกก็เป็นคนที่ลงมติเห็นชอบด้วยไม่ใช่หรอครับ"
8 b7 @. T7 _. }$ p ธันที่ถูกกล่าวถึงรีบคว้าไมค์อธิบายและชี้แจงจนพ้นข้อครหา+ {7 M8 [/ w$ I' u) Z; p
0 g% d, q x# z$ h \ อเนกมีท่าทีฟึดฟัด และหันไปมองกรรมการที่นั่งในห้อง ก่อนจะยิ้มออกมาแล้วเปิดไมค์พูดอีกครั้ง: |* `9 Z! ^1 v: V- F
+ e1 z+ X: f* h4 \" f7 x "ผมขอเสนอให้โหวต เพื่อการตัดสินในครั้งนี้ครับ"' `7 q6 J8 D% u- C% j, p8 f. ~+ f" T; U
ปุนที่นั่งเงียบฟังมานานได้หันหน้าไปกระซิบกับธัน
" E: L6 r5 F5 p4 s
3 q, O- Z5 h2 k$ f! f "พี่ธัน ทำไมถึงต้องโหวตอะ แค่ลุงชี้แจงผลประโยชน์ไปก่อนหน้า เป็นใครก็รู้แล้วป่ะว่าเก็บโรงงานไว้ได้มากกว่าเสีย"- S! q" g' @# |5 O
"พี่ก็คิดแบบนั้น แต่ดูอีกฝั่งมั่นใจขนาดนี้ พี่คิดว่าอาจจะถูกล็อบบี้ยิสต์มาแล้วก็ได้"
6 P* B9 U; ^" S S "แบบนี้เราก็แย่สิครับ"
1 a; F0 D7 s. L "ไม่แน่ ต้องรอดูต่อ"8 @ s0 ]! ^1 G$ J5 I1 `* Q
S. P) l; C$ c' X4 m& |" Z- Q# X
หลังจากอเนกยื่นข้อเสนอ แม้ว่าธรจะไม่อยากให้โหวตแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ 1 Z+ A+ Q1 U# V: u) }$ h% s
" J' z2 {3 ?$ {. I+ J+ G$ x0 g
"ผลโหวตที่ออกมานะคะ เห็นด้วย45% ไม่เห็นด้วย35% ค่ะ"" ?+ V) ?! T9 w: x7 A
นุชาได้อ่านผลการโหวตออกเสียง อเนกที่เป็นฝ่ายเสนอโหวตชนะได้ตบโต๊ะดัง ก่อนจะยืนขึ้นแล้วยิ้มด้วยความยินดี
4 [+ A1 f0 G9 O! b2 d9 w, J8 e9 W P" w! Y% J8 [/ `7 { ~
"คราวนี้ก็ขายได้แล้วสิครับ"
3 a5 i$ X) h* L+ F# b6 X อเนกยิ้มออกนอกหน้า
z1 j2 |' D0 h/ }7 z$ F7 m "ยังหรอกครับ") T* |8 |! Z8 a: R: {7 J
ปืนเอ่ยขัดความสุขของอเนก ทำให้พี่แกหงุดหงิด1 \" f* a: {* E" }5 q s$ g) N
"ทำไมล่ะครับคุณปืน ในเมื่อผลโหวตก็ออกมาแล้ว"7 K" T1 F9 }$ I0 R+ _1 a
"ตามระเบียบผลโหวตที่ชนะจะต้องได้จำนวนหุ้นเกินกึ่งหนึ่งหรือ 51%เป็นอย่างต่ำครับ"+ `: o0 t7 ?& k; p" U
"แต่...."1 ?1 Q. q2 k4 F0 {
"หรือคุณจะบอกว่าหุ้น20%ที่เหลือไม่สำคัญอย่างนั้นหรอครับ"อเนกหน้างุ้มลงโต๊ะกัดฟันกรอด
" ?4 m% ^' I7 J9 T& { C, v, ?, S) E0 D+ C, m
"ก็ได้ครับ ผมผิดเองที่เรียกประชุมด่วน ทำให้ผู้ถือหุ้นอีก17%นั้นเสียสิทธิในการตัดสินใจ งั้นผมจะขอยื่นเรื่องนี้ใหม่ในวาระประชุมวิสามัญนะครับ"
* V/ Q9 e- _8 w* ^9 G3 x) l, P0 f& a% ?# g% B3 H
หลังผลโหวตออกมาทำให้ได้รู้ว่ากรรมการถูกซื้อตัวไปมกเกือบถึงครึ่ง ทำให้ตอนนี้ตำแหน่งของธรนั้นไม่มั่นคงเสียแล้ว ธรและปืนเดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดอะไร ในห้องเหลือเพียงนุชา ธันและปุน2 _0 f! A; u" \1 V+ m; |6 G
v! o* V# ]- y- o- p7 O9 b% D& q "ปุน ก่อนประชุมวิสามัญครั้งต่อไป เราต้องรวบรวมผู้ถือหุ้นให้เกิน51%"% c: K; ?( p& \
ธันพูดกับปุนด้วยท่าทีจริงจัง เพราะตอนนี้อนาคตของบริษัทกำลังสุ่มเสียง- N6 W. S. m2 W- _, ^& k6 b& Z
"พี่จะให้ผมทำอะไรครับ"& V5 Y8 d5 U0 w! h4 L
"พี่ได้ข่าวลือมาว่ามีคนถือหุ้นลับ10% พี่อยากให้ปุนไปสืบให้หน่อย เพราะอย่างน้อย ถ้าเราได้เพิ่มอีก10% ก็มีโอกาสชนะสูง ส่วนที่เหลือพี่จัดการเอง"
5 _2 d5 a' o5 p' G) Q4 w "ได้ครับพี่ธัน"
# v: [5 b) J; [! d. q "จำเอาไว้นะปุน พวกเรามีเวลาแค่14วันก่อนถึงวันประชุมวิสามัญ อนาคตของสิ่งที่พ่อของปุนและพ่อของพี่สร้างขึ้นมา ขึ้นอยู่กับพวกเราแล้ว"
! y3 \0 V3 U4 _
7 y6 H) @0 O2 q' p! F หลังกลับมาห้องทำงานของตน ปุนได้เกิดความสงสัยอยู่อย่างนึง ทำไมลุงธรและพ่อของเขาไม่แสดงทีท่าอะไรออกมาเลย ยิ่งก่อนหน้านี้ที่เขาไปถามปืนถึงผู้ถือหุ้นลับ10% ปืนกลับมีท่าทางนิ่งเรียบและไม่ได้ตอบคำถามของเขาเลยแม้แต่น้อย บริษัทกำลังจะถูกยึด แต่ผู้บริหารไม่ทำอะไรเลย เรื่องแบบนี้ปุนไม่เคยเจอ! G- H0 |) m U: }( s Q5 \
|
|