อาศัยอยู่ในจังหวัดสระแก้ว
ลงทะเบียน2013-5-11
ล่าสุด2026-10-13
ประธานนักศึกษา
- กระทู้
- 492
- ตอบกลับ
- 1748
- พลังน้ำใจ
- 52115
- Zenny
- 126488
- ออนไลน์
- 10187 ชั่วโมง
|
"อะไรนะครับพี่ ลากออกยกทีมเลยหรอครับ"
+ v3 P+ x' g! F y ปุนเจอกับปัญหารับสัปดาห์ใหม่ หลังจากที่ไปพักผ่อนหย่อนใจเมื่อสุดสัปดาห์ แต่พอกลับมาทำงานได้ครึ่งวันก็ต้องปวดหัวกับทีมออกแบบภายในทีี่มาขอยื่นลาออกกันยกทีม2 ]" G4 I+ @1 ^& t9 {' v
( p$ z0 \$ T5 ]! X "ได้ครับพี่ฟาน เดี๋ยวผมไปตอนนี้เลยครับ"/ G( O. L' m5 L0 n2 }9 y
3 M! L. P* L0 c2 p2 U
% }4 {% S: J7 _( S3 ~ ปุนวางสายจากฟาน หัวหน้าฝ่ายบุคคลที่โทรมารายงานว่าทีมอินทีเรียนั้นมายื่นใบลาออก แต่พอปุนไปพบกับฟานเพื่อฟังรายละเอียดกลับพบว่ามันเลวร้ายกว่านั้นมาก เพราะนอกจากอินทีเรียที่ขอออกแล้ว ทีมสถาปนิกก็พึ่งส่งจดหมายลาออกทางอีเมล์มาถึงฟาน
8 O; \1 _7 w/ W E
4 u) C9 H* t) t8 x6 u6 I1 e! r "พี่ลองให้ทางทีมงานยื่นข้อเสนอและข้อต่อรองมาแล้ว แต่ทุกทีมปฏิเสธและยืนยันว่าจะลาออกพร้อมกันหมดเลย"
3 d0 \. z- ?) F) g o" Z( u "แล้วงานที่ค้างอยู่ล่ะพี่"3 S @6 ]. j( g, o
"พี่คุยกับทางนั้นแล้ว ทีมออกแบบจะทำตามงานค้างจนเสร็จ"
$ t; U2 O4 D: h7 _: B% x2 T "อืมก็ยังดีครับ งั้นพี่ก็ประกาศรับทีมใหม่เลยครับ ผมจะช่วยดูอีกแรง"
" {* q$ d+ ^2 {, I0 Q
+ Q0 Y1 V1 g7 x J b w
# n! [0 E" A- @5 g5 ~+ S) ?$ L ปุนเปิดหารายชื่อนักออกแบบที่เคยดูๆไว้ รวมไปถึงคนที่ปุนสนใจก็มีอยู่ไม่น้อยและได้ส่งรายชื่อเหล่านั้นให้กับฟานเพื่อติดต่อเข้ามาคุยงานดู และเขาก็คิดว่าเรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องปกติ แต่จะทำยังไงได้ ถ้าเกิดว่าอยากไปขนาดนั้นรั้งไว้ก็ไม่มีประโยชน์0 \% A" M, u& n* O4 l& |+ Q" a0 B
6 }. {7 ^2 B, I; M7 d5 m X
/ Y1 Z% j) @$ s' x4 B4 F
"ฮัลโหล หน้าเครียดเชียว มีอะไรหรอ"
8 U& x/ U; _% r* {) |* E+ v "อ้าวกัส มานี่ มีอะไรหรอ"$ Y5 K Y4 I) J1 e5 R( g4 A
ปุนสะดุ้งตัวหลังจากถูกกัสทักพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้า เพราะเขามัวแต่ใจลอยจนไม่รู้ว่ากัสเดินเข้าห้องมา: L8 g$ ~$ ]3 |. Q
"เราเจอพี่ทีอยู่ศุนย์อาหาร พี่ทีบอกว่าปุนยังไม่ได้กินข้าว เราเลยซื้อนี่มาให้"
2 o$ _. A% u5 U3 s% G( G4 u' Z( D: t: f* |( W
4 o2 s- }. {7 f0 i. w6 L
กัสยกถุงที่ใส่แซนวิช และน้ำดื่มมาให้ปุน
. u( ~. e3 m* [, o5 p2 b0 Q6 Z3 r "อืม ขอบใจนะ ตอนนี้มีปัญหานิดหน่อยอะ ทีมงานอินทีเรียกับสถาปนิกพากันลาออกหมดเลย"
: F: D9 d/ x" Y "หืม จริงหรอ ทำไมอะ"/ {6 d- Q+ O7 l% J( T
ปุนส่ายหัวเบาๆ กัสมองดูก็เข้าใจ ทั้งสองคนถอนหายใจแล้วนั่งนึก
0 |0 C0 a; w; z1 u* k . H5 K5 Z1 T# d. f' z
"เรามีคนนึง งานน่าสนใจมากเลยนะ จบจากนอกพึ่งกลับไทยได้ไม่นาน เคยชนะการแข่งขันออกแบบ Modern Standard Sesign Awardด้วย"3 O U0 \3 w5 s" `, B: |
"หรอ ขอคอนแทคหน่อยสิ"4 d+ J" a1 W$ B4 y3 i
"ได้ๆ เดี๋ยวเราส่งให้"* _4 q. V. g9 | h
หลังจากกัสหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อมูลติดต่อให้กับปุน ปุนได้ดูผลงานคร่าวๆถือว่าน่าสนใจเป็นอย่างมาก $ ?2 b2 z, v; X
: F& ?. U1 Y, Q# L: O J "กัส......"
, r7 A r( H5 A8 n- ^6 c ปุนวางมือถือลงแล้วเอ่ยชื่อคนตรงหน้า ทำให้กัสเองเงยหน้าละจากจอมือถือเช่นกัน; l+ D \* e6 [3 Z. Z5 B
"ห๊ะ"
, e& a, s, |7 a( {8 P; o; b "ขอบคุณนะ", v7 i9 W, F7 X6 e; b
"ขอบคุณอะไร"
% O9 `& Z; L; O K) L "ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือเราตลอดเลย"
4 U5 z/ r7 }2 H H5 ?6 e กัสไม่ได้ตอบแต่พยักหน้ารับคำขอบคุณ
; g( R) ]- X- g: D' r. M "อย่าลืมกินนะ เราไปละ"
1 m! O2 q8 S4 y. u; @9 B กัสพยักหน้าไปยังแซนวิชที่วางบนโต๊ะและเดินออกจากห้องไป7 {- t' w. C8 o* d
* e8 p/ Z* S+ O8 d: S J, m4 w
0 M1 V) V/ P7 \+ Y" L0 D- f0 E' o; e
ปุนก้มหน้ามองดูของกินบนโต๊ะ แล้วนั่งลงก่อนจะแกะแซนวิชกินจนหมด จากนั้นส่งข้อความไปหานที เลขาของเขาเพื่อบอกว่าตอนบ่ายจะไม่เข้าออฟฟิศ d: O" Y6 A: u t; F/ [
! L) r5 B' N, C% ?* h+ S$ Y* [ D
" z4 g6 |( b2 ^) i1 L& V0 g2 T. k
ปุนส่งข้อความไปหาคนที่กัสให้ข้อมูลมา อีกฝ่ายพอรู้ว่าคนที่ติดต่อเป็นบริษัทใหญ่เลยนัดคุยกัน
& o, ]* X; @& \/ d- k8 F% s9 u8 r% T' b. T& K1 H! @
* Y0 |* I% d7 w: U/ ` v8 m ปุนขับรถไปยังบริษัทที่เขาติดต่อ ซึ่งเป็นเพียงตึก3ชั้น ปุนเดินเข้าไปด้านในและบอกพนักงานต้อนรับว่าได้นัดไว้ พนักงานจึงนำทางปุนไปยังห้องรับรอง ระหว่างทางปุนก็สำรวจไปรอบๆอาคาร ภายในอาคารถูกออกแบบเป็นสัดส่วน ดูอิสระแต่มีกรอบ สามารถมองขึ้นไปยังชั้นสองและชั้นสามได้จากกลางอาคาร ห้องรับรองที่ปุนเข้าไปรอเป็นห้องกระจกมองเห็นรอบทิศแสดงถึงวิสัยทัศน์ของผู้นำ9 v" Q0 k0 {4 `
$ l" [' e5 Y1 x+ k! t5 t c- K$ E* L N! [1 M
ก่อนที่หัวหน้างานจะมาพนักงานได้ยกขนมและเครื่องดื่มเล็กๆน้อยๆมาเสิร์ฟ หลังจากพนักงานเดินออกไปไม่นาน ชายวัยกลางคนที่สวมเชิ้ตสีฟ้าอ่อน กับกางเกงสแลคและรองเท้าหนัง ใบหน้าดูทะเล้น วางตัวมีเอกลักษณ์ เดินมาหยุดตรงหน้าของปุน
% s& q6 J9 U0 c/ u* v" [
+ j9 j6 q G% {3 x' u8 b2 `! O% e0 }- x7 E* b$ X$ R
"สวัสดีครับคุณปุณยวีย์"
3 f7 S E1 d* P3 F/ A% G. { "สวัสดีครับคุณ นภัทร"' b- ^! w- r6 d( F: X7 e) i( v
นภัทรเดินเข้ามาทักทายพร้อมยื่นมือออกมาด้านหน้า ปุนก็ลุกขึ้นแล้วจับมือกับนภัทร0 f+ Y( R( d# U3 O, D8 i9 m
5 R/ Z- D( ~2 V% F$ z "นั่งก่อนครับ"
5 f S1 u& t) Q% z/ @& g7 S นภัทรเอ่ยบอก พอปุนนั่งลง นภัทรก็นั่งลงตรงข้ามแล้วเริ่มสนทนาพูดคุย& k( x' y2 y6 o Y" K
! _* M5 Q; N; A8 Z6 x
"เรียกผมพัดก็ได้ครับ"
. @) L0 I4 g6 e, x/ z- I "ครับคุณพัด เรียกผมว่าปุนก็ได้ครับ", _+ O5 ?2 y3 k+ `
"ผมค่อนข้างตกใจนะครับที่คุณปุนติดต่อผมเข้ามา"- j! b1 m1 U7 ~
"ผมเห็นผลงานของคุณพัดแล้วรู้สึกประทับใจมากครับ เลยติดต่อคุณพัดมา"0 R6 }# S, }. V2 U' n. L) o2 }' `
"ไม่ใช่ว่าทีมออกแบบของ ดีซีวายลาออกกันหมดหรอครับ"
, N4 N( L S$ M: V ปุนชะงักไปชั่วขณะ เรื่องนี้เขาพึ่งรู้ไม่นาน แต่คนตรงหน้ากลับรู้ ไม่ธรรมดาเลย
% Z5 K+ k1 Y4 t* C 4 K: L. P5 Q3 e6 ?) F0 X
"อ๋อครับ รู้ด้วยหรอครับ"
0 Z5 q9 z$ T$ ?5 b2 @! @ "ครับ วงการนี้มันแคบน่ะครับ ว่าแต่คุณมาติดต่อผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ"
5 L: _2 L( Y1 J/ o5 H$ \6 b/ m8 ^ "ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมขอพูดตรงๆเลยนะครับ ผมอยากจะร่วมงานกับคุณพัดครับ"
7 S% N7 ?. l2 j: c5 L- I- ]3 `$ Y8 K) c "ผมขอปฏิเสธครับ"
' [9 ~* q! A3 n5 D) Y "?"/ P' d$ U$ k1 m! _) ~* y4 ]
ปุนขมวดคิ้วย่นติดกัน อีกฝ่ายปฏิเสธทันทีโดยไม่เจรจา แถมยังรู้ข้อมูลในบริษัทอีก ( e: l7 h1 `+ n5 S9 A. n1 v7 X
"เอ่อ คุณพัดจะไม่ฟังข้อเสนอก่อนหรอครับ"
- p0 V) _/ B+ P5 _6 S "ไม่ต้องหรอกครับ เพราะยังไงผมก็ไม่ทำงานกับคุณหรอก"+ U7 J% Z- b: J3 h* r& B O4 a9 [
"ผมขอถามได้ไหมครับว่าทำไม"# \/ c4 a8 c) P. z
"คุณปุน บริษัทของผมเป็นแค่บริษัทเล็กเองนะครับ จะให้ไปรับงานกับโปรเจคเป็นหมื่นล้านได้ยังไง"
) |+ O% H+ h5 L/ K- W) c- r5 W "ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับ ว่าจะให้คุณดูแลโปรเจคอะไร"
+ ?+ B2 G- j1 N& f1 z, t1 p2 I พัดไม่พูดอะไรแต่ยิ้มมุมปากให้ปุน แล้วยกชาขึ้นมาจิบ ปุนเริ่มตะหงิดขึ้นมาอีก ปุนรู้สึกเหมือนพัดกำลังจะบอกว่าพัดก็รู้ข้อมูลของเขามาพอสมควร
4 ?+ J9 T, f5 q 2 H7 ]' S N4 f
ไม่ทันที่ทั้งสองจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ พนักงานแผนกต้อนรับได้เดินเข้ามาเคาะประตูห้อง แล้วเปิดเข้ามาพร้อมรายงาน5 W( Y4 ?- t' d2 D* x9 j) B+ D
) u$ z" B2 K2 q# ^/ n. |( b; ?0 x "มีคนเข้ามาขอพบคุณปุณยวีย์ค่ะ"
6 c' f1 v1 o' {: _ k h พอพนักงานรายงานเสร็จก็เดินกลับออกไป ปุนเลยหันไปสบตากับพัดครู่หนึ่ง พัดเองก็จ้องตาเขากลับโดยไม่หลบสายตา และเป็นฝ่ายปุนที่ต้องถอย ~( ^% u- V: }+ d, I; \ d X* i) a
7 s/ H6 ]5 \4 T4 w
"ผมขอตัวสักครู่นะครับ"
, A/ C3 o0 W5 T* `; h. y "เชิญครับ"4 B0 `9 B; c: g* j; w, m
พัดว่า แล้วยกขาขึ้นมาไขว่ห้าง พร้อมยกชาจิบอย่างสะบายอารมณ์ ปุนเดินออกมาแสดงท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะเห็นกัสที่ยืนรอเขาที่แผนกต้อนรับ
' y- M: Y3 X3 l' F
0 Y2 f5 |+ I5 ^! ]" {4 f "อ้าวกัส มาทำอะไรหรอ"% i1 Y% M- d2 G8 H# h8 J
"หืม เรื่องนี้ช่างมันก่อน ตอนนี้มีประชุมบอร์ดด่วน ทำไมไม่รับโทรศัพท์"4 J& M$ e: f) w5 q( g$ u
"อะ อ๋อโทษที": K. [: ~" F; r$ Z ?- C
ปุนกล่าวขอโทษก่อนจะควานหาโทรศัพท์แต่ไม่พบทั้งกระเป๋าเสื้อและกระเป๋ากางเกง
' D/ O; i) o7 t4 V h
- e. j G9 y2 g& |% z ~ "คุณปุน คุณลืมนี่ไว้คะ...ครับ": H$ ]- U1 ^1 X0 s4 N- U' [
พัดเดินตามออกมาจากห้องพร้อมยื่นมือถือของปุนที่ลืมไว้ให้กับคนตรงหน้า แต่พัดพูดติดขัดที่ได้เจอเข้ากับคนที่มาหาปุน" m6 k- `8 e( v" m) m$ |
! H5 Z1 W1 Y1 m6 |: @; d "ขอบคุณครับคุณพัด ผมมีธุระด่วนเข้ามานิดหน่อย ขอโทษด้วยนะครับ ต้องขอตัวกลับก่อน"
0 S) C1 k4 T; h ปุนบอกพัดที่ยืนนิ่งจ้องหน้าของกัส ปุนเลยหันไปมองหน้ากัสที่ตอนนี้กำลังงุ่นกับการพิมพ์ตอบแชทมือถือ ปุนรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง แต่สงสัยได้ไม่นานกัสก็รีบดึงตัวเขาออกมา
4 J* u" R2 r: t) S/ n
0 v1 {/ e& y0 N% J' r "เร็วเลย พี่ทีบอกว่าด่วนมาก จอดรถไว้ไหนอะ"
6 Y4 `$ W: _" H. \: C2 D "อะ เอ่อ รอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวเราไปเอารถมา", l4 k0 ^' l. O
ปุนรีบไปขับรถมารับกัสที่ยืนรอหน้าบริษัท พอกัสขึ้นมา ปุนก็ออกรถทันที
6 ^" E; w# Q" T$ l , Y3 o0 U6 \1 B* U, H( T% w9 b" ]
"มีเรื่องอะไรหรอ"
+ |9 i4 u# A2 Y" s- g8 L+ }; C "พี่ทีอะสิ บอกว่าบอร์ดมีประชุมด่วน แต่นายบอกว่าจะไม่เข้าออฟฟิศ เราเลยเดาว่าปุนน่าจะมาที่นี่"
8 |- [7 ~2 i5 V' M% s) v "อ๋อ แล้วกัสมายังไงอะ"
' k5 H2 P& Q+ m& B7 x' C# B7 O "นั่งแท็กซี่มาสิ"1 y1 m7 |: j4 a3 R A5 g
"ทำไมไม่ขับรถมา?"
* \3 w, \% j9 z- x ปุนสงสัยเลยถาม กัสนิ่งไปพักนึงปุนเลยหันไปหาเพื่อฟังคำตอบ
- a4 c8 H8 |( h' N( \( B# N. V "เออว่ะ ลืมอะ รีบจัด"% i7 _- [% \0 i2 G4 i! Z
ปุนที่ได้ยินคำตอบของกัสก็ยิ้มขำออกมาลืมความเครียดที่มีก่อนหน้าหมดสิ้น
6 T1 B) y; B& D7 d- r "ฮ่าๆๆๆ กัสนะกัส"9 ^1 A; K) L% _" J' j) e
0 P6 c' M/ u" l6 l
! w* e3 G/ i# B6 i3 f' k ก่อนจะถึงบริษัท ปุนได้นึกอะไรขึ้นมาได้เลยหันไปถามกับกัสก่อนที่จะลืมอักรอบ* n7 A9 ^- z9 }% a
: j: h( K! }/ m* Q! C) T "กัส เราถามหน่อยสิ กัสรู้จักกับคุณพัดหรอ"
( \" Q- J- ^ ~7 K2 a "หืม คุณพัด?"
8 _ S- C) z7 [9 k2 e( q "ใช่ คุณพัด เจ้าของบริษัทรับออกแบบที่เราพึ่งไปมา"( t/ R. @( z9 V* L7 [
"อ๋อ คุณพัด ไม่ได้รู้จักส่วนตัวนะ แต่เราเคยไปงานที่คุณพัดขึ้นพูดสุนทรพจน์อะ"
9 u. f O, _% T5 F) Y4 z1 d. h8 b "อะ อ๋อ ไม่มีเจอกันส่วนตัวอะไรหรอ"0 E# G# y) ]1 s; z9 G' E
ปุนถามออกมาเพื่อเค้นเอาข้อมูลเผื่อจะนำไปใช้ในการเจรจากับพัดครั้งต่อไปได้ แต่กัสกลับไม่ตอบและนิ่งไปเลย
% D& u! f" c: d* o "กัส ไม่สบายหรอ หน้าแดงๆ หูแดงด้วย อย่าบอกนะว่า...."ปุนกำลังจะถามแต่เป็นจังหวะที่รถจอดพอดี กัสเลยรีบเปิดประตูลงจากรถแล้ววิ่งหนีไป( y( w+ Q9 [8 a4 e5 K: y' X
3 n+ {, }* \0 R) n2 Q* j
& p) [% L/ O( w1 L! \ 'หรือว่ากัสจะชอบคุณพัด...'# g/ j% P T% y7 t* s
; z1 h( N1 }: D! n. X; X- K) n
7 M2 A# f5 `* @ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ ปุนรีบเดินไปยังลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องประชุมบอร์ด พอถึงห้องประชุมเสียงเงียบลง ปุนเดินเข้าไปนั่งที่ของตัวเอง คนในห้องประชุมถึงเริ่มคุยกันอีกครั้ง
8 @! Z) G* V/ L; v3 s0 g
J h$ u* Q8 m! Y "คุณอเนกครับ คุณเป็นกรรมการผู้ถือหุ้นก็จริงอยู่ แต่จะเรียกประชุมแบบนี้ไม่ได้นะครับ การประชุมหรือแม้แต่จะทำอะไรต้องมีระเบียบ มีข้อบังคับ การประชุมแบบนี้ทำให้เสียเวลามากนะครับ แล้วเวลาก็เป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุด"$ m1 b! V* Q) {& ~
ปืนเปิดไมค์พูดกับอเนกเจ้าเดิม จบก็กดปิดไมค์) r4 h T* a8 B9 W
+ |% n. W7 |( f
"ผมขออภัยกรรมการทุกคนนะครับที่ต้องสละเวลาอันมีค่ามาประชุมด่วนในครั้งนี้ แต่ที่ผมทำไปเพราะความบริสุทธิ์ใจครับ ผมได้ข้อมูลบางอย่างมาซึ่งเป็นที่หน้าตกใจมาก ที่ประธานกรรมการไม่เคยแจ้งคณะกรรมการเลย"
' h u7 m8 G$ y* ]# ~. e$ D+ D! I5 C อเนกหันไปพูดกับกรรมการท่านอื่นๆในห้อง แล้วหันมาจ้องยังประธานกรรมการอย่างธร ที่นั่งสงบนิ่งมาครู่หนึ่งแล้ว อเนกยิ้มกว้างก่อนจะกล่าวต่อ
8 h- [6 F6 J& R
7 y' o' g4 U: ?' P5 ]0 x' w0 O& I7 {2 Y2 ?5 p
"ผมบังเอิญทราบข้อมูลมาว่า ทางเคอาร์ได้ยื่นข้อเสนอของซื้อโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ในราคา 3,000ล้านบาท ซึ่งสูงกว่ามูลค่าโรงงานจริงในตลาดตอนนี้ถึง2เท่า แต่ประธานกลับไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้แก่ที่ประชุมทราบเลย ทำไมกันล่ะครับ"
- o8 V- f% G- t p หลังอเนกพูดจบ เสียงกรรมการในห้องต่างพากันซุบซิบจนเสียงเหล่านั้นดังไปทั่วห้องประชุม0 G) y2 R5 L5 F5 d( s
/ j7 v1 J+ v. ? P5 ]
; k8 W# Z; F8 C% U "จริงไหมคะท่านประธาน"
- C/ V! s* ^; q4 Q0 f หนึ่งในกรรมการท่าหนึ่งได้เปิดไมค์แล้วถามออกมาตรงๆ ทำให้เสียงซุบซิบเงียบลงและรอฟังคำตอบ& ^0 y- x! f* i
"เรียนกรรมการทุกท่านครับ เรื่องที่คุณอเนกพูดมานั้นเป็นเรื่องจริงครับ...." เสียงบ่นอุบเริ่มดังขึ้นอีกครั้งจนกระทั่งธรได้กล่าวต่อ
# s/ ]6 ~% p3 a, n( W L& \
~8 c) Q1 a3 t1 v( x; j "...ผมต้องขออภัยที่ไม่ได้นำเรื่องนี้เข้ามาในวาระการประชุม เพราะผมเห็นว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรต่อที่ประชุมแห่งนี้เลย"
' Y U6 A7 G& `% z* m& L/ ?7 O/ T
0 Y0 I; S( u. m7 f z6 |- r( K พออเนกได้ยินแบบนั้นก็กดเปิดไมค์ ถามอีกครั้ง; P9 @' i. @4 R0 _! T: B) Y
"คุณกำลังจะบอกว่า โรงงานของเรามีกำไรปีล่าสุดอยู่ที่100ล้านบาท ซึ่งทำให้มูลค่าโรงงานลดลงถึง 37% หรือประมาณ 500ล้านบาท ตอนนี้มูลค่าโรงงานเราอยู่ที่ 1,500ล้านบาท การที่เคอาร์เสนอซื้อในราคา 3,000ล้านบาท มันไม่เป็นประโยชน์ตรงไหนครับ") z$ `* |. d4 z+ w: H0 |
! G* ~1 W& Z6 X
"แม้กำไรของโรงงานจะลดน้อยลงก็จริง แต่โรงงานเองสามารถลดต้นทุนการผลิตที่ทางเราส่งให้ยังรีสอร์ทถึง 8% การผลิตแบบเฟอร์นิเจอร์กับโรงแรม 20% นอกจากนี้ยังมีดีไซน์บิ้วอินกับคอนโดใหม่ถึง 21% รวมๆแล้วกว่า 49% นี่ยังไม่รวมถึงปีต่อๆไปด้วย พวกคุณจะเห็นแก่เงิน 1,500ล้าน จนไม่สนใจ9,000ล้านบาทที่ต้องเสียกันหรอครับ" ธรอธิบายโต้อเนก ทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง อเนกที่หันซ้ายหันขวารู้สึกว่ากรรมการกำลังสับสน จึงไม่ปล่อยให้กรรมการท่าอื่นได้คิด รีบยิงประเด็นต่อ
' j/ C' G6 ^ l5 E% s' e5 k7 Z
" [; V7 m% B2 t3 q& n "หรือที่ไม่ยอมขายโรงงาน เพราะจริงๆแล้ว คุณมีส่วนได้ส่วนเสียกันล่ะครับ ผมได้ข้อมูลลับมาว่า โรงงานนี้ คุณธีรนัยหรือคุณธัน ได้เป็นเจ้าของหุ้นส่วนถึง51%"2 f5 {9 u/ F5 o# e1 w2 i2 o
"ผมขอชี้แจงนะครับ การที่ผมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของโรงงานในเครือ ไม่ได้เป็นข้อมุลลับแต่อย่างใด สามารถค้นหาได้บนอินเทอร์เน็ตทั่วไป ประการที่สอง ตอนที่นำโรงงานเข้ามาในเครือเมื่อ4ปีก่อน คณะกรรมการทุกคนเห็นชอบด้วย ตอนนั้นคุณอเนกก็เป็นคนที่ลงมติเห็นชอบด้วยไม่ใช่หรอครับ"* g* ?# b4 `! Z
ธันที่ถูกกล่าวถึงรีบคว้าไมค์อธิบายและชี้แจงจนพ้นข้อครหา$ k/ @2 ?4 C' ]* n. e* i9 S2 `- f
9 B ]& d+ ^% E อเนกมีท่าทีฟึดฟัด และหันไปมองกรรมการที่นั่งในห้อง ก่อนจะยิ้มออกมาแล้วเปิดไมค์พูดอีกครั้ง
* j- o; W, \- s3 X
. F/ U1 k4 y" c2 X: N$ |; M! [ `0 ` "ผมขอเสนอให้โหวต เพื่อการตัดสินในครั้งนี้ครับ"( _, X' g4 L- b$ r# F
ปุนที่นั่งเงียบฟังมานานได้หันหน้าไปกระซิบกับธัน
% o N8 _6 K. h3 E8 e
! t" j. t h8 Z" v# s2 Y: A7 Q( ? "พี่ธัน ทำไมถึงต้องโหวตอะ แค่ลุงชี้แจงผลประโยชน์ไปก่อนหน้า เป็นใครก็รู้แล้วป่ะว่าเก็บโรงงานไว้ได้มากกว่าเสีย"
6 K5 S0 S2 }+ D4 I% q "พี่ก็คิดแบบนั้น แต่ดูอีกฝั่งมั่นใจขนาดนี้ พี่คิดว่าอาจจะถูกล็อบบี้ยิสต์มาแล้วก็ได้"9 X3 }& m4 E& s
"แบบนี้เราก็แย่สิครับ"
6 X2 K( c# N+ ^ "ไม่แน่ ต้องรอดูต่อ"% H o8 D& D1 h
4 i8 o0 ?' t( G; k หลังจากอเนกยื่นข้อเสนอ แม้ว่าธรจะไม่อยากให้โหวตแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ 0 g" c. `1 u8 e+ u
' \6 P- ^# \/ J* ] "ผลโหวตที่ออกมานะคะ เห็นด้วย45% ไม่เห็นด้วย35% ค่ะ", s0 ^7 i4 G4 w7 F
นุชาได้อ่านผลการโหวตออกเสียง อเนกที่เป็นฝ่ายเสนอโหวตชนะได้ตบโต๊ะดัง ก่อนจะยืนขึ้นแล้วยิ้มด้วยความยินดี
% x3 P0 i# h5 O7 m
7 M# I( v3 b+ H- b$ b+ f "คราวนี้ก็ขายได้แล้วสิครับ"4 c* k U$ x6 z2 U
อเนกยิ้มออกนอกหน้า
, p3 g6 j/ _* ]6 F3 c. K "ยังหรอกครับ"
M6 i3 D% w/ ]; l- ] ปืนเอ่ยขัดความสุขของอเนก ทำให้พี่แกหงุดหงิด1 f3 m6 w/ e$ r8 J& j! I5 m
"ทำไมล่ะครับคุณปืน ในเมื่อผลโหวตก็ออกมาแล้ว"
& t8 f7 b6 }" ? p ^ "ตามระเบียบผลโหวตที่ชนะจะต้องได้จำนวนหุ้นเกินกึ่งหนึ่งหรือ 51%เป็นอย่างต่ำครับ". t7 z% t8 J q
"แต่...."
; t4 `! W/ M% j8 c% s0 Z! x "หรือคุณจะบอกว่าหุ้น20%ที่เหลือไม่สำคัญอย่างนั้นหรอครับ"อเนกหน้างุ้มลงโต๊ะกัดฟันกรอด
- ` [# U* T Q( ]# B2 h- L5 \0 a2 J5 h( h, p+ S
"ก็ได้ครับ ผมผิดเองที่เรียกประชุมด่วน ทำให้ผู้ถือหุ้นอีก17%นั้นเสียสิทธิในการตัดสินใจ งั้นผมจะขอยื่นเรื่องนี้ใหม่ในวาระประชุมวิสามัญนะครับ"
Q E; ]9 g' u, Y" A# q3 _9 y* j% _* W
หลังผลโหวตออกมาทำให้ได้รู้ว่ากรรมการถูกซื้อตัวไปมกเกือบถึงครึ่ง ทำให้ตอนนี้ตำแหน่งของธรนั้นไม่มั่นคงเสียแล้ว ธรและปืนเดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดอะไร ในห้องเหลือเพียงนุชา ธันและปุน
$ c! X/ ]& u. L' [3 q9 U1 l
q& I! |/ t% o- W v* e/ E' r "ปุน ก่อนประชุมวิสามัญครั้งต่อไป เราต้องรวบรวมผู้ถือหุ้นให้เกิน51%"
0 Z" q i+ K1 r+ c9 F6 X; }+ p ธันพูดกับปุนด้วยท่าทีจริงจัง เพราะตอนนี้อนาคตของบริษัทกำลังสุ่มเสียง
8 }. @' V) L9 w7 o- Y( k0 z "พี่จะให้ผมทำอะไรครับ" X3 k9 e- B% \# a- T
"พี่ได้ข่าวลือมาว่ามีคนถือหุ้นลับ10% พี่อยากให้ปุนไปสืบให้หน่อย เพราะอย่างน้อย ถ้าเราได้เพิ่มอีก10% ก็มีโอกาสชนะสูง ส่วนที่เหลือพี่จัดการเอง"9 {! |" b0 f# s/ N- I7 U1 d
"ได้ครับพี่ธัน", ]# l; {2 o$ N C$ ~1 r, y
"จำเอาไว้นะปุน พวกเรามีเวลาแค่14วันก่อนถึงวันประชุมวิสามัญ อนาคตของสิ่งที่พ่อของปุนและพ่อของพี่สร้างขึ้นมา ขึ้นอยู่กับพวกเราแล้ว"" W) c, g1 Q2 S) G
7 C% @6 Q# Y# u# j+ ]6 D6 c
หลังกลับมาห้องทำงานของตน ปุนได้เกิดความสงสัยอยู่อย่างนึง ทำไมลุงธรและพ่อของเขาไม่แสดงทีท่าอะไรออกมาเลย ยิ่งก่อนหน้านี้ที่เขาไปถามปืนถึงผู้ถือหุ้นลับ10% ปืนกลับมีท่าทางนิ่งเรียบและไม่ได้ตอบคำถามของเขาเลยแม้แต่น้อย บริษัทกำลังจะถูกยึด แต่ผู้บริหารไม่ทำอะไรเลย เรื่องแบบนี้ปุนไม่เคยเจอ/ f7 j& C1 X, S9 h: a$ m" C
|
|