แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย chokond เมื่อ 2023-1-15 22:33 . M& ^5 T9 ?+ [0 u
( m* K) [& \" F# j1 T1 O ปุนและธันได้ปรับความเข้าใจกัน ในตอนเย็น ธันได้เชิญให้ทีมเอฟมายังบ้านของตน ระหว่างที่ปรึกษาหารือกันอยู่นั้น ปาย แฟนหนุ่มรุ่นน้องของธันก็คอยเสิร์ฟน้ำและขนมให้กับทุกคนได้ชิม
: @9 Z7 x* t: T5 W/ ?
+ R- ]/ ?3 q' n& r, n7 d3 Y "อื้ม อร่อยมากเลยครับ ซื้อจากไหนครับเนี่ย" H _- d$ F% u# G8 ]* ?0 }
กัน อุทานหลังชิมเข้าไป ปายเลยยิ้มหวานแล้วบอกว่าขนมที่นำมานั้นเขาเป็นคนทำเองทั้งหมด
/ P' u1 r q( n1 s; F7 [ - z" e& z4 Q& T* n. w
"ถ้าอร่อยก็ทานเยอะๆนะครับ เตรียมไว้เยอะเลย"1 n! C& h' m1 w. r* q: N
"คุณปายเรียนทำขนมที่ไหนหรอครับ จะได้ส่งคนแถวนี้ไปเรียนทำดูบ้าง"กันถามปายไม่วายหันไปแขวะนทีที่ตอนนี้หน้าบึ้ง! j8 S4 E1 H7 _2 H
5 g9 e" V0 p* x: @
"ได้พี่กัน ได้ จะเอาแบบนี้ใช่ไหม"
8 I: Y3 d! n4 k; H/ c1 s! P' k( i นทีกระเง้ากระงอด จนกันต้องเป็นฝ่ายยอมแล้วง้อนที
* e' f& A) h+ M4 d" | / s; c) H7 B4 V! q6 t5 q
"เอาล่ะๆ ตอนนี้ที่เรารู้ก็คือ นายอเนกมีเครือข่ายในเคอาร์ที่ตอนนี้กำลังเล็งบริษัทก่อสร้างที่ผูกสัญญากับเราไว้ตามที่นุชารายงานมา เรายังไม่รู้แน่ชัดว่าฝ่ายนั้นต้องการที่จะทำอะไรกันแน่ ดังนั้น ขอให้ติดตามความเคลื่อนไหวเรื่องนี้เป็นพิเศษ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ถ้าใครยังไม่อยากกลับอยู่ทานมื้อเย็นกับผมได้นะครับ"
8 v7 ]: c+ {. K. K
8 C! }. o. p* G" r
) l) X$ b* p5 Q ธันกล่าวจบการประชุม แต่ใครกันที่จะอยากอยู่ทานข้าวกับระดับหัวหน้าที่บ้านของหัวหน้า เพราะงั้น เลยพากันกลับจนหมดพร้อมกับถุงขนมที่ปายห่อเอาไว้ให้อย่างดี! _% S3 H6 p! J3 {! T4 u
2 ?* B# A- W3 H
1 o4 v+ g* @6 t. H1 d6 ~% I7 t" u& R
ในบ้านธันตอนนี้เหลือแค่เจ้าบ้านอย่างธันและปายกับปุนและกัสที่อยู่คุยกันต่อนิดหน่อย) p( K# B9 M9 _0 W; W/ `6 Z7 F) Z
/ A: J$ k- w0 [0 I" s6 Z2 d3 d
: \% C% `# B; f9 @0 ` ทั้งสี่คนนั่งคุยกันสัพเพเหระ จนถึงเวลาธันขอตัวขึ้นไปอาบน้ำ เหลือเพียงปาย ปุนและกัส กัสชมว่าบ้านเป็นระเบียบดี การออกแบบก็ยอดเยี่ยม ปายเลยเอ่ยชมแฟนของตน ว่าธันเป็นคนออกแบบ ไม่วายปายยังชมว่าธันนั้นดีแบบนั้นดีแบบนี้ จนกระทั่งธันเดินสวมเสื้อยืดสีขาวและกางเกงนอนขายาวลงมาจากบ้านพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็ก
. w/ p, ^+ w6 ^1 G, a6 P * Y( C9 |0 G1 B5 w- s) q0 O
"เช็ดหัวให้เค้าหน่อยสิ"7 n, a* p4 V5 Q
ธันยื่นผ้าขนหนูให้กับปายและอ้อนด้วยความเคยชิน ทำเอาปุนกับกัสผงะ ไม่คิดว่าคนแบบธันจะมีมุมแบบนี้ด้วย จนธันรู้ตัวเพราะกัสหลุดหัวเราะออกมา7 i4 j) K" j) v/ Z8 i7 J
" w) l0 N& H" U- F1 O# A
' y; n( I, M9 u" N: b
ทั้งสี่คนก็คุยกันต่อด้วยเรื่องทั่วๆไป จนมาถึงเรื่องการจัดดอกไม้ เพราะปายนั้นกำลังสนใจแล้วบ้านกัสทำสวนดอกไม้ ทั้งคู่เลยคุยกันถูกคอจนปายขอพากัสไปดูแปลงดอกไม้ที่ปายปลูกเองในสวนหลังบ้าน, s# u) ?0 g5 C5 u+ K7 G
, C- d- q& P& Z V7 [+ w: }5 ~6 _( e0 h5 p) U; X% [! P
พออยู่ด้วยกันสองคน ปุนเลยแซวธันจากเรื่องที่ได้ยินมาจากปาย
% w# X c3 |) I . H( N; y. m. q$ E
"ผมไม่คิดเลยนะ ว่าพี่จะมีมุมมแบบนี้ด้วย นึกว่าจะดุตลอดเว" R3 [9 S( S8 k/ a
"หึหึ ก็มีบ้างแหละ เดี๋ยวปุนก็เจอ คนที่ทำให้เราเป็นตัวของตัวเอง สะบายใจเวลาอยู่ด้วยกัน ไม่ต้องอึดอัด กดดัน อยู่ด้วยแล้วผ่อนคลาย"6 Z# f" ?% A5 A+ l2 g# d4 I
# j) D! J& v% _4 \5 H2 D: a "ผมอิจฉาพี่จังเลย ชีวิตพี่ดู...เรียบง่าย มีความสุข"
* P+ ?4 F) i% d& W "อิจฉา? พี่ต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายอิจฉาปุน": q! z, w! J" C/ p% t# e
ธันว่าจบก็ยกเบียร์ขึ้นดื่ม ทำเอาปุนสงสัยว่าอย่างเขามีอะไรให้อิจฉา0 W" z+ u% Z# ]$ V
: s* W" N, T) O! I; R) I
0 y" [7 k K0 m- C( H# Q7 |6 M "อิจฉาผมเนี่ยนะ ผมมีอะไรให้อิจฉา"5 Z, X1 ]8 P. G
"ใช่ พี่อิจฉาปุน ปุนกับพี่โตมากับพ่อที่เลี้ยงด้วยตัวคนเดียวเหมือนกัน แต่พี่เป็นลูกเจ้าของบริษัท ทุกคนต่างคาดหวัง ว่าพี่จะต้องดีที่สุด จะต้องเก่งที่สุด ในขณะที่พี่ต้องฝืนเรียนพิเศษหลังเลิกเรียน พี่อิจฉาปุนที่นั่งอ่านหนังสือการ์ตูน ตอนที่เรียนจบป.ตรี ปุนได้เข้ามาทำงานในบริษัท แต่พี่ต้องไปเรียนต่อ ป.โท ต้องห่างจากแฟน2 ปี กลับมาก็ต้องทำงานจำแหน่งที่พ่อพี่เลือกให้ ในขณะที่ปุนเลือกได้ว่าจะทำตำแหน่งอะไร"/ B) a) E Y" R. F# L
"ผะ ผะ ผม ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าพี่เจอเรื่องแบบนี้"
$ F2 l& M7 j$ I9 s "แถมพ่อพี่ ยังชอบปุนมาก มีอะไรก็พูดถึงปุนตลอด ขนาดอยู่ที่บริษัท พี่ยังต้องเรียกพ่อแท้ๆว่าท่านประธานอยู่เลย"
* n" ]+ d3 M5 P; B: h "ผมก็อิจฉาพี่เหมือนกัน พ่อผมมีอะไรก็ชมพี่ตลอด ชอบเปรียบเทียบผมกับพี่ สนใจแต่บริษัท ไม่เคยใส่ใจผมเลย"
+ e' X g- ?8 B "...."8 G" a, @& o3 F, {+ Y
"พวกเรานี่...น่าตลกดีเนอะ": h7 `$ ^; a# f" l. L2 H
ปุนเห็นด้วยเลยพยักหน้าให้ และสองคนก็ชนแก้วแล้วดื่มย้อมใจกันต่อ2 R- F: a9 V# k
4 o6 X$ K o$ {4 ~
"ตอนนี้พี่ก็มีทุกอย่างแล้ว ผมอิจฉาได้ยัง"0 {8 O8 Q: ~# n0 Z6 Q" x
"หึหึ ก็ได้ อิจฉาพี่ก็ได้ แต่ปุนรู้ไหม ว่ากว่าพี่จะมาถึงจุดนี้ ผ่านอะไรมาเยอะมากนะ"7 V# Y: e8 q" c
"โห มีอะไรมากกว่าที่พี่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อจัดการกับคนทรยศอีกหรอ") W) H+ l; Q. j
"มีสิ ปุนรู้เปล่า ว่าทำไมพี่ถึงลงทุนไม่เคยพลาด". m0 J1 M7 E- }" Y3 k
"หืม พี่เก่งไง พี่ศึกษาตลาดหุ้น ดูแนวโน้มการเติบโตของตลาด"& b8 A$ c" u6 T4 i
"ก็ใช่ส่วนหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญที่ทำให้พี่สำเร็จ ก็คือข้อมูล"
/ ^2 D* C9 {. V# P( J/ a- A "ข้อมูลหรอ"( F1 X, f+ h3 Q3 H
"ใช่ ปุนสังเกตุไหมว่าที่ดินที่เราซื้อมาสร้างคอนโด โรงแรม รีสอร์ท ทำไมถึงราคาถูก"% o5 [2 Y/ }/ D, w: g8 h
"อืม เพราะที่ดินไม่มีคุณภาพหรอครับ" U+ {3 E2 a; T4 ^" X
"ก็ส่วนนึง ที่เราซื้อมาถูก เพราะเราซื้อก่อนที่จะมีการพัฒนายังไงล่ะ"
& ~, c3 `0 c, g. p6 ` "..."$ l$ B q) O X @! Q6 I
"เราซื้อที่ดินที่อยู่ในเขตห้ามก่อสร้าง ที่ดินห่างความเจริญ และพอเราซื้อมาไม่นาน เขตๆนั้นก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นเขตการลงทุน เป็นแหล่งอุตสาหกรรม เป็นย่านเศรษฐกิจใหม่"
: X$ b$ E3 ^4 h. s: L' z "แล้วเราจะรู้ได้ไงล่ะครับ ว่าตรงไหนจะถูกเปลี่ยนเป็นเขตที่พัฒนา"
! d; E6 n z# h" @$ n "ข้อมูลยังไงล่ะ"
, h4 I6 A$ r9 V2 S5 P
! y0 f- F) _5 O8 S) Z! g8 ?0 L9 n) o2 A+ ~3 i
ธันเริ่มพูดถึงแวดวงของชนชั้นสูง และแวดวงการเมือง ที่ๆข้อมูลนั้นมีมูลค่ามหาศาล หลังจากที่ธันเข้ารับตำแหน่งผู้ช่วยการเงินและการลงทุน ทำให้รู้ถึงความสำคัญของข้อมูล และข้อมูลที่ดีคือข่าวลือ
2 j3 h" ~/ ]5 {: _6 s3 v. ?! Y9 t; A; i8 i. A% z9 Z) p, ~% f
+ N. C! r3 y* p; y* D- R
ข่าวลือมักมาจากความจริง แม้จะไม่ถูกต้อง100% แต่มันก็มีมูลอยู่บ้าง ข่าวลือเพียงเล็กน้อยสามารถทำให้ราคาหุ้นขึ้นหรือลงได้เพียงข้ามคืน เพราะฉะนั้น ธันจึ้งต้องการแหล่งข่าวจากทุกที่ๆหาได้
$ f# j0 j* B' O+ v ) x& h; I; ` _7 R$ ~
เมื่อ CFO ลาออกเพื่อไปรับตำแหน่ง ผู้จัดการธนาคารเอกชนแห่งหนึ่ง ธันจึงได้ถูกเลื่อนขั้นมาเป็นคนดูแลงานส่วนนี้แทน และแหล่งข้อมูลที่ธันต้องการมากที่สุด นั่นก็คือข้อมูลจากรัฐสภา
0 B+ u) G# H6 G- |: X. S+ q2 M' T7 L
& o u, \. N% Y( z( [
ข้อมูลที่ธันได้มาทำให้ธันนั้นรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงระดับมหาภาค เมื่อนักธุรกิจที่เป็นนายทุนหนุนหลังนักการเมืองอยากจะลงทุนหรือขยับขยายธุรกิจ มักจะทำการกว้านซื้อที่ดินที่ห่างไกลความเจริญ หรือที่ดินไร้การพัฒนาในราคาถูก แล้วนักการเมืองใต้อำนาจก็จะทำให้ที่ดินในมือนายทุนเหล่านั้นราคาสูงขึ้น( f0 B; K' M3 z5 {* \
. |2 q7 Q3 @2 }( k7 u5 L+ i
]0 _& k7 R _( V1 D( N แต่ธันนั้น ไม่ต้องลงทุนเป็นเงินหลายสิบล้านเพื่อซื้อตัวนักการเมือง เขาเพียงจ่ายให้กับคนเดินเอกสาร หรือเด็กนั้งดริ้งที่นักการเมืองพวกนั้นไปใช้บริการบ่อยๆ ก็เข้าถึงข้อมูลเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย
! t$ J4 H( j% m$ O+ b3 Z+ T" G
; s0 m# E( B# {' ~1 C, p" q9 K) S9 P; @
แต่อะไรๆ ก็ไม่ได้ง่ายเสมอไป เมื่อข้อมูลที่ธันต้องการนั้นเป็นข้อมูลระดับ VVIP ที่ธันต้องลงมือเข้าไปสืบหาด้วยตัวเอง
4 V0 t- ]5 K/ c5 c; S$ H- v+ s
* ~6 j, E2 F+ E1 T3 b. c9 F
" M( Y4 M# V! q "เอกสารที่ท่านต้องการได้แล้วขอรับ"7 p3 @1 @" `( ]
กัน ทนายประจำฝ่ายกฏหมายของบริษัทเดินถือแฟ้มสีดำหนามาให้ธันที่ห้องทำงานส่วนตัว5 O F! J4 v# \# @
4 x9 Y) X4 ?! {1 I "ไอ้สัส เลิกแซวกูได้แล้ว เป็นไง เจออะไรไหม", Y. o+ ?8 U4 {5 M
ธันเอ็ดกันไปหนึ่งยก กันเองก็หลุดหน้าหัวเราะแล้วรายงานข้อมูลให้ธันทราบ |' _+ H3 z# d9 `6 s8 {) w; V( ]
' M+ {+ v& N8 a7 F, Q3 ^2 c- B8 k% g/ U5 D6 O, ^# y4 E, B
กันและธันนั้นรู้จักกันตอนเรียนมหาลัย เนื่องจากทั้งคู่เรียนที่เดียวกัน และกันเป็นลูกชายของทนายที่สนิทกับธรจนธรดึงตัวมาเป็นทีมกฏหมายของบริษัท }0 G: `1 p8 X% U* }) p
6 v' C# a3 H u3 G
! V% U; f+ n1 Q นอกจากนี้ ทั้งสองคนยังไปเรียนต่อโทที่เดียวกันอีก แต่คนละสาขา พอไปอยู่ต่างถิ่น การที่เจอกับคนรู้จักทำให้หายคิดถึงบ้านบ้าง ทำให้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้น พอกลับมา ธันไปฝึกงานที่บริษัทเพื่อนพ่อ ส่วนกันก็ฝึกงานกับพ่อของตัวเอง และตอนนี้ พวกเขาทั้งคู่ก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นพร้อมกัน พ่อของกันออกไปเปิดบริษัทกฏหมายของตัวเอง แต่ยังรับหน้าที่เป็นที่ปรึกษาฝ่ายกฏหมายให้กับธรอยู่ ส่วนกันนั้น พ่อของเขาก็ไม่ได้บังคับ แล้วให้กันเลือกเองว่าจะไปทำงานกับพ่อหรือทำงานต่อที่นี่ ซึ่งกันเลือกที่จะอยู่ เพราะอยากเติบโตด้วยตัวเอง; `& l/ m: ^1 k5 U% d
) |: c6 P/ q9 S, E8 O: l% V "นี่เป็นเอกสารลับที่กูไปขุดมา มึงดูนี่". W' O0 y x: l% q. _: \
กันเปิดแฟ้มแล้วยื่นจุดที่ต้องสงสัยให้กับธัน ธันจ้องมองเนื้อหาตรงหน้า แล้วตั้งใจอ่านอย่างละเอียด
- U* H" ]; I* E# o9 v$ v / X, ^( d; u! e E9 ^0 U3 }, H
"เชี่ย งงว่ะ"$ _- h3 G' ]( J
"ใช่ นี่เป็นเอกสารที่ใช้ศัพท์ทางกฏหมายเยอะมาก ถ้าคนที่ไม่ได้อยู่ในวงการกฏหมาย อ่านยังไงก็งง"3 T* }3 I" _: O
"แล้วทำไมถึงไม่เขียนให้เข้าใจง่ายๆวะ"
4 ^ v) n0 ]; x/ M' D; Y& b& S ธันสงสัยหลายจุดในเอกสาร0 O& o1 J0 C' r* A( O& E; {
& l7 A- z3 P/ K "นี่แหละ คือประเด็น มึงคิดว่าบริษัทรับเหมาที่ไหนใช้คำเลี่ยงบาลีเยอะขนาดนี้ คนที่ร่างสัญญานี้ขึ้นมา ต้องเป็นคนที่เชี่ยวชาญในวงการพอตัว แต่ไม่ว่าจะเขียนเลี่ยงคำขนาดไหน ทุกสัญญามักมีช่องโหว่..."
6 L; G, M- O$ P7 ~ "..."% k( ^2 C9 [1 j6 j
"..."
2 E, h |. _! S$ B5 Q "..."
$ E' w+ Q5 x/ r, Z; t0 ? "มึงจะบอกอะไรก็บอกมาเลยได้ไหม กูรอฟังอยู่เนี่ย จะเงียบเพื่อ!"
" c' n3 ~5 n+ `+ H+ _0 Y "เอ้า ก็มึงวิเคราะห์เก่งนี่หว่า กูเลยเว้นให้มึงคิด"
3 Z. z7 r9 j# E7 U7 K, ~7 s "สัส แค่นี้กูก็เวียนหัวจะตายยังจะหาเรื่องเพิ่มให้กูอีก"
, i% B4 {- I( D) f' N
) |3 A, r6 p* h1 r8 q0 k0 D* R "เออๆๆ นี่มึงดูตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้"
], J. q* q/ i$ {2 U& _+ n3 V. W กันชี้ให้ธันดูจุดเซ็นรับทราบข้อตกลง ลายเซ็นยินยอมรับเงื่อนไข และช่อของบุคคลที่ปรากฏในหนังสือพิมพ์3 X- L0 z: B; ]+ [6 ^
0 A: H) w$ a; f( \7 a, j "อืม คนเดียวกัน แปลกยังไงวะ"$ m! N, m4 P; w) X4 L0 S3 D# E0 C
"มึงดูดีๆ"0 u. `* b& I% C9 |7 y$ P: n! }+ ]8 V, o
ธันเพ่งมองอีกครั้งจนรู้ว่าคนที่เซ็นชื่อนั้นเป็นคนเดียวกับในข่าวที่เป็นลูกชายคนโตของรัฐมนตรีในสภา
" }; }0 K( q8 Y1 p4 V( ` ] " w/ k! B' b: s4 N$ l; x
"กูไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมมึงถึงขึ้นมารับตำแหน่งตอนนี้พอดี"
' H) m- w/ e8 @6 s) X
4 U0 o8 n* r/ b( ~4 ]+ H2 ^. M2 [! r
& D# \; H3 d S2 r Q พอธันรู้จึงได้ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดในหัว ก่อนหน้านี้มีการประมูลการก่อสร้าง บริษัทที่ชนะการประมูลเป็นของลูกชายนักการเมือง ขณะกำลังก่อสร้างได้เกิดอุบัติเหตุขึ้น แต่โชคยังดีที่ไม่มีใครเสียชีวิต หลังตรวจสอบพบว่าวัสดุก่อสร้างไม่ได้มาตรฐาน ทั้งที่มีการเบิกจ่ายงบไปแล้วตามจริง
; V) V6 S' ~- o' n
& j# {5 W8 ?* ~5 g6 m: Y% F' @0 [
2 J& _4 A' W- b2 }6 v "บริษัทฟ้องผู้รับเหมาเรื่องการก่อสร้างไม่ได้มาตรฐาน ผู้รับเหมาคือบริษัทของลูกชายรัฐมนตรี มูลค่าความเสียหาย120ล้าน ผู้จัดการที่รับผิดชอบลาออกและคนที่จะรับผิดชอบต่อ ก็คือ...กู"
" L% f1 P2 @9 |) T* h ธันลุกขึ้นยืนแล้ววิเคราะห์จากข้อมูลที่ได้รับมา กันที่ฟังก็ปรบมือให้กับเพื่อนที่เริ่มมาถูกทาง. z6 p7 J6 ^6 o% Q( }3 b
: U, |: F0 n; b1 h) H
"เก่งมากมึง กูภูมิใจในตัวมึง มากอดที"1 |: }+ ~2 k( R( ?2 k
กันยังไม่เลิกแหย่อีกฝ่ายจนธันต้องดันตัวของกันออก4 m# F. P9 V& c3 M. q
"มึงจะเอาไงต่อวะ"
3 n+ _7 e' |% k3 O6 j" G* |0 L/ n กันถามธันเพราะตอนนี้ได้รู้ข้อมูลทุกอย่างแล้ว แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพราะอีกฝ่ายแบคใหญ่ หากฟ้องร้องกันต่อมีแต่จะเสียกับเสีย3 L. T( S; A& ~
/ z/ T. l" Q( j" q' x
"หึ มึงก็รู้หนิ ว่ากูจะทำยังไง หรือว่ามึงไม่รู้": q2 h, ?4 y" _% n7 Q6 ]
ธันหันมาส่งสายตาเหี้ยมให้กับกัน กันเลยพูดยั่วตอกย้ำ
' v+ k! P. D9 x$ C: ] "แต่เขาเส้นใหญ่นะมึง"
3 ]1 p7 i* z% j+ s "มึงคิดว่ายังไงล่ะ คนที่มาทำกับกู กูเคยปล่อยไว้หรอ". e! v& i3 {8 f* x0 u* k
กันรู้อยู่แล้วว่าธันจะทำอะไร เขาเพียงแค่แหย่ธันเล่นเท่านั้น, E: A U" w* `5 O( I) H! x8 {0 @: q
"หึหึ กูรู้อยู่แล้วว่ามึงไม่ปล่อยไว้แน่ นี่กูช่วยมึงได้แค่นี้"
: x6 k% @* i( ^- ~! P S' D( F. s" I2 i( m2 c3 T) ?" y, ]' @
+ y4 c0 V" S( h. U* |1 R8 O
กันส่งไฟล์ภาพและวิดีโอต่อขึ้นกับจอทีวีขนาดใหญ่ฝังผนังในห้องทำงานของธัน' B9 @" W- e! X/ M# n
7 ]/ v+ u0 |% p# E' g "อะไรวะ คลับหรอ?" ธันมองภาพที่ฉายสลับกับวิดีโอบนจอแล้วเอ่ยถามเพื่อนสนิทอย่างสงสัย$ K/ Z" B6 t2 n; l
! T7 \% B- v7 F8 A2 m7 c
"ใช่ เป็นคลับประจำของลูกรัฐมนตรี จุดน่าสนใจอยู่ตรงนี้" I, b% l5 r1 `* b. }3 v2 Y; C' Z* ~
กันกดหยุดภาพ แล้วธันเพ่งมองภาพที่มีคนกำลังยืนเต้นกันบนฟลอ แต่มีจุดหนึ่งที่ธันนั้นสงสัย เป็นประตูห้องที่อยู่ชั้นสอง : @6 e- X. l- E2 W3 A3 W6 F
2 N& b8 c/ Q. L0 m; V- t "V V I P?"1 _/ } V0 d. @
"ใช่ คลับที่เปิดได้ไม่นาน แต่มีเงินสะพัดกว่า200ล้านบาทต่อวัน กูสืบมาจนรู้ว่าที่นั่นมีโซนวีวีไอพี ที่สมาชิกทุกคน ล้วนเป็นคนที่มีชื่อเสียง หรือไม่ ก็เป็นพวกเศรษฐี"7 R, @0 i2 r7 [1 ~4 h. ^5 F+ ^
"แล้วมันมีไว้ทำไมวะ"1 |6 Q, ]1 F3 f0 F3 G5 H
".....กูไม่รู้ว่ะ เท่าที่สืบได้ มีแค่นี้ ไม่มีใครรู้ว่ามีใครเป็นสมาชิกบ้าง และข้อมูลบุคคลก็ถือเป็นความลับ พนักงานไม่รู้ แม้แต่พวกนั้นเองก็ไม่รู้ว่าสมาชิกคนอื่นเป็นใคร", c( e6 X! D* m( u8 o
"งั้นถ้าจะสืบ ก็คงต้องเข้าไปข้างในสินะ"
$ A8 g+ k7 {1 D0 T "อืม นี่กูลงทะเบียนสมัครสมาชิกให้มึงแล้ว อยู่ที่มึงจะตัดสินใจแล้วล่ะ"" v9 E3 ~" U3 B9 d4 @5 F
"ขอบใจมากเว้ย ไว้กูจะตอบแทนทีหลัง"
' x: [9 `& }- p) e- G2 ~/ d9 I' m' Y "เออๆ เอาเหอะ"
5 B$ z! |/ f7 R4 T4 \) }; ^ กันเดินออกจากห้องของธันไป ทิ้งให้ธันนั่งมองตารางนัดของคลับ0 N/ b4 G9 r! Y% S& s
& p: {4 D$ q) V# V! V( n
4 {: _- ]# ]* Q4 [ ธันกลับบ้านไปก็คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี ใจนึงอยากเข้าไปแฝงตัวหาจุดอ่อนของพวกนั้น แต่อีกใจนึงก็กลัว เพราะแผนนี้มันเสี่ยงมากเกินไป แม้เขาจะทำงานเกี่ยวกับการลงทุนที่มีความเสี่ยงรอบด้าน แต่อย่างน้อยหากมีข้อมูลมากพอยังสามารถวิเคราะห์เส้นทางได้ แต่นี่ข้อมูลมันน้อยเกินไป ไม่รู้ว่าเข้าไปด้านในแล้วจะเจอกับอะไร จะรับมือหรือมีแผนสำรองยังไง
- k1 g# ~/ j3 P) h+ v5 t( @$ L b
7 O: P1 d) M) D- J
! @( s8 r0 m' ?# q) T% T ธันเลิกคิดให้ปวดหัวแล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา, y( U/ B( \/ o& X0 ]
; O S0 a9 M# m "เป็นอะไร เครียดเรื่องงานหรอ". u- T- k7 U" n H0 ]- D
ปายเดินออกมาจากห้องน้ำเห็นแฟนหมดสภาพตรงหน้าเลยเดินมาถามด้วยความเป็นห่วง* Z& M0 x4 J; T1 O s
8 b3 X: q; t* e
"ไม่มีอะไรหรอก"8 S# R& p, m. k& d" M' T0 {# L
"อืม ผมไม่ว่าอะไรหรอกถ้าจะเครียดเรื่องงาน แต่พี่ธันต้องแบ่งเวลาบ้าง เข้าใจไหม"
: D( m1 ]7 u& ^- T ปายว่าจบก็เข้าไปจุ๊บแก้มให้กำลังใจธัน ธันหันมายิ้มให้กับปาย แล้วทำแก้มพองอีกข้างให้ปายหอมต่อ
, f. v1 a% k4 M/ j3 V 3 L- Y* I1 O" l1 v, K
"พอแล้ว วันนี้ให้แค่นี้ ป่ะนอนๆ"6 z& j. {- H7 ?- J4 P2 |
: w+ O) M* v, \7 O1 D; i
7 A; F' \$ M6 d! B พอถึงวันนัดหมาย ธันเดินเข้าไปยังคลับแห่งนั้นตอนหัวค่ำ ธันยื่นบัตรนัดหมายให้กับพนักงาน หลังจากพนักงานที่กำลังทำความสะอาดคลับเห็นบัตรที่ธันยื่นให้ ก็รีบเดินไปตามพนักงานอีกคน พนักงานที่มาใหม่รีบเดินมากล่าวขอโทษกับธันที่ไม่ได้ปฏิบัติตัวรับใช้ธันอย่างดี ทำเอาธันงงตาแตก# w6 u7 {# @) c8 G$ Q7 M7 k+ \+ J* x
! X/ L* a1 Q, Y0 d3 U8 N& |" L
0 x2 _, t+ M% j; s! z" Q7 v5 h พนักงานชายคนใหม่พาธันขึ้นไปยังชั้นสอง แล้วให้ธันนั่งรอในห้องที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ก่อนที่ม่านกั้นแสงจะเปิดออกปล่อยให้แสงโพล้เพล้ลอดผ่านเข้ามา ธันเริ่มมองเห็นภาพตรงหน้า หญิงสูงวัยยืนจ้องมองเขาอยู่ พร้อมเดินเข้ามาหาธันช้าๆแล้วนั่งลงที่โซฟาหรูประดับทองตรงหน้า
, d0 R0 k H' l
% R3 x2 }, l, \4 ~6 |! @) F' L
0 i. @- H0 W( ], w% M- b, [$ ~ หญิงสูงวัยดีดีนิ้วดัง แป๊ะ ทันใดนั้นไฟในห้องก็สว่างขึ้นทำให้เห็นถึงความหรูหราภายในห้อง ตามผนังมีภาพศิลปะแขวนเรียงรอบห้อง นอกจากเขาและหญิงตรงหน้า ยังมีพนักงานชายอีกสองคนที่ยืนนิ่งขนาบสองฝั่งประตู. ?6 p2 p' n% G0 y
" q2 ~# Q t' n5 x9 y
" @$ u( I- i9 L" O! v$ M# w "ยินดีต้อนรับค่ะท่าน"หญิงสูงวัยก้มหัวต่ำแล้วกล่าวแสดงความยินดีกับธัน ธันยังคงนิ่งเก็บสีหน้าไม่แสดงอาการใดๆ9 H3 `( g% {8 ?5 ?/ H- w
R# u8 f: V7 a/ b2 r6 Q
"..."$ w% _/ M" ~2 ~1 ^+ ~9 x" S& P
"เอ่อ ท่านคงไม่อยากเสียเวลา ดังนั้น ดิฉันขอเริ่มเลยแล้วกันนะคะ"
' }5 y/ m: @' `6 s; G
% | l' P3 R5 H
5 t$ A7 Q3 n; j แป๊ะ แป๊ะ
2 u7 b$ T7 C% ^% ~4 q( s
: n" y) E1 O* [1 E# K! Q: w0 g$ u. ^6 {/ O5 u& ^+ n; m
หลังจากว่าจบ หล่อนก็ยกมือขึ้นเหนือหัว แล้วใช้มือสองข้างตบกันเบาๆ
1 `7 ~3 Q; ]9 E8 }7 h1 D
$ E$ C+ g, `1 B$ y# U) W1 w; X2 c
แอ๊ดดดดด! G! W Z* Y+ U6 O
; z+ M: f8 m, w- d5 h9 `# s2 R0 [5 B6 g
ประตูที่เชื่อมกับห้องที่ติดกันได้เปิดออก พร้อมพนักงานชายสามคนเดินดำขึ้นมา ในมือถือสายจูงมาด้วย ก่อนที่สายจูงแต่ละเส้น จะสั่นไหวพร้อมปรากฎร่างของชายหนุ่มสามคนสภาพเปลือยเปล่า. T5 O8 {3 k' D5 _' q8 _( w
+ I R7 q* O" b# b
"เชิญท่านเลือกคนที่ถูกใจได้เลยค่ะ"( v4 ?% c% s6 g. `
* O/ W. f, Y2 X6 ?6 a
: p% m! c: z. H5 O. W2 t ธันตกใจกับภาพเบื้องหน้า เขาไม่คิดไม่ฝันว่าในชีวิตจะมาเจอกับอะไรแบบนี้ ในใจตอนนี้คือรนไปหมด ไม่รู้ว่าคนพวกนี้เต็มใจหรือถูกบังคับ แล้วหากเรื่องนี้แดงขึ้นมา เขาจะกลายเป็นคนที่มีส่วนรู้เห็นหรือไม่ ในหัวสับสนไปหมดแต่อาการของธันตอนนี้ที่ทุกคนเห็นคือความสงบ9 A* j. `4 O8 j( v1 w+ `1 y3 B
! r# ^: c4 }9 B2 u/ k
$ M2 J/ r) M: x+ U5 t" H6 s
ร่างกายของธันนั้นสงบนิ่งไม่ไหวติงใดๆ จนหญิงตรงหน้าต้องเอ่ยปากเรียกสติธัน# _6 z* ^6 M4 p7 t1 h
q7 A( X+ _9 Q4 h9 O L" Y
"ท่านคะ ท่านคะ เอ่อ เชิญเลือกได้เลยค่ะ แต่ถ้าท่านไม่พอใจ จะเปลี่ยนชุดก็ได้นะคะ" หญิงแก่กำลังจะหันไปสั่งพนักงาน ธันเลยรีบชี้ไปยังคนที่อยู่ตรงกลาง7 L' E1 m) s( j' `' W: n* ?* Y
: }0 L. c- {3 N7 @7 G8 U' I! b* e. H! q' I0 g7 Z4 ^, D
พอทันชี้ หญิงแก่ก็หันไปสั่งให้พนักงานทุกคนออกจากห้องไป รวมถึงตัวเธอเองจนในห้องเหลือเพียงธันและเด็กชายที่แก้ผ้าคลานเข่าอยู่บนพื้นตรงหน้าของธัน
+ N& M' S- v/ \
% G. y5 i1 Y. G1 ] "สวัสดีค่ะท่าน ให้ดิฉันรับใช้อะไรดีคะ!"
) s' @5 }0 S. x; P4 E3 u* `6 l1 S ธันช็อคกับภาพเบื้องหน้าอีกรอบ เพราะเมื่อชายคนนั้นหยัดตัวยืนขึ้นตรง ก็ทำให้หน้าของธันเจอกับเต้านมขนาดใหญ่สองเต้าอยู่ระดับสายตา พร้อมท่อนเอ็นที่แข็งขนานกับพื้น คนที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่เด็กชายแบบที่เขาเข้าใจเพราะคนๆนี้คือ ( ]0 w' o* B" D M. e! D+ ]3 K
, |; x; w& j0 T& ]2 E: X สาวดุ้น!
4 Y) H. Q, ?; W4 f6 g% {
- q D& D0 P6 K; z3 H# Z- I* S. D( e, U) L) I7 ~: }- d
5 X- U- ^# |' K
7 P: A9 }1 O N/ `) f__________
+ R' _$ W5 K0 V" mตัดจบตอนไว้รอต่อสัปดาห์หน้านะคร๊าบบ แหะๆ " s6 `) ^5 r/ L' m. E2 s C
ในวันนี้ผมจะเปิดเรื่องใหม่ที่เว็บ Raw ซึ่งจะเปิดให้อ่านฟรีก่อนติดเหรียญ ถ้าใครสนใจ ก็ไปลองอ่านดูได้นะครับ รับลอง Nc หนักไม่แพ้เรื่องนี้เลย
6 O. }5 w2 T, n% o. i" V$ }$ v2 Z1 _ |
The World is a book and those who do not travel read only one page. #Becauseoftravelingislearning 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2023-1-15 00:20:36
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2023-1-15 13:07:21
โพสต์ 2024-11-28 23:30:28
โพสต์ 2024-9-14 10:35:09
โพสต์ 2024-3-5 22:05:04
โพสต์ 2023-3-14 07:34:35