ร่านกว่าเมีย ก็ผมนี่แหละครับ ตอนที่ 55 บทเรียนจากพี่ธัน

chokond

     "คุณปุนครับ โอเคไหมครับ"
' `& x' Z; B. }% Y" q     "ห๊ะ เอ่อ โอเคครับพี่แดน"
     แดนที่ถามปุนออกไปด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากพักหลังๆมานี้ปุนดูไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย พอไปถามกัสจึงได้ความมาว่าปุนอกหัก
2 u% k3 U% H! H( m2 ?8 Q
) k1 x  g$ D/ u/ b
     ปุนเปิดลิ้นชักแล้วหยิบซองจดหมายขึ้นมา พลันนึกถึงเรื่องก่อนหน้า ในช่วงบ่าย ที่เขาเดินทางไปยังคอนโดของบอส แม้จะรู้ว่าบอสไม่อยู่แล้ว แต่ปุนก็ยังทำใจไม่ได้และคอยวนเวียนกับสถานที่ๆคุ้นเคย


: ]+ I6 r5 s! b; D     ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
$ ^3 p: F/ H( f7 b. X# ?7 Y
! v* n1 Z8 Q: d6 u  N% r
1 k: V7 W% K/ p     ปุนแตะคีย์การ์ดที่ประตูห้องแต่ประตูกลับไม่เปิด จนกระทั่งประตูถูกเปิดจากด้านใน
* N  G4 K  B7 H) s: w. l     
4 |2 k4 b" y9 ~. [, K! h) H1 q0 J2 T     "ขอโทษนะครับ คุณเป็นใครหรอครับ"
     ปุนเอ่ยถามด้วยความสงสัย ที่เห็นผู้หญิงแปลกหน้าเปิดประตูออกมา
9 v# {4 C0 h' u     
" T% N* P! h) z& y4 h5 Q! }# b# D     "อ่าฉันเป็นเจ้าของห้องนี้ค่ะ"
     "ผมว่าคุณคงเข้าใจผิดแล้วครับ"ปุนยิ้มอ่อนๆและบอกกับหญิงสาวคนนั้นไป
     
( Y1 I9 B4 y# J1 i. J; D     "ใครมาหรอตัวเอง"มีเสียงผู้ชายร้องถามมาจากด้านใน
     "ไม่รู้จักอะ เพื่อนตัวเองหรือเปล่า"
3 a0 W* h# d; J& b7 S" `5 O0 n     สาวเจ้าหันไปพูดกับคนด้านใน ไม่นานผู้ชายเจ้าของเสียงก็เดินออกมายังหน้าประตู
     
     "เอ่อ คุณเป็นใครหรอครับ"ชายตรงหน้าถามกับปุนด้วยคำถามเดียวี่ปุนถามก่อนหน้า

3 }( h  ?2 K0 e
3 h: ?1 j7 U' T/ T) U4 S  R     ทั้งสามยืนจ้องกันอยู่ครู่หนึ่ง
, ?' j* t1 e1 C' P$ l6 Z& B) I     "ผม แฟนผมเป็นเจ้าของห้องนี้"ปุนตอบตะกุกตะกักจนชายคนนั้นทำหน้าเข้าใจ
     
4 r' U7 t$ r4 j# V# P     "อ๋อ คุณ ปุนใช่ไหมครับ ผมเป็นเพื่อนของบอสครับ บอสขายห้องนี้ให้ผม มันฝากนี่ให้คุณด้วยครับ สักครู่นะครับ"
     ชายร่างสูงเดินกลับเข้าไปในห้อง และเดินกลับมาพร้อมจดหมายซองเล็กยื่นให้ปุน ปุนรับมาแล้วเดินหงอยลงจากคอนโด จนถึงตอนนี้ปุนก็ยังไม่กล้าแกะอ่าน ทำได้เพียงหยิบขึ้นมาแล้ววางลงเก็บในลิ้นชัก


     หลังเลิกงาน ปุนพับจดหมายใส่กระเป๋าเตรียมตัวจะกลับบ้าน ตอนนั้นเองที่กัสเดินมากอดคอเขาจากด้านหลัง
+ ^1 C9 _+ t4 W% M8 p     
     "ไง ดีขึ้นยัง"
* ~/ ^: _6 m6 B' V- S6 m& u     "..."ปุนไม่ตอบแต่ส่ายหน้า กัสเลยเอาแขนลงจากคอของกัส แล้วยื่นมือไปหยิบกุญแจรถของปุนที่กำลังล้วงออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับ
+ @1 I) }% H0 K8 k4 B# }7 z0 I     
     "ให้คนไม่มีสติขับ กลับไม่ถึงบ้านแน่ เดี๋ยวเราขับให้เอง"
     "จะดีหรอ รบกวนหรือเปล่า"
     "ไม่ต้องคิดมาก ขึ้นมาเลย"


     กัสขับรถมาส่งปุนถึงบ้าน โดยสังเกตุเห็นว่าปุนถือซองจดหมายสีขาวซองเล็กแล้วมองมันพร้อมถอนหายใจมาตั้งแต่ขึ้นรถ
. E6 L# J9 E9 W9 C! u; }6 {     
  s* O0 T3 ~6 O     "จดหมายอะไรหรอ"
( n7 M# _" c7 e3 P1 a     "เปล่า ไม่มีอะไร"
     "ของบอสหรอ"
( r& w: D1 w8 ~- w4 S     "..."ปุนไม่ตอบแต่ถอนหายใจแล้วพยักหน้ารับ กัสเลยแย่งไปจากมือของปุน
     
9 A4 z6 }  j! e0 G% h6 N3 U( k) @     "ทำไมไม่แกะอ่านล่ะ"
     "เรา เราไม่กล้าอะ"
     "งั้นให้เราอ่านให้ไหม"
     "..."
     "ถ้าไม่กล้าอ่าน ก็เก็บเอาไว้ก่อนก็ได้ พร้อมเมื่อไหร่ค่อยเปิดอ่าน แต่เราจะบอกอย่างนึงนะ ชีวิตต้องไปต่อ นี่มันแค่หนึ่งในบททดสอบ แต่เวลาจะเยียวยานายเอง"
* S: l0 Z8 U% A% S5 ?2 r     "หึ พูดยังกับกูรู ไม่เคยมีความรักซักหน่อย"
     ปุนแซวกัสแล้วยิ้มขำเบาๆ แต่กลับต้องหน้าถอดสีกับคำพูดของอีกฝ่าย
     
     "ใครว่าเราไม่เคยมีแฟน"
     "อ้าว ขอโทษ ก็เราเคยได้ยินเพื่อนกัสคุยกัน...."
- G7 W! Y; w, r' H! G2 {) m; [. A     "ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยมีแฟน เราแค่ยังบริสุทธิ์อยู่เฉยๆหรอก"
, N+ M, p$ i4 i& [     "อะ อ้าวหรอ แต่ยังไงอะ เคยมีแฟนแต่บริสุทธิ์ ไม่เคยมีเซ็กกันเลยหรอ"
     "อืม"
; H4 s) o6 k# d' X3 W7 B: [     "จริงป่ะเนี่ย คบกันแต่ไม่เคยนอนด้วยกันเนี่ยนะ"
9 a  ~5 d$ v/ G- X

     ดูเหมือนตอนนี้ปุนจะลืมเรื่องตัวเองชั่วคราวแล้วหันมาตกใจกับชีวิตของกัสแทน
! t" K1 U8 _2 K, E     
7 f# j+ V4 y5 v+ j% m9 o7 I     "ใช่ ตอนนั้นคบกันช่วงมัธยม ใสๆนอนจับมือ"
: _! G5 v1 `2 `9 S- O8 f& e; L     "อ้าว แล้ว สาเหตุที่เลิกกันล่ะ"
& ]3 b. ?4 ~# b     "..."
     "ขอโทษนะ ถ้าไม่อยากตอบ ก็ไม่ต้องตอบ"
     "ไม่เป็นไร ที่เลิกกันเป็นเพราะเรื่องเซ็กนี่แหละ เราไม่ยอมเขา เขาเลยไปเอาคนอื่น"
     "โห แย่มากอะ"
5 W1 ]" O# h  P4 p" c     "หมายถึงแฟนเก่าเราหรอ"
! E( y* _' I) L: t- j     "หมายถึงกัสอะแหละ แฮร่ ไม่ใช่ หมายถึงแฟนเก่ากัสแหล่ะ ถ้าไม่ใช่ก็น่าจะเลิกก่อนค่อยไปเอากับคนอื่น ทำแบบนี้มันหักหลังกันชัดๆ"
     "ใช่ป่ะ แต่รู้อะไรไหม ทุกวันนี้เรายังคิดว่าเป็นความผิดเราอยู่เลย"
0 x7 [- f1 Q' [

     ปุนยื่นมือไปแตะไหล่กัสเบาๆเพื่อเป็นการปลอบปะโลม
     "มันไม่ใช่ความผิดนายหรอก จากที่ฟังความข้างเดียวอะนะ"
5 V+ L+ c; u2 D  f3 B' V     "อืม ตอนนั้นเราร้องไห้หนักมาก เสียใจสุดๆอะ นั่นรักแรกของเราด้วย หลังจากนั้นเราเลยไม่มีใครอีกเลย กลัวทำให้เขาผิดหวัง"
6 i# U: ~/ B+ B5 J     "...เราเชื่อว่า สักวัน นายจะเจอกับคนที่รับได้ในสิ่งที่นายเป็นนะ"
7 t! q- Q0 _0 \0 q4 `* `     "ขอบใจนะ ปุนเองก็เหมือนกัน ตอนนี้แผลยังสด แต่ถ้าวันเวลาผ่านไป มาพูดถึงเรื่องนี้ บางทีปุนอาจจะหัวเราะตัวเองอยู่ก็ได้"


1 ?& D9 `/ F) z) v; [      ปุนนึกถึงคำพูดของกัสที่คอยเตือนสติเขา แล้วจ้องจดหมายในมือ พร้อมหันไปหากัสเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาพร้อมแล้ว
      
) U  d7 M( e% W8 n$ f     "จะอ่านเลยหรอ"ปุนพยักหน้าตอบ
1 }; R2 h3 S) _& [1 T/ V8 e     "อืม ถึงไม่อ่านวันนี้ ซักวันก็ต้องอ่านอยู่ดี อย่างน้อยวันนี้ก็ไม่ต้องอ่านคนเดียว"


4 c8 M) i* Y6 ?+ N2 q: ?1 e8 U     ปุนและกัสลงจากรถแล้วมานั่งที่สวนข้างบ้าน กัสให้ปุนสูดหายใจลึกๆพร้อมจะรับมือกับข้อความด้านใน ปุนค่อยๆฉีกซองจดหมายออก แล้วหยิบกระดาษด้านในออกมา  ปุนค่อยๆคลี่มันออกช้าๆ แต่ถึงเวลาจริงแล้ว ปุนกลับหลับตาปี๋ไม่กล้าอ่าน แล้วยื่นใส่มือของกัส
     
( }" u. p! r" l, R$ [! v9 o     "นายอ่านดีกว่า ถ้าในนี้มีเรื่องไม่ดี ไม่ต้องบอกเรานะ ไว้เราทำใจได้ค่อยบอก"

$ a  k, Y( B) a& k, }
     กัสรับกระดาษจดหมายมาแล้วยกขึ้นอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ปุนจ้องหน้ากัสแล้วเค้นถาม
; a" ~  V% T( x' [; _     
; m+ z7 J- _. a. z. T' v& M6 N     "ยังไง ว่าไง"
     "..."
& w; W9 t; U- p$ P! t  ]0 _8 @3 m     "ทำไมไม่พูด เป็นเรื่องไม่ดีหรอ หรือว่าดี"กัสอมยิ้มกลั้นขำสีหน้าของปุนที่ตอนนี้เหมือนเด็กน้อยที่กำลังทะเลาะกับตัวเอง แต่สุดท้ายกัสก็เลือกที่จะ....
     
; n6 C! m0 b- a3 r     "ในจดหมายบอกว่า ที่บอสขายคอนโดนเพราะรู้ว่าปุนจะไป บอสไม่อยากให้ปุนจมอยู่กับเขา อยากให้ปุนมูฟออนได้ไวๆ แล้วก็ไม่ต้องเป็นห่วง เพราะตอนนี้เขาใช้ชีวิตปกติสุขดี และได้เจอกับเพื่อนเก่าที่เข้าใจ เพราะงั้น ให้ปุนตั้งสติได้เร็วๆ และหาแฟนใหม่ที่จะดูแลปุนได้"
6 n( \9 _3 i/ K

     ปุนที่ก่อนหน้ารุกรี้รุกรน พอฟังความในจดหมายจบก็ค่อยๆสงบขึ้นและยิ้มออกมาจางๆ
$ t: j* B8 u8 {     
3 D9 }# H, Q/ F3 s4 |  B5 H& T     "ขอบคุณนะกัส ที่อยู่เป็นเพื่อนเรา ตอนนี้เราโอเคขึ้นแล้ว ขอบคุณมากเลยนะ"
     "ไม่เป็นไร ถ้ามีอะไรโทรมาได้ตลอดนะ"
     "อืม"
     ปุนยิ้มให้กัส เป็นใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ดูเศร้าที่สุดที่กัสเคยเห็น แต่เขาทำได้เพียงแค่เท่านี้ในตอนนี้ กัสโทรเรียกแท็กซี่ แล้วยืนรอรถอยู่ที่หน้าบ้านของปุน แล้วทำการฉีกจดหมายของบอสเพื่อทำลายหลักฐาน เนื่องจากกัสนั้น ไม่ได้บอกสิ่งที่เขียนในจดหมายทั้งหมด และปลอมแปลงคำพูดของบอสนิดหน่อย

4 @& v; X+ q. B% a- N  ~. A" z
     ในจดหมาย บอสได้บอกถึงแฟลชไดรฟ์ที่เขาฝากไว้ที่นิติคอนโด ในนั้นมีข้อมูลลับบางอย่างที่เขาอยากจะให้ปุนเก็บไว้ใช้เผื่อเป็นประโยชน์ และตอนนี้ กัสก็ได้ขึ้นแท็กซี่ไปยังคอนโดแห่งนั้น!!!

2 |- P2 L7 Y0 m% A; a
     วันต่อมา ขณะที่ทุกคนที่เป็นห่วงปุนคิดว่าปุนกำลังดีขึ้น แต่หลังเลิกงาน ปุนที่กำลังจิตใจไม่ปกติ ได้อยากปลดปล่อยความอัดอั้นขึ้นมา เป็นจังหวะที่แดนโผล่เข้ามาพอดี
0 P$ m% f! ?. T6 W4 I7 T7 K* C- F% s% ]     
& Q! L  L, J' P1 @2 X  ?: u     "พี่แดน เย็นนี้พี่ว่างไหมครับ"
     "คุณปุนมีอะไรหรือเปล่าครับ"
     "ผมอยากไปดื่มหน่อย พี่สะดวกไหมครับ"
) I  U1 p* a' a3 V     "เอ่อ ให้ผมชวน..."
1 T; @% P2 i- c! L: \7 E& d     "ไม่ต้องครับ ถ้าพี่ไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปคนเดียวเอง ทุกคนกำลังคิดว่าผมดีขึ้นแล้ว ผมไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง"
     ปุนพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนิดหน่อย พลางทำหน้าเศร้า แดนที่เห็นเลยใจอ่อน
) ~( K  j3 b4 b     
     "ได้ครับ งั้นพี่ขอเก็บของครู่นึงนะ"
& L: {5 H5 g% s& P     แดนเดินออกจากห้องของปุนแล้วโทรหาบอส แฟนหนุ่มของตนเพื่อบอกกล่าว
0 q( i* ]# q; T# V: [* g' G     
     "ขอโทษนะบอส เจ้านายผมพึ่งอกหักเลยชวนไปดื่ม"
8 j2 I) F2 B( R  m$ `) {- }     "แบบนี้มันใช้อำนาจเกินหน้าที่หรือเปล่า"
     "มะ ไม่ใช่แบบนั้น คือ หัวหน้าเขาเป็นคนดีนะ แล้วอีกอย่างเขาก็เป็นเพื่อนกับน้องชายเก๋ด้วย เขาไม่อยากให้คนอื่นเป็นห่วงเลยชวนผม"
0 `6 O1 b$ n. S( K  G9 `     "อ๋อ ก็ได้ แต่อย่ากลับดึกนะ แล้วก็อย่าดื่มเยอะด้วย ถ้าขับไม่ไหวโทรหาผมนะ อย่าฝืน"
' p, A0 f. a  j! |' p     "ครับผม จุ๊บๆ"
     "อืม คิดถึงเหมือนกัน จุ๊บ"

7 _6 C0 d: G. t+ V: L) A" Q: R3 l
; H/ V7 O/ y! F' e9 t& P     สองคนคุยกันเสร็จสัพ แดนก็ไปหาปุนแล้วทั้งสองก็พากันไปดื่มร้านประจำของแดน เพราะเป็นร้านที่อยู่ระหว่างบ้านเขาและบริษัท


' F$ C' R- p" i5 `     ปุนที่ไม่ใช่สายดื่มอยู่แล้ว แค่กระดกไปสองแก้วหน้าก็ขึ้นสีพร้อมพูดจาระบายความรู้สึกต่างๆออกมา แดนทำได้เพียงนั่งฟังแล้วเออออกับคนตรงหน้า จนกระทั่งปุนไม่ได้สติแล้วหลับไป


3 ]9 s( Z. B7 Y' I& D     แดนแบกปุนขึ้นรถ พอคาดเข็มขัดได้ ปุนก็สลึมสลือลืมตาตื่นขึ้นมา ปุนที่เมาๆอยู่ก็เอื้อมมือมาจับไปที่เป้าของแดน ทำเอาแดนสะดุ้งตัวโหยง
5 A) C' |% h8 k5 D& |     
) |0 i% s" r# w) V% j4 @     "คุณปุน ทำอะไรครับ"
# z  P6 N" e5 \" E     "พี่แดน พี่แดนช่วยผมหน่อยพี่"
/ ]% {% E) e" V& H% ~     "ยะ อย่าคุณปุน จะทำอะไรครับ"
     แดนพยายามขัดขืนที่ปุนเอื้อมมือมาจับมือของแดนล้วงไปในกางเกงของเขา แต่แดนก็เลี่ยงจนปุนหัวเสีย
/ _( H# j( l. N6 d$ c     
     "พี่แดนไม่ชอบผมหรอ ทำไม ไม่มีคนรักผมเลยหรอ ผมมันไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอ"
     
     "มะ ไม่ใช่ครับคุณปุน คุณปุนตั้งสติหน่อยครับ"
6 P' y, {" l/ V( V3 c, C5 ~5 e# Y2 Q     แดนใช้มือตบหน้าปุนเบาๆสามสี่ครั้งเพื่อเรียกสติ จนสุดท้ายปุนอ้วกออกมารดไปบนเสื้อของแดน ก่อนที่ตัวต้นเรื่องจะหลับไปอีกครั้ง
( f! t, R( G' }3 `5 j5 _/ F9 B     
     "ฮัลโหล กัสหรอ มารับคุณปุนหน่อยสิ"
% {. z8 i/ B  i8 r. `9 R' y     "ห๊ะ มีอะไรหรือเปล่าพี่"
1 `0 T5 T2 M) p# [) ], N     "เออ มาถึงเดี๋ยวรู้เอง เดี๋ยวพี่ส่งโลไปให้นะ"


( t+ L! T. J0 o1 j' L, M( b+ r1 i- ~     ไม่นานกัสก็ขับรถมายังร้านที่แดนอยู่ แล้วช่วยแดนแบกปุนขึ้นรถเขาไป
     
     "เกิดอะไรขึ้นพี่"
     "คุณปุนอะสิ อยากดื่มพี่เลยมาเป็นเพื่อน แต่เมาแล้วเรื้อนนี่อ้วกใส่พี่แล้วหลับไปแล้ว พี่วานกัสไปส่งบ้านคุณปุนหน่อยสิ"
     "อ๋อได้พี่ ขอบคุณมากครับ"

+ t0 }/ V& r; Q+ k8 E
9 j4 n7 _' Y7 U0 H+ d     กัสแยกกับแดนแล้วพาปุนไปส่งบ้าน ตอนนั้นเอง พ่อของปุนก็ออกมาดูว่าใครมาจอดรถหน้าบ้าน พอเห็นลูกชายตัวเองที่เมาจนยืนไม่ไหวก็ลงไปรับ
, O- N/ P: m2 i1 w( K8 A     
     "อ่าว มาๆ เดี๋ยวพ่อจัดการต่อเอง ขอบคุณมากลูก"
7 g: J  R" o( f( j2 Z! r     ปืนเอ่ยบอกกัสแล้วแบกร่างของปุนเข้าบ้านไป กัสยืนมองจนปุนเข้าบ้านไปอย่างปลอดภัยแล้วขับรถกลับบ้านของตัวเอง


     เช้ามา ปุนงัวเงียด้วยอาการเมาค้าง จนลุกลงมาด้านล่างเปิดตู้เย็นหยิบน้ำดื่มขึ้นมาดื่มด้วยเคยชิน

/ O/ ^! y* z2 v
     ปืนที่เห็นลูกลงมาจากชั้นสองด้วยอาการเซก็จะเข้าไปประคอง แต่เห็นว่าลงมาได้เลยยืนมองแล้วถอนหายใจ
( X  z3 e* a: H     
; `& b3 f9 o' }" L5 f& W7 `8 ?4 X     "ไปทำอีท่าไหนถึงได้เมากลับบ้านแบบนี้ โตจนจะสามสิบแล้วยังไม่รู้จักดูแลตัวเอง"
     ปืนบ่นปุนจากทางด้านหลัง ปุนที่นึกได้ว่าพ่อกลับบ้านมาแล้ว ก็วางแก้วน้ำลงแล้วหันไปจ้องหน้าพ่อด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตีกันภายใน
     
$ X' ^$ R  Y4 H     "ทำไม สนใจผมด้วยหรอครับ"ปุนจ้องตาของพ่อก่อนจะเบนสายตาหนีแล้วหันไปสบตากับปืนอีกครั้ง
     
4 w9 J/ z6 h, P) J: h2 o' x5 [     "นี่แกเป็นลูกฉันนะ ถ้าไม่ให้ฉันสนใจแกจะให้ไปสนใจหมาที่ไหน ห๊ะ!"
. o8 {( |# P/ F# P0 }/ ~" t, a: A0 n     "ถ้าพ่อสนใจผมจริง คงไม่มาถามผมหรอกว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ เพราะพ่อ ควรจะเป็นคนที่รู้ก่อนคนอื่นด้วยซ้ำ"
: P- \$ k& |/ ]' E     ปุนพูดเสียงเรียบนิ่งน้ำในตาคลอเบ้ามองหน้าของผู้เป็นพ่อเรียบเฉย ปุนยกแขนปาดน้ำตา ก่อนจะสูดหายใจแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ
' f  [6 M" |3 V% Q9 j" ]) Z1 ^     
- ~: F# w; T5 \$ R/ H5 y7 K     "ถ้าแม่ยังอยู่ ทุกอย่างคงดีกว่านี้"

  h' K% s2 s, v8 e# Z' `; o9 H
8 `$ b0 G: M- Y1 ~$ Z& q( v     ว่าจบก็เดินขึ้นห้องไป ปุนนั่งคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ก่อนจะจำความได้เลยรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปขอโทษแดนและกัสที่ก่อเรื่องไว้
, @- A. O5 J0 m' ~8 u  w7 n) L( x
8 z. E( T- I, N7 r' |! T
* W( W5 ]+ |" i2 B( l( R     หลังจากเดินลงจากบ้าน ตอนที่กำลังจะก้าวขาออกมาจากประตู พ่อของปุนได้พูดขึ้นมารั้งร่างปุนให้หยุดนิ่ง
     
+ u9 x# {; P+ ~$ J# n# ]- c0 o+ {     "ปุน พ่อขอโทษ"
     "...."ปุนหันไปมองหน้าพ่อของตัวเอง เห็นสีหน้าและแววตาของปืนที่สั่นไหว
' }$ \- G- j8 I7 |& c& x& c' B     
     "พ่อโทรไปถามธันมาแล้ว พ่อไม่รู้ว่าปุนเจอกับอะไรบ้าง พ่อขอโทษที่ปล่อยให้ปุนโตคนเดียว พ่อผิดเองที่ไม่มีเวลาให้ ถ้างานโปรเจคนี้สำเร็จ พ่อจะ...."
       
     ปุนที่ได้ยินคำนั้นออกจากปากพ่อของเขา ก็สาวเท้าแล้วเดินออกจากบ้านมาโดยไที่ไม่ฟังอะไร พอถึงบริษัท ก็เข้าไปขอโทษกัสและแดนทันที ทั้งสองคนก็เข้าใจไม่ได้ว่าอะไร แถมกัสยังซื้อกาแฟดำมาให้ดื่มแก้แฮงค์ด้วย

4 e! k7 \" F$ \  C& i% V9 }/ w     ก๊อก ก๊อก

     "ปุนพี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ"
- ]0 B9 f' L; f& z# B# W     ธันเคาะบานประตูห้องทำงานของปุนที่เปิดอยู่ ก่อนที่จะเดินเข้ามาแล้วมองไปที่กัส กัสเลยเดินออกจากห้องแล้วปิดประตูให้สองคนคุยกัน
- k1 s+ c1 e& K+ B
     "พี่ได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานแล้ว พี่ไม่ว่านะถ้าปุนจะไปเที่ยว ไปสังสรร หรือดื่มย้อมใจอะไร แต่ว่าถ้ามีคนรู้เรืองจนเป็นข่าว จะส่งผลเสียต่อบริษัท..."
     "หึ"ปุนสถบขัดธันที่กำลังพูดทำให้ธันเงียบแล้วจ้องหน้าปุน
+ Z- D) ~: a* b1 E- w6 C# M7 A
     "มีอะไรหรอ"
     ธันเค้นเสียงออกมาถามปุน ปุนเองก็ยิ้มสมเพช

' a) n+ P. [% p0 b& e     "พี่กับพ่อผมนี่เหมือนกันเลยเนอะ อะไรๆก็บริษัท อะไรๆก็งาน"
7 |# w9 E+ Z8 Z7 J     "ตอนนี้พี่ว่าปุนไม่พร้อมที่จะฟัง งั้นพี่ขอตัวก่อน ถ้าใจเย็นลงแล้วเราค่อยคุยกัน"
+ s8 g7 {4 x8 M% P
/ a; n9 [3 N* V9 Y# Q     ธันเปิดประตูเดินออกจากห้องปุนไปพร้อมพูดกับกัสด้วยท่าทีสั่งการ

1 V$ W* C, U8 d! {' v' ?     "กัส คอยอยู่ประกบปุนด้วยนะ อย่าให้ไปก่อเรื่อง"
     "คะ ครับ"กัสรับปากด้วยท่าทีเกรงๆธัน แล้วเดินเข้ามาหาปุน
& q2 c2 j$ x2 T# g
     "เราไม่ได้จะว่านะ แต่ว่า ช่วงนี้ฟังที่คุณธันเตือนไว้บ้างก็ไม่เสียหายนะ"
4 d. u  }6 X0 \+ Y# q" p4 A( }  `' J     ปุนหันขวับจ้องมาที่กัส กัสกลัวปุนจะโกรธเลยออกจากห้องแล้วกลับไปยังออฟฟิศตัวเอง

     แม้ถึงเวลาเลิกงาน แต่ปุนยังไม่อยากกลับบ้าน เลยอยู่ที่ออฟฟิศจนดึกดื่น ตอนที่ปุนเห็นว่าดึกมากแล้ว เลยเก็บของกำลังจะกลับ ในตอนนั้นเอง ธันได้เดินเข้ามายังแผนกและได้เจอปุนเข้า
. ]6 B- v! D% I
     "ยังไม่กลับบ้านอีกหรอ"
, i  O* I! `6 U# Y     ธันถามปุนตามปกติ ตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็อารมณ์เย็นลงแล้ว พอนึกถึงเรื่องตอนเช้า เลยอึดอัดนิดหน่อย

0 S* ]% e4 N9 I' D' l     "กำลังจะกลับแล้วครับ"
     ปุนบอกกับธันแล้วเดินผ่านธันไป จังหวะที่ปุนกำลังจะก้าวขาออกจากห้อง ธันได้เอ่ยเรียกรั้งปุนไว้
4 g# F$ h3 E% v
     "เดี๋ยวก่อนปุน!"

     ทั้งสองคนลงจากตึกแล้วไปนั่งคุยกันที่หน้าร้านสะดวกซื้อฝั่งตรงข้ามบริษัท
3 M% V6 O, v& ]! c8 k1 \, `
6 {( ^- A& N8 ~' b' w! C9 q     "ก่อนหน้านี้พี่ขอโทษนะ"
# a. V' d8 H. T. |, Q5 d: d     "ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ พี่ไม่ได้ทำอะไรผิด ผมสิที่ต้องขอโทษ ที่ใส่อารมณ์กับพี่ไปหน่อย"
/ y2 I! @0 S+ r, C+ M# C9 z
     "ที่พี่อยากจะเตือน เพราะพี่หวังดีนะ"
     "...."
     "พี่อยากให้ปุนระวังตัวให้มากกว่านี้ จะทำอะไรให้ใช้สติ เพราะพี่ไม่อยากให้ปุนเจอเรื่องแบบพี่"
     "....เรื่องแบบพี่? เรื่องอะไรหรอครับ"

     ธันได้เล่าย้อนไปในช่วงที่เรียนจบใหม่ๆ หลังจากกลับมาจากต่างประเทศ พ่อของธันนั้นไม่ได้ให้ธันทำงานในตำแหน่งปัจจุบัน แต่ส่งให้ธันไปฝึกงานที่บริษัทของเพื่อน ธันไม่ได้ต่อว่าธรแต่อย่างใด และก้มหน้ายอมรับคำสั่งแต่โดยดี

) C7 B+ w. B9 v. V; A3 q      หลังเลิกงานอาทิตย์ละครั้งสองครั้ง พนักงานในบริษัทมักจะนัดเจอเพื่อกินและดื่มสังสรรกันเป็นปกติ ธันเองก็ปรับตัวเข้ากับเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆได้เป็นอย่างดี โดยที่ทุกคนไม่รู้ว่าธันเป็นใครรู้เพียงแค่ว่าเป็นเด็กจบนอกมาฝึกงาน
/ M* b" `6 P" L, W
     พอดึก ปายก็จะเป็นคนมารับธันกลับบ้าน จนกระทั่งมีอยู่ครั้งหนึ่งที่พอสังสรรกันเสร็จแล้ว พี่พนักงานคนหนึ่งก็บอกว่าวันนั้นเป็นวันเกิดขอเธอ เธอเลยจะเลี้ยงคาราโอเกะต่อ ธันเองที่เห็นว่าดึกมากแล้ว เลยปฏิเสธไป แต่ทุกคนก็ต่างพากันขอให้อยู่ต่อ ธันเลยตัดสินใจโทรบอกปายว่าจะไปต่อ ซึ่งปายเองก็เข้าใจ
# |- N: I  p. X
2 ?5 D3 s9 _; M3 |  n. Y% ?. W     "ปาย วันนี้ไม่ต้องมารับนะ พี่น่าาจะเลิกดึก"
     "แล้วจะกลับยังไงอะ"
' i) E1 x6 ?  @6 [- [     "เดี๋ยวเรียกแท็กซี่มารับ ปายขับรถดึกๆมันอันตราย"
     "อืม ดูแลตัวเองด้วย อย่าดื่มเยอะนักล่ะ"
  e7 i& v+ p. o: ]2 F+ a     "คร๊าบบบบบ จุ๊บ"
3 B% i4 d/ j3 q! B+ @. E9 h4 b
$ Y* u9 q4 w3 I2 L- q7 W     หลังจากวางสายปาย ธันก็ไปคาราโอเกะกับเพื่อนร่วมงานต่อ แต่หลังจากเลิกแล้ว แต่ละคนต่างพากันหมดสภาพ เดินโซซัดโซเซ ธันเองกำลังจะโทรเรียกแท็กซี่ แต่เพื่อนร่วมงานในแผนกคนหนึ่งเดินก็เข้ามาหาพร้อมแบกเพื่อนร่วมงานอีกคนที่สลบเหมือด
) L, K: i# N, I, ~8 v; O
     "โห ดึกขนาดนี้รถหมดแล้วมั๊ง ไปนอนกับผมก่อนไหมล่ะ อยู่ใกล้ๆนี่เอง เช้าค่อยกลับไปอาบน้ำที่บ้าน"
     "ขอบคุณมากนาย แต่เดี๋ยวเราขอลองโทรดูก่อน"
     ธันกล่่าวขอบคุณและพยักหน้าแสดงความขอบคุณอีกรอบหลังจากพูดจบ และหันมากดเบอร์เรียกรถ
! e( ?( O8 B7 Z: s! k8 t
     ไม่นานรถแท็กซี่ก็เข้ามาจอดเทียบท่า ธันเลยอาสาให้แท็กซี่ไปส่งสองคนนั้นที่หอใกล้ๆนี้ พอสองคนนั้นลงก็ขอบใจธันและแบกร่างเพื่อนขึ้นตุกไป
/ v* x+ Y) b) N4 j8 q
3 B" S9 Y( p6 w" u& q     ธันนั่งรถไปโดยไม่คิดอะไร พลางหยิบมือถือขึ้นมาส่องฟีดโซเชียลจนไม่รู้ตัวเลยว่า แท็กซี่ที่เขานั่งมานั้นไม่ได้พาไปยังสถานที่ปลายทาง แต่กว่าจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว
) u9 h4 y; S- F& ?  H
     "พี่่ครับ นี่ไม่ใช่ทางไปบ้านผมครับ"
     ธันพูดบอกคนขับรถแต่คนขับไม่มีทีท่าว่าจะจอดหรือเปลี่ยนเส้นทางแต่อย่างใด ชั่วโมงเร่งด่วน ธันจึงคิดหาความเป็นไปได้ทั้งหมดที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้
8 I. D0 x- G! W1 R
4 \. g0 m  Q+ u     แม้เขาจะกลัวคนขับแท็กซี่พิรุธคคนนี้ แต่การเปิดประตูแล้วหนีลงไปคงไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีนัก แถมทางยังเปลี่ยว หลุดจากตรงนี้ไปได้ ข้างหน้าจะจเอกับอะไรก็ไม่ทราบได้
6 j# C8 j: D+ p* @$ r
     ธันจึงนั่งรถไปจดสุดเส้นทางที่อีกฝ่ายพามา มันคือโรงแรมจิ้งหรีดข้างทางในซอยเปลี่ยว คนขับแท็กซี่บอกให้ธันลงจากรถพร้อมเอามีดที่พกมาขึ้นจี้ขู่ธัน ธันก็ทำตามแต่โดยดี

     คนขับแท็กซี่บอกให้ธันเข้าไปรอในห้อง ธันก็ไม่มีท่าทีจะขัดขืนแม้แต่น้อย หลังจากธันเข้ามารอในห้อง ไม่นานอีกฝ่ายก็ตามเข้ามา

     "ทำแบบนี้บ่อยหรอครับ"
) _& @- u6 o2 Y8 n) l  P6 _3 \) `     ธันที่นั่งสะบายใจบนเตียงเอ่ยถามพี่แท็กซี่ จนเป็นอีกฝ่ายที่เกิดความระแวง
0 \) F: S: U+ z2 y1 [, ?     "ก็มีบ้าง"
" K. h6 x4 u. l: g) ^     "งั้น ให้เริ่มตรงไหนดี"
     ธันหยัดตัวลุกขึ้นมาแล้วตรงไปยังร่างของอีกฝ่ายจนทำให้คนขับแท็กซี่ตกใจยกมีดขึ้นมาขู่ ธันก้มมองมีดในมือแล้วยื่นมือไปจับมีดและเลื่อนขึ้นไปจับมืออีกฝ่ายแล้วหยิบดึงมีดออกมาแล้วโยนไปที่มุมห้อง

     "อยากเริ่ม...จากตรงไหนดีครับ"
0 Z+ a8 d1 i. Z9 V7 E, m4 s     ธันเดินเข้าหาอีกฝ่าย พร้อมประกบตัวของเขา ยื่นหน้าขึ้นไปกระซิบที่ข้างใบหู พร้อมถามซ้ำอีกครั้ง
, c/ L; s- B: y: g3 f) o/ N
     คนขับแท็กซี่ยืนแข็งทื่อทำตัวไม่ถูก ธันเลยเป็นฝ่ายเริ่มลงมือ โดยการถอดเสื้อของคนตรงหน้าออก แล้วใช้มือคลึงคลำไปทั่วลำตัวเพื่อสร้างความสยิว

! s0 G) K6 O& |$ u     เมื่อเสื้อชั้นนอกถูกปลด เสื้อยืดด้านในก็เป็นชิ้นที่สอง ตามด้วยเข็มขัด กางเกง และชั้นใน ธันจับร่างเปลือยเปล่าของอีกฝ่ายนอนลงบนเตียง แล้วขึ้นไปค่อมอยู่บนตัว ก่อนจะก้มหน้าดูดเลียหัวนมให้จนอีกฝ่ายสะดีดสะดิ้งร้องขอให้หยุด
4 @' h+ @9 i4 K2 m8 y/ K: |! ], }
     "หืม ให้หยุดจริงหรอครับ แต่เหมือนว่าร่างกายของคุณมันจะไม่บอกแบบนั้นนะครับ"
+ \+ v# h- C- \0 Y' c6 X0 T& l4 I     ธันว่าพร้อมเอามือจับเข้ากับแก่นกายกลางลำตัวแล้วชักเบาๆจนอีกฝ่ายร้องครวญครางด้วยความเสียว

     ธันก้มลงใช้ลิ้นซอกแซกกับหัวเงี่ยงที่บานอ้า แล้วแลบลิ้นเล่นกับแท่งเนื้อตรงหน้า จนคนขับแท็กซี่เสียวซ่านขนลุกไปทั้งตัว
7 X/ x1 U$ a( X, M4 M$ T2 Y$ z* Q
     ธันเล่นกับจุดเสียวต่างๆจนคนขับแท็กซี่ร้องโอดครวญอยากจะเสร็จ แต่ธันกลับหยุดการกระทำทั้งหมดจจนอีกฝ่ายงง แต่เขาไม่ปล่อยเบลอนานนักเอื้อมมือมาชักให้ตัวเอง แต่มีหรือที่ธันจะยอม ธันได้ปัดมือของอีกฝ่ายออกไม่ยอมให้แตะต้องส่วนอ่อนไหว จนคนตรงหน้าต้องเป็นฝ่ายร้องขอ

     "ช่วยผมหน่อยนะ ผมขอร้อง ผมอยากแตกแล้ว อ่าาา นะ ขอร้อง อ๊ะ อ่าาา"
2 L( |" n* P# ^9 y0 _  ?     อีกฝ่ายไม่พูดเปล่าพร้อมทำการกระเด้าลมโชว์ ธันจึงใช้โอกาสนี้สอบสวน
( N% u/ q7 [7 o: z' Z) A( [8 k" h
& r3 @' j" E' B$ A, A) w     "ก็ได้แต่ก่อนอื่น บอกมาให้หมดว่าทำแบบนี้ทำไม แล้วผมจะยอมช่วย"
     "อ๊ะ กูไม่บอกหรอกเว้ย"
     พอถูกถาม กลับเปลี่ยนท่าทีเป็นดุดัน และไม่ยอม ธันจึงใช้นิ้วลากผ่านส่วนอ่อนไหวอย่างแผ่วเบาสร้างความเสียวให้เขาเป็นอย่างมาก ธันค่อยๆลงมือชักอีกครั้ง อีกฝ่ายปล่อยตัวตามอารมณ์ และในตอนที่ใกล้จะแตกอีกรอบนั้น ธันได้หยุดมือแล้วฟาดไปที่แก่นกายอย่างแรงจนมันดีดกระดกขึ้นลง แล้วธันก็ไม่ยุ่งกับมัน จนคนขับแท็กซี่ทนไม่ไหว ยอมเล่ารายละเอียดทั้งหมดให้ฟัง

     "มีคนจ้างผมให้มานอนกับคุณ แล้วถ่ายรูปส่งให้เขา"
     "ใคร ใครเป็นคนสั่ง"
& r+ i" ^* L0 a- \: N     "ผมไม่รู้ ผมแค่ทำตามที่เขาบอก อ่าา ผมบอกหมดแล้ว ให้ผมแตกได้ยัง ซี๊ดดดดด"

     ธันนึกอะไรบางอย่างได้ จึงได้ก้มลงอ้าปากงับแท่งเนื้ออุ่น อีกฝ่ายจับหัวธันโขกสับอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ธันจะถอนปากออกมาจนปากดูดอยู่ที่ส่วนหัว แล้วออกแรงดูดเน้นจนอีกฝ่ายปล่อยน้ำแตกพุ่งลงคอของธัน
/ f+ y/ T) z" Q, t* {
( G8 C, q0 u6 p/ L+ x: {: S     คนขับแท็กซี่นอนหอบหายใจอย่างแรง ธันไม่ละตัวขึ้นค่อมดูดเลียแก่นกายที่พึ่งแตกไปเมื่อครู่จนอีกฝ่ายร้องครวญครางไม่ขาดสายจนกระทั่งน้ำสีเหลืองจำนวนมากไหลพุ่งออกมาแล้วย้อนลงบนตัวของเขาเอง
$ g$ X5 p* N+ O+ _3 p0 ^
$ T  o. B9 Y+ T, W1 R# M     ธันมองดูด้วยความพอใจ แล้วให้อีกฝ่ายทำเรื่องอย่างหนึ่งให้กับเขา ในวันต่อมาธันลางานและไปยังสถานที่ ที่หนึ่ง ไม่นาน เป้าหมายก็มาถึงที่ เมื่อธันมองเห็นเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น ก็นั่งรถโดยสารกลับบ้านและเตรียมการบางอย่าง
* w/ X; A$ x' f
     ไม่กี่อาทิตย์หลังจากเกิดเรื่อง ธันก็ผ่านฝึกงานและได้รับเข้าทำงานที่ DCY ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการ การเงินและการลงทุน แต่ก่อนที่จะได้เข้าทำงาน ก็มีบุคคลผู้หนึ่งคัดค้าน โดยอ้างว่าธันนั้นทำผิดจริยธรรม และทำให้องค์กรเสื่อมเสีย
3 [% m* I# f4 l* D0 h
, b4 t9 b+ c5 j! l4 O4 G     ไม่นานหลังจากถูกคัดค้าน ก็มีการตรวจสอบข้อค้านนั้นๆ ซึ่งอีกฝ่าย ไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดธัน ธันจึงใช้โอกาสนั้น เล่นคนที่หาเรื่องกลับด้วยเอกสารการเงินที่ถูกใช้จ่ายอย่างมิชอบ
" N6 b. k( u( E5 r6 o/ F3 {9 o
     เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากคืนนั้น วันที่คนขับแท็กซี่ไปร้านกาแฟตามที่ธันสั่ง และคนที่มาหาคนขับแท็กซี่ก็คือหนึ่งในกรรมการผู้ถือหุ้น ที่เขาได้จ้างวานให้คนขับแท็กซี่ข่มขืนธันและถ่ายรูปเอาไว้ แต่คนขับแท็กซี่นั้นไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น แต่อยากได้เงิน เลยจะใช้มีดข่มขู่ธันให้ยอมแก้ผ้าถ่ายรูปแทน แต่เนื่องจากธันนรับมือได้เป็นอย่างดี จึงทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไป

( \, I. z$ [9 W7 n) v2 a$ B4 }     พอธันรู้ตัวผู้อยู่เบื้องหลัง เขาก็ได้ติดต่อหาเต้ คนสนิทที่ทำงานอยู่ฝ่ายกฏหมายในบริษัทขุดหาเอกสารหลักฐานแล้วใช้จัดการกับคนๆนั้นจนถูกปลดและถูกดำเนินคดีในที่สุด

     และที่กรรมการคนนั้นไม่มีหลักฐานมาเล่นงานธันเป็นเพราะว่า วันที่นัดเจอกันนั้น คนขับแท็กซี่ไม่ได้ส่งรูปให้กับกรรมการคนนั้น เพียงแตต่เปิดรูปถ่ายในมือถือให้อีกฝ่ายดู เมื่ออีกฝ่ายเห็นภาพก็ถูกใจ จนลืมขอให้คนขับแท็กซี่ส่งให้ และในวันที่ตรวจสอบ คนขับแท็กซี่ก็ไม่ได้ส่งภาพให้กรรมการ

     "และกรรมการคนนั้น คือภรรยาของคุณอเนก"
     "ถึงว่า แล้วทำไมถึงไม่ขับคุณอเนกให้พ้นตำแหน่งไปล่ะครับ"
# b3 F7 W: d9 E- x     "ยังมีเบื้องลึกเบื้องหลังอีกเยอะ บางที การที่เราเก็บศัตรูที่เรารู้จักไว้ อาจจะเป็นการดีกว่า"
8 b2 b7 _# m. J; s2 J* u9 F$ S+ D/ C0 o+ u
     หลังจากเรื่องที่ธันเล่าให้ปุนฟัง ทำให้ปุนเริ่มเข้าใจะันมากขึ้น และเริ่มเปิดใจรับฟังธันมากขึ้นเช่นกัน
' v9 ^8 h$ A: K7 k
1 S8 C$ ^( i8 e% V7 M9 {( C% \     หลังจากแยกย้ายกันไป ไม่นานก็มีรถเก๋งสีดำหรูมาจอดเทียบท่าริมฟุตบาท แล้วธันก็เปิดประตูข้างคนขับขึ้นนั่ง รถที่มารับธันนั้นเป็นรถของบริษัท โดยคนขับเป็นพนักงานขับรถส่วนตัวของธัน ที่มักจะถูกเรียกใช้เมื่อต้องเดินทางไกล หรือกิจส่วนตัว และคนๆนี้ ก็คือคนขับแท็กซี่ในตอนนั้นนั่นเอง

     "ไปไหนดีครับคุณธัน"
     "แล้วแต่พี่เลยครับ วันนี้แฟนผมกลับบ้านพ่อเขา"
     "งั้นไปตึกร้างไหมครับ!!"
4 i, C/ Q( H  j% U2 l! g

boyzmember

สนุกครับ ขอบคุณครับ

manuswin

ขอบคุณครับ

pongsakornknes

ซับซ้อนแต่น่าสนใจมากครับ

pt200

ขอบคุณครับ

iiupkoop

ขอบคุณครับ

wat_

ขอบคุณครับ

ShangHai

พี่ธันก็ใช่ย่อยนะเนี้ย

bokko.hiso

ขอบคุณครับ

Feen

ขอบคุณมากครับ

witeak

โอ้ยซับซ้อนมาก

pt200

ขอบคุณครับ

keng859

ขอบคุณ

trip

ขอบคุณ

anuponm

ขอบคุณครับ

possto_01

ซับซ้อนมาก

kenjikung1101

ขอบคุณครับ

wee69_ohm

ขอบคุณครับ

thiferobin

ขอบคุณครับ

Spicy.mc

ขอบคุณครับ