"เห้ย!" ไกร หรือ เกรียงไกร ซินวัตร นักมวยหนุ่มไฟแรงของค่ายที่ต้องร้องมาด้วยความตกใจเสียงดัง และจ้องหน้าจ้องตากับชายหนุ่มอีกคนเขม็ง มือของเขาจากที่จะไปจับลูกบิดประตูแล้วหมุนเข้าไปในห้อง เขาก็รีบดึงออกมาเพราะมือเขากำลังถูกศัตรูเบอร์หนึ่งวางช้อนอยู่
, ^8 Y5 A' `' U5 M% e! `ด้วยความสงสัย ไกรเอ่ยถามมันไปเสียงต่ำ "มึงมาที่นี่ทำเหี้ยไรวะ?"
4 L; T! t; u# j u, A! k"กูต่างหากที่ต้องถามมึงว่ามาทำเหี้ยไร?" นอกจากไอ้ซัยมันไม่ตอบคำถามเขา มันยังเอ่ยถามเสียงลอดฟันกลับมา ใบหน้าหล่อเหลาของมันก็ยักคิ้วส่งมาให้อย่างยียวน
% x' R9 C6 D9 ~# s# i4 L( Jไกรที่รู้ดีว่าตัวเขามาทำอะไรที่นี่ เขาไม่ตอบมันไปเหมือนกัน ซ้ำยังกอดอกและหรี่ตามองมันอย่างหาเรื่อง "แล้วทำไมกูต้องบอก?"
" b! Q3 e4 n# k9 D"เออ แล้วทำไมกูต้องบอกเหมือนกัน!" เออ แล้วมันก็กวนตีนเขากลับมาอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ไกรเลยแยกเขี้ยวขู่ราวกับหมาใส่
: |1 }" U4 l! V+ {4 K
ส่วนไอ้ซัยไอ้หน้าปลวกที่เป็นเพียงนักเลงข้างทางมันเหมือนจะไม่ยอมเขาเช่นกัน
) ]" ~' ^9 G& H+ nเพราะมันก็แยกเขี้ยวกลับมา
. L; t/ l7 k8 \
แล้วก่อนที่พวกเขาจะกระโจนเข้าใส่กันตรงหน้าประตูห้องของโรงแรมหรูระดับห้าดาวนี้ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกด้วยน้ำมือของใครบางคน
, `; @, s) P! M9 C
“โอ้ พวกนายมาแล้ว ฉันกำลังรออยู่เลย!” น้ำเสียงตื่นเต้นของคนปริศนาที่ดังมา มันทำให้มวยของเขาและไอ้ซัยยุติลงกระทันหัน
+ q* p ^8 f0 V
แถมยังทำให้พวกเขาสองคนหันไปมอง
5 h$ w9 q/ a5 a0 F# N
ซึ่งบุคคลที่มาใหม่ซ้ำยังเป็นลูกค้าในวันนี้ของเขา อีกคนกำลังยืนพิงกรอบประตูมองพวกเขาสองคน ในนัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างคู่นั้นก็เปล่งแสงประกายเหมือนกับกำลังตื่นเต้น
! G: ?' t- g+ \, H' Kทั้งส่งสายตาสำรวจเขากับไอ้ซัยจนอดรู้สึกขนลุกไม่ได้
4 n( b: `7 {2 P8 A! e
ไกรเลยถือวิสาสะสำรวจชาวต่างชาติผมทองตรงหน้ากลับไปบ้าง ซึ่งอีกฝ่ายมีใบหน้าหล่อเหลาไม่น้อยเลยทีเดียว หล่อเหลาราวกับรูปปั้นของเทพกรีก
% y+ T' ]& P0 o* B& `
ด้วยเครื่องหน้าที่สมบูรณ์แบบเช่น จมูกโด่งเป็นสันและมันเข้ากันได้ดีกับเรียวคิ้วสีน้ำตาลอ่อนที่มันมีรูปทรงเหมือนกับคมดาบ
' h9 F0 Z0 g7 ]) f, y' R% ?! eไหนดวงตาสองชั้นที่หางตาชี้ขึ้นบนจนดูเจ้าเล่ห์นั่น มันทำให้ไกรที่กำลังสำรวจอยู่ รีบหลบตาสีฟ้าสดใสราวกับท้องทะเลที่ถูกแสงแดดสีเงินสะท้อนกับผืนน้ำ
) o/ k; p9 O+ v1 i2 U/ \! q0 Gยิ่งในเวลานี้ริมฝีปากหนาได้รูปของฝรั่งผมทองตาน้ำข้าวตรงหน้ากำลังระบายยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก ใบหน้าที่เคยดูดุดันในตอนแรกเพราะโครงหน้าอีกคนเห็นสันกลามกับโหนกแก้มชัด
8 a$ z( j" i g1 E4 p
มันทำให้อีกฝ่ายดูอบอุ่นและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน
) |, C6 z- a& e: K& x/ `ในหัวของไกรก็นึกอยากขยับเข้าไปจุมพิต
4 p q* e2 m% e7 q5 x; [% b6 Z, c
ทว่าเขาก็ต้องสะบัดความคิดบ้าๆ นั่นออกไปทันทีที่คิดขึ้นได้ว่าตรงนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว
9 H: g/ w1 P1 R; ~- H& o3 D“อะ เอ่อ..” พอสำรวจเสร็จไกรไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่ในใจเขาอยากพูดไปเหลือเกินว่า ‘คุณคือคนที่นัดผมมาใช่ไหม?’ ทว่ามันไม่ได้มีเพียงเขาคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนี้
# u |8 O6 w' o: jมันยังมีไอ้ซัย ซัยที่มันเป็นศัตรูหัวใจกับเขาเพราะน้องน้ำ น้องน้ำที่เป็นลูกสาวของป้าพรที่ขายข้าวแกงหน้าค่ายมวยของเขา
; G% K/ A8 J( N0 m7 r
แถมเวลาเขากับซัยเจอหน้ากันทีไร พวกเขาสองคนต้องฟัดกันเหมือนหมาตลอด
9 o/ Z5 `+ t; E) O5 ]+ l"เข้ามาสิ ฉันพึ่งมาถึงได้ไม่นานเหมือนกัน" เหมือนอีกคนไม่รอให้เขาหรือใครอีกคนเปิดคำถามถามไป ฝรั่งตรงหน้าพูดจบก็เบี่ยงตัวหลบให้พวกเขาสองคนเข้าไปในห้อง
6 }3 G: ~5 x& H5 Rไกรเลยเหลือบมองไอ้ซัยที่ยืนข้างกาย มันก็เหลือบตามามองเขาเหมือนกัน
0 T3 L) r* ~6 \+ w7 ~3 Qไกรจึงเอ่ยถามเสียงแผ่ว "มึงมาที่นี่เพราะเหมือนกับกูใช่ไหม?" ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แล้วเขามาที่นี่เพราะอะไร
: X$ t, ?% V8 u# `8 i1 w- a# e
เขาเป็นผู้ชายขายน้ำ ขายเลี้ยงชีพหาเงินส่งให้แม่ที่อยู่บ้านนอกคอกนา ซึ่งมันเป็นอาชีพรองจากการต่อยมวย
! G8 S; n, c% c& iแม้รายได้อาชีพนี้มันจะดีกว่าอาชีพหลักหลายเท่าก็เถอะ
; W$ n( F+ E7 @) [8 S"เออ.." สิ้นเสียงแผ่วเบาของมัน ไกรเบิกตากว้างมองมัน ริมฝีปากก็อ้าพะงาบอยากจะถามมันไป แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีแม้แต่เสียงที่เปล่งออกจนไอ้ซัยเอ่ยมาแทน "กูไม่ได้เป็นเกย์ กูยังชอบน้องน้ำเหมือนเดิม มึงก็รู้ว่ากูไม่มีครอบครัว ไม่มีการศึกษา งานก็เป็นแค่คนงานก่อสร้างธรรมดาและยังเป็นนักเลงข้างทางอีก"
! t3 q) `+ B$ o! U; O R$ Zนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาสองคนคุยกันดีๆ แถมยังได้รับรู้เรื่องส่วนตัวของมัน
$ Q; R. {9 s5 e% oไกรเลยตบบ่าซัยปุๆ พร้อมทำหน้าว่า 'กูเข้าใจมึงนะ' จากนั้นเขาก็พูด "เออ กูเข้าใจมึง แต่ต่างกันนิดหน่อย งั้นเรื่องวันนี้เราควรเก็บเป็นความลับให้กัน โอเค!?"
2 E, {; E0 w T! d
"อืม" มันส่งเสียงครางต่ำในลำคอกลับมาให้แค่นั้น ก่อนมันจะเดินเข้าไปในห้องที่ฝรั่งคนนั้นเปิดประตูให้พวกเขา
' F1 q _2 J( t7 S# h" x
เขาจึงเดินตามมันเข้าไปบ้าง
. y X2 ~0 D0 L1 t( n! ]
* r% V" U6 P! @7 P( e& B7 D4 ^2 ~2 ^% a- S& h* r
: Z5 b3 m. r9 Z' z6 x: o# w9 N! B! C& ?& o
* y) v: V% U [2 x, z7 w) \" ^