| สุภาพบุรุษชุดดำ :[4] บาดแผลใจพ่อ ขอลูกเยียวยาให้

Centrio

เหตตุการณ์อัปญศของเกรียงๆกรถูกทำให้เงัยบหายไปอย่างง่ายดาย ไม่มีข่าว ไม่มีผู้ต้องหา ไม่มีคดีใดๆ เกิดขึ้น เขายังรู้สึกผิดกับลูกชาย ที่ต้องมาตกกระไดพลอยโจนกับเรื่องเลวๆ ของเขา แต่ในคาวมรู้สึกผิดนั้น แก่นกายของเกรียงไกรเองก็ตั้งชันเด่ขึ้น เขาเผลอำเอามือลงไปบีบกำเป้ากางเกงทำงาน ขาสั่นระริกจนเสียงพื้นรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นเรียกสติกลับมา ความทรงจำของสัมผัสเนื้อหนังจากร่างกายที่ใช้สายเลือดร่วมกับเขานั้นยังคุกรุ่น รสสัมผัสมันช่างแตกต่างจากร่างกายชายหญิงมากมายที่เคยได้ผ่านมา มันแปลกประหลาด ซาบซ่าน เสียวไปจนถึงวิญญาณ เขารีบปัดเอาความคิดนี้ออกไปเหี้ยแค่ไหนก็ไม่ควรเย็ดลูกเหมือนหมาแบบนี้
เสียงนาฬิกาแจ้งเลิกงาน เกรียงไกรเดินตัวเกร็งไปตอกบัตรออกจากงาน ท่อนควยแน่นคับจนอึดอัด

‘แม่ง... เงี่ยนค้างอีกคืนแล้ว”

ชายหนุ่มบึ่งจักรยานยนต์กลับห้องพักด้วยความงุ่นง่านตลอดทาง
มะนาวในชุดนักเรียนตัวบางกำลังนั่งทบทวนบทเรียนที่ห้องพักของพ่อ ซึ่งตอนนี้เขาได้งานเป็นครูฝึกของบริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่ง มะนาวขอร้องให้พ่อลาออก เพราะอาการ PTSD ของพ่ออาจจะกำเริบขึ้นได้ทุกเมื่อ ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา มะนาวพยายามมาค้างที่ห้องนี้เพื่อคอยปลอบโยน หากพ่อแสดงอาการออกมา

“นาว... ไปกินข้าวกัน พ่อสั่งร้านข้างล่างไว้แล้ว”

“พ่อเหนื่อยมั้ยครับ หน้าพ่อดูอารมณ์ขุ่นๆ”

“เปล่า.. อากาศร้อน เราเถอะ โรงเรียนไม่ใช่ใกล้ๆ ออกจากห้องพ่อแต่เช้าทุกวัน พ่อเป็นห่วงนะ”

มะนาวยิ้ม อ้าแขนเล็กๆ กอดบิดาแน่น เกรียงไกรโอบเอวตอบ แก่นกายที่พึ่งอ่อนตัวลงลุกตั้งขึ้นมาอีกครั้ง  ตั้งแต่วันนั้น ทุกครั้งที่ลูกชายเข้ามากอดมันก็จะตอบสนองแบบนี้เสมอ เขาฝืนไม่ได้แล้วจึงปล่อยให้มันเป็นไปตามนั้น

มะนาวนั่งลงบรรจงคลายเชือกผูกรองเ้ทาคอมแบทให้พ่ออย่างที่ทำทุกวัน เขาชอบเวลาที่ลูกชายคอยบริการเล็กๆ น้อยๆ ในทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นถอดรองเท้า โกนหนวด ตัดเล็บ เช็ดเหงื่อหลังออกกำลังกาย มันทำให้เขารู้สึกเคยตัว

“ลูกใครเนี่ย ทำไมเอาใจเก่งจริง”

เกรียงไกรลูบหัวลูกชายอย่างเอ็นดู ยื่นมือฉุดลูกชายข้นมาหอมแก้มซ้ายขวา จูงมือกันไปทานข้าวเย็น ทุกอย่างที่ทำเป็นประจำตั้งแต่มะนาวยังเป็นเด็ก เขารู้ว่ามะนาวไม่ยอมปล่อยมือเพราะกลัวหลุดหลงไปอีก เกรียงไกรเองก็กลัวลูกชายจะหายไปเหมือนกัน ‘พ่อไม่ปล่อยมือนาวอีกแล้วนะ’

---

เกรียงไกรอาการกำเริบกลางดึก ร่างกายสูงใหญ่นอนขดตัวเหมือนกำลังหลบซ่อนตัวจากอันตราย แต่ก็มีเสียงครางร้องไห้ด้วยความกลัว ร่างกายที่สั่นสะท้านปลุกให้มะนาวตืนขึ้น

“พ่อครับ พ่อ... ใจเย็นนะ นาวอยู่นี่ อยู่กับนาวไม่เป็นไรนะครับ”

มะนาวตบแก้มเบาๆ แต่ไม่เคยเป็นผล เกรียงไกรเสียงเบาลองแต่ยังสะอื้นอยู่ มะนาวกระซิบปลอบด้วยเสียงอ่อนโยน โอบกอดร่างของพ่อทีละนิดจนร่างกายแนบชิด เกรียงไกรคลายตัวที่เเกร็งทีละนิด แต่ยังหายใจหอบแรง มะนาวจุมพิตหน้าผาก เปลือกตา และแนบแก้ม เมื่อพ่อได้กลิ่นที่คุ้นเคยของลูกชายจึงเริ่มสงบนิ่ง และว่าง่ายไปตามคำบอกของลูกชาย

มะนาวจุมพิตริมฝีกปากพ่ออย่างอ่อนโยน เมื่อริมฝีปากบางเบาของบุตรชายประทับจูบ ร่างกายที่ไร้สติของพ่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น เขาตอบรับรสจูบจากปากเล็กบางด้วยการสอดลิ้นกระหวัดชิมรสหวาน เด็กน้อยครางในลำคอ ขั้นตอนสุดท้ายของทุกครั้ง คือการรีดหลั่งสารแห่งความสุขออกมาจากร่างกาย ระบายความเครียดของพ่อออกมาใส่ในร่างกายของลูก อาการของพ่อดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ลูกชายใช้ร่างกายที่พ่อสร้างมาบำบัด

นาวปลดผ้าขาวม้าของพ่อ จับแก่นกายที่ให้กำเนิดตัวเองตั้งขึ้น จ่อหัวบานให้ตรงกับปากรู ร่างกายของมะนาวนั้นตอบสนองกับควยของพ่ออย่างรวดเร็ว มันไม่เคยจะต่อต้าน ไม่รู้สึกเจ็บ เจลหล่อลื่นภายในช่วยให้ท่อนควยรอบวงหกจุดเก้านิ้วแทรกเข้าไปได้ไม่ยาก บุตรชายตอบแทนบุญคุณควยพ่อด้วยร่างกายของตน

“อ้า.... ขอบคุณควยแท่งนี้ที่ให้กำเนิดผมมาครับพ่อ”

มะนาวบูชาควยพ่อด้วยเสียงแผ่วเบา ถึงจะเข้าง่าย แต่มันก็ยังคับแน่นจนหายใจลำบาก พงหมอยดกดำหยาบกระด้างสัมผัสก้นนุ่มของมะนาวเมื่อรูแน่นกลืนท่อนควยเขื่องเข้ามาจนสุด หัวควยร้อนๆ ดันหูรูดชั้นใน ประตูสองยังไม่เปิด เขาจึงหยิบเอาขวดแก้วเล็กๆ สีดำใต้หมอนขึ้นมา บิดหมุนฝาอย่างแผ่วเบาที่สุด แต่เสียงโลหะที่กระทบแก้วก็ยังดังสะท้อนกระตุ้นให้มะนาวเตรียมตัว ยกขึ้นจ่อจมูก สูดกลิ่นอายฉุนจมูกช้าๆ

‘ซื้ดดดดดดดดดด’

มะนาวรู้สึกเหมือนกับภาพตัด เมื่อสารระเหยชุดแรกเดินทางถึงสมอง เขาพยายามตั้งสติเพื่ออัดสารระเหยแห่งความร่านรอบที่สองเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้มันแน่น เต็มปอด ตัวโยกเอน

“อ๊า... พ่อจ๋า ควยพ่อร้อน ควยแน่นห.. หี”

มะนาวตัวสั่นเทา พยายามเคลื่อนตัวสั้นๆ กระตุ้นให้หัวควยของพ่อดันเข้าประตูสองให้ได้ ป๊อบเปอร์ทำงานได้ดี โพรงหีของเด็กชายขยายตัว ไม่รู้สึกแน่นแล้ว หูรูดชั้นในเริ่มผ่อนคลายเมื่อได้รับการกระตุ้นถี่รัว มะนาวอัดป๊อบเปอร์อีกครั้ง ท้องน้อยร้อนวูบวาบ ทิ้งตัวอ่อนระทวยลงทับลำตัวแกร่ง หน้าอกนูนแน่นสมชายชาตรีกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ ลูกชายที่กำลังลอยร่านรับรู้ได้ถึงการเต้นรัวของหัวใจพ่อ และยังรับรู้ถึงหูรูดที่อ้าออกรับหัวควยแผ่บานที่เข้ามาได้ครึ่งหัว เด็กน้อยดันตัวลงไปสุดแรงจนเงี่ยงทะลวงพรวดผ่านหูรูดที่หดรัดเงี่ยงหัวควยพ่อทันที

มะนาวตาเบิกโพลงกับความจุก หยดเยี่ยวใสเล็ดออกมา สมองร่านๆ หลั่งสารโดปามีนออกมาเป็นรางวัลให้กับความสำเร็จของตน

เงี่ยงควยบานๆ ของเกรียงไกรนั้นไวต่อสัมผัสมากเป็นพิเศษ การที่หัวควยทะลวงเข้าไปสดๆ จนเงี่ยงครูดรุนแรงแบบนั้นทำให้เขารู้สึกตัวตื่นทันที เยี่ยวเขาเกือบแตก มันไหลออกมาเล็กน้อยพอให้รู้สึกอุ่นหัวควย

“พ..พ่อจ๋า...หีนาวติดเงี่ยงควยพ่ออีกแล้ว..”

เสียงคุ้นหูร้องครางอย่างร่านควยแบบนั้นทำให้เกรียงไกรทำอะไรไม่ถูก ควยเข้าสุดลำไม่พอ เงี่ยงยังรั้งหูรูด ลูกขยับทีเยี่ยวพ่อก็เล็ดที เขาไม่เคยรู้ว่ารูตูดมันมีห่วงรัดหัวควยแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เกรียงไกรควบคุมควยตัวเองไม่ได้ ถ้าปล่อยเอาไว้คงได้เยี่ยวเต็มรูของลูกแน่ เขาพยายามตั้งสติขาได้ ความเสียวซ่านหัวควยทำให้เขาไม่สนใจว่ากำลังปล่อยให้ลูกชายเสพควยของพ่ออยู่

‘ลูกมึงกำลังมีความสุข พ่อก็โคตรมีความสุข’

นาวยังแนบร่างกับลำตัวของพ่อ เด็กน้อยใช้ลิ้นเลียรอยบาก รอยแผลเป็นจากการต่อสู้บนตัวของพ่อ เกรียงไกรไม่เคยได้รับสัมผัสที่แสดงถึงความรัก และยอมรับกับรอยตำหนิบนร่างกายแบบนี้มาก่อนมันเหมือนกับลูกชายเขากำลังโอบกอดเอาข้อบกพร่องอย่างอ่อนโยน เพียงแค่นี้ความรู้เจ็บปวดภายในใจก็แทบมลายหมดสิ้น

เขารู้สึกราวสมองจะระเบิดออก อยากรู้ว่าลูกชายคนนี้จะมีอะไรให้แปลกใจอีกบ้าง

ทุกครั้งที่เคลือนตัวขึ้นลงตามแนวนอนเงี่ยงควยของพ่อ มันดึงรั้งจนมะนาวเยี่ยวเล็ดเป็นหยดเล็กๆ เปรอะหัวควยตัวเอง คงเป็นกรรมพันธุ์ของพ่อลูกที่มีจุดเสียวร่วมกัน

เส้นเอ็นที่ปูดโปนครูดผ่านขดข้อในลำไส้เน้นๆ เจ้าลูกชายปล่อยให้ร่างกายของตัวเองสัมผัสกับท่อนเนื้อสดๆ ร้อนๆของพ่อด้วยความพึงพอใจ

เกรียงไกรโอบรัดร่างเล็กของลูกชายที่กำลังเร่งความเร็วขึ้น นาวโน้มตัวลงแนบแก้มชิด  กระซิบเสียงกระเส่า

“นาวเสียว… พ่อจ๋า… นาวเสียวหีจัง”

เสียงครางร่านของลูกชายกระตุ้นให้พ่อเริ่มสติหลุดลอยไปตามเสียงหวานใสที่ส่งเสียงในลำคอ แต่ผู้เป็นพ่อได้ยินทุกถ้อยคำ

เกรียงไกรไม่เคยรู้ว่าลูกชายของตนคอยบำบัดด้วยร่างกายมาตลอดหลายเดือน บางครั้งเขาก็นึกว่ามันเป็นเพียงความฝัน หรือความทรงจำตกค้าง

'เชี่ยไรเนี่ย… แน่นควย… นาวกำลังร่านควยกู..’

เกรียงไกรทำเป็นหลับต่อ นาวยังกระซิบครางข้างหูโดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังฟังด้วยใจเต้น

“เสียว.. เสียวหี… แม่คงเสียวแบบนี้สินะ ..”

นาวหลับตาปี๋ เริ่มหายใจแรงขึ้น พ่อเริ่มเกร็งเอว คงใกล้เสร็จแล้ว

“ถ้าแม่ไม่เห็นค่าพ่อ ไม่เป็นไรนะครับ ลูกชายคนนี้ยินดีรับช่วงต่อให้… อ้า… ผัวขา .. พ่อเกรียงผัวขา.. “

เมื่อได้ยินแบบนั้นเกรียงไกรถึงกับตาเบิกโพลงปล่อยน้ำควยพุ่งอัดเต็มรู ในใจนึกอยากให้ลูกชายตั้งท้องได้คงดี นาวร้อนท้องวาบจนขมิบตอด มันดูดเอาน้ำออกจากควยเหมือนกับกระหายน้ำ

“เชี่ย… แน่นหี.. ท้องแน่อีมะนาว”

‘เชี่ย… น้ำกูทำไมแตกไม่หยุดวะ'

เกรียงไกรไม่เคยมีเซ็กส์ที่ละเอียดขนาดนี้มาก่อน เขามีความสุขอย่างน่าประหลาดใจ แต่ก็ยังไม่กล้ายอมรับความรู้สึกของตัวเอง

มะนาวฟุบลงซบอกแน่นๆ ของพ่อสูดดมเอากลิ่นอายความเป็นชาย กลิ่นสาปสางของชายวัยกลางคนช่วยกระตุ้นให้เด็กหนุ่มถึงจุดสุดยอดได้เอง มันพุ่งออกมาจากรูเยี่ยวเล็กๆ จนต้องเอามือบังไว้  ร่องรูขมิบตอดพอดีกับน้ำควยพ่อระลอกสุดท้ายฉีดพ่น ควยแข็งหยุดกระตุกแล้ว

‘เชี่ย… หีตอดควย หีลูกกูแท่งสุดยอด หีที่เกิดจากควยกูแม่งสุดยอด'

เกรียงไกรสบถในใจ เกิดความสับสนระหว่างความพอใจลึกๆ กับความรู้สึกผิดบาป เขาควรจะหยุดแค่นี้ หรือมีทางอื่นอีกมั้ย

มะนาวได้สติแล้ว เขาค่อยๆ ลุกขึ้น แต่ท่อนควยมันเสียดสียังคงทำให้เขาตัวสั่น เมื่อควยหลุดส่งเสียงดังพลัวะ น้ำควยอุ่นหยดไหลลงมาตามง่ามขา เลอะโคนขาแกร่งของพ่อ เกรียงไกรรับรู้ถึงความร้อนจากน้ำควยตัวเองได้ไม่ยาก แถมกลิ่นมันยังคาวฉุนเพราะความเงี่ยนค้างหลายวัน

‘น้ำควยพ่อเยอะจัง เหมือนตอนเย็ดครั้งแรกเลย”

มะนาวเลื่อนตัวลงลงมา ใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดทั้งควยและต้นขา มาจนหัวหน่าวของบิดาจนสะอาดเอี่ยม

‘เชี่ย… เลียควยที่ออกจากรูหีสดๆ เลยนี่หว่า บ้าไปแล้วลูกพ่อ’  

มะนาวยังทำให้เกรียงไกรแปลกใจจนนาทีสุดท้าย

“นาวรักพ่อนะครับ”

บุตรชายนอนลงด้านข้างบิดา ผล็อยหลับอย่างสบายใจ ทิ้งให้บิดานอนไม่หลับเพราะความสับสนจนเช้า

เกรียงไกรสั่งพินิจมองดูใบหน้าขาวเนียนไร้เดียงสาที่กำลังหลับ ไม่น่าเชื่อว่าภายใต้ความสดใสของเด็กคนนี้มีความร่านควยซ่อนอยู่
เกรียงไกรจูบแก้มนุ่มของมะนาวจนบุ๋ม สูดดมกลิ่นเด็กให้เต็มปอดเหมือนทุกเช้า

ร่างสูงล่ำกำยำยืดตัวขึ้นยืนถอนหายใจ ท่อนควยตื่นเพราะแก้มนุ่มนั้นอีกแล้ว

‘ขอเวลาพ่อก่อนนะมะนาว’



จบตอนที่สี่



ขอโทษสำหรับตอนแรกที่ลงเมื่อวานนะครับ งงเหมือนกันว่าทำไมเนื้อหามาแค่นั้น ลำบากกับการใช้มือถือเครื่องเล็กๆ เขียน ไม่สะดวกเลย เพราะต้องเทียวซูมเข้าออก พอไม่มีคอมใช้แล้ว ไม่ไหวจริงๆ ครับ

โอ้เราหนอกลายเป็นลุงตกยุคไปเลย

นี่ก็ใช้โทรศัพท์มือถือแต่งต่อเพราะว่างงานแล้วครับเป็นเรื่องดีของคนอ่านเลยที่คนเขียนตกงาน เดี๋ยวจะเขียนให้คนอ่านแล้วร่านจนเกร็งท้องเลย

ขอบคุณที่ยังตามอ่านนะครับ

redboy

พ่อต้องเริ่มยอมรับได้แล้ว

kuminum

ขอบคุณมากครับผม

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Nuicoolhi

ขอบคุณครับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

audiwoods

ยอมเสียทุนการเรียนต่างประเทศเพื่อพ่อ​ เยี่ยมครับ

papae5za

ใจจ้า

mdmd8756

dorap27

ขอบคุณครับ

premakung

น่าติดตามครับ

nokkao

นาวใจดีจัง เราอยากให้นาวทำให้มั่ง

takeshi

ขอบคุณครับ

ว่พยส

ขอบคุณ

lekthai

ขอบคุณมาก

iHNONG

ขอบคุณครับ

guide01

ขอบคุณมากนะครับ

verasith

ขอบคุณครับ

dekchan02

ขอบคุณคับ

Srwsk

ขอบคุณ