|
ตอนที่ 4 กลิ่น...คนพิเศษ ...”กล้าทำเรื่องไม่ดีแบบนั้นลงไปได้ยังไง...บ้า...บ้าไปแล้ว”... ...”ดีนะ วิ่งหนีออกมาได้”... ...“แล้ว...หลังจากนี้ละ???...ต้นอิน...หลังจากนี้...จะโดนไล่ออกจากบ้านมั้ย หรืออาณะ จะเอาเรื่องนี้ไปบอกตายาย บอกพี่ยิปโซมั้ย...ชีวิตนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว...ไม่เหลือแล้ว”... ...”จะไม่มีใครรักแล้ว...ไม่มีใครรักเด็กไม่ดีอีกแล้วแน่ๆ”... ...”ทำไม ทำไม...ทำไม ทั้งโง่ ทั้งบ้าได้ขนาดนั้น”... ในทุกความสุขย่อมมีความทุกข์รอคอยที่จะเข้ามาแทนที่ หากแต่ความทุกข์ทรมานแสนสาหัสครั้งใหญ่หลวงในชีวิต ช่างมาเยือนเด็กตัวน้อยๆได้ว่องไวยิ่งนัก ' g4 E/ F. q( n9 d1 V0 \$ {" M; v
8 E+ \2 |! J' o. t
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ....ก๊อกๆๆๆๆ / ^. F! ]- }3 d) I+ O5 @
) R7 Y3 t4 D: ^6 d# ^
& k3 _3 h" s! y4 o- u& s
“ต้นอิน หลับหรือยังลูก???” ถ้าเป็นคนอื่น เจ้าของห้อง คงไม่ตอบรับหากแต่นั่น คือเสียงผู้ทำหน้าที่ยิ่งกว่าพ่อแม่แม้จะลากหัวใจดวงน้อยลงไปกองที่ตาตุ่ม ...”หรืออาณะจะเอาไปบอกยายแล้ว”... ทั้งที่สองตาใกล้จะปริ่มปริมาณน้ำตาแห่งความผิดจนจะทะลักออกมามะรอมมะร่อแต่เสียงเคาะประตูถี่ขึ้น ทำให้ ต้นอิน ต้องกลั้นใจตั้งรับ
4 a/ _, |7 O' d' B: u
/ t1 {$ L/ d8 t7 R8 \
เมื่อประตูไม้บานใหญ่หน้าห้องนอนเปิดแง้มออก ” ยายมีอะไรหรือเปล่าฮะ” กลับกลายเป็นเจ้าของเสียง และร่างสูงใหญ่ทำสองตาถลน 3 w2 z3 o0 h& e7 ?/ U
% b8 S. f* Q* j: S
* ]4 i/ Q- E# [5 C4 P6 v
“เจ้าณะ มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยจากันจะผิดจะไม่ถูกใจยังไงก็อย่าไปดุด่าหลานมาก” ผู้หญิงผมยาวดำขลับตั้งท่าจะหันกลับปล่อยให้ คนที่ยังยืนแข็งทื่อเพราะวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วได้แต่ส่งสายตาร้องขอ “ไม่ต้องกลัว ต้นอิน ...อาเค้าแค่มาคุย...แต่มีอะไร ยายกับตาอยู่ข้างล่างนะวิ่งมาเรียกได้” ยังไม่วายเป็นห่วงหลานสุดที่รักก่อนตัดสินใจเดินลงชั้นล่างไป น้ำเสียง สีหน้าท่าทาง ของคนเป็นยายดูปกติอาจมีแค่ความกังวลเล็กๆจนหลานชายที่คนในครอบครัวมักจะเรียกว่า... ลูกยาย... โล่งอกไปได้เปราะหนึ่ง ) s- c/ {% V& T0 q' b
& U. V, N# ?0 V9 l% y
แต่ไม่ทันไร . F6 h7 U# c- x) s7 X6 T
- Q' Z: k0 |: T1 b
7 h/ [8 K4 }7 \7 d D" W
“ยืนขวางทำไม ...เข้าไปคุยในห้อง”ทุกอย่างเกินจะคาดเดา เลยทำได้แค่ในทุกเสี้ยววินาทีกลางหัวใจใจตุ้มๆต่อมๆปล่อยให้อีกคน เดินเข้าห้องตามมาเงียบเชียบ ที่สุดเมื่อประตูปิดลงเป็นสัญลักษณ์ชัดเจนของการตัดขาดทุกอย่างจากโลกภายนอก
; p# ^0 P! P, W( i6 @4 U/ u
! h6 [5 b( j- F7 e
“มีอะไรอยากจะบอกอามั้ย??? ต้นอิน”
9 ?8 D& P; w$ R+ j6 j
% ^8 P9 h5 c8 l+ x9 K
% l _, h8 g" N. @) c# ?: T
ประโยคพร้อมจังหวะปะทะทั้งร่างยืนเต็มความสูงดันแผ่นหลังคนตัวเท่าไหล่ประชิดซอกผนังมุมห้องข้างประตูที่มีตู้เสื้อผ้าใบใหญ่กั้นไว้อีกด้านแล้วจับหันหน้ากลับมา เมื่อถูกไล่ต้อนให้จนมุม เด็กตัวน้อยๆเหมือนร่างกายถูกชัตดาวน์ปิดกั้นการรับรู้ทุกอย่าง สองตาปิดเกร็งฉับจมูกรู้หน้าที่อัตโนมัติเพราะแม้กลิ่นที่เคยได้รับทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้ก็ไม่รู้สึก
c3 c6 @, u; R1 A& l3 Y
, ~, X3 T3 H" u8 X
คงเหลือแค่ สองหู และเส้นสายแห่งหยดน้ำตาอาบแก้ม . @% Q9 p, h0 W( c! K8 @( ^3 y
1 A6 u9 M" I# A6 q4 j8 J# A" M
“คือ...มันใช่ เหรอ???ที่พอโดนจับได้ก็ไม่พูดอะไรเลย แล้วรีบวิ่งหนีมาดื้อๆอย่างงั้น ...ห่ะ!!!” ความปรวนแปรในอารมณ์ปะทุขึ้นอีกครั้งขณะท่อนขาเนื้อแน่นใต้กางเกงขายาวข้างหนึ่งแทรกเข้ากลางเรียวขาบางใต้ผืนผ้าตัวสั้นๆให้ฉีกขาแบะออก
$ j, d0 u7 ]3 v6 W% _* F) y$ e* j
1 q9 F5 P% ~4 q. ~3 {# P! b
ในมุมนั้น มีร่างเด็กตัวน้อยๆยืนกุมมือแน่นเกร็งตัวสั่น “เอางี้ ...สมมุติว่าคนนั้นเป็นอา...อาก็จะรีบพูดตรงนั้นเลย ว่าต้นอินขอโทษฮะอาณะ ขอโทษที่ทำอะไรลามกๆกับอาณนรินทร์แล้ววิ่งหนีกลับมาทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดให้...” / {+ X$ X$ s, ?) c7 b* f0 i- O5 B
( U' P; D# Y. u5 b0 x9 n
7 t) Y! _4 d) q8 j
; K+ I. {+ ~5 t e- |& ?: E0 |
!!!...
6 D3 V4 p+ ^+ Z
$ j9 e8 c; h7 O; G/ }3 R
% [/ _! l( _+ h$ _6 l3 k
# f+ ]4 D8 \5 Q1 G
5 W" ]# F' f4 l/ u
ดวงตากลมโตเบิกกว้างทันทีเมื่อถูกพันธนาการรัดแน่นด้วยความผิดตามที่เจ้าของประโยคน้ำเสียงเย้ยหยันที่ถาโถมเป็นค้อนหนักตอกย้ำลงมาตามด้วยสายตาทำหน้าที่ใบมีดร่วมกัน ทั้งทุบทั้งกรีดเปิดบาดแผลออกให้ฉีกกว้างกว่าเดิม ต้นอิน ไม่กล้าแม้จะเงยหน้าขึ้นไปมองด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายที่กำลังปิดกั้นทุกหนทางมีสีหน้าเป็นอย่างไร เพราะแทนที่จะดุด่าเกรี้ยวกราดตวาดใส่ไม่ยั้งเหมือนปกติ กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างยังแน่นิ่งมีเพียงเสียงจังหวะหัวใจสองดวงเต้นเสียงดังแสดงการมีชีวิต กระทั่งมือน้อยๆตัดสินใจออกแรงผลักลำตัวหนา
; v2 g9 V' O9 t. q- @4 U- y7 a" ^
" Z) q1 Y5 o( F- k. H/ `4 ?
“อะ อาณะ ...ต้นอินอึดอัดฮะ” “ทำไมต้องลนลานขนาดนี้ ...ฟังนะต้นอิน ...มองหน้าอาแล้วพูดขอโทษซะ...อาณะไม่ได้โกรธ หรืออะไร” แผ่วเบาแต่จริงจังทุกประโยคผสานลมหายใจส่งไอร้อนระอุสาดตามทุกคำก่อนความเงียบที่ดูท่าจะไม่มีจุดจบ เข้ามาเยือนทันทีในทุกเศษเสี้ยวเวลาเริ่มเดินตามเสียงหัวใจสองดวงกระหน่ำเต้นแรงไม่มีจังหวะดังก้องในซอกมุม 3 Z* X. O, }2 \6 g
4 O: m! I0 U1 G% q* ^: d* ?
คล้ายนานแสนนาน จนที่สุดหลังลมหายใจเฮือกใหญ่
! Z6 ?" s0 [3 c
! |+ B b6 \0 _9 p1 r
# P9 V! Y. Y5 S6 `" K6 j$ j
“อาณะฮะ!!! ต้นอินขอโทษ …ขอโทษที่ทำเรื่องไม่ดีไป” กระทั่งคำสำนึกผิดแผ่วเบาแทบไม่ได้ยินหลุดออกมาต้นอิน กัดกลีบปากเข้าหากันแน่นดวงตากลมโตกลอกไปมาทั้งน้ำตามหาศาลท่วมทั้งกายทั้งใจ แต่ คนผิดก็ยังไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย “ทำไมคิดอย่างนั้น...มันไม่ใช่เรื่องไม่ดีซะหน่อยที่ ผู้ชาย จะทำอย่างที่ต้นอินทำ... เข้าใจมั้ย??? ”คล้ายปลอบแต่ไฉนกลายเป็นย้ำความผิดจนเข้าไปกระตุ้นความรู้สึกซื่อสัตย์ในใจออกมาทันทีทันใด
6 o, G% S9 }4 V9 b
5 D$ e, E N4 d8 Z) J/ F$ P U
“ไม่ฮะอาณะ!!! มันไม่ดีเลย...ไม่ดีมากๆด้วย ไม่ดีเลยที่ตอนนั้นต้นอินเหมือนมีชีวิต”ฟูมฟายเสียงดังทั้งน้ำตาก่อนแผ่วลง ”...รู้มั้ยฮะ ...อาณะทำให้ต้นอินได้กลิ่นอีกครั้ง”สะกดกลั้นไว้เพื่อระรัวความรู้สึกเป็นคำพูดไม่ยั้งถัดไป “ ... แต่มันไม่ดี ไม่ดีๆมากด้วยฮะที่กลิ่นนั่นทำให้อาณะ กลายเป็น คนพิเศษ...อาณะเหมือนมีพลังทำให้จมูกต้นอินได้กลิ่นอีกครั้งในรอบหลายปี...มันดีมันดีที่สุดในโลก”
. _0 x. n5 u3 }: d
( k) f) R5 j. p0 L- M: C
“...แต่แค่...กลิ่นแบบนั้น ...ไม่ดี ...ไม่ดีเลยฮะ”
* [- k2 g! ]; a( b( S6 }' S5 O6 M" y! z
3 g5 w5 R& j9 c" }8 |
ยิ่งสารภาพบาป ยิ่งเปิดก๊อกน้ำตาไม่หยุดหากกับคนฟังที่กำลังยืนนิ่งอ้าปากค้างมองลงมา “คึ...คื...คคืออา ...อาดีใจมากนะที่ ต้นอิน ได้กลิ่นแล้ว ...แต่ว่า...” เจ้าของประโยคเหมือนต้องการกลืนคำพูดที่กำลังจะออกมาคืนหากแค่ช่วงลมหายใจก็จำยอม “แต่ว่าอา ...อา...อา แค่ก็รู้สึกแปลกๆ...ที่ต้นอินบอกว่า อาณะ... เป็นคนพิเศษ...”
# _' `: n; W6 D
1 q+ n; R5 h& E; g& w6 O5 T9 D
ใบหน้าชายหนุ่ม คลี่รอยยิ้มบางๆ “อา ...ไม่ได้ยินใครเรียก ...นานแล้ว” หัวใจดวงโตของคนที่ต้องซ่อนความรู้สึก...โหยหา... ไว้ข้างหลังเสียงดุด่า ซ่อนไว้หลังใบหน้าไม่สบอารมณ์ แต่ ภาพของเด็กตัวน้อยๆทำหน้าหงอยกลับเข้ามาย่ำยีทุกครั้งที่ได้พบเจอ # P9 d: l/ U9 j& R
- d l. t; M9 `7 }
และ เขาคนนั้นกำลังมอบน้ำหนักท่อนบนสู่อีกฝ่ายมากขึ้น
" y5 K& ?- s8 u% r: e3 k B
0 O$ e; T. v0 o5 x
) @3 F- q$ ]5 P' L: X' p
“ แล้วที่บอกว่า ...เป็นเพราะอาณะทำให้ต้นอินได้กลิ่น...” หัวสมองของคนอายุมากเริ่มพร่าเลือนเหมือนไร้สติเมื่อทุกอย่างของเด็กตัวน้อยร้อนลามลึกลงขั้วหัวใจ ทำเอาทั้งร้อน ทั้งอึดอัดคับแน่นจนต้องย่อตัวลงมาให้อยู่ระนาบเดียวกัน ปลายนิ้วหัวแม่มือร่นกางเกงวอร์มขายาวสีเข้มตัวนั้นลง ส่งผลให้ ความเป็นแข็งขืนของณนรินทร์ดีดเด้งปล่อยความคับแน่นสู่โลกภายนอกที่มีแค่ ตนเอง และ เจ้าของห้อง ) F' [; F7 f+ l! }% t5 V" U
: h) M) \6 Z# j" ~* T6 q
! e6 t7 N0 U- i7 l5 t* y1 B. `2 G
ในหัวสมองมีระเบิดปรมาณูนับสิบลูกถูกทิ้งระเบิดตูมอีกระลอกในแค่คืนเดียวมาพร้อมความรู้สึกวูบวาบจนคนตัวน้อยๆไม่รู้ตัวเลยว่าหน้าตัวเองกำลังแดงเถือกขนาดไหน “ทำไมต้องหน้าแดงด้วย... อาณะต่างหากที่ต้องเขิน ...เพราะอากำลัง...ทำ...ให้ต้นอินดูอยู่นะ” ทุกคำทุ้มต่ำเริ่มกดต่ำลงอีก ยิ่งคำสั้นๆคำเดียวในประโยคท้ายผสานสัมผัสของลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อต้นคอจนเผลอเกร็งร่างกายหนีบเรียวขาเข้าหากันอย่างไม่ทันรู้ตัวทำเอาอวัยวะตรงนั้นเสียดสีกับท่อนขาแกร่งผ่านเนื้อผ้า 1 q* p; x8 V* e9 |+ b/ Q4 a/ G! R
; j. I$ z( t6 e. p
O5 p3 _* e2 {6 p* }& D4 {* R
" Y6 i9 L8 @* [0 A S
หยดน้ำคลอตา ฉายภาพพร่าเลือน ...เหมือนฝัน... 5 t- u1 ?9 M$ _+ L
/ a4 ~# f0 x5 b3 r6 V3 w
+ K# \$ }: a; I5 h5 Y |. h; P3 Y/ Q
$ H, t q% F6 z
“แต่อาณะ ก็กำลังหน้าแดงเหมือนกันนะฮะ” ไอละอองจรุงหนักแน่นกระจายฟุ้งพุ่งตรงจากคุณคนนั้น มอบแรกรับสัมผัสเป็นคาวอ่อนๆตามด้วยความดิบคลุ้งหนักจนเซลล์ประสาทในจมูกตะกรุมตะกรามแทบไม่ทันก่อนมาหนักแน่นฝังเป็นอีกหนึ่งยีนแห่งการรับรู้เป็น กรุ่นกลิ่นหอมหวานฝังจำไว้เป็นอีกหนึ่งสู่สมอง “ไม่ใช่แค่หน้าแดง ...อาเยิ้มไปหมดแล้วด้วย...ต้นอินละครับ”ยากแล้วที่จะเชื่อว่าเป็นฝัน เมื่อได้ยินคำลามกออกจากปากคนไม่เคยพูดหรือสบถคำพวกนี้ออกมาให้ได้ยินแม้สักครั้ง
% W' x% j/ l, g. t( c( e$ J8 o" U
( @4 e9 V! L9 Z, c# B
คำ...เปลื้องตัวตน ในโลกหลังประตูบานนี้ ที่ผู้ชาย ในฐานะ อา อย่าง ณนรินทร์ กำลังปล่อยให้ความแข็งแกร่งของตัวเองออกมาท้าทายสิ่งที่ฝืนทนมาตลอด5 ปี A( d: ], D8 m' {- q; H( X! p
+ S. W. o* i+ i9 q
& u9 H7 p* A' F$ w6 I
“ต้นอินชอบมั้ย... ชอบที่อาณะทำ อยู่ตอนนี้มั้ย” . O( A, D* N1 v6 q" @$ r
- m3 h7 [$ T. E) Y$ k; x- R
6 c0 d9 l* Z. s
เสียงแหบพร่าทิ้งไออุ่นบนผิวมุกส่งกลิ่นน้ำมันกุหลาบชัดเจนส่งอุ้งมือข้างหนึ่งจังหวะ ขึ้นลง พร้อมเสียงแฉอะแฉะ รัดแน่น แล้วปล่อย คลาย กำอีกแล้วผ่อน แล้วกระชับ แนบแน่นหนึบ อีกข้างสอดกลุ่มผมสีน้ำตาล หากแต่ยังอดกลั้นฝืนไว้ไม่ให้จิกรั้งน้ำหนักได้ รูป กลิ่น เสียง การกระทำย่ำยีเด็กตัวน้อยๆในซอกมุมจนแข้งขาอ่อนลงเรื่อยๆ หายใจลำบากมากขึ้นมีแต่แสงวิบวับลอยในหัวสมองคล้ายกำลังตกอยู่ในความฝันแต่เป็นฝันอันแสนร้ายกาจจนกล้าเอ่ยบางอย่างออกไป ! z# B) f3 X h& |# z4 L! a
* e' z$ _2 C7 D* |
“ชอบ ชอบฮะต้นอินชอบที่อาณะทำ...ชะ...ช...ชอบมากด้วย”
, I( T( o( Y% k, I6 N
' P' g# T* ] f" [. }
, M5 X, u. h$ H( S0 W6 d
คำซื่อสัตย์บนโลกที่เวลาพากันหยุดหมุนมีแค่อุ้งมือน้อยๆถูกกระชากเข้าร่วมย่ำยีคุณคนนั้นผิวเนื้อร้อนๆ ชุ่มฉ่ำพร้อมกับที่ฝ่ามือใหญ่ขยับสาวความเป็นตัวเป็นต้น ผิวนุ่มๆบนอุ้งมือกอบส่วนหัวลูกพีชแทบไม่รอบแม้แต่อยู่ตรงนั้นนิ่งๆแต่กลับรับรู้การผุดซึมของหยาดน้ำสีใสออกจากร่องเล็กตรงกลางเนินเนื้อแดงเถือกอันเป็นต้นตอของกรุ่นกลิ่นจรุงรุนแรง ทุกสัมผัสจากร่างกาย ณนรินทร์ทำให้เด็กตัวน้อยๆรู้สึกมากเกินไปจนใบหน้าหยิกเกร็ง แนวคิ้วขมวดปม จมูกตะกรุมสูบแผงฟันขบกลีบปาก ลมชีวิตหอบกระเส่า หัวใจเต้นเร่า 7 W) u1 r) c* S8 l4 ~1 ~: k5 {9 D( }
6 Q, C' ?8 M$ K
; g* Q, x7 h# @
ฝ่ามือประดับเส้นเลือดสลักเสลาได้อย่างงดงามกอบมัดกล้ามเนื้อมหัศจรรย์แห่งเทพเจ้าส่งผิวเนื้อส่วนฐานจรดกลางโคนขึ้นลง ส่งต่อให้อุ้งมือนุ่มนิ่มเริ่มร่วมเทิดทูนบูชาโดยมีสัมผัสแห่ง ผิวกาย สัมผัสแห่งกรุ่นกลิ่น และสรรพเสียงทุ้มต่ำในลำคอผสานลมหายใจติดขัดหนักหน่วง ท่ามกลางเสียงสองหัวใจเต้นถี่รัว ' r1 z" A; j9 Y: f6 h# v
+ F# L |: H" i7 z3 [0 d
- Q5 @" G/ O' w. W F3 l
ห้วงเสพสมสุนทรีย์ที่...เวลา ไม่ได้มีค่ากว่า...ความรู้สึก / t/ I4 ]3 O3 ?9 H2 i: C! |
0 o0 b2 ]! P8 Z5 k& V1 F n0 F; [
. G+ R; F3 g5 S
5 Y: [, k! x/ G( h: J
l9 K7 @3 Z* N! r: k1 B
“อ๊ากกกกๆๆๆ.....”
4 A. c5 g1 o( A6 {! O; q
- J+ { Q+ q$ R
2 j% d3 ~) \* q; J
- ]5 C& K" y4 \' T4 R1 k7 D
% V. | z9 |& O! k% ?) z5 c
3 i$ B* w( c! h9 N Q( f
เสียงน่าฟังอย่างประหลาดไม่ใช่เสียงร้องออกมาเต็มเสียงแต่เป็นโทนเสียงแตกพร่าที่เปล่งออกจากลำคอด้วยโทนทุ้ม ต่ำ ที่ยิ่งได้ฟังกลับทรงพลังให้หมกมุ่นลุ่มหลง ฉับพลันเศษเสียววินาที ลูกตาสีรัตติกาลขยายกว้างส่งสายตาคมกริบเคล้าน้ำตาพุ่งปะทะสองตากลมโตรื้นหยดน้ำไม่ต่างกันรับเสียงคำรามลั่นหนักแน่นในลำคอสะท้อนมุมเล็กๆดังก้องทั่วห้องกับจังหวะกระตุกกลางมือน้อย และมวลคั่งพุ่งพลุสีขุ่น
2 }) M3 a4 z1 v |
# }, H6 R X/ N" X' D
หนึ่งสอง สาม ระลอกแล้ว ระลอกเล่า จน สี่ และห้า . p8 v9 E7 t2 E0 R# X' i. O
" C9 J, E. F8 \) H0 z' a
5 g+ Z* [- n8 P1 m) ?! Q& _3 ~9 e
ละอองไอสีเมือกขาวขุ่นปลิดปลิวความระยิบระยับแวววาวไล้วนเป็นเกลียวพายุหมุนทั่วท้วนทั้งร่างกายส่งพลังงานทั้งหมดที่มี สูบ สูด ความคาวหนัก ผสานเนื้ออบอวนดิบ ทึบแน่นชัดติดจมูก มาตอกย้ำฝังลึกเป็นอีกหนึ่งยีน
: f+ H. w& t) t4 ^* Y
... กรุ่นกลิ่นระว่าง...เรา + S! z) G5 h- }. X+ S
% |& r- H. M, E6 g! I4 s% E
อีกกลิ่นมีชื่อ ที่คัดเค้นจากทุกความเป็นตัวตนร่วมกัน “วันหลังอาณะมา...เล่น...แบบนี้กับต้นอินอีกได้มั้ยครับ” หัวใจซีกหนึ่ง ส่งพลังให้เปลื้องคำว่า... เล่น...แบบเด็กตัวน้อยได้เล่นของเล่นแบบใหม่ที่ดูแล้วน่าจะถูกใจไม่น้อย เหมือนที่กำลังผุดขึ้นใต้แผงอกนี้ และก็เพราะความเข้มข้นของเนื้อมวลเมือกมหาศาลจากอวัยวะที่ยังแข็งแรงกลางอุ้งมือหลังสาดทุกมิติของความเป็นตัวตน แต้มทั่วเสื้อผ้า ลามขึ้นข้างแก้ม เลยไปติดขอบผนังขอบตู้ รวมตัวในทุกทิศทางส่งกลิ่นจรุงสดใหม่อัดแน่นติดปลายจมูกทำร้ายเด็กน้อยในซอกมุมได้อย่างแสนสาหัส
* |! j' a$ p' P2 j/ P7 J- `8 }
คำตอบของคำถามนั้น จึงหลุดออกไปแผ่วเบาในลำคอ
" ]7 c& j \1 k& A0 ] Y. }6 N
: S- v1 y# s. O4 k& s9 T: Y
7 d+ Z2 D, y# v2 r
“อือ...” , j+ E6 P0 T6 G: w
. M1 ^- U" \9 h d* R; x
* _0 K& A- h7 c4 k D
แค่ได้ยิน หัวใจอีกซีกกลับลุอำนาจสั่งการให้ริมฝีปากหนาของตนเองยกยิ้มสองตาสีรัตติกาลเบิกกว้างแผ่รังสีอาฆาต
$ {+ Z! S+ m, ~) P' P) y( ]$ s
: Y( h+ G1 c" n/ Q! m' e
$ P; L1 C7 W+ m6 W( x
2 ^* U6 s! y, j; {) c% `
...”เป็นไปตามแผน”...
* m* v2 a$ Q, H" Z- P: D
* C3 g% o* r) C4 ?; r6 y
% s4 f* L; P8 L- z; @5 G- r
8 w4 {5 Y; G& I8 Z8 U- W! Y
) S2 k- R; m. }, a" A @+ e! }3 p
3 R+ S) ]* }) C/ X% P
+ D j8 a* d* z% j
3 G: V7 H0 ?2 o" k$ Z' m
" @6 a" _4 H9 ~$ z
: T# s; q6 t/ R3 U d
0 \6 E/ b H' F/ c0 M
5 ]# L* |$ H ?* N1 m, `+ h
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2022-11-10 13:29:09
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2022-11-10 15:41:12
โพสต์ 2022-11-10 20:48:35
โพสต์ 2022-11-12 16:34:01