รักพ่อดินที่สุดในโลกเลย ♥ [10]

Vitamin25

เมื่อวันเวลาผ่านไปได้สักระยะหนึ่งเราก็เริ่มเข้าใจในสิ่งที่พ่อดินสอนและบอกเราตลอดว่าอย่าไปสนใจคำพูดของคนในหมู่บ้านมาก
เพราะสุดท้ายมีเรื่องใหม่เข้ามา(ในทางที่ไม่ดี)ของใครสักคนในหมู่บ้านหรือละแวกใกล้เคียง
คนนั้นก็จะตกเป็นเป้าและเป็นประเด็นต่อทันทีส่วนเรื่องพ่อดินก็แทบไม่มีใครสนใจและพูดถึงอีกแล้ว
* N! D7 Q: d' o; Q5 S
; i. \+ c' g" v9 W/ n; l9 G4 x5 K! rตอนนั้น เราถึงได้เข้าใจว่าที่พ่อเขาสอนและบอกว่าไม่ให้ใส่ใจ มันหมายถึงอย่างนี้นี่เอง...
1 l" q" o" H# d4 a9 Z% E! Z
8 [  M% p& }: |8 o/ f

-------

. U' }& h+ n+ k% R5 p! }
“พ่อดินฮะ วันนี้พ่อดินไปส่งผมที่บ้านเพื่อนหน่อยได้มั้ยฮะ?” เราบอกพ่อเขาในขณะที่พวกเรากำลังนั่งกินข้าวเช้ากันอยู่
8 X' n/ A: u6 c6 f4 T6 k
4 w( ]- ^6 h& V- v; B* ^: n- D: ^“หือ...หนูไปทำอะไรบ้านเพื่อนเหรอครับไอ้ตัวแสบ?”

5 D9 Y- Q) d" k: _  n% N' Y“พอดีว่า ผมต้องไปฝึกซ้อมวาดรูปกับเพื่อนเพราะอาทิตย์หน้าจะมีประกวดงานวิชาการฮะ”
จากนั้นเราก็เริ่มอธิบายให้พ่อเขาฟังว่างานประกวดวิชาการคืออะไรแล้วเราต้องทำอะไรบ้าง
) S; [) a& n2 N% B( H
แล้วด้วยความที่โรงเรียนเราค่อนข้างเล็กเด็กที่เก่งและสามารถส่งไปแข่งระดับตำบลได้เลยมีน้อย
ครูเลยคัดเอาเด็กที่มีความรู้ความสามารถของระดับป.4-ป.6มารวมกันแล้วก็จัดแบ่งว่าใครทำอะไรได้บ้าง
/ p( h+ O6 D% g4 l" r1 q% s( q
: \: i. D- ]; f+ fจำได้ว่าปีนั้นเราโดนจับลงแข่งหลายรายการเลย ไม่ใช่เพราะเก่งอะไรนะแต่มันไม่มีคนลง
& F# [( |7 O: V- Aแล้วครูใหญ่เขาอยากให้เด็กในโรงเรียนได้ลงแข่งทุกรายการเลยอย่างน้อยก็มีโอกาสลุ้นรางวัลชนะเลิศมากขึ้นอะไรแบบนี้มั้ง
( N: g' C( W, S3 k
ปีนั้นเป็นปีแรกที่เราเริ่มได้ไปประกวดเป็นตัวแทนของโรงเรียนก็รู้สึกตื่นเต้นพอสมควรเลย
) O- ~! ]% e' R0 B2 e9 O8 hจำได้ว่ามีแข่งตอบคำถามวิชาภาษาไทย ประกวดร้องเพลงไม่ได้เป็นคนร้องเพลงเพราะอะไรนะ 55555
; J: {9 i# g! p0 Y
แต่ว่าตอนนั้นลำดับชั้นป.4, 5, 6 เขาจะมีเพลงบังคับมาให้ร้องซึ่งพวกพี่ๆที่ลงของป.5และป.6 แล้วจะมาลงแข่งไม่ได้
( ?/ r; }% v5 q$ {" yเพราะงั้นเพลงประกวดร้องของป.4ก็เลยเหมือนกึ่งๆ ให้เราลงแข่งไปแทน
) T0 {; W! F4 ?0 s1 ]

เหมือนเขาก็ไม่ได้คาดหวังรางวัลจากตัวเราแค่อยากให้มีคนลงในรายการนี้เฉยๆ เพราะยังไงเราก็ไปประกวดตอบคำถามอยู่แล้วงี้
4 u* y6 {* C" I" b* F3 h
และรายการประกวดอันสุดท้ายที่เราจะต้องไปซ้อมบ้านเพื่อนเนี่ยก็คือประกวดวาดรูปแบบกลุ่มที่มันตกมาอยู่กับเด็กป.4อย่างพวกเรา
เราคิดว่าตอนนั้นเด็กน่าจะไม่พอเพราะพวกพี่ป.5กับป.6 แต่ละคนก็ถูกจับแข่งในหลายรายการไปแล้ว
แล้วเหมือนเขาให้โจทย์มาว่าเป็นการวาดรูปแบบกลุ่มสามคน
# C( q' ]( k4 aซึ่งที่ครูเขาให้พวกเราซ้อมวาดและช่วยกันระบายสีมันคือกระดาษหนึ่งร้อยปอนด์แผ่นใหญ่มาก

ทีนี้คนที่ลงแข่งวาดรูปกับเรา ก็จะมีคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนผู้หญิง พ่อกับแม่เขาไม่ให้มาแน่นอนเพราะอยู่คนละหมู่บ้านด้วย
3 l+ j$ G; C! J* jเราก็เลยนัดแนะกันว่างั้นจะไปฝึกซ้อมวาดรูปที่บ้านเพื่อนคนนี้กัน
: L+ q6 Q6 h- r
4 X9 W7 j* a: L* m0 S1 yซึ่งคนที่ลงในรายการนี้ด้วยอีกคนก็คือ สอง...
1 r- w9 O- R3 x( j2 w
" e- f; E. L* [6 hครูให้สองมันลงแข่งในรายการอื่นเหมือนกัน น่าจะประกวดคัดลายมือ และประกวดมารยาทมั้ง
( @- y) e8 j5 m5 p
9 T0 S* o' a9 K" k/ @* r1 bไม่รู้จะมีใครพอเห็นภาพมั้ย คือสองถ้ามองภายนอกจะเป็นเด็กที่เรียบร้อย(แต่มันไม่ได้ตุ้งติ้งเหมือนเรา)
: ?0 J/ O6 T9 M# Bและค่อนข้างมีมาดที่นิ่งพอสมควร แต่หน้ามันไม่ได้บึ้งตึง มันจะยิ้มแย้มไหนจะเสื้อผ้าที่รีดเรียบแปล้กว่าเด็กคนอื่นทั่วไปในโรงเรียน
/ t# i. o( ^2 C6 ?ทำให้บุคลิกของสองมันค่อนข้างจะดูโดดเด่น

ถึงสองมันจะเป็นเด็กผู้ชายที่มีผิวสีแทนแต่ถึงอย่างนั้นผิวพรรณมันก็ดูสะอาดสะอ้านมาก
คือเห็นปั๊ปจะรู้เลยว่านี่แหละลูกคนมีตังค์ คนมีอันจะกิน ลักษณะของไอ้สองมันจะเป็นประมาณนี้เลย 555555

4 i8 V- G- C* t7 m3 H6 {0 q“พ่อดิน มีอะไรรึเปล่าฮะ?” เราถามขึ้นทันทีที่เล่าจบเพราะเห็นพ่อเขาทำสีหน้าเหมือนครุ่นคิดอะไรนิดหน่อย
7 ^+ O, j3 a- @  B% u7 o/ Z
5 x5 h" L: u6 l4 ^4 `3 Y5 n“อ้อ...เปล่าจ้ะ...คือ ตอนแรกพ่อว่าจะชวนหนูไปขี่รถเที่ยวน่ะเพราะวันนี้พ่อไม่มีงาน แต่ไม่เป็นไร ไว้วันเราไปเที่ยวกันวันอื่นก็ได้เนอะ”
2 h! Q' t; ^2 \! m
) z5 r- l, _! A. f) Z7 Tพอพ่อดินพูดจบเท่านั้นแหละ เราชะงักกึกทันทีเลย รู้สึกลังเล เริ่มไม่อยากไปซ้อมที่บ้านเพื่อนซะแล้วสิ...หรือว่าจะไม่ไปซ้อมดีนะไปเที่ยวกับพ่อเขาดีกว่า
4 d* n- L* @+ q1 q! x
8 s4 x! D9 N  Y" _' k4 H“หึ!”พอเห็นพ่อดินกระแอมพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และมองมาที่เราเราก็รู้สึกเขินนิดหน่อย สายตาที่พ่อเขามองมา
) D. P. J$ p% d5 r/ \9 e; Qเหมือนกับพ่อเขารู้ว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่เลย...

“อะ...อะไรหรอฮะ?...”
; h: u6 Q$ _) S6 \' g2 x( @
0 d6 z9 f- ]2 h$ z7 K9 ]! B“แนะ...ไม่ต้องคิดจะหาเรื่องไปเที่ยวกับพ่อเลยไปซ้อมวาดรูปกับเพื่อนนั่นแหละ เดี๋ยวหนูแข่งเสร็จก็ว่างแล้ว
เราค่อยหาเวลาไปเที่ยวกันใหม่ก็ได้ ตกลงมั้ยครับ? ไอ้ลูกหมา”

“ตก...ลง...ฮะ...”เราทำหน้าบู้ตอบกลับไป ทำไมพ่อเขาถึงได้รู้ทันความคิดเราทุกทีเลยนะ เป็นหมอดูรึไงเนี้ย?!

( I/ b2 T, k! ?- r8 x" @1 v

----------

" J: w6 N$ k) g
พอถึงเวลาแปดโมงตามเวลานัดหมายพ่อดินก็ขี่มอเตอร์ไซค์พาเรามาส่งที่บ้านเพื่อนทันที
) J( ]& Y* v( f9 F
' d. k1 |  C9 L$ M% Mก่อนที่พ่อเขาจะกลับมีการเยาะเย้ยเราอีกว่า ‘ตั้งใจซ้อมนะครับคนเก่งเดี๋ยวพ่อกลับไปรอที่บ้าน แล้วนอนเปิดการ์ตูนดู’
พร้อมกับยักคิ้วให้เราหนึ่งที แล้วขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับไป...

' p  G2 J+ W" X* R, h, {พ่อดินอ่ะ!!!
1 A8 \. h7 V' E3 _' f! c
( B0 M$ D- A" n) A9 A- J) j“อ้าว... สองยังไม่มาหรอหนิง”เราเดินเข้าไปทักทายเพื่อนเจ้าของบ้านพร้อมกับถามหาสองทันทีเพราะเห็นว่าถึงเวลาที่พวกเรานัดกันแล้ว

( x# V# J+ V' b1 E“อ๋อ มันมาแล้วละ แต่เมื่อกี้วิ่งไปเข้าห้องน้ำละมั้ง?” หนิงตอบพลางจัดที่จัดทาง และเอาเสื่อมาปูบนแคร่ที่ตั้งหน้าบ้าน
; D/ P2 L0 |' ]6 W: W! |1 H
ที่หน้าบ้านของหนิงมีต้นมะม่วงอยู่สามสี่ต้นก็พออาศัยร่มเงาใต้ต้นไม้นี่แหละให้พวกเรานั่งซ้อมนั่งฝึกกันได้อย่างสบาย
3 D. Z, q2 W& ]$ U( v$ {โดยที่ไม่ต้องเข้าไปรบกวนพื้นที่ในบ้านของหนิง
- b/ Z( S2 J+ ~6 w2 R. K9 a" Y. _
สักพักสองมันก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับยิ้มทักทายเรายอมรับตามตรงว่าทีแรกก็อึดอัดนิดหน่อย
เพราะเราก็กลัวว่าถ้าอยู่กับไอ้สองมันสองคนเพียงลำพังอีกมันจะชอบชวนเราคุยเรื่องแปลกๆ
ซึ่งเราไม่อยากคุยเรื่องอะไรแบบนั้นกับมันอีกแล้ว...

ดีที่ว่าการแข่งครั้งนี้มันเป็นทีมสามคนอย่างน้อยก็มีเพื่อนผู้หญิงอยู่ด้วยไอ้สองก็คงไม่กล้าพูดอะไรแปลกๆออกมา


เท่าที่จำได้ การฝึกซ้อมของพวกเราวันนั้นมันไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่
การทำงานร่วมกันโดยที่มีเฉพาะเด็กๆเนี่ยมันยากจริงๆนะ ไหนจะเรื่องการหน้าที่
ความเห็นเรื่องแนวคิดของรูปวาดที่ออกมาไม่ตรงกันอีกกว่าจะได้เริ่มวาดก็ปาไปเกือบสิบโมงแล้ว...
% T- M2 [! y1 l# E6 _' ^
; M/ H4 I! j9 ?. v5 J' kเวลาผ่านไปสักพักใหญ่รู้ตัวอีกทีก็เหมือนว่าได้ยินเสียงเครื่องของรถมอเตอร์ไซค์พ่อดินดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
1 T2 V, @/ |. \: ^6 H
% f0 R- O( o4 F" p- l8 tเราเลยกระโดดลงจากแคร่แล้ววิ่งไปดูนาฬิกา ก็เห็นว่าเป็นเวลาบ่ายโมงเป๊ะๆ
! d1 G9 {' j3 o) w
“ยังไม่เสร็จเลยฮะพ่อดิน...” เรารีบวิ่งไปบอกทันทีที่เห็นพ่อดินจอดรถตรงหน้าบ้านรู้สึกเกรงใจพ่อเขาเหมือนกัน ถ้าจะให้มารับเราใหม่อีกรอบ...
3 U9 t* _+ F, M; Z* q* T" h$ O3 L
+ g2 n4 P  p( b, C4 O“ฮ่า ดูทำหน้าเข้าไอ้ตัวแสบ ไม่เป็นไรจ้า...เดี๋ยวพ่อรอก็ได้”


6 Z, D, u5 u0 c+ O. {# S* @! a4 O“งั้น...เดี๋ยวพ่อมานะ ไปร้านค้าแถวนี้ก่อนหนูจะเอาขนมมั้ย?” พ่อดินถามพลางลูบหัวเราไปมา
- U7 B5 `2 P5 M) g
0 \# X+ ]% t3 O: s* U, t$ q% }“ไม่ฮะ”เราส่ายหัวปฎิเสธไปเพราะตอนนั้นเริ่มรู้สึกไม่อยากกินอะไรจริงๆอยากรีบวาดรูปให้เสร็จ เผื่อมีเวลาเหลือจะได้ไปเที่ยวกับพ่อเขาต่อ
/ o5 x- B, j9 t" A& a
“อ่ะๆ งั้นหนูไปวาดรูปกับเพื่อนต่อเถอะ เดี๋ยวพ่อไปซื้อขนมมาฝาก”

หลังจากนั้นไม่นานพ่อดินก็ซื้อพวกขนมของกินและน้ำอัดลมขวดใหญ่มาเยอะแยะเลย
: U3 z- K4 X2 ~& h# _* S  dพร้อมกับเข้าไปทักทายและเอาของที่ซื้อมาไปฝากพ่อแม่ของหนิงที่เป็นเจ้าของบ้าน

จากนั้นพวกผู้ใหญ่เขาก็ชวนคุยอะไรกันไปเรื่อยเปื่อย พอเห็นแบบนั้นเราก็โล่งใจ
เพราะทีแรกเราก็กลัวว่าพ่อเขาจะมานั่งรอเราแล้วรู้สึกเบื่อ
8 g6 b/ ]- t' U" c$ Q( @; I
( \5 Z2 W3 \% Dแต่ว่า...สองเนี่ยสิ มันดูตัวเกร็งผิดปกติ สีหน้ามันดูตื่นๆแปลกๆเวลาที่พ่อดินเขาเดินมาหาเรา

เวลาผ่านไปจนบ่ายสามโมงกว่า เราก็วาดและระบายสีลงในกระดาษใบใหญ่นั้นจนเสร็จ
แต่ผลงานออกมาไม่เป็นที่พอใจสักเท่าไหร่ เพราะเราช่วยกันวาดและช่วยกันระบายสี
งานที่ออกมาบนกระดาษมันค่อนข้างจะไปคนละทิศละทางพอสมควร
$ a6 c/ s3 X+ }4 C6 C
แต่ว่าพวกเราก็ต้องหยุดการซ้อมไว้เพียงเท่านั้น ถึงมันจะเป็นเวลาแค่บ่ายสามกว่าๆ
& c* \1 \& h: \7 mเพราะถ้ามาฝึกเริ่มวาดในกระดาษแผ่นใหม่น่าจะกินเวลาจนเย็นมากแน่ๆถึงจะรู้สึกว่ามันยังออกมาไม่ดี
# k  x7 J7 |6 @9 _แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วเอาไว้ไปฝึกกันต่อที่โรงเรียนแล้วกัน...
( V( ]. n9 k4 \, U
% L( m$ F% P2 @) u, m! y! V( q6 A4 M“งั้น เรากลับบ้านก่อนนะหนิงเอ้อ...สองจะกลับพร้อมกับเราเลยรึเปล่า?”
) M; x- q/ A7 \$ R4 B
“พ่อดินฮะ ไปส่งสองด้วยได้มั้ยฮะ สองมันก็อยู่หมู่บ้านเดียวกับเราเลย”เราเงยหน้าหันไปถามพ่อดิน
! j) n- L) l' ^5 |! C. Vเพราะกลัวว่าถ้าเรากลับไปไอ้สองจะนั่งเหงาอยู่คนเดียวดูท่าหนิงเองก็อยากเข้าบ้านแล้วเหมือนกัน
% L8 [( D# j% C& _: z% X
$ c5 ^$ X3 }' u* C$ l7 `“ได้สิ” พ่อดินหันมายิ้มให้
5 z3 g: u  F' d& E4 m2 I! N
& |9 C0 a0 _4 e& G1 j) h“อะ...เอ่อ...เดี๋ยว...เรารอพี่มารับดีกว่า” สองตอบกลับมาด้วยสีหน้าละล่ำละลักเหมือนไม่ค่อยกล้าเงยหน้ามองและสบตากับพ่อดินเขาเท่าไหร่
5 G9 V5 n2 V( H1 W/ P, v
“หรอ...เอ้อ งั้นเราไปก่อนนะ ไว้เจอกันที่โรงเรียน” พอเห็นท่าทีของสองมันเหมือนไม่อยากไปด้วย เราก็เลยไม่ตอแยถามต่อ
9 p+ t! \0 U4 p* v# ], a  y* \

9 l# g+ y' N8 c# k% e0 I# ^เราเลยบอกลาหนิงพร้อมกับเดินไปไหว้พ่อกับแม่ของหนิงเพื่อขอตัวกลับบ้านก่อน
3 W: e. G) ]* f. c( T
+ x( q* d) J. q# Y5 [เฮ้อ สุดท้ายที่มาซ้อมกันเองเนี่ยก็แทบไม่ได้อะไรเลย เสียเวลามากรู้งี้ไปเที่ยวกับพ่อเขาดีกว่า...
& {4 g. V/ m; A) ~

--------

- N7 d5 t7 q3 _( iพอถึงวันที่ต้องไปโรงเรียน ช่วงนั้นพอเข้าช่วงบ่ายทีไรเราจะต้องแยกออกมาซ้อมวาดรูปกับพวกสองทุกวันเลย
กว่าจะวาดเสร็จก็ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว แต่เราก็ยังกลับบ้านไม่ได้เพราะต้องไปซ้อมร้องเพลงต่อที่หอประชุม
* {8 e' ]% y# {6 R: L( I
! U5 M5 s. x3 Bหอประชุมของโรงเรียนที่ต่างจังหวัดอ่ะเนอะ ก็จะเป็นเหมือนห้องโถงโล่งขนาดใหญ่หลังคาสูงโปร่ง แบบสูงมากกกกกก
1 q; x% W" Y. [! O" ^แล้วก็มีกำแพงกั้นรอบๆ ความสูงประมาณเลยหัวเรานิดหน่อย(หรือว่าตอนนั้นเราเตี้ยเกินไปก็ไม่รู้ 55555)

1 l- b4 h! I7 ]) i3 n. `/ u! Aครูจะพาพวกนักเรียนที่ต้องแข่งรายการประเภทที่ขึ้นไปโชว์บนเวที ไปซ้อมที่หอประชุมนี้
2 i. C* d% B" m. p- a7 Qเพราะจะได้รู้สึกเคยชินกับเวทีไปในตัว พวกคนที่มาซ้อมก็จะมีคนที่ประกวดรำวงมาตรฐาน, อ่านทำนองเสนาะ, และประกวดร้องเพลง

จนถึงคิวเรา ยอมรับว่าทีแรกก็มีเขินๆ เกร็งๆ บ้างนิดหน่อย เพราะมีพวกนักเรียนที่วิ่งเล่นแถวนั้นก็มายืนดู
ไหนจะพวกเพื่อนๆ เราอีก แต่ก็พยายามตั้งสมาธิให้ดีตามทีครูบอก
แต่มันก็จะมีบางจังหวะที่เรารีบเร่งจังหวะเพื่อให้เพลงจบเร็วจะได้ลงจากเวทีไวๆสักที

แต่เพลงที่เราต้องไปใช้แข่งเป็นเพลงช้าไง พอเราเร่งจังหวะปุ๊ป ก็โดนดุเลย
เพราะครูบอกว่าถ้ารีบร้องแล้วรีบลงจากเวทีแบบนี้ไม่เอา ให้เอาใหม่ ครูบอกร้องไปตามจังหวะไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรีบ
8 O9 {9 [4 o0 R& n! G
เราก็ค่อยๆร้องไปตามที่ครูบอก สายตาก็พยายามสอดส่องมองไปไกลๆไม่มองหน้าเพื่อนที่นั่งดูอยู่ข้างล่างเวที จะได้ไม่เขิน แต่ว่า...

) M) M( P% Y2 ~% ?& nสายตาเราเดินมองไปเห็นร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ดูคุ้นตา เดินตัดผ่านสนามฟุตบอลและกำลังมุ่งตรงมาทางนี้

พ่อดิน!!!
7 U6 ]+ ~2 V( \; p( U& W
8 j, G# C( F4 d+ J" Jลืมบอกไปเลยว่าวันนี้เราเลิกช้า เพราะต้องอยู่ซ้อมร้องเพลง พ่อดินเขาคงมารับ แล้วไม่เห็นเราออกไปหน้าโรงเรียนแน่ๆ
ไม่รู้ทำไม พอเห็นว่าพ่อเขากำลังเดินมาทางนี้เราดันเผลอกลับไปร้องเร่งจังหวะให้เพลงมันจบเร็วๆอีกแล้ว
; n$ @- L, O* F6 C8 |$ z- U
5 Z$ K- ~; d; Q! Y0 F1 U! jเขิน...มันเขินมาก ทำไมรู้สึกเขินพ่อเขาขนาดนี้ก็ไม่รู้

แน่นอนว่าสุดท้ายก็โดนครูดุไปอีกรอบจนได้ ครูก็เลยให้เราลงมาพักก่อนให้คนอื่นขึ้นไปซ้อมต่อ
0 ]" ^, I9 ^: c
พอพ่อเข้าเดินมาหาพร้อมกับยิ้มหน้าบานมาเลย เราก็รีบวิ่งไปกอดทันที
4 \& W& f# j: R. D8 `5 m
+ R% @8 U7 i# }+ _1 K0 z  d8 v“เอ้า! เป็นอะไรเนี่ยไอ้ตัวแสบหนูร้องไห้ทำไม?!” พ่อดินถามด้วยความงุนงงกึ่งหัวเราะ
' M9 E. h) _: r9 r. Z. z
“ปะ...เปล่าฮะ...ผม.........เขิน อ่ะ” เราตอบกลับด้วยท่าทีที่เขินอายนิดหน่อย
' J8 R8 Y% D( wก็ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ แต่มันเขินอ่ะ เขินจนร้องไห้ งงตัวเองมาก 55555
2 h1 V, m7 q6 }: h
“แล้วกัน คนเวลาเขินเขาก็ร้องไห้กันเหรอ? หืมมมมเจ้าน้ำตาจริงพ่อคุณเอ้ย” พ่อดินย่อตัวลงพลางยกเสื้อมาเช็ดคราบน้ำตาให้

+ Q# g6 G4 L& R0 }" D. G5 E1 y/ T$ g% x“ดูๆ แหม...ไม่ค่อยเลยนะยะคุณมนัสวิน พอผู้ปกครองมารับหน่อยถึงกับน้ำตาเล็ดน้ำตาไหล
กลับมานี่เลย ไปล้างหน้าล้างตาแล้วเดี๋ยวเตรียมตัวขึ้นซ้อมต่อซ้อมร้องให้ผู้ปกครองคุณเธอฟังด้วยเนี่ยแหละ ดูซิจะเขินอีกมั้ย?”
คุณครูออกมาดู ก็เห็นพ่อเขากำลังลูบหัวปลอบเรา ก็ทักแซวขึ้นมาทันที
9 l8 S& y1 e( Z9 s/ d; o
: c9 _, z0 H7 _6 i3 O“ไม่มีอะไรหรอกครับ พ่อคนนี้เขาร้องไห้เก่งเป็นประจำอยู่แล้วบ่อน้ำตาตื้นสุดๆ” พ่อดินหันไปทางคุณครูแล้วยิ้มให้ก่อนจะขยี้หัวเราเบาๆ

; d6 ^8 r( S3 X: L; p7 o* u! ]หุย ได้ทีรุมกันใหญ่เลยนะ...

อันที่จริง ที่เราร้องไห้ ก็ไม่ใช่เพราะว่าครูเขาดุหรืออะไรหรอกนะเพราะครูคนนี้เขาก็ชอบแซวเล่นกับเราประจำ
8 Z2 l* a" W7 m# Fแต่ที่เราร้องเพราะมันรู้สึกเขินจริงๆ มันเหมือนพอเขินมากๆก็กดดัน แล้วรู้สึกว่าทำไมไม่ได้พอเห็นพ่อเขามาก็บ่อน้ำตาแตกไปเลย

$ N7 L" S2 }! t' n: Q0 bหลังจากเราไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำ ก็กลับมาตั้งสมาธิครูก็พยายามบอกให้เราสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ
6 e& X8 p: w0 S+ ~9 y* g  B4 p) hแล้วนึกภาพว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้ร้องเพลงปล่อยเสียงออกมาให้สุดแบบเหมือนว่าอยู่คนเดียวไม่มีใคร
* t5 K; i" A. N7 @0 I, E+ e$ A+ ^
พูดดูเหมือนง่าย แต่ทำจริงเนี่ยสิยากมากสุดท้ายการซ้อมวันนั้นจบลงด้วยเราร้องจนจบเพลงโดยที่ไม่เผลอเร่งจังหวะ
แต่น้ำเสียงก็คือเกร็งมากถึงอย่างนั้นพ่อดินก็ยังยืนยิ้มและปรบมือให้ตอนเราซ้อมร้องเสร็จ

เสร็จแล้วครูก็เรียกรวมตัวอีกครั้ง แล้วบอกให้ทุกคนกลับไปซ้อมที่บ้านต่อเพราะเหลือเวลาอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแข่งแล้ว...

: L. k8 O8 x2 K: i- S

--------

ตลอดทั้งอาทิตย์นั้น เราวุ่นวายอยู่กับการฝึกซ้อมวาดรูปและร้องเพลงเป็นส่วนใหญ่ส่วนที่ไปตอบคำถามวิชาภาษาไทย
5 o0 Q# _1 p, Z& rครูเขาก็ไม่ได้ติวอะไรให้มากมาย แค่ให้เราไปอ่านมาแล้วเดี๋ยวก่อนวันไปแข่ง ครูเขาจะลองทำข้อสอบจำลองให้เราซ้อมทำดู
# g# }0 f# \1 j& s: {ก็ไม่น่ามีอะไรยาก ขอแค่เราอ่านหนังสือมา
+ q' r7 h, ^/ d5 l, M
1 S% G8 @8 |6 j8 pส่วนการซ้อมร้องเพลงพอขึ้นไปร้องเวทีหลายวันเข้า ก็เริ่มชินอย่างที่ครูเขาบอกจริงๆแต่ก็ยังมีเกร็งบ้างนิดหน่อย
1 H% ]) w7 y" \5 s4 @( U* J, z/ B
ที่ยากที่สุดคือการวาดภาพระบายสีแบบสามคนเนี่ยแหละเพราะถ้าต่างคนต่างช่วยกันวาดและระบายสุดท้ายมันจะลงเอยด้วยความต่างคนต่างวาดอ่ะ
7 w& ]7 Q! m+ @# n" wลายเส้นก็ไม่เหมือนกัน วิธีการลงสีก็อีก
* _6 Y  h- M0 k+ }; r
, X" M- ?0 m7 l6 S# X+ V$ tถึงครูจะพยายามสอนใช้สีน้ำแล้ว แต่พวกเราไม่เคยใช้สีน้ำกันมาก่อน มันก็เลยยากแบบยากมาก
การที่จะมาฝึกให้ใช้ได้ในเวลาไม่กี่วัน มันแทบจะช่วยอะไรไม่ได้เลย
# l3 }; G7 H$ U/ F* M
พอใกล้ถึงวันแข่ง ตารางการแข่งขันก็ถูกส่งมาถึงโรงเรียนเราว่ามีอะไรแข่งตอนไหนเวลาเท่าไหร่บ้าง


ซึ่งการแข่งวาดรูปอ่ะเวลามันจะคาบเกี่ยวกับประกวดร้องเพลงเลยครูเขาก็เลยจะให้เราถอนตัวจากการประกวดวาดรูปแล้วเดี๋ยวเอาคนอื่นมาแทน

“งั้นให้มินเป็นคนวาดรูปทั้งหมดได้มั้ยครับครูวาดเสร็จแล้วมินก็จะได้มีเวลาไปเตรียมตัวขึ้นร้องเพลงต่อ”
“ถ้ามินวาดเสร็จเร็ว ผมกับหนิงก็จะมีเวลาลงสีมากขึ้นด้วยน่าจะทำให้ภาพออกมาเสร็จทันเวลาได้”

สองพูดขึ้น ในขณะที่ครูกำลังจะตัดสินใจว่าจะเอายังไงกันต่อดี

“ว่าไงมนัสวิน เธอทำได้รึเปล่า? ถ้าต้องวาดภาพคนเดียวเดี๋ยวเรื่องสีให้เพื่อนเขาจัดการต่อเอง”

“มะ...ไม่แน่ใจเหมือนกันฮะครู แต่...จะลองดูก็ได้” เราตอบแบบไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เหมือนกับว่าคราวนี้ความกดดันมันตกมาอยู่ที่เรา
เพราะถ้าเราวาดเสร็จเร็วก็ส่งต่อให้เพื่อนระบายสีได้เร็วขึ้น ถ้าวาดช้า งานก็อาจจะไม่เสร็จ
* V! |* F+ x" o2 `6 Y
# f& g8 {+ H/ sพอตกลงกันได้ ครูก็เริ่มให้เราลองวาดรูปแล้วจับเวลาดู ว่าใช้เวลานานรึเปล่า

+ B% G7 B- [& N) [เรียกได้ว่าวุ่นวายกันสุดๆ ไปเลย
' ]3 v1 k( P# f
: ?4 L" b/ w% _1 Y/ @7 A$ Dพอกลับมาถึงบ้าน เราก็เอากระดาษกลับมาซ้อมวาดรูปอีกเพราะเรายังไม่รู้ว่าโจทย์ที่เขาจะให้วาดคืออะไร
+ J0 j" f4 v1 o8 L/ P2 d* E  W9 Cเราก็ต้องจินตนาการไว้หลายๆอย่างเผื่อว่าตอนที่จะเห็นโจทย์จะได้คิดภาพออกแล้วลงมือวาดได้เลยไม่ต้องเสียเวลานั่งคิดนาน
! u* s7 X. B. [: ^! {$ W0 h
“เฮ้ย นั่งวาดอะไรนักหนาวะนั่น ไม่เลิกไม่ลาสักที” พี่เมฆทักแซว ขณะที่เห็นว่าเรากำลังก้มหน้างุดวาดรูปอยู่บนที่นอน
/ E( b+ z. A! f
# w" l0 X) ~; O" t) j( c“น้องมันซ้อมวาดรูปอยู่... เห็นอย่างงี้พรุ่งนี้เขาเป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งนะโว้ย”เราที่ไม่ได้หันไปตอบกลับอะไร พ่อดินก็ชิงรีบตอบก่อนเลย

“โห เก่งเหมือนกันนี่หว่า ไอ้ลูกกะโปกหมาตัวแค่นี้ไปแข่งกับเขาได้ด้วย”
* ~' [7 ]- A% p$ F9 \พอโดนพี่เมฆเรียกว่า ‘ไอ้ลูกกะโปกหมา’ เท่านั้นแหละเราถึงกับหยุดวาดแล้วหันไปมองพี่เมฆพร้อมกับทำหน้าบูดใส่

5 {5 n* y( q1 C4 F& {“อะๆ หนูวาดต่อไปเถอะ ไม่ต้องสนใจไอ้เมฆมันเดี๋ยวพ่อจัดการให้เอง ฮ่า”เห็นพ่อดินพูดแบบนั้นเราก็เลยหันกลับมาตั้งใจวาดรูปต่อ
/ {9 |- t; F# M
( [: S+ h' C7 Q( }) r! L“เอ่อ...ว่าแต่ พรุ่งนี้หนูแข่งร้องเพลงกี่โมงนะ” สักพักพ่อเขาก็ถามขึ้นต่อ
# T0 W! K0 q5 L, C7 L, @  w! s
“ประมาณช่วงบ่ายฮะ” เราหันหน้าไปตอบพ่อเขาอีกครั้ง
" C0 q& n4 V/ R. G: o+ X
“งั้น เดี๋ยวตอนบ่ายพ่อไปนั่งเชียร์หนู ดีมั้ย?”

  J7 p5 v; X5 |# o9 H2 \2 a
1 L: ~* F3 h3 g: N' |“เฮ้ย อะไรวะ มีร้องเพลงด้วยหรอ? ไหนๆ ร้องโชว์พวกพี่หน่อยดิ๊” ยังไม่ทันที่เราจะตอบอะไร พี่เมฆก็แซวขึ้นมาอีก
- V! b5 n! s& f. ?4 w6 \พร้อมยกขวดเบียร์ขึ้นมาแล้วเอาแท่งดินสอที่วางอยู่แถวนั้น ขึ้นมาเคาะเป็นจังหวะ
( @, [6 Y( \6 D& b
“พี่เมฆอ่ะ! หุยยยยผมไม่ได้ร้องเพลงเร็วแบบนี้” เราทำเสียงอิดออด ก็แหมเคาะซะมันส์เชียว เพลงที่เราใช้แข่งร้องไม่ได้เป็นแนวสามช่านะ 555555
% K5 V5 R% F" F$ j, G7 `& d
) R/ |. D6 L( S/ n. z“หนูยังไม่ได้ตอบพ่อเลยนะ ว่าอยากให้พ่อไปเชียร์มั้ยครับไอ้ตัวแสบ หืมมม”พ่อดินถามย้ำอีกครั้งพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่มและลูบหัวเราเบาๆ

. i3 f0 Q! J) @$ L“กะ...ก็ ก็อยากฮะ” เราตอบกลับไปแบบอายๆ
% d! k0 ?# E4 w% A4 k
“ก็แค่นั้น...”
/ ?. i' [% @3 r, `/ f
/ J' a! d$ @" m  B“ไปโว้ย ไอ้เมฆ ไอ้จอม เดี๋ยวพรุ่งนี้คนขนไปเชียร์กัน วู้!!” หลังจากนั้นพ่อเขาก็หันไปบอกพี่เมฆกับพี่จอมแล้วก็ชนแก้วกันเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องสนุก
# v) t, J7 b/ ]9 F" z: z
6 P& q+ n9 c: L. _+ g& X“ดะ ... เดี๋ยวนะฮะ พรุ่งนี้พ่อดินไม่ต้องทำงานหรอฮะ?”

“จะไปมีงานได้ไงวะก็พ่อเอ็งมันเร่งพวกพี่ให้ทำให้เสร็จวันนี้เลย โคตรเหนื่อยเลยเนี่ย
6 ?$ F. q9 R9 L" x& Hขนาดกลางวันยังไม่ยอมพัก กินข้าวเสร็จมันไปทำงานต่อคนเดียวเลย กลัวงานไม่เสร็จ
7 s- R$ [+ P# w1 W# _1 {7 \กูยอมมึงจริงๆวะไอ้ยักษ์ อะไรจะเร่งขนาดนั้น...”พี่เมฆรีบบ่นสวนขึ้นมาก่อนทันที พร้อมกับยกเบียร์มาซดด้วยสีหน้าเซ็งหน่อยๆ
) E# R1 v2 K2 q. Y8 y! T( u
/ v, \; f/ U  S6 y' B8 [- h“ฮ่า บ่นมากจริงไอ้ห่านิ กูก็เลี้ยงเบียร์พวกมึงแล้วนี่ไง”
4 L" W9 @3 a4 o4 Y6 q
- A: S9 S( z5 j: _% n$ _: C“แล้วก็พรุ่งนี้พ่อจะได้ไปนั่งเชียร์ตอนหนูขึ้นประกวดร้องเพลงได้ไง”พ่อดินหัวเราะแก้เขินก่อนจะหันมาตอบเราแล้วยิ้มให้ตานี่หวานเยิ้มเลย

" }: P+ ]8 u* _- D; wจังหวะนั้นทำเอาเราเขินหน้าแดงไปเลย

“ฮะ…” เราตอบกลับสั้นๆก่อนจะหันหน้ามาวาดรูปต่อ พร้อมกับอมยิ้มไปด้วยก็มันดีใจนี่หน่า...
เพราะตอนแรกเราก็อยากจะขอให้พ่อเขาไปเชียร์เหมือนกันแต่ก็ไม่กล้าพูด...
กลัวว่าพ่อเขาจะมีงานอะไรแบบนี้หรือเปล่าไม่อยากรบกวนพ่อเขา

/ M$ a# V) ]; |. Y' w% Xแต่พอรู้ว่าพ่อเขารีบเร่งงานให้เสร็จ เพื่อที่วันพรุ่งนี้จะได้มีเวลาว่างมันก็อดดีใจ ปลื้มใจไม่ได้จริงๆ นะ
- s$ B& ^+ a" Q2 ^
พ่อดินเหมือนจะแอบเห็นเราที่นั่งอมยิ้มอยู่ก็เอามือข้างหนึ่งขึ้นมาลูบหัวเราเป็นระยะๆพอโดนลูบหัวเบาๆแบบนี้ รู้สึกหัวมันโล่งมาก วาดรูปได้ไหลลื่นสุดๆ
* v  h4 P. U5 A% M( D4 V. _$ s( Q# h/ p
$ F# c0 \$ Y2 B1 d2 ^" fวันแข่งนี่ให้พ่อเขาไปนั่งลูบหัวเราในห้องแข่งด้วยได้มั้ยนะ?! 555555
+ _( O0 S+ F: P4 R
2 t: q5 A- G$ l2 E" U+ _1 K) J

---------

เช้ามืดวันนั้น เรารู้สึกตื่นเต้นกับการแข่งจนนอนไม่ค่อยหลับเลยจำได้ว่าน่าจะตื่นมาตีสี่เลยละมั้ง
8 I2 t9 R1 Q' u! e* Zเราเลยค่อยๆย่องลงจากที่นอนแล้วเอาพวกหนังสือภาษาไทยมาอ่านซ้ำอีกสักหน่อยที่แคร่ด้านล่างบ้าน
9 G+ W8 l: _8 h; M
บรรยากาศที่เงียบสงบ ลมเย็นพัดโชยมาเบาๆ ถ้าเป็นแต่ก่อนเราคงรู้สึกกลัวไปแล้วแต่ตอนนี้เหมือนเราอยู่มานานจนเริ่มชิน ไม่ได้กลัวเท่าไหร่แล้ว
4 F: s4 ~) g8 R
ที่เราได้เป็นตัวแทนไปแข่งตอบคำถามวิชาภาษาไทยเนี่ยคงเพราะครูเคยเห็นเราไปขอหนังสือเรียนเก่าๆของรุ่นพี่ป.5-6 อะไรแบบนี้ละมั้ง
! J7 q; H: w# ^# kครูเคยถามอยู่ว่าเราเอาไปทำอะไร เราตอบว่าเอาไปอ่านเล่น
- p; {, `" H3 H# h8 Y, T
ก็นะ เวลาที่วันหยุดแล้วพ่อดินหิ้วเราไปทำงานด้วย มันว่างมากนี่หน่า
สิ่งเดียวที่ทำให้เราไม่รู้สึกเบื่อก็คืออ่านหนังสือนี่แหละ
" s5 y) C$ ~8 Q! t; m. ~) [( A! Oแล้วหนังสือภาษาไทยอ่ะมันจะมีความนิยายนิทาน อะไรแบบนี้อยู่ ก็เลยพออ่านได้

! O. A8 m: v: S1 [1 n3 uทีแรกก็อ่านแต่พวกเนื้อหาทั่วไป จนตอนหลังมันอ่านจบหมดเลย กลับมาอ่านอีกเพราะไม่มีอะไรให้อ่าน เราก็เริ่มอ่านพวกบทกลอนอะไรพวกนี้ด้วยเวลาไปโรงเรียนก็เอาไปถามครูว่าบทพวกนี้อ่านยังไงพอครูเขาสอนมาแล้วกลับมาอ่านแบบมีทำนองในใจก็สนุกดี
. t3 V1 {$ q, y3 \& b0 d  F
1 z& ]1 o. S' D4 @+ l, X% B% E" Cพอตอนเช้าพ่อดินก็ไปส่งเราที่โรงเรียนเจ้าภาพที่เขาจัดการแข่งขันแต่ก็ต้องไปแวะไปบอกครูที่โรงเรียนก่อน
เพราะจะมีครูที่มีหน้าที่รับผิดชอบพานักเรียนไปแข่งเราก็แค่ไปบอกครูว่าเดี๋ยวผู้ปกครองไปส่งเอง ไปเจอกันที่โรงเรียนนู้นเลย

โรงเรียนที่จัดแข่งก็อยู่ไกลจากโรงเรียนเราพอสมควรใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมงได้มั้ง
( g5 F0 v+ {1 _* Dก็ถือว่าไกลอยู่นะเพราะถนนต่างจังหวัดอ่ะเนอะ วิ่งตรงอย่างเดียวไม่มีไฟแดง
/ ]& q/ @' I8 T$ v! b' d
พอเห็นว่ายังเช้าและมีเวลาอยู่ เราเลยเอาหนังสือขึ้นมาอ่านผ่านๆ อีกรอบ
5 d  r4 o) ~  e6 b& w, F
“อ้าว มินมาแต่เช้าเลยนะ มายังไงอ่ะ?”เสียงที่คุ้นหูเดินเข้ามาทัก ในขณะที่เราก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่

“พ่อดินมาส่งอ่ะ แล้วแกมายังไงอ่ะสอง” เราถามกลับไปโดยที่ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมอง

“อ่อ...หรอ...นี่แม่เราก็มาส่งเหมือนกัน”

“ป่ะสอง...ลูก ไปหาอะไรกินที่อำเภอกันดีกว่า เดี๋ยวแม่ค่อยกลับมาส่งมันยังเช้าอยู่เลย”
ผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูแล้วเหมือนจะเป็นแม่ของสองเดินตามมาประกบแทบจะทันที
  e8 z6 L5 ^4 q% K+ ?8 L- t
6 N8 p, ?+ z) r3 [( Vเราหันไปมองก่อนจะยกมือไหว้ตามมารยาท แต่เหมือนอีกฝั่งจะไม่ได้ใส่ใจอะไร...
/ T% b. l9 Q0 L9 W- N
& ?& x: d5 X+ R4 X( h“ไม่เป็นไรแม่ เดี๋ยวสองนั่งอยู่กับเพื่อนก็ได้เนี่ยเพื่อนที่โรงเรียนสองเอง” สองรีบปฏิเสธแม่ตัวเองทันทีก่อนจะมาทิ้งตัวนั่งลงข้างเรา

“สอง...ไปกับแม่ อย่าดื้อ... จะมานั่งอะไรคนเดียวนี่ครูก็ยังไม่มา แล้วใครจะมาดูแล เดี๋ยวก็พากันไปเถลไถลที่ไหนอีก...”
พูดจบแม่สองก็ปรายตามามองที่เรา เหมือนจะสื่อว่าถ้าปล่อยสองทิ้งไว้แล้วเราจะพาสองไปเถลไถลที่ไหนยังงั้นแหละ...
9 N. T$ @+ l" _1 U, Z' v% _
“...มิน งั้นเดี๋ยวเรามานะ ไปกินข้าวกับแม่ก่อน...” สองลุกขึ้นแล้วเดินคอตกตามแม่ไปอย่างว่าง่าย เราไม่ได้ตอบอะไรกลับไปได้แต่มองตามอย่างงุนงง

5 s2 C( I9 U, D3 B0 c
“เพื่อนเหรอ? ไอ้ตัวแสบ”สักพักพ่อดินก็เดินมานั่งข้างๆ เราแล้วถามถึงสองกับแม่ที่พึ่งเดินจากไป

“ใช่ฮะ... แล้วพ่อดินไปไหนมาหรอฮะ?”
- t$ {( U) ^& n+ C/ j' P. r
" p/ p8 f+ b9 T5 O4 |“อ้อ พ่อเห็นหนูอ่านหนังสือเลยไม่อยากกวนเลยเดินไปดูอะไรเรื่อยเปื่อยแถวๆนี้น่ะ หนูเห็นใบตารางเวลารึยัง?พ่อเห็นเขาติดอยู่ตรงนู้น เดินไปดูกันม่ะ?”
พ่อดินบอกพร้อมกับชี้ไปตรงแผ่นกระดานที่มีกระดาษขาวแปะอยู่เต็มไปหมด
) s( `. A2 g* T
. d5 y8 ~( N1 \1 uเราพยักหน้ารับแล้วรีบเก็บข้าวของก่อนจะเดินไปดูตารางเวลาแข่งขันให้แน่ใจกันอีกที
' K! c, H5 x: F$ o& N* I
ของเรามีแข่งตอบคำถามวิชาภาษาไทยแค่ช่วงเช้า แล้วก็ว่างยาวยันตอนบ่ายเลย
ช่วงบ่ายจะมีแข่งวาดรูปก่อน รู้สึกว่าน่าจะเริ่มแข่งตั้งแต่บ่ายโมงถึงสี่โมงเย็น

' |# B1 O! O3 ~$ A* ]แต่เวลาประกวดร้องเพลงมันแทรกมาตอนบ่ายสามโมงเท่ากับว่าเราจะมีเวลาวาดรูปแค่ชั่วโมงนิดๆ
  j0 b8 c0 c3 \$ S, H  ~เพราะก่อนบ่ายสามโมงเราก็ต้องออกมาก่อนเพื่อเตรียมตัวหลังเวที

. j4 A' C4 C) Sหลังจากนั้นสักพักใหญ่ๆ พวกครูและเพื่อนจากโรงเรียนเราก็ทยอยมาถึง
พ่อดินก็เลยขอตัวกลับก่อน ถึงยังไงช่วงเช้ามันก็ไม่ค่อยมีอะไร
0 {; b- ^7 a7 U- S# Tแต่ก่อนที่พ่อเขาจะกลับเราเลยอ้อนให้พ่อเขาจุ๊บเหม่งเราหนึ่งทีจะได้มีกำลังใจแข่งในช่วงเช้า
0 ^, f* c1 ?% C9 A9 K  wซึ่งแน่นอนว่าพอครูเห็น เราก็เลยโดนแซวไปตามระเบียบ อิอิ
! K! l7 M2 o5 ^: a# \9 B
. M. K2 s! ?/ K6 z1 n

--------

: @( w5 w0 Z, o6 G' K8 a  S- P$ g" ]หลังจากแข่งช่วงเช้าเสร็จ เราก็ว่าง แบบว่างสุดๆไปเลยเพราะกว่าจะมีแข่งอีกก็บ่ายโมงนู้น
0 _+ R0 t. a" E5 i4 |( _' Zก็เลยนั่งคิดไปว่าช่วงบ่ายจะวาดอะไรดีโจทย์จะเป็นอะไร ซ้อมฮัมเพลงไปบ้าง ไม่กล้าร้องดัง เดี๋ยวเขาหาว่าเป็นบ้า

จนพอสองมันแข่งเสร็จหมดนั่นแหละ ถึงได้มานั่งเป็นเพื่อนเพราะหนิงกับเราก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมาก พวกเราอยู่กันคนละห้อง
7 K3 U. g2 L2 T2 f! S2 J% Uแล้วเหมือนหนิงจะมีเพื่อนต่างโรงเรียนที่มาแข่งที่นี่อีกด้วยหนิงเขาก็เลยไปอยู่กับเพื่อนเขาซะมากกว่า
! S8 I) y* n: y7 {- `% L
/ u8 l' s& U4 w- z9 Iพออยู่กับสองมันแค่ลำพังแบบนี้ พูดตามตรงเราก็ค่อนข้างอึดอัดนะเพราะไม่รู้จะชวนคุยอะไรดี
ไหนจะเรื่องการกระทำของแม่สองเมื่อเช้าอีก คือเขาค่อนข้างแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากให้ลูกเขามารู้จักมักจี่อะไรกับเรา
: v+ O; z& e# i3 y( uแต่เราก็ไม่อยากทำตัวห่างเหินเพราะก็สงสารสองมันเหมือนกัน

) M  e& a6 j3 b, Tแต่อีกใจหนึ่งก็กลัวว่าถ้าชวนคุยมากไปสองมันจะได้ใจ แล้วชอบพูดเรื่องอะไรเกี่ยวกับหนังโป๊แบบนั้นอีกซึ่งเราไม่อยากคุยเรื่องพวกนั้นแล้ว...

“เออนี่มิน...เมื่อเช้าแข่งตอบภาษาไทย ทำได้ม่ะ?” สองถามขึ้นมา ในขณะที่เรากำลังซ้อมนั่งวาดรูปบนกระดาษไปเรื่อย
" i/ P, Z" j' M+ S( G2 P
“ก็...ได้นะ คิดว่าได้หลายข้อเลยแล้วตอนช่วงที่ยกมือตอบคำถามเก็บคะแนนเราก็ตอบได้เยอะเลย”
ได้ทีเราเลยคุยโวอวดซะหน่อย ให้สมกับที่อ่านแล้วอ่านอีก 55555

5 e7 ~$ v  T8 e5 ^) ?0 o& p4 I0 |+ z5 Vพอบทสนทนาเป็นแบบนี้ เราก็เลยรู้สึกโล่งใจแล้วหันไปคุยกับสองมันได้แบบไหลลื่นมากขึ้น จากทีแรกที่เกร็งๆ ไม่ค่อยกล้าคุยมากเท่าไหร่
1 x1 s7 H4 [7 hแต่พอสักพักต่างคนต่างเล่าเรื่องที่ตัวเองไปแข่งมาเมื่อเช้าจบหมดนั่นแหละ...

6 A! s( e0 o, _( V) w“เออนี่มิน...รู้ป่ะ ว่าตัวเองเกิดมาได้ยังไง?” จู่ๆสองก็พูดโพล่งขึ้นมาทันทีบทสนทนาระหว่างเราเหมือนจะไม่มีอะไรคุยต่อแล้ว
& e* {, R# k' P, N
- ]  G2 B) s# @" c8 C/ J“ห...หะ...?” เราหันไปมองเพราะไม่เข้าใจสิ่งที่สองมันจะสื่อ ว่ามันคือยังไง มันพูดมาโดยที่เราก็ยังไม่ทันตั้งตัว
+ |9 W6 G% ^, A) k1 ~
“พ่อกับแม่มินเคยบอกมั้ย? ว่ามินเกิดมายังไง...แบบว่าพวกเขาได้บอกมั้ยว่าทำยังไงถึงได้มีมินเกิดขึ้นมา...”
3 P- m9 G- ?) F( b' d% L
9 F- p9 U7 n' S( z/ zพอสองพูดจบ เราก็มองหน้ามันแบบอึ้งๆ เพราะจู่ๆก็มาเข้าประเด็นนี้เราตั้งตัวไม่ถูกเหมือนกันนะ

“อืมมมม...เราก็เคยถามแม่นะแม่เราบอกว่าเพราะว่าพ่อกับแม่รักกัน เราเลยเกิดขึ้นมา”หลังจากตั้งสติและเข้าใจถึงสิ่งที่สองมันถาม เราก็ตอบไปตามตรง

“...แล้วมินไม่สงสัยบ้างหรอ? ว่าพ่อแม่รักกันเฉยๆมินก็เกิดขึ้นมาได้เลยหรอ??” สองยังคงถามย้ำ
2 X- i, ^/ S, I5 A
( h" n, x9 O+ Y, O. {) A
4 `4 k) Y" p& K% v% A, a  hซึ่งตอนนั้นเราเริ่มรู้สึกจะโมโหขึ้นมาหน่อยๆ ทำไมถึงมาซักไซ้เรื่องอะไรแบบนี้
' X1 y5 X1 ?6 ]2 P
“สอง...แกจะพูดอะไรอ่ะ ก็พ่อแม่เรารักกันไงถึงได้มีเราเกิดขึ้นมา
9 Z1 r+ o4 Y" ?# ~7 K! z0 x/ p* Kแล้วแกละ คิดว่าตัวเองเกิดขึ้นมาได้ยังไงก็เพราะว่าพ่อแม่แกก็รักกันไม่ใช่หรอ ถึงได้มีแกอ่ะ”

( W& f1 X3 X. L$ \“ใจเย็นๆดิมิน เราไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น...”สองเงียบไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังจะรวบรวมคำพูดมาอธิบายให้เราฟัง
5 Z4 d3 b: E2 I! J
2 U& I. m# |3 P4 {; V4 s  S“เราแค่สงสัยว่าผู้ใหญ่เขาต้องเอากันเหมือนในหนังโป๊ที่เราเคยดูกันหรือเปล่า?แล้วถึงได้มีพวกเราเกิดขึ้นมา”
% `5 q$ V' ^* q7 G; I0 p1 W: u6 F' C
$ F, c  L/ X4 p. u) Sเรานั่งอึ้งไปพักใหญ่ เพราะในหัวมันดันคิดภาพตามที่สองพูด หัวมันช้าและตื้ออื้ออึงไปหมด

ประโยคที่เราได้ยินเมื่อกี้รู้สึกว่ามันรุนแรงเกินไป มันรู้สึกรับไม่ได้เลย เพราะเราไม่เคยคิดสงสัยกับพ่อแม่ของตัวเองในเรื่องแบบนี้
2 l0 q- P$ g4 r
เพราะตลอดเวลาเราคิดมาเสมอว่าที่แม่เราบอกว่า เราเกิดมาได้ เพราะพ่อแม่รักกันคำว่าพ่อแม่รักกัน
ในหัวของเราคือพวกเขาแค่นอนกอดกันธรรมดาเท่านั้นเราก็เกิดขึ้นมาแล้ว... มันก็เป็นความคิดใสซื่อตามแบบฉบับเด็กอ่ะเนอะ
( y7 W: j% C$ d1 ?( n& q8 V8 G0 j
+ u! [; M, K% S+ D' Kแต่สิ่งที่สองพยายามจะบอกเรา เรารู้สึกรับไม่ได้จริงๆ เราไม่อยากคิดภาพว่าพ่อกับแม่เราทำเรื่องแบบนั้น
แล้วถึงได้มีเราเกิดขึ้นมาเราไม่อยากรู้เรื่องพวกนี้ ไม่อยากฟัง ทำไมต้องมาบอกเราด้วย
) Q4 Q4 y1 d8 [, W! m
( Z& O) X5 i7 q5 dเรารู้สึกโกรธมาก ทั้งโกรธทั้งโมโห จนมันจุกอกพูดไม่ออกเพราะคิดไม่ถึงว่าไอ้สองจะมาพูดเรื่องแบบนี้กับเรา
$ u. ]. M" R+ ]' W- s% P# w
% I$ ]. Z; P' N8 J; p8 i: e$ ]มันเหมือนโลกของเรากำลังพังทลายลง และภาพในหัวก็มีภาพหนังโป๊พวกนั้นเข้ามาแทนที่
9 f8 W5 v) J: F0 k2 u4 }4 r0 iเราไม่อยากคิด และไม่อยากจำว่าเคยเห็นภาพพวกนี้
และอยากเอาภาพในหัวที่เราเผลอคิดถึงเรื่องที่พ่อกับแม่ทำเรื่องแบบนี้ออกไป ตามที่ไอ้สองมันพูด...

! k5 S  F$ w8 d  Tเราโกรธสองมาก โกรธจนแบบไม่รู้จะพูดยังไง ได้แต่ลุกขึ้นแล้วเดินหนีออกมาแล้วก็วิ่งไปร้องไห้ในห้องน้ำ
2 q' W. h% p2 k8 u2 w- x  Sเรารู้สึกผิดกับพ่อแม่ของตัวเองมากที่ดันไปคิดว่าพวกเขาทำเรื่องแบบนั้น ตามที่ไอ้สองมันบอกเราแอบนั่งร้องไห้ในห้องน้ำอยู่นานมาก
( e: S8 R8 ]$ ]7 M! N7 _
9 U4 V# }7 p9 Y8 Y# aถึงขนาดว่าเอามือทุบหัวตัวเองและเอาหัวโขกกับผนังกำแพงเลยเพราะเราไม่อยากรู้เรื่องพวกนี้ไง
$ S/ a- k9 I7 E( ]5 G! @ไม่อยากจดจำแค่หวังว่าการทำให้สมองกระทบกระเทือนแบบนี้ จะทำให้เราลืมเรื่องเมื่อกี้ไปได้

จากนั้นเราก็เดินไปที่ตู้กดน้ำเย็น เอาแก้วรองน้ำให้เต็มจากนั้นก็ถือแล้วเดินออกมา แล้วราดน้ำเย็นๆลงบนหัว
3 f+ f# c4 s) aความรู้สึกที่เย็นจัดมันทำให้หัวเราชาไปได้สักหน่อยนึงราดแล้วราดอีกจนหัวนี่เปียกแฉะรวมถึงเริ่มเปียกบริเวณปกคอเสื้อเต็มไปหมด
2 F7 V  z: H2 D

อ่านถึงตรงนี้ทุกคนอาจจะรู้สึกเหมือนกับโอเวอร์เกินไปรึเปล่า

แต่อยากให้ทุกคนย้อนกลับไปในวัยเด็กพร้อมๆกับเราเราที่ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับโลกของผู้ใหญ่เลย

เรามองโลกผ่านแค่สายตาในมุมมองของเด็กธรรมดาทั่วไป

เราไม่เข้าใจแม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ เราในตอนเด็กไม่รู้สักนิดเลยว่าสิ่งที่เรากับพี่ดินเคยทำกันมันคือการมีเซ็กส์กันอย่างหนึ่ง

ยิ่งการกระทำของพี่ดิน ไม่ได้ถือว่าบังคับขืนใจเราซะทีเดียวแรกๆที่มีหลอกล่อนู่นที่หลายคนได้อ่านนั่นแหละ ในตอนนั้นเราก็มองเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับพี่เขาเป็นแค่ว่า‘เราเล่นกัน’
& e8 m' r4 ~, ?( o& a
  Q: b6 {' U! h- ]แล้วเรื่องของพ่อกับแม่ เราไม่คิดและไม่เคยสงสัยเลย พอแม่บอกว่าพ่อกับแม่รักกันก็เลยมีเราเกิดขึ้นมา

สำหรับเราในตอนนั้นมันจบแค่นี้ เราได้รับรู้แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
3 u! }! H- ?$ w" C1 }- V1 X
# n" N5 I/ `0 Z) {, s1 C. v; aแต่สิ่งที่สองมันมาพูดกับเราเหมือนมันทำลายโลกของเราตรงนั้นไปยิ่งเราเคยเห็นภาพพวกนั้นในหนังโป๊ด้วย

แล้วดันเผลอคิดเป็นหน้าพ่อกับแม่ตัวเองเรายิ่งรู้สึกแย่ เพราะเราไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้มาก่อนเลย

มันเหมือนเรารับไม่ได้ว่าพ่อกับแม่เราก็ทำแบบนั้น แบบที่เราเห็นในหนังโป๊...
9 p% A" L. P/ G! a3 a  A# j
7 e4 m0 {2 G7 M" R8 |" {! cถึงแม้ในตอนโตมาเราจะเข้าใจว่านั่นเป็นเรื่องธรรมดามากๆ แต่ในตอนเด็กเราที่ไม่เข้าใจและไม่พร้อมเปิดใจยอมรับสิ่งเหล่านี้
" c/ Z2 A' \2 D% ?
คำพูดของสองมันก็ไม่ต่างจากเอาไม้หน้าสามมาตีแสกหน้าเราเลย มันทั้งมึนและจุกไปหมด

พอถึงเวลาแข่งวาดรูปเราก็เดินเข้าไปห้องแข่งทั้งในสภาพแบบนั้นจนครูทักว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เราก็ไม่ตอบอะไร เข้าไปนั่งเฉยๆ รอเวลา

ช่วงนั้นเราจำไม่ได้เลยว่าเราวาดรูปไปได้ยังไง แต่เราไม่พูดอะไรกับใครสักคำไอ้สองที่มันเห็นปฏิกิริยาเราแบบนั้น มันก็ไม่กล้าตอแยอะไรอีก
+ C' s% w4 m. J/ a3 i0 t4 kเราไม่พูดและไม่มองหน้าใครเลย ก้มหน้าก้มตาวาดอย่างเดียวพอวาดเสร็จเราก็เดินออกไปเลย เพราะเราถือว่าทำหน้าที่เสร็จแล้ว
, e. ^( C2 A9 T1 ~5 h, M
& h: U2 @' l7 d5 cก่อนที่จะขึ้นประกวดร้องเพลง มันยังพอมีเวลาอยู่บ้างเราเลยเดินไปหาที่นั่งเงียบๆคนเดียว
: N) B5 h" i+ ?นั่งทำอารมณ์ให้มันดีขึ้นแต่แล้วมันก็เท่านั้น

* _6 `! ^1 Y* [
( m/ A# A( q1 N9 y8 _$ l1 Z+ Pเราเลยเดินไปที่โซนฝั่งเวที สายตาก็มองหาพ่อดินไปด้วยเพราะถ้าพ่อดินมาเชียร์เราป่านนี้ก็คงมาแล้ว

แต่เราก็หาพ่อเขาไม่เจอ พยายามกวาดสายตาไปทั่วพื้นที่หน้าเวทีแล้วก็ไม่เห็นเลย...เพราะถ้าพ่อเขาจะมาจริงๆก็ต้องมาแล้วสิ นี่มันก็ใกล้เวลาแล้วนะ
3 \' O" m" q+ D0 a' Tความรู้สึกที่มันแย่อยู่แล้วก็เผลอคิดไปต่างๆ นานา เหมือนคนที่หมดแรงไม่อยากทำอะไรอีกแล้วเราเลยได้แต่ทิ้งตัวนั่งคอตกอยู่บนเก้าอี้
$ D  ^# A# j/ a; \; Y
  f* L4 Y. [" I$ M; h% @( N+ M7 aสละสิทธิ์ดีมั้ยนะ เดินไปบอกครูดีกว่า ว่าเราทำไม่ได้แล้ว...

( l# R- t5 v7 e+ r! G8 Fในขณะที่ความคิดแย่ๆ ถาโถมเข้ามาใส่ในหัวสมองเราเต็มไปหมด จู่ๆก็มีฝ่ามือของใครสักคนมาปิดที่ลูกตาเราทั้งสองข้าง

6 Y% T: E5 G1 L4 m5 z“เป็นอะไรไอ้ตัวแสบ นั่งคอตกเชียว...หาพ่อไม่เจอแค่นี้ นั่งเป็นหมาหงอยเลยเหรอ?หืม”

เชื่อมั้ย ว่าแค่ได้ยินเสียงแค่นั้นแหละ
ไม่สิต้องบอกว่า แค่มีฝ่ามือมาปิดตรงตาเราเราก็อมยิ้มแล้ว
) q0 r+ e* I2 K" s- A/ Z
4 m5 T9 G+ D: d/ I( _; p* z
0 O7 }$ X1 F3 y9 cเป็นความรู้สึกที่แปลกมากเหมือนแบบเหมือนคนโดนกดสวิทช์ไฟอ่ะอารมณ์ที่รู้สึกแย่จนอยากจะร้องไห้อีกรอบเมื่อกี้มันหาย แบบหายไปเลยยยย
% u4 T& q' u! ~6 W
“พ่อดินมานานแล้วหรอฮะ ทำไมเมื่อกี้ผมหาไม่เจออ่า” เราพยายามทำเสียงใสแล้วหันไปถามพ่อเขา

“มาตั้งนานแล้วจ้า นู่น เมื่อกี้พ่อยืนอยู่ตรงร้านขายลูกชิ้นนั่นพอดีเพื่อนของพ่อสมัยเรียนมันมาขายลูกชิ้น
ก็เลยได้ที่ยืนคุยรอหนูนั่นแหละพ่อก็นึกว่าหนูเห็นแล้วซะอีก”

อ๋อ...สงสัยสายตาเรากวาดไปไม่ถึง มัวแต่มองหาแถวหน้าเวที 555555

“เอ้า! แล้วนี่ไปทำอะไรมา ทำไมตาบวมๆอีกแล้วไอ้หำหนูร้องไห้อีกแล้วเหรอ?” พ่อเขาทักขึ้นทันทีที่เราหันหน้าไปหา

โห อุตส่าห์ทำเสียงใสแล้วนะ ยังจับได้อีกหรอว่าเราร้องไห้มา
/ J+ {. s2 ^5 n( s& U. ]# I# B8 M
$ Z- G) s* \& }' D& G“ปะ...เปล่าฮะ...ก็...มันเขินอ่ะ ผมกลัว...ก็เลยร้องออก” เราไม่อยากให้พ่อเขาเป็นห่วงก็เลยหยิบเอาเรื่องเขินมาอ้าง

“ฮึ่ยยยย เอะอะร้องๆ นี่ถ้ามองหาพ่อไม่เจอก็เตรียมจะร้องอีกแล้วละสิท่า” พ่อดินย่อตัวลง แล้วอุ้มเราขึ้นมาหยิกแก้มเบาๆโดยที่ไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างที่เริ่มมองมาทางพวกเราเลย...
8 P6 l6 V- h) d& M# ]. j& [
5 ?6 h) w7 E4 R  A' R$ `. ?“พ่อดิน...ปล่อยผมลงได้แล้วฮะ เขามองกันใหญ่แล้วเนี่ย”
. M) D7 k, ]+ ?/ Z0 v7 S! V: Y9 u
# @+ g5 V4 K6 v- t“แหม ทีอย่างนี้ละทำมาอาย ทีร้องไห้แงๆ ไม่อายเล้ยยย” พ่อดินแซวก่อนจะยอมปล่อยเราลง
# H2 K" k0 c2 R, l
“อ่ะๆ มนัสวิน ไปเร็วเตรียมตัวหลังเวทีได้แล้ว” จังหวะนั้นครูก็เดินมาตามตัวเราพอดี คงเห็นตอนที่พ่อเขาอุ้มเราพอดีละมั้ง...

...
2 S8 u) k9 i! s9 u& c* y( b# n
“พ่อดินฮะ...คือ...จุ๊บเหม่งผมอีกรอบได้มั้ยฮะ...” เราพูดพลางอมยิ้มหน่อยๆ ก็รู้สึกเขินอยู่หรอกถ้าจะให้พ่อเขาทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น
! O1 m$ R* `' r- q" hแต่เรารู้สึกว่าวิธีนี้ทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นนี่หน่า...

# F" M9 v' v) ~3 _“ได้สิ ขี้อ้อนจริง ไอ้หมาน้อยเอ้ย!” พ่อเขาย่อตัวลงก่อนจะหอมกระหม่อมเราฟอดใหญ่และหอมแก้มเราทั้งสองข้างด้วย ทำเอาเราเขินตัวบิดเลยตอนนั้น

“ไม่ต้องกลัวนะ หนูทำได้อยู่แล้ว พ่อจะรอดูหนูอยู่ข้างล่างนี่นะถ้าเขินคนอื่น ก็หันมามองหน้าพ่อก็ได้”

; H0 r0 q9 s. O0 `  g2 {" r$ }“ฮะ...” เรายิ้มรับ ก่อนจะเดินไปแล้วเตรียมตัวที่ด้านข้างเวที
5 ]6 |' r$ `- j
หลังจากที่การประกวดรำวงมาตรฐานจบลง ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีมั้ง เขาก็ประกวดร้องเพลงต่อเลย
$ e$ D) e- A  G1 p1 y1 }" h% Zและแน่นอนว่าการแข่งนั้นไล่ลำดับจากชั้นป.4 ขึ้นไป
' \# c/ c; H7 k- k- ~" r. n
/ G* s; D6 J# J3 N( d3 `ซึ่งการขึ้นไปประกวดเขาจะเรียกคนเข้าแข่งทุกคนมาจับสลาก ว่าใครขึ้นร้องก่อนหลัง
และโชคดีตรงที่เราสุ่มจับได้ขึ้นร้องคนสุดท้ายเลยซึ่งนั่นทำให้เรามีเวลาเตรียมตัวแล้วตั้งสมาธิอีกนิดหน่อย
4 ]- E6 v% x4 N( m# I! M3 p: x" u
) _+ E7 @) N- @- }2 @แต่การอยู่ลำดับสุดท้ายก็ไม่ใช่ว่าจะดี เพราะระหว่างที่คนจากโรงเรียนอื่นขึ้นไปร้องก็มีทั้งคนร้องดีแบบดีมาก เสียงดีจริงๆ
0 [$ N8 W# p) F" \! {2 p7 @  k! _กับบางคนที่ตื่นเวทีเหมือนเรา เสียงสั่นจนเกือบจบเพลงก็มีซึ่งเราก็กลัวตัวเองจะเป็นแบบหลังเนี่ยแหละ...
8 J# m! L: f* a) b% b" L2 \
พอถึงคิวของเรา อยากบอกว่า...ตื่นเต้นมากกกก ขาสั่นสุดๆมองไปล่างเวทีเหมือนมันเห็นคนเยอะแยะก็ยิ่งทำให้เขินอ่ะเนอะ
( \. ]2 |, N) u% T% }0 u6 D* U. J" q
จนนึกถึงคำพูดของพ่อเขา ว่าให้ถ้าเขินให้หันไปมองพ่อเขาไว้ ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าพอมองไปเห็นพ่อเขายิ้มมามันทำให้เราเสียงหายสั่นเฉยเลย
" k* X; {2 M& b! ?พอจบการแนะนำตัวเราก็หายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มร้องเสียงเราอ่ะไม่ค่อยดีมากหรอก แต่ไมค์ที่ใช้ประกวดวันนั้นอ่ะดี จำได้ว่าเสียงใสมาก
( m0 h7 m! ?. I! l  J& {. L1 D  Bไมค์ที่ดี คือไมค์ที่เราไม่ต้องร้องแบบตะเบ็งเสียงเพื่อให้เสียงมันดัง

แต่ว่า...ตลอดทั้งเพลงนั้น ทำให้เรามองหน้าพ่อเขาแค่คนเดียว คือมองไปที่พ่อเขาเท่านั้นจริงๆไม่กวาดสายตาไปหาคนอื่นเลย
ทั้งที่ครูก็พยายามโบกมือเหมือนให้เราหันไปทางอื่นบ้างแต่เราไม่กล้าหัน เดี๋ยวตกใจตื่นเสียงสั่นอีก อุตส่าห์คุมเสียงได้แล้ว

พอร้องจบได้ยินเสียงปรบมือก็ชื่นใจอยู่นะ เหมือนยกภูเขาออกจากอกแต่พอเดินลงจากเวทีนี่มันก็ให้ความรู้สึกหวิวๆพอสมควร
: v" ~! [, K. G/ c, d; V1 Y
และก็เป็นไปอย่างที่คิด ครูบ่นใหญ่เลยว่าทำไมไม่หันไปมองรอบๆ ไม่กวาดสายตามองคนอื่นบ้าง
ครูบอกว่าเสียดายอุตส่าห์ร้องได้ดี แต่ไม่ยอมมองกรรมการเลย 555555

) k) K9 ~2 L$ _“เก่งมากเลย เก่งมากแล้วละ พ่อชอบนะ หนูร้องเพราะมากเลย” พ่อดินพูดพร้อมกับลูบหัวเราเบาๆ ในขณะที่เรากอดพ่อเขาไว้แน่น
ชอบความรู้สึกแบบนี้มันรู้สึกผ่อนคลายที่สุดเลย

--------

# Q' G5 B" D3 C
$ \) N$ w5 V) K0 P% {หลังจากนั้นเราก็นั่งรอจนเขาประกวดจบ ไอ้เราก็ไม่เคยไปประกวดอ่ะเนอะ คิดว่าเขาจะประกาศผลเลย
4 g8 Y' g3 Z8 T8 ~& dที่ไหนได้ เดี๋ยวเขาจะประกาศผลแล้วส่งใบเกียรติบัตรไปให้ตามหลังว่าที่เราแข่งไปเนี่ยได้ลำดับที่เท่าไหร่บ้าง

" F7 T  q# m* d% |% Bเรานี่ก็ดันพาพ่อดินเขานั่งรอตั้งนาน พอครูมาบอกว่าป่ะ กลับบ้านได้ งงเลย...
9 z+ |0 z) W1 P4 @
! X* Q5 K3 R/ U( Nพ่อดินเขาก็เลยพาเราเข้าไปเที่ยวที่ตลาดในอำเภอต่อ เพราะถ้าขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปต่อจากโรงเรียนนี้ก็อีกไม่ไกลมากก็ถึงตัวอำเภอแล้ว
( Q: h7 V+ p) D! d$ [
พอมาถึงคราวนี้เราคือเราก็เดินเล่นจริงๆนะ เดินจูงมือกับพ่อเขาดูของไปเรื่อยๆไม่ได้อยากได้อะไรเลย
จนพอตกเย็นพ่อเขาจะพาไปกินข้าว เราก็เลยรีบชิงบอกว่าอยากกินข้าวมันไก่เพราะกลัวพ่อเขาจะพาไปร้านอาหารอีก ของกินในนั้นมันมีแต่แพงๆ
( e8 a5 [$ Y) c* r4 c
4 s- j" ?* r( n+ ^0 m" e( wช่วงเวลาที่อยู่กับพ่อเขาทำให้เรารู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยและมีความสุขที่สุด มีความสุขจนเราลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเที่ยงไปเลย


5 |2 S% X( b- Q9 [ลืมแม้กระทั่งเรื่องของไอ้สอง เวลานั้นเราแทบจะไม่อยากรู้จักกับมันอีกแล้ว

7 [  h1 D  z  C

--------

' ?$ \: B$ }$ F& \
) P6 D4 a, |7 P3 K" zหลังจากนั้นผ่านไปประมาณสองสามอาทิตย์ได้มั้ง ใบประกาศที่พวกเราไปแข่งก็ตามมา
2 v+ }" U* P& _4 hอันที่จริงเรารู้ผลในวันรุ่งขึ้นเลยนะ เพราะครูมาบอกที่เราลงแข่งไปทั้งหมดมีได้ที่หนึ่งวาดรูปแบบกลุ่มนั่นแหละ
ก็ต้องยอมรับนะว่าในเวลาสั้นๆแต่ไอ้สองมันก็หัดใช้สีน้ำได้คล่องพอสมควร และระบายออกมาได้สวยมาก

* S, h+ k" b3 X  mเรารู้สึกว่าเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย แค่วาดไว้ให้เฉยๆ พอจะต้องเป็นตัวแทนไปแข่งในระดับอำเภอต่อเราเลยขอสละสิทธิ์ให้ครูหาคนอื่นไปแทน
แล้วอีกอย่างเราไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับไอ้สองอีกแล้วคือเราไม่คุยกับมันอีกเลย
9 {9 y3 B0 I. j- ?- |; m3 q2 Uแบบเจอหน้าก็เฉยๆ ไม่ยิ้มแย้ม ไม่ทำหน้าบึ้งตึงใส่ทำหน้าเรียบเฉย เหมือนคนไม่รู้จักกัน...

อ้อ แต่ว่าแข่งตอบคำถามวิชาภาษาไทยกับร้องเพลงได้ที่สองทั้งคู่นะเออ


ถึงจะได้แค่ที่สองแต่พี่เมฆก็ช่วยเอาไปป่าวประกาศไปทั่ว คุยอวดใส่พวกคนที่คอยค่อนขอดเรากับพ่อดินเขาว่าเนี่ย
ถึงพ่อดินจะดูไม่ดีในสายตาใคร แต่เอาน้องมันมาเลี้ยงก็ไม่ทำให้เสียคนนะไปแข่งนู้นนี้ได้รางวัลมาด้วย ก็นะ...คุยน้ำไหลไฟดับตามภาษาพี่เมฆเขาแหละ
; J/ s+ f$ M; I* \, ~, X
แต่ก็ว่าเถอะ พอพี่เมฆไปพูดแบบนั้น คนในหมู่บ้านหลายคนก็เริ่มชมพ่อดินนะ ว่าเก่งเลี้ยงดูเราให้ได้ดี
& x& d% g  }- S. Z1 Y0 r; y2 Jซึ่งเราก็อดดีใจไม่ได้พอเห็นพ่อเขาได้รับคำชมแบบนั้น
6 Q2 ~$ b: N9 Y) X" C: e6 m
; s& [1 B0 y1 i: M2 oถึงแม้จะไม่ได้ที่หนึ่ง แต่สิ่งที่เราทำ ช่วยให้พ่อเขาถูกพูดถึงในแง่ดีบ้างแค่นี้เราก็รู้สึกดีใจมากแล้ว

Vitamin25

ขอโทษทีจ้า ที่หายไปไม่ได้บอกกล่าว คืออาทิตย์ที่แล้วไม่ได้เป็นอะไรนะสบายดี

% F# t7 {2 I- y, ^) t! kสบายดีจนขี้เกียจ 555555
& `+ G' `% a( R8 c* r; X! E: t/ i
คืออาทิตย์ที่แล้วอากาศมันดีมากอ่ะเนอะ หนาวๆเย็นๆ รู้สึกว่าบรรยากาศโรแมนติกมากๆ เลยรู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลย
1 \4 L" n! ^0 O1 b3 J) b7 V
อยากนอนกกกับพี่เขาบนที่นอนแล้วดูหนังอย่างเดียว {:sm-37:}

  s" v7 z4 k2 x; h# mเอาจริงตอนนี้เล่ายากด้วยแหละ ความรู้สึกตอนที่ไอ้สองมันพูดเรื่องนั้นกับเรา คือเราจำได้ดีนะ เพราะรู้สึกเหมือนวิ้งๆในหัว
เหมือนโลกหมุนติ้วๆ หัวชาไปหมด

  Z5 t1 u: e  y$ M8 H! |คือพอโตมาเราเข้าใจแหละว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ตอนเด็กคือมันไม่ได้จริงๆ
/ p/ m! x$ B* _8 L* t
3 }4 N: E; z: p5 m3 v3 v, u: @# \ถ้าสังเกตุจะเห็นว่าช่วงหลังพี่ดินเขาก็ไม่ค่อยอะไรกับเรามากแล้ว เพราะเหมือนเขาอยู่ใกล้เราแล้วรู้สึกว่าเรามีความเป็นเด็กสูงมาก
) [  [( v1 B0 ]* C) cพี่เขาเลยพยายามเลี่ยงที่จะยัดเยียดเรื่องอย่างว่าให้เรา พี่เขาไม่อยากให้เรารู้และเข้าใจเรื่องเซ็กส์มากไปกว่านั้นแล้ว กลัวเรารับไม่ได้
% b& ]/ G) _" H; p* D0 D
ซึ่งก็จริงๆ พอไอ้สองมาทะลึ่งพูดกับเราแบบนั้น เราก็รับไม่ได้สิ

แล้วยิ่งตอนนั้นเป็นเด็กแบบใสกิ๊กเลย ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง ขนาดเรื่องที่ทำกับพี่เขายังเข้าใจว่าเล่นกันอ่ะคิดดู 555555

3 g% ~' V0 j* \  m5 U: z% rเราเลยพยายามเรียบเรียงและถ่ายทอดออกมายังไงให้เพื่อนๆเข้าใจว่า พอจู่ๆไอ้สองมาพูดกับเราแบบนั้น มันตั้งตัวไม่ทันนะ
1 {" W9 J) Q6 y& Q) o' _; Z2 aแล้วดันมาพูดถึงพ่อกับแม่เราแบบนั้น พอเผลอคิดภาพตามก็ช็อคแบบเสียอาการไปเลย...

7 @4 @5 B* m0 k: @( G/ Bยังไงอาทิตย์หน้าจะพยายามกลับมาให้ตรงนะ ถ้าไม่ขี้เกียจ แฮ่ {:sm-41:}

nuangnut1996

สนุกมากครับ

เบญจมาศ

แบบนี้เลย เยี่ยม

uuuukrubb

เยี่ยมครับ พอเห็นก็ต้องรีบกดมาอ่านเลย รอไม่ไหว รีบ ๆ มานะครับ รอ ๆ ๆ ๆ

xoman

ขอบคุณครับ

guide01

ขอบคุณมากนะครับ

sirsar

อยากรู้จังว่าไปยอมมีอะไรกับพ่อดินตอนไหน แล้วไม่หลอนอีกหรือ

ธนภัทร

Joechin

รอติดตาม​อ่านนะ​ครับ

ว่พยส

ขอบคุณ

OakyDogie

ตอนนี้อ่านแล้วสนุกดี  นึกถึงตอนเด็กๆ เลย / ชอบช่วงโรงเรียนมีงานแบบนี้มาก ถึงแม้ว่าเราไม่เคยไปแข่งอะไรกับเค้า  แต่ไปเชียร์เพื่อนสนุกดี   และที่สำคัญ...ช่วงนั้นไม่ต้องเข้าเรียน  

lekthai

ขอบคุณ

Ford1331

สงสารสองอะ อย่าทิ้งสองนะ สองก็นิสัยออกจะดี มาเป็นเพื่อนมาชวนคุย

Bunbunkup

ขอบคุณครับ

เบญจมาศ

ขอบคุณครับคนน่ารัก

n_nick

มาต่อได้แล้วคร้าบบบบบบ

koth2

/ U$ k# P( Q3 k7 S. Gเย้ๆๆ มาแล้ว พึ่งได้กลับมาอ่าน 55555
9 _+ q7 G& u4 L: A" d$ vขอพูดสั้นๆนะรอบนี้
: p( L# g& ~; E9 Z) b% \"ไอ้สอง ไอ้สัสสสส" ลงต่ำตลอด ก็อย่างว่าคนมันเคยดูหนังโป้ด้วยกันแล้วจะให้สองไปคุยเรื่องแบบนี้กับใคร 5555555555555555

Ford1331

อยากให้สองมาเจอ ปลิงทะเล ของพ่อดินเลย เห็นเขินๆ

aries0

ขอบคุนครับ