รักพ่อดินที่สุดในโลกเลย ♥ [9]

Vitamin25

เรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเราไม่คิดเลยว่ามันจะบานปลายและใหญ่โตได้ขนาดนี้
เพราะมันไม่ได้จบแค่ที่ผู้ใหญ่เขาพูดกัน แต่มันลามมาถึงเด็กอย่างพวกเราด้วย...
9 ~- i! r( i+ Y5 M/ s
“เอ่อ นี่มิน แล้วสรุปว่า...พี่ยักษ์เขาทำพี่นวลท้องจริงๆ หรือเปล่า?...”
4 W6 W) K" g8 P- \: N1 O) y" Cเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มถามขึ้นมาในขณะที่พวกเรานั่งล้อมวงนั่งกินข้าวกันอยู่
6 k$ N: a& a2 A
เราชะงักนิดหน่อย เพราะไม่คิดว่าจะโดนคำถามนี้จากบรรดาเพื่อนของตัวเอง
1 k2 I# Y6 U" k- t; ?แต่ตอนนั้นเราสังเกตุเห็นว่าเพื่อนผู้หญิงคนอื่นก็ทำหน้าตาสงสัยพร้อมกับจ้องมาที่เราด้วยเหมือนต้องการคำตอบ
2 T7 X) H* Z0 i# |& G
, G8 s8 f0 O6 t( ^“ไม่ได้ทำ...” เราตอบกลับไปสั้นๆ เพราะตอนนั้นเราก็เริ่มเรียนรู้แล้วว่า การพูดมากในบางเรื่องนั้นเป็นสิ่งไม่ดีเท่าไหร่
เพราะอาจถูกเอาไปขยายความในเชิงที่ไม่ดีได้ ยิ่งกับพวกเด็กๆนี่นะ แต่งสีใส่ไข่ไปเรื่อยมาก
9 i' u+ G- u' ]2 C
& ~  Q- E) M8 Uเรื่องนี้เราก็เรียนรู้มาจากพวกผู้ใหญ่ในหมู่บ้านตอนนั้นนั่นแหละสังเกตมาหลายครั้งแล้ว
ว่าบางทีอาจเป็นแค่เรื่องเล็กๆ แต่พอเล่าต่อๆไปกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่โตขึ้นมาซะงั้น...

“แล้วมินรู้ได้ไง ว่าพี่ยักษ์เขาไม่ได้ทำ มินจะเชื่อพี่เขาได้หรอ?”
# k. ]% D, q- H" I! o
% @4 m: ^, t  e. ?- A0 y1 Pคำถามที่เพื่อนคนนั้นถามกลับมามันรู้สึกทำให้เราจุกอยู่ในอกอย่างบอกไม่ถูก เราต้องตั้งสติสักพักเลยถึงจะตอบกลับออกไปได้
, C! G0 B7 _. ^) ?& Q+ f
8 |+ ]8 u, |! D0 p* o5 z. W“ทำไมถึงถามแบบนั้น?” พอเริ่มรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ยอมจบกับการตั้งคำถาม
4 p* O9 y. X7 D/ {เราก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจเหมือนกัน จะมาถามซอกแซกเหมือนจับผิดอะไรนักหนา

9 ~. g& x0 \7 d- h; K* v“เปล่า...เราก็แค่อยากรู้ความจริงเพราะเนี่ยแม่เราบอกว่าไม่ให้เราไปเล่นที่บ้านพี่ยักษ์แล้วเดี๋ยวเขาทำไม่ดีไม่ร้ายเอา...”
" Y  P3 g0 u  R: k* ~2 v' T
5 ~5 p- B% f9 m6 _0 f“ใช่ๆ แม่เราก็ไม่ให้ไปเล่นแล้วเหมือนกัน”
5 w3 \$ k. ~# G/ c8 ~
: H6 `' R2 A) |; G- dหลังจากนั้นเพื่อนที่เห็นด้วยกับคำพูดของอีกฝ่ายก็เริ่มพูดออกไปในทำนองเดียวกัน
จากนั้นก็เริ่มพูดถึงพ่อเขาในด้านไม่ดีต่างๆ นานา ทั้งๆที่เราก็ยังนั่งฟังอยู่ตรงนั้น
: x( _: j; B6 t6 ]! Y- q" m0 L
# u/ U# T4 ^, O* T- F- g8 F“ไม่มาเล่นก็ไม่มาดิวะ! แล้วจะมานั่งพ่อดินเขาทำไม?!! นึกถึงตอนที่เขาให้พวกแกเข้าไปวิ่งเล่นในบ้านบ้างดิ!!!
ทั้งที่บ้านคนอื่นก็มีพื้นที่ว่างแต่ไม่มีใครอยากให้เราไปวิ่งเล่นเลยเพราะเขารำคาญไง!!!!”

“แล้วขนมที่เราซื้อมาแบ่งพวกแกกิน ก็เงินของพ่อเขาทั้งนั้นวันไหนที่พ่อเขาเสร็จงานได้เงินมาเยอะก็ซื้อขนมเลี้ยงพวกแกตอนเย็นที่หน้าโรงเรียนอีก
ลืมกันหมดแล้วหรอ?! เวลาที่พ่อเขาทำดีกับพวกแก ไม่คิดถึงบ้างวะ!!!”

: ?8 l: G$ w% N( jตอนนั้นเราเหมือนคนจะคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว น่าจะเป็นครั้งแรกเลยที่เราระเบิดอารมณ์ลงกลางกลุ่ม
และพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงโหวกเหวกโวยวายแบบนี้

พูดตามตรงว่าตอนนั้นเราไม่สนใจอีกแล้วว่าต่อจากนี้เพื่อนจะโกรธหรือเกลียด หรือไม่อยากเล่นกับเรารึเปล่า
แต่เราทนฟังไม่ได้ที่มานั่งวิจารณ์พ่อดินเขาเสียๆหายๆ แบบนี้ มันทนไม่ได้จริงๆ

4 Y( R( G7 I1 O6 ]เราเก็บข้าวกล่องแล้วรีบเดินออกจากตอนนั้นวินาทีที่เก็บข้าวกล่องพอเห็นข้าวและกับข้าวที่อยู่ในนั้น มันก็ทำให้เราน้ำตาไหลออกมาทันที
เพราะขนาดข้าวกลางวันที่เอามากินที่โรงเรียนพ่อเขาก็ทำให้เรา

; Z3 l; O$ U! Z4 Y1 Sทั้งๆที่พ่อเขาใจดีกับเราขนาดนี้ และใจดีกับพวกเพื่อนเราด้วย แต่พอมีเรื่องขึ้นมาไม่มีใครพูดถึงข้อดีของพ่อเขาเลย กลับพูดถึงแต่เรื่องที่เกิดขึ้น

! M" l, ~0 V1 @& T( Rตอนนั้นเราไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทุกอย่างมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้...
2 n9 i8 m6 j8 M# C3 N2 M
9 u* x$ z8 R$ g' [

---------

; B) G5 |1 r" d4 {
แต่พูดถึงตอนนั้นก็ยังดีนะ ที่เพื่อนผู้ชายเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบอะไร
พวกไอ้ต้องนั้นกลับดีใจซะอีกที่เพื่อนผู้หญิงส่วนใหญ่หายไปไม่มาเล่นที่บ้านต้นไม้แล้ว

5 ~+ n8 P) F* A$ F# H; v4 O8 ~- }เพราะมันจะได้พื้นที่ไว้วิ่งเล่นเตะบอลกันได้สะดวกไม่ต้องมานั่งทะเลาะหรือตีกันเวลาบอลเตะไปโดนซุ้มเล่นขายของ 55555
  b1 P4 I% E# ?" ?8 ]8 i% Z. W- t+ e
% d2 W; ~& m8 f$ K4 aแถมพี่บัวเองก็ยังมาเล่นกับเราอยู่ พี่บัวบอกว่า พ่อกับแม่ไม่ได้ว่าอะไร บอกแค่ว่า‘พี่ยักษ์เป็นคนดี ไม่มีอะไรหรอก’
แถมยังกำชับมาอีกว่าพี่บัวอย่าไปเล่นซนหรือรบกวนอะไรพ่อดินเขาก็พอ
, c% J/ Q/ o3 t. s( i
  M) v0 B4 Z7 Zถ้าใครเคยอ่านตอนเก่าๆ เหมือนเราจะเล่าไปแล้วมั้ง ว่าพี่บัวเป็นญาติห่างๆของเราอีกทีหนึ่ง
& k; ~/ \' k* q8 V+ Uพ่อแม่ของพี่บัวเขาก็รู้เรื่องที่ยายเราเลี้ยงเราไม่ค่อยดีเท่าไหร่เขารู้สึกสงสารเราเหมือนกัน ถึงได้คอยให้พี่บัวมาเล่นเป็นเพื่อนเราบ่อยๆ

- ^: p' i; d: {7 Yตัวพ่อแม่ของพี่บัวเองเขาก็อยากรับเราไปดูแล แต่ก็นะ...บ้านพี่บัวเขาก็ไม่ค่อยมีฐานะอะไร
9 ]* `& l, J3 Y' c% Sกลัวว่าเอาเราไปอยู่ด้วยแล้วจะเลี้ยงเราได้ไม่ดีเท่าที่ควร

' Y* j8 w" e; E# T- H/ m. G. bแต่พอเห็นว่าพ่อดินรับเราไปเลี้ยงแล้วคอยไปรับไปส่ง แถมเห็นเรากินดีอยู่ดีพ่อแม่ของพี่บัวเขาก็สบายใจ
เขาก็รู้สึกแหละว่าผู้ชายคนนี้คงเป็นคนดีไม่งั้นเด็กคงไม่อยากอยู่ด้วยหรอก

ไหนจะเรื่องที่ให้เด็กไปวิ่งเล่นจอแจในพื้นที่บ้านของพ่อเขา
ซึ่งอย่างที่เราบอกไปว่าบ้านคนอื่นเขาก็มีพื้นที่ว่าง แต่เขาไม่ให้ไปวิ่งเล่นเพราะเขารำคาญ

พ่อแม่พี่บัวถึงได้กำชับมาไงว่า อย่าไปเล่นอะไรที่รบกวนพ่อดินเขาเพราะแค่นี้ก็เกรงใจเขาจะแย่แล้ว
5 u' V, ~$ L5 X; j1 p6 s5 }
8 W. A' Q/ {* ?+ ]( E1 t% Pพอพี่บัวเล่าให้ฟังมาแบบนี้เราก็รู้สึกสบายใจขึ้นอย่างน้อยครอบครัวของพี่บัวก็เข้าใจพ่อดิน และไม่พูดถึงพ่อดินในแง่ร้าย
) V5 K  k$ H+ J. |5 i+ K
ที่จริง พวกพ่อแม่ของเพื่อนผู้ชายเราส่วนใหญ่ก็พูดทำนองพ่อแม่ของพี่บัวหมดเลยนะ
4 R% R7 r% b1 u7 F4 y8 A" ?

เพราะไอ้ต้องมันยังบอกเลยว่าพ่อมันบอกว่า ‘พวกมึงอย่าไปหาว่าเขาเป็นคนไม่ดีถ้าเขาไม่ดีจริงๆ เขาไม่ทำที่ให้พวกมึงวิ่งเล่นกันหรอก
เป็นคนอื่นเขาไล่แห่พวกมึงให้ไปเล่นในป่าช้ากันหมดแล้ว’
- L% ~8 v. ]3 u5 u/ A+ s: o! Oพอต้องมันบอกมาแบบนี้เราก็ขำนะ เพราะมันก็เรื่องจริงพวกเราเล่นกันเสียงดังน่ารำคาญสุดๆ 555555

8 R: e/ y! O% w& ^  ~) Dแต่พอได้รับรู้ในมุมแบบนี้มันก็ทำให้เรารู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมาต่อว่าต่อขานพ่อเขา
! G' o  M' D7 ?/ k* X5 V
ส่วนไอ้สองนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย ยิ่งมีเรื่องแบบนี้พ่อแม่มันยิ่งไม่ให้มายุ่งมาเล่นกับพวกเราเข้าไปใหญ่กลัวว่าคนอื่นจะมองว่าลูกเขาเป็นคนไม่ดี...
9 t" F, o, u# }- n
" ?- q  }# v% {. @/ `5 \/ Bซึ่งไอ้สองมันก็ซื่อๆ แบบเด็กๆอ่ะเนอะ มีการมาบอกเราด้วยว่า ‘เราคงไม่ได้ไปเล่นที่บ้านต้นไม้กับมินอีกแล้ว
เพราะพ่อแม่เราไม่ให้ไปเล่นเด็ดขาดเลยแวบไปก็ไม่ได้ ถ้าแม่รู้ แม่เราจะตี’

& [' s* G5 u. l3 d7 o5 n' s1 Q7 T( Vตอนนั้นก็ได้แต่ฟังแบบงงๆ บอกทำไมฟะ เพราะปกติก็วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ไอ้สองมันก็แทบไม่ได้ออกจากบ้านมาเล่นด้วยกันอยู่แล้วอ่ะ555555
(แต่สองมันเคยเล่าให้ฟังว่าชอบหลอกพ่อกับแม่ว่าออกมาซื้อขนม แล้วปั่นจักรยานแวะมาเล่นกับพวกเราสักแปป...แล้วก็ไป
0 I. _3 @* O5 }  H* cซึ่งดูๆไปก็น่าสงสารมันเหมือนกันนะ)
+ X& Q% o" k. w! _1 W

--------

2 y+ h$ |! X- E7 d% `+ m; B% r8 E  x
แต่เมื่อผ่านไปได้สักระยะเราเองก็เริ่มไม่ได้รู้สึกโมโหอะไรเท่าไหร่กับคำพูดของชาวบ้านพวกนั้น
; |2 R2 d8 E5 o' {% v
7 X6 u! z% H* q# o: }: z5 yเพราะพ่อดินเขาจะแสดงออกให้เราเห็นมาตลอดว่าเขาไม่ได้สนใจไม่ได้รู้สึกเศร้าหรือเสียใจอะไรเลย
  }9 G+ p8 u/ ~# Lอยู่กับเราก็ดูยิ้มแย้มปกติ แถมยังชอบกวนหรือแกล้งแหย่ให้เราหัวเราะอีกเวลาเราไปร้านค้าแล้วกลับมาหน้ามุ่ยๆ
(ตอนนั้นเวลาเราเดินไปซื้อขนมถ้าบังเอิญเจอคนในหมู่บ้านอยู่ในร้าน พวกนั้นชอบแซวและพูดจาไม่ดีถึงพ่อเขาตลอดเลย
9 c: z' d# w2 q. {+ oแล้วพอเรากลับมาด้วยสีหน้าแบบนั้น พ่อเขาก็คงรู้แหละว่าเราไปได้ยินอะไรมา)
3 {: p8 f; y- w) M8 q
0 i2 u+ J) O) I  [' t0 R$ Cแล้วพ่อเขาก็ไม่เคยพูดถึงบ้านลุงมั่นอีกเลย เหมือนกับว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
+ T7 s) h+ e6 bขนาดว่าตอนที่พี่เมฆมานั่งกินเบียร์ด้วยตอนหลัง พี่เมฆจะเข้าประเด็นนี้
# a8 O, w% U5 ~  ]# A) o, Iพ่อดินยังห้ามไม่ให้พูดเลย บอกเรื่องมันจบแล้ว มันผ่านไปแล้ว ขี้เกียจพูด
6 h2 ]; y) i6 O) j4 E0 P/ {; D& g
( o! V0 @5 Q3 |( ]พอเห็นว่าพ่อเขาไม่ได้ดูทุกข์ใจอะไรกับคำพูดของพวกชาวบ้านแม้แต่น้อย พอผ่านไปสักพักเราก็เริ่มจะไม่สนใจเหมือนกัน

* I% {/ e  U6 N. Q  L7 W- Hอย่างว่าอ่ะเนอะ เด็กอ่ะ พ่อเขาแสดงออกให้เห็นแบบนั้น เราก็ซึมซับและเริ่มทำตามเขาไปโดยปริยาย
" x- f+ }& G# Q8 k, Rพอได้ยินได้ฟังบ่อยๆเข้าหน้าก็เริ่มไม่บูดไม่บึ้ง ทำหน้าเฉยๆ เหมือนไม่ได้ยิน(ถึงจะรู้สึกโกรธนิดๆข้างในก็เถอะ 5555)
8 E) v' O8 g' w+ ~0 W

พี่เขาเล่าว่าตอนนั้นที่วันที่เกิดเรื่อง แล้วเราเห็นว่าเขาดูรู้สึกแย่
พี่เขาบอกว่าเขารู้สึกแย่เพราะว่าเขาเจตนาดีกับบ้านลุงมั่น
8 A1 c# s$ h5 m2 `+ m0 Bตอนลุงมั่นมาขอทำนาพี่เขาสงสารเห็นว่าบ้านลุงมั่นก็ค่อนข้างลำบากก็เลยยอมให้เช่านาทำอยากให้ลุงแกมีที่ทางทำกิน

. @* G$ D( l7 R7 Lแต่พอเจอลุงเขาทำแบบนี้ก็เลยรู้สึกแย่เป็นธรรมดา เหมือนคนโดนหักหลังแ
ล้วเรื่องพี่นวลท้องหรือไม่ท้องพี่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเลยเพราะเขาไม่ได้ทำอะไรพี่นวลสักนิด
8 c1 i7 N/ C, P9 uถ้าท้องก็คงจะไม่ใช่ท้องกับพี่เขาแน่นอน

ตอนนั้นพอจัดการเคลียร์เรื่องเช่าที่ทำนาเสร็จ พี่เขาก็ไม่สนใจแล้ว

  p% c# K6 |5 X+ V) ^

---------

3 G& B" U3 \# {8 }2 `
จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่เราลากิจเพราะต้องไปงานแต่งของลูกพี่ลูกน้องของพ่อดินที่อีกอำเภอหนึ่ง
ซึ่งป้าปูอยากให้พ่อดินได้ไปหายาย(แม่ของป้าปู)ของเขาด้วย เพราะตัวพ่อดินเองก็ไม่ได้เจอกับยายมานานมากแล้ว

8 C4 P5 w' r" zพ่อดินก็เลยมาถามเราว่าเราลาได้มั้ย อันที่จริงพ่อเขาก็ไม่ได้ไปหลายวันอะไรหรอกไปค้างแค่คืนเดียวเอง
แต่พ่อเขาเป็นห่วงเราเพราะลุงสินกับป้าปูก็ไปด้วยแล้วถ้าพ่อเขาไปอีกก็คือไปกันหมดเลย ทำให้ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเราเลย
4 \2 O! r4 Z; }+ Y1 h
ด้วยความที่เราปกติเราก็ไม่เคยขาดเรียนอยู่แล้วแล้วเห็นว่านานๆทีจะได้ลากิจกับเขาบ้าง
ก็เลยตอบตกลงไป ตอนนั้นก็ดีใจด้วยแหละเพราะรู้สึกเหมือนได้ไปเที่ยว55555

แต่เหมือนตอนนั้นจะโลกสวย และรู้สึกตื่นเต้นได้ไม่นานพอไปถึงทีเราก็ต้องพบกับความจริงที่โหดร้าย...

9 w" P! Y8 h$ ~' C+ g* [เพราะพอไปถึงทุกคนก็ลงมาทักทาย เราก็ยกมือไหว้บรรดาญาติทุกคนของพ่อดินเขาตามมารยาทแต่ก็เหมือนจะไม่ได้มีใครสนใจเราเท่าไหร่
ก็นะ...ยังเด็กด้วย พอโดนเมินแบบนี้ก็รู้สึกจุกอยู่ในอกหน่อยๆ

แล้วก็พอพากันเดินเข้าไปหายาย ยายเขาก็ให้พ่อดินเข้าไปหา แล้วก็กอด ก็หอมแก้มกันตามภาษายายกับหลาน ซึ่งก็เป็นภาพที่ดูน่ารักดี
4 {" w/ h; a" ^& F
พอเขาทักทายกันเสร็จ พ่อดินก็หันมาหาเราแล้วกวักมือเรียกให้เราเดินเข้าไป
4 f1 S) ]( b' |! jพอเราเดินเข้าไปถึงก็ยกมือไหว้สวัสดีคุณยายเขา...

; J& `* l8 E4 ?1 K/ a7 ~“ลูกหลานใครน่ะเจ้าดิน?” ยายเอ่ยปากถามพร้อมกับรับไหว้ด้วยสีหน้างงๆ

$ Y6 P; E! R+ \, b, ^“ลูกผมเอง หล่อ น่ารักมั้ยละ?” พ่อดินยกมือขึ้นมาขยี้หัวเราแล้วก็ยิ้มให้

“พูดเป็นเล่นนะไอ้นี่เอ็งไปมีลูกตัวโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” พอยายพูดจบพ่อดินเขาก็หัวเราะชอบใจที่แกล้งหลอกยายได้

“ไม่ใช่ลูกของเจ้าดินจริงๆหรอกแม่ลูกของคนรู้จักหนูที่หมู่บ้านนั่นแหละ” ป้าปูเดินมาเสริมให้พร้อมกับมองค้อนใส่พ่อดิน
; e; R6 V: t) u1 n# B: `
6 d% T( t: v% X" R: W* ^' Mจากนั้นป้าปูก็เขาไปนั่งข้างๆยายแล้วก็เริ่มเล่าอธิบายให้ฟังเกี่ยวกับเรื่องของเรา โดยที่เราเองก็ยืนฟังอยู่ตรงนั้นเช่นกัน...

7 k9 ^2 I  L8 x5 W, }“โอ๊ยๆ ไอ้นี่ทำอะไรแปลกๆอีกแล้วไปเอาลูกเต้าเขามาเลี้ยงได้ยังไง ลูกเขาก็ให้เขาเลี้ยงเองซี่
เราเองก็ยังหนุ่มยังแน่นทำไมถึงไม่หาแต่งเมีย แล้วมีลูกเป็นของตัวเองให้มันจบๆไป หึ!”
พอป้าปูเล่าจบยายก็รีบพูดสวนขึ้นมาทันที แล้วหันไปทำตาเขียวใส่พ่อดิน
+ E9 X/ Q+ }% E
เราเองที่ยืนฟังอยู่ได้แต่กัดฟันพยายามข่มใจ แล้วก็ยิ้มแหยๆเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร ทั้งที่ในใจเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว
* s# P( `8 D# `" @4 a& f
! K9 Y; e- s, c1 A5 ^“เอ้า! ผมก็รักของผมนิยายทำไมจะเอาเลี้ยงไม่ได้ละ วู้!!~ นานๆหลานจะมาหาสักทีบ่นแต่อะไรก็ไม่รู้ ยังสาวอยู่แท้ๆขี้บ่นนะเราเนี่ย”
: o' H" W' `$ W  M' ~พ่อดินรีบพูดตัดบทเปลี่ยนเรื่องทันทีด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วติดตลก

( P: a1 `4 I2 a% b; i“ผมไปหาข้าวกินก่อนละ หิว ยังไม่ได้กินอะไรเลยเนี่ย” จากนั้นพ่อดินก็เดินมาโอบเราแล้วพาเข้าไปที่ครัวหลังบ้าน

“ไม่ต้องคิดมากนะไอ้ตัวแสบ ยายเขาก็เป็นแบบนี้แหละไม่ต้องใส่ใจนะครับ” พ่อดินเอามือมาลูบที่แก้มเราเบาๆก่อนจะยิ้มให้
6 j5 q& g; z+ l6 h! z
8 R/ t$ C2 V/ l2 a6 O“ผม...ผมไม่เป็นไรเลยฮะ...”พูดจบเราก็ยิ้มให้ แต่เหมือนตอนที่เรารู้สึกจุกอกเมื่อตะกี้แล้วพอพูดตอบพอกลับไปทำให้เรามีเสียงสั่นเครือหน่อยๆ
3 ]8 X) S, G, {2 t: F4 J( U7 v
“จริงอ๊ะ?!ไม่เป็นอะไรแต่เสียงสั่นเชียว โอ๋ๆ ไอ้ลูกหมาขี้แยเอ้ย”

พอโดนพ่อเขารู้ทันแบบนั้น ก็ทำให้เรารู้สึกเขินหน่อยๆ
8 R( G! r7 _* B* T
เพราะอันที่จริงเราก็ไม่ได้อยากจะร้องไห้หรืออะไรแต่ตอนเป็นเด็กเรารู้สึกไม่ชอบตัวเองอย่างหนึ่งตรงนี้แหละ
- X1 c! m) z7 P+ v# s+ l! fเวลาที่เจอคำพูดที่เราฟังแล้วรู้สึกรุนแรงและกระทบต่อจิตใจ จะเก็บอาการไม่ค่อยอยู่
: W! v* W0 A& b
แต่เราก็พยายามนะ พยายามที่จะไม่ทำตัวขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่ง พยายามเก็บอาการแต่ว่าพ่อเขาก็มองออกตลอดเลย...

---------

4 E  U8 D# z+ ~7 v' W
) M' j  r/ Q1 z  Kหลังจากที่กินข้าวเที่ยงกันเสร็จ พ่อดินก็ต้องไปช่วยเขาเตรียมงานขนของยกของนู่นนี่นั่นต่างๆ นานา
3 y7 p) A, z( X$ s# Y; a) T4 |ทำให้เราต้องปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียวด้วยความที่ไม่ใช่บ้านของญาติๆเรา เราค่อนข้างรู้สึกทำตัวยากพอสมควร
  |1 ^( E& @* o8 I+ nได้แต่เดินออกมาหาที่นั่งไกลๆพยายามไม่อยู่ในพื้นที่งานให้เกะกะเขา
# T' j- N; s* o; z5 ~  D. ^
ตอนนั้นได้แต่คิดว่ารู้อย่างนี้ขออยู่บ้านคนเดียวยังดีกว่า...อย่างน้อยจะนั่งหรือจะนอนดูทีวีก็คงสะดวกสบายกว่านี้
7 Q* z5 G4 e) P. {$ L+ ^$ Z
แล้วพอยิ่งตกเย็นมา ยิ่งหนักขึ้นกว่าเดิม เหล่าบรรดาญาติฝั่งป้าปูคนอื่นๆเริ่มทยอยมาช่วยเตรียมงานกันหนาตามากขึ้นกว่าตอนกลางวันซะอีก
คงเพราะบางคนก็ยังคงไปทำนาอยู่ ก็เลยมีเวลามาช่วยตอนเย็น
4 M, g" s5 @) `( A& t8 f
0 E' c- I; u# B1 N. K4 nแล้วไหนจะบรรดาลูกหลานที่เลิกเรียนแล้วกลับมาวิ่งเล่นจอแจกันในงานอีกแน่นอนว่าตอนนั้นไม่มีใครชวนเราเล่นด้วยเลย...
% _6 i4 x; t) n" [! d
แถมทุกคนต่างพากันยืนล้อมหน้าล้อมหลังพ่อดิน ขอให้พ่อดินอุ้มบ้าง ขอขี่หลัง ขี่คอบ้าง
ด้วยความที่พ่อเขาตัวสูงใหญ่อ่ะเนอะ พอมาเล่นอะไรแบบนี้เก็บเด็กๆ มันก็เลยยิ่งดูสนุก

แต่ว่าเราที่ยืนเห็นภาพพวกนั้น กลับรู้สึกโหวงๆในใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน...
# g  r) J6 }: i, f6 vก็พยายามไม่อยากจะเป็นเด็กงี่เง่า ไม่อยากจะน้อยใจอะไรที่มันไร้สาระแต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ

กลายเป็นว่าเราทำตัวไม่ถูกเลย ไม่รู้จะต้องอยู่ตรงไหน ยังไง เราก็เลยตัดสินใจเดินออกมาจากงานดีกว่า
5 Z  Y6 ?% }' A( lแค่ไม่อยากเห็นภาพพวกนั้น ไม่อยากเห็นภาพที่พ่อดินกำลังเล่นกับลูกหลานเขาอย่างมีความสุขแล้วไม่ได้มองมาที่เราเลย...

เราก็เลยไปหานั่งอยู่แถวเถียงนาบริเวณนั้น นั่งดูคนเขาแถวนั้นเขาต้อนวัวต้อนควายเข้าคอกไป ก็มันไม่รู้จะทำอะไรนี่นะ

จนฟ้าเริ่มจะมืด เราก็เลยเดินกลับเข้ามาในพื้นที่งาน

“อ้าวไอ้ตัวแสบ! หายไปไหนมาละเนี้ย” พ่อดินรีบเดินตรงเข้ามาหาเราทันทีที่เห็นเรา

“แหะๆ...ผมไปเดินเล่นแถวนี้มาฮะ”เรายิ้มแหยๆ ตอบกลับไป  เพราะก่อนที่จะเดินออกไปเราก็ลืมไปบอกพ่อเขาด้วยแหละ
* D2 G5 ~* V% U0 y2 E# G6 ~
“หิวข้าวรึยังครับ? หือออ ป่ะ ไปกินข้าวกันดีกว่า” พูดจบพ่อดินก็พาเราไปหาข้าวหาปลากิน

พวกแม่ครัวที่เป็นชาวบ้านแถวนั้นที่มาช่วยทำอาหารเลี้ยงในงานพอเห็นพ่อดินเดินเข้าไปก็ตักสำรับกับข้าวมาให้ชุดใหญ่เลย
; k2 X+ k6 @$ Nคงเพราะเห็นว่าเป็นญาติกับเจ้าของงานด้วยละมั้ง
5 J5 B) O# |7 {# E# ?
แต่พอบรรดาหลานๆของพ่อดิน เห็นเข้า ก็เลยขอมานั่งกินข้าวด้วย
พากันมานั่งเบียดเสียดแล้วแย่งกันคุยกับพ่อดินจนเราเหมือนไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น


6 k! i/ e. D. D0 V5 H# f# Mอีกแล้ว...
8 z% i* W' m5 m5 g2 U( S( J$ v2 G, G
% W( g4 ], g: @อาจจะเพราะเราคงเป็นเหมือนคนแปลกหน้าสำหรับพวกเขาด้วยละมั้ง ถึงไม่มีใครอยากคุยกับเราเลย
แต่ก็นะ...เราก็ไม่ได้เกี่ยวข้องหรือเป็นญาติอะไรกับเขาจริงๆนั่นแหละ


, O# a; V. c% A1 `, U8 @แถมต่างคนต่างก็แย่งกันชวนคุยจนพ่อดินแทบจะไม่ได้ตักข้าวเข้าปากเลย
5 E, j7 |1 h2 _! R* `# u8 Nไม่คิดเลยว่าพ่อดินเขาจะเนื้อหอมในหมู่เด็กๆลูกหลานของเขาขนาดนี้
8 [. p; X0 u$ N: k1 o# c( _
เราก็เลยรีบกินให้เสร็จแล้วลุกไปจากตรงนั้น เพราะยิ่งนั่งอยู่นานยิ่งรู้สึกอึดอัด
9 B  q' g5 F2 T: Oกลัวจะพาลน้อยใจจนร้องไห้ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ เราจะต้องกลายเป็นเด็กที่ดูงี่เง่าในสายตาพ่อเขาแน่ๆ
  i: u; \2 h8 z
  n, u$ y- D+ r, V4 r“พ่อดินฮะ ผมขอออกไปนั่งดูดาวตรงนู้นนะ”เราเอาจานไปเก็บเสร็จก็เดินมาบอกพ่อเขา

4 D8 U/ T9 k, [) s$ q- p“หือออ ตรงไหนเอ่ย?”

) l0 a4 Z5 \& x3 c“ตรงเถียงนาตรงนู้นฮะ...”เราชี้ไปอย่างบริเวณพื้นที่ที่ไกลออกไป ที่เราไปนั่งเล่นเมื่อตอนเย็น

“งั้น...เดี๋ยวพ่อไปด้วย”พอพ่อดินพูดจบเท่านั้นแหละ บรรดาลูกหลานก็พากันร้องจะไปด้วยกันเป็นแถว...
0 O" s9 C4 H: U8 W
“ไม่เป็นไรฮะพ่อดินอยู่นี่แหละ...ผมแค่อยากไปนั่งดูดาวตรงนั้น เดี๋ยวผมมา” พูดจบเราก็รีบวิ่งจู๊ดออกไปทันที โดยที่ไม่ฟังคำตอบจากพ่อดินเลย
1 ~. l7 q3 C8 o- L: `( u* |
: j5 t: W* V  oเชื่อมั้ยว่า พอเราวิ่งออกมาจากในงาน เราเดินมายืนอยู่ตรงเถียงนาเรารู้สึกว่าหายใจโล่งคอแปลกๆ
# H: {) x% w9 u0 k  fเพราะตอนอยู่ในงาน ความรู้สึกเรามันเหมือนมีแต่ความรู้สึกอึดอัดเต็มไปหมดเลย

4 Z8 P/ j, C, V0 U9 _4 T- gถึงบรรยากาศในตอนนั้น ท้องฟ้าจะมีดาวจะสวย และรู้สึกโล่งใจแค่ไหน
แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการที่โดนยุงจำนวนมากไต่ตอมและกัดเต็มไปหมด
9 U. o: c, Z+ P% s, S
แล้วเราก็ยืนทนอยู่แบบนั้น ถึงจะไม่ได้รู้สึกอยากยืนอยู่ตรงนี้เท่าไหร่ก็เถอะ
+ f, k$ @0 }2 v+ F# L9 {- v; i3 tแต่อย่างน้อยมันก็ดีกว่ากลับเข้าไปอยู่ในงานละนะอดทนให้ดึกกว่านี้สักหน่อยแล้วพอคนซา ค่อยกลับเข้าไปดีกว่า
9 |& u6 j& S1 m# d
5 J5 E' Z9 `& {ในขณะที่ยืนคิดว่าจะทำยังไงต่อดีอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักที่กระทบกับหินกรวดดังขึ้นมาใกล้ๆ
  y' W. n+ Y: p: v7 M3 nเราก็เลยหันหลังไปมอง ก็เห็นเป็นเงาตะคุ่มๆ ของผู้ชายร่างใหญ่ที่เรารู้สึกคุ้นตา
! M, i( |! b, b" xทำให้เรายิ้มออกมาได้นิดหน่อย เพราะไม่คิดว่าพ่อเขาจะตามออกมาจริงๆ

" ^/ m0 c8 h, O“ไง ไอ้ตัวแสบ มายืนตากยุงทำไมแถวนี้ ป่ะ… กลับเข้าไปในงานดีกว่า”
6 g; f9 C% y0 J. v! n5 t
พ่อดินเดินมายืนข้างๆ แล้วลูบหัวเราเบาๆ

“ป่ะ!” พ่อดินพูดซ้ำอีกรอบก่อนจะโอบไหล่แล้วเหมือนจะดึงให้เราเดินกลับไปกับพ่อเขา

“ผม...ขออยู่ตรงนี้ก่อนได้มั้ยฮะ?”เราตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สู้ดีนัก ก็เพราะว่าเราไม่อยากกลับเข้าไปจริงๆนี่หน่า

“อ้าว ทำไมล่ะ...นี่งอนอะไรพ่อหรือเปล่าเนี้ย?” พ่อดินย่อตัวลงนั่ง แล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆ
2 Y* ^+ H8 ~# {  s/ P# B$ e$ ]
“ป่ะ...เปล่าฮะ”พอโดนพ่อเขายื่นหน้าเข้ามาแบบนี้ เราก็เลยต้องเบี่ยงหน้าหนีนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้งอนจริงๆนะ!

& }. h" n" u6 Z  P" B  A- G“จริงเหร๊อ?” พ่อดินพูดเสียงสูงพร้อมกับเอามือทั้งสองข้างมาจับหน้าเราแล้วล็อคคอให้เราหันหน้าไปสบตาพ่อเขาตรงๆ

6 I5 ^( z# \( e9 _! {& ^$ o+ m“จะ...จริงฮะ!”เราพยายามมองหน้าสู้ตาพ่อเขากลับไป ถึงแม้บริเวณนั้นจะเริ่มมืด แต่ความที่สายตาเราเริ่มชินกับความมืด
และระยะห่างของใบหน้าพ่อเขาอยู่ใกล้เรามากด้วยมั้งเราเลยเห็นว่าพ่อเขาก็มองตาเราแล้วยิ้มแบบเจ้าเล่ห์หน่อยๆ
+ F( J( [7 @  o* N
/ v3 i  A8 {( k& t9 h“พ่อขอโทษนะที่ทำให้หนูเหงา...เอาไว้เดี๋ยวเรากลับไป พ่อพาหนูขี่มอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวกันดีกว่าแค่เราสองคน จะได้ไม่มีลูกหมาแถวนี้แอบทำหน้าบูดอีก”

“แหะๆ...ผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆน้า” เราพยายามฝืนตอบกลับไปทั้งที่ในใจก็เป็นนั่นแหละ ไม่คิดเลยว่าพ่อเขาจะดูออกขนาดนี้ 55555
9 ?7 d+ c, _! i) [# _/ ^7 z4 }7 m
! c& ]2 C/ M9 E. t1 P3 x“ถ้างั้นเอาอย่างงี้...เดี๋ยวพ่อพาหนูไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วถ้าหนูยังไม่ง่วงก็มานั่งกับพ่อดีมั้ยครับ?”
2 t& n$ U- x7 {
: m9 e& W7 }2 M. q0 ~“ก็ได้ฮะ” เรารีบพยักหน้ารับทันที

4 M1 B, o2 Y7 vคำว่าไปนั่งกับพ่อในที่นี้ คงหมายถึงนั่งอยู่กับพ่อเขาในวงเหล้าแน่ๆ
เพราะเราเห็นว่าตอนเย็นบรรดาลูกพี่ลูกน้องของพ่อที่มาช่วยงานก็ตั้งวงเริ่มกินเหล้ากินเบียร์กันแล้ว
) \# C1 o  d( y4 x/ W
ตอนที่พ่อดินพาเราไปกินข้าว คนในวงเหล้ายังเดินมาชวนพ่อเขาไปนั่งดื่มด้วยเลย
: I/ f! Y3 K" a8 B. qเราเองก็เข้าใจนะ เพราะยังไงก็ญาติพี่น้องของพ่อเขานานๆจะได้เจอพบปะสังสรรค์กันสักที
' f6 X' d" h% z( l
แล้วที่พ่อเขาเสนอมา ก็ดีกว่าเราไปนั่งแก่วในบ้านอยู่คนเดียว รู้สึกทำตัวไม่ถูกด้วยไม่จะรู้จะนั่งจะนอนตรงไหน มันดูลำบากไปหมด
$ s0 d6 C% v- b! q4 H
หลังจากที่เราอาบน้ำเสร็จก็มานั่งข้างๆพ่อเขาโชคดีที่ว่าตอนนั้นคนในวงเหล้าไม่ได้มีใครสนใจเราเท่าไหร่
เราก็เลยนั่งด้วยอย่างไม่รู้สึกอึดอัดใจเท่าไหร่แต่ว่ายุงก็เยอะไม่ต่างจากตอนที่เรายืนอยู่ที่เถียงนาเท่าไหร่เลย
นี่ขนาดว่าเขาจุดยากันยุงจนควันคลุ้งไปทั่วแล้วนะ
# {$ q2 X. ^# L" x. @2 b( r& u
จนเวลาผ่านไปเริ่มดึกขึ้น พวกผู้ใหญ่ก็มาไล่ให้คนในวงเหล้าแยกย้าย
! j- ^! F. J, |! gรวมถึงให้ตัวเจ้าบ่าวกลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้ว(ลูกพี่ลูกน้องของพ่อดินที่แต่งงานเป็นเจ้าสาวนะ)

“แล้วนี่นอนที่ไหนกันล่ะ”น้าผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นแล้วหันมาทางพ่อดินขณะที่คนในวงเหล้าก็ต่างก็ลุกเพื่อเตรียมตัวแยกย้ายกันกลับบ้าน
. c% \# e% c" z# J. }  x6 O: \5 j
0 N6 L! j1 |' q  B# R6 @“ผมก็คงนอนที่นี่แหละพี่ ตัวผมอ่ะนอนที่ไหนก็ได้แต่ไอ้ตัวแสบผมนี่สิ...” พูดจบพ่อดินก็หันมาแล้วโอบไหล่เบาๆ
: S' w! i3 L, b. E6 `. F
0 Z- o5 m4 m# r4 T“งั้นไปนอนที่บ้านพี่มั้ยละ?ยังไงที่บ้านงานคนก็น่าจะเยอะแล้ว เดี๋ยวจะไม่มีที่นอนเอา” น้าคนนั้นพูดเชิญชวนต่อ

“ผมยังไงก็ได้อยู่แล้ว...ว่าไง? ไปนอนบ้านน้าเขาม่ะ หืออไอ้ตัวแสบ” พ่อดินหันมามองหน้าเราแล้วยิ้มให้

“ไปฮะๆ” เรารีบตอบตกลงทันทีเราเองก็ไปนอนที่ไหนก็ได้เหมือนกัน ขอแค่มีพ่อดินเขานอนด้วยก็พอ

8 @8 W% n+ ~6 e3 Y

--------

หลังจากนั้นพ่อดินก็พาเราเดินลัดเลาะตามทางเกวียนเล็กๆไประยะหนึ่งก็ถึงบ้านของน้าคนนี้
3 {  E$ ]  K5 J) k# L7 b
น้าเขาชื่อน้าอาจ ซึ่งพ่อดินจะเรียกว่าพี่อาจ เพราะเป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อเขา
3 f" k0 I8 E$ z5 [* f
% c: F' Q  C: j: [9 O9 X) @เป็นผู้ชายรูปร่างผอมสูง ส่วนสูงน่าจะน้อยกว่าพ่อดินสักหน่อยเป็นคนที่หน้าตาดูใจดีดูยิ้มแย้ม
แต่ว่าน้าเขาไว้หนวดเคราขึ้นเต็มหน้าเลย(ทีแรกเกือบจะเรียกเขาว่าลุงซะแล้ว 55555)
/ K. U# s' d, U6 ]; Q  L$ J
& j# n4 f: l3 U" W/ vบ้านน้าอาจเป็นบ้านปูนหลังใหญ่แต่มีแค่ชั้นเดียว เข้าไปข้างในค่อนข้างกว้างโอ่โถงพอสมควร
- ^- X- H( Q+ s
ตอนที่เข้าไปก็เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งกำลังนอนทำการบ้านอยู่หน้าทีวีซึ่งก็เข้าใจได้ทันทีว่าน่าจะเป็นลูกเขา
+ K9 a% ^# K7 |: q6 N" _" Iแต่ก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเพราะไม่เห็นลูกของน้าอาจเขาไปที่บ้านงานแต่งเลย

1 j$ }/ ?$ [* S+ Q( ~% \“อ้าว...อ้น ยังไม่นอนหรอลูก มาๆ ลุกขึ้นมาสวัสดีน้าเขาก่อน” เด็กชายที่ถูกเรียกว่าอ้นลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับยกมือไหว้ช้าๆ
ก่อนจะลงไปนอนทำการบ้านต่อโดยที่ไม่ได้พูดอะไร

เราสังเกตเห็นนะว่าแววตาของเด็กที่ชื่ออ้นดูอ้างว้างแล้วก็ดูเศร้าและเหงาแปลกๆ
6 d) p0 k1 p: q1 i- _$ Z8 M; ~2 R
3 i$ e& u4 N9 W: O; p$ a) Mแต่ก็สัมผัสได้ถึงความเงียบเหงาจริงๆนะเพราะพอเข้ามาในบ้านก็มีแต่เสียงน้าอาจเนี่ยแหละที่ชวนพ่อดินเขาคุย

. B( i8 a# Z5 T“ไอ้เจ้าหนู ถ้าง่วงแล้วบอกน้านะเดี๋ยวไปนอนในมุ่งกับเจ้าอ้นมัน”
  h; _. p; w& z2 D
“อ้น...เดี๋ยวคืนนี้ให้น้องเขานอนด้วยนะลูก”
' T' U4 ]1 y( u; w! c, Mอ้นหันมามองเราก่อนจะหันไปพยักหน้าให้พ่อของเขา

! d; H$ ~6 S+ f9 `1 D“งั้น...เดี๋ยวพ่อกับน้าเขาออกไปกินเหล้าหน้าบ้านนะอ้นให้น้องเขาดูทีวีด้วยละกัน” น้าอาจหันไปบอกลูกชายอีกครั้งก่อนที่อ้นจะตอบว่า ‘อือ’ สั้นๆ
* ]* O4 P5 c# S6 ]' Hถึงจะตอบออกมาสั้นๆ แต่น้ำเสียงก็ฟังดูค่อนข้างที่จะเป็นมิตรพอสมควร

+ `& ^# L4 w# D4 [6 k  iพ่อดินหันมายิ้มให้เราก่อนจะเดินออกไปนั่งกินเหล้ากับน้าอาจที่บริเวณโต๊ะหินหน้าบ้าน

เราก็เลยไปนั่งข้างๆ แล้วดูทีวีกับอ้น จากนั้นก็เริ่มชวนคุย

“อ้าว...อ้นอยู่ป.4เหมือนกันหรอ?” ทันทีที่เราเห็นหนังสือการบ้านของอ้นเราก็รู้ได้ทันทีว่าอ้นเรียนระดับชั้นเดียวกับเรา

“อือ...แกรู้ได้ไงอ่ะ”อ้นหันมามองด้วยความประหลาดใจ
) q5 z, D. V$ r- N7 ^; o
แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นสัญชาติญาณหรืออะไรบางอย่าง ที่ทำให้เราและอ้นต่างก็รู้กันทันทีว่า เราเป็นพวกเดียวกัน...

4 N& o5 O& @, p9 B6 D4 a: g1 zทำให้บทสนทนาของพวกเราเป็นไปได้อย่างราบรื่นและสนุกสนาน
เราเองก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นพอสมควรเลย เพราะบอกตามตรงก่อนหน้านี้ไปอยู่ตรงจุดไหนของงานก็มีแต่ความอึดอัดเต็มไปหมด

8 g* L% ?. O% L% W6 fเรานั่งคุยเล่นกันไปสักพักใหญ่ อ้นเองจากที่ตอนแรกดูเหมือนเป็นคนเงียบๆแต่พอคุยกันไปมาถูกคอก็คุยกันไม่หยุดเลย
# I' A( Z7 l5 G0 ]( l! W+ y8 i
เวลาตอนนั้นผ่านไปเร็วมาก จนพอเริ่มดึกขึ้นน้าอาจก็มาบอกให้อ้นไปอาบน้ำแล้วพาเราเข้านอนได้แล้วคงเพราะเห็นว่าอ้นยังอยู่ในชุดนักเรียนละมั้ง
2 f7 H0 m$ D0 _( f5 Uจากนั้นอ้นก็ลุกไปอาบน้ำและพาเราเข้านอน ตามที่น้าอาจบอกอย่างว่าง่าย
1 Q3 I7 L6 N0 Q# ]# u
3 W* M' B0 g! }3 ^$ |2 lบ้านของน้าอาจ พอปิดทีวีแล้วบรรยากาศมันค่อนข้างเงียบเงียบซะจนเราได้ยินเสียงที่น้าอาจกับพ่อดินนั่งกินเหล้าแล้วคุยกัน
ดังมาถึงข้างในก็อารมณ์คนเมาอ่ะเนอะ ยิ่งเมาก็ยิ่งเสียงดัง แล้วดูพ่อดินก็น่าจะเมามากด้วยวันนั้น...
7 b, |) u, `: Q  Y* @
แล้วพอมานอนแปลกที่แปลงทาง เราก็นอนไม่หลับอ่ะ มันไม่ง่วงเลยทำให้เราได้แต่นอนฟังเสียงที่พวกพ่อเขาคุยกันอยู่แบบนั้น
7 [$ U( d& E) Z, Wในใจก็เป็นห่วงด้วยแหละเพราะน้ำเสียงพ่อดินดูเริ่มจะเมามากจริงๆ
9 b$ s/ n& i( F
สักพักก็ได้ยินเหมือนเสียงน้าอาจเล่าเรื่องปรับทุกข์กับพ่อดิน เท่าที่เรานอนฟัง
ก็สรุปได้ว่า น้าอาจกับเมียอ่ะเลิกกัน แล้วเมียเขาไปแต่งงานใหม่ ไม่มาสนใจใยดีลูกเลย

4 U  K4 }$ Q9 v0 yน้าอาจบอกว่าสงสารลูก เหมือนน้าอาจจะระบายออกมาว่าเขารู้ว่าลูกชายของเขาไม่ใช่ผู้ชายปกติทั่วไปเด็กคนอื่นๆ
แต่เขาก็ไม่อยากโกรธลูก คงผิดที่เขาเองที่เขาเลี้ยงลูกไม่ดีลูกเขาเลยเป็นผู้ชายเหมือนเด็กคนอื่นไม่ได้
และดูแลเมียไม่ดีพอ เมียถึงทิ้งเขาไป

จังหวะนี้เหมือนเสียงน้าอาจจะเริ่มร้องไห้ คงเพราะว่าเมาด้วยอะไรด้วยมั้ง
แต่ที่เรารู้สึกได้อีกอย่างก็คือ เหมือนเราได้ยินเสียงอ้นนอนร้องไห้เหมือนกันมันเป็นเสียงสะอึกสะอื้นเบาๆ
' N) a0 f+ `& o7 Q
เราเองที่นอนฟังอยู่แบบนั้น ก็รู้สึกแย่ไปด้วย เราไม่รู้จะปลอบอ้นยังไงเพราะเราก็พึ่งรู้จักกัน
8 r. @3 Y$ |6 p+ c
แล้วอีกอย่างการที่เรานอนแอบฟังผู้ใหญ่คุยกันแบบนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีนักก็ได้
& K3 h* S( M4 C$ f  q8 Eก็เลยได้แต่ทำเป็นนอนหลับเหมือนเราไม่ได้ยินไม่ได้รับรู้อะไร...

เท่าที่จับใจความได้เหมือนน้าอาจเขาก็ไม่ได้รังเกียจอ้นอะไรแต่เหมือนกับว่าคนที่ไม่มีที่พึ่งทางใจ
ยิ่งคนที่เป็นคู่ชีวิตเลิกราทิ้งกันไปแต่งงานใหม่ยิ่งทำให้น้าเขารู้สึกเคว้ง ไม่รู้จะทำยังไงต่อ และไม่รู้ว่าจะต้องเลี้ยงลูกยังไงต่อไปดี

พอมีงานแบบนี้ ก็เลยถือโอกาสปรับทุกข์กับพ่อดินไปในตัว เพราะเหมือนกับว่าญาติที่อยู่ฝั่งนี้จะเป็นที่พึ่งทางใจให้น้าอาจไม่ได้เลย

พอน้าเขาระบายความในใจไปได้สักพัก ก็ถามพ่อดินเรื่องของเราบ้างว่าทำไมถึงรับเรามาเลี้ยง

พ่อดินก็ตอบไปทำนองว่าถูกชะตากับเด็กคนนี้ แล้วก็รู้สึกสงสารด้วย
! B/ S& Y) J8 `- Sแล้วก็เล่าว่าตอนสมัยวัยรุ่นเคยไปไหว้วานอาศัยพ่อกับแม่เราอยู่ที่กรุงเทพฯ
ตอนนี้พอพ่อกับแม่เราเดือดร้อน ก็อยากจะช่วยดูแลเราเป็นการตอบแทน
4 g" k, X; R: c) p
ซึ่งตอนนั้นเรานอนฟังก็อึ้งนะเพราะเป็นครั้งแรกเลยที่เรารู้ว่าพ่อดินเคยไปพึ่งพาอาศัยพ่อกับแม่เราด้วย

' P% d3 P, Q5 P) }& E& W/ hเหมือนน้าอาจก็จะถามต่อว่า เราเป็นเหมือนอ้นใช่มั้ย
จำได้ว่าคำตอบของพ่อดินเป็นคำตอบที่อ้อมๆ แต่เราที่แอบฟังอยู่ก็รู้สึกอุ่นใจ

พ่อเขาตอบไปประมาณว่า ‘เขาจะเป็นอะไร...มันไม่สำคัญสำหรับผมเลยผมมีหน้าที่แค่เลี้ยงและดูแลเขาให้ดีที่สุดเวลาที่อยู่กับผมแค่นั้น’

จากนั้นบทสนทนาก็เงียบไปสักพัก น้าอาจก็ตัดพ้อขึ้นมาอีกทำนองว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าการเป็นพ่อคนมันยากขนาดนี้...

7 [$ I% s% J' o4 Rตัวน้าอาจไม่ได้รังเกียจอ้นนะที่เป็นเด็กผู้ชายที่ไม่เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์แต่น้าเขาเหมือนเจ็บใจที่ปกป้องลูกจากการโดนล้อเลียนของญาติๆไม่ได้
6 N1 S- _% |+ O( `4 _" Yน้าอาจก็เลยไม่อยากให้อ้นออกไปยุ่งกับพวกญาติพี่น้องสักเท่าไหร่เพราะถ้าไม่เจอหน้ากัน ก็จะได้ไม่โดนล้อ

* A  A# V4 Z% k4 ]$ Gพอฟังมาถึงตรงนี้เราก็เจ็บเหมือนกันนะ รู้สึกเข้าใจอ้นมากจริงๆ
เพราะเราเองก็ถูกกระทำมาคล้ายๆกันเลย แต่อ้นน่าสงสารกว่าตรงที่แม่เขาก็ทิ้งไป
( {) ]  t0 v- E! R. s5 J. _
+ c! I( \" L. q' q) E- T3 e  lแล้วบทสนทนาก็เงียบลงอีกครั้งก่อนที่พ่อดินจะตอบไปว่า
, {( U. d+ Y. ~‘ผมก็ไม่รู้นะพี่ถ้าผมพูดไปมันอาจจะฟังดูแปลกๆ สำหรับคนที่ยังไม่เคยเป็นพ่อคนจริงๆ อย่างผม...’
" p; L$ K$ p3 N
1 E! i) x& Y* @+ Y9 O  r# o‘ผมไม่รู้เหมือนกันว่าอ้นโตขึ้นจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้เขาเป็นเด็กเขาปกป้องตัวเองไม่ได้
/ V3 W; d5 d+ _; u3 Vพี่ต้องเป็นเสาหลักและปกป้องลูกให้ได้มากที่สุด มันคือความรับผิดชอบของคนเป็นพ่อ
' Z  U# Z! P, w3 k" H4 rเราต้องรับผิดชอบชีวิตเขา เพราะเราเป็นคนทำให้เกิดมาไม่ว่าเขาจะเป็นยังไงเราก็ต้องเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด’
7 ~. ?9 W$ Q, k4 l. W: @+ y5 J4 m/ J
‘ผมมีความคิดหนึ่ง ที่อยากจะบอกให้พี่ฟังตลอดเวลาที่ผมเลี้ยงไอ้ตัวแสบของผม
ถึงเขาจะไม่ใช่ลูกแท้ๆของผมก็ตามแต่ผมก็รักและพร้อมที่จะปกป้องเขาจากทุกสิ่งทุกอย่าง
กระทั่งคำพูดก็ตามใครมาว่าไอ้ตัวแสบของผมเป็นตุ๊ดต่อหน้าผม ผมจะไม่ยอมเด็ดขาด
; A: @- S* G& x# \! Y: C" z8 E3 ?ถึงเขาจะเป็นยังไงก็แล้วแต่คนอื่นก็ไม่มีสิทธิมาว่าอยู่ดี ตราบใดที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด
- b6 h. J* H7 F: Aหรือต่อให้เขาทำอะไรผิดผมก็จะไม่ให้ใครมาว่าทั้งนั้น ผมจะสั่งสอนเขาเอง’

( H  A9 F. M+ R& v  P5 a9 U; b1 o‘เด็กเขาจะรักเรามากแค่ในช่วงนี้แหละพี่มันคือช่วงเวลาที่เขาจะรักและอยากอยู่กับเรามากที่สุด
; E$ e" f6 X# M. \+ ], sพอโตขึ้นเขาก็ไม่คิดถึงเราแล้ว นู่น ไปคิดถึงเพื่อน หรือถ้ามีแฟนก็คิดถึงแฟนซะมากกว่า ก็เหมือนพวกเรานั่นแหละพี่ ฮ่า
  z0 U- T, E4 _1 O5 J  M/ I; o$ b5 [ถึงคนเราจะไม่เหมือนกันแต่ผมว่าถ้าตามช่วงอายุของเขาก็น่าจะเหมือนพวกเราเนี่ยแหละ
$ C4 H2 t! C/ V/ `2 `0 Z. zพอโตมาเราก็เริ่มไม่ค่อยติดพ่อติดแม่เท่าไหร่แล้ว...’

" g! P. C/ ^, y! j; s  o- D; W“เอ็งพูดซะ...พี่อยากจะขายบ้านขายนาแล้วพาเจ้าอ้นไปอยู่ที่อื่นเลย” น้าอาจตอบกลับมา หลังจากที่พ่อดินพูดร่ายยาวออกไป
* U; r3 _: s- \อาจจะเพราะความเมาด้วยแหละมั้ง ทำให้พ่อเขาพูดความในใจออกไปซะยาวเหยียดเลย
8 I$ L& U: d$ D% a8 f6 [
“เอาน่ะพี่ ถ้าทำแล้วพี่มีความสุข เจ้าอ้นมีความสุข ก็พอแล้วเพราะยังไงเขาก็คือลูกพี่
) m8 x$ r* b( _2 d9 d5 A  y$ dต่อให้โตกว่านี้สักแค่ไหน เขาก็ยังเป็นลูกของพี่อยู่ดีคนอื่นมันก็คือคนอื่นอยู่วันยันค่ำ”

“แล้วถ้าพี่จะย้ายบ้าน เอ็งอย่าลืมมาช่วยพี่ขนของด้วยนะไอ้ห่า กูอยากย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่นเพราะมึงเลยเนี่ย”
/ W$ ~7 p9 V" n2 j0 @/ S
- q1 v9 E9 a) u' J“เอ้า! ผมก็พูดตามความคิดของผมอย่าไปคิดมากดิพี่... ใช้ชีวิตให้เรามีความสุขกับคนของเรามีความสุขก็พอแล้ว
& s$ p, ]' ?9 d! Y& Fคนอื่นช่างหัวมันโว้ยยย ฮ่า เอ้าา ชน!!” พอพ่อดินพูดกับได้ยินเสียงชนแก้วกันพร้อมกับเสียงหัวเราะตามมา

แล้วพ่อดินกับน้าอาจก็ก็นั่งกินเหล้าและคุยเรื่องสัพเพเหระกันไปเรื่อย

% V( D: f( X, E% m% K7 V. {ส่วนเราก็นอนฟังเพลินเลย ส่วนอ้นก็น่าจะหลับจริงๆแล้วมั้งเพราะไม่ได้ยินเสียงสะอื้นแล้ว...

จนน่าจะดึกมากจริงๆ หรือเหล้าหมดก็ไม่รู้...พ่อดินกับน้าอาจถึงได้พากันเข้ามานอน
เราได้ยินว่าพ่อเขาขอนอนตรงพื้นข้างนอกไม่อยากเข้าไปนอนเบียดในมุ้งน้าอาจก็ไม่ได้ว่าอะไร

  t$ e0 y2 L/ M* j5 Y/ rแต่เราที่นอนฟังอยู่เนี่ยสิ รู้สึกไม่สบายใจเป็นห่วงกลัวพ่อเขาจะโดนยุงหามรึเปล่า
พอน้าอาจปิดไฟแล้ว สักพักเราเลยค่อยๆ ลุกจากที่นอนแล้วคลำทางไปหาพ่อเขา
# z+ I& Q, `6 Y7 t
" v8 \; h0 g- |! ~7 gพอสายตาเริ่มชินกับความมืดก็เห็นว่าพ่อเขานอนอยู่ ดีว่าบ้านน้าอาจมีพัดลมสองตัวเลยเอาพัดลมมาเปิดไล่ยุงให้พ่อเขาตัวหนึ่ง

แต่สภาพของพ่อเขาก็คือนอนทั้งอย่างนั้นแหละ น้ำท่าไม่ได้อาบเสื้อเชิ้ตที่ใส่มาเมื่อตอนกลางวันก็ชุ่มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและกลิ่นเหล้า...

เราเห็นแบบนั้นก็กลัวว่าพ่อเขาจะนอนไม่สบายตัว เลยไปปลดกระดุมเสื้อพ่อเขาออก
: [7 u( K" v3 m$ Kกะว่าจะเอาไปชุบน้ำแล้วขยำๆ บิดให้หมาดแล้วเอามาเช็ดตัวให้อย่างน้อยก็น่าจะดีกว่าให้พ่อเขานอนทั้งในสภาพแบบนี้ละมั้ง...

“ทำ...อะ...ไร...จะแอบปล้ำพ่อเหรอ? หืออออ ไอ้ตัวแสบ”พ่อดินพูดออกมาด้วยเสียงยานคราง น้ำเสียงอ้อแอ้กว่าทุกที
0 E! V9 E3 X5 q- B# g; yรู้เลยว่าวันนี้พ่อเขาน่าจะเมามาก แต่ใครจะไปรู้ว่ายังไม่หลับ?!
' M7 Y# I) y. w
“ป่ะ เปล่าฮะ! ผมจะถอดเสื้อแล้วเช็ดตัวให้”

“จริงเหร๊อออออ?”

! z- e! F3 y% }“จริงสิฮะ!! พ่อดินอ่า”

“อ่ะ จริง...ก็จริง ฮ่า”จากนั้นพ่อดินก็ลุกขึ้นนั่งแล้วถอดเสื้อออกมาให้เรา
' a# `/ y. _0 j! Y- K) {! H$ {* S! b
0 P3 D. c" u- h3 ^! D“แล้ว...หนู...ออกไปคนเดียว ไม่กลัว...ผีเหรอ?” ขณะที่เรารับเสื้อมาแล้วจะลุกออกไปข้างนอก พ่อดินก็ทักขึ้นทำให้เราชะงักขึ้นทันที
% M, V8 X. R7 w0 l" N6 X& F* a
“พ่อดินอ่ะ! อย่าทักสิฮะ!!”

“ฮ่า ไอ้ลูกหมาเอ้ย ขี้กลัวจริง ถ้าไม่กล้าออกไปก็ไม่เป็นไรพ่อนอนทั้งแบบนี้ก็ได้”

& t0 s$ F) E8 K“ไม่เป็นไรฮะ...ผมออกไปได้”

“เหรออออ ไม่กลัวจริงๆนะ...กุ๊ก… กุ๊ก… กู๋~ ..” จากนั้นพ่อดินก็ทำเสียงหลอกผีแกล้งให้เรากลัว
' t& b" t7 F% B' ^+ \5 E
& E5 O& W0 o6 I1 Hนี่ไม่คิดเลยว่าเวลาที่พ่อเขาเมาจริงๆ จะกวนโอ๊ยได้มากขนาดนี้!!

เราไม่พูดอะไรต่อ แล้วรีบออกมาข้างนอกทันที ดีที่ว่าหน้าบ้านน้าอาจมีไฟเปิดไวอยู่ทำให้ความกลัวลดไปได้หน่อยหนึ่ง
เรารีบไปที่โอ่งน้ำแล้วรีบตักน้ำราดเสื้อของพ่อเขาขยำพอเป็นพิธีแล้วราดอีกรอบก่อนจะบิดๆให้หมาดแล้วรีบวิ่งกลับเข้ามา
9 i' E, c3 j  }/ K
9 J+ y4 u  M; L7 \; E2 yหลังจากนั้นเราก็เอาเสื้อมาเช็ดหน้า เช็ดตัวให้พ่อเขา เสร็จแล้วเราก็เดินกลับไปเอาหมอนแล้วทิ้งตัวลงนอนข้างๆ พ่อเขา

“หืออออออ...หนูไปนอนในมุ้งเถอะ ไม่ต้องมานอนกับพ่อหรอกเดี๋ยวยุงกัด”

) W/ t1 R  |, @6 |- x8 z! u“ไม่เป็นไรฮะ ผมอยากนอนกับพ่อดิน”พูดจบเราก็กระแซะเบียดเข้าไปให้พอดีกับผ้าห่มผืนน้อยที่น้าอาจเอามาให้

' i0 G- q. _& h5 w6 i3 e) s“แน่ะ...ดื้ออีกแล้ว เดี๋ยวพ่อก็จับทำโทษซะหรอก”
: U& _: ^% I, J+ E  z% L- J
“...ทำโทษไม่ได้หรอกฮะ ไม่ใช่ที่บ้าน...” เรากระซิบไปเบาๆ ที่ข้างหูของพ่อเขา เพราะกลัวน้าอาจได้ยิน
* I& i0 c$ M5 y* A) J
“ร้ายนักนะเรา เดี๋ยวกลับบ้านไปจะโดนไม่ใช้น้อย...” จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของพ่อเขา
) `* f# ]# d* E% [$ v+ _
7 |& J$ i% K8 Qสักพักพ่อดินก็เปลี่ยนท่านอน นอนตะแคงแล้วหันมาหาเรา
( z! ~: [* ?7 p1 L/ V! B* @' j
“หนูรักพ่อมั้ย?” จู่ๆ พ่อดินก็ถามขึ้นแต่พอพ่อเขาหันหน้ามาคุยกับเราแบบนี้ทำให้เราได้กลิ่นเหล้าจากลมหายใจของพ่อเขาชัดมากกกกก
& D1 [2 e  M+ U9 H9 b0 ~* s+ C' I
“รักสิฮะ”

“งั้น...หอมแก้มพ่อก่อน”

+ f1 t1 \: |* Xพอพ่อเขาพูดอย่างนั้นเราก็เลยหอมแก้มพ่อเขาเข้าไปฟอดหนึ่ง ก่อนจะโดนหอมคืน
แต่จังหวะโดนหอมคืนเราแอบดันตัวออกเล็กน้อย เพราะรู้สึกเหม็นกลิ่นเหล้า

“เป็นอะไร หืออออ...”

“เหม็น เหล้า”หลังจากที่เราตอบกลับไปสั้นๆ ก็โดนจู่โจมจากพ่อเข้าด้วยการระดมหอมแก้มสองฝั่งรัวๆ
# x# _" ^" h! P
“นี่แนะ ไงละยังเหม็นอยู่มั้ย?”น้ำเสียงของพ่อดินฟังดูเจ้าเล่ห์นิดๆ

/ _3 s- g" N& w8 Z5 Vก็อยากจะแกล้งบอกว่าเหม็นอยู่หรอก เพราะจะได้โดนแกล้งต่อ
1 `, ~, n! q; T  A2 l3 h6 D7 p0 Mแต่ว่า...นี่ไม่ใช่ที่บ้าน เล่นกันมากไม่ได้เดี๋ยวน้าอาจแอบตื่นมาได้ยิน
' ^7 m8 {) q$ F1 G, a2 n: C
: }  o  l2 Q. c' L" v1 U% n- G“อื้ออ ไม่เหม็นแล้วฮะ หอม นอนดีกว่า”เราเขยิบตัวเข้าไปนอนซุกไออุ่นจากอกของพ่อดิน
จากนั้นก็รู้สึกได้ว่ามือของพ่อดินมาลูบหัวเราเบาๆสองสามทีก่อนที่พ่อเขาจะหอมลงเบาๆที่กระหม่อมของเราฟอดใหญ่
- P' \" `. M  |: K+ t$ G5 o- k
, a0 f7 y( \1 y  S) U% j“โคตรรักมันเลยวะ ไอ้ลูกหมาตัวน้อยเนี้ย” จากนั้นพ่อดินก็ดึงตัวเราเข้าไปนอนกอดไว้แน่น ทำให้เรารู้สึกอุ่นใจและสบายใจนอนหลับได้ในที่สุด

6 W/ s7 O+ N: ?* ^$ y  O- E: fเราไม่เคยเรื่องมากเรื่องที่หลับที่นอนเลยนะตอนเด็กเนี่ย นอนที่ไหนยังไงก็ได้แต่ขอแค่มีพ่อเขานอนด้วยก็พอ
ขอแค่นั้นจริงๆ รู้สึกว่าตัวเองตอนเด็กนี่...โคตรจะขี้อ้อนเลยอ่ะ555555

-------

$ V& g5 q6 n1 a7 m. I3 F' `  }พอตื่นเช้ามาน้าอาจที่ตื่นมาเห็นเราออกมานอนนอกมุ้งกับพ่อดินถึงกับออกปากแซวว่า
‘เออเฮ้ย ไอ้เด็กคนนี้มันรักพ่อมันดีจริงๆถึงกับออกมานอนตากยุงเป็นเพื่อนเลย’

7 l& \! W3 p6 ^. F3 kนอนตากยุงก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้นอนกับพ่อเขาก็พอแล้ว อิอิ

หลังจากนั้น ในวันงานก็เป็นอย่างที่คิดทุกคนดูยุ่งไปหมด
เราต้องคอยหลบเลี่ยงหาที่อยู่เป็นสัดเป็นส่วนเพื่อจะได้ไม่รบกวนคนในงาน

ส่วนพ่อดินก็ต้องอยู่คุยและอยู่กับญาติๆเขา เหมือนมีแต่คนเรียกหาพ่อเขาด้วยแหละ
/ I# _0 W& D( D8 m" Gพอเห็นแบบนั้นเราก็เลยต้องปลีกตัวออกมา
. {6 Z4 j/ K3 I
! _9 {$ f3 C4 w- P& U
...แต่ก็ไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไรนะเข้าใจว่านานๆพ่อเขาจะมาเจอญาติๆสักที ก็คงมีแต่คนคิดถึงอยากคุยด้วย
( n, n% {7 s% b% u% n' o
/ O# `$ x+ ^, A8 ?3 U. Hกว่าจะเสร็จงานก็บ่ายๆแต่ดีว่าวันนั้นหลังจากพ่อดินช่วยเขาเก็บเต๊นท์เก็บข้าวของเสร็จ
ป้าปูก็ขอตัวกลับเลยเพราะเหมารถสองแถวในหมู่บ้านเขามาไม่อยากกลับมืดค่ำ (สมัยนั้นพ่อดินยังไม่มีรถนะมีแต่รถไถ)
/ m: n* v& t7 t
: d* `& k9 g& B3 }# Q8 dก่อนจะกลับพวกญาติๆ และยายของพ่อดินก็เดินมาส่งพร้อมกับกำชับว่าให้รีบหาเมียได้แล้ว ไม่งั้นเดี๋ยวก็มีเรื่องมีราวอีก
(ฟังจากประโยคคำพูดของยาย ป้าปูน่าจะเล่าเรื่องพี่นวลให้ยายฟังแล้ว)

+ N' C3 f/ E: ~. B4 A1 O6 aแถมยายเขายังบอกอีกว่า ถ้าพ่อดินไม่ยอมหาเมีย ยายเขาจะหาให้แล้วนะเพราะในหมู่บ้านของยายเขาก็มีผู้หญิงสวยๆ ดีๆ เยอะแยะ เดี๋ยวจะติดต่อให้

! e9 V, J6 n6 ]" `พอเราได้ยินยายของพ่อดินเขาพูดแบบนี้ พูดตามตรงว่ารู้สึกใจแป้วพอสมควร...ใจมันเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก
ได้แต่ภาวนาขอให้ผู้หญิงที่ยายของพ่อเขาจะหามาให้ชิงแต่งงานกันไปหมดแล้ว

; z! A4 c, `: I8 D( }$ F! Mแต่ก่อนจะกลับ เราก็ไปถามหาอ้นกับน้าอาจ เพราะตั้งแต่เช้าไม่เจออ้นเลยน้าอาจก็เลยบอกว่าอ้นไปโรงเรียน...

ซึ่งอ้นน่าจะเป็นลูกหลานคนเดียวเลยมั้งที่ยังไปโรงเรียนอยู่เพราะเราเห็นเด็กคนอื่นที่เราเจอเมื่อวานก็อยู่ในงานนะ
$ U4 u" G0 c$ `0 O' W- u1 K
$ I. q8 Q4 r. qถึงเราจะไม่ได้รู้จักอะไรอ้นมากมาย... อาจจะยังไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นแต่ก่อนจะกลับก็แค่อยากลา...
+ c0 v6 N5 L8 w- i* J
8 R  Y. F7 T+ Z$ `* S2 Z5 d& _& jแล้วสุดท้ายพอเดินทางมาถึงบ้าน ลุงสินกับป้าปูก็ไม่วายเรียกพ่อดินไปบ่นเรื่องแต่งงาน
ประมาณว่าไปงานแต่งเขาแล้วเนี่ย ก็หัดหาเมียแล้วแต่งเป็นเรื่องเป็นราวให้ได้แบบนี้ซะบ้าง
เรื่องสินสอดไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวลุงสินรับผิดชอบให้เอง ขอให้แต่งเถอะ...

8 b1 b. E5 o) }  c7 w7 F/ bเราได้แต่ยืนฟังแล้วทำหน้าจ๋อยๆ
/ X0 O  e+ o+ \$ U: f0 b, h% ]
แต่พอพวกเรากลับมาถึงบ้าน สีหน้าและอารมณ์ของเราทั้งคู่ก็เปลี่ยน
, H* S1 m& n2 c: K7 Uพ่อดินขึ้นไปแล้วทิ้งตัวลงที่นอนอย่างสบายใจ สีหน้าพ่อเขาดูผ่อนคลาย
เหมือนกับว่าไม่ได้กังวลใจที่โดนลุงสินกับป้าปูเรียกไปบ่นเลยแม้แต่น้อย
  t# h  g; U' U
“อ่า...อยู่บ้านเรานี่มันสบายจริงๆ เนอะ ไอ้ตัวแสบ”
7 u6 s, \7 x& H) U% z) o; l3 ~
“จริงฮะ” พูดจบเราก็โดดลงไปทิ้งตัวนอนข้างๆพ่อเขา
# N( I- E5 H6 l1 h  A, F0 X
ก็จริงอย่างที่พ่อเขาว่านั่นแหละ...ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราอีกแล้ว!

) F4 `' h% o. I

เบญจมาศ

หายคิดถึง แต่เรื่องจบเร็วไปป่าว ในตอนนี้

guide01

ขอบคุณมากนะครับ

Botano

ขอบคุณครับ

uuuukrubb

เยี่ยมครับ มาต่อเร็ว ๆ นะ อยากอ่านต่อยาว ๆ เลย เพลินมากกก

Toyoza

ขอบคุณครับ

good2022

ขอบคุณครับ

sirsar

อยากรู้ครับ แบบพ่อดินยังมีเหลือซักคนไหม อยากได้มาอยู่ด้วยเลย

takeshi

ขอบคุณครับ

tazman

น่ารักจริงพ่อลูกแค่นี้

kuminum

ขอบคุณมากครับ

Bunbunkup

ขอบคุณครับ

Joechin

แฮปปี้มากครับ​ มาต่ออีก​เร็ว​ๆ​ นะครับ​

koth2

ขอบคุณครับ
อยู่ใหนก็มีความสุขได้ตลอดนะสองคน อิจ
เรื่องของอันมันแปลกๆ นะ

aries0

ที่ไหนก็อยู่ได้ครับถ้ามีคนที่เรารักอยู่ด้วย แต่ว่าไปที่ที่สุขใจที่สุดก็บ้านเรานี้แหละ
0 ~: o- u) Z. c1 R9 y- oขอบคุณคร้าบ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Bunbunkup

ขอบคุณครับ

nakikaka63

สนุกดี

kookkoo

ขอบคุณครับ

ROSY712

ขอบคุณครับ