เพลิงกันต์ บทที่สอง

normalcy

5 N  l: x2 G: Z0 aบทที่สอง -- ก่อนที่เราจะพบกัน
3 f- K6 ^( r- c7 h. `* s5 z4 s
+ G2 U! {& T  v" f. G3 J$ M
% t5 K7 o- K# yธีร์รู้สึกว่าตนเองนั้นโชคร้าย

1 Q' s, f) b6 V: T5 kไม่สิ
- A8 q; {2 z% z/ C
7 R+ x2 X/ }7 c2 _. Pธีร์เป็นคนโชคร้าย
2 a, i+ Z8 ?* {: L
" L3 l- \6 G$ w. |) e& w/ \. ?/ \มันเกิดเรื่องตอนที่ธีร์อายุแค่สิบห้า พ่อของธีร์กลายเป็นผู้ติดเชื้อรายใหม่
- J) N9 ?* k5 }( Pในตอนนั้น ทุกอย่างยังอยู่ในความสงบ
/ Q8 `& `# A8 uหรืออาจจะแค่มีหมอกของยุคสันติสุขซ่อนความเลวร้ายไว้ในเงามืด รอวันที่มันจะเผยโฉมออกมา

มีพวกคนใส่ Hazmat suit* มาเอาพ่อไป แม่กับธีร์โดนกักกันตัวและเอ็กซ์เรย์ แต่ไม่พบผลึกในตัวของทั้งสองคน
% }9 z: J5 g( A# j( `3 d3 X+ c*ชุดป้องกันเชื้อโรค
ในตอนนั้น ธีร์ยังไม่รู้
รัฐบาลพยายามครอบครอง "อำนาจ" และหาวิธีเอามันไปใช้
! G5 Z+ s2 y' s" a( s8 ?1 X- i* \" d...ไม่ว่าด้วยวิธีอะไรก็ตาม

. e% W8 X; a- x, N' }9 Xผ่านไปไม่นาน ข่าวจากทางโรงพยาบาลก็ทำให้ธีร์หัวตื้อไปหมด
พ่อของธีร์เสียแล้ว

"เขาควบคุมพลังของผลึกไม่ได้ และผลึกระเบิดทำลายหัวใจเฉียบพลัน"

เป็นไปได้ยังไงกัน ในเมื่อในระหว่างที่เราอยู่ด้วยกัน
4 A9 Z1 o/ ?5 z4 G0 R, e6 Fพ่อก็ยังสร้างนกสร้างปลาจากน้ำลอยว่อนทั่วบ้านอยู่เลย
, @5 N5 w/ e9 k/ C
0 L3 T- F8 U2 |0 N9 y4 A  ~7 Kร่างของพ่อไม่มีรอยฟกช้ำใดๆทั้งสิ้น มีแค่อกทางซ้ายที่เปิดโหว่อ้ากว้าง แม่ทำได้แค่ทรุดลงไปร้องไห้
ธีร์มองศพของพ่อด้วยความสิ้นหวัง
- Z5 z& J6 X! pไหนว่าพ่อจะหายไง ไหนพ่อบอกว่าพ่อควบคุม "อำนาจ" บ้าๆนี่ได้ ไหนพ่อสัญญาว่าจะรีบให้ผ่าตัดและกลับออกมา

" @: C( B: K6 \/ ]* b3 r; Bทันใดนั้น ธีร์ก็เย็นเยียบไปทั้งหัวใจ
ผ่าตัด?
: [9 Z- D- Z  o/ Cธีร์ไม่เคยเจอข่าวของคนที่รอดจากการนำผลึกออกมาจากร่างเลย ในช่วงเวลาก่อนที่ความโกลาหลจะกระจายไปทั่วและประเทศไทยได้ปิดประเทศลงอย่างสมบูรณ์ ข่าวของต่างประเทศก็ประกาศว่าผู้ติดเชื้อจะควบคุมพลังไม่ได้และผลึกระเบิด แต่ถ้าเอาผลึกออกไป ผู้ติดเชื้อจะเสียชีวิตทันทีแม้ผลึกจะไม่ทำร้ายร่างกายก็ตาม

  z; s( _$ c: B6 V# {1 Yแต่ทำไม... พ่อถึงจะต้องผ่าตัดล่ะ...

ธีร์พยายามทำให้หน้าตนนิ่งที่สุดเท่าที่ตนจะทำได้ มีนางพยาบาลคนนึงมาช่วยพยุงแม่ขึ้น ธีร์เร่งให้แม่กลับบ้าน หลบมือและสายตาของพยาบาลคนนั้น ตอนนี้เขาสับสนและหวาดกลัวเกินกว่าที่เด็กวัยรุ่นคนนึงจะรับไหว ใช้เรื่องเก็บความทรงจำของพ่อเป็นข้ออ้าง บอกแม่ว่ามีอะไรบางอย่างที่จะบอกเมื่อถึงบ้านแล้ว

! B; x" l3 F) J: d' D' _พอถึงบ้าน ธีร์ก็เล่าทุกอย่างที่ตนสงสัยให้แม่ฟัง
2 z% l8 s9 s: |, nแต่โชคร้าย...
6 g5 _! B) C7 u8 }) ]0 f
/ s$ T3 i# a- O3 y+ h" Y* Oธีร์รู้สึกว่าแม่ก้มหน้านิ่งไป ธีร์ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อแม่ธีร์เงยหน้าขึ้นมา ธีร์ก็ต้องถอยผวา
* B) z( T, ?, M" e8 s: Q"น่าเสียดายนะ ถ้าไม่พูดอะไรอีกนิดเดียว ก็จะคืนร่างให้อยู่แล้ว" แม่ของธีร์มีผื่นและตุ่มขาวขึ้นที่หน้าเต็มไปหมด ตรงแขนของแม่มีรอยสีคล้ำเหมือนรอยของมือ

0 Y( J. O% {* \/ A; [/ }" v/ W5 Q" G" ?รอยของมือที่เดียวกับจุดที่พยาบาลพยุงแม่ขึ้นมา

"คิดออกแล้ว เรื่องสลด เพราะสามีตายจากผลึกระเบิด เลยฆ่าลูกชายก่อนจะดับชีวิตตัวเอง" แม่ธีร์ยิ้มกว้างอย่างวิกลจริตก่อนจะวิ่งมาหาธีร์
: H- A2 z- V+ |6 _9 \  a) pไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ธีร์รู้สึกได้
$ n7 p" X, I! p- t1 y" u, |. h! }
ห้ามโดนแม่สัมผัสอย่างเด็ดขาด

: ?: b  B/ D2 s6 tธีร์หลบมุดใต้โต๊ะกินข้าว ดีจริงๆที่การเล่นเตะบอลทำให้ธีร์สไลด์ตัวได้เก่ง ถ้าเมื่อก่อนอาจจะสไลด์ขัดขาหรือหาลูกบอล
' I; p* N: e3 J" W; C9 xแต่ตอนนี้ต้องหนีตายจากแม่ของตนเอง
0 f& I* w7 v' W6 }
แม่หัวเราะก่อนจะวิ่งอ้อมโต๊ะกินข้าว
0 L1 z" x' n7 D: z8 Y+ j"เอาสิ ไม่ได้เล่นวิ่งไล่จับนานแล้ว" ธีร์ที่อยู่อีกฝั่งของโต๊ะถีบเก้าอี้ไปหาแม่
, s" I5 @5 f1 e"ไอ้เด็กเวร กล้าแข็งข้อกับแม่ตัวเองได้ยังไง" แม่พูดด้วยน้ำเสียงสุขสันต์เหมือนได้ของเล่นใหม่
มันทำให้ธีร์รู้สึกอึดอัดเหลือเกิน แม่ไม่มีทางพูดแบบนี้
"แม่ ตื่นเถอะครับแม่" ธีร์ร้อง
"ลูกรัก แม่ตื่นแล้วนะ" แม่ของธีร์ยิ้มเสียงหวาน ผื่นบนหน้าลามไปทั้งตัวแล้ว บางจุดถึงขั้นมีหนองไหลออกมา ธีร์อยากจะร้องไห้ อยากจะคิดว่านี่มันเป็นแค่ฝันร้าย
3 t( c7 a; b6 g2 ]  {/ Z"แต่ถึงเวลาเข้านอนแล้วนะลูก" แม่ของธีร์เอามือจับเก้าอี้ ธีร์ละสายตาไปมอง

( L: D6 Z  ?& Q8 m3 M"ตายตาหลับตามพ่อมึงซะเถอะ"

แม่ธีร์กระโจนข้ามเก้าอี้มา มือที่มีหนองและมีรอยสีดำหมายจะจับหน้าจับตัวของธีร์ให้ได้

---

& S/ W0 }6 }: B: y
1 R  }4 `( ?4 w# z
* W7 i4 `6 l) _ปึก "อั้ค"
แรงเตะเข้าที่ท้องทำให้ธีร์ตื่นขึ้นอย่างกะทันหันจากกองเศษหนังสือพิมพ์และกล่องกระดาษที่ตนใช้กันความหนาวยามดึก
* n# Q# r! J, o/ O"แม่งงงง อ้ายพวก.. เห เห.. เหี้ยนั่น" ตุ้บ "อึก"
3 R: S+ g3 h) D" P, i! D6 z# R$ {ความจุกที่ตนได้รับครั้งที่สองทำให้สมองแล่นสละความงัวเงียไปในทันที
"แม่งเก่งง มาจาก หนายวะถึงได้เตะ อึก.. กูออก" เสียงรอบนี้มาพร้อมกับเท้าที่เข้าใกล้ตนเอง ธีร์ที่ยังอยู่ในท่านอน รีบกลิ้งหลบทันที
% Y) X# x3 B$ y1 ~8 d"เฮ้ยยยยย มึงงงกล้าาดี อึก.. กับกูหรออวะ" ชายกลางคนพูดเสียงดังลั่น แก้มแดง เสื้อสูทที่เสียรูปและพุงโตจากการกินอาหารสมบูรณ์พูนสุข เป็นสิ่งที่ธีร์อิจฉาเสียเหลือเกิน
& h" Z7 o# e) t3 O0 ]3 z4 x"อย่าทำธิ... ทำผมเลยครับพี่" ธีร์ร้องออกไปด้วยความเกรงกลัว ธีร์ย้ายที่หนีพวกแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว ไม่คิดเลยจริงๆว่าย้ายที่ใหม่ก็เจอทันที ทั้งๆที่แถวนี้สงบสุขกว่าที่อื่นๆและไม่ค่อยมีคนหาเรื่องกันโดยเฉพาะตอนกลางคืน
"เมิงกล้าาาส่างงกูหรอ" ชายร่างอ้วนชูมือมาจ่อหน้าธีร์ เห็นท่าไม่ดีธีร์จึงหลบทันที เสี้ยวอึดใจกล่องกระดาษข้างหลังก็ปลิวกระจาย ธีร์หน้าซีด
4 p7 |$ x. P# v7 z
พวกมี "อำนาจ"
"เฮ้ยยย เมิงกล้าาหลบ อึก กูหรอ" ชายคนนั้นเอามือเล็งธีร์อีก ธีร์รีบหลบหนีตายทันที
" j) x- Y4 r4 cฟิ้ว ฟิ้ว ฉัวะ "อึก"
8 |1 a0 l0 a7 h+ s( q" ]อาจจะเพราะการโดนเตะที่ท้องและเพราะเพิ่งตื่นจึงทำให้ธีร์โดน "อำนาจ" เฉี่ยวที่ขา ธีร์เจ็บเหมือนโดนมีดบาด
) u0 y$ Z8 e0 @) e8 j" i& aธีร์กัดฟันเคลื่อนที่หลบคมมีดบิน ธีร์วิ่งวนหลบอยู่รอบตัวของชายคนนั้น
1 e! i+ [6 E! v- S8 e" K"อำนาจ" ของเขาเหมือนจะเป็นคมมีดอากาศ เขาต้องเล็งจากมือและในตอนนี้เขาก็น่าจะเมาอยู่ จุดที่ธีร์ควรจะวิ่งไปหลบคือข้างหลังของชายคนนี้ ขอแค่ธีร์วิ่งวนให้ชายคนนี้เหนื่อยหรือสับสน ธีร์ก็จะได้เปรียบทันที ธีร์แค่ต้องรอโอกาส แต่อนิจจา..
0 a& f7 c! m5 b1 `7 Xฉัวะ เพราะแผลที่น่องขาทำให้ธีร์วิ่งช้าลงกว่าที่คำนวณไว้จึงโดน "อำนาจ" กรีดที่แขนซ้าย ธีร์ชะงักจากความเจ็บปวดเพียงเสี้ยววิ
7 ]0 l1 o2 e) x
8 d& o. \$ M- r5 k5 Xแต่เพียงเสี้ยววิก็มากเกินไปแล้ว
6 s+ o; x# X4 l$ D( R
ฉัวะ ฟิ้ว ฉัวะ ธีร์โดนโจมตีใส่ถึงสามที แขนที่ยกมากันที่หน้ามีรอยแผลลากยาวหลายเส้น เลือดออกซิบๆ บริเวณท้องของธีร์มีแผลของมีคมบาดเต็มไปหมด ถึงแม้แต่ละแผลจะไม่ลึกมาก แต่ก็เรียกเลือดได้ท่วมตัวมากทีเดียว
( y, V4 J; g% W' w! \"อึก" ธีร์ล้มลงเพราะอาการบาดเจ็บของตนเอง
"ฮ่าๆๆ เหนม้าย กูอาวเมิงตายเมื่อหร่ายก้อด้าย" ชายร่างอ้วนหัวเราะก่อนจะเดินมาหน้าธีร์
"พี่ครับ ย.. อย่าทำผมเลย" ธีร์ร้องออกมา
0 n9 C$ u* p0 \
ชายคนนั้นแสยะยิ้ม ในโลกยุคใหม่ที่ไร้ซึ่งกฎหมาย คนที่ผิด ก็คงเป็นคนที่อ่อนแอ ศพของพวกเดนถนนที่อยู่เกลื่อนแทบทุกวันเป็นเรื่องตอกย้ำได้เป็นอย่างดี โลกได้เปลี่ยนไปแล้ว
ชายคนนั้นยกมือมาจ่อหน้าธีร์ น้ำตาที่อัดอั้นเอาไว้ได้ไหลออกมา
9 `8 W+ t. y: j' g, t"พ.. พ่อ.." ธีร์ร้องเสียงแหบ ทันใดนั้น
; U% @; O- R% I1 b& y  [
  p$ Z* @  C  [0 Y' A6 T  N
+ z9 [( c4 Q/ P) P; W4 e"หยุด"
" N+ m" H) G3 K. x

เสียงเบาๆเย็นยะเยือกลอยขึ้นในตรอกซอยแห่งนี้
แต่มันดังเข้าไปในจิตใจของทุกคนที่ได้ยินมัน
8 h$ E% o! t& g3 Tธีร์สงสัยว่าใครกันที่เป็นต้นเสียงอันน่าเกรงกลัวนี้ แต่แล้วธีร์ก็ตื่นตระหนก


* p, g+ _" p. c; w5 wธีร์ขยับตัวไม่ได้
แม้แต่จะมองไปมาก็ไม่สามารถทำได้
หัวใจธีร์เต้นแทบระเบิดด้วยความกลัว
* L; g0 R& z0 C# g
: f: @" m1 N8 m# E" E$ u
( C' G8 K' A" H2 r0 uตุบๆๆๆ เสียงบู้ทหนักๆกระทบกับพื้นก่อนที่จะมีชายสองคนหิ้วชายร่างอ้วนออกไป เหมือนตัวการ์ตูนที่โดนแช่แข็งโดนหิ้ว ถ้าชายคนนั้นไม่ได้พยายามจบชีวิตธีร์เมื่อครู่ ธีร์ก็คงหลุดหัวเราะออกมาแล้ว พวกเขาใส่เสื้อยืดสีดำ สวมแว่นดำ กางเกงลายพราง และรองเท้าบู้ท แต่ละคนมีกล้ามมากพอจะขยี้แขนธีร์ให้แตกได้เลย ดูแล้วน่ากลัวนัก แต่เมื่อพวกเขายกชายร่างอ้วนออกไปก็ทำให้ธีร์เห็นคนที่อยู่ข้างหลังชายคนนั้น
3 _$ B6 L: K% T. x. R4 @7 k
  i; p1 S8 i, P1 h
5 {/ d0 `# y# ?5 bแดรคคูลา
0 h3 B" X' x8 ?# Q. d, ]% {

2 t5 ?( X) q, W: N$ w& K; Z- r& w% fคำแรกที่ธีร์นึกออกเมื่อชายคนนั้นปรากฏตัว
ชายผมเทา ผิวขาวซีดเหมือนไม่ใช่มนุษย์ ชุดสูทสีม่วง เสื้อในสีขาว และกางเกงสีดำดูแล้วเหมือนดยุคแห่งรัตติกาลเสียเหลือเกิน แต่สิ่งที่ตรึงตราที่สุด คือสายตาของชายคนนั้น
2 W. T0 C7 ]* t' G
9 N. p+ B  |& I: Y
7 ]. M# Y. Z5 T2 @+ Oความเย็นเยียบและแข็งกร้าว
สายตาของผู้ไม่ปราณีต่อศัตรู และไร้เยื่อใยยิ่งกว่าต่อพันธมิตร


หนี ไม่มีวันชนะชายคนนี้ได้
สัญชาตญาณของธีร์กรีดร้องออกมา
: v+ ~' y( o" ^' L

"ผมรู้สึกว่าชายเมาเหล้าคนนั้นอันตรายครับเสี่ย เป็นผู้ติดเชื้อครับ"
" k) w# A5 i# f) `  V' M- Uชายคนที่อยู่ข้างๆชายผมเทาพูดออกมา
2 A' j, G6 W, J3 g# v; W) l5 Dเขาใส่ชุดเหมือนชายสองคนก่อนหน้าที่ยกชายร่างอ้วนออกไป ผมสีน้ำตาลเข้ม ตัดทรงผมครูว์คัท* ผิวสีดำแดง ตาเป็นสีเทา
*Crew cut ทรงผมสั้นเกรียนที่ไม่ได้สั้นเท่าสกินเฮด มีการเรียงเฟดจากบนลงล่าง
"แล้วอีกคนล่ะ" ชายผมเทาถามเสียงเรียบ สายตามองมาที่ธีร์
$ k" ^+ u' J" i8 o"น่าจะแค่พวกไม่มีบ้าน..." ชายคนนั้นพูดก่อนจ้องมองมาที่ธีร์ คำถัดมาทำให้ใจธีร์ตกไปที่ตาตุ่ม
% g- k  B) f  L( C"ไอ้เด็กนั่นอันตรายครับเสี่ย"
0 a' K: l& I# Q: o. y

ธีร์อยากจะร้องไห้เป็นสายเลือด ธีร์ในตอนนี้ก็แค่ลูกไก่ในกำมือ ชายผมเทากับลูกน้องสามคน เอาแค่นี้ธีร์ก็สู้ไม่ได้แล้ว แถมคนนึงอาจจะมี "อำนาจ" เป็นการค้นหาหรือจิตสัมผัส ส่วนชายผมเทา ธีร์ยังไม่รู้เลยว่าจะหนีได้ยังไง ทำไมต้องมากล่าวหากันด้วย
- N# _% g: N2 ^"พลังมากน้อย" ชายผมเทาถาม
) D4 D. {# F' }* ?% w. z"..ไม่มีครับ" ชายผิวดำแดงตอบ
, W0 E/ \8 O( f/ ~: j7 V. qชายผมเทาได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วแล้วหันมามองธีร์
7 N& g  a% u. _; ]/ |1 `เหงื่อธีร์แตกพลั่ก แต่คำถัดมาทำให้ธีร์ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
$ i$ r1 ?% C) J- G' v6 q"เก็บมันมา"
"ครับเสี่ย" ชายผิวดำแดงยกธีร์ด้วยท่ายกเจ้าหญิง แต่เพราะธีร์ตัวยังเแข็งเกร็งจึงเหมือนยกกระด้งข้าวเสียมากกว่า
ธีร์ไม่ค่อยสบทมากนักแต่นี่มันอะไรวะเนี่ย

---

2 V  ]2 M, J- a6 i- w$ G. N) {# L7 W
"วางลงตรงนั้น" เสียงของชายผมเทาสั่งชายผิวดำแดง
# s2 q! R7 L* A2 m1 T' n7 r/ K+ _ธีร์ที่โดน "เก็บ" มาแบบไม่ยินยอมถูกวางลงบนเตียงของห้องหนึ่งในตึกข้างตรอก บาดแผลของธีร์ทำให้เตียงถูกย้อมไปด้วยสีแดงเปรอะ ชายผมเทาเดินมามองธีร์ที่รู้สึกหวาดกลัวและใจเต้นเร็วเพราะเสียเลือดมาก
5 K  w2 U% n- O5 c" H/ y; Eชายผมเทาเอามือทาบท้องของธีร์ ต่างจากสายตาอันแสนเย็นชา มือของเขาช่างอบอุ่นเหลือเกิน..
- I2 y/ ?5 I: M5 ?ถ้าจะต้องตายจริงๆ...
มีคนเคียงข้างแบบนี้ก็ดี..
+ g& A( m) l9 u$ Eขอบคุณนะครั-- อ้ากกกกกกกกกกกก
0 f) ~# e9 J; }+ w: S

/ \) c5 Y# [+ F5 B1 tความเจ็บปวดอันแสนทรมานเกินกว่าที่จะบรรยายแล่นทั่วทั้งร่างของธีร์
8 Y- d: ]. a( l3 t, Qเจ็บโว้ย เจ็บชิบหาย เจ็บเหี้ยๆ อะไรวะ ปล่อยกูตายเถอะ ทำไมกูยังไม่ตาย ไอ้สัตว์ อ้ากกกกก
ทุกอย่างมันแดงเถือกไปหมดก่อนที่ธีร์จะสลบไป


- S# W0 Q9 T8 l; P" v+ n9 n$ @

---

3 g7 D' ?9 e, H5 G/ h"ฟู่ว" เด็กคนนี้หมดสติไปแล้ว เป็นไปได้ว่ามันน่าจะหมดสติเพราะเสียเลือดมาก เกลียดกลิ่นเลือดจริงๆ..
"...ไอ้เด็กคนนี้เคยทำอะไรให้เสี่ยแค้นหรือเปล่าครับ" ชลถามหน้าขยาด
2 z1 c2 o9 w% w1 \: r/ h1 A) h, f"ไร้สาระ" หน้าตาไม่คุ้น แต่คงเพราะใช้ชีวิตเป็นพวกคนจรที่เพิ่งผ่านมาแถวนี้ สมัยนี้ถ้าอยู่ที่เดิมซ้ำๆและไม่มีพลัง ชีวิตก็คงไม่ปลอดภัย แต่ไม่ยักรู้ว่าไอ้ชลมันจะกลัวเลือด มันมองเด็กหน้าซีด
"มึงเตรียมที่ให้มันด้วย" ถ้าปล่อยเด็กคนนี้เอาไว้ มันก็คงไม่รอดหรอกแบบนี้
9 }- n" D$ C. G7 K* L"ครับเสี่ย" ชลขานรับ "เฮ้ย มึงเตรียมหาที่ให้ไอ้เด็กนั่นด้วย รอมันตื่นแล้วเดี๋ยวฝากมึงดูแลมันหน่อย กว่าจะตื่นคงอีกนานอ่ะ" ชลเรียกให้หมาอีกคนจัดการแทน ในห้องเหลือแค่เราสองคน
. E. K$ w6 \8 v; y) Nส่วนไอ้เด็กคนนี้... ถึงจะรู้ว่าเป็นคนละคนกันก็เถอะ...

; q% u7 }- k% d, v' k2 i4 Y* w: d1 i
แต่ช่างคล้ายกันเหลือเกิน...

3 f/ R1 C0 t' F" v0 s( Q" m

---

; ~* B( G7 ?, [- \  Y/ @' K; h
2 q/ a1 H/ Z+ E# w; p! A0 V7 \; R"ห̴̘̎น̷̲̅ี̷̰̈ไ̵̩͒ป̴̺̐ ̷̬̓ก̸̖̄ร̴͇͂ ̶̧͘ด̴̴ู̢̲̓̿แ̴̣̕ล̴̱̀น̷̷้̩͙̄͘อ̵͍̎ง̷̟̚" ปังปังปัง
แม่?
เลือDเลื0ด1ลือ̷̯̋ด̵̢̐เลือดเลือด̴̢̟̟̞̱̹͈̟͈̱̙͙͓͕̣̣͈̇̍̍̌͛̎̿̿̑̓̀̌̀͂̓̆̂͑̕̕͜͝͝͝͠ͅ
7 t# d* J8 T7 N. {9 I$ Y3 }กระจายไปหมด ทำไม
6 A) v5 k( E) w; |: F"พ̵̺̊̑͝ี̸̴่͇͔͕̣́́ก̸͉͐ร̸̘̟̍ ̴̯̗͐̈́͆ผ̶̩̩͝ม̶̻̳̃͗͒͠ͅเ̴͇̫̗͛͘͜จ̴̬̤͋͠็̶̖̗̼̍บ̵̧͉͇̩̑̐เ̵̰͚̝͉̎ห̷̪̿ͅล̶̢̰̺̐ื̵̤̟̟́̏̓̾อ̴̘͕̲̋͐͝͠เ̸̻̍͠ก̸̞̇ิ̸̠̰̯͂̋น̶͇̥̆̾ "
"ขอร้อง̸̪̈̕"

" o, @% x0 \: r) o0 _3 v"สั่งให้ผม ๒̸͔͚͓͛͌าย̶͓̰̠̖̩̂̌͐͗͛̉͗̈́̓͗͗̿̂̎̐̓̔͂͑̄͗̊̍́̍̑͛͑̇̿̅̅͛̚̕͝͠͝͝͝͝"
% \, }4 ?( g2 }' A3 d4 j

---

& ?' q- ]2 E. Y6 I
"เสี่ย!!"
เสียงของชลปลุกกรออกมาจากความทรงจำสีเลือด
กรหายใจระรัว เหงื่อไหลผุดท่วมตัว กรรู้สึกกระวนกระวาย
มันเอาทุกอย่างไปจากกู เพราะมัน เพราะมัน เพราะมัน
) N6 V( |& o0 Wต้องหาเงินมากกว่านี้ กูต้องหาเงินมากกว่านี้มันจะได้-
, \: u" N( E' e- u8 W"เสี่ย" ชลโผเข้าไปกอดกร
"ไม่เป็นไรครับเสี่ย" ชลลูบหลังกร เสียงสั่นของชลพูด
9 Y4 _( u7 \: _. h3 T"ผมอยู่นี่แล้ว เสี่ยไม่เป็นไร เสี่ยไม่เป็นอะไรแล้ว" ชลลูบหลังกร เอามืออีกข้างประคองหลังหัวกร ดึงเข้ามาซบไหล่ตนเอง
( w2 a# _0 v6 Z' n1 j1 Tความชื้นที่ชลรู้สึกจากไหล่ไม่รู้ว่าเป็นเหงื่อหรือน้ำตา ชลกัดฟันกรอด อารมณ์ดุดันพลุ่งพล่านอยากจะพาเจ้านายที่รักของตนหนีไปให้ไกลที่สุด
3 `+ [; w- D6 j' s% ~& `; V' D& Gไปที่ที่มีแค่มันกับเสี่ย

0 d. V* v( S8 n$ o' W9 {* P* Eที่ที่เสี่ยไม่ต้องเจ็บปวด
/ x. }+ {$ G+ w. L, [
6 n! B  Q0 W% u  M8 @2 i"เสี่ยไม่ต้องกังวลนะ เสี่ยไม่ต้องกังวลแล้ว ผมอยู่ตรงนี้ เสี่ยมีผมอยู่ตรงนี้" ชลพูดเหมือนเครื่องอัดเสียงพัง
ชลไม่รู้วิธีอื่นอีกแล้ว ชลไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้เสี่ยดีขึ้น ชลรู้แค่ว่าชลโคตรไม่ชอบเวลาที่เสี่ยต้องเป็นแบบนี้เลย
* @% _6 Q& `9 @ชลกอดเสี่ยให้แน่นขึ้น กลัวว่าคนที่เก่ง คนที่ฉลาด คนที่จริงๆแล้วใจดี คนที่สมควรจะยิ้มมากที่สุด...
จะหลุดลอยหายไป...
/ |; q1 j, Z9 Y# [) x- }

ห้องหนึ่งในซ่องเพลย์กราวน์ มีกลิ่นเลือดและเสียงสะอื้นอาศัยอยู่
% E$ |8 L/ w+ `7 [( Y, x

---

& l. Q. @3 h0 f* P1 z: L* z# h. x"...ปล่อย" หลังจากผ่านไปสักพักแล้ว กรก็พูดขึ้นทำลายความเงียบ

( U: }, |! j# \  G/ t"...ครับเสี่ย" เสียงชลตอบเบาๆ ตามองเจ้านายของตนเองอย่างเป็นห่วง
2 J- Q3 W/ s3 Y* yกรสบสายตาชลกลับ ดวงตาสีเทาแสดงความห่วงใยมาให้ตน ทั้งสองจ้องตากันระยะหนึ่งก่อนที่กรจะเป็นคนละสายตาออกก่อน
8 i; E1 S, m8 e* D/ ?"..กูไม่เป็นไรแล้ว" กรพูดขึ้น
, ~+ B" |. j+ }5 u6 K
"..."
$ M0 Y8 s7 K: a& H% e! v"..."
3 [" F8 ^' t" B! ?9 \9 X9 Gความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

ชลเม้มปาก มันรู้วิธีทำให้เสี่ยของมันสบายใจขึ้นแค่ไม่กี่อย่าง
0 `5 A" ^1 n5 I' d8 d, U
ชลค่อยๆลดตัวลงมาท่าคุกเข่า ถอดเสื้อยืดออกมา เผยให้เห็นอกแกร่งและกล้ามท้องเป็นลอนที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี กรมองชลอย่างแปลกใจ
ชลเอื้อมไปจับมือของคนที่มันรักยิ่งกว่าชีวิต จับเอามือเจ้านายลูบแก้มของตัวเองด้วยความรักใคร่ สายตามองขึ้นไปหาเสี่ยที่ยืนมองมันด้วยความรู้สึกหลากหลาย
* u& o) t& s5 ^* |# M9 _$ U
0 ?' c* s3 _$ M6 d+ aชลดูดนิ้วของเสี่ยอย่างอ่อนโยน ลิ้นเลียนิ้วโป้งและมานิ้วชี้ของเจ้านายตนเองก่อนจะปล่อยให้เสี่ยเอานิ้วออกมาจากปาก
$ l. p+ Y% X9 K& tน้ำลายเป็นเส้นสะท้อนแสงไฟในห้องเหมือนด้ายที่เชื่อมใจของทั้งสองเข้าด้วยกัน
8 Q* z( q5 s. w* @( }; E, yกรใจเต้น ความรู้สึกของนิ้วส่งทอดความนุ่มและอุ่นจากปากชล
เป็นคำเชิญชวนให้ส่วนที่ไวต่อการสัมผัสของกรพุ่งทะลวงเข้าไปย่ำยีและเริงระบำในนั้น
สมกับที่ได้ชื่อว่าหมาของเสี่ย มันเอนตัวเข้ามาหาซิปกางเกงของเจ้านายมันอย่างรู้ใจ ก่อนที่จะกัดซิปและลากดึงลงมา
เหมือนเป็นกลไกสปริง ท่อนแกร่งของกรโผล่ออกมาทักทาย ชลมองมันเยี่ยงเด็กน้อยที่ได้ของเล่นถูกใจ และตัวมันแทบน้ำลายไหลเมื่อรู้ว่าเสี่ยของมันใส่คอมมานโด*มาทั้งวัน
*commando คำแสลงของการไม่ใส่กางเกงใน
กรสูดหายใจลึก ภาพของชายชาตรีสุดเข้มอย่างชลคุกเข่าต่อหน้าแก่นเนื้อของตนเอง เป็นการมอบอำนาจและการยกย่องเจ้านายของมันหมดทั้งใจ
ชลเงยหน้ามาสบตากับเสี่ยของมันเหมือนลูกหมาส่งสายตาอ้อนวอน กรแค่มองก็เดาใจหมาของตนได้ทันที

# `6 t, z. Z+ J  F% Nนี่คือหมาของกูเท่านั้น ในใจที่อ้างว้างและเจ็บปวดของกรได้ยอมให้ลูกหมาตัวนึงเข้ามา

"อมควยกู" สิ้นคำสั่งของเจ้านาย เจ้าหมาก็เข้ามาดูดเลียควยด้วยความกระหาย
! U- A3 L% b8 S7 k* c  ^2 tมันดูด ลิ้นเล่นหัวควยของเจ้าของ และเลียจากโคนยันหัวด้วยความกระตือรือร้น หวังจะทำให้เจ้าของพอใจ
9 z* `) u* l% Z# q8 Fมันดื่มด่ำกับรสชาติเนื้อผสมน้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกมา วันที่มันรอคอยในที่สุดก็มาถึง มันพยายามเอาควยของเจ้านายเข้าให้ลึกที่สุด
"ค่อก ค่อก" มันเริ่มสำลักควยของเจ้านาย แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหามากนักในยุคใหม่
"อย่าสำลัก" คำของนายที่ "สั่ง" หมาของตน แก้ปัญหาได้เสมอ เจ้าหมาปล่อยให้ควยของนายเข้าไปลึกถึงคอก่อนจะถอยออกมาเพื่อหายใจ
* [' r( e0 S& h: w% a# uแต่ยังสูดอากาศไม่ถึงวิ นายของมันก็จับหัวกระหน่ำเย็ดเจ้าหมาต่อ เจ้าหมาน้ำตาเล็ด
) p; n  A" `% i" u8 o2 O! ]: s% K
อ็อค อ็อค อ็อค อ็อค
เสียงของเกมกาม ความรู้สึกในปาก และการสูดดมกลิ่นขนลับเจ้านายทำให้ควยของเจ้าหมาลุกสู้
มันปลดซิปและหยิบควยของมันออกมา แท่งเขื่องของมันหลั่งน้ำสีใสใหลลงพื้น
แผละ เสียงดึงควยออกมาจากปากหมา เจ้านายเอาควยแปะหน้าของมัน น้ำลายเปรอะเปื้อนไปทุกที่ มันหลับตาสูดกลิ่นของควยบนหน้าเหมือนต้องมนต์ มือมันเลื่อนไปหาควยของมันเองพยายามจะชักแต่
"อย่าจับควย" คำสั่งของนายทำให้มือละออกไปทันที ต่อให้มันจะอยากขนาดไหนแต่ร่างกายทุกส่วนของมันก็เป็นของนายมันแล้ว
"แก้ผ้า" นายมันสั่งอีกครั้ง คราวนี้หัวใจของเจ้าหมาเต้นระรัว ความอยากและความตื่นเต้นเริงระรื่นอยู่ในหัวใจ
/ |: Q4 e! o% [5 }9 y; Zมันรีบลุกขึ้นก่อนจะถอดกางเกงมันทิ้งไป ส่งสายตาไปหาเจ้านายของมันและยิ้มเขิน คราบน้ำลายยังเปรอะบนหน้าคมเข้มเป็นทางยาวจากควยนายแต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่สังเกตหรือไม่สนใจ
  Q$ P$ Y, o  j+ D# W; ?7 x1 eกรใช้สายตาละโลมดื่มด่ำกับภาพตรงหน้า
, L- k0 `4 `1 w: Vชายร่างแกร่งผิวดำแดงที่คอยช่วยตนเองมาตลอด ในวันนี้มันได้เผยให้เห็นทุกสัดส่วนที่เคยซ่อนอยู่ในร่มผ้า
กล้ามอกแน่น ไหล่กว้าง แขนกำยำ กล้ามท้องเป็นลอน ขาไร้ซึ่งไขมันส่วนเกิน และท่อนเอ็นที่แข็งเกร็งกระตุก น้ำไหลออกมาเหมือนก๊อกรั่ว
ทุกอย่างมอบให้เจ้านายของมันหมดทั้งสิ้น
  H3 i" p# h7 }: p5 P5 o6 f* y4 Wกรเดินเข้าไปหาร่างเปลือย แม้ผิวของมันจะเข้มแต่มันก็ไม่อาจซ่อนแก้มที่แดงระเรื่อชัดเจนได้ สายตามองเจ้านายด้วยความรักบริสุทธิ์เหมือนเด็กน้อยที่สัญญาจะแต่งงานกับพ่อตนเอง
. x' [6 P) R/ s0 m7 R! x+ F7 mเจ้านายเอื้อมมือไปจับควยของเจ้าหมา มันเม้มปากหลับตาแน่น ควยของมันเกร็งสู้มือนายที่กำลังมอบรางวัลให้กับมัน ฝ่ามือเจ้านายบี้หัวควย สร้างความเสียวสะท้านให้หมาไปทั้งตัว
4 }( D2 }* l. g' U"อื้อ.. ส.. เสี่ย.." เจ้าหมาส่งเสียงครางเสียงสั่น มันแทบอยากจะลงไปกองกับพื้นเสียตรงนั้น
) D! D5 g5 \* ?; U"ผ.. ผมอยากโดน.. คว.. ของส.. เสี่ย" เจ้าหมาพูดขาดๆหายๆจากความอายและความเสียวที่มันได้รับ หลังพูดเสร็จมันก็กัดเม้มปากเพราะความรู้สึกจากจุดรวมประสาทที่หัวควย มันยังไม่อยากหลั่งตอนนี้
กรได้ยินดังนั้นก็ยินดีที่จะตบรางวัลชุดใหญ่ให้หมาของตนเอง
1 `) U6 E' r9 ?/ D& o& W"งั้นมึงก็มาช่วยถอดสิ" ปากสั่งเจ้าหมาน้อยของตนเองก่อนจะละมือที่จู่โจมควยของมัน
' W+ J' G  E* ^6 s5 K+ _. j, r0 p"และมึงห้ามแตกจนกว่ากูจะแตก" คำสั่งด้วย "อำนาจ" เป็นพลังที่ล่ามควยของเจ้าหมาไว้ เมื่อมันได้ยินคำของเจ้านายมัน ควยของมันก็กระตุกเหมือนทหารวันทยหัตถ์
/ @/ \0 b9 p  ?8 t
) J( Z3 f3 b; Tปล1 แก้คำผิด เปลี่ยนคำให้ลื่นไหล
1 r! |8 x1 o5 ?# Q

normalcy

บทที่สองค่อนข้างยาวกว่าที่คิดเอาไว้ในระดับนึงเลยครับ ใจจริงอยากจะแบ่งออกเป็นบทที่สองกับสาม แต่นั่นจะทำให้บทที่สองไม่มีฉากตื่นเต้นของเสี่ยกรกับเจ้าหมาชลเลยต้องแปะเอาไว้ให้

kridty75

ขอบคุณครับ

audiwoods

ชีวิตของธีร์น่าเศร้าจังครับ

pai_2552

ขอบคุณครับ

2936

ขอบคุณครับ

jumpingblue

เสียวมากๆเลยครับ

l2ookmoo

ขอบคุณครับ

Neabeam

เนื้อเรื่องยังน่าติดตามอยู่ อยากรู้สุดท้ายธีร์จะมีอำนาจอะไร

Starstory

น่าสนใจมากเลยครับ

theera

ขอบคุณครับ

joryu

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Kak00321

ขอบคุณครับ

Intra

ขอบคุณครับ

eg1

- T0 j4 f! I& h$ Cขอบคุณครับ

Linkren

ดีมาก อ่านไปลุ้นไป  อยากรู้เลย อำนาจได้มาอย่างไร  แล้วทำไมถึงยอมเป็นหมา ฝึกอย่างไรถึงสั่งได้ทุกอย่าง ยิ่งน่าจืดตาม