พี่ยักษ์ที่รัก [0]

Vitamin25

6 r" j  L3 Z+ E
# w+ ]0 s$ g& K! p  e$ Rหลังจากที่เราเรียนจบป.1แม่ก็ได้พาเราและพ่อย้ายกลับมาอยู่ที่จังหวัดบ้านเกิดของแม่
- g/ C$ z. D4 W: k- j4 O* ^6 hคงเพราะด้วยสถานภาพทางการเงินของบ้านเราและมีความจำเป็นบางอย่าง...

ซึ่งเรามารู้ตอนโตว่าที่จริงแล้วแม่ตั้งใจจะพาพวกเราหนีจากไฟแนนซ์ที่มาตามเก็บค่างวดรถกระบะ
$ s, M' x0 \+ ~9 Kที่แม่ให้พ่อของเรา ไปเซ็นต์ค้ำประกันให้กับเพื่อนของแม่เอาไว้
# w; `5 x1 E2 F' R+ Xเนื่องจากเพื่อนแม่คนนี้คือคนที่แม่รู้จักเป็นคนแรกๆ ตั้งแต่ที่เข้ามาอยู่กรุงเทพฯ
' K# z& U) |0 f7 x0 ?มีอะไรเพื่อนคนนี้ก็เลยจะแนะนำแม่ตลอด แม่ก็เลยรู้สึกสนิทใจมากที่สุด
4 p8 a1 I5 P# c& p
4 k6 h. a/ N- ]6 L1 ?3 sแต่ด้วยความที่ตอนนั้นแม่ยังไม่ค่อยมีความเข้าใจเกี่ยวกับระบบการค้ำประกันมากนัก
ก็เลยตกลงให้พ่อเซ็นต์ยินยอมเป็นผู้ค้ำประกันให้กับเขาเพราะโดนเขาหลอกมาว่าแค่เซ็นต์เฉยๆ ไม่มีอะไรเลย
ความที่ไว้เนื้อเชื่อใจและค่อนข้างสนิทกันแต่แม่ไม่รู้เลยว่าต้องเป็นผู้รับผิดชอบส่งค่างวดรถด้วย
) x8 x# ~+ V+ N' n1 @( kหากว่าคนที่เช่าซื้อไม่ยอมจ่ายค่างวดรถหรือในกรณีที่ไฟแนนซ์ไม่สามารถติดต่อผู้เช่าซื้อได้
/ w/ ~. ?8 N5 m$ K
ซึ่งพอเพื่อนแม่หนีไปพร้อมกับรถกระบะออกใหม่นั่นภาระค่างวดรถก็กลายเป็นของพ่อทันที
ซึ่งรถก็ไม่ได้อยู่ที่เราแต่เราต้องมาจ่ายค่างวดรถให้ทุกเดือนๆ ลำพังวิถีชีวิตตัวเองก็ยากลำบากพออยู่แล้ว

แม่เราก็เลยตัดสินใจพาพ่อและเรากลับมาตั้งหลักที่จังหวัดบ้านเกิดของแม่
" n6 u/ d( U5 l2 S' ~7 A( ?เพราะหวังว่ายายอาจจะช่วยอะไรได้บ้างและแน่นอนว่าคำตอบที่ได้จากยายก็คือไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
และไม่ใส่ใจที่จะช่วยหาวิธีแก้ปัญหาให้ด้วย...

( ^! J) |$ R( u: u$ [พ่อเราเลยต้องจำใจกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ ต่อเพียงลำพัง
แล้วให้แม่เราอยู่ทำนาและเลี้ยงดูเราอยู่ที่นี่อย่างน้อยอาจจะช่วยกันได้อีกทาง

แต่ด้วยความที่ทำงานโรงงานอย่างเดียวเงินเดือนที่ส่งค่างวดรถไปทุกเดือนก็เกือบจะหมดแล้ว
" V" V2 J, m9 t6 l" aไหนจะค่ากิน ค่าเช่าที่พักต่อเดือนอีก หลังเลิกงานพ่อเลยต้องไปหาอาชีพเสริมรับจ้างทั่วไปในตลาดหรือพื้นที่ใกล้ๆ


7 J7 H7 M' [9 M! ^0 dซึ่งมันก็ทำให้พ่อแทบจะไม่มีเวลาพักเลย...
เราเคยเห็นแม่อ่านจดหมายที่พ่อส่งมาให้แล้วก็แอบร้องไห้ด้วย แต่พอเราจะแอบไปอ่านจดหมายก็หาไม่เจอแล้ว
! Y4 k5 @: d( D* [แม่คงเอาไปซ่อนเพราะไม่อยากให้เราเห็น...เราคิดว่าเนื้อความในจดหมายที่พ่อเขียนมาคงรู้สึกรันทดหดหู่พอสมควร
ถึงขนาดทำให้แม่อ่านแล้วร้องไห้ได้


- \0 e3 V4 R, [0 bตอนนั้นถึงแม้จะยังเด็กมากแต่เราก็ต้องพยายามทำทุกอย่างให้เป็นพวกงานบ้านต่างๆให้เป็นเพื่อจะได้ดูแลตัวเองได้

, r' q( u; z. L% R: V+ A% Xอย่างน้อยก็ให้แม่ไปทำงานกับพ่อ ไปอยู่ดูแลพ่อดีกว่า...
" T4 S+ L7 d; I( }' W$ e9 a
0 G; H- ]* S* S1 U( kหลังจากนั้นพอช่วงเราขึ้นป.4 พอแม่เห็นว่าเราสามารถช่วยเหลือและดูแลตัวเองได้
แม่ก็เลยตัดสินใจไปกรุงเทพฯ ไปทำงานกับพ่ออย่างน้อยก็ช่วยแบ่งเบาภาระกันก็ยังดี
เพราะการทำนาในแต่ละปีนั้น พอหักลบกลบหนี้ที่ยืมเขามาทำนาแล้ว แม่บอกว่าไม่ได้อะไรเลย
: |/ z4 C: L8 [3 A' Iไม่ได้อะไรเลยจริงๆ เหมือนเหนื่อยและเสียแรงเปล่า...

นี่เลยเป็นที่มา ที่ทำให้ตอนเด็กเราต้องอดทนอยู่คนเดียวมาตลอด
มันเป็นสิ่งที่เราต้องทนให้ได้ พอนึกถึงหน้าพ่อกับแม่ที่กำลังลำบากอยู่เราคงจะมานั่งงอแงเอาแต่ใจ รอให้พ่อแม่มาดูแลไม่ได้

) g1 S! S: j( ~

----------

9 d( k, z' ?. V; M4 a' F, S* Rเมื่อมาถึงที่นี่ เพื่อนคนแรกที่เรามีก็คือ ‘พี่บัว’ เพราะแม่พี่บัวมาหาแม่เราตั้งแต่วันแรกๆ เลยที่ย้ายไปถึง ก็เลยได้รู้จักกันและสนิทกันไวตามภาษาเด็ก
& F) S9 D1 ^$ H% \7 k9 u7 h7 u
อันที่จริงถ้านับญาติดีๆ พี่เขาก็เปรียบเสมือนญาติห่างๆ ของเราด้วยนะ
แต่ไม่รู้ต้องนับญาติกันแบบไหนเพราะห่างมากแค่รู้ว่าเคยเล่าให้ฟังว่าตาทวดของเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกับตาทวดฝั่งของพี่บัว 5555

ช่วงแรกๆ พี่บัวก็พาเดินเที่ยวเล่นไม่ค่อยไกลนักพอเราเริ่มคุ้นชินสถานที่มากขึ้นพี่เขาก็เริ่มพาเราออกไปไกล
% i3 x9 j: f/ O' z7 Wไปแวะบ้านเพื่อนเขาคนนู้นคนนี้ จนกระทั่งไปสุดที่ต้นก้ามปูยักษ์ใหญ่ท้ายหมู่บ้าน

$ N) a' ]! K& P' C5 R$ p) Kและไม่วายที่พี่บัวจะปีนต้นไม้โชว์ พร้อมกับขึ้นไปนั่งเล่นอย่างสบายใจ
! V2 e9 V" @; d2 r; s
0 Q8 w3 E/ N2 F, zด้วยความที่เรายังเด็กมาก ก็เลยไม่กล้าปีนตามขึ้นไปได้แต่ยืนคุยกับพี่เขาข้างล่างแทน
7 C2 L# a  d- r0 `5 L" [
* e. Y4 h, ^' R# v, w" Q3 Tสักพักพวกเราก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของใครบางคนดังมาจากที่ไหนสักแห่ง

6 S, M; W( U  N" y“... พี่ยักษ์เมาเหล้าร้องไห้อีกแล้ว ไปดีกว่า...”
# r  ]! }1 g% M4 Z8 l) n  `
“ป่ะ มินกลับบ้านกัน เย็นแล้ว” พี่บัวค่อยๆปีนป่ายลงมาจากต้นก้ามปูใหญ่ พร้อมกับเดินไปที่รถจักรยาน

1 |) x+ y. w& M$ D% W“ทำไมพี่เขาถึงร้องไห้ขนาดนั้นอ่ะพี่บัว...” พอได้ยินเสียงร้องไห้ของพี่ยักษ์ ที่ร้องไห้คร่ำครวญสะอึกสะอื้น
+ c$ j& D+ A2 f, V* w+ ~& Z) cก็อดสงสัยไม่ได้ เพราะถึงเราจะไม่รู้ว่าตัวพี่เขาอยู่ตรงไหนแต่ฟังจากเสียงแล้วเหมือนเขาก็อยู่ไกลพอสมควร
- t5 r$ y/ f& I& b0 u& `0 J$ t) Yนี่แปลว่าเขาต้องร้องไห้ดังมากเลยนะพวกเราถึงยังได้ยินกัน

+ `2 _6 l. J& D5 w8 W“ไม่รู้สิ แกโดนเมียทิ้งละมั้ง เห็นพวกผู้ใหญ่พูดกัน”

* f$ Z! @, P6 p+ |9 i“ป่ะ มิน ไม่ต้องสนใจหรอก... พอแกเมาแล้วก็เป็นแบบนี้แหละพวกเรารีบกลับบ้านกันดีกว่า”
จากนั้นพี่บัวก็จับรถจักรยานคันโตยกขึ้นแล้วปั่นออกไปทันที

ไม่ใช่ว่าพี่บัวทิ้งให้เราเดินกลับบ้านคนเดียวหรืออะไรด้วยความที่ตอนนั้นมันก็เริ่มเย็นแล้ว
แถมระยะทางจากตรงนี้ไปถึงบ้านพี่บัวก็ไกลกว่าบ้านเรามากพอสมควรพี่เขาเลยต้องปั่นจักรยานไปก่อน

* ~7 [# K! o2 n! ~2 xเพราะถ้าแวะไปส่งเรามันจะต้องจูงจักรยานแล้วเดินกันทั้งคู่เพราะพี่เขาไม่สามารถขี่จักรยานแบบมีคนนั่งซ้อนได้
9 {% y# p, F; V& @ก็นะเด็กตัวแค่นั้นปั่นจักรยานเอาตัวรอดได้ก็เก่งแล้ว

' v& N4 r: y$ G; ?4 Wทีแรกเราเองก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็จะเดินผ่านบริเวณบ้านพี่เขาไป
, B) e0 h: D; G! g! P2 A
5 t  _: a6 \" Z0 N8 R) S2 V2 Wแต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าพี่เขาเป็นอะไรหรือเปล่า?

/ U  v( \3 J/ D, P- M* c* Oหรือว่าโดนงูกัดหรือโดนสัตว์มีพิษต่อย...
5 Q  l# [; p+ b: U4 v0 ]เพราะน้ำเสียงที่เขาร้องไห้ออกมามันฟังดูทุรนทุราย เหมือนคนเจ็บปวดมากๆเลย
+ U/ N7 n7 q# S/ d. J( Y8 c
ก็อดไม่ได้ที่จะเดินไปดูสักหน่อย เผื่อว่าพี่เขาโดนงูกัดอะไรแบบนั้น
, a5 [/ b! l9 y" G(ตอนนั้นป.1 คาบที่เรียนลูกเสือสำรอง ครูเคยสอนวิธีรัดเหนือแผลตอนโดนงูกัดด้วย
5 j. q; {/ x, G) ^ความเป็นเด็กรู้สึกร้อนวิชา เผื่อพี่เขาโดนงูกัดจะได้ลองทำ 555555)
8 j' d  J& N# _$ |' V4 l
เราลองจับทิศทางจากเสียงร้องไห้ของพี่เขา แล้วเดินตามไปเรื่อยๆก็ถึงบริเวณหน้าบ้านของพี่เขา

5 A9 n* R; S( |- K9 T5 gพอเห็นตัวของพี่เขาแล้ว เรารู้สึกสะดุ้งตกใจนิดหน่อย ภาพที่เห็นตอนแรกคือพี่เขาเป็นผู้ชายตัวสูงใหญ่
1 U7 @2 @+ F- r6 o% C  J2 o(แต่ตอนนั้นที่เห็นหุ่นพี่เขายังไม่ได้ดูตันดูแน่นเหมือนตอนที่เราไปอยู่กับพี่เขาออกไปทางผอมซูบซะด้วยซ้ำ)
นอนดิ้นไปมากับพื้น แล้วเอามือทุบพื้นไปมาเสื้อผ้าหน้าผมเลอะเปรอะดินไปหมด

ตอนนั้นก็รู้สึกตกใจและเริ่มกลัวเหมือนกัน เพราะรู้สึกไม่แน่ใจว่าพี่เขาเป็นคนบ้าหรือเปล่า...ก็ยืนมองอยู่สักพัก
: _2 c& J% w1 _& mสุดท้ายเลยตัดสินใจค่อยๆ เดินเข้าไปดูช้าๆ
0 P' [9 ^3 Q9 @( ]( E
พอถึงในระยะที่ใกล้พอจะมองเห็นร่างพี่เขาชัดเจนมันก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกลังเลพอสมควร
เพราะตอนนั้นสภาพพี่เขาคือดูไม่ได้จริงๆน้ำหูน้ำตาไหล น้ำมูกไหลย้อยเลอะเปรอะหน้าผสมฝุ่นดินเป็นคราบเต็มไปหมด
; F* t+ W! k7 ~5 J, B
ก็ยืนชั่งใจอยู่นาน หรือจะปล่อยไว้แบบนี้... เพราะคนเมาก็คงเป็นแบบนี้ละมั้งแล้วเราจะช่วยอะไรพี่เขาได้?
9 p# J( A) g2 s4 N) B' H: N% \! kเราจะโดนเขาดุตะคอกกลับมารึเปล่า? ก็คิดกลัวไปต่างนานา

  e7 M% `) @' r& F) Oแต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าหากพี่เขาโดนงูกัดละ เราอาจจะมีโอกาสช่วยเขาก็ได้
4 u; _' G0 |: u% w! aถ้าเราหนีกลับบ้านไป...แล้วถ้าพรุ่งนี้เช้าเรารู้ข่าวว่าพี่เขาตายขึ้นมาอาจจะต้องเสียใจก็ได้ที่ไม่ยอมช่วยเขา

" U0 Z" e! K1 n1 X4 p+ }คงเพราะตอนเด็กแม่ก็สอนตลอดด้วยสิว่า ให้เราเป็นคนมีน้ำใจช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยากกว่าอะไรแบบนี้...
8 R, z0 W5 Y: P
4 B$ x' f  a2 X6 ~! r4 z, q& D7 q“น้าฮะ...น้าเป็นอะไรรึเปล่า?”เราตัดสินใจลองเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ แล้วชะโงกดูตามจุดต่างๆว่ามีบริเวณไหนผิดปกติรึเปล่า

* E9 o0 D  j/ n0 h; f
  A3 Q; h* c! s$ @+ n# F
ตอนแรกที่เราไม่กล้าเรียกเขาว่าพี่คงเพราะไม่ได้รู้สึกสนิทใจละมั้ง
แถมภาพที่เห็นตอนนั้นพี่เขาดูแก่มาก หนวดเคราผมเผ้ารกรุงรังไปหมดเหมือนคนรุ่นน้า-อา มากกว่ารุ่นพี่ซะอีก

6 Y/ ?: |7 d  m" ~6 [) W7 i$ Kแต่ตอนหลังเราดันติดเรียกเขาว่า ‘พี่ยักษ์’ ตามเด็กคนอื่นหมู่บ้านซะงั้น 55555
. s8 e) u7 ?" c0 P  y1 Y4 q
, K% B9 h$ ]$ |8 z9 v) g0 m“...ใ...ค...ร”พี่เขาส่งเสียงยานตอบกลับมาโดยที่ยังไม่ได้ลืมตาขึ้นมามอง
8 V6 S" r0 s  c
6 t: _9 T. ]4 ]  U- a  s" _“น้าเป็นอะไรรึเปล่าฮะ?”เราไม่ได้ตอบคำถามพี่เขา แต่ยังคงถามซ้ำอีกรอบ
' Z( _% q: l% P; A& M0 A5 c! Y
ครั้งนี้พี่เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ค่อยๆลืมตาแล้วมองมาที่เราพร้อมกับมือเช็ดหน้าเช็ดตา
% d6 W' W7 W+ B0 ^: ?: `+ Cตาพี่เขาแดงก่ำน่ากลัวมาก อาจจะเป็นผลมาจากการเมาเหล้าด้วยเพราะกลิ่นเหล้านี่หึ่งเลย

7 I2 h2 h+ B" G" B% k% H& J6 |* Hเรารู้สึกกลัวขึ้นมาหน่อยๆ เลยพยายามค่อยๆ ถอยหลังออกห่างไม่ให้พี่เขารู้ตัว

แต่แล้วจู่ๆ ไม่ทันที่เราจะได้ตั้งตัวอะไร พี่เขาก็ดึงตัวเราเข้าไปกอดเฉยเลย
ตอนนั้นเรารู้สึกตกใจมาก เพราะกลัวเสื้อผ้าตัวเองจะเลอะด้วย
  S/ \1 i2 r! I8 _; yก็ตัวพี่เขามันมีแต่ดินทรายติดเต็มตัวไปหมดถ้าเรากลับไปในสภาพที่เสื้อผ้าเลอะแบบนี้โดนแม่ตีแน่ๆ ...

) w% P' Y# q! Tยังไม่ทันที่เราจะตั้งหลักได้ พี่เขาก็กอดเราแน่นกว่าเดิมแล้วร้องไห้
คราวนี้แหละเราสัมผัสได้เลยว่าที่เสื้อเรามีทั้งคราบน้ำตา น้ำมูกพี่เขาไหลเปรอะเลอะเทอะเต็มไปหมด

  T& }; l" }) J8 x! ~/ d‘ลูก...ลูก...ลูก...ลูกมาอยู่กับพ่อนะลูก พ่อ...ขอโทษนะลูก...’พี่เขาร้องไห้พร้อมกับพูดประโยคที่มีคำว่าลูกวนไปมา

$ ~) Q  Q( {8 l$ Uตอนนั้นเรารู้สึกงุนงงจนบอกไม่ถูก เจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วยความเป็นเด็กเราไม่รู้จะทำยังไงดี...
3 n( R7 z* Y2 T' p
พอเห็นท่าทางที่พี่เขากอดเราไว้แน่น จนเอาหน้ามาซุกกับตัวเราเราเลยได้แต่กอดหัวพี่เขาเอาไว้ แล้วลูบไปมา
เท่าที่เด็กจะคิดได้ในตอนนั้นมันก็มีวิธีนี้แค่นั้นแหละที่อาจจะทำให้พี่เขาหยุดร้องไห้ได้

เรายืนกอดกันอยู่แบบนั้นสักพัก... พี่เขาก็เงยหน้าขึ้นเช็ดคราบน้ำตาแล้วมองหน้าเราโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมามีเพียงเสียงสะอึกสะอื้น จากนั้นพี่เขาก็ลุกขึ้นหันหลังให้เรา เดินเซไปเซมาจนถึงบริเวณตัวบ้านแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนบนแคร่
  h3 ?/ @$ i  f- C% j
  A; A- h) ?9 c, Z4 Q- K5 \เราได้แต่งุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่พอเห็นพี่เขาไม่เป็นอะไรแล้วเราก็เลยรีบวิ่งกลับบ้าน เพราะมันเย็นมากจนจะมืดแล้ว!
2 P) m* e3 f- j- b6 G0 w
9 N6 C2 ?& O! F7 v/ Zแน่นอนว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราในวัยเด็กสามารถจดจำภาพเหตุการณ์ได้เป็นอย่างดี
6 U' V  G* w+ y& ?, ~* Nก็เพราะว่าตอนที่เรากลับมา เราโดนแม่ตียังไงล่ะ!!ทั้งเรื่องกลับบ้านเย็นมาก และเสื้อผ้าก็เลอะไปหมด

เราเลยจำฝังใจเลย เพราะน้าผู้ชายคนนี้แหละ ทำให้เราโดนแม่ตี!!!
% Q& Y. H9 j8 X8 x: f2 Y% C
/ X# B. D; M4 F% L3 s. B+ Y

-----------

" @& s6 u  ?$ O- `3 X8 }1 fพอต่อมาเราเวลาเราเจอหน้าน้าคนนี้ หรือที่ตอนหลังเราเรียกเขาว่าพี่ยักษ์เนี่ยเราก็จะหลบหน้าทุกที
! Q3 [* [( z1 p$ S( `$ }9 A
ตอนนั้นเราได้แต่คิดว่าเขาจะโกรธหรือเปล่าที่เราไปเห็นเขาในสภาพแบบนั้นเข้า เพราะพี่เขาในสภาพวันนั้นมันดูไม่ดีมากๆ
ซึ่งเราก็ไม่ได้เอาไปเล่าให้เพื่อนหรือใครฟังต่อนะ เพราะไม่ได้รู้สึกว่าการที่เราเจอพี่เขาอยู่ในสภาพแบบนั้นมันเป็นเรื่องตลกที่น่าเล่าอะไร...
( S6 t- _: B: o
แต่พอเห็นพี่เขาทำหน้านิ่งตลอด มันเลยพาลทำให้เรากลัวเหมือนเราไปรู้ความลับของเขาเข้าแล้ว...เราเลยต้องหลบหน้าพี่เขาทุกที

8 b- w  X, t' g+ u1 G3 |( N9 Mแถมพี่เมฆ พี่ชายหน้าทะเล้นที่ดูเหมือนจะสนิทกับแม่เรา ก็ชอบเรียกเราเข้าไปหาเวลามานั่งกินเหล้าตรงร้านขายของแถวบ้านเรา
ด้วยความเป็นเด็กเราเองก็ต้องไปหาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะแม่จะสอนไว้ถ้าผู้ใหญ่เรียกต้องเข้าไปหาไม่งั้นมันจะเสียมารยาท...
7 T8 J' i  k. _3 ]! T
9 L9 i2 o$ w3 N! F2 Iพอไปทีไรก็จะเจอพี่ยักษ์อยู่ด้วยทุกที แล้วความที่พี่ยักษ์เขาชอบนั่งจ้องหน้าเราแปลกๆ
4 G: g9 S  p$ R1 zเราก็เลยแกล้งหลบหน้าไม่กล้ามองหน้าพี่เขาตรงๆ ก็จะทำทีเป็นคุยเล่นกับพี่เมฆซะมากกว่า
' I: q* i7 T& w
7 \* @/ o$ o8 Q# L  A  ~แต่ถึงจะดูแบบนั้น...พี่ยักษ์เองก็เหมือนจะเป็นคนใจดีนะ พอเราวิ่งไปหาพี่เมฆทีไรพี่ยักษ์ก็ชอบให้ขนมแล้วก็พาไปซื้อขนมในร้านทุกทีเลย
9 T1 Q# M$ y/ N3 Q* \( ~
....แต่สุดท้ายเราก็ยังรู้สึกกลัวเวลาต้องสบตาพี่เขาอยู่ดี
* I: P4 w6 l2 O' [
5 A' j7 y+ N8 s0 ~4 a% B. s- X

----------

! G& \( r% p- S  Q" u
3 ^! Z3 ?! ]9 V% ^; E9 Eหลังจากที่เราอยู่ที่นั่นมาสักพัก จนตอนที่เราขึ้นป.4 ตอนนั้นเรารู้สึกว่าตัวเองโตแล้ว ถึงแม้จะยังตัวเล็กมากก็ตามที
แต่เราก็ก่อไฟหุงข้าวและต้มไข่ ทอดไข่เองก็เป็น ซักผ้าและดูแลตัวเองได้แล้วก็เลยอยากให้แม่ไปอยู่ทำงานกับพ่อดีกว่า แม่จะได้ดูแลพ่อด้วย
! c5 a, O: G+ \$ R" Z' E1 H
ก็รู้สึกว่าเราอยู่ได้อยู่แล้ว ถึงแม้บ่อยครั้งจะโดนพวกไอ้โหน่งมันแกล้ง...
) t0 a) j; b* |# [7 uและอาจจะต้องรู้สึกเหงาที่อยู่คนเดียวก็ตาม
( o; i$ w! Y" A- S9 x0 b/ Eแต่ว่าพ่อต้องทำงานหนักคนเดียว เรารู้สึกสงสารพ่อมากกว่า ถ้าแม่ไปอยู่กับพ่อก็คงจะดีกว่า...

หลังจากที่แม่ไปทำงานที่กรุงเทพฯแล้ว บางวันเวลาที่เดินไป-กลับจากโรงเรียน
ระหว่างทางก็จะเจอพี่ยักษ์แล้วพี่เขาก็จะแวะรับไปส่งที่โรงเรียนหรือมาส่งที่บ้านบ่อยๆ

จนเราเริ่มรู้สึกสนิทใจกับพี่เขามากขึ้น เพราะที่จริงพี่เขาก็ไม่ได้ดูดอย่างที่คิดเท่าไหร่ตอนหลังก็เราเลยไม่ค่อยหลบหน้าแล้ว
- ^0 Y: P# P# L: E' }3 H* ~0 O

----------

วันนั้น...ในขณะที่เรานอนทำการบ้าน อยู่ที่บ้านเหมือนทุกที แต่จู่ๆ พี่ยักษ์ก็มาที่บ้านเราเหมือนกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง...
1 o$ Q9 [/ B: ?$ W0 t
% @; E8 n; t6 a2 H0 b: wคงเพราะช่วงนี้แม่เราจ้างให้พี่เขาดูเรื่องระดับน้ำที่นาด้วยมั้ง เพราะฝนมันตกหนักพี่เขาก็เลยอาจจะมาหาอุปกรณ์อะไรที่บ้านเรา
2 }2 h( s4 D7 s+ d
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ พี่เขาดันชวนเราไปนอนที่กระท่อมด้วยเนี่ยสิ...
. J  }2 I2 \( F# ~1 o( `, a
เราครุ่นคิดอยู่สักพัก เพราะพอมานั่งคิดว่าได้ไปนอนค้างนอกบ้านเปลี่ยนบรรยากาศ
" D- ^0 Y* g; P9 }, F# mก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ...แถมช่วงพักหลังเราเริ่มคุ้นชินกับพี่เขาแล้วด้วยสิ

“ไปก็ได้ฮะ!” พอคิดได้แบบนั้นเราตอบตกลงพี่เขาทันที
- E# F! I6 _6 D. z% R9 Bก่อนจะรีบเก็บการบ้านที่พึ่งทำเสร็จให้เรียบร้อย แล้ววิ่งออกไปหาพี่เขา...
+ d+ j. S% l( X$ A
: V, J/ |" m" O

Vitamin25

อันนี้เป็นเรื่องราวก่อนที่เราจะเริ่มเล่าตอนที่ 1 (นี่แหละเรื่องที่เราเอามาคุยกันกับพี่เขา ที่เราบอกไว้ในท้ายตอนที่ 7 แต่เราจะเล่าในมุมมองของเรา)

* `9 W! c) j5 h$ k$ R$ hซึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเรายังเด็กมากกก เหตุการณ์หลายๆอย่างก็จะอาจจะเลือนลาง

/ p1 {, s# v( |4 Tภาพจำเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับพี่เขาที่ชัดจริงๆ ก็คือตอนที่เราเห็นพี่เขาครั้งแรกนั่นแหละ

จากนั้นก็ตามที่เล่าเลย ด้วยความเป็นเด็กอ่ะ แล้วหน้าตาพี่ดินเวลานิ่งคือดูดุและน่ากลัวสุดๆ
! ^/ Y$ U& @; ^2 R& |
2 S( B+ j0 K. s9 @; |) eเราก็จะหลบหน้าหลบตาพี่เขาเป็นประจำ แถมภาพที่เราเห็นพี่เขาร้องไห้มันยังติดตาอยู่เลย ก็เด็กอ่ะเนอะเลยคิดเอาไว้ว่าพี่เขาอาจจะโกรธเราเรื่องนี้แหละ พี่เขาเลยทำหน้าดุใส่ๆ 555555

ช่วงนั้นเราก็เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจเกี่ยวกับพี่เขาสักเท่าไหร่

nymphia

น้าดินชอบแกล้งขู่พี่หรือคะ

lekthai

ขอบคุณครับ

xoman

ขอบคุณครับ

jumboa

ขอบคุณ​ครับ.

OakyDogie

เหมือนดูหนังภาค prequelอิ๊ๆๆ  /  ด้วยความที่พี่แกตัวใหญ่  ท่าทางเข้มๆ หน้าดุๆ อ่ะเนาะ   เห็นตอนแรกก็ต้องกลัวเป็นธรรมดา  555  

mojimaru

ขอบคุณครับ

kookkoo

ขอบคุณครับ

maravann

ขอบคุณครับ

audiwoods

ยังจำเรื่องตอนเด็กได้​ เก่งครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

sirsar

พี่ดินร้องไห้ทำไมนะ แล้วลูกนี่เกิดอะไรขึ้น น่าติดตามต่อไป

koth2

ขอบคุณครับ
ได้คำตอบละ อ่านอันนี้หลังอีกอัน 555555
ตอนแรกกลัวพี่เค้าโดนงูกัด ตอนหลังก็โดนงูพี่เค้าแทนใช่มัย

aries0

ขอบคุนครับ

Forcely

ขอบคุณครับ

komkertz

ติดตามนะ
เขียนดีมาก

uuuukrubb

เยี่ยมครับ

Kamanit007

อ่านเจอครั้งแรกคือตอนที่ 7 เลยอยากย้อนมาอ่านตั้งแต่แรก

Blackblood888

ขอบคุณมากนะครับ