อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2022-2-15
ล่าสุด2025-1-10
วันเกิด1995 ปี 12 เดือน 25 วัน
ส่วนสูง162
น้ำหนัก50
ลักษณะทางเพศรับเท่านั้น
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 42
- ตอบกลับ
- 483
- พลังน้ำใจ
- 3446
- Zenny
- 11572
- ออนไลน์
- 503 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Vitamin25 เมื่อ 2022-6-2 23:51
* S7 P/ F3 E8 A E& H! W' b1 L/ \7 c- i% d
ตั้งแต่ที่เรามาอยู่กับพี่ยักษ์ทุกเช้าของเราก็ไม่เคยตื่นมาแล้วรู้สึกเหงา หรือโดดเดี่ยวอีกเลย / o" \- a" t! y. e g I( A W
บรรยากาศในทุกเช้ามีแต่เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ ไม่ใช่แค่เรากับพี่เขาแค่สองคน
$ F6 n# G/ J$ kแต่ยังรวมถึง...พี่เมฆที่มานั่งเล่นพูดคุยกับพี่ยักษ์เกือบทุกเช้าอีกด้วย...
+ `" Z* T$ u0 R/ O+ B
+ N$ A3 ^% ]" u' L+ Qเช้านี้ก็เช่นกันพี่เมฆมาถึงปุ๊บ ก็เอาแต่ล้อผมทรงใหม่ของพี่ยักษ์ไม่หยุด ทั้ง ‘เฮ้ย! ว่าไงไอ้ทิดไปบวชที่วัดไหนมาวะ?’
% V% n. |4 C, _- A4 o2 ^หรือ ‘ตัดสั้นขนาดนี้ มึงตัดผมแก้บนหรอวะ?’ และอื่นๆ
+ z2 A8 p# f" v1 R1 t, Bล้อไม่หยุดจนโดนพี่ยักษ์เตะก้นเข้าให้ จังหวะนั้นทำเอาเราหัวเราะชอบใจไม่หยุดเลย
% c: W; v' R0 \7 [: c$ S( n$ s [9 R, p, Z1 j
“แต่ผมว่า...พี่ยักษ์ตัดผมทรงนี้แล้วหล่อมากเลยนะฮะ!” พอตั้งสติได้ เราก็รีบพูดเข้าข้างพี่เขาทันที
* f' x7 ?% K' [หวังให้พี่เมฆเลิกล้อพี่ยักษ์ได้แล้วเริ่มรู้สึกสงสาร...+ o$ c! c( w$ p7 j
/ f0 f% P) e2 O6 \) p' ?
“แหม! ไอ้ตัวเล็กเอ็งนี่นะ...ไอ้ยักษ์ทำอะไรก็ดีหมดแหละ อิจฉาจังโว้ย ทำอะไรก็มีคนเข้าข้าง” % n6 T6 L; X1 ]! W2 d
พี่เมฆหันมาทางเราพร้อมกับเบ้ปากใส่ ทำไมพอพี่เขาทำท่าทางงอนๆ แบบนี้มันดูตลกมากกว่าน่ารักก็ไม่รู้ 55551 U+ r' ]( z3 R' K
6 Q% H* Y2 h9 n% {% z; ?& w) v
“มานี่ซิ... ไอ้ตัวแสบ” พอพี่ยักษ์เรียกเราก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันทีพี่เขายกมือมาลูบหัวเราไปมา ก่อนจะทุบลงเบาๆ หนึ่งที- R7 z; `5 C- D/ ~' n1 @, A* u2 e8 M
; Z; C3 n3 Z! n0 Q4 z7 l$ R4 w
“นี่แน่ะ! ไม่ต้องมาชมพี่เลย...เมื่อวานตอนออกจากร้านตัดผม ใครขำใส่พี่เป็นบ้าเป็นหลังเมื่อกี้ก็ตอนไอ้เมฆล้อพี่ก็นั่งขำไม่หยุด เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวโดนนน”6 w( M! v! u* N0 g5 S, s
: W: s; X8 A3 u7 L$ x
เราได้แต่ยิ้มแหยๆ อันนี้เถียงไม่ได้เลยเพราะเรื่องจริง แหะๆ
/ X3 H# e% d8 `. I i
# [5 V8 j1 x0 [) y# H- Z--------- 0 M" r* ?+ M4 r5 p8 b) {' `7 v! y
9 A- \8 k6 |# v' _
“เออ... ไอ้เมฆ เดี๋ยวตอนเย็นเลิกงานแล้วมาบ้านกูก่อนนะมาช่วยกูขนไม้จากบ้านแม่กู มานี่หน่อย” 2 Z: {, n' w4 k O. c. J# L' x3 S
พี่ยักษ์เอ่ยขึ้นขณะที่พวกเรากำลังนั่งล้อมวงกินข้าวเช้ากันอยู่% w0 c: i2 ]2 }3 e Y
5 K% G& r9 u% i“ขนมาทำอะไรวะ?”* O( P; r& T* _1 J8 w/ L
5 v, n: I: y. p
“กูจะเอาไม้ไปทำบ้านบนต้นก้ามปูให้น้องมัน”. m0 X* s3 w9 L# q o
* V N$ i) l3 a; O# w. |
“หะ? ไอ้ตัวเล็ก...เอ็งเป็นลิงหรอ? ถึงจะย้ายไปอยู่บนต้นไม้” พี่เมฆหันมาถามเราพร้อมกับทำสีหน้าฉงน
; [ S8 F+ G0 h6 H0 N# G" X3 J5 D7 ^1 {1 v; {0 c0 @9 u
นี่ก็อีกคน ไม่รู้จักบ้านบนต้นไม้อีกและ...3 H$ Z `. \9 M; z0 ?
( k" }8 T) B; a# _
“ไม่ใช่ฮะ! พี่เมฆไม่เคยดูในหนังหรอ?ที่เขาชอบมีบ้านบนต้นไม้กันอ่า!!”8 l* ^* }' H: q0 N
9 P% i f5 e1 R- g! R“อ้อๆ พี่ก็นึกว่าเอ็งเป็นลิงซะอีก ถึงจะย้ายไปอยู่บนต้นไม้” พอพี่เมฆพูดจบ เราสังเกตเห็นสีหน้าพี่ยักษ์มองมาที่เราแล้วอมยิ้มนิดๆ
& v# ~' J1 k8 k& A+ `แหมม พอเราโดนล้อว่าเป็นลิงนี่ยิ้มชอบใจเชียวนะ! z: ^. p* `& M& r
% I4 E6 {. c0 c- h% Y' U“ว่าแต่...สรุปเอ็งจะอยู่กับไอ้ยักษ์มันต่อใช่ป่าว?” พอพี่เมฆยิงคำถามนี้มาเราถึงกับหยุดชะงัก แล้วเงยหน้าไปมองพี่ยักษ์ทันที$ D6 y) J, K* d- m0 ]/ h! x
0 k% X9 L, t& ^+ W; I% }) p* j0 bพูดตามตรงว่าเราเองก็ยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัดเหมือนกันโดยความเป็นเด็กการตัดสินใจอะไรแบบนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก ! w! t/ \5 A! @
ถึงแม้พี่ยักษ์จะดีกับเรามากก็ตาม แต่เราก็พึ่งมาอยู่ด้วยกัน มันยังไม่นานพอที่จะสนิทใจขนาดนั้น...
8 i7 V/ s+ s( J8 H
6 u0 A) C, v' v) Y
6 q( W" E9 b# e7 g0 A; a1 Wเราไม่รู้ว่าพี่เขาจะดีกับเราแบบนี้ตลอดไปมั้ย?ด้วยความที่เราเองก็พึ่งถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจจากพวกญาติๆ ของตัวเองมา
( ~2 P d& d+ dบางครั้งมันก็ยังทำให้เรารู้สึกระแวงและไม่ไว้ใจคนอื่นอยู่เหมือนกันถึงแม้ว่าคนนั้นจะเป็นพี่ยักษ์ก็ตาม" Y& e3 L9 d; z4 a9 [/ U+ [
2 S3 h5 @% q* X8 u5 a
ต่อให้เราจะรู้สึกดีและมีความสุขเวลาอยู่กับพี่เขาแค่ไหน แต่อีกใจหนึ่งก็มีความกลัวอยู่เหมือนกัน
- Y: ?* O) g0 W5 Y5 Gกลัวว่าเราจะโดนทำร้ายแบบนั้นอีก...
; o1 k$ M9 M1 q3 n4 a% x8 y+ _' V& t6 _3 j
เพราะในความรู้สึกของเด็ก ยังไงซะตอนนั้นมันก็ต้องรู้สึกสนิทใจกับพ่อแม่ตัวเองมากกว่าอยู่แล้ว4 s# U/ q. D4 c* ?
. E9 H/ Z0 g. i. h8 P
“เออน่า มึงอย่าไปถามน้องมันเลย เดี๋ยวถึงวันก็รู้เอง...เอาๆรีบกินข้าวเข้าไอ้ตัวแสบ เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนา”
3 J0 R( j5 ^" J' K& D2 Aพอเห็นเรานิ่งเงียบไปนาน พี่ยักษ์ก็พูดขึ้นมาตัดบทเปลี่ยนเรื่องทันที
2 _# N* V; G6 t% cพร้อมกับยิ้มให้เราเหมือนจะบอกว่าไม่ต้องใส่ใจหรอก...+ k% e; i- ~% {
/ r; m& p: p# i( n
----------
4 G1 S7 m# {7 q, L" ?+ k8 Z$ \" ] n1 R
ตอนพักเที่ยงช่วงที่กำลังนั่งกินข้าวกัน พวกเพื่อนๆ มาล้อมเราใหญ่เลยพร้อมกับถามเรื่องที่เราจะไปอยู่กรุงเทพฯ จริงหรอ?6 o2 r. E' i# W1 p. {; G
7 s' ]; `( V* d1 U! x$ m$ Y) j
แต่ส่วนใหญ่ก็จะโดนตัดพ้อทำนองต่อว่ามากกว่า ว่าอยากให้อยู่ต่อนะเพราะอุตส่าห์พากันไปทำความสะอาดในสวนมะม่วงพี่ยักษ์จนโล่งเตียนแล้ว
; y E) u( Q, R6 b' l2 y- G1 ^; Qแถมพึ่งจะพากันวิ่งเล่นได้แค่วันเดียวเอง55555
4 A/ t' K& Y5 N' P4 ^
7 O" R' M7 u* r3 c2 o+ H2 F* a‘ถ้าเราเกิดเราไปอยู่กรุงเทพฯ ก็คงไม่มีใครกล้าเข้าไปขอพี่ยักษ์หรอกเพราะพี่ยักษ์น่ะรักมินจะตาย เห็นตามใจทุกอย่างเลย’
9 Y, L9 M' l: r& D0 f. Tคำพูดทิ้งท้ายของพี่บัวทำให้เรารู้สึกฉุกคิดขึ้นมานิดหน่อย/ W6 ?+ ? \1 J. X- ^8 `1 j( X+ W
9 A2 l! x. w6 E* F9 }: D
% E& M2 L5 J2 ^! rตลอดเวลาที่อยู่กับพี่เขา ถึงแม้เขาจะดีกับเรามากแค่ไหนในใจลึกๆ เราก็ยังรู้สึกเกรงใจพี่เขาอยู่ดี
& V" q. c* k$ Z& lแต่ส่วนใหญ่ที่เรากล้าขอ ก็มักจะขอเกี่ยวกับเรื่องไปวิ่งเล่นกับพวกเพื่อนเนี่ยแหละ
+ H0 A6 Q! E0 Q
) Z( m, t' }7 }
W, L7 _( R6 R( }( z7 pไม่เคยร้องขอของเล่น หรืออะไรที่ทำให้พี่เขาต้องเสียเงินเลย , c$ @+ }- t/ ]$ {
0 G1 o) Y j" P6 |, D* u" Vเพราะพี่เขาก็ทำงานมาเหนื่อยมากกว่าจะได้เงินมา
0 ?) T7 {* n" E2 `+ H0 n! uเรารู้ดีว่าไม่ควรเอาแต่ใจไม่เข้าเรื่องแบบนั้น กลัวพี่เขาเบื่อแล้วไม่ให้อยู่ด้วย( }: q" Y/ e1 Z' X1 x0 X
' M S3 I- l8 Hหลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เราก็ไปหาครูประจำชั้น เพราะเขาบอกว่ากินข้าวเสร็จแล้วให้ไปพบเขาด้วย9 m) r* Q9 C4 U9 a% T) s8 J2 D
# X* |6 ~- i" Z: G5 v4 _- o; ~
ครูประจำชั้นได้ยินข่าวเรื่องที่เราจะย้ายกลับไปเรียนที่กรุงเทพฯ % E- K7 n' }& z8 M
ครูเขาก็บอกว่าไม่อยากให้ย้ายเพราะมันจะวุ่นวายและเข้าเรียนยากอาจมีปัญหาทำให้ไม่ได้เรียนต่อก็ได้ " Q0 S& w0 p' @4 Z/ t
ต้องรอปีหน้าแล้วเรียนซ้ำชั้น ป.4 ใหม่
! N9 H/ o! I8 J2 k, h) M) O8 ? c6 |8 ^) {' t) `: x4 P
ครูก็ถามเรา ว่ามันมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น...ด้วยความที่เรารู้สึกไว้ใจครูพอสมควรก็เลยเล่าให้ฟัง
1 z4 I& u2 q/ k1 m! G# s; ]9 Iแต่...ครูกลับทำสีหน้าเหมือนไม่เชื่อ คิดว่าเราพูดเกินจริง ก็เลยให้เราไปตามไอ้โหน่งกับไอ้เหน่งมา เขาจะถามและฟังความทั้งสองฝั่ง
" }+ P1 ]% H0 Z2 W/ ~! H/ v! v3 J; v& f9 [! G; j
ซึ่งเราก็ต้องพาพวกพี่บัวไปตามหาสองคนนั้นแบบช่วยไม่ได้เพราะเราเองก็ไม่อยากเจอหน้ากับพวกมันแบบส่วนตัวนักหรอก
" z5 ~. r$ K1 P; ^" a! h( _( W
- P% ~, n2 T( U# c# D% Iแน่นอนว่าพอเรียกมันมาถาม สิ่งที่มันเล่ากลับเป็นหนังคนละม้วนที่เราบอกกับครูไปก่อนหน้านี้
; x: x8 b U/ S* Kแถมยังบอกอีกด้วยว่าเพราะเราดื้อและก้าวร้าวมาก ขนาดว่าเอาไม้ไล่ตีพวกญาติผู้ใหญ่
' F5 t- K& Q7 M1 k% u% _9 R$ _ซึ่งเราตกใจมากไม่คิดว่ามันจะเอาจุดนี้มาเล่า เราก็ทำได้แค่ต้องยอมรับผิดแต่โดยดี w6 A# u% a6 J
; s2 c. b9 [: d2 J' Z* b
- C0 d) N+ v. y& Qด้วยความเป็นเด็กอ่ะเนอะ เราเองก็ไม่อยากโกหกครู แต่...มันกลับทำให้เราดูแย่ในสายตาครูไปในทันที! p$ t4 Q: E4 Y* N5 m7 H5 P7 ^9 |* _
( j9 k) u& [: ]) Zก็ทีแรกนึกว่าครูจะถามหาที่มาที่ไปสักหน่อยว่าทำไมเราถึงลงมือทำแบบนั้น..., A3 k/ A3 ~- ?) b1 |
พอครูทำสีหน้าเหมือนผิดหวังในตัวเราเราเองก็ไม่ได้อยากอธิบายอะไรอีกแล้ว
X$ D/ ]( H% l# _& T$ r. d
9 G" T+ j# d; Gขนาดว่าพวกพี่บัวช่วยยืนยันด้วยนะว่าเราโดนกระทำจากทั้งไอ้โหน่งและญาติผู้ใหญ่ทุบตีจริงๆ ! Z8 Q. W# o w6 _7 R
ครูดันไม่ฟังอีกเพราะหาว่าเรากับพี่บัวเป็นพวกเดียวกัน...
7 R! g9 ] E! \
% x6 w5 S* [- L9 g; p6 M uหลังจากนั้นครูก็พยายามหว่านล้อมให้เราอยู่ต่อ ประมาณว่าให้เรากลับไปอยู่กับญาติเหมือนเดิม
2 u( ^) p; @* }- Q. E) nยังไงญาติพี่น้องกันก็ตัดกันไม่ขาดหรอก 6 j6 s$ E, |+ ?0 Z/ V
- |9 u" Y+ q3 \4 Y$ j: V- e1 Zให้เราทำนิ้วเกี่ยวก้อยคืนดีอะไรกับไอ้โหน่งก็ไม่รู้ ให้ไอ้โหน่งรับปากว่าจะดูแลเราและเลิกแกล้งเรา& ]6 ]# g% v5 J% \5 k
ซึ่งไอ้โหน่งก็ตอบไปแค่ ‘ครับๆ’ เหมือนรับปากแบบขอไปทีไม่ได้มีความจริงใจในน้ำเสียงพวกนั้นสักนิด4 B2 ?. y" I$ ^
% C# d! J2 d1 F: p X! h8 b. g- O' Zคือถ้าเรื่องมันจบง่ายขนาดนั้น เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันก็คงไม่บานปลายขนาดนี้หรอก..." B. W/ ], _' A) w- h
! O- s7 O$ d" d7 B$ t5 \& ?ซึ่งสภาพเราตอนนั้นพูดตรงๆ ว่ามันอัดอึดใจจนอยากจะร้องไห้ ครูไม่ได้เข้าใจอะไรเลย มันเลยทำให้เราได้แค่ก้มหน้า 6 v" ?% ~! W: x( V9 }( P2 a. R
แล้วพยักหน้าอย่างเดียวโดยที่ไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดต่อจากนั้นแม้แต่น้อย
1 {+ v5 [& u% r/ S8 v8 H" Z; k# A1 d, V7 X5 B; i
...คิดถึงพี่ยักษ์จัง...( N$ W S4 t {% w8 N/ Y+ x
0 e* C# a* c: T, H' s$ b( v9 uการที่มาคุยกับครูแบบนี้ จู่ๆ ภาพความคิดในหัวของเราก็นึกถึงพี่เขา...มันยิ่งทำให้เรารู้สึกคิดถึงพี่ยักษ์มากขึ้นเรื่อยๆ % _, |; ^0 m+ o
" _; U! o7 }1 b7 dในตอนนั้นในความรู้สึกของเรา มองว่ายังไงผู้ใหญ่ก็เหมือนกันหมด ไม่ได้สนใจปัญหาของเราจริงจังเลย 6 j ]; v, p2 ~6 v9 [8 q1 f
มีแต่พี่เขาเท่านั้นแหละ ที่เข้าใจและปกป้องเราจากเรื่องพวกนี้ได้
, W. h# d7 }6 H6 n9 V1 G' h$ I4 _
3 o% {! v% O0 ^1 |. U----------
' j! }1 t; b/ o( {7 q. }$ w
& h- ~5 W j1 ]: U1 ~ตกเย็นพอพี่ยักษ์มารับ เราก็รีบวิ่งไปกอดพี่เขาทันทีทำไมก็ไม่รู้วันนี้รู้สึกคิดถึงแปลกๆ7 F) F* p- @' x; Z- n6 R1 y2 z
0 H% Z9 R! }' R0 F( Q; v1 ~/ H0 V“หืออออ เป็นอะไรรึเปล่าไอ้ตัวแสบ ทำไมอยู่ๆ ก็วิ่งมากอดพี่” พี่ยักษ์ทักขึ้นพร้อมกับลูบหัวเราไปมาเบาๆ1 d0 _, D$ n' e
# U( w7 A3 E$ e0 t' M“ไม่มีอะไรฮะ...แค่รู้สึกว่าวันนี้คิดถึงพี่ยักษ์” เราเงยหน้าตอบพร้อมกับยิ้มกว้างให้พี่เขา6 l$ z4 o: w3 a+ \) I
+ U6 C9 `2 f& c“ขี้อ้อนจริงนะเรา แต่คิดถึงพี่แค่วันเดียวเองเหรอ?คิดถึงทุกวันไม่ได้รึไง??”" y7 M4 g2 E* i6 n! y, s9 J0 J; T7 F3 h
* a( T0 ?; q0 V) N5 R% d“ได้สิฮะ ผมจะคิดถึงพี่ยักษ์ทุกวันเลยยยย” พอเราตอบไปแบบนี้พี่ยักษ์ก็อมยิ้มนิดๆ ก่อนจะดึงตัวเราออกแล้วก็ย่อตัวนั่งลง0 ]; O! m- A' k; q; D1 D1 R" {0 E4 B
6 R& i% h$ f+ Q3 ^1 I* X“เอ่...อย่างนี้ถ้าไปอยู่กรุงเทพฯ แล้วยังมีคนคิดถึงพี่อยู่มั้ยน้า...แล้วถ้าพี่คิดถึงหนู ทำยังไงดี? ไปหากอดสาวแถวนี้ดีมั้ย??”
( i5 H) S, }2 l! ~. H7 E; i! J, H; V5 M: o/ L
“ผมยังไม่ได้บอกเลยนะฮะ! ว่าผมจะไปอยู่กรุงเทพฯ!!”พอพี่เขาพูดจบ จู่ๆ เราก็ดันเผลอพูดเสียงดังออกไป* {; m/ h# f: ?: e- D G
5 g3 p( @! `# G“อ้าว แล้วกัน... ขึ้นเสียงใส่พี่อีกแล้ว เป็นอะไรหว่าอยู่ๆก็เสียงดัง” พี่ยักษ์ยิ้มกริ่มพร้อมกับยืนหน้ามาใกล้ๆ แล้วโยกหัวเราไปมา( B3 i- X" F- C9 j8 V# ?8 w
# E* z, |; J) M8 P) |' }6 C0 ?
“ผม...ขอโทษฮะ...ก็ผม...ยังไม่ได้บอกเลยว่าผมจะไปอยู่กรุงเทพฯ...” เราพูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง
) _* H* P% k% S. U1 V+ Tเพราะเมื่อกี้เราเองก็ตกใจเหมือนกันที่อยู่ๆ ก็เผลอเสียงดังใส่พี่เขา8 N8 E U9 [9 m! f) V( K5 V
7 N8 [( s0 b+ \, d: b, t7 S
“จ้าๆ ยังไม่ได้บอกก็ยังไม่ได้บอก ป่ะ อยากกินอะไรมั้ยครับไอ้ลูกหมา”
" R( J+ B& Y+ P n# E" G( B D* ~
- e* c$ Z- W; m. \6 Xเราพยักหน้ารับแล้วยิ้มกว้างให้พี่เขาทันที หลังจากนั้นพี่ยักษ์ก็พาเราไปซื้อของกินหน้าโรงเรียนก่อนจะแวะไปที่ทำงานพี่เขาก่อน$ \# T0 N2 G+ ^0 l; t8 J
) `% U! y, L \
---------
: {1 N1 t- ]/ {3 M7 g
3 A5 Y- X- O! ?9 Kหลังจากเลิกงานกลับมา พี่ยักษ์ก็พาพี่เมฆไปบ้านป้าปู สักพักใหญ่พี่เขาก็ขับรถไถผ่านหน้าบ้านไปเราเลยรีบวิ่งตามไปดู5 u' g! g/ u* f$ x2 t6 N& a7 I* [
/ g' w% l( n( p% q8 e: s
ก็เห็นพี่เขาจอดรถไถริมถนนข้างต้นก้ามปูใหญ่ พร้อมกับช่วยกันทยอยขนแผ่นไม้กระดานลงจากรถไถ
+ P7 |5 A9 p/ y, r0 p1 {0 ]" cจะว่าไปแผ่นไม้กระดานเหมือนจะบาง แต่พอเราไปช่วยพี่เขายกด้วยมันก็หนักมากเหมือนกันแหะ...
5 \1 O* N1 j9 W6 j( x. {/ B& t [ทุลักทุเลมากกว่าจะขนลงได้แผ่นหนึ่งจนโดนพี่เมฆไล่ให้ไปยืนดูเฉยๆ เพราะเกะกะมากกว่ามาช่วย เชอะ!55555% C9 N) Q* L# N6 ^
$ g6 _ @1 D3 M* \9 G2 @7 k5 f, h
หลังจากที่ขนลงเสร็จเรียบร้อยเราก็รีบกลับเข้าไปในบ้านเอาผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำเย็น ; D0 @2 P8 J9 n. s# e3 X
กับตักน้ำเย็นเตรียมไว้สองขันสำหรับพี่ยักษ์กับพี่เมฆ& Z" \7 V& Q( Z; Q! h+ h+ P
2 x2 V3 e) u2 M n* o. U8 w“อ้าว ไอ้ตัวเล็กทำไมของพี่ไม่มีผ้าเช็ดมั่งวะ?” พี่เมฆรับขันน้ำไป แต่ยังไม่วายบ่นอุบว่าของตัวเองไม่มีผ้า( w* H6 k4 l8 j* B6 M4 O
9 y4 J# e. w8 l" L“ผ้าเช็ดตีนตรงบันไดนั่นไง เอาไปใช้ก่อนได้นะ กูไม่ว่า” พี่ยักษ์รีบพูดขัดขึ้นทันที ทำเอาเราถึงกับหลุดขำ
$ M" e$ G$ Q1 \$ l( k5 \. g
|! R. l% x! ~5 P6 g* wชอบเวลาที่พวกพี่เขาแหย่กวนประสาทกันจริงๆ ไม่ว่าฝ่ายไหนจะโดนกวนก็แล้วแต่
4 L# p; M% Q* M7 S' Rแต่เราก็รู้สึกว่ามันสมน้ำสมเนื้ออย่างบอกไม่ถูก เราขำใส่ได้ทั้งสองฝ่าย 555555
5 h3 c6 f& }6 E; U, }* H7 e9 v5 H6 c9 L' d3 f3 G* r# _/ f
“โธ่ พวกมึงนี่นะพอกันทั้งพ่อทั้งลูกเลย” พี่เมฆตัดพ้อทันทีที่เห็นว่าเราเองก็หัวเราะชอบใจ
4 y) g$ I7 C9 r7 t" d" L ]/ f: q2 D8 c" {6 \2 ]* ]6 [
“พี่ยักษ์วันนี้ทำงานมาไม่เหนื่อยหรอฮะ?” เราถามพร้อมกับบีบนวดไหล่ให้พี่เขาไปมาทั้งสองข้าง
6 z* r' p7 C I" G2 O, s$ f, @
9 o+ }7 q B8 G“ก็...นิดหน่อยจ้ะ ทำไมเหรอ?”! |( ]! I- H8 d- S% ?! a6 ]
2 m* U5 h( y: k; X2 x" o+ F5 |3 |5 ]2 I“ก็เห็นพี่ยักษ์พาพี่เมฆไปขนไม้ ทำไมรีบทำจังเลยฮะ...ไว้ทำตอนว่างๆก็ได้”3 {* _8 i2 S' T/ U5 s1 r# M/ z4 e
( @9 \: T7 T+ Q4 j; K4 ?7 q
“อ้าว ก็พี่ไม่รู้...ว่าหนูจะอยู่กับพี่หรือเปล่านิก็เลยอยากทำให้เสร็จก่อน เผื่อได้ขึ้นไปนอนเล่นกันสักคืน ก่อนหนูไปอยู่กรุงเทพฯก็ยังดี”- f7 a1 H J) B9 C# Q' R0 P
# E/ i8 R: _, }0 f7 W“เอ็งก็อยู่ต่อสิวะไอ้ตัวเล็ก พ่อยักษ์ของเอ็ง ขอให้มันรู้เถอะว่าเอ็งอยากได้อะไรมันแทบจะหามาประเคนให้ แบบนี้หาไม่ได้อีกแล้วนะโว้ย” - f; }( c7 j/ i9 p
พี่เมฆที่ยืนฟังอยู่รีบพูดเสริมขึ้นมาทันที
7 n! @0 m4 z( R: t* f+ r9 N5 I! z6 N$ `4 _
* v( B8 `2 d/ a2 Y3 ]“นี่พี่จะบอกอะไรให้... เอ็งรู้ป่าว... ขนาดไอ้โชคมันแซว เรียกเอ็งว่า‘ไอ้เด็กตุ๊ดๆ’ พ่อยักษ์ของเอ็งได้ยินแค่นั้น…ยังไม่พอใจเลย ซัดกับไอ้โชคเล่นเอาไอ้โชคปากเปิกแตกหมด”
" M: n. f5 Z R4 ^" i* {$ p2 i1 @ E3 B! f
พอพี่เมฆพูดจบเราถึงกับตาเบิกโพลง แล้วหันไปมองพี่เขา เหมือนจะถามว่า ‘จริงหรอฮะ?’ เพราะเราไม่รู้เคยรู้มาก่อนเลย
: {' Z' B; r) x6 A; s7 ], a) D Q
5 z1 e% s% s# P/ Kแค่รู้สึกผิดสังเกตุนิดหน่อยตรงที่ช่วงหลังพี่โชคไม่มาทำงานด้วยเลย - \8 S, _2 J, x D
แถมบนร่างกายพี่ยักษ์ก็ไม่มีตรงไหนบอบช้ำหรือดูผิดปกติด้วยเราเลยไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นตอนไหน ยังไง...; O# X. W0 ~! S c- \' [' r
: p3 L/ g; ?% M5 p8 C& k6 p' b+ w
“เฮ้ยๆๆ ไอ้เมฆ มึงจะเล่าให้น้องมันฟังทำไมวะ! พอเลย นี่ก็ไม่ต้องหูผึ่งไปสนใจมาก เลิกคุยกันได้แล้ว ไปหาข้าวหาปลามากินกัน”
, B3 L3 A0 V6 X" }. [, ~0 K' e: eพอพี่ยักษ์ดุพี่เมฆเสร็จก็หันมาเอ็ดเราต่อ
3 Q/ i7 |5 J/ g, Z& W4 T( r( u2 w& G
ถึงเราจะไม่ชอบที่ถูกเรียกว่าไอ้ตุ๊ด หรือเด็กตุ๊ด อะไรทำนองนี้...: Q. ]: [& t+ e' v9 p* I1 D$ D) A; n
แต่มันก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้ที่เราเหมือนเป็นสาเหตุที่ทำให้พี่เขากับเพื่อนต้องทะเลาะกัน...% {( q& r) t* R
1 l% L/ u# ?6 j0 I7 l; b- E' ]1 Y8 j
---------- : \- _ Q4 D. ]1 Y( c3 M4 _* V; L
U8 I% g Q0 S1 b% c* o1 Z
หลังจากวันนั้น พอตกเย็นหลังเวลาเลิกงานพี่ยักษ์ก็จะง่วนอยู่กับการวัดแผ่นไม้และเลื่อยไม้ ซึ่งตอนนั้นเราเองก็รู้สึกสงสารพี่เขามาก
8 `0 C8 k" Y. G( q4 M; q9 I V2 c4 v
เรารู้ดีอยู่แก่ใจว่าเวลาแค่ไม่กี่วันยังไงมันก็ไม่มีทางทำทันอยู่แล้วอีกอย่างพี่เขาลงมือทำแค่คนเดียว
- _) n+ D) t% J7 Rโดยแค่อาศัยยืมแรงพี่เมฆมาช่วยขนไม้แค่วันเดียวเท่านั้น
, ^) ` z! _! u9 ~- ~) l- r
* ?+ i/ l( `8 C1 Eตลอดทั้งอาทิตย์นั้นจิตใจของเราไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย พูดตามตรงว่าขนาดว่าเรานั่งคิดยังไงก็คิดไม่ตก 3 g8 n( x2 \* ], w# G
ว่าเราจะตัดสินใจยังไงดีกับเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องที่เลือกยากเหมือนกันสำหรับเด็กจริงๆ: l/ u; h6 B e$ T9 D( s# ~; D+ f
" O9 t" R3 I- s" Eแล้วยิ่งใกล้ถึงวันสิ้นเดือน แม่ก็โทรมาบอกผ่านลุงผู้ใหญ่บ้านให้ฝากมาบอกเราว่าเขาจะมาหาเราในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ที่จะถึงนี้ 3 _7 X/ S6 P6 q ?- \4 Y, O
มันยิ่งทำให้เรารู้สึกใจหายแปลกๆก็ดีใจอยู่หรอก ที่จะได้เจอพ่อกับแม่แล้ว แต่พอคิดว่าจะไม่ได้อยู่กับพี่เขาอีกแล้วมันก็รู้สึกไม่ดีเลย...
3 D; R7 y+ {) m7 r! v: t/ L( Y# b! r3 V5 d
“พี่ยักษ์ฮะ… วันนี้ไปเล่นน้ำตรงคลองที่กระท่อมนาของแม่ผมกันมั้ยฮะ?” เราบอกพี่เขา ขณะที่พาเราซ้อนมอเตอร์ไซค์กลับบ้าน* S. j b! M- P* P
8 e3 \. [# ~0 T1 g“หืมมมม ไม่ให้พี่กลับทำบ้านต้นไม้ให้หนูต่อเหรอ?” พี่ยักษ์ชะลอรถก่อนจะจอดแล้วหันมาคุยกับเรา. v% Q3 R7 `& O) t. K
: B a3 K+ B; L. j
“ไม่เป็นไรฮะ พ่อกับแม่น่าจะมาถึงพรุ่งนี้เช้าแล้ว ผมก็เลยอยากไปเล่นน้ำคลอง...” เราบอกเสียงอ่อยๆ C* N" u# \: o" \
" g! E# U+ A1 P7 K
“อยากเล่นน้ำส่งท้ายงั้นสิ ชอบจริงๆเลยน้าเล่นน้ำเนี่ยไอ้ตัวแสบ เอ้า ป่ะ ไปก็ไป”8 J& s: ^9 R2 ^: S2 {
. w4 I6 C! [9 ^% \: X. B, yพอถึงทางเข้านาเรา...ครั้งนี้พี่ยักษ์ก็ให้เราขี่หลังเขาอีกเหมือนทุกที
! b m E" M" |9 v7 m" G7 L+ Q: Y' |. M+ u/ s! j
“พี่ขอโทษนะ ที่ทำบ้านต้นไม้ให้หนูเสร็จไม่ทัน...ฮ่าอดขึ้นไปนอนเล่นบนนั้นด้วยกันเลย”
# v+ j, k. {+ N0 t8 M, `8 fจู่ๆ พี่ยักษ์ก็พูดขึ้นขณะที่พาเราเดินเข้าไปยังกระท่อม1 n0 \) P8 o4 k5 R# C% r
, k% H9 x( E( l5 |. Z' z8 F- L0 o m“ไม่เป็นไรฮะ...แค่นี้...แค่...นี้ก็...ดี...มากแล้ว” เราซบลงกับแผ่นหลังของพี่เขา # u0 f6 _ X( M
แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ มันถึงร้องไห้ออกมาพอเรานึกถึงภาพที่พี่เขานั่งเลื่อยไม้
, N: F0 ?& L$ O# b% Y* T: p% Vและพยายามประกอบตีตะปูตอกไม้ตามจุดต่างๆ ให้มันเป็นบ้านขึ้นมา แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
' W1 Q+ H4 A3 F/ O2 b1 C% o) G2 n8 ?6 ~4 T# r M
ด้วยความสูงต่ำที่ไม่เท่ากันของกิ่งไม้ ไหนจะต้องมีเสาไม้มาช่วยค้ำอีก ทำให้ใต้ต้นไม้นั้นมีกองไม้ต่างๆอยู่เต็มไปหมด...
2 B% J" S/ Y* R% @4 _4 c% zพี่เขาพยายามมากแล้วจริงๆ เรารู้สึกดีนะที่พี่เขาพยายามทำให้เราขนาดนี้
1 _* t d1 N1 b6 Qแต่มันก็รู้สึกเศร้า ถ้าเราจะไม่ได้อยู่ดูตอนที่พี่เขาทำมันเสร็จแล้ว...
7 T) Z" R; f$ \4 L5 y2 U, e5 E& i" C* \" o0 e4 B/ X" w
“เอ้า! แล้วหนูร้องไห้ทำไมเนี่ยไอ้ตัวแสบ” พี่ยักษ์วางเราลงกับพื้น แล้วหันมาเช็ดน้ำตาให้- ~ a: s6 D5 r9 H
3 w% }( t3 E/ W9 w% k c, t' Y* ~
“ผม...ผมอยากอยู่กับพี่ยักษ์นะฮะ...แต่...ผมก็อยากอยู่กับพ่อกับแม่ด้วย...ผมไม่รู้เหมือนกัน...ผมเลือก...ไม่ได้...” ' y; L- B) ~8 u& x; O, W
เราปล่อยโฮออกมา ตลอดเวลาเราเองก็รู้สึกกดดันเหมือนกัน ตอนเด็กเราไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าอยู่ๆ เราต้องมาตัดสินใจเรื่องอะไรแบบนี้5 \9 K0 N8 I6 o
; Q- x8 F6 h, Z% M1 N3 I% T1 | S“โอ๋ๆ ไม่ต้องคิดมากนะครับคนดี เลือกไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หนูก็ปล่อยไปทำตามที่หนูต้องการนั่นแหละพี่ไม่ว่าอะไรเลยยย ไอ้ลูกหมาเอ้ย ไอ้ขี้แย” ! v* P$ E$ [! k; d, C i
พี่ยักษ์ดึงตัวเราเข้าไปกอดแล้วลูบหัวเราไปมา ปลอบจนเราหยุดร้อง
) z2 N# C+ X- ^; u
0 Y; @; q8 ^2 iหลังจากนั้นพอถึงกระท่อมจากที่จะได้เล่นน้ำ ฝนก็ดันเทกระหน่ำลงมา จนพวกเราต้องนั่งหลบฝนกันในกระท่อมก่อน
. b/ J. p' {/ Y! q L" \6 Eแน่นอนว่าอากาศแบบนี้มีหรอเราจะไม่หลับ 55555
; H* P* m2 L( e/ s* ^2 ]. s: c) z. b& j2 E% I4 `
“หมาน้อยครับ ตื่นได้แล้ว ป่ะกลับไปนอนต่อที่บ้านกันฝนซาแล้ว”
, M4 Y& g3 l2 [( v+ Q y
* ]2 y; y f. d7 Nหลังจากที่ได้ยินเสียงพี่ยักษ์ปลุกเราก็งัวเงียตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้วอ้าว ว่าจะนอนหลับแปปเดียว...อดเล่นน้ำเลย$ B" \% N+ h: B% m+ i
* `6 B/ G1 E. F _8 m8 v
“พี่ยักษ์ฮะ...ถามจริงๆ นะฮะ ถ้าเกิดว่าผมไปอยู่กรุงเทพฯกับพ่อแม่พี่ยักษ์จะทำยังไงต่อหรอฮะ?” เราถามพี่เขาขึ้นมาอีกครั้ง ! T5 p( E# ]/ q0 e E1 p3 ^
ขณะที่พวกเรากำลังเดินกลับไปที่รถมอเตอร์ไซค์ที่จอดไว้ริมถนน* V" `2 B6 B0 b- m3 t4 y# P
4 l$ [! M+ J& h4 F% _) m+ N4 g
“อืมม...เอาตรงๆ พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน…แต่พี่ก็คิดไว้แล้วละ ถ้าเกิดหนูไปจริงๆ พี่ก็คงจัดการเรื่องที่นาหาคนเช่าทำนาให้เรียบร้อยก่อน พอเสร็จธุระแล้วก็คงตามไป หางานทำที่อยู่ใกล้ๆกับที่หนูอยู่ ดีมั้ย?”
' E, V4 \0 a, P$ `
5 A1 {' L5 X7 h& ~1 V9 V“ดีฮะๆ”
8 e6 s! b% ?" q4 n. T, N. z; Y
“แล้ว...พี่ยักษ์จะมีเมียมีลูกมั้ยฮะ?” เราถามต่อเพราะยังรู้สึกคาใจกับเรื่องนี้ไม่หาย
7 g* T8 y; I* x9 q& B9 T1 @% k% A, k
“หืมมมม มีดีมั้ยน้า? แล้ว...หนูอยากให้พี่มีรึเปล่าล่ะ??” พี่ยักษ์ถามกลับมาแน่นอนคำตอบของเราคือ ‘ไม่อยากให้มี’ ทำเอาพี่เขาหัวเราะชอบใจใหญ่เลย
* C' G- } L6 L! E
4 z: ]/ ]) n6 z Mขำอะไรกัน...ก็คนเค้าไม่อยากให้มีนี่
/ S0 V0 W8 S6 E9 L& q( @& Q7 g
" v( W1 D* `& W1 P2 u! q“ถ้าเกิดว่า ผมอยู่ต่อกับพี่ยักษ์ แล้ว...ถ้าวันหนึ่งผมดื้อขึ้นมาพี่ยักษ์จะตีผมมั้ยฮะ?”
& }7 S! n5 x- ], I; {0 |6 J! p, f0 T' K, K
“ไม่ตีจ้ะ แต่...พี่ก็ต้องทำโทษหนูนะ หนูจะได้รู้ว่าสิ่งที่หนูทำมันผิด”- f# R. [1 `& r2 B3 D
% {* ?, W8 b* K: B“ทำโทษยังไงหรอฮะ?”
7 w) ^8 b u; z% g* A6 G7 W8 Y7 X5 H1 l7 ~
“ไม่บอก”
8 ?8 B; c1 v& @/ C Q" |6 {; z% O' E0 [# T7 E6 s
“อ้าว…” พอเราร้องอ้าวออกไป พี่เขาถึงกับเอียงหน้ามาแล้วยิ้มให้
+ i" P' z9 Q4 K1 `, N
% s. D6 w1 B( M Z“พี่จะไม่ใช้วิธีทำโทษที่ทำให้หนูเจ็บแน่นอน สบายใจได้เลย แต่ถ้าหนูไม่ดื้อกับพี่มันก็ดีกว่าใช่มั้ยละ?”
* L2 H7 {: `& @" b, e' N$ E$ m c9 t2 i/ U' _9 c7 @
“ฮะ...”
/ \# F! K# O7 F7 g; V5 z% D5 @- b5 k8 a7 j( {. j0 n% X% z( h
ก็จริงนะ ถ้าไม่ดื้อก็ไม่โดนทำโทษ แต่ถึงยังไงเราก็ต้องถามไว้ก่อนเพื่อความแน่ใจ 7 l$ I7 R" n5 \; Q2 o: k
เพราะตอนนั้นเราเองก็มีมุมที่ดื้อ ทะเล้นตามภาษาเด็กเหมือนกัน
7 j: M* X& r1 v5 X v k; U% I
$ s/ v, F3 t7 v% G. K- V“พี่ยักษ์...ถ้าผมอยู่ด้วย พี่ยักษ์จะไม่ทิ้งผมใช่มั้ยฮะ?”# ]/ }" [$ S6 a' ]1 z/ Z
$ x q& M; w! Sพอจบประโยคคำถามเรา พี่ยักษ์ก็หยุดเดินทันทีแล้วหันหน้ามายิ้มให้) q* K1 ^3 T3 N' j0 E# y5 h% p* C
& g2 h% J8 S$ |“หึ...ดูถามเข้าไอ้ลูกหมาเอ้ย! พี่ไม่ทิ้งหนูแน่นอนครับ ถ้าหนูอยู่กับพี่ พี่จะดูแลหนูให้ดีที่สุดเลย พี่สัญญา”
, x, m- D3 f- N1 G$ y: |( j0 y3 ~2 G+ `8 m7 C* _) B
“อีกอย่าง...ลูกหมาขี้อ้อน ขี้น้อยใจ ขี้แย ขี้กลัวแบบนี้ พี่จะไปหาจากที่ไหนมาไว้นอนกอดทุกคืนได้อีกจริงมั้ย?” 7 ]' Y. `( A" ?1 w+ V# B1 X
พอพี่เขาพูดจบเราอมยิ้มนิดๆ
. f1 l- m/ L1 w* q( `/ k
/ K' K( ^& f! Z1 a1 q* `พี่ยักษ์เห็นสีหน้าเราเหมือนเขินๆก็หัวเราะชอบใจจากนั้นพี่เขาก็เดินหน้าต่อไป...9 M2 _8 B! ?" y9 L, d3 D. T& o
6 A9 e! l& m! `. S
ตลอดทางเราได้แต่ซบลงบนแผ่นหลังของพี่เขา 3 a1 g* Q3 N8 U+ l, H# |
4 O' U/ h& y5 \1 `* q( Uเพราะตัวเราเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าต่อไปเราจะได้มีโอกาสทำแบบนี้กับพี่เขาอีกมั้ย...
3 [6 z" E! m3 M
; Y; u1 ~+ S: y3 g5 d2 }2 D( I& k& a7 H8 y5 m
' u. s$ }$ f1 k0 Z( \
|
คะแนน
-
ดูบันทึกคะแนน
|