แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Vitamin25 เมื่อ 2022-4-5 04:44 ! v! u% f+ }% Y% P( E4 i7 z
f F( v. G \$ G* `0 a***ตอนนี้เป็นการเล่าเรื่องปัญหาภายในครอบครัวของเราซะส่วนใหญ่
& c |: i, n; l4 V% V
ใครที่ไม่ชอบอ่านอะไรแบบนี้ สามารถข้ามไปรออ่านตอนหน้าได้น้า เตือนไว้ก่อนเน้อ... ไม่อยากให้เสียเวลาอ่านจ้า***
/ I2 t; @. b+ G: n$ L+ `- q$ R$ R b z$ Y! v% I3 b5 a4 p6 T
-----------
5 I8 p- \+ K; w7 ]' K) d: z! p' bหลังจากที่พี่ยักษ์กับพี่เมฆออกไปแล้วเราและพี่บัวก็ขึ้นมาดูทีวีข้างบนบ้าน
3 U' h$ [/ l2 D! w2 t, t$ c- vตอนนั้นด้วยความที่พี่บัวเขาเป็นสายละครพื้นบ้านจักรๆวงศ์ๆก็เลยต้องสลับช่องกันดูเวลาที่ช่องการ์ตูนโฆษณา
' l( o* [4 Y p% O% v- Q4 gถึงจะไม่ได้ออกไปเล่นด้วยกันแต่อย่างน้อยได้นั่งคุยเล่นด้วยกันไปเรื่อยก็ยังดีตามภาษาเด็ก( H/ x6 D# p1 I% Y/ P
2 e0 n# L# [* i( {: bหลังจากนั้นสักพักใหญ่เราก็ได้ยินเหมือนเสียงคนเดินขึ้นบันไดมาแต่เป็นเสียงเท้าที่หนักมากเลยเดินออกไปดู; i( |) Y. L* f3 c& T+ @
แต่ใบหน้าของคนที่เราเห็นกลับเป็นอีกคนหนึ่งที่ตอนนั้นเรารู้สึกไม่อยากเจอมากที่สุด
S( P( F( |4 Q0 D! M. J6 i% h
ป้าอัญ...; i3 H; M4 \* A' k& j; k
. D$ ^8 O& y, I' Kคนที่มีศักดิ์เป็นป้าแท้ๆ ของเรา เป็นพี่สาวคนโตของแม่...
4 K- B4 _% Z5 R$ u
/ t: |1 K" s! U0 J“ไอ้มิน! มึงมาอยู่นี่ทำไม!!ทำไมมึงไม่อยู่กับยาย!!!”ป้าอัญเดินขึ้นมาด้วยสีหน้าบึ้งตึงพร้อมกับชี้หน้าด่าทันทีที่เห็นหน้าเรา u4 K( D# k7 S, G" V: M
: K- T- u0 p$ P) D
เราได้แต่ยืนตัวสั่น และไม่กล้าตอบอะไร8 Y& ^( n1 o6 O( p
+ K3 @8 n, a$ x% K! \- L0 `) y
“กูถามว่าทำไมไม่อยู่กับยาย! มึงอย่าทำตัวมีปัญหาเหมือนแม่มึงได้มั้ย?!!” ป้าอัญเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับกระชากแขนเรา
เราได้แต่ยืนตัวสั่นเพราะความกลัว กลัวจนอยากจะร้องไห้ออกมาแต่เราต้องพยายามข่มใจตัวเองไว้8 u. n# V1 O: o$ v4 w& W
ไม่งั้นเราจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่องและโดนลากตัวกลับไปง่ายๆ แน่; h, [" P- [$ ?$ n
* w$ [! c) o: x- S* Q0 v“มิน...อยากอยู่กับพี่ยักษ์...”เราทำได้แต่ตอบกลับไปสั้นๆ ตามที่เคยคุยตกลงกับพี่ยักษ์เขาเอาไว้. Y; s) Z" D4 Y m1 \! e! @/ S
แต่การที่อ้าปากตอบกลับไปแค่นั้นก็ทำให้เราเสียงสั่นมากจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา
+ @, d% G: J3 p1 c( r) ^9 B
L; \( \8 [* d k* t“ป้าคะ พี่ยักษ์เขาให้มินอยู่ด้วยจริงๆ นะ” พี่บัวเดินออกมาช่วยพูดพร้อมกับมายืนใกล้ๆ เหมือนจะดึงตัวเราออกไป: S+ |% k2 E% Z0 e. q' Z4 W, E' C8 a
& J1 b' c/ z5 _แต่เหมือนว่าป้าอัญจะไม่ได้สนใจอะไรแกฟาดฝ่ามือที่หนาใหญ่แกของมาที่กลางหลังของเราจนดัง “อ๊อก”
. o! {7 s: i% Z2 l/ @มันเจ็บและจุกมากจนทำให้เราล้มหน้าคว่ำลงกับพื้น/ ?. i+ I, ?! u" r( K
6 q _- `1 _1 a+ z$ o/ {( v- L
ตอนนั้นพูดตามตรงว่าเรากลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่แล้วมันทั้งเจ็บและกลัวแต่เราพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้สะอื้นออกมา" @! W' \, z- R" c* K
; A1 C% u/ T- E- x5 n! I( d
“มึงไปเก็บของเดี๋ยวนี้!แล้วกลับไปกับกูซะไอ้เด็กเหี้ย!!”
* k& o# h; y/ Q8 v! l9 I s \
9 w$ i7 [5 W C! ], a- e“...มิน...อยากอยู่...กับพี่ยักษ์...นะป้าอัญ..มินขออยู่กับพี่ยักษ์...”เราพยายามพูดออกไปเพื่อยืนยันคำพูดเหมือนเดิม เพราะเราสัญญากับพี่เขาไว้แล้ว
2 h7 j1 @3 ?, r; \+ {9 R! t: m3 U8 Q
แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ฟังและไม่เข้าใจอะไรเลย... ป้าอัญเดินมาทั้งหยิก ทั้งทุบทั้งตีจนเราเจ็บและกลัวมาก ทนไม่ไหวจนต้องร้องไห้โฮออกมา
$ T0 ]3 W8 h, \' y
: }) k0 @, G3 f/ J+ a" t. B$ ^
พี่บัวก็พยายามจะมาช่วยแต่ด้วยความที่พี่เขาก็ยังเด็กทำให้ช่วยอะไรไม่ได้มาก
9 H3 Z4 \- M; H% g# t3 }, q; g6 _7 l7 w/ U0 g* o& y' V% @( X
หลังจากนั้นป้าอัญก็ลากเราเข้าไปในห้องแล้วยืนคุมบังคับให้เราเก็บของใส่กระเป๋าและไปกับแก0 D r! a( l* T
ตอนนั้นเราพยายามค่อยๆ เก็บของให้ช้าที่สุด อย่างน้อยก็ถ่วงเวลา ในใจก็หวังลึกๆว่าพี่ยักษ์อาจจะกลับมารับเราเร็วกว่าตอนเที่ยง... & l: _- K/ B2 e$ N
แต่พอเห็นเรามีท่าทีชักช้า...ป้าอัญก็ลงมือตีเราอีกและกำชับว่าให้เราเก็บเร็วๆ...
3 Y, R& L* `1 Y R! i) d5 _6 R w' I) h4 m1 S( I+ n8 p& X5 K
ตอนนั้นเรากลัวมากได้แต่หันไปมองพี่บัวที่มาช่วยเก็บของอยู่ข้างๆ
, y/ \7 `% r, [$ k1 b$ x; g% m+ ^! I9 i# Y, `3 }* r Z
สุดท้ายเราได้แต่หอบของพะรุงพะรัง แล้วเดินตามป้าอัญกลับไปที่บ้านของยายโดยมีพี่บัวเข็นรถจักรยานแล้วคอยเดินอยู่ข้างๆ * N: _, G" I, w, H) l
ได้แต่หันหลังกลับไปมองที่บ้านพี่ยักษ์...อยากให้พี่เขากลับมารับเราก่อนเวลาจัง
( N; S- x. |2 S+ cเรารู้สึกกลัวมากๆ กลัวว่าถ้ากลับไปถึงบ้านยายแล้วเราจะต้องเจอสิ่งที่น่ากลัวมากกว่านี้ถ้าไม่มีพี่เขาอยู่ด้วย...
& Q7 x/ f5 g5 L3 H! ]) O( N9 a8 |/ v$ I
และมันก็จริงอย่างที่เราคิด...2 b- [- L, d2 }1 e$ B& y
พอไปถึงบ้านของยายบรรดาป้าๆ และลูกพี่ลูกน้องของเราที่โตแล้วมายืนรวมรอกันอยู่ที่บ้านป้าห้าถึงหกคน
7 f% g' }0 a! x( O* k# Eมองเขาไปไม่เห็นมีใครสักคนเลยที่เราจะวิ่งเข้าไปหาและขอความช่วยเหลือได้...' |3 U2 q5 l2 a: h+ x2 q
# H: m; x, d9 N& d% J O; ~& m, u: hเรายืนอยู่หน้าทางเข้าไม่กล้าเดินเข้าไปก่อนที่ป้าอัญจะกระชากแขนกึ่งจิกเล็บเข้าไปทำให้เราเจ็บมาก จนต้องยอมเดินตามเข้าไป
* O) t7 H) D; Z7 ^2 ]* E1 V“มึงกลับมาทำไมไอ้มิน!ออกไปจากบ้านกูเลยนะ!!”พอพูดจบยายก็เอาไม้ฟืนที่อยู่ใกล้ๆเขวี้ยงมาทางเรา
; Y1 t6 }( Y7 x& i. Hบอกตามตรงนะตอนนั้นเราไม่รู้สึกเจ็บเลย มันรู้สึกเจ็บจากข้างในมากกว่ามันรู้สึกแย่และเสียใจจนอธิบายไม่ถูก% Q1 n1 `/ c7 A& }/ O; g. }
ทำไมต้องทำรุนแรงกับเราขนาดนี้ด้วย...
, D' N* ^- y n6 X. S* x$ O1 E+ _1 M! H. m& F
เราทำอะไรผิดหรอ?
% G- H) f& V- U7 E' z5 Q* i
- }8 B' ~: d" W/ S9 V+ a6 gเราได้แต่ก้มหน้าร้องไห้โดยมีพี่บัวมายืนโอบไหล่อยู่ข้างๆ อย่างน้อยก็ยังมีพี่บัวนี่แหละที่คอยอยู่ด้วย
T5 m: V2 c. gถึงพี่บัวเขาจะช่วยปกป้องเราจากคนพวกนี้ไม่ได้แต่อย่างน้อยการที่พี่บัวเขาอยู่ข้างๆ7 P$ `6 A) M) L) W3 f& \
ก็ทำให้เรารู้สึกดีและปลอดภัยขึ้นสักเล็กน้อยก็ยังดี...+ Y& x I/ F1 w1 I7 t1 x
; N8 T9 t9 d5 z: n$ V# F% w
หลังจากนั้นเราก็โดนบรรดาญาติๆ รุมด่า
สาเหตุก็มาจากเพราะเรา ทำให้พวกชาวบ้านมาต่อว่าพวกเขา6 t* n* [# z9 W1 B7 Y
ว่าแค่เด็กคนเดียวยังเลี้ยงไม่ได้เลยแถมเป็นลูกหลานตัวเองแท้ๆ ปล่อยให้ไปอยู่กับคนอื่น
; u5 l: T' H; r
/ y( }$ Y8 s. j; \
ขออธิบายตรงนี้หน่อยว่า การที่ชาวบ้านเขามาคอยต่อว่า หรือคอยแขวะพวกญาติๆ เกี่ยวกับเรื่องเลี้ยงดูเรา ชาวบ้านพวกนั้นเขาก็ไม่ได้ว่าเป็นห่วงเราหรืออะไรนะ...
. }7 L! a- t) C+ gแต่ว่าชาวบ้านบางคนในอดีตเคยมีปัญหาบาดหมางขุ่นข้องหมองใจกับทางบ้านยายเราอยู่แล้ว พอเขารู้ว่าจุดนี้สามารถเอามาแขวะได้ เขาก็เลยคอยแซะอยู่เรื่อยๆ ทำนองว่าแค่หลานคนเดียวบ้านนี้ก็ไม่มีปัญญาเลี้ยงได้ ต้องให้คนอื่นเอาไปเลี้ยงอะไรประมาณนี้...
0 ?* W* o& I" Jแต่มันก็เป็นความจริงด้วยแหละว่าไม่มีใครอยากเลี้ยงเราหรอก... บรรดาป้าๆ เขาก็มีลูกอยู่แล้ว แถมแม่เราไม่สามารถส่งเสียค่าเลี้ยงดูให้ในจำนวนเงินที่พวกเขาพอใจได้ (ก็คือค่าจ้างเลี้ยงนั่นเอง) เลยไม่มีใครอยากได้เราไปเลี้ยง สุดท้ายเราเลยต้องอยู่บ้านตัวเอง แม่แค่อาศัย กึ่งๆ ฝากยายให้ช่วยดูแลเราตามที่เล่ามาตอนต้น
8 C6 \7 F5 c7 g' \! |“ก็ให้มันกลับมาอยู่กับยายนั่นแหละ อย่ามีปัญหาให้มาก ถ้าอยู่ไม่ได้ก็โทรตามเรียกให้แม่มันมาเอาไปเถอะ”& k/ ]" F! s& l8 s* t0 O
หนึ่งบรรดาญาติของเราพูดขึ้นมา
% E% I- ]# z& C2 ]0 M, ^9 n5 D, r3 b
“…มิน...จะอยู่กับพี่ยักษ์ฮะ” เราได้แต่ก้มหน้าตอบกลับไปไม่กล้าเงยหน้ามองคนพวกนั้น& \( u# f' M0 P- y
ทั้งที่เสียงยังสั่นกลัวแล้วน้ำตาก็ไหลคลอเบ้าอยู่แบบนั้น
" c4 g7 C) M4 K) p ]* Q$ D f! G# v8 I# C+ l) c
“กูขอสักทีเถอะ พูดขนาดนี้แล้วมันยังไม่เข้าใจอีก! ไอ้เด็กเหี้ย!!”% E" s$ ^% ~3 g- E
ป้าอัญยกเท้าขึ้นถีบจนตัวเราล้มลงตอนนั้นเราไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมป้าเขาต้องโกรธแค้นเราขนาดนี้
( l0 i$ y2 q6 h8 @$ y
, V3 `) ?7 {! ^9 [2 _! tตอนนั้นเราที่ล้มลงกับพื้นได้แต่นอนร้องไห้ แล้วทำได้แค่เพียงร้องเรียกหาแม่...0 T( l1 d# D" t
พอนึกถึงภาพนี้ทีไรก็รู้สึกสงสารตัวเองมาก; _# H% X" G0 y* U
G9 g J, }4 k
พี่บัวเข้ามาพยุงตัวเราลุกขึ้นแล้วพาเราเดินกลับเข้าไปที่บ้านก่อนจะล็อคประตู
# [( [4 ]* b4 ]: h1 I
G! ? n- A7 I, a! [เรายังได้ยินเสียงด่าทอตามไล่หลังมาเป็นระยะๆ: i; g! ^1 H& y7 }, o
พร้อมกับเสียงที่พวกเขาคุยตกลงกันเสียงดังอยู่
5 i8 G2 B1 O" @. c4 j! ^4 [4 w% U% J @# e/ T; l
เหมือนจะเกี่ยงกันไปมา ว่าใครจะเอาเราไปเลี้ยงจะได้ไม่ต้องโดนคนอื่นเขาว่า...2 g- f$ v/ U# h% B* e% h( g
3 {9 ?- L7 S& nเรานั่งร้องไห้พร้อมกับมองนาฬิกา เมื่อไหร่จะถึงตอนเที่ยงสักที...' H1 _( E- ]' c: c
ถ้าพี่ยักษ์กลับมาที่บ้านแล้ว พี่เขาจะรู้มั้ยนะว่าเราอยู่ที่นี่แล้วเขาจะกลับมารับเราหรือเปล่าในใจมันเริ่มคิด และกลัวไปต่างๆ นานา, I" j7 _/ R% p/ o+ Z" T( b
7 p" C8 J% M# n# E+ v( dตอนนั้นได้แต่คิดว่าถ้าเราเลือกที่จะไปหาปลากับพี่ยักษ์ตั้งแต่ทีแรกไม่มัวมานั่งดูการ์ตูนเราคงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้...! X4 p2 f* ?* [; X( R/ c
" y) E+ w- n& ?4 ?/ d/ i' _ --------- + b8 D2 u( Q- R4 z7 j
เราสะดุ้งตื่นขึ้นหลังจากหลับไปพักใหญ่ได้ยินเหมือนเสียงเร่งเครื่องรถมอเตอร์ไซค์บิดมาดังมากจากที่ไกลๆ จนมาจอดที่หน้าบ้านเรา
1 F) U% r. K) X( p" e) F$ Sมันคล้ายกับเสียงรถมอเตอร์ไซค์ของพี่ยักษ์ แต่พอเสียงมันถูกเร่งเครื่องจนดังมากเราเลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
2 q: F V6 O8 D) V* K3 U6 W6 K; zแต่ขอให้เป็นเสียงของรถมอเตอร์ไซค์พี่ยักษ์เถอะ...
7 a6 q' g- L' \+ A1 U* m" g4 o2 D5 A5 d5 d: {& c: w8 `
สักพักก็ได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้นมาจากทางบ้านของยาย% ?+ j- J( X0 ?6 I" W' s, Y
และได้ยินเสียงด่าทอ พอเราได้ยินว่ามีชื่อพี่ยักษ์อยู่ในคำด่าพวกนั้น
( w# B- `% I8 _2 X- d+ Xเรารู้สึกดีใจมากเลยรีบเปิดประตูออกไปก็เจอหน้าพี่เขาที่กำลังเดินเข้ามาพอดี3 b; A' S7 `2 `0 G& r
I4 r5 V& K0 r8 V
ตอนนั้นมันรู้สึกดีใจมากๆ เราเลยวิ่งไปกอดพี่เขาพี่ยักษ์เลยอุ้มเราขึ้นไปแล้วเช็ดน้ำตาให้5 Z( z a. k& F
$ d( i% S8 I$ L“พี่ยักษ์...พวกยายแล้วก็ป้าตีมินใหญ่เลยค่ะ ทั้งหยิก ทั้งตีเลย” ยังที่เราไม่ทันจะพูดอะไร พี่บัวก็รีบออกจากบ้านตามมาแล้วฟ้องพี่ยักษ์
- K5 Y: W; q6 K! U3 J6 a; y2 k# eทำให้พี่ยักษ์เปิดดูตรงแขนเสื้อและใต้เสื้อเราทั้งหน้าและหลัง
, h2 g# r4 ?& tพอพี่เขาเห็นรอยช้ำพวกนั้นสีหน้าพี่เขาก็นิ่งไป...
พร้อมกับวางเราลงแล้วบอกให้เราไปเก็บข้าวของและให้เดินไปรอที่รถ
9 l% O- G/ R' @" ]
+ o' b8 u' f5 o. h- i, E- t$ e“มีปัญหาอะไรพวกมึงก็มาเคลียร์กับกูดิวะ!!! จะไปยุ่งกับเด็กมันทำไม!!!!”: g6 _/ S" ?2 t' R
พี่ยักษ์เดินไปตะคอกใส่หน้าพวกยายและป้าๆ
5 Q/ T& f. D) J8 W) a+ f2 oทำให้บางคนก็หน้าถอดสีทันที
! A4 o. z% ]$ b6 M3 N$ B4 S3 q8 s: r* ?+ \: i) I) V
“มึงจะทำไมไอ้ยักษ์?! มึงจะทำอะไรพวกกู!!” ป้าอัญพูดจบก็เดินหยิบไม้หน้าสามขึ้นมา# J. R7 c' v; q; f! O4 @
แล้วเดินเอาไม้มาตีหัวพี่ยักษ์แรงมาก ...ตอนนั้นถือว่ายังดีที่หัวพี่เขาไม่แตก! t/ k5 r4 A/ t: p
" Z: K" p& N# Q pเราได้แต่ตกตะลึงเพราะคิดว่าป้าเขาจะแค่หยิบไม้มาขู่เฉยๆ ไม่คิดว่าจะเดินมาตีพี่เขาแบบนี้
* [: R& S I$ b+ b: K1 X+ L( l/ ~% ?
พี่บัวพยายามดึงเราเอาไว้ไม่ให้เข้าไป เพราะเดี๋ยวจะโดนลูกหลง: Y: {) K7 `) C: O
ตอนนั้นพูดตามตรงว่าเราก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไงดี...
, h3 e7 Z/ z. Q9 v& h, G9 D: l% H) d4 v7 }( R, a
พี่ยักษ์ไม่ได้ตอบโต้อะไรกับไปได้แต่จับและกระชากไม้หน้าสามออกมาจนหลุดมาอยู่ในมือเขา
- ]; }8 [& C7 [4 B7 @6 r% q/ ~4 P" \( W+ Y5 n3 c
“ช่วยด้วย! ไอ้ยักษ์มันหน้าตัวเมีย มันจะตีคนแก่ มันจะตีผู้หญิง!!”: Y4 z4 P0 |3 N! l( l- p' x
ป้าอัญตะโกนลั่นพร้อมกับเข้าไปทุบตีพี่ยักษ์ ทั้งที่พี่เขาได้แต่แค่ยืนยกมือปัดป้องเฉยๆ และมีไม้ในมือที่พึ่งแย่งมาจากป้าอัญ สักพักพวกบรรดาญาติพี่น้องสี่ห้าคนเราก็กรูกันเข้ามา 6 r, J- F0 Q" ]
ตอนแรกเรานึกว่าพวกนั้นจะมาช่วยเอาตัวป้าอัญออกไป...
) f( p& C+ q' e* L7 c) Sที่ไหนได้พวกนั้นกลับรุมทุบตีทั้งจิกทั้งข่วนรุมทึ้งกันอยู่แบบนั้น แต่พี่เขาก็ทำได้แค่ผลักออกและปัดมือป้องกันตัวจากพวกนั้นเพียงอย่างเดียว
/ E% ~; |1 {2 Z) Jไม่ได้ลงไม้ลงมือทำอะไรอย่างที่พวกนั้นแหกปากโหวกเหวกโวยวายเหมือนตัวเองโดนทำร้าย...7 Z. V, {; u' p# J1 E
4 M- m/ Q) ~ x l; Q& A( lย้อนนึกถึงมันกี่ทีมันก็เป็นภาพความทรงจำที่ทำให้เราเจ็บใจมากๆ; @2 h. m1 n# a t$ a9 @
เพราะถ้าเป็นตอนนี้ละก็...นี่ก็พร้อมชนเหมือนกันแหละ
3 s: ]$ ~6 [9 V- eแต่ตอนนั้นเราช่วยอะไรพี่เขาไม่ได้เลยมันเป็นภาพที่ดูโหดร้ายป่าเถื่อน และยิ่งทำให้รู้สึกว่าเรารังเกียจครอบครัวนี้มาก...$ O9 M* Z5 X! T3 ]) d
/ Y/ n( i% `( n: C
พูดตามตรงว่าตอนนั้นเรายืนดูอยู่มันเจ็บหัวใจอย่างบอกไม่ถูกที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้
' T# @4 B' x- {/ k+ ^6 r1 kเราไม่รู้เลยว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดีจะช่วยพี่เขายังไง...
7 \: h2 T5 V$ W, u6 \6 z( [# t- O' O& z) p1 y' ?
ในตอนที่ยังเป็นเด็กทุกอย่างมันดูตัดสินใจยากมากจริงๆ
5 i D& l, q B4 Y
แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะวิ่งไปหยิบไม้ที่ใช้สอยมะม่วงเป็นไม้ไผ่แท่งเรียวยาวสูงประมาณสามถึงสี่เมตร% S0 D" w$ M+ `/ K& B1 Z. i
) W& e# d; @: T
เราตัดสินใจยกไม้ไผ่นั้นฟาดลงไปที่พวกนั้น... ถึงมันจะเป็นการกระทำที่ถ้าหากใครมองดูเราก็คงกลายเป็นเด็กที่ก้าวร้าว และดูไม่ดีไปเลยที่ทำร้ายญาติตัวเอง แต่เราทนดูพี่เขาถูกรุมทำร้ายต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ - t+ o$ h7 i- y( l
ซึ่งพอมันผ่านมาแล้ว มองย้อนกลับไปอย่างน้อยก็รู้สึกดีและขอบคุณตัวเองที่วันนั้นเราตัดสินใจทำแบบนั้น...8 a y" U$ h7 T5 G0 g! ^, A
' P& R& P' q0 r/ T0 ]พี่ยักษ์หันมามองเรา สีหน้าพี่เขาดูตกใจพอสมควรที่เห็นเราทำแบบนั้น
# ^6 n" U5 X7 `6 a1 V4 `; h! ]; vตอนนั้นพวกป้าพอโดนตีก็หันมาด่าเราว่าไอ้เด็กเลว เด็กเนรคุณต่างๆนานา พอพวกเขาจับไม้ไผ่นั้นได้ก็กระชากแย่งไปแล้วจะยกไม้ฟาดเราคืน
; z. v# |$ }4 F: K ]4 }
4 A( q! L" \/ \" D& m) ?พี่ยักษ์เลยผลักพวกนั้นออก ด้วยความที่พี่เขาตัวใหญ่อยู่แล้ว" O& ?/ T% i6 g. `. K7 V
พอออกแรงผลักพวกนั้นบางคนที่ไม่ได้ตั้งหลักก็กระเด็นถอยหลังตูดจ้ำเบ้ากับพื้นไป) P& V8 U* J/ F2 u; a
2 U2 D9 ~7 D E( {' \" z
“พวกมึงจะตบจะตีกูยังไงก็ได้! แต่อย่าทำเด็ก!! อย่าหาว่ากูไม่เตือน!!! คราวนี้ไอ้ยักษ์นี่แหละจะเป็นหน้าตัวเมียจริงๆ ให้ดู!!!!”
- a7 |# F) [2 a" v5 nพี่ยักษ์เดินมาอุ้มเราไว้แล้วหันไปตะโกนลั่นด่ากลับไปเสียงพี่เขาดังมากจนเราเองก็ยังสะดุ้ง( ^: j$ z' h2 s
$ |" G+ o6 u+ T6 E* t" C& _) Tพวกนั้นพอเห็นว่าพี่ยักษ์เริ่มจะโมโหและเอาจริง ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาอีกแล้ว
( b# T; V: k% J4 i
' u& }$ p5 e3 @$ z( aได้แต่ด่าและไล่ให้เอาเราออกไป...& F/ `+ O& T) q$ I4 e; C% F
9 U; Q3 X c! m2 S5 Q8 _4 w- }* Tหลังจากนั้นพี่ยักษ์ก็บอกให้พี่บัวกลับบ้านไปก่อนแล้วก็พาเราขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ขี่กลับมาที่บ้านเขา
8 A3 r0 B0 r3 y& x
9 a6 P7 K. P0 H N4 Gระหว่างทางเราสังเกตเห็นมีพวกชาวบ้านชะโงกหน้าออกมาดูกันหลายคน! \. @6 z& `' `; o/ h
บางคนก็ออกมายืนอยู่หน้าบ้านแล้วหันมามองทางบ้านเราคิดว่าเขาคงได้ยินเสียงที่พวกเราทะเลาะกันแน่ๆ...
4 _0 m. w4 U: _# z
; W0 ~- r& Z$ m7 m8 P4 ~ ---------
+ x: J( n3 h& D
; ?1 I. m* F0 ]5 ]7 v I
สุดท้ายก็จบลงที่การเคลียร์กันที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านโดยที่ทางฝั่งญาติฝั่งยายเรา เขาไปแจ้งผู้ใหญ่บ้านว่า พี่ยักษ์บุกมาทำร้ายร่างกายเขาถึงที่บ้านแล้วก็ยังพาตัวเราไปอีก (พูดเหมือนหวงมากรักมาก)
1 Q, \* S. n0 Y1 m$ q% w) `พอพี่ยักษ์พาตัวเราไปถึง ตอนนั้นมีชาวบ้านหลายคนเริ่มมาออกันที่บ้านผู้ใหญ่ด้วย
$ z6 k! |, S7 T2 {* [; [
เพราะนานๆ ทีจะมีเรื่องเกิดขึ้น...ชาวบ้านที่รู้เรื่องก็ต้องมารอฟังกันเป็นธรรมดา 1 n- x, m Z: X0 x( X' f
แต่ยังดีที่ลุงผู้ใหญ่เขาเลือกที่จะถามและฟังความจากเราเป็นหลักเราเลยเล่าความจริงทุกอย่างให้ฟังทั้งหมด...$ h( f' T8 G" j- @1 {
ว่าพี่ยักษ์ไม่ได้ทำร้ายอะไรพวกญาติเราเลย มีแต่พวกญาติเราต่างหากที่ลงมือทุบตีจิกข่วนพี่ยักษ์
6 l# v# P9 P0 p3 W& Eจนรอยแผลพวกนั้นเต็มแขน เต็มคอพี่เขาไปหมด
* q, k$ C( ?( _/ }5 R
6 Y& v0 x! L# m+ o5 Kในเมื่อเราเองก็ไม่อยากอยู่กับญาติๆ และคงกลับไปอยู่ร่วมกันไม่ได้อีก แล้วเพราะเราดันเล่าความจริงทุกอย่าง ; ^2 B7 a" ~2 K$ Z6 e
ซึ่ง...มันตรงกันข้ามกับที่พวกเขาเล่า และเหมือนหักหน้าพวกเขาไปหมดแล้ว...
5 K0 w8 N0 Y9 V* p1 @/ C
3 ]( `4 z) f% j- G. o6 N& p3 z3 zอันที่จริงปัญหาพวกนี้ เรื่องในบ้านของเรา ลุงผู้ใหญ่เขาก็พอจะรู้อยู่แล้วแต่เขาไม่อยากจะพูดอะไรมาก 6 b, t; n {- h, F/ D& j) G, T
เพราะมันกึ่งๆ เป็นปัญหาครอบครัวคนนอกไปยุ่งมากก็ไม่ดี$ ]; o, ^$ x. M! \4 j
พอเราได้ออกมาเป็นฝ่ายพูดเอง เขาก็เลยสามารถช่วยเหลือเราได้เต็มที่ ! I* i, a. N/ Y; J4 k
ลุงผู้ใหญ่บ้านก็เลยประกาศว่าหลังจากนี้พี่ยักษ์จะเป็นผู้ปกครองและรับผิดชอบดูแลเรา เพราะเราเป็นคนเลือกด้วยตัวเอง ขอให้พวกชาวบ้านไม่นินทาว่าร้ายทางฝั่งญาติเรา จะได้ไม่มีปัญหาเกิดขึ้นกันอีก
3 x9 q/ u; f3 w" \6 Nส่วนเรื่องที่พี่ยักษ์โดนเอาไม้ตีหัว พี่เขาก็ไม่ได้เอาความอะไร
ขอแค่อย่ามายุ่งย่ามกับเราอีกก็พอ และไม่อนุญาตให้พวกญาติเราไปเข้าพื้นที่บ้านเขาอย่างเด็ดขาด ไม่งั้นเขาจะถือว่าบุกรุกทันที
( r2 x. G4 j3 q2 Z# Q vพอเสร็จเรื่อง หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว
0 A- V+ \* |* d+ n1 l; a. G" e/ \) i) S4 P* Q
ลุงผู้ใหญ่ก็บอกว่าให้เราอยู่ก่อน เดี๋ยวเขาจะลองติดต่อโทรหาแม่เราให้
ว่าตกลงแม่เราจะเอายังไง...เพราะก่อนแม่เราไปกรุงเทพฯ เขาก็ฝากฝังลุงผู้ใหญ่ไว้อีกทางว่าให้ช่วยดูเราด้วย
$ P, T6 U/ I# r- M! y4 n) B; Q
ด้วยความที่สมัยนั้นมันไม่ได้มีโทรศัพท์บ้านใช้กันทุกหลัง + Q& S8 F. o5 i, Q3 E
ตอนนั้นทั้งหมู่บ้านรู้สึกจะมีอยู่แค่สองหลังเองที่มี
8 s- W L5 X- ]' d- g: Nหนึ่งในนั้นก็บ้านลุงผู้ใหญ่นี่แหละที่มีโทรศัพท์
2 o0 X+ q/ z' H2 F
จะเป็นมือถือรุ่นแรกๆ เลยที่เครื่องมันใหญ่มากๆต้องเสียบสายตลอดเวลา
" D- T, z" \! O: T* ~ส่วนใหญ่จะโทรศัพท์คุยกันได้ก็ต้องผ่านบ้านคนที่มีโทรศัพท์นี้แหละ
ซึ่งเขาคิดค่าใช้บริการทั้งโทรเข้าและโทรออก...
- b# J+ g( N9 c- @7 [3 a; p
พอบ้านลุงผู้ใหญ่เขามีโทรศัพท์แม่ก็เลยฝากเบอร์ที่ทำงานเขาไว้ให้ ( R# V* R5 ~1 J$ ]/ \
เผื่อมีอะไรก็ติดต่อผ่านทางนี้ได้...แล้วเดี๋ยวแม่เขาจะไปใช้ตู้โทรศัพท์โทรกลับมา
, m+ J5 ?% y" v( d9 G8 d) K
ซึ่งปกติแม่จะโทรมาคุยด้วยทุกสิ้นเดือนอยู่แล้ว & A% e# h* _$ }7 C
จะเป็นลักษณะการที่แม่จะโทรมาหาลุงผู้ใหญ่ก่อนว่าขอคุยกับเราหน่อย แล้ววางสายไป สักประมาณครึ่งชั่วโมงแม่ก็จะโทรมาใหม่ ! h; }' l/ M7 y5 |) F* [
) u1 ~7 `8 p5 o2 @6 y1 z0 r
ระหว่างที่แม่วางสายไป ลุงผู้ใหญ่ก็จะไปตามตัวเราให้มานั่งรอรับโทรศัพท์แม่ประมาณนี้
หลังจากที่ลุงผู้ใหญ่โทรไปหาที่ทำงานแม่เรา แม่เราก็ได้โทรกลับมา และคุยกับลุงผู้ใหญ่พร้อมนัดแนะว่าจะโทรกลับมาคุยกับเราอีกทีตอนช่วงหัวค่ำ
. [: y8 x& `7 A8 H$ V
- t8 j8 F$ i1 W; S ---------
/ Q. q+ w5 J" D3 Z: x3 g& t6 g1 e8 mพอใกล้ช่วงเวลาหัวค่ำ พี่ยักษ์ก็พาเรามานั่งรอรับโทรศัพท์แม่
หลังจากที่พวกเรานั่งรอกันสักพักใหญ่ๆ แม่เราก็โทรมา
5 g' J8 R' w, }& w, \/ q" V7 \/ q% _, V& N r1 z4 t
เราก็ได้คุยโทรศัพท์กันบอกตามตรงว่าทันทีที่ได้ยินเสียงของแม่
* o; r! w2 G: `' \* y4 Yน้ำตาของเรามันก็ไหลออกมาไม่หยุด พี่ยักษ์ที่ยืนอยู่ข้างๆได้แต่ยืนลูบหัวเราไปมาเบาๆ
( q: {- r% J7 t- a; x6 s! O% E r f; u: X$ Q& y# t
จำได้ว่าเราแทบเล่าอะไรให้แม่ฟังไม่ได้เลย เพราะร้องไห้จนเสียงสะอื้นไปหมดคุยกับแม่เขาไม่รู้เรื่อง . e# T0 G9 I. S+ x9 X6 S
แต่จับใจความได้แค่ว่า...เดี๋ยวสิ้นเดือนแม่กับพ่อจะมารับไปอยู่ด้วยนะพูดตามตรงว่าตอนนั้นก็รู้สึกดีใจ2 n' `9 Q k# ^- ^% ^
พอเราเงยหน้าไปมองพี่ยักษ์ที่ก้มลงมายิ้มให้อย่างอ่อนโยน...อีกใจหนึ่งก็รู้สึกใจหายแปลกๆ...! z. E! }0 ~ U( [, h, i6 m. I
7 i+ b& z# r) @2 h) z ---------
+ G' _( P8 |. D# @# Z6 S0 }: W+ z
“แม่ว่ายังไงบ้างครับหมาน้อย?” พี่ยักษ์ถามขึ้นขณะที่กำลังทายาหม่องตามตัวให้เราหลังจากที่กลับมาถึงบ้านแล้ว# s, v1 a- B$ v6 O: `8 m. X
6 c, b, G1 P& _7 c
“แม่บอกว่าจะมารับตอนสิ้นเดือนฮะ...” เราตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ$ f# z+ ^ f0 ]7 k& |3 X' |
& M2 Z {' j* z. F
“หืมมมมม มารับไปเที่ยวเหรอ? หรือมารับไปอยู่ด้วยเลย?”
3 q, O; l; ]4 I# Q4 N& J+ D# e" ~ T8 ]8 m: M+ g0 b
“ไม่รู้…เหมือนกันฮะ...”. F4 h. w. J( {( ]1 _
* E6 r7 _7 W0 F0 a1 t7 {( z' g, N9 Y2 Q
“เอ้า! นี่ไง มัวแต่ขี้แยร้องไห้จนคุยกับแม่ไม่รู้เรื่องเลย” พูดจบพี่เขาก็ทุบหัวเราเบาๆ หนึ่งที ทำเอาเราเผลออมยิ้มออกมา
! f: g$ c r8 C8 f5 q5 D1 Dเสร็จแล้วพี่เขาก็อุ้มเราไปนั่งบนตัก) a$ Z4 _" J2 b" L" h
" I1 T1 p1 J0 M, C7 ^7 n N/ X“แล้ว...หมาน้อยอยากกลับไปอยู่กับแม่มั้ยครับ?” พี่ยักษ์ถามพลางเอามือลูบหัวเราไปมา5 R9 M# P) u' Z5 c
เราได้แต่นิ่งคิด...ในใจยังไงเราก็อยากกลับไปอยู่กับพ่อแม่อยู่แล้ว
แต่อีกใจมันมีความรู้สึกว่าอยากอยู่กับพี่เขาเหมือนกัน...
6 M0 }: i% X" ^) ]/ s% Q# I+ L( k% R& t% w; ?# x* z" s
“หืมมมมมม” พี่ยักษ์ก้มหน้ามาใกล้ๆแล้วเอียงคอแล้วยิ้มเล็กๆเหมือนจะถามซ้ำเพราะไม่เห็นเราให้คำตอบเขา. q% L8 ~( x t1 ]3 p
' G3 O7 O. A9 ~5 V2 X5 T+ H“ผม...รักพี่ยักษ์นะฮะ แล้วก็รู้สึกอยากอยู่พี่ยักษ์มากๆ เลยแต่ผมก็อยากอยู่กับแม่ ผมคิดถึงพ่อกับแม่...”
/ i/ r: M4 H4 ~: u: ?ตอนนั้นไม่รู้คิดยังไงถึงได้ตอบไปแบบนั้น... พอมานั่งคิดดู คำว่ารักที่เราพูดกับพี่เขาในตอนนั้น
& G+ U" d6 b& S/ hมันเป็นความรู้สึกแบบเดียวกับที่เรามีให้พ่อกับแม่ซะมากกว่า. C/ p+ o. |, ?/ O) G
4 K! o. F2 q" i! \9 O* F
เราแค่รู้สึกไม่อยากให้พี่เขาเสียใจ ถ้าเราเลือกไปอยู่กับพ่อและแม่ ก็เลยต้องบอกว่าเราเองก็รักพี่เขาเหมือนกันนะ
, B: @4 W) E1 @( Z# v ^# p
+ }) E2 l5 p/ J! f6 q }0 sพอตอบกลับไปเสร็จเราก็ลุกขึ้นสวมกอดพี่เขา
& B# X5 d: D$ i- \2 Yพี่เขาก็โอบกอดเรากลับ พร้อมกับเอามือลูบไปมาเบาๆ
6 q3 g1 X. M1 _: D; @, n3 w" h6 W! j$ R0 T1 f: Q
“ไม่เป็นไรครับ พี่เข้าใจ...”
7 V' X2 o! g8 L* p/ y1 \" Q3 p- g
“พี่ขอกอดหนูไว้แบบนี้อีกหน่อยนะ... พี่เองก็ชอบ...
3 v6 s& S: v0 Mอยากให้หนูกอดพี่แบบนี้เหมือนกัน อยากกลับมาแล้วเจอหนูนั่งยิ้มอยู่ที่บ้านแบบนี้ตลอดไปจังหมาน้อยของพี่...”
3 @9 U4 P6 ~: F! W! s) m3 @5 U2 {/ Q) x! U: v! [
พอเราได้ฟัง มันก็ทำให้น้ำตาของเราไหลออกมา
. U; ^" x1 k0 a0 h2 c1 }& }มันรู้สึกจุกและเจ็บกับคำพูดของพี่เขา พี่เขาพูดเหมือนเขาไม่มีใคร...
. c: C2 W8 K/ j& `ทั้งที่เขาก็มีพ่อกับแม่อยู่ถึงจะคนละบ้านแต่ก็อยู่ไม่ไกลกัน
9 L0 ]) V4 ~; m/ ^ตอนนั้นไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคำพูดของพี่เขาทำให้ใจเราสั่นได้ขนาดนั้น.../ t0 K; J& a2 C) B* |9 K7 ?5 V
+ \+ m: ~4 T o( ^7 [- H+ j: U# f
สุดท้ายคืนนั้นเราได้แต่นอนกอดพี่เขาไว้แน่นทั้งคืน
3 o) {6 t/ ~8 m o' @เพราะนอกจากพ่อกับแม่แล้วก็มีพี่เขานี่แหละที่ทำให้เรารู้สึกไว้ใจและรู้สึกดีเวลาอยู่ด้วยมากขนาดนี้
- x( Q. H$ G/ d- k8 b8 z1 E+ K3 n5 x$ E; C9 e0 i
คิดถึงกี่ครั้งก็ยังรู้สึกขอบคุณพี่เขาจริงๆ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2022-4-5 04:44:53
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2022-4-5 04:50:13
โพสต์ 2022-4-5 05:05:48
โพสต์ 2022-4-5 06:01:48
