แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Vitamin25 เมื่อ 2022-4-5 04:44 " M7 u! J8 \' _; c a
! q3 q! Q) \8 s1 T9 g0 w4 P***ตอนนี้เป็นการเล่าเรื่องปัญหาภายในครอบครัวของเราซะส่วนใหญ่ + J! Q; m# @4 s' ~' ~
ใครที่ไม่ชอบอ่านอะไรแบบนี้ สามารถข้ามไปรออ่านตอนหน้าได้น้า เตือนไว้ก่อนเน้อ... ไม่อยากให้เสียเวลาอ่านจ้า***% Y% C% @& m! B8 j
% N) Q9 U7 q$ A e
----------- ! F4 L; [: |/ `) [
หลังจากที่พี่ยักษ์กับพี่เมฆออกไปแล้วเราและพี่บัวก็ขึ้นมาดูทีวีข้างบนบ้าน7 d0 b$ z/ c! ^9 ~/ j
ตอนนั้นด้วยความที่พี่บัวเขาเป็นสายละครพื้นบ้านจักรๆวงศ์ๆก็เลยต้องสลับช่องกันดูเวลาที่ช่องการ์ตูนโฆษณา
' o% g% |! E+ h. _7 qถึงจะไม่ได้ออกไปเล่นด้วยกันแต่อย่างน้อยได้นั่งคุยเล่นด้วยกันไปเรื่อยก็ยังดีตามภาษาเด็ก
/ P* \7 Y& C1 K3 }& J+ D5 H% S
( ^8 Z1 P" ~' A4 v/ @/ A3 \หลังจากนั้นสักพักใหญ่เราก็ได้ยินเหมือนเสียงคนเดินขึ้นบันไดมาแต่เป็นเสียงเท้าที่หนักมากเลยเดินออกไปดู; g' ?7 r* W0 @1 f5 j2 d
แต่ใบหน้าของคนที่เราเห็นกลับเป็นอีกคนหนึ่งที่ตอนนั้นเรารู้สึกไม่อยากเจอมากที่สุด9 L) Y; ~ f; h+ m6 N
, L$ T9 ]6 L% H( J& B/ W
ป้าอัญ...* K! E4 s, O3 {' _
! C1 T! J0 N5 ]คนที่มีศักดิ์เป็นป้าแท้ๆ ของเรา เป็นพี่สาวคนโตของแม่...9 C4 A: p1 M8 b; E
) U# Z3 s- w6 G1 y7 N% J+ S7 S& N
“ไอ้มิน! มึงมาอยู่นี่ทำไม!!ทำไมมึงไม่อยู่กับยาย!!!”ป้าอัญเดินขึ้นมาด้วยสีหน้าบึ้งตึงพร้อมกับชี้หน้าด่าทันทีที่เห็นหน้าเรา$ p ]: a7 `" O" X# P
. U: `8 f5 `1 K( j
เราได้แต่ยืนตัวสั่น และไม่กล้าตอบอะไร
9 L/ t: r& p9 W( p; n b
$ t ~- k% e$ a* p7 n9 |6 }“กูถามว่าทำไมไม่อยู่กับยาย! มึงอย่าทำตัวมีปัญหาเหมือนแม่มึงได้มั้ย?!!” ป้าอัญเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับกระชากแขนเรา เราได้แต่ยืนตัวสั่นเพราะความกลัว กลัวจนอยากจะร้องไห้ออกมาแต่เราต้องพยายามข่มใจตัวเองไว้
) Z7 Z# V4 c1 Xไม่งั้นเราจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่องและโดนลากตัวกลับไปง่ายๆ แน่ x/ j" v/ X, m/ ^* N$ b: v V
9 E! T' i$ m( a, H“มิน...อยากอยู่กับพี่ยักษ์...”เราทำได้แต่ตอบกลับไปสั้นๆ ตามที่เคยคุยตกลงกับพี่ยักษ์เขาเอาไว้
/ t1 z% C% z9 xแต่การที่อ้าปากตอบกลับไปแค่นั้นก็ทำให้เราเสียงสั่นมากจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา2 Q( y' l; T+ k4 x
8 _4 \) n( n/ S" d$ O5 O
“ป้าคะ พี่ยักษ์เขาให้มินอยู่ด้วยจริงๆ นะ” พี่บัวเดินออกมาช่วยพูดพร้อมกับมายืนใกล้ๆ เหมือนจะดึงตัวเราออกไป9 [# [, K1 D8 ]3 x
" M7 J/ R" N' _# M& ~แต่เหมือนว่าป้าอัญจะไม่ได้สนใจอะไรแกฟาดฝ่ามือที่หนาใหญ่แกของมาที่กลางหลังของเราจนดัง “อ๊อก”8 m4 j6 E+ \$ v+ S% @8 V
มันเจ็บและจุกมากจนทำให้เราล้มหน้าคว่ำลงกับพื้น
, Z, n6 j8 @, q( @" r( s* N8 j0 x+ D( y
ตอนนั้นพูดตามตรงว่าเรากลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่แล้วมันทั้งเจ็บและกลัวแต่เราพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้สะอื้นออกมา
5 f) y1 {. U/ F7 ]9 k! V7 j; T* D8 d1 W& H$ f
“มึงไปเก็บของเดี๋ยวนี้!แล้วกลับไปกับกูซะไอ้เด็กเหี้ย!!”6 x b. F; b7 _! `
9 D/ i" l- R8 R
“...มิน...อยากอยู่...กับพี่ยักษ์...นะป้าอัญ..มินขออยู่กับพี่ยักษ์...”เราพยายามพูดออกไปเพื่อยืนยันคำพูดเหมือนเดิม เพราะเราสัญญากับพี่เขาไว้แล้ว
8 q$ T1 D( f& K) k8 e8 D% ?( q- \4 w; J; e- w( g
แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ฟังและไม่เข้าใจอะไรเลย... ป้าอัญเดินมาทั้งหยิก ทั้งทุบทั้งตีจนเราเจ็บและกลัวมาก ทนไม่ไหวจนต้องร้องไห้โฮออกมา4 [: ]2 l& B3 h4 P! C# g0 E( e# n1 a
1 A9 q- o3 ]' {$ Z* }
$ B. a, |' Y; p# }+ }9 Uพี่บัวก็พยายามจะมาช่วยแต่ด้วยความที่พี่เขาก็ยังเด็กทำให้ช่วยอะไรไม่ได้มาก
8 F2 [+ [: {* _7 y% K) F- V( ]
7 T+ g* D1 Q- B* pหลังจากนั้นป้าอัญก็ลากเราเข้าไปในห้องแล้วยืนคุมบังคับให้เราเก็บของใส่กระเป๋าและไปกับแก T) i3 y. [5 v& s& n0 n
ตอนนั้นเราพยายามค่อยๆ เก็บของให้ช้าที่สุด อย่างน้อยก็ถ่วงเวลา ในใจก็หวังลึกๆว่าพี่ยักษ์อาจจะกลับมารับเราเร็วกว่าตอนเที่ยง... 9 u' J7 m1 q/ _8 g! B
แต่พอเห็นเรามีท่าทีชักช้า...ป้าอัญก็ลงมือตีเราอีกและกำชับว่าให้เราเก็บเร็วๆ...
, n8 f9 G% m+ ?5 G. T7 z8 y* {/ b0 L. D* A+ i+ q. J! n
ตอนนั้นเรากลัวมากได้แต่หันไปมองพี่บัวที่มาช่วยเก็บของอยู่ข้างๆ8 O4 v4 Z. i. g! c8 B" m, g6 @: M% E
/ S" B' d( T+ f8 F) f
สุดท้ายเราได้แต่หอบของพะรุงพะรัง แล้วเดินตามป้าอัญกลับไปที่บ้านของยายโดยมีพี่บัวเข็นรถจักรยานแล้วคอยเดินอยู่ข้างๆ - W+ W" }# J% J3 G' {
ได้แต่หันหลังกลับไปมองที่บ้านพี่ยักษ์...อยากให้พี่เขากลับมารับเราก่อนเวลาจัง
( U- c: i& `/ a% z. l9 \เรารู้สึกกลัวมากๆ กลัวว่าถ้ากลับไปถึงบ้านยายแล้วเราจะต้องเจอสิ่งที่น่ากลัวมากกว่านี้ถ้าไม่มีพี่เขาอยู่ด้วย...
* p" L: j/ B2 M5 v, o, b
$ n/ Y9 ~% o T9 a- b; V7 Dและมันก็จริงอย่างที่เราคิด...
* D% D" Y- z' n7 X) F% Xพอไปถึงบ้านของยายบรรดาป้าๆ และลูกพี่ลูกน้องของเราที่โตแล้วมายืนรวมรอกันอยู่ที่บ้านป้าห้าถึงหกคน
" n' V, w% o( B2 r: Y5 dมองเขาไปไม่เห็นมีใครสักคนเลยที่เราจะวิ่งเข้าไปหาและขอความช่วยเหลือได้...
: ~# E4 {, `# l! @
1 W; w" H( q [เรายืนอยู่หน้าทางเข้าไม่กล้าเดินเข้าไปก่อนที่ป้าอัญจะกระชากแขนกึ่งจิกเล็บเข้าไปทำให้เราเจ็บมาก จนต้องยอมเดินตามเข้าไป
" d8 G3 H; o# T/ q M“มึงกลับมาทำไมไอ้มิน!ออกไปจากบ้านกูเลยนะ!!”พอพูดจบยายก็เอาไม้ฟืนที่อยู่ใกล้ๆเขวี้ยงมาทางเรา
x& y/ Z' G L7 C. I- ]บอกตามตรงนะตอนนั้นเราไม่รู้สึกเจ็บเลย มันรู้สึกเจ็บจากข้างในมากกว่ามันรู้สึกแย่และเสียใจจนอธิบายไม่ถูก$ Q/ G H, S/ o; B1 N5 T6 F
ทำไมต้องทำรุนแรงกับเราขนาดนี้ด้วย..." @, P/ D4 G- o) a+ k
" j1 C+ g# Q' m( E; S' sเราทำอะไรผิดหรอ?; n7 Y$ E# d- r& N# t2 W
; N8 u2 x) s* U; z; S- hเราได้แต่ก้มหน้าร้องไห้โดยมีพี่บัวมายืนโอบไหล่อยู่ข้างๆ อย่างน้อยก็ยังมีพี่บัวนี่แหละที่คอยอยู่ด้วย
/ {7 @4 K% a$ W% t# _: P! `" m. Jถึงพี่บัวเขาจะช่วยปกป้องเราจากคนพวกนี้ไม่ได้แต่อย่างน้อยการที่พี่บัวเขาอยู่ข้างๆ( a, C p' Y D) |9 j- ?, j
ก็ทำให้เรารู้สึกดีและปลอดภัยขึ้นสักเล็กน้อยก็ยังดี...
2 v1 q. }% Z( t" E0 O5 X. |
% ?: n/ U9 c0 u# R! I& qหลังจากนั้นเราก็โดนบรรดาญาติๆ รุมด่า
สาเหตุก็มาจากเพราะเรา ทำให้พวกชาวบ้านมาต่อว่าพวกเขา
" l& t4 R* ?6 Eว่าแค่เด็กคนเดียวยังเลี้ยงไม่ได้เลยแถมเป็นลูกหลานตัวเองแท้ๆ ปล่อยให้ไปอยู่กับคนอื่น # b8 R! \/ y6 U; O
* @' |* P( r0 m: w& s
ขออธิบายตรงนี้หน่อยว่า การที่ชาวบ้านเขามาคอยต่อว่า หรือคอยแขวะพวกญาติๆ เกี่ยวกับเรื่องเลี้ยงดูเรา ชาวบ้านพวกนั้นเขาก็ไม่ได้ว่าเป็นห่วงเราหรืออะไรนะ...
" g/ M0 l: r& Qแต่ว่าชาวบ้านบางคนในอดีตเคยมีปัญหาบาดหมางขุ่นข้องหมองใจกับทางบ้านยายเราอยู่แล้ว พอเขารู้ว่าจุดนี้สามารถเอามาแขวะได้ เขาก็เลยคอยแซะอยู่เรื่อยๆ ทำนองว่าแค่หลานคนเดียวบ้านนี้ก็ไม่มีปัญญาเลี้ยงได้ ต้องให้คนอื่นเอาไปเลี้ยงอะไรประมาณนี้...
6 b* U, M! b8 fแต่มันก็เป็นความจริงด้วยแหละว่าไม่มีใครอยากเลี้ยงเราหรอก... บรรดาป้าๆ เขาก็มีลูกอยู่แล้ว แถมแม่เราไม่สามารถส่งเสียค่าเลี้ยงดูให้ในจำนวนเงินที่พวกเขาพอใจได้ (ก็คือค่าจ้างเลี้ยงนั่นเอง) เลยไม่มีใครอยากได้เราไปเลี้ยง สุดท้ายเราเลยต้องอยู่บ้านตัวเอง แม่แค่อาศัย กึ่งๆ ฝากยายให้ช่วยดูแลเราตามที่เล่ามาตอนต้น
“ก็ให้มันกลับมาอยู่กับยายนั่นแหละ อย่ามีปัญหาให้มาก ถ้าอยู่ไม่ได้ก็โทรตามเรียกให้แม่มันมาเอาไปเถอะ”
6 E; }1 S4 O" b2 V2 s หนึ่งบรรดาญาติของเราพูดขึ้นมา1 I/ H! J) z; [0 @
9 u7 w0 I3 A3 m. K% i- ~, \
“…มิน...จะอยู่กับพี่ยักษ์ฮะ” เราได้แต่ก้มหน้าตอบกลับไปไม่กล้าเงยหน้ามองคนพวกนั้น0 t) I7 M2 F8 Y
ทั้งที่เสียงยังสั่นกลัวแล้วน้ำตาก็ไหลคลอเบ้าอยู่แบบนั้น
$ m5 e% e8 `+ J x) U8 H) f9 T3 R1 p2 v' ?
“กูขอสักทีเถอะ พูดขนาดนี้แล้วมันยังไม่เข้าใจอีก! ไอ้เด็กเหี้ย!!”
$ c' c( A+ ^" G8 hป้าอัญยกเท้าขึ้นถีบจนตัวเราล้มลงตอนนั้นเราไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมป้าเขาต้องโกรธแค้นเราขนาดนี้
* w: F( {$ [. O3 L5 C% b+ S8 `% H0 E
ตอนนั้นเราที่ล้มลงกับพื้นได้แต่นอนร้องไห้ แล้วทำได้แค่เพียงร้องเรียกหาแม่...9 w0 C2 D* R; s7 c
พอนึกถึงภาพนี้ทีไรก็รู้สึกสงสารตัวเองมาก
0 Q3 W/ d0 r+ f# y5 z! J/ N \3 d: v4 X: D' D( {; u1 w
พี่บัวเข้ามาพยุงตัวเราลุกขึ้นแล้วพาเราเดินกลับเข้าไปที่บ้านก่อนจะล็อคประตู
S/ J3 O' W7 p' z7 o" A: v8 R1 u7 O9 l& v6 i1 p: x5 I3 a7 w3 {! C" F
เรายังได้ยินเสียงด่าทอตามไล่หลังมาเป็นระยะๆ9 i' ^9 R L8 q& Z
พร้อมกับเสียงที่พวกเขาคุยตกลงกันเสียงดังอยู่* b3 _# w5 s* C+ x( L( i$ Z- k
' O# i7 j; [- C* R7 I- d5 {8 V; J! Rเหมือนจะเกี่ยงกันไปมา ว่าใครจะเอาเราไปเลี้ยงจะได้ไม่ต้องโดนคนอื่นเขาว่า...
2 B8 ?$ M4 z% _9 q: f* @
# @; r- p9 ~2 F& l3 X0 m& u8 Tเรานั่งร้องไห้พร้อมกับมองนาฬิกา เมื่อไหร่จะถึงตอนเที่ยงสักที...
9 O/ w- H% S" nถ้าพี่ยักษ์กลับมาที่บ้านแล้ว พี่เขาจะรู้มั้ยนะว่าเราอยู่ที่นี่แล้วเขาจะกลับมารับเราหรือเปล่าในใจมันเริ่มคิด และกลัวไปต่างๆ นานา
1 R- m/ y1 x* r$ V! F( {
: D! _8 r$ l+ O9 N! @( I, Aตอนนั้นได้แต่คิดว่าถ้าเราเลือกที่จะไปหาปลากับพี่ยักษ์ตั้งแต่ทีแรกไม่มัวมานั่งดูการ์ตูนเราคงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้...
8 c9 z- X% Y4 a8 K; F. v$ M3 e
$ z/ u U' [) B; r; f4 A- c' ~ ---------
; h" t. n3 W- [ Z3 g/ ?) a) U- qเราสะดุ้งตื่นขึ้นหลังจากหลับไปพักใหญ่ได้ยินเหมือนเสียงเร่งเครื่องรถมอเตอร์ไซค์บิดมาดังมากจากที่ไกลๆ จนมาจอดที่หน้าบ้านเรา. B( G' ~ M- P1 b$ o+ x5 ?" ]
มันคล้ายกับเสียงรถมอเตอร์ไซค์ของพี่ยักษ์ แต่พอเสียงมันถูกเร่งเครื่องจนดังมากเราเลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่# S; W2 B% i+ Z H# g8 s: e
แต่ขอให้เป็นเสียงของรถมอเตอร์ไซค์พี่ยักษ์เถอะ...) e) k. V$ G! w- B! I
/ D* V, h5 [" C* Y3 M( o" V
สักพักก็ได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้นมาจากทางบ้านของยาย# G* \: b G" F9 D- u$ d
และได้ยินเสียงด่าทอ พอเราได้ยินว่ามีชื่อพี่ยักษ์อยู่ในคำด่าพวกนั้น
7 o2 O: |: C. s; P+ n8 ^เรารู้สึกดีใจมากเลยรีบเปิดประตูออกไปก็เจอหน้าพี่เขาที่กำลังเดินเข้ามาพอดี
" Y: a2 X0 a; C$ U: Z0 t
9 M4 n8 ~. l# K4 ]" rตอนนั้นมันรู้สึกดีใจมากๆ เราเลยวิ่งไปกอดพี่เขาพี่ยักษ์เลยอุ้มเราขึ้นไปแล้วเช็ดน้ำตาให้
& X( @/ D" G$ Q9 M* W& S; T3 V) f, F; H4 K4 W1 Z2 @
“พี่ยักษ์...พวกยายแล้วก็ป้าตีมินใหญ่เลยค่ะ ทั้งหยิก ทั้งตีเลย”
ยังที่เราไม่ทันจะพูดอะไร พี่บัวก็รีบออกจากบ้านตามมาแล้วฟ้องพี่ยักษ์ 4 R3 \, w% L1 H% a) w+ K" G( c+ c& B: ]
ทำให้พี่ยักษ์เปิดดูตรงแขนเสื้อและใต้เสื้อเราทั้งหน้าและหลัง' h% S: P5 c# B( z: u# f U5 e: V
พอพี่เขาเห็นรอยช้ำพวกนั้นสีหน้าพี่เขาก็นิ่งไป... พร้อมกับวางเราลงแล้วบอกให้เราไปเก็บข้าวของและให้เดินไปรอที่รถ9 g' m" i- s6 `+ @
: R" g& r0 D; U4 @
“มีปัญหาอะไรพวกมึงก็มาเคลียร์กับกูดิวะ!!! จะไปยุ่งกับเด็กมันทำไม!!!!”7 e3 v& W9 h0 B& Z( H& U9 j/ Q1 k
พี่ยักษ์เดินไปตะคอกใส่หน้าพวกยายและป้าๆ
$ W4 E0 j% g0 A$ Z9 X& [7 qทำให้บางคนก็หน้าถอดสีทันที; B0 h( M3 n3 f8 I# x
; E1 I( x- `3 ~* T“มึงจะทำไมไอ้ยักษ์?! มึงจะทำอะไรพวกกู!!” ป้าอัญพูดจบก็เดินหยิบไม้หน้าสามขึ้นมา$ r' ~4 m0 s' R6 X: S+ s
แล้วเดินเอาไม้มาตีหัวพี่ยักษ์แรงมาก ...ตอนนั้นถือว่ายังดีที่หัวพี่เขาไม่แตก
1 C" ~# p v1 x% i' b, t. B( Q- e. x" R @
เราได้แต่ตกตะลึงเพราะคิดว่าป้าเขาจะแค่หยิบไม้มาขู่เฉยๆ ไม่คิดว่าจะเดินมาตีพี่เขาแบบนี้" U% g3 R, n! V. R% N2 t% ]$ E
# B; |( G* h0 Q( \5 P* ~9 h) l1 ?/ X
พี่บัวพยายามดึงเราเอาไว้ไม่ให้เข้าไป เพราะเดี๋ยวจะโดนลูกหลง
* B3 y4 `: X3 U c) O5 S( Pตอนนั้นพูดตามตรงว่าเราก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไงดี...
/ `' T2 P* s& q+ s& m Z9 e1 X0 b' L+ p9 _( [+ ?: K1 Z
พี่ยักษ์ไม่ได้ตอบโต้อะไรกับไปได้แต่จับและกระชากไม้หน้าสามออกมาจนหลุดมาอยู่ในมือเขา
x6 M% x- F# ]) ?8 Y5 X# y& m: B
8 v& O: b7 M' n, ^“ช่วยด้วย! ไอ้ยักษ์มันหน้าตัวเมีย มันจะตีคนแก่ มันจะตีผู้หญิง!!”& ^& a b: v4 |( @$ r/ z& a/ I! S
ป้าอัญตะโกนลั่นพร้อมกับเข้าไปทุบตีพี่ยักษ์ ทั้งที่พี่เขาได้แต่แค่ยืนยกมือปัดป้องเฉยๆ และมีไม้ในมือที่พึ่งแย่งมาจากป้าอัญ สักพักพวกบรรดาญาติพี่น้องสี่ห้าคนเราก็กรูกันเข้ามา $ S- v/ q& e$ c. ^$ {) P
ตอนแรกเรานึกว่าพวกนั้นจะมาช่วยเอาตัวป้าอัญออกไป..., r5 I. g) \7 v( Y" l, A1 Z4 i
ที่ไหนได้พวกนั้นกลับรุมทุบตีทั้งจิกทั้งข่วนรุมทึ้งกันอยู่แบบนั้น แต่พี่เขาก็ทำได้แค่ผลักออกและปัดมือป้องกันตัวจากพวกนั้นเพียงอย่างเดียว
9 e. t' n @! P ?8 d* {ไม่ได้ลงไม้ลงมือทำอะไรอย่างที่พวกนั้นแหกปากโหวกเหวกโวยวายเหมือนตัวเองโดนทำร้าย..." s4 `( b+ C1 w& d8 d, _9 N
4 J7 G9 P6 y" ?8 Y8 o& Y
ย้อนนึกถึงมันกี่ทีมันก็เป็นภาพความทรงจำที่ทำให้เราเจ็บใจมากๆ# e* ~- K( S1 p' \8 C
เพราะถ้าเป็นตอนนี้ละก็...นี่ก็พร้อมชนเหมือนกันแหละ 9 t& o2 d7 x, c. n7 j$ U
แต่ตอนนั้นเราช่วยอะไรพี่เขาไม่ได้เลยมันเป็นภาพที่ดูโหดร้ายป่าเถื่อน และยิ่งทำให้รู้สึกว่าเรารังเกียจครอบครัวนี้มาก...* Q8 k1 R! C6 x" T7 I
1 Q2 P0 n) S* L/ `1 J1 W- k
พูดตามตรงว่าตอนนั้นเรายืนดูอยู่มันเจ็บหัวใจอย่างบอกไม่ถูกที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้
0 |( A& | k) b7 U! w9 vเราไม่รู้เลยว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดีจะช่วยพี่เขายังไง...
, h5 g& D! U8 g2 O. E# J) d; b4 c/ s
ในตอนที่ยังเป็นเด็กทุกอย่างมันดูตัดสินใจยากมากจริงๆ
4 J) V8 T. j$ d( u/ L# k. S) sแต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะวิ่งไปหยิบไม้ที่ใช้สอยมะม่วงเป็นไม้ไผ่แท่งเรียวยาวสูงประมาณสามถึงสี่เมตร
* d5 ~- \4 w, G. B0 E& ?2 ~% H$ C0 D( F
เราตัดสินใจยกไม้ไผ่นั้นฟาดลงไปที่พวกนั้น...
ถึงมันจะเป็นการกระทำที่ถ้าหากใครมองดูเราก็คงกลายเป็นเด็กที่ก้าวร้าว และดูไม่ดีไปเลยที่ทำร้ายญาติตัวเอง แต่เราทนดูพี่เขาถูกรุมทำร้ายต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ
" H0 S2 z2 C& }* g0 p9 p1 G7 g
ซึ่งพอมันผ่านมาแล้ว มองย้อนกลับไปอย่างน้อยก็รู้สึกดีและขอบคุณตัวเองที่วันนั้นเราตัดสินใจทำแบบนั้น...3 X, A4 E' A8 g
) |- z8 ^9 q% @) y
พี่ยักษ์หันมามองเรา สีหน้าพี่เขาดูตกใจพอสมควรที่เห็นเราทำแบบนั้น
& ]0 ]9 Z( L* ~5 aตอนนั้นพวกป้าพอโดนตีก็หันมาด่าเราว่าไอ้เด็กเลว เด็กเนรคุณต่างๆนานา พอพวกเขาจับไม้ไผ่นั้นได้ก็กระชากแย่งไปแล้วจะยกไม้ฟาดเราคืน9 ~9 l8 y* O: b
; S8 I* k- ^6 B4 A- s
พี่ยักษ์เลยผลักพวกนั้นออก ด้วยความที่พี่เขาตัวใหญ่อยู่แล้ว. f2 `, P5 }7 {8 F
พอออกแรงผลักพวกนั้นบางคนที่ไม่ได้ตั้งหลักก็กระเด็นถอยหลังตูดจ้ำเบ้ากับพื้นไป
" U+ Y( R6 ^! z# U0 q4 d4 O4 R0 s/ w" w, U. i7 d1 H/ x* E- u8 d8 m
“พวกมึงจะตบจะตีกูยังไงก็ได้! แต่อย่าทำเด็ก!! อย่าหาว่ากูไม่เตือน!!! คราวนี้ไอ้ยักษ์นี่แหละจะเป็นหน้าตัวเมียจริงๆ ให้ดู!!!!”+ l+ u3 M- z# Z5 a( Z: w J9 I3 W
พี่ยักษ์เดินมาอุ้มเราไว้แล้วหันไปตะโกนลั่นด่ากลับไปเสียงพี่เขาดังมากจนเราเองก็ยังสะดุ้ง* C5 w5 r: P4 r; V9 S
& @7 o; k/ H2 Q1 T) K8 `. i
พวกนั้นพอเห็นว่าพี่ยักษ์เริ่มจะโมโหและเอาจริง ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาอีกแล้ว
b/ s8 @( Z' k3 w
! j8 V% s8 j. t4 b9 Yได้แต่ด่าและไล่ให้เอาเราออกไป...
, z2 G x9 W/ w
) L, z- N3 `# L# e) Oหลังจากนั้นพี่ยักษ์ก็บอกให้พี่บัวกลับบ้านไปก่อนแล้วก็พาเราขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ขี่กลับมาที่บ้านเขา
" k% } n' j% \; b6 \; b( T% o, x) J3 Q8 |
ระหว่างทางเราสังเกตเห็นมีพวกชาวบ้านชะโงกหน้าออกมาดูกันหลายคน, n9 Z4 O5 F2 i$ n
บางคนก็ออกมายืนอยู่หน้าบ้านแล้วหันมามองทางบ้านเราคิดว่าเขาคงได้ยินเสียงที่พวกเราทะเลาะกันแน่ๆ...
: `7 z- o' B* c3 k4 [: X
' Z, e2 \$ x/ ]7 U5 {& N --------- , J s8 a) b5 X3 L8 V7 e
$ u {5 H# a& O% K0 w" X
สุดท้ายก็จบลงที่การเคลียร์กันที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านโดยที่ทางฝั่งญาติฝั่งยายเรา เขาไปแจ้งผู้ใหญ่บ้านว่า พี่ยักษ์บุกมาทำร้ายร่างกายเขาถึงที่บ้านแล้วก็ยังพาตัวเราไปอีก (พูดเหมือนหวงมากรักมาก) ' z+ \6 ~( V2 K- e7 l1 v) u
พอพี่ยักษ์พาตัวเราไปถึง ตอนนั้นมีชาวบ้านหลายคนเริ่มมาออกันที่บ้านผู้ใหญ่ด้วย
+ P+ P, @7 `6 B& Y" m& U( {
เพราะนานๆ ทีจะมีเรื่องเกิดขึ้น...ชาวบ้านที่รู้เรื่องก็ต้องมารอฟังกันเป็นธรรมดา
) |2 M: E, W3 _/ Oแต่ยังดีที่ลุงผู้ใหญ่เขาเลือกที่จะถามและฟังความจากเราเป็นหลักเราเลยเล่าความจริงทุกอย่างให้ฟังทั้งหมด...
1 }( T. p2 Y/ r2 W" _- V7 G: X9 {ว่าพี่ยักษ์ไม่ได้ทำร้ายอะไรพวกญาติเราเลย มีแต่พวกญาติเราต่างหากที่ลงมือทุบตีจิกข่วนพี่ยักษ์
# b/ E0 `! t- fจนรอยแผลพวกนั้นเต็มแขน เต็มคอพี่เขาไปหมด4 {) u' k7 ^7 W
3 h" _# F7 U, Yในเมื่อเราเองก็ไม่อยากอยู่กับญาติๆ
และคงกลับไปอยู่ร่วมกันไม่ได้อีก แล้วเพราะเราดันเล่าความจริงทุกอย่าง ; L. `& ^& n1 s* s1 r# T) V
ซึ่ง...มันตรงกันข้ามกับที่พวกเขาเล่า และเหมือนหักหน้าพวกเขาไปหมดแล้ว...
2 s1 [+ w& ]4 H9 l C, Y1 }; H$ D# ^
6 [6 H" f$ X' A. C: S
อันที่จริงปัญหาพวกนี้ เรื่องในบ้านของเรา ลุงผู้ใหญ่เขาก็พอจะรู้อยู่แล้วแต่เขาไม่อยากจะพูดอะไรมาก
; y G( i, G+ O0 s0 c/ y3 mเพราะมันกึ่งๆ เป็นปัญหาครอบครัวคนนอกไปยุ่งมากก็ไม่ดี
4 J, z% }# d. `: uพอเราได้ออกมาเป็นฝ่ายพูดเอง เขาก็เลยสามารถช่วยเหลือเราได้เต็มที่
& B* L0 `. P* S C( `
ลุงผู้ใหญ่บ้านก็เลยประกาศว่าหลังจากนี้พี่ยักษ์จะเป็นผู้ปกครองและรับผิดชอบดูแลเรา เพราะเราเป็นคนเลือกด้วยตัวเอง ขอให้พวกชาวบ้านไม่นินทาว่าร้ายทางฝั่งญาติเรา จะได้ไม่มีปัญหาเกิดขึ้นกันอีก
4 |* u% j0 u. n; p' p3 w/ cส่วนเรื่องที่พี่ยักษ์โดนเอาไม้ตีหัว พี่เขาก็ไม่ได้เอาความอะไร
ขอแค่อย่ามายุ่งย่ามกับเราอีกก็พอ และไม่อนุญาตให้พวกญาติเราไปเข้าพื้นที่บ้านเขาอย่างเด็ดขาด ไม่งั้นเขาจะถือว่าบุกรุกทันที
3 I: ~% N1 K$ g" J7 H& E5 wพอเสร็จเรื่อง หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว
/ |" a% @& `2 ^" [+ V+ A5 b0 [8 K) \, r: A9 w3 k1 ?4 I
ลุงผู้ใหญ่ก็บอกว่าให้เราอยู่ก่อน เดี๋ยวเขาจะลองติดต่อโทรหาแม่เราให้
ว่าตกลงแม่เราจะเอายังไง...เพราะก่อนแม่เราไปกรุงเทพฯ เขาก็ฝากฝังลุงผู้ใหญ่ไว้อีกทางว่าให้ช่วยดูเราด้วย ! D9 e( h' J) F: u2 U$ ?/ A
ด้วยความที่สมัยนั้นมันไม่ได้มีโทรศัพท์บ้านใช้กันทุกหลัง
9 \3 S/ D9 o5 y* M" l7 Y/ R4 Y. r
ตอนนั้นทั้งหมู่บ้านรู้สึกจะมีอยู่แค่สองหลังเองที่มี2 q* ^* ]! q: w6 P5 r; R( h, z
หนึ่งในนั้นก็บ้านลุงผู้ใหญ่นี่แหละที่มีโทรศัพท์ + i1 G6 d0 b& Z6 }6 j
จะเป็นมือถือรุ่นแรกๆ เลยที่เครื่องมันใหญ่มากๆต้องเสียบสายตลอดเวลา 4 K3 M) ?$ A( X) [/ a
ส่วนใหญ่จะโทรศัพท์คุยกันได้ก็ต้องผ่านบ้านคนที่มีโทรศัพท์นี้แหละ ซึ่งเขาคิดค่าใช้บริการทั้งโทรเข้าและโทรออก...
, l, Z+ H1 s o0 ]! Q0 @! k9 G
พอบ้านลุงผู้ใหญ่เขามีโทรศัพท์แม่ก็เลยฝากเบอร์ที่ทำงานเขาไว้ให้ . a& @, ^) C% q+ T6 _' X/ j
เผื่อมีอะไรก็ติดต่อผ่านทางนี้ได้...แล้วเดี๋ยวแม่เขาจะไปใช้ตู้โทรศัพท์โทรกลับมา
0 | O' _. y1 Z0 U5 c
ซึ่งปกติแม่จะโทรมาคุยด้วยทุกสิ้นเดือนอยู่แล้ว ) l" ]3 R+ \3 q, h" p* b, X
จะเป็นลักษณะการที่แม่จะโทรมาหาลุงผู้ใหญ่ก่อนว่าขอคุยกับเราหน่อย แล้ววางสายไป สักประมาณครึ่งชั่วโมงแม่ก็จะโทรมาใหม่
% y; ` R, u8 b( e
) w% L0 n. t7 y$ i$ f ระหว่างที่แม่วางสายไป ลุงผู้ใหญ่ก็จะไปตามตัวเราให้มานั่งรอรับโทรศัพท์แม่ประมาณนี้
หลังจากที่ลุงผู้ใหญ่โทรไปหาที่ทำงานแม่เรา แม่เราก็ได้โทรกลับมา และคุยกับลุงผู้ใหญ่พร้อมนัดแนะว่าจะโทรกลับมาคุยกับเราอีกทีตอนช่วงหัวค่ำ
% _4 m5 N) b7 ]
4 C0 m4 b, s" e7 r ---------
1 ~+ ~7 v& h! [" ] {: J j2 m3 x5 nพอใกล้ช่วงเวลาหัวค่ำ พี่ยักษ์ก็พาเรามานั่งรอรับโทรศัพท์แม่
หลังจากที่พวกเรานั่งรอกันสักพักใหญ่ๆ แม่เราก็โทรมา1 M' N9 r! g/ l: t Y
/ M1 V4 W( I; q+ |: c9 `เราก็ได้คุยโทรศัพท์กันบอกตามตรงว่าทันทีที่ได้ยินเสียงของแม่
4 Z* V! r, Z9 K) b, g9 Cน้ำตาของเรามันก็ไหลออกมาไม่หยุด พี่ยักษ์ที่ยืนอยู่ข้างๆได้แต่ยืนลูบหัวเราไปมาเบาๆ
8 l6 M# F3 F$ {- E: ^$ {) V
' W2 W8 d& m6 Z9 ^! P5 dจำได้ว่าเราแทบเล่าอะไรให้แม่ฟังไม่ได้เลย เพราะร้องไห้จนเสียงสะอื้นไปหมดคุยกับแม่เขาไม่รู้เรื่อง . d; X4 A9 |: R" a
แต่จับใจความได้แค่ว่า...เดี๋ยวสิ้นเดือนแม่กับพ่อจะมารับไปอยู่ด้วยนะพูดตามตรงว่าตอนนั้นก็รู้สึกดีใจ- d( Y' N0 D/ Q2 _ ?/ U* j5 f+ c. y
พอเราเงยหน้าไปมองพี่ยักษ์ที่ก้มลงมายิ้มให้อย่างอ่อนโยน...อีกใจหนึ่งก็รู้สึกใจหายแปลกๆ.... P0 k4 t( M% [
g- A' ]4 K! p: i) K" T2 [4 b
---------
$ w7 q5 |4 n( N! i! v7 M* F8 g/ L+ Z
“แม่ว่ายังไงบ้างครับหมาน้อย?” พี่ยักษ์ถามขึ้นขณะที่กำลังทายาหม่องตามตัวให้เราหลังจากที่กลับมาถึงบ้านแล้ว% D. ?) l6 F# q
/ n$ |! m6 Q- {) g: U) s! l
“แม่บอกว่าจะมารับตอนสิ้นเดือนฮะ...” เราตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ
+ M) @- |: _( m2 ?/ F
% X3 |$ w: U6 @“หืมมมมม มารับไปเที่ยวเหรอ? หรือมารับไปอยู่ด้วยเลย?”
% M* B; T' i8 F+ ?9 T1 ^; [ V
4 ^0 e& J: W& U# I“ไม่รู้…เหมือนกันฮะ...”( g* I9 p7 u' t9 c C7 p1 N% Y6 A% r
8 I+ h( C: h2 ^+ M+ S, y2 B
“เอ้า! นี่ไง มัวแต่ขี้แยร้องไห้จนคุยกับแม่ไม่รู้เรื่องเลย” พูดจบพี่เขาก็ทุบหัวเราเบาๆ หนึ่งที ทำเอาเราเผลออมยิ้มออกมา, J; i( M( I% V4 @& X( d1 T/ P
เสร็จแล้วพี่เขาก็อุ้มเราไปนั่งบนตัก
9 e+ w4 @# k* C- W. `9 `5 D' \! t, }: l
“แล้ว...หมาน้อยอยากกลับไปอยู่กับแม่มั้ยครับ?” พี่ยักษ์ถามพลางเอามือลูบหัวเราไปมา& p) l$ c$ c. \7 @
เราได้แต่นิ่งคิด...ในใจยังไงเราก็อยากกลับไปอยู่กับพ่อแม่อยู่แล้ว
แต่อีกใจมันมีความรู้สึกว่าอยากอยู่กับพี่เขาเหมือนกัน...3 Z N0 `2 [5 @9 U( q% w
# A" ?; ~5 }. S6 \( ]# O7 j/ q% T+ v0 Z
“หืมมมมมม” พี่ยักษ์ก้มหน้ามาใกล้ๆแล้วเอียงคอแล้วยิ้มเล็กๆเหมือนจะถามซ้ำเพราะไม่เห็นเราให้คำตอบเขา
/ q& g9 M5 V" Y8 c' v3 a; o4 y4 t
* ^5 ]2 B; Q0 v8 n6 H; m3 m“ผม...รักพี่ยักษ์นะฮะ แล้วก็รู้สึกอยากอยู่พี่ยักษ์มากๆ เลยแต่ผมก็อยากอยู่กับแม่ ผมคิดถึงพ่อกับแม่...”
/ R; B# K: O7 d+ H9 i2 tตอนนั้นไม่รู้คิดยังไงถึงได้ตอบไปแบบนั้น... พอมานั่งคิดดู คำว่ารักที่เราพูดกับพี่เขาในตอนนั้น
& @; K0 B2 u8 H2 J, w! K' ?# V Fมันเป็นความรู้สึกแบบเดียวกับที่เรามีให้พ่อกับแม่ซะมากกว่า0 o2 f4 i. m- k( l* \1 q, a
; D3 G9 v0 h2 ?- @/ a* O- ^2 Y9 U& Mเราแค่รู้สึกไม่อยากให้พี่เขาเสียใจ ถ้าเราเลือกไปอยู่กับพ่อและแม่ ก็เลยต้องบอกว่าเราเองก็รักพี่เขาเหมือนกันนะ
6 S: s. _. |) v1 T
7 V4 k0 y0 F+ E$ P0 C6 B, Bพอตอบกลับไปเสร็จเราก็ลุกขึ้นสวมกอดพี่เขา
$ @ c! ^- |, x' A7 vพี่เขาก็โอบกอดเรากลับ พร้อมกับเอามือลูบไปมาเบาๆ
# D) m! i' `: U& z. `2 t' k
6 g2 K% l8 p r" a/ ]. G7 W“ไม่เป็นไรครับ พี่เข้าใจ...”
) G. U; T8 _1 j8 E1 q) [4 E
, I: K; R' x n! ~4 u: i" N6 ]“พี่ขอกอดหนูไว้แบบนี้อีกหน่อยนะ... พี่เองก็ชอบ...
" t4 b7 K G1 c! h+ Y! pอยากให้หนูกอดพี่แบบนี้เหมือนกัน อยากกลับมาแล้วเจอหนูนั่งยิ้มอยู่ที่บ้านแบบนี้ตลอดไปจังหมาน้อยของพี่...”
/ g' _5 f+ e# l" _" J! @% k
' A3 N7 y% K ?4 ^8 Vพอเราได้ฟัง มันก็ทำให้น้ำตาของเราไหลออกมา
6 i& G, W7 q |" dมันรู้สึกจุกและเจ็บกับคำพูดของพี่เขา พี่เขาพูดเหมือนเขาไม่มีใคร...
/ ]: M+ F4 N, }- pทั้งที่เขาก็มีพ่อกับแม่อยู่ถึงจะคนละบ้านแต่ก็อยู่ไม่ไกลกัน9 G3 _! b6 v" k+ N1 Z# f# f8 y
ตอนนั้นไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคำพูดของพี่เขาทำให้ใจเราสั่นได้ขนาดนั้น...
: p+ S9 w7 \1 y4 r W( \ V9 h
4 T, |! \' W s1 P+ J' fสุดท้ายคืนนั้นเราได้แต่นอนกอดพี่เขาไว้แน่นทั้งคืน. y: \1 L2 ~; }. s9 z& R
เพราะนอกจากพ่อกับแม่แล้วก็มีพี่เขานี่แหละที่ทำให้เรารู้สึกไว้ใจและรู้สึกดีเวลาอยู่ด้วยมากขนาดนี้0 J+ P9 C, z" ^' @' J# u
/ I8 k; E/ m6 Hคิดถึงกี่ครั้งก็ยังรู้สึกขอบคุณพี่เขาจริงๆ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2022-4-5 04:44:53
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2022-4-5 04:50:13
โพสต์ 2022-4-5 05:05:48
โพสต์ 2022-4-5 06:01:48
