ความซวยของนายโชน 3 เพื่อนเก่า

chokond

     ตกเย็นโชนกลับบ้านมาเห็นบ้านเงียบ เลยลงมือเตรียมมื้อเย็น ด้วยการทำอาหารง่ายๆอย่างไข่เจียว และผัดกะเพรา ตอนั้นเองที่ปายเดินเข้ามาในบ้าน

$ [6 J* g7 q/ V3 N
0 |! Z7 l4 }' v6 d7 q7 ?' v1 |8 D     "ทำไมกลับบ้านเย็นจัง โรงเรียนเลิกช้าหรอ"
     "เปล่าครับ ปกติพ่อไปรับช้าผมเลยเล่นบาสรอ"
     "อ่อ แล้วอาโป้ไปไหนล่ะ" โชนหันมองหาไม่เจอเลยถามปายที่เดินเข้าบ้านเพียงคนเดียว
2 p! }7 q* \4 M+ a- G* t" i" M0 C$ U     "พ่อบอกว่ามีธุระเลยมาส่งผมแล้วก็ขับรถไปเลย"
5 {! h9 c: v! X$ |3 P# P     "อ๋อ แล้วนี่ปายกลับเย็นทุกวันเลยหรอ"
     "ครับ เพราะตอนนี้ไม่มีคนขับรถ"
     "อืม งั้นให้พี่ไปรับไหมล่ะ"
/ j% r* ^: _  m% |" s2 x2 s     "จะไม่รบกวนพี่หรอ"
     "รบกงรบกวนอะไรกัน ตอนนี้พี่ก็อยู่บ้านเราฟรีๆ แถมค่ารักษาพ่อพี่ พ่อเราก็ออกให้ พี่ไม่อยากอยู่เฉยๆน่ะ ว่าแต่ทำไมบ้านดู...." โชนจะถามปาย แต่ก็นึกเกรงใจที่มาอยู่บ้านเขาแล้วมาว่าบ้านเขาอีก เลยอึกอัก ปายที่เหมือนจะรู้
5 [7 x+ v6 q/ H! v6 M7 G- S) U  v     "ก็ตั้งแต่พี่ออกไปไม่นาน พ่อก็จ้างคนสวนกับคนขับรถมาใหม่ เพราะเห็นว่าลุงเชนงานยุ่ง แต่ไม่ถึงปี พ่อก็บอกว่าคนสวนกับคนขับรถลาออก แล้วให้ลุงเชนมาขับรถแทน ผมไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า แต่ตั้งแต่ตอนนั้น พ่อก็ดูเศร้าๆ แต่บางทีก็โกรธ เลือดขึ้นหน้า ผมเคยเห็นพ่อเข้าออกโรงพยาบาลอยู่ช่วงนึง แต่หลังจากนั้นก็ร่าเริงเหมือนเดิม ก่อนพี่จะกลับบ้านมาไม่นานนี้เอง" พอโชนฟังก็จับจุดต่างๆและเดาว่า อาโป้อาจจะมีปัญหาเรื่องเงินก็ได้ เลยไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ
     
6 C5 W% l2 _7 f! R- b     "อืม พี่ทำกับข้าวอร่อยเหมือนเดิมเลย"
     "เวอร์ แค่ไข่เจียวกับผัดกะเพราะ"
     "เอ้า จริงๆนะ เนี่ยดู" ปายทำท่ากินอย่างมูมมามโชว์ให้ดู
1 _+ c2 Q3 l" R: w* R4 X  {     "โอเค เชื่อแล้วเชื่อแล้ว" พอทั้งคู่กินข้าวเสร็จก็มานั่งดูหนังด้วยกันที่ห้องรับแขก ปายที่รอจังหวะอยู่ พอมีโอกาสเลยฟุบตัวลงนอนบนขาของโชน โชนก็ก้มหน้ามองปายอย่างงงๆ
     "ผมเมื่อยอะ ขอหนุนหน่อยนะ" โชนมองปายด้วยความสับสน แต่ปายกลับยิ้มระรื่น
     "นอนดูแบบนี้จะสนุกหรอ ฮึ"
     "สนุกที่สุดเลยอะ"
6 z# Z+ c! v3 D8 R) P
, r4 d/ x4 T% l- a" A4 V
     แต่ดูหนังไปได้สักพัก เป็นปายที่อยู่ไม่นิ่ง มือค่อยๆลูบไล้ท่อนขาของโชน โชนก็ส่ายขาหนี ปายก็เก็บแขนนิ่ง ก่อนจะค่อยๆทำเรื่อยๆ จนรู้สึกว่าที่หัวของตนถูกบางอย่างกำลังชนอยู่
+ [& _+ D( ?: m2 a) |1 @     "ปาย อยู่นิ่งๆสิ หนังกำลังมันส์เลย"
     แต่ปายไม่ฟัง แถมยังใช้หัวถูไถสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความอ่อนโยน
     "ปาย อย่าซนสิครับ ตอนเด็กๆไม่เห็นพูดยากแบบนี้เลย"
( e) I' S6 A! U1 A2 y9 u' g6 ^) Z     "ก็นั่นตอนเด็ก ตอนนี้ผมไม่เด็กแล้วนะครับ"
     "หึ ยังไงก็เด็กกว่าพี่อยู่ดีนั่นแหละ"
     "พี่โชน....." ปายหยุดการกระทำทุกอย่างนิ่งจนโชนงง
" Q0 ~1 ^6 P% z* k, j     "......เป็นอะไร ทำมะ....อื้อ จ๊วบ" โชนที่เห็นน้องนิ่งไปเลยถาม แต่ไม่ทันจบประโยค ปายก็ยื่นหน้าขึ้นไปเอาปากจุ๊บที่ปากของโชน ก่อนจะเบือนหน้าไปที่ข้างหูของโชนแล้วกระซิบเบาๆ
     "มีอย่างอื่นที่มันส์! กว่าหนังอีกนะ สนใจมั๊ย"
  h  s: E7 a8 A" r, n4 f9 U9 S     โชนอึ้งไม่คิดว่าจะถูกเด็กรุกขนาดนี้ แต่ด้วยความที่ตนนั้นก็ไม่เคยถูกหยามแบบนี้ เลยก้มลงไปจูบคืนเด็ก จนปายตั้งตัวไม่ทัน
# O: _( d/ F* B: N+ |' A     "ม๊วฟ จ๊วบ อืม พะ พี่โชน อืม จ๊วบ ผมหาย หายใจ ไม่ออก แฮกๆ" ปายที่ถูกโชนจู่โจม แล้วสอดลิ้นเข้าไปในปาก ลิ้นของโชนบดเบียดลิ้นของเขา แล้วเหมือนโชนจะเกร็งลิ้นของตัวเอง แล้วหมุนวนลิ้นของปายจนปายเสียอาการ หายใจไม่ทั่วท้อง เป็นครั้งแรกที่ปายเสียอาการขนาดนี้
* s6 e: n  V6 o6 d     
     "อืมมมมม บ๊วบ เป็นไงล่ะ มาเล่นกับพี่"
( V% o- k6 R5 s7 m' t7 w6 n3 f     "แฮกๆ ผมไม่คิด อึก ว่าพี่ จะเก่งขนาดนี้"
     "ทำมาดูถูกพี่ เด็กน้อยเอ้ย ฮ่าๆๆๆ ไป ไปอาบน้ำทำการบ้านได้แล้ว เดี๋ยวพี่ไปล้างจานก่อน" ปายที่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับไปไม่เป็น
     "พะ พี่โชน แค่นี้หรอ พี่จะทำแบบนี้จริงๆหรอ" ปายที่อารมณ์ค้าง เพียงแค่ถูกจูบ น้องชายก็ตระหง่ายเตรียมออกศึก แต่โชนมาตัดฉับเท่านี้ ปายถึงกับงง แต่ถึงจะเรียกโชนยังไง โชนก็ไม่สนใจ เขาเลยต้องเดินเข้าห้องอย่างเลือกไม่ได้ แล้วจัดการสำเร็จโทษด้วยเมียทั้ง5 แทน
$ q: S# ?( i: @/ m
9 d; U7 ]; [. E5 C1 S4 j/ G
: p+ Y0 c1 R$ |& u4 K     โชนที่ไล่ปายขึ้นห้องได้ก็ถอนใจโล่ง เขาไม่รู้ว่าคิดอะไรถึงทำแบบนั้น สัมผัสที่โหยหา เหมือนอยากจะจูบจนคนน้องขาดอากาสตายไปตรงนั้น แต่ก็กลัวว่ามันอาจจะเลยเถิดไปไกล
; j4 Z8 T+ F% ~/ L. f% M
, [% G+ s1 k2 P) C) A% I2 g7 r! _
0 m+ ^/ u# @% p: C* v2 p2 ?" H     ภาพในหัวย้อนกลับไปตอนที่โชนเข้ามาบ้านหลังนี้ครั้งแรก หลังจากที่แม่เสีย พ่อได้พาเขาเดินทางมายังบ้านหลังนี้ พ่อเขาพาเขาไปแนะนำกับโป้ เจ้าของบ้าน ตอนนั้นเขาอายุเพียง8ขวบ และมองไปยังเด็กน้อยที่ดูซนนั่งเล่นของเล่นอยู่บนพื้นบ้าน ตอนนั้นปายอายุประมาร3ขวบได้ โป้เลยให้โชนเล่นกับน้อง  
* v& q9 S. w/ g0 T

     หลังจากนั้น โชนก็กลายเป็นพี่เลี้ยงของปายเรื่อยมา โชนนั้นเอ็นดูและรักปายมาด้วยความเป็นพี่ตั้งแต่นั้น จนวันหนึ่ง พ่อของโชนบอกให้โชน รัก และดูแล ปาย ให้เหมือนลูกน้องที่จะต้องคอยปกป้องเจ้านาย ในตอนนั้นโชนก็ไม่เข้าใจ แต่พอมาถึงวันนี้โชนเข้าใจแล้ว ว่าพ่อเขาหมายถึงอะไร เพราะพ่อเขากลัวว่าความรู้สึกที่เขามีให้ปายนั้น อาจจะก้าวข้ามเส้น พอปายขึ้นมัธยมต้น โชนเลยเริ่มถอยออกห่างจากปาย และตอนนั้นปายได้รู้จักกับเพื่อนใหม่อย่างเต้ ด้วยความเป็นเด็ก พอเริ่มห่างจากโชน ปายเลยติดเพื่อนอย่างเต้แทน
. @* h9 K4 f4 s& `( A     
     แต่พอโชนย้ายไปอยู่หอหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ปายเองกลับคิดถึงแต่โชน คิดถึงตอนที่โชนดูแลเอาใจใส่ และไม่ว่าปายจะดื้อแค่ไหน เป็นโชนที่จัดการทุกอย่างให้ปายตลอด

1 H1 _7 v. k# b
     โชนเลิกคิดฟุ้งซ่าน หลังจากล้างจานเสร็จไม่เห็นโป้กลับบ้านเลยจัดการปิดประตูบ้านปิดไฟ และเตรียมขึ้นห้อง ของตัวเองไป 'มัวแต่คิดอะไรวะไอ้โชน มันใช่เวลามาคิดเรื่องนี้หรอฮะ' โชนสะบัดหัวสลัดความคิดก่อนจะไปอาบน้ำชำระร่างกายแล้วมานั่งมองมือถือบนเตียงข้างตัวเขา
* k4 V$ A( p6 ?) K# J1 e4 q% W

; K* [: g1 |! a9 u* e     หลังจากที่โชนตัดสินใจโทรกลับไปหาเบอร์นั้น
     "สวัสดีครับ ที่โทรมาก่อนหน้านี้ คุณมีธุระอะไรกับเขาหรอครับ"
     "เอ๊ะ อ๋อ น้องที่เก็บโทรสัพท์ได้ใช่ไหม เจอเจ้าของหรือยัง"
     "ครับ เจอแล้ว"
+ p- l" I& _, P. L& }! E     "ผมขอคุยกับมันหน่อยสิ"
     "ตอนนี้ไม่สะดวกครับ มีอะไรคุยกับผมได้เลย"
     "หือ แล้วน้องเป็นใคร จะให้พีี่คุยแทน?"
( Q+ `" V+ o; E8 k     "ผมเป็น.....ลูกชายของเขาครับ!"
     "แหม ของแบบนี้ จะให้เชื่อมันก็กะไรอยู่"
     "พี่แค่บอกมาว่ามีธุระอะไรกับพ่อของผม"
     "เอาง่ายๆเลยนะ พ่อน้องเป็นหนี้พี่อยู่ พี่ก็ไม่ได้อยากจะวุ่นวาย แต่เรามันก็คนทำมาหากินอะนะ ยืมไปมันก็ต้องใช้ แต่พ่อน้องยืมเงินพี่ไปแล้วหาย แถมติดต่อไม่ได้ วันดีคืนดีมีคนมาบอกว่าเป็นลูกของเจ้าหนี้ จะให้พี่เชื่อได้ไง ว่าน้องไม่ใช่สายตำรวจ" โชนที่ไม่ได้คิดว่าเรื่องจะมาถึงขนาดนี้ เขแค่อยากโทรมาคุยเรื่องที่เกิดขึ้นเพียงเท่านั้น
     "งั้นนัดเจอก็ได้ครับ แต่ผมขอเลือกสถานที่เอง"
* V) c' ~9 Y4 g1 G2 ~. T# k/ C) X     "ไม่มีปัญหา" โชนมองไปนอกหน้าต่างก็เห็น ร้านการแฟไม่ไกลโรงพยาบาล เลยนัดที่นั่น
     โชนเลยต้องมานั่งเครียดเพราะพรุ่งนี้ เขาจะต้องไปเจอคนที่อ้างว่าเป็นเจ้าหนี้ของพ่อแล้ว

; L$ `' s9 p9 y5 ]1 ^7 [
0 ~$ b+ D) }1 Y& [3 u0 x     พอเช้า โชนก็ลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันของตัวเอง ก่อนจะลงไปชั้นล่าง ก็ยังไม่เห็นว่ามีใครตื่น โชนเลยเปิดตู้เย็นดูว่าจะลงมือทำกับข้าว แต่ของในตู้นั้นเหลือไม่มาก เลยคิดขึ้นได้ว่าโป้คงไม่ได้ซื้อของเข้าบ้าน โชนเลยตัดสินใจไปตลาดสดตอนเช้าที่ห่างไปประมาณครึ่งกิโล เพื่อเลือกซื้อของมาตุนไว้
! s+ f$ q! Z+ `4 W  s! h" M

     ขณะที่เลือกซื้อของอยู่นั้น โชนก็ได้เจอเพื่อนเก่าที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน
     "โชน ไอ้โชนป่ะ" โชนหันหน้าไปมองตามเสียงเรียก ก็เจอเข้ากับ'กาย'  เพื่อนที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน
* `& [" u$ z  F, z3 ]/ ?( Z& }     "อ้าว ว่าไงมึง ไม่เจอกันนานเลยเป็นไงมั่งวะ"
     "เรื่อยๆอะ แล้วมึงอะ ไม่เจอซะนาน ล่าสุดได้ยินว่าทำงานท่าเรือไม่ใช่หรอ"
1 X9 ^. j+ ~) W6 g: \: [9 o2 ]     "เออ ตอนนี้ออกแล้ว พอดีพ่อเข้าโรงพยาบาลว่ะ"
     "อ้าว! ลุงเชนเป็นไรวะ"
' L; k" t% \# W. a7 T) q& ?     "โดนรถชนว่ะ แต่ปลอดภัยแล้ว"
" ]! l; T5 `# b3 o9 k     "เออ แล้วอยู่ที่ไหนเดี๋ยวกูไปเยี่ยม"
     "ไม่เป็นไรมึง อีกเดี๋ยวก็คงออกแล้ว ว่าแต่มึงเหอะ ไม่ได้เป็นวิศวะกรชื่อดังหรอ"
     "แม่ง ไม่ใช่ทางของกูว่ะ เจอลูกค้าบรีฟงานยากไม่เท่าไหร่ เจอซินแสเข้าไปกูยอมจ้า ฮ่าๆๆๆๆ"
     "แม่มึงไม่ด่าเอาหรอ เรียนวิศวะแล้วไม่ได้เป็นวิศวะอะ"
     "หึ แม่กูไม่สนหรอกแค่กูหาเงินคืนแกได้ก็พอแล้ว" คือแม่ไอ้กายเคร่งมากครับ เรื่องเงินอะ คิดดูขนาดส่งลูกเรียนมหาลัย แกยังคิดเงินเลย แต่ยังดีที่ไม่คิดดอกเบี้ย จริงๆแล้วแม่มันงก แต่พอมันเก็บเงินครบ แม่มันก็เอามาคอยใช้จ่ายให้มันนี่แหละครับ อย่างตอนเรียนมัธยมแม่มันก็คิดค่าเทอมค่าข้าว พอมันว่างมันก็รับจ้างทำรายงาน ทำนู่นทำนี่ พอได้เงินเอามาคืนแม่มัน แต่พอมันติดวิศวะ แม่มันซื้อคอมเครื่องละแสนให้มันบอกว่าของมันต้องใช้
# s0 S2 v4 r3 g      
     "อ้าว แล้วไม่ได้เป็นวิศวะ มึงทำงานอะไรวะ"
& T, Z! N* U. Z+ d8 M& W$ q0 r" I     "นี่ไง" กายพูดจบมันก็ยื่นขวดนมเปรี้ยวที่พึ่งดื่มหมดมาให้โชนดู
* L8 ^4 }4 V6 i) s     "อะไรวะ?"
8 w7 \$ Y" g; W/ ~     "นี่ไง ข้างขวดนี่อะ กูเอง"
' T7 i' k( Q8 t- r0 f# t( t2 K     "เชี่ย จริงดิ กูไม่เคยสังเกตเลย"โชนมองดูฉลากขวดนมเห็นพรีเซนเตอร์ที่กำลังถือขวดนมก่อนจะเพ่งดูดีๆเห็นกายทำท่าแบบเดียวกันหลังดาราชายคนนั้น
     "เออๆ ไม่แปลก เพราะดาราแม่งบังกูหมด"
0 }5 x6 H+ X7 n7 S( {& }! B2 I     "โห แล้วถ่ายแบบนี้ เงินพอใช้หรอวะ"
     "มึงอย่าดูถูก แค่ขึ้นโฆษณานี่ 5หลักนะโว๊ยย"
     "เชรด กูเพิ่งรู้"
     "เออมึงกูไปละ เดี๋ยวแม่กูบ่น ดีใจที่ได้เจอนะเว้ย มึงกลับมาอยู่บ้านเลยใช่ไหม"
     "เออๆ"
     "เค ไว้เดี๋ยวเจอกัน" กายพูดจบก็รีบเดินไปที่ร้านของแม่ ส่วนเชนก็ถือของที่ซื้อขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน
0 [+ d9 z, b3 R2 L" ~/ G
6 E7 s* p3 o/ ~  I# J
1 s5 E& \# P# e     พอมาถึงบ้านก็ยังไม่เห็นใคร โชนเลยลงมือทำข้าวต้มกับไข่ดาว ซึ่งไม่ได้เข้ากันเลยอต่อยากทำ เพราะเกือบจะสายแล้ว ก่อนจะรีบไปปลุกปาย โดยรอบนี้โชนเคาะประตูห้องก่อน แต่เห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับ เลยเปิดประตูเข้าไปเจอกับปายที่นอนอยู่บนพื้นสวมเพียงบอกเซอร์ตัวเดียว โชนเลยไปปลุกปาย
     "ปาย ตื่นได้แล้ว สายแล้ว ปาย พี่นับถึงสาม หนึ่ง สอง ..."ปายงัวเงีย งัวเงีย จนโชนนับ แต่ไม่ทันถึงสาม ปายก็รีบสะดุ้งตัวลุกก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำ ที่ปายรีบเพราะตอนเด็กๆนั้น เวลาปายตื่นสาย ถ้าโชนมาปลุกแล้วไม่ลุก ปายจะโดนทำโทษ โดยการที่โชนจะดีดหูจนกว่าจะลุก ถึงแม้จะไม่ได้เจ็บแต่คงฝังใจไปแล้ว ก็โดนตั้งแต่เด็กอะนะ
/ y$ L4 l; y# I$ `' o- @

4 F) Y6 Z$ h# I3 S! ?1 F     พอปายลุกไปเข้าห้องน้ำโชนก็ลงไปด้านล่างตักข้าวรอ พอโชนเห็นโป้ไม่กลับบ้าน ใจก็อยากจะโทรหาแต่ก็มองว่ามันไม่ใช่เรื่อง แต่ปกติถ้าโป้ไปไหนจะบอกก่อนตลอด โชนเลยลองโทรหาโป้ดู

2 z% {) N$ H- S: l$ W- S; {+ L
     ตู๊ดดดดด ตู๊ดดดดด
     "อ้าวโชน โทรมามีอะไรหรอ"
     "อ๋อ เปล่าครับ คือเมื่อวานอาไม่ได้กลับบ้าน ผมเลยโทรมาดูครับว่าไม่เป็นอะไรใชไหม" โชนกลัวว่าโป้อาจจะประสบอุบัติเหตุหรือเกิดเรื่องอะไรขึ้น เลยโทรมาเช็ค
     "เปล่าๆ โทษทีนะ พอดีอามีงานด่วนเลยไม่ได้บอก อาว่าวันนี้ก็น่าจะยุ่งอาจจะกลับพรุ่งนี้ อาฝากน้องด้วยนะ"
     "ครับ ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูน้องให้เอง"
- b3 F1 l/ m5 `. {, V1 G( W9 A; A  W     "โอเค ขอบใจมากนะ แล้วก็รถที่บ้าน กุญแจอยู่กระจาดบนโต๊ะหน้าทีวี อาฝากขับไปส่งแล้วก็รับน้องหลังเลิกเรียนด้วยนะ"
/ z1 F) |  \" \0 O% q9 O     "ครับ อา"


     ตู๊ดดดดด
; ^7 w+ h7 W5 E! B% I* P2 ^) Q

& U. ]* Z1 b0 H     พูดจบโป้ก็วางสายทันที ท่าทางคงยุ่งจริงๆนั่นแหละ วางสายไม่นานปายก็เดินลงจากห้องพอดี ทั้งคู่เลยกินข้าวด้วยกัน ขณะทานไป ปายก็จ้องหน้าของโชนไป
     "มองอะไรบ่อยนัก รีบกิน จะสายแล้ว พี่ไม่อยากขับรถเร็ว"
     "มองปากพี่อะแหละ ผมคิดอยู่ ว่าจะเอาคืนพี่ยังไงดี"
9 Z1 C0 C6 M8 t0 s* v  l     "เอาคืนอะไร พี่ไม่ได้ทำอะไรให้ซักหน่อย"
     "พี่ทำผมค้าง"
6 y0 l9 i- q0 \! a0 X     "เราแหละ เริ่มก่อน รู้จักพี่น้อยไปซะแล้ว ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า"
     "หึ พี่ไม่รู้หรอก ว่าพี่ปลุกมังกรในตัวผมแล้ว มันไม่ลงง่ายๆนะ" พอเห็นแบบนั้น โชนเลยเข้าโหมดจริงๆจัง
     "นี่ เรื่องนี้พี่ว่าเราต้องคุยกันจริงจังแล้วนะ พี่ไม่รู้ว่าปายคิดยังไง แต่พี่ให้ปายมากกว่านี้ไม่ได้นะ"
$ j: z/ _  ^7 Q' t4 r2 W. W     "ทำไมครับ" ปายถามด้วยความจริงจังเช่นกัน
3 k. _3 ]% n. ^     "ก็เราสองคน..."
     "ไม่ต้องพูดครับ ผมไม่สนใจหรอก อนาคตจะเป็นไงไม่รู้ แต่ผมบอกไว้เลยว่าถ้าผมอยากได้ ผม..ก็ ต้อง ได้" โชนที่คิดว่าพุดไปคงไม่ฟังเลยตัดบทด้วยการลุกขึ้นเก็บจาน ปายก็เดินมาเก็บตามๆกัน ก่อนที่โชนจะขับรถพาปายไปส่งที่โรงเรียน บรรยากาศในรถก็อึมครึม ปายได้แต่จ้องหน้าโชน มองเครื่องหน้าของโชนอย่างละเอียด


     พอส่งปายเสร็จ โชนก็ขับรถเลยไปยังจุดที่นัดหมาย...
( f* T* i( @6 X, p

polnhangman

เจ๋งมากครับ

antidox5

ขอบคุณครับ

rut04

ขอบคุณครับ

Intrust

ขอบคุณครับ

TTME

ขอบคุณครับ

manuswin

ขอบคุณครับ

dekllsj

ขอบคุณครับ

SMBoy

ขอบคุณคับ

Mayurikuro

ตอนแรกๆโรแมนติกหลังๆไม่รู้เป็นไงนะครับเนี่ย

LUCKYPEE

ขอบคุณครับ

Zono

ขอบคุณมากครับ

kai009

ขอบคุณครับ

manuswin

5 c. D# w/ I; t* z2 \ขอบคุณครับ

sad_sky

ขอบคุณครับ

Jame007009

ขอบคุณครับ

Baikhaow

ขอบคุณครับ

golf085263

ขอบคุณครับ

TheBest801

ขอบคุณคับ

Bassmk

ขอบคุณมากค้าบบ