ความซวยของนายโชน 2 การพบกัน

chokond

     โชนค่อยๆงัวเงียลุกขึ้นนั่งบนเตียง แล้วค่อยๆบิดตัวเอียวซ้ายทีขวาที พอบิดไปตัวก็ดันทำให้เตียงอีกข้างขยับจนนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนไม่ได้นอนอยู่ในห้องของตัวเอง เลยกลัวว่าจะทำให้เจ้าของห้องตื่น เลยค่อยๆหยัดตัวลุกจากเตียงอย่างเบาๆ แล้วย่องกลับห้องของตัวเองไป


) c# x; h( n! Q* t     ระหว่างชำระกาย โชนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ใช่ว่าเขาจะไม่เคยกับเรื่องอย่างว่า เพียงแต่นี่มันเป็นประสบการณ์กับคนใกล้ตัว ทำให้โชนไม่รู้ว่าจะมองหน้ากันอย่างไร

0 m: e' D2 B# ^6 I* j
# a' }& y$ R. _0 M     โชนทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ลงไปชั้นล่างเห็นโป้กำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่จึงเดินเข้าไปช่วย


     "อ้าวมาครับ ผมช่วย ว่าแต่ทำไมคุณโป้ถึงมาทำเองครับ ป้านวลไปไหนหรอครับ" โชนเอ่ยถามถึงแม่บ้านควบตำแหน่งแม่ครัวอย่างป้านวล ที่ทำงานกับพ่อของตนมาตั้งแต่โชนยังเด็ก
     "ไม่เป็นไรๆ อาทำเสร็จพอดี ไปตักข้าวเลยไป พอดีวันนี้ป้านวลแกไปโรงพยาบาลน่ะ ลูกชายแกรถล้ม อาเลยให้แกไปเฝ้าลูก"
: ~0 W' }; B# _( T5 L     "อ๋อครับ" พอโชนได้ยินก็หน้าหงอยเพราะคิดถึงพ่อของตน
7 j" [) U9 S7 u* W: U; Y     "ไม่ต้องหงอยหรอก วันนี้ไปเยี่ยมพ่อได้แล้วนะ"โป้พูดปลอบ พอโชนได้ยินก็ดีใจ
7 M/ x0 U% F, z! U     "จริงหรอครับ!"
) U6 f- n- Z- U: }6 Q* e0 {     "จริงสิ เมื่อคืนโรงพยาบาลโทรมาบอกว่าตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว ไปตามน้องมากินข้าวป่ะ เดี๋ยวอาไปส่งน้องเสร็จอาจะพาไปเยี่ยมพ่อ" โชนดีใจรีบเดินขึ้นไปห้องของปาย ด้วยความเคยชินโชนเลยเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ได้เคาะห้องก่อน  
7 Q. E2 }& ~2 @+ B+ i' s! K4 |$ n     "ปาย ลุกไปอาบน้ำแต่....แต่งตัว โอเค เสร็จแล้วลงมากินข้าวนะ" ใบหน้าของโชนที่ยิ้มร่าในตอนแรกหลังจากรู้ข่าว ค่อยๆขึ้นสีเมื่อเปิดประตูมาเห็นปายที่สวมเสื้อนักเรียนแต่ช่วงล่างนั้นเปลือยเปล่ากำลังช่วยตัวเองอยู่ และจังหวะที่โชนพูดอยู่ ปายน้อยก็กระดกหงึกๆพร้อมพ่นน้ำกามขาวขุ่นออกมาพอดี โชนเลยปิดประตูแล้วลงมารอทานข้าว

  k2 E' z) I1 s/ i
     ไม่นานปายก็เดินลงมาทานข้าวใน บนโต๊ะอาหารนั้นเงียบสงบ ต่างคนต่างกินจนโป้ลอบมองหน้าของลูกชายและลูกคนงานด้วยความสงสัย ปายมีท่าทีที่ปกติ สีหน้านิ่งขรึมกลบความรู้สึกตื่นเต้นกับเรื่องที่เพิ่งเจอ ส่วนโชนตอนนี้เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวหน้านิ่งจนเหมือนเด็กน้อยที่คุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่


     พอทานข้าวเสร็จ โป้ก็ขับรถไปส่งปาย และขับพาโชนไปเยี่ยมพ่อ ระหว่างนั้นโชนเลยถามเรื่องที่สงสัยกับโป้
     "เอ่อ คุณโป้ครับ ทำไมถึงขับรถเองอ่าครับ ไม่ได้จ้างคนขับรถหรอ?"
     "อ๋อ คนขับรถคนเก่าอาขอลาออกน่ะ อาเลยให้พ่อเรามาขับให้ พอเกิดเรื่อง อายังไม่ทันได้หาคนมาแทนเลยขับเองไปก่อน"
) D! z2 S* ^( q( T     "อ๋อ เปล่าครับ ผมแค่รู้สึกว่าช่วงนี้ที่บ้านคนน้อยๆแปลกๆ"
     "ฮ่าๆ โชนคิดไปเองหรือเปล่า ปกติก็อยู่กันแค่นี้ พ่อโชนไม่อยู่บ้านเลยรู้สึกเหงาไปเองหรือเปล่า"
     "ครับ น่าจะเป็นอย่างนั้น" โชนหน้าซึมนึกถึงช่วงเวลาที่ตนเองนั้นอาศัยอยู่บ้านหลังนี้สมัยก่อน ช่วงเวลานั้น รู้สึกว่าบ้านที่อยู่อาศัยในตอนนั้นมันมีชีวิต มันสนุกสดใสมาก หรือเพราะโตแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นเลยหายไป...
+ n3 v% U8 L2 ~; c

% r" H0 s" B% H% T  w8 _' n/ y     โป้พาโชนเดินไปยังห้องพักพิเศษที่เป็นห้องเดี๋ยว โชนรีบวิ่งเข้าไปดูพ่อ แต่เชนนั้นยังหลับอยู่ ไม่นานก็มีพยาบาลเดินเข้ามาตรวจเช็คและดูอาการของเชน
     "ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้วค่ะ แต่ว่าคงต้องอยู่ดูอาการก่อน เมื่อไม่นานมานี้คนไข้เพิ่งหลับไป ให้ปลุกไหมคะ?"พยาบาลหันมาถามโชน
     "มะ ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ"โชนพูดขอบคุณด้วยความจริงใจที่รักษาพ่อของเขา ก่อนจะเดินไปนั่งโต๊ะข้างๆเตียงแล้วเอามือกุมมือของเชนเอาไว้ โชนมองดูร่างกายของเชนที่มีสายอะไรโยงเต็มไปหมด มีบางส่วนที่พันแผลเอาไว้ แต่ดูไม่ค่อยมีรอยฟกช้ำเหมือนที่คิด
- o1 p8 p- P6 u1 f2 P( L) N     "ผมขอโทษครับพ่อ รีบๆหายนะครับ ถ้าพ่อหายแล้ว เดี๋ยวผมจะอยู่ดูแลพ่อเอง พ่อไม่ต้องห่วงนะครับ" โชนพูดน้ำตาคลอ ก่อนจะเอาหน้าของตนลูบไล้กับมือของพ่อ 'นานขนาดไหนแล้ว ที่ได้จับมือกับพ่อ มือพ่อเล็กกว่ามือของเราตั้งแต่เมื่อไหร่' โชนได้แต่นึกในใจว่าตนนั้นไม่ใส่ใจคนตรงหน้าเท่าที่ควร ทั้งที่คนตรงหน้านั้นดูแลและเลี้ยงเขามาด้วยตัวคนเดียว

0 ?/ `2 B1 H( g
# p( Q! W. X1 ?6 L5 R; \: `     พ่อของเขาไม่มีญาติที่ไหน ปู่กับย่าก็เสียไปแล้ว พอแม่เสีย ญาติฝั่งแม่ก็ไม่ติดต่อ แถมยังเคยได้ยินว่าตากับยายตรอมใจ เสียหลังจากแม่ไม่นาน แต่ญาติๆของแม่กลัวตนนั้นจะไปแย่งมรดก เลยตัดการติดต่อทุกช่องทาง พ่อเลยไม่หวังพึ่งแล้วออกมาใช้ชีวิตเองลำพัง


     "เอ่อโชนอยู่กับพ่อไปนะ เดี๋ยวอาไปคุยกับหมอก่อน"
- e( L' Q6 T( n' K! e     "ครับ" โป้ขอตัวออกจากห้องไป โชนได้แต่นั่งเฝ้าคิดถึงวันเวลาเก่าๆ
0 R1 X' p7 {: @7 Y

     กริ๊งงงงง
6 l! e  ?* Y- M2 ]9 e

     จู่ๆเสียงมือถือบนหัวเตียงก็ดังขึ้น โชนเลยเอื้อมมือไปหยิบ แล้วหันซ้ายหันขวาไม่รู้ว่าเป็นของใคร แต่ดูจากสภาพเหมือนใหม่ อาจจะเป็นของเจ้าของห้องคนเก่าลืมไว้ โชนเลยกดรับสายเพื่อจะได้ถามให้รู้
$ k6 w' E" h+ a. A. e
- O5 o- U" X4 o  J
     "สวัสดีครั....."
& x0 z" p! Z0 K1 i- I8 T; j     "ไอ้เชนรับโทรศัพท์ได้แล้วหรอ คิดว่าจะหนีพ้นหรือไง ฮะ !!"
) L) k- Z4 q, s+ L( S9 Q' Cไม่ทันที่โชนจะพูดจบประโยคก็ถูกสวนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
     "เอ่อ สวัสดีครับ ผมไม่ใช่เจ้าของมือถือครับ"
& F) ?/ c9 {" J' c. P6 W! u     "อ้าวหรอ ขอโทษที แล้วนั่นใครพูด เจ้าของเครื่องไปไหน"
     "ผม เอ่อ ผมอยู่โรงพยาบาลครับ คิดว่าเจ้าของเครื่องคงลืมไว้ คุณรู้ชื่อของเจ้าของมือถือเครรื่องนี้ไหมครับ ผมจะได้นำไปแจ้งหาเจ้าของครับ"
9 x3 L5 V% w% K7 V) T. Z* e     "หรือว่ามันจะหนีอีกแล้ววะ เจ้าของมันชื่อ คเชน xxxx แค่นี้นะ ขอโทษที่รบกวน" แม้จะวางสายไปแล้ว แต่มือถือเครื่องนั้นยังแนบใบหน้าของโชนอยู่ โชนอึ้งทำอะไรไม่ถูก เพราะชื่อที่ได้ยินนั้นคือชื่อของเขาเอง ทำให้โชนสับสนว่าทำไมถึงได้ยินชื่อพ่อจากปลายสาย แล้วมือถือนี่ก็รุ่นใหม่ ถึงจะไม่ใช่เครื่องที่ใหม่จ๋า แต่ราคามันก็ไม่น้อย แล้วพ่อเขาจะใช้ของแบบนี้หรอ เพราะปกติเชนนั้นเป็นคนประหยัดมาก

5 w& ?" o- t: E
     โชนคิดอะไรไม่ออก โป้ที่เดินเข้ามาพอดีเห็นโชนนิ่งเลยเรียกโชน จนโชนออกจากภวังค์
     
     "โชน โชน โชน เป็นอะไรไปเรา แล้วนั่นมือถือใหม่หรอ อาเห็นเมื่อวานไม่ใช่ครื่องนี้"
* y. R) k9 z. l2 W9 o     "อะ อ๋อ คะ ครับ พอดีอันนี้เป็นเครื่องรองครับ ไว้ใช้เล่นเน็ต"
     "อืม แล้วโชนจะอยู่ต่อไหม พอดีอามีธุระหน่ะ ถ้าอยู่ต่ออาจะได้ทิ้งรถไว้ให้"
% {. E/ `! F. w/ R. }6 E! `; O     "มะ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมนั่งรถกลับเองครับ ขอบคุณนะครับ อาโป้" โชนกล่าวขอบคุณออกไปแต่ทำให้โป้ยืนค้าง จนโชนที่สังเกตเห็นต้องถาม
     "เอ่อ อาไม่ไปธุระหรอครับ เมื่อกี้เห็นว่ารีบ" ถ้าฟังดีๆ เหมือนโชนนั้นกำลังไล่โป้ แต่ที่โป้ฟังนั้นไม่ได้สนใจน้ำเสียงโชนเลย แต่เป็นคำที่โชนใช้
' \* K) [8 J$ u3 b5 c7 B& ^     "ปะ เปล่าหรอก อาแค่แปลกใจ ที่โชนเรียกอาว่า 'อา' อาแค่....ไม่ชินน่ะ" โชนก็พึ่งรู้ตัวว่าตนเองนั้นพูดออกไปแบบนั้นจริงๆ แต่ในหัวตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้ โป้เองก็เดินออกจากห้องไป

' {: z0 N# b3 ]5 V. j: A$ N. Z) S
, I+ P# n$ f5 X# T: r' J1 R     ระหว่างที่โชนกุมมือถือเครื่องนั้นกระวนกระวายใจอยู่ เลยตัดสินใจหยิบมือถือเครื่องนั้นมาเปิดดู แต่มันล็อคหน้าจอ โชนเลยลองใช้นิ้วมือของพ่อนั้นเปิดดู
     
2 K8 _) J5 z4 A' H% R( ?  V     คลิก!
/ a3 X- A: T- `3 x" s$ I6 c     
& i3 E+ Z* D) P     ปรากฎว่ามันได้ผล โชนเลยกดเข้าดูอัลบั้มภาพ ซึ่งมีแต่รูปของโชนที่โชนลงไว้บนโซเชียลของเขา โชนเลยกดไล่ดูแอปพลิเคชั่นทุกอย่างในเครื่องนั้น รวมไปถึงกล่องข้อความ ข้อมูลที่ได้นั้นมีน้อยมากๆ เพราะเหมือนรูปที่มีในเครื่องมาจากเมมโมรี่ ส่วนแอปโซเชียลต่างๆนั้นว่างเปล่า เหมือนเครื่องนี้จะเป็นเครื่องใหม่ทั้งหมด ยกเว้นซิมที่อยู่ในเครื่อง ซึ่่งมี2ซิม และโชนลองกดโทรออกอีกซิมก็ตรงกันว่าเป็นเบอร์ของพ่อเขาที่โชนแทบไม่เคยโทรหาเลย
     
' w* ^% n, F, B6 b3 e; B0 _     โชนยิ่งนึกโมโหตัวเอง ที่คิดว่าพ่อนั้นเลี้ยงดูตัวเองมาคนเดียว คิดว่าพ่อรักและดูแลมาตลอด แต่เอาเข้าจริง โชนแทบไม่เคยโทรหาหรือติดต่อพ่อเลยด้วยซ้ำ แถมยังอายที่มีพ่อเป็นแค่คนใช้ และไม่ยอมรับในตัวพ่อ ที่เขาเรียนด้านภาษาคิดว่าจบแล้วจะทำงานต่างประเทศ ได้เงินเยอะๆ แล้วตอนนั้นจะได้พาพ่อออกจากงานที่สังคมมองว่าต่ำต้อย แต่ท้ายที่สุดก็เป็นได้แค่พนักงานธรรมดาๆคนหนึ่ง  และทั้งหมดก็เป็นเพราะความไม่ได้เรื่องของเขาเอง
2 P$ S/ d3 t7 k( H% |$ E3 V

4 x. I8 G5 @9 Z6 V# }) ?4 o     โชนน้ำตาไหลพรากออกมา ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกผิด ยิ่งคิดว่าถ้าเกิดไม่โชคดีแบบนี้ ถ้าหมอรักษาพ่อไม่หาย หรือถ้าอะไรๆแย่กว่านี้ เขาคง ....โดดเดี่ยว และต้องอยู่ลำพังบนโลกใบนี้

3 @0 Z- o& e3 O! r8 I
0 Y  I$ w$ J1 _* w# l8 q# B...
..
.

; q' H# x# X  N/ Y
: Q) E2 A3 g0 P. t: P* r' x8 q- a& A     โชนค่อยๆลืมตา แล้วหยัดตัวนั่ง โชนมองดูตัวเองที่นั่งบนโซฟา ในห้องพัก ก่อนจะลุกไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ แล้วนึกภาพตัวเองที่ร้องให้ฟูมฟายเหมือนคนบ้าก่อนจะได้สติ โชนมานั่งจ้องมือถือเครื่องนั้นก่อนจะตัดสินใจกดโทรออกไปที่เบอร์นั้น เบอร์ที่โทรมาในตอนแรก......
2 L/ \" }/ A" v
% V. [9 t2 g/ A
! `( t/ t6 u- g* a$ m' u7 f' O3 }     
0 F8 I1 {; p" w! W* ?/ Cณ โรงยิม


4 z. D) d9 D8 {) X! i6 t# w/ K. Q     หลังเลิกเรียน นักเรียนทยอยกลับบ้านกันไปหมดจนโรงเรียนเงียบอย่างกับป่าช้า มีเพียงโรงยิมเท่านั้นที่เสียงดังเจี๊ยวจ๊าว เพราะเป็นเสียงจากนักกีฬาที่ซ้อมกันอย่างหนักหน่วง ไม่ว่าจะเป็นนัักกฬาประจำโรงเรียน หรือนักเรียนที่อยากเล่นกีฬารอคนที่บ้านมารับอย่าง ปาย และกลุ่มเพื่อน
6 D2 m' J4 J$ V' o. {

5 ~  ~$ n3 I/ o  q+ B) e2 L     "ไอ้ปาย ไม่น่าเชื่อนะว่ามึงจะทำการบ้านถูกหมด มึงไปลอกใครมาสารภาพซะ กูจะลดโทษให้"
) b& d/ E; N3 z2 V, O" ^9 a
/ t1 J  K8 Y0 A7 L
     เสียง 'บิว'เพื่อนในกลุ่มทักขึ้นขณะที่ทั้ง5คนกำลังเดินไปพักที่อัฒจรรย์ข้างสนาม


# O" C, a$ T3 K! g' d  m" W! r5 @     "เออ มึงไปลอกใครมาวะ" 'โดม' ถามย้ำกับปายก่อนปายจะสวนกลับ
5 r5 U* T& ^1 V' M5 G- R5 h     "ไอ้สัส พวกมึงไม่เคยคิดว่ากูจะเองเองมั่งไงวะ"
: R( z2 r1 J& s8 w1 s* r6 A     "เออ!!!" ทุกเสียงตอบรับพร้อมกัน
     "พวกมึงแม่ง กูไปอาบน้ำและ ไอ้พวกห่า"
     "ฮ่าๆๆๆ โอ๋ๆๆๆ อย่างอลเค้านะตัวเอง" 'เต้' ที่เห็นปายเดินหนีไปทางห้องน้ำก็เดินมากอดคอปายก่อนจะล้อแล้วเอามือมาเกาคางปายอย่างสนุกสนาน
5 [8 _) O) n; k6 z( `0 J0 h  y

     และทั้งหมดก็เดินไปเพื่อที่จะล้างตัวก่อนกลับบ้านในห้องน้ำข้างโรงยิม โดยประกอบไปด้วย

6 s3 p, _+ [4 H; h! I& w: Y9 ^
     'เต้' ลูกเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ ที่สนิทกับปายที่สุด คบกันมาตั้งแต่เล็กๆ เพราะพ่อกับปายและพ่อของเต้นั้นสนิทกัน และ'รู้ใจ' ปายที่สุด
     'บิว' ลูกเจ้าของร้านทอง ผิวขาวหุ่นลีนจัดฟัน ลุคลูกคุณหนู แต่ขี้เงี่ยนตัวพ่อ รู้จักปายตอนขึ้นม.1
     'โดม' เป็นนักกีฬาโรงเรียนคนเดียวในกลุ่ม พ่อเป็นครูโรงเรียนเอกชนในเมือง จริงๆพ่อมันให้ไปเรียนเอกชนแต่มันติดเพื่อนอย่างต้นมาก เลยไม่ยอมจะเรียนที่เดียวกับต้นให้ได้
- G3 \8 s( T7 X: ?4 J) P8 n3 t; g     'ต้น' ลูกชายนายแพทย์ที่ย้ายเข้ามาตอนม.4 พร้อมกับโดม ที่บ้านเป็นนายแพทย์มา5รุ่น และต้นจะเป็นรุ่นต่อไป รู้จักกันเพราะต้นมันเครียดแล้วไปแอบสูบบุหรี่หลังห้องน้ำช็อปคหกรรม จนได้มาเจอกับเต้ ที่หาทางระบายความเครียดพอดี สองคนนี้เลยเข้ากันได้ดี จากนั้นเต้เลยชวนต้นกับโดมมาเข้ากลุ่ม
$ {, D, @2 x, h2 s9 e$ B     
9 ^0 S" J6 e0 p: M' M2 i
) F5 e" L) V$ a: ~+ d
( e9 V- T$ R$ Y0 d5 l" X     ทั้ง5คนมาถึงล็อคเกอร์ก็จัดการเปลื้องผ้าก่อนจะเดินเข้าไปล้างตัว ด้วยฝักบัวที่ติดผนัง5อันเรียงกันในห้องน้ำ ทั้งหมดแก้ผ้าไม่อายกันเพราะ'สนิทกัน'มาเป็นปีๆ ผ่านอะไรกันมามากมาย เลยไม่ได้อายกันเสียเท่าไหร่นัก


     พอเสร็จก็ออกมาเช็ดตัวเตรียมแต่งตัวเพื่อจะไปรอที่บ้านมารับหน้าโรงเรียน แต่เต้นนั้นยังไม่ยอมแต่งตัว หยิบมือถือขึ้นมาเล่นแล้วเซ้าซี้ปาย
6 s1 e% R( M6 A     "มึงยังไม่บอกพวกกูเลยนะ ว่าไปลอกใครมา หรือว่า....ได้ติวเตอร์ดี?" พอเต้พูดจบปายก็ชะงัก ทำให้เต้ที่มองอยู่จับพิรุธได้ คนอื่นๆเลยหันมาสนใจ
     "ไอ้เต้ มึงไม่แต่งตัววะ"บิวที่หันไปเห็นเต้ล่อนจ้อนอยู่เลยถาม พร้อมหันไปกดดันปาย
' q2 F: m1 k8 {     "เออ เออ เออ พี่โชนติวให้ พอใจยังสัส"ปายทนแรงกดดันไม่ไหวเลยพูดออกไป
     "ใครวะ?"ต้นเอ่ยถามออกมา โดมก็ทำหน้างง
6 @5 z# w( s2 y; H* ^6 V! g' T8 H: \     "เออ พวกมึงไม่ทันหรอก พี่โชนเป็นลูกคนใช้พ่อมันอะ"บิวพูดบอกให้สองคนที่ไม่ทันได้รู้ ทั้งคู่ก็พยักหน้ารับรู้ แต่ปายทำหน้าเคืองๆที่ได้ยินบิวพูดแบบนั้น
/ ]2 W5 Z4 B4 b$ c2 i# N  V4 P     "ไม่ใช่คนใช้ แต่เป็นพ่อบ้านเว้ย!"ปายเผลอตะคอกใส่บิวจนบิวตกใจ
     "เออๆ ใจเย็นมึง บิวมึงก็พูดเกินไป ปายมึงก็อย่าใจร้อนดิบิวมันพูดไม่คิดงี้ประจำ" เต้พูดคลายสถานการณ์
: a+ ~/ J  R8 V2 P# x5 z     "เออๆ กูขอโทษ กูพูดไม่คิดเอง สัส"บิวขอโทษปายก่อนจะหันไปสบถใส่เต้ ปายก็ไม่ได้โกรธเลยพยักหน้าให้บิวไป บิวก็ไม่ใช่คนคิดมากเลย เคลียร์
     "กูไปละ มีไรอัพเดทด้วย"บิวพูดพร้อมโบกมือลาจากด้านหลัง แล้วต้นกับโดมก็ตามออกไป

) l2 U1 w% F2 q
     "นี่สรุปมึงชอบพี่เขาจริงหรอ" เต้รีบเข้ามาถาม
# @( e( e* ~0 H& h- Q     "กูก็ไม่รู้ดิ กูไม่ได้เจอพี่เขามานาน พอได้เห็นหน้าแล้ว...กูก็ คิดถึง"
     "แล้วมึง......เอากันยัง"
  n; d7 |$ k- n1 D     "เชี่ย ถามไรเนี่ย พี่เขาเป็นผู้ชายนะเว้ย"
     "มึงผู้ชาย กูก็ผู้ชาย ยังเอากันได้เลย"
4 W: ?8 j+ q1 j5 z# `. m' Z4 Q     "สัส ไม่ใช่แบบนั้น กูหมายถึง พี่เค้ามีแฟนเป็นผู้หญิง"
     "แล้วยังไง"
0 |0 K8 O" _- {     "พี่เค้าไม่ได้เป็นไบเหมือนพวกเราไง"
1 D; Z4 h+ z. c/ N) m. }0 k, N     "แล้ว?"
* g$ l, b4 {; S5 ?1 L. N) R+ T: T     "ไอ้สัส กูไม่รู้โว๊ยยยยย แล้วมึงอะ เมื่อวานกับน้องบาสเป็นไง" ปายเปลี่ยนเรื่องด้วยการถามเต้เรื่องเด็กในสังกัด เต้เลยยื่นมือถือมาให้ปาย
     "สดเลยหรอมึง น้องมันร่านขนาดนั้นไม่กลัวหรือไง"


) f5 a2 L/ Z3 U/ s     ปายที่รับมือถือเต้มาดู เป็นคลิปที่เต้ถ่ายเอง ในคลิปนั้นท่อนลำขนาดเขื่องสีคล้ำกำลังทะลวงประตูหลังที่เนียนเรียบไร้ขนสีขาวผ่อง แต่หูรูดนั้นแดงปลิ้นตามท่อนลำที่กระซวกผ่านเข้าออก
: [0 ~6 m* @9 [0 I6 l0 [* m; d     "ไม่ใช่กู อันนั้นไอ้กันห้อง2 กูสดกับมึงคนเดียวนะจ๊ะเมียจ๋า" เต้พูดพร้อมเดินมาคลอเคลียปาย
     "เมียพ่อง!!! นี่สินะที่มึงไม่ยอมแต่งตัว" ปายพูดพร้อมหันไปมองที่แก่นกลางลำตัวของเต้ที่มันตั้งลำโด่ เต้ยิ้มอ่อนพร้อมเอามือกดมันลงก่อนจะปล่อยมันเด้งตีหน้าท้อง แปะ แปะ


     "มึงนี่แม่งรู้ใจกูจริงๆ" เต้พูดพร้อมส่งสายตาอ่อยปาย พร้อมเข้ามาถอดชุดที่ปายเพิ่งสวมออกจนเกลี้ยง


     ทั้งสองคนเปลือเปล่าในห้องล็อคเกอร์โดยไม่สนใจว่าจะมีใครหรือนักกีฬาคนไหนเดินมาเจอแม้แต่น้อย ทั้งคู่เลื่อนหน้าเข้าหากัน มือของเต้กอบกุมเอาท่อนเอ็นที่ผงาดเต็มที่สาวควง ก่อนที่เต้ จะเริ่มบทรักกับปาย ด้วยการกระซิบเบาๆข้างหูปายว่า
     
     "มึงจินตนาการว่ากูเป็นพี่โชนดูสิ"
7 Z- Q4 Q, F) |6 X) S
% |9 u3 K$ v! f
3 @& R! f$ s7 d$ R; I, d6 E     พอปายได้ยินก็ผงะหน้าออก
     "เมื่อวาน มึงทำอะไรพี่เข้าบ้าง" เต้รู้ว่าปายเคยชอบโชน  และมองท่าทีปายก็คงจะมีการสัมผัสกับโชนมาแล้ว เพียงแต่ไม่รู้มากน้อยแค่ไหน
" ^- ~) w' [: S* f( ~" j0 r3 j     "แค่ภายนอกกัน"
& ^' l6 f: m; v     "อืมมม แล้วมึงทำอะให้พี่โชนบ้าง" ปายค่อยๆเดินเข้ามาหาเต้ก่อนจะเอาท่อนลำของทั้งคู่จับชิดกันแล้วใช้มือสาวว่าว เต้ก็เพลินกับมือปาย
1 p4 |0 Z* p2 f9 _% n( S* y) O4 F) a     "แค่นี้หรอ?"
     "หึ"
+ @* g8 E7 v( `0 }+ K  b$ p* G* M; s     "แล้วมึงทำอะไรอีก อ่าาาาา"


& [8 }) N' A( N8 R     ปายค่อยๆก้มตัวลงตรงหน้าเต้ ก่อนจะจับท่อนเอ็นของเต้ที่ตอนนี้หัวแดงบานเตรียมพร้อม แล้วจัดการเอาปากครอบใช้ลิ้นดุนเลียเงี่ยงให้เต้ เต้จับหน้าปายกระเด้าเข้าออกเองจนในที่สุดก็ทนไม่ไหวปลดปล่อยอารมณ์ที่มีระบายลงคอปายไปจนหมด
' C  e0 x9 G; @& x: X) `; @
# l* g6 f, a0 ^; K6 _7 x8 o9 q, l+ G
     "อ่าาาาส์ มา กูทำให้"
6 V* l. c" U2 `

( v5 x; F  U+ t; s" W6 N     เต้พูดจบก็จับปายขึ้นมานั่งบนโต๊ะไม้ตัวยาวที่คั่งกลางระหวางตู้ล็อคเกอร์ ก่อนจะดูดดุนท่อนเอ็นให้ปาย
     "มึงลองคิดว่านี่คือปากพี่โชนสิ"


* @3 ?6 a5 Z" O% z     พอปายได้ยิน ภาพของโชนที่ทำรักกับเขาเมื่อวานก็ลอยมาในหัว ภาพของโชนที่นอนหลับบนเตียงของเขาลอยมา ภาพริมฝีปากอวบอิ่มที่เขาแอบมองตอนโชนหลับแล้วเขาจับปลายอวัยเพศของตนเขี่ยปัดซ้ายขวา จนทนไม่ไหวเข้าไปชักตัวเองจนแตกเมื่อคืนลอยมา จนเขาเองไม่อาจห้ามได้พอคิดว่าโชนเป็นคนถวายบัวให้อย่างถึงพริกถึงขิงแบบนี้ เลยปล่อยน้ำออกมาใส่ปากของเต้ด้วยเวลาอันรวดเร็ว พอเสร็จสมอารมณ์หมาย ทั้งคู่หันไปเห็นนักกีฬาที่เพิ่งซ้อมเสร็จเนื้อตัวชุ่มเหงื่อ 4คนกำลังยืนมองมาทางพวกเขา ก่อนจะเดินเข้ามาหา แต่ปายเพิ่งเสร็จไปแล้วนึกถึงหน้าโชน อยากกลับบ้านไปหาเร็วๆจึงขอตัวก่อน ปล่อยให้เต้ได้สนุกสนานกับนักกีฬาที่เหลือแทน.....
* ]  h0 A: V4 c2 y) y+ }6 y$ P6 n5 p

antidox5

สนุกมากครับ

rut04

ขอบคุณครับ

TTME

ขอบคุณครับ

manuswin

ขอบคุณครับ

dekllsj

ขอบคุณครับ

Namiko

ขอบคุณมากครับ

zongsome1234

ขอบคุณครับ

Omeka_iboy

ยอดเลย หนุกๆๆ ขอบคุณมากๆ

Mayurikuro

ซับซ้อนซ่อนเงื่อน

LUCKYPEE

ขอบคุณครับ

Zono

ขอบคุณมากครับ

Naveen

มีเรื่องแยกของเต้มั้ย

kai009

ขอบคุณครับ

sad_sky

ขอบคุณครับ

Jame007009

ขอบคุณครับ

Baikhaow

ขอบคุณครับ

konkong1

padyse

สนุกครับ

manuswin

& f1 Y0 M4 r; F: z% Z# a. ~ขอบคุณครับ