ลงทะเบียน2011-3-29
ล่าสุด2026-8-31
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 338
- ตอบกลับ
- 2619
- พลังน้ำใจ
- 35506
- Zenny
- 60249
- ออนไลน์
- 10183 ชั่วโมง
|
เช้าวันที่สองของกีฬาสี วันนี้พี่โจ้ดูหงุดหงิดมากๆ เดินง่วนเป็นเสือติดจั่นเลยทีเดียว
% o% b& I7 w8 Z: t$ S x"เม้ง! มาพอดีเลย แล้วต้นล่ะมารึยัง?"
1 G+ Z( y% h6 \( ^"อ้าว! ไอ้ต้นมันยังไม่มาอีกเหรอครับ? เมื่อวานมันยังย้ำเวลากับผมเลยนะว่า 10 โมงเช้า"* C; Y, |1 S6 S6 [% Z6 \6 I
"นั่นแหละถึงได้ถามน้องไง นี่ 8 โมงครึ่งแล้วทำไมยังไม่เห็นอีก น่าจะมาเตรียมตัวได้แล้วนะ เม้งช่วยโทรตามทีซิพี่ไม่มีเบอร์"2 b+ a% w6 }" A8 F
9 K! c5 t; h- {: h& c6 p; A.....ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก......* i. S- z) k) M9 e
: [7 @" ~/ n4 P) T9 x9 Z. L"อะไรวะเนี่ย? ปิดมือถือเหรอ? คงไม่ใช่นอนจนลืมตื่นหรอกนะ" เม้งเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเพื่อนรักไม่เคยสายในวันสำคัญแบบนี้ ถึงจะแข่งสิบโมงแต่นักกีฬาก็ควรจะมารายงานตัว เปลี่ยนชุดและบริหารร่างกายตั้งแต่เช้า
0 Y- p6 b. H2 F. C. g2 h"วิงๆ เห็นต้นรึเปล่า?"- \2 H# c% S; Y& \
"เอ๋? ต้นยังไม่มาเหรอ?", c2 d: X p) H$ x( f8 L8 y
"นี่พี่โจ้เริ่มปวดหัวแล้ว จะแข่งตอน 10 โมงนี่ละ"
0 \1 ]# }! g3 E9 y* F; i* g/ A0 ]"แต่เมื่อวาน....."2 _* N. @5 l: o1 s) ]* X& i
"เมื่อวานทำไมเหรอวิง? เมื่อวานนายเจอไอ้ต้นเหรอ?"/ w7 t- g3 [7 s
"อ...อ......อืม เจอตอนหัวค่ำน่ะ"1 I3 v/ t9 p g9 F. R, u- u
"ที่โรงเรียนเนี่ยเหรอ?") t: Z# @* ^6 f* r* e, P
".....อืม....."
, i8 ~( P- }! y# I"ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ ไหนมันบอกว่าเมื่อวานติดธุระมาไม่ได้ไง?"! a: v0 }' R a5 Y# u4 e" b; N- v
"แล้วเบอร์บ้านล่ะลองโทรรึยัง?"
# | @+ |% S7 I7 p3 {! B/ k"เออจริงด้วย มัวแต่ห่วงมันจนลืมนึกไปเลย"3 U3 H6 a& a+ K2 [( Q1 I* ~
...# ?% ~% b+ L7 q- ?9 f% y3 P2 ?% J
... w& n$ c6 V' {" f
...* ^" l( `9 x z4 X
"วิง เราโทรไปเจอพี่ต้อมรับสายละ พี่เขาบอกว่ามันไม่สบายนอนอยู่ในห้องน่ะ" T) g+ S6 q* } H' d
"หา!? แล้วเป็นไงบ้างน่ะ?"
& a6 X) s/ H! v"ไม่รู้สิ แต่วันที่ต้องแข่งบาสน่ะต้นมันไม่น่าปล่อยตัวเองป่วยได้นะ มันชอบเล่นบาสจะตาย" เม้งก็เริ่มกลุ้มหนัก
0 o4 J$ C0 L! M- I8 N, D: y2 ?"เราว่าเราไปหามันที่บ้านเลยดีกว่า ยังมีเวลาเหลือ ท่าทางมันแปลกๆ พิกล นายจะไปด้วยมั๊ยวิง?"
$ m/ T! Q! T, l9 |2 [4 t"ไม่ล่ะเราอยู่รอที่นี่ละกัน". a9 S! P8 J% r- a8 d9 _9 L0 `2 v
# _1 s) V7 k: A0 s
"พี่โจ้ครับ ตอนนี้พี่คมเดชอยู่ไหนครับ?"
' P, b J6 S7 K/ ^7 N7 K g) P"พี่กริชน่ะเหรอ? น้องวิงมีอะไรเหรอครับ?"( [8 h& u& u2 }, X$ k: O8 K
"....คือ...อาจารย์พละจะขอเอกสารอะไรหน่อยน่ะครับ เดี๋ยวผมไปหาพี่เขาเองก็ได้ครับแค่บอกว่าพี่เขาอยู่แถวไหนก็พอ"' D0 N' R, \, ?! {& J' K: q
"นพ! เมื่อคืนพี่กริชไปนอนบ้านนายใช่มั๊ย? แล้วตอนนี้พี่เขาอยู่ไหนน่ะ? อาจารย์จะถามหาเอกสารอะไรก็ไม่รู้"
9 @% h" U7 r6 ^! [) k; y"เหรอ! แต่พี่กริชเขากลับบ้านต่างจังหวัดไปแล้วนะ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ"
% q# B r$ [; ]4 c# [/ B+ l6 z6 C"อ้าว! แบบนี้ก็แย่น่ะสิ แล้วอาจารย์เขาอยากได้เอกสารอะไรเหรอเดี๋ยวพี่จะลองไปค้นในห้องให้"
, I) _" C6 t2 B"ม.....ไม่เป็นไรหรอกครับ อาจารย์บอกว่าไม่ค่อยสำคัญ ไว้ทีหลังก็ได้ครับ"* ?" r5 H1 o* w. W9 j( L% b
..
2 b8 a* c" } F/ S; `, b..$ a7 [+ [9 I. j! m/ F
......9:04......., u' P# p4 f$ x+ P; k8 e5 k
นาฬิกายังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์....แม้คนที่มอบสิ่งนี้ให้ผมจะไม่อยากเจอผมอีกแล้วก็ตาม.....1 K2 |/ F9 g0 O6 `* N2 ?8 O1 \' Q
ก็เพราะผมไม่ซื่อสัตย์เรื่องมันถึงได้เป็นแบบนี้ กริชสมควรจะโกรธผมแล้ว ผมที่หลอกเขามานาน ถึงจะทำใจไว้แล้วว่าเขาต้องโกรธแต่......6 S& w5 A# B0 E& b+ ~ N
ผมเช็ดน้ำตาก่อนมันจะหยดลงบนรูปถ่ายตรงหน้า....แก่งกระจาน.....หาดเจ้าสำราญ.....บ้านของกริช.....& u! V3 n r. J$ W% Q7 H
น้ำตาที่เอ่อคลอทำให้ผืนน้ำในรูปเหมือนจะสั่นไหว ที่ๆ กริชเคยอยากพาผมไป ทุกอย่างเป็นความผิดของผมเองผมสมควรโดนแบบนี้% J! m+ A7 O; X* @" F v( b
, I6 Q e- Z" [$ B9 C& Q1 R0 m
"กริชครับ...ฮึกๆ....เราขอโทษ....เราขอโทษ......"$ B: M) Q! f7 V
ภาพวันเก่าๆ ...แค่สามเดือนที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เหมือนทั้งชีวิตมันพังลงตรงหน้า....ตั้งสามเดือนตะหาก.....ตั้งสามเดือนที่ผมหลอกเขาได้หน้าตาย.....สามเดือนที่ทำให้เขาเดือดร้อน ทำให้ความฝันของเขาพัง# p, Q+ E- ?% M9 t4 J& x' P- V
ความอุ่นของแขนกริชที่โอบไหล่ผม....มือที่เคยกุมมือไว้.....ความรู้สึกยังอยู่ชัดเจนแต่วันนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว.....
6 l% }4 @% c8 q7 S Qในหัวมีแต่คำว่าขอโทษ....คำๆ เดียวที่ผมอยากจะบอกเขาทุกวันแต่ไม่เคยได้พูด มันอัดอั้นในใจ แต่ตอนนี้ไม่มีเขาให้ผมขอโทษได้อีกแล้ว ต่อไปถ้าเจอหน้าเขาผมจะทำยังไง....แค่คิดว่ากริชจะมองผ่านผมไปเหมือนไม่มีตัวตน คิดแค่นั้นใจมันก็บีบจนเจ็บ4 z' ?1 N$ u1 G6 e3 L2 a
2 x' w8 p/ i8 H7 T0 z
ผมหยิบมือถือขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
7 J }8 o/ ]& O- B; z6 hยอมรับความจริงเถอะ.....กริชจะไม่โทรมาอีกแล้ว.....จะไม่ได้ยินเสียงเขาอีกแล้ว ก็เขาขว้างมือถือแตกกระจายไปต่อหน้าผมแล้วนี่นา....ไม่รู้จะโทรหาเขาได้ยังไง เมื่อคืนตามไปหาที่บ้านก็ไม่เจอ เบอร์อื่นๆ ก็ไม่รู้
( I# R$ x$ K: @, gผมยกมือถือแกว่งไปมาใกล้หน้าต่าง.....มันแค่ไม่มีสัญญาณเท่านั้นแหละ
% _8 C# U4 H6 Q; I9 N.....กริชคงโทรหาผมสักครั้ง....เขาจะโทรมา....
8 W$ f- x1 X+ p) |2 w/ Lจะหลอกตัวเองอีกนานมั๊ยไอ้โง่.....เขาเกลียดผมถึงขนาดนี้แล้ว......* Z" L" k. j/ w
"ขอโอกาสเถอะครับกริช.....ให้เราได้อธิบายอีกครั้ง กริชจะทำอะไรเราก็ยอม....."0 G) N& r( r* T* n
ต่อให้พูดแบบนี้อีกนานแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางได้ยิน ต่อให้เขาอยู่ตรงหน้าก็คงไม่ฟังผมอีกแล้ว.....เขาบอกแล้วไงว่าต่อไปนี้เขาไม่รู้จักผม9 r# y0 ?- n! @* c) q
ก๊อกๆๆๆ
* P" t& d- h7 m1 i; P2 b( {"ต้น นอนอยู่รึเปล่า?"3 x& j( `- A) o3 {5 e4 q1 u
"............."8 g. G/ @, i9 k0 }, i v
"กรูรู้ว่ามรึงแกล้งป่วย มีอะไรบอกมาซะดีๆ"" m, N: x2 n: N. Q/ a! {
".......กรู....ไม่สบายจริงๆ เม้งมรึงรีบไปโรงเรียนเถอะใกล้จะแข่งแล้ว" |7 c d. f8 C' F
"จะแข่งทำเจี้ยไรถ้าไม่มีมรึง กรูย้ายสีตามมรึงมานะเรื่องอะไรจะลงแข่งคนเดียว"
$ n9 g1 G0 d* g( ^& e# y- V/ w7 i% q" N( R
เพื่อนคนนี้ถึงเอ่ยปากไล่เขาก็ไม่ยอมไปแน่ถ้ารู้ว่าผมไม่สบายใจ % a9 _0 M" F. m& W. \- }9 ?
แต่ทำไมกริชถึงไม่ยอมอยู่ฟังเวลาที่ผมอยากให้เขาอยู่ แค่ฟังสักวินาที แค่นั้นก็พอ....จะคร่ำครวญทำไม ดูตัวเองก่อนเถอะว่าทำอะไรกับเขาบ้าง แล้วตอนนี้ผมควรทำยังไงดี
2 C/ J" e+ E6 P"เปิดประตูให้กรูเข้าไปหน่อยเถอะต้น" ....ยังไงมันคงไม่ยอมไปไหนแน่ๆ 9 `$ j7 v0 y' F
"เฮ้ย!!! มรึงร้องไห้ขนาดนี้เลยเหรอ?!!!" .....เจรี้ยเอ๊ย! รู้งี้ไม่น่าเปิดประตูให้เลย
) x: U/ c/ \5 S' j; S- u) c# e. ?( M0 v6 H) z _2 g) y ^
"เกิดอะไรขึ้นวะต้น?.......เรื่องคนนั้นเหรอ? ทะเลาะกันรึไง?"
) M* x5 e3 M2 h- `: V/ H"อย่าถามเลย มันจบไปแล้ว อย่าถามกรูอีกเลยเม้ง มรึงไปแข่งบาสเผื่อกรูด้วยละกัน"
$ D7 X( ]% R7 d5 w" z* L& E"ไม่ไปเว้ย! สีกรูรึก็ไม่ใช่ ถ้ามรึงไม่ไปกรูก็ไม่ไปเหมือนกันนะต้น" ว่าแล้วมันก็ถือวิสาสะเปิดวิทยุหยิบการ์ตูนมาอ่านยืนยันว่าไม่ยอมไปไหนแน่ๆ: c: R' K, x/ q
4 H. B6 f. r" h& b* }- N
จะบังคับตรูไปถึงไหนไอ้เม้ง ถ้าไปโรงเรียนแล้วเจอกริชตรูจะทำยังไงล่ะ?
& ~$ h% M; S# l.....แล้วจะหมกตัวในห้องนอนไปนานแค่ไหน....อีกสองวันก็จบกีฬาสีแล้ว จากนั้นก็ต้องไปโรงเรียนตามปกติ....ถึงตอนนั้นจะทำยังไง.....ไม่รู้โว้ย!! , v+ g3 `2 b* C8 F$ b% }" G
เสียงเพลงหนึ่งที่คุ้นเคยดังจากวิทยุ เพลงนี้.....เพลงที่ผมเคยร้องให้กริช เพลงที่เขาใช้ในมือถือ....มือถือที่แตกกระจุยไปแล้ว......
; G8 ?8 _* H9 n# a* V) I4 L
d7 n) G% G& j3 q& {"เม้ง ปิดเหอะกรูไม่อยากฟัง" 7 x, @* N6 q5 R. o9 f" K
ฟังแล้วนึกถึงทุกอย่างที่ผมทำเพื่อเขา....ทุกอย่างที่เขาไม่ต้องการอีกแล้ว....
5 }$ c/ Q, x4 W9 i5 B, b- P" |; G: Xผมทำเพื่อเขาเหรอ....ผมทำอะไรเพื่อกริชบ้าง?.....ที่อิดออดอ้างโน่นนี่เพื่อผลัดวันไปเรื่อยๆ แบบเนี้ยเหรอเรียกว่าทำเพื่อเขา?. f( i: ~5 P8 n" S: R3 Y" {
7 O! u" ^: S$ O1 e/ e1 @+ E' `"เม้ง ช่วยออกไปนอกห้องที"2 V _; k8 w$ Q% j& i( |6 b
"กรูไม่ไปไหนทั้งนั้นโว้ย!"# a. J3 w5 O, ~' q, V) x1 S0 X% K
"เม้ง กรูจะเปลี่ยนเสื้อผ้า! มรึงอยากอยู่ท้าพิสูจน์ก็ได้นะ แต่บอกไว้ก่อนว่ากรูเป็นรุกนะว้อย
0 U: X0 V9 z o: Z. l0 E..6 d5 e, y# V" z) Z6 @
..
. n* U* [6 \4 i s/ x- I..6 Z9 O# c) E7 l6 w
..) u/ {/ ~) o3 _1 H# c& E5 I
มาถึงที่สนามก็ 10 โมงนิดๆ แล้ว พี่โจ้ยืนทำหน้าเป็นยักษ์วัดแจ้งเลย ตอนนี้ในสนามเริ่มแข่งไปได้ราว 20 นาทีแล้ว ฝ่ายเรายังตามอยู่ 11 แต้ม ผมกวาดตาดูรอบๆ.....กริชไม่อยู่ที่นี่.....เขาไม่อยู่แล้วจริงๆ.....
: k) l, g. N! y7 w% {"ขอโทษครับพี่โจ้"
5 ]$ Z7 S8 N. F"เอาเถอะ รีบเปลี่ยนเสื้อทีมแล้วเตรียมตัวรอก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะเปลี่ยนตัวให้ลง"; W" {/ _# i8 h( t
"ไหวแน่นะต้น? หน้ามรึงเซียวมากเลย เมื่อคืนได้นอนมั๊ยเนี่ย?"
+ l! v% n8 J8 ?% L# F6 v) T".....เราไหว ไม่ต้องห่วงหรอก"; ?* \4 D" b7 J
# K+ z# x, j& u: Tผมหยิบเสื้อทีมสีแดงขึ้นมาสวม ถึงหัวมันจะลอยๆ หวิวๆ แต่ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะทำเพื่อกริช สิ่งแรกที่ผมจะเพื่อเขาจริงๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เห็น.....กริชครับ จะโกรธผมยังไงก็ได้ จะไม่ยกโทษให้ผมก็ได้ จะทำเป็นไม่รู้จักกันผมก็ไม่ว่าเพราะสิ่งที่ผมทำมาตลอดมันเกินจะให้อภัย แต่ยังไงผมก็จะทำความฝันของกริชให้เป็นจริง- |4 L- R+ N9 k
1 x3 z, \6 v, @1 g2 T( \" v
"ต้น เกิดอะไรขึ้นน่ะ?") ], C. T3 m4 c; ]& S
"ไม่มีอะไรหรอกวิง") d3 ^5 o0 }2 d) b
".......ทะเลาะกับพี่กริชเหรอ?". A) X( |1 x N6 ~3 r6 w1 U4 `
".............."4 M q3 A! s% \( B7 ~5 G1 g& O
"พี่กริชไม่มา......พี่เขากลับต่างจังหวัดไปแล้วล่ะต้น.....เป็นเพราะเรารึเปล่า? เราขอโทษนะต้น"
" s% K8 l: h; Y5 ["ไม่ใช่เพราะนายหรอกอย่าคิดมากเลยวิง เราสิต้องขอโทษนาย"1 B5 j# o4 E9 ~# I% R7 i8 j
8 d& L) n+ D. z9 W2 a* |2 j5 ?
ความโง่ของผมทำร้ายเพื่อนคนนี้มานานแล้ว แถมยังทำให้กริชเข้าใจผิดจนโกรธวิงไปด้วย6 c& r) A- r# F( p
"เราขอโทษจริงๆ นะ....เราจะไปคุยกับพี่กริชให้ พี่เขาต้องเข้าใจนายแน่ๆ"
$ U: C, _. [6 kเจ้าหน้าใสตรงหน้าก็ยังเข้มแข็งกว่าผมมากนัก วิงกล้าเข้าไปคุยกับกริชด้วยความรู้สึกนั้น พยายามสู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง ....แต่ผมสิ.....
# L/ L) k$ |) A% O/ k( n5 i"ไม่ใช่ความผิดของนายหรอกวิง ทั้งหมดเป็นเพราะเราต่างหาก จริงๆ แล้วเราต้องขอบใจนายนะ"
* i3 }. w: S* |" y! M"ขอบใจเรื่องอะไรล่ะ? เราทำให้นายเดือดร้อนมาตลอด"
: _; { }8 q( M1 J; r7 n1 _1 m1 E6 |4 r"ก็ถ้าไม่มีนาย เราคงรู้สึกผิดไปอีกนานต่อให้กริชไม่โมโหเราก็เถอะ"5 w, W$ \; r+ u. T& q$ \6 v$ \
บางทีมันอาจจะดีที่เป็นแบบนี้ ถ้าผมบอกกริชตรงๆ เขาคงโกรธแต่ไม่แสดงออกมา ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะสนิทใจกันได้เหมือนเดิมอีก' R; m; @* e h# W" P
; D5 z) }% [$ k7 n
"ต้น! ลงสนามได้แล้ว!"2 y2 o1 i- {. q( x- h% {3 A
"เราไปล่ะวิง! ช่วยเชียร์เราด้วยนะ" นาฬิกากับเข็มสีทองถูกหย่อนลงเป้.....รอดูผมตรงนี้นะครับนะกริช
+ u, m9 d* x3 i& J3 V# iเสียงเพลงนั้นยังก้องอยู่ในหัว เพลงที่ผมร้องเพื่อเขา เพลงของเราสองคน ......ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าการสู้ที่แท้จริงคืออะไร, c7 ? n2 }+ r4 z1 I e) G
- Y( S2 k% v# E) q. C: @6 O/ D8 F
.....ได้เกิดมาเจอเธอทั้งที ไม่ว่ายังไงจะลองดีสักวัน
7 i' A! F9 j* w% \7 cอยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากมีเธอเป็นเพียงภาพในความฝัน
' U) T6 Z6 j3 }ลำบากลำบนไม่สนใจ ตะเกียกตะกายสักเพียงใดก็ดีกว่าปล่อยเธอไปจากฉัน7 ? C; m Q9 U0 ?
ตกหลุมรักจริงๆ เพราะรักจริงๆเธอคงไม่ว่ากัน........: t. e: ?, V4 T' Q$ q% h) s
$ R. w; p# U2 r b- c8 |สู้เพื่อสิ่งที่ฝันไม่ใช่นั่งหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะเป็นจริง; f) g3 W/ z1 x6 @( l5 A" i
สู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง.....สู้ในเวลาที่กำลังใจหมดไปแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมท้อ6 r8 S& ?5 o' |
เมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่กริชอยู่กับผม แต่วันนี้แหละ.......
% @% z5 ?& g+ |- ~: H"ไปกันเถอะเม้ง"
z- y* _: g$ }7 ]9 [3 [! @/ i"สีแดงขอเปลี่ยนตัว 2 คน!!!" .....วันนี้แหละจะเป็นวันแรกที่ผมสู้เพื่อเขา!
5 ]+ I! j4 V# V5 D1 \; y1 L6 b) I. a! c0 @
"ไงน้องต้น! นึกว่าไม่มาซะแล้ว"! w) M* w( F! X
"ยังไงก็ต้องมาล่ะครับพี่ปัด"
( d2 w* {- r: l- m8 n' A2 g+ s& \ถึงจะตามอยู่สิบกว่าแต้มแต่ผมก็ไม่กลัวหรอก ยิ่งเป็นทีมของพี่ปัดที่ชอบเล่นแรงๆ ก็ยิ่งทำคะแนนง่าย หลอกล่อซะหน่อยก็ได้ฟาล์วแล้ว
& W, T3 L" l3 [8 g4 t6 T: nตอนนี้คะแนนเริ่มตีตื้นขึ้นมาทีละนิดแต่ก็ยังห่างเกินไป ใกล้จะหมดครึ่งแรกแล้วถ้าเป็นแบบนี้คงตามไม่ทันแน่ๆ
3 J! ~) y4 G/ Sหัวก็เริ่มมึนๆ ซะแล้ว โธ่เว้ย! ต้องทำได้สิน่า!!! เรื่องเดียวในตอนนี้ที่ผมจะทำเพื่อกริชได้ จะพลาดไม่ได้อีกแล้ว!!/ ^7 o' b/ I2 ]. m/ `4 i h
" l; L' P6 D6 V5 g****************************************************************
$ A2 j7 h" V5 r: D3 Z- bนาฬิกาเหนือสถานีขนส่งสายใต้ใหม่บอกเวลา 9:04
( s+ q% W5 Q( a8 k `"กริช ทำไมจู่ๆ จะกลับมาบ้านล่ะลูก? ไหนว่าสอบเสร็จแล้วจะอยู่ดูกีฬาสีก่อนไง"
9 E3 b( k! f$ S- A".......เบื่อๆ น่ะครับ วันจันทร์ก็ไม่มีเรียนเลยอยากกลับบ้าน"# A! f; h' ^% O5 Z: ^1 c/ x
"แล้วนี่รถเที่ยวไหนบริษัทไหนล่ะ? แม่จะได้บอกพ่อไปรับที่ท่ารถ"
- s6 j+ S4 e! _: t3 j( p"เพชรบุรีทัวร์ครับแม่ รถออก 9:45 ครับ"
! h4 W; x$ z, H" x9 Y3 V"แล้วเงินติดตัวมั๊ย? จ่ายค่าติวไปเท่าไหร่น่ะ ยังมีเงินพอใช้มั๊ยลูก?"
* x( O1 \ |+ I/ B"มีเยอะครับ แม่ไม่ต้องห่วงครับ"
3 [. O8 T7 V5 c9 Mเด็กหนุ่มเหน็บหูโทรศัพท์สาธารณะไว้ที่คอพลางเปิดกระเป๋าเงิน ธนบัตรใบพันหลายฉบับยัดอยู่ในนั้น 1 L. R b' R4 l6 l. M
, b4 i: W7 F% O
.....เรารักกริช เราไม่ได้ทำเพราะต้องการเงินของกริชนะครับ อีกอย่างเราอยากให้กริชได้มอเตอร์ไซค์เร็วๆ.....1 y6 [5 V% H3 ~ l
.....ปีหน้ากริชจะอายุ 20 ใช่มั๊ยครับ?...ได้เป็นเด็กมหาลัย....มีมอเตอร์ไซค์....ถึงตอนนั้นกริชอย่าลืมเรานะครับ.....
+ R5 V! m4 q2 g.....ทำไมต้นทำเหมือนจะหายไปไหนแบบนั้นล่ะ? ต้นอย่าทิ้งผมไปนะ......4 k8 M2 G+ Z2 \
....กริชคิดมากจังเราไม่ทิ้งนายไปไหนหรอก เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป......
3 O5 d6 G0 i' H1 T, i4 [7 W........เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป........
* l) I% i \2 M' w* Z: E' V0 Q, I+ E0 P* n" A5 y
"แล้วสอบยากมั๊ยเนี่ย ทำได้มั๊ยลูก?"
% v ^5 |; E8 C9 g2 u$ J6 o# y Z"ก...ก็ไม่ค่อยยากหรอกครับ ติวกับเพื่อนหลายคน แค่นี้ก่อนนะครับเสียงเพลงมันดังคุยไม่ค่อยได้ยิน"4 r# H$ E8 I5 P) A5 o% Y) X& `; t6 w
"จ้า กลับมาค่อยคุยกันนะลูก"
: u% r: f* {' f* \; g& b% Y! `+ d9 V; G F% j
-------------------------------------------------------
. g3 W# T; n5 I; _9 O; a7 e"นพ เอาไงดีวะ?"
, P% \: w! A2 l1 z6 cพี่โจ้หน้าเครียดพลางจ้องดูกระดานคะแนนสลับกับสนามบาสที่แข่งขันชุลมุนแย่งบอลล้มลุกคลุกคลานจนกลายเป็นลูกยึดซะหลายครั้ง ครึ่งหลังนี่แผนเริ่มจะไม่เป็นแผนแล้ว ถึงคะแนนจะตามอยู่แค่ 8 แต้มแต่ตอนนี้เปลี่ยนตัวกันจนเหนื่อยทั้งตัวจริงตัวสำรองทั้งสองฝ่ายเลย 3 W0 [; m, R& X+ {" w8 [
"สงสัยต้องเล่นไม้ตายแล้วโจ้" พี่โจ้พยักหน้าให้สัญญาณนำอาวุธสุดท้ายมาใช้' X- L% {; }3 _! o1 i* Z
"วันนี้ชนะเลี้ยงเอ็มเคแล้วตบด้วยสเวนเซ่นส์นะน้องๆ!!!" ....ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย! แต่ก็เข้าใจ พี่เขาอยู่ฝ่ายอุปกรณ์กับเหรัญญิกพ่วงอีกตำแหน่งนี่หว่า, M9 _5 g3 e0 z& x+ P9 O
. @' F$ U" m1 z: k" u- @พี่ม.5 กับเจ้าเม้งที่เปลี่ยนตัวออกไปเพิ่งกลับเข้ามาเล่นต่อ ฝ่ายโน้นก็เริ่มเหนื่อยจนชู๊ตไม่ลงซะหลายครั้ง แดดร้อนขึ้นทุกทีแล้ว ดีนะที่ได้ลูก 3 คะแนนจากเม้งกับพี่ม.5 ติดกันสองลูกให้พอใจชื้นบ้าง แต่อีกแปบเดียวฝ่ายโน้นก็ชู๊ตลงให้คะแนนทิ้งห่างไปอีก ชักจะไม่ไหวแล้ว จะเปลี่ยนตัวก็.....คนที่นั่งอยู่ริมสนามยังหน้าซีดโบกมือหยอยๆ บอกน้อยจะไปชายแดนอยู่เลย..... ตอนนี้ก็ได้แต่ส่งบอลให้พี่ๆ ไปจัดการต่อ. W1 w8 i( d9 [) G& B1 E
"เฮ้ย! หมดแรงแล้วเหรอต้น?"
( H+ _5 g9 L- p% ?"คร้าบพี่โย่ง จาม่ายหวายแล้ว"
3 E( s5 h/ i+ |& r9 \
- b% O0 c' b j, s( jมารยาไปงั้นแหละ พอเผลอไม่มีคนประกบผมก็เข้าเลย์อัพใต้แป้นเอา 2 แต้มบ้าง พี่โย่งชี้หน้าแล้วหัวเราะใหญ่ แต่เล่นมุขนี้อีกทีพี่ท่านเริ่มไม่ขำแล้ว พอบอลเข้ามือผมอีกคราวนี้พี่โย่งยืนดักเลย ง่ายไปมั้งพี่! คิดว่าผมชู๊ตสามแต้มไม่ได้แน่ๆ เลยจะรอบล็อคเลย์อัพรึไง?! ก้าวซ้าย- ขวาแล้วกระโดดขึ้นด้วยบอลในมือขวา พี่โย่งกับสีเหลืองอีกคนก็โดดขึ้นบังทันที ผมรีบเปลี่ยนบอลมามือซ้ายแล้วส่งลูกลอยขึ้นข้างห่วง ; h, E* s& j l/ j
* l5 d1 p: A) h! B: Fมันเหมือนภาพสโลว์โมชั่น.....พี่สองคนเสียหลักกลางอากาศ ลูกบอลกลิ้งลงห่วงไปอย่างช้าๆ คะแนนเท่ากันแล้ว!+ r: e* _ D+ {. v; r3 k
พอผมลงแตะพื้นก็รีบขยับออกแต่พี่สองคนที่ล้มตามลงมา.....หัวเข่าใครสักคนกระแทกลงที่........5 S( _4 _! f3 L4 s
0 X1 b& [7 `+ e, J+ w" qกร๊อบ!!!!
' ~4 s" u7 d! B- d7 K. {& N3 ~% K
"อ๊ากกกกกก!!!!!!!"/ H: R3 ]* K$ G1 I* e8 Y
) v) U0 i1 n& d, q- X"เฮ้ย! ต้น!!" 0 g0 |9 L! C# w' p. [
; \/ z5 u, a( j, `) t, |9 T1 i
พี่สองคนรีบลุกขึ้นจากขาผม.....ขา.....ขาผม........
9 r# ^! ~1 i5 {$ h9 S( x- h" Uบนพื้นปูนที่ร้อนจนแสบผิว แต่ความเจ็บมันมากกว่า .....ความเจ็บที่แล่นตั้งแต่ข้อเท้าขวามาถึงต้นขา....
4 t: _3 l" X" z3 i, Vได้ยินเสียงพี่โจ้วิ่งเข้ามาดู มันเจ็บจนหมดแรงซะดื้อๆ ได้แต่นอนตัวงอดูคนมากมายที่มุงเข้ามา เห็นเม้ง วิง แล้วก็ใครอีกเยอะแยะแต่เจ็บจนลืมตาแทบไม่ขึ้น
! t" Z+ B2 l4 c"ต้น เป็นอะไรมากมั๊ย!!?"6 I" V( n8 p$ P
"ไม่....ไม่เป็นไร"% S" N6 }1 m' O: G6 F
"เจ็บตรงไหนต้น? ขยับขาได้มั๊ย?!" / ]( D6 s3 j+ x P& J e
....พูดไม่ออก....พยายามลุกขึ้นยืนแต่มันเสียวแปลบไปทั้งขา....บ้าน่า! ต้องไม่ใช่แบบนี้!
! S( b! O$ s" p$ Z, I5 v7 _# r"ผมยังไหวครับพี่ ขอนั่งพักแปบเดียว"3 P& x+ W Q0 z, Q+ v$ |0 { J
"ไม่ได้หรอก! ขอพี่ดูขาก่อน" พี่โจ้กดนิ้วเบาๆ ไล่จากน่อง พอถึงเหนือข้อเท้ามันก็เจ็บจนสะดุ้ง8 Y) Q' Q0 \: a6 I
"อาการเป็นไงครับพี่โจ้? ไอ้ต้นมันเป็นยังไงแน่?", c6 F5 s1 Q) D& l
"ส....สงสัยกระดูกร้าวว่ะ เห็นแวบๆ ว่าฝ่ายโน้นเอาเข่าลงแถวนี้"6 z( } v5 `, a6 K% B( E
, ~3 ]5 f8 [% p, e: L" h5 r"พี่โจ้ ผมไม่ได้ตั้งใจนะครับ น้องต้นลองถอดรองเท้าออกดูซิ" . T1 e% E; H& G/ m# s
ฝ่ายโน้นหน้าสลดไม่แพ้กันพยายามเข้ามาช่วยแกะเชือกรองเท้าแต่ยิ่งกระเทือนมันยิ่งเจ็บ.....มรึงจะช่วยหรือมรึงจะฆ่าตรู!? ตาพร่าจนมองหน้าไม่ชัดเลยไม่งั้นตรูจะเอาคืนแน่ไอ้คนหวังดีที่โลกไม่ได้รอ" {( e v. h. ^2 P" ~
อะไรๆ มันชุลมุนไปหมด แล้วใครก็ไม่รู้มาหามผมไปข้างสนาม.....ผมถูกเปลี่ยนตัวออกแล้วเหรอเนี่ย?....ไม่จริง....
0 W$ z! a# b! f; J1 L) z"ต้น! ขาหักเหรอ?"
: ^, E& A1 f, s# N( ^"ไม่หักโว้ย! ช้ำนิดหน่อยแค่นั้นแหละวิง"
5 m: L+ x' v8 a0 e8 p"พี่โจ้ ผมว่าเรียกรถพยาบาลเถอะครับ", c) A' d) o f* s
"เอางั้นเหรอเม้ง! เออ! ก็คงดีมั้ง? พี่ทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย!"0 u8 I) u$ C' Y' ~. E. k
"ไม่ได้นะครับพี่โจ้! ผมแข่งไหวจริงๆ ผมยังแข่งได้นะครับ ขอผ้ายืดมารัดขาก็พอครับ"
7 B$ I4 n" n& E"อ....เอางั้นเหรอต้น? แน่ใจนะ?"
7 F3 z+ S3 Q3 p2 W6 Z6 v I2 t
0 a# m$ b! g6 @' B% Yผมนอนแหมบกลั้นใจตอนที่พี่โจ้ถอดรองเท้าถุงเท้าออกแล้วรัดผ้ายืดตั้งแต่เหนือข้อเท้าไล่ลงไป แค่ช้ำเท่านั้นแหละ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก ผมต้องแข่งต่อได้สิ.....วันนี้คือวันแรกที่ผมจะสู้เพื่อเขา! จะจบแบบนี้ไม่ได้!3 ^1 `+ l; z M/ a9 ]
"ต้น! ท่าจะไม่ไหวนะ! เจ็บแบบนี้คงกระดูกร้าวแหงๆ ดีไม่ดีหนักกว่านั้นอีก"
( A% D6 C6 G, n; p1 i: l" b"ต้องไหว....ต้องไหวสิ เขารออยู่....เขารอเหรียญทองอยู่.....เจ็บนิดเดียวเอง"
0 O1 L8 n, _# r2 {+ M* ]6 p" p& m v"ต้น.....อย่าฝืนเลยนะ ทำแบบนี้พี่เขาไม่ดีใจหรอก"8 m M, ^ B1 J* Y+ w- h
"เรายังไหวน่าวิง....แค่ไล่เตะนายไม่ได้แค่นั้นแหละ ฮะๆ"
" v+ |& H. E# h: D"ต้น พี่ว่าไปโรงพยาบาลเถอะ พี่รับผิดชอบไม่ไหวนะถ้าน้องอะไรไป ยังไงเจ็บแบบนี้พี่ก็ให้ลงต่อไม่ได้แล้ว"
8 `. L- q. C! t% H"ข...ขอผมนั่งเป็นตัวสำรองก็ได้ครับพี่.....ขอผมอยู่เถอะนะ.....แข่งจบแล้วค่อยไปหาหมอ"; x# p$ E# L8 G% V) t
2 R( O& W2 V5 Z/ q; q' _
อุตส่าห์ตีเสมอได้แล้ว อีกไม่นานก็จะจบแล้ว อย่างน้อยอยู่เป็นตัวสำรองถ้าใครเหนื่อยผมยังลงแทนได้.....ต้องชนะสิ....ต้องชนะ......ผมขยับผ้าให้ยิ่งรัดแน่นขึ้น รัดแน่นๆ ให้ลืมเจ็บไปเลย แต่พอลองลงน้ำหนักที่เท้ามันก็ยังเสียวแปลบนิดๆ ถึงโคนขา
9 h* b* s* g; F+ q+ s.....แค่อย่างเดียวที่ผมจะทำเพื่อเขาได้ แต่ผมก็ยังทำมันพัง.....
4 @2 }1 \% S, F4 o1 K0 S9 Z5 }.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว....ไม่เหลืออะไรแล้ว..... ! [! |! ?7 {9 D* q) d7 F( g- m
9 Q* T/ T& o; F/ v3 W9 Z"โจ้! นายทำอะไรน่ะ?" เสียงใครเดินเข้ามา....ทำไม.....ไม่นะ! ต้องไม่ใช่เวลานี้!!!) x3 ]2 }+ i; V. M5 t
7 u0 J0 o7 n6 p( s3 J2 _"น้องเขาโดนล้มกระแทกแถวข้อเท้าน่ะพี่กริช". |* D- v+ S3 k
"แล้วทำไมเอาผ้ารัดแบบนั้นล่ะ?"
: X0 M U& U( \. R+ W"ก็....ก็น้องเขาอยากให้ทำแบบนี้น่ะ"
, M8 q- C. a& h( u' ]เขาก้มลงข้างๆ มือแข็งแรงที่คุ้นเคยแตะลงที่ข้อเท้าแล้วค่อยๆ แก้ผ้าที่รัดออกก่อนจะกดเบาๆ ไปทั่ว
# `! @+ }0 W: m) y/ J# G"เจ็บตรงไหนบ้าง?" : S! Y* O2 Y! E) ^/ {: E9 Z
# I. o% q8 I! Q1 @+ [
.....เขาอยู่ตรงนี้จริงๆ.....เขากลับมาแล้ว.....แต่ทำไมต้องเป็นตอนนี้.....นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากมอบให้เขา เขาควรได้เห็นเหรียญทองที่ฝันมานานต่างหาก ความฝันที่ผมทำพังถึงสองครั้ง......
: c" A* I# A. ]4 I! D, |2 }4 L"นอนลงซะ โจ้หาอะไรมาหนุนขาน้องต้นไว้ ขอถุงน้ำแข็งมาประคบแล้วโทรเรียกรถพยาบาลด้วยนะ"; `: s9 S( F" e5 r+ v5 m
ถึงจะอยู่ข้างสนามที่กำลังแข่ง แต่รอบข้างในตอนนี้กลับเงียบเหมือนมีแค่ผมกับกริช เงียบจนได้ยินแค่เสียงสะอื้นของตัวเองกับเสียงลมหายใจของเขา
T) f' C; L) ]% s/ W"ทำแบบนี้ทำไม?"9 ?8 {" K! w; C7 z4 r; v
"......เรา......" ผมจะคุยกับเขาไม่ได้ เรื่องของผมกับกริชจบไปแล้ว ต้องทำเหมือนไม่รู้จักเขา จะไม่ทำให้เขาเดือดร้อนอีกแล้ว- Y/ o- `# `$ B" w* D0 q$ Z. r1 s
"ถามว่าทำแบบนี้ทำไม? อยากพิการรึไง?" เขายังโกรธอยู่จริงๆ ด้วย......เขายังโกรธผมอยู่.....
' _" c7 [' R( ]% T! y3 w# Uอยากจะห้ามน้ำตาแต่มันไหลมาไม่หยุดได้แค่เบือนหน้าหนี ไม่ใช่เพราะเจ็บขา แต่มันเจ็บที่ใจ
; _# P+ Z" W+ l& {! [0 Rเรื่องเดียวที่ผมพอจะทำให้เขาได้ แต่ตอนนี้มันพังหมดแล้ว.....ตอนนี้ผมเป็นแค่คนโกหกที่ไม่มีอะไรจะให้เขายกโทษได้
- V+ Y% P# }! c9 E
# B7 E5 y8 r F" _, `- gเสียงรถพยาบาลแว่วมา แล้วผมก็ถูกอุ้มขึ้นรถ.....ดีเหมือนกัน พาผมไปจากตรงนี้ทีผมสู้หน้ากริชไม่ได้.....ไม่อยากให้เขาเห็นผมในสภาพนี้อีกแล้ว
5 p% t# _( ?( ? i4 y"ไปด้วยครับ" กริชก้าวตามขึ้นมาแล้วประตูรถก็ปิด ....โว้ย!! พูดอยู่หยกๆ ว่าไม่อยากให้เห็นก็ยังจะตามมาอีก
. g1 Y7 d5 r% P3 Q" g"กริช.....เราขอโทษ" กริชนั่งจ้องหน้าผมไม่พูดอะไรเลย6 G: I3 B! [: L8 Z1 Y2 y* c& y
"ไม่ต้องพูดแล้ว"
* Q! c( Z5 d! ]) H* L: x! l" E"เราขอโทษ.....ขอโทษนะกริช......ขอโทษจริงๆ"% O2 J6 M2 k! k! o2 |. T! c) z
"................"
3 [- _6 l* w9 X t"วิงเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะครับกริช วิงเขาไม่รู้เรื่อง เราไม่ได้เล่าเรื่องของพี่--"& x/ E! |$ A" Z# `1 L& p5 z5 s( `
"ไม่ต้องพูดแล้ว นอนไปเถอะจะถึงโรงพยาบาลแล้ว"
8 T1 u9 @& K9 R& V
, ^# u$ v2 ^3 B9 r( m4 Oรถหยุดนิ่ง บุรุษพยาบาลเข้ามาเข็นผมเข้าห้องฉุกเฉิน ภาพสุดท้ายที่เห็นคือกริชยืนนิ่งไม่เดินตามมา นั่นสินะเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนี่นา ทั้งที่รู้ดีแต่ทำไมมันหัวใจมันเจ็บเหลือเกิน.....เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว....คำขอโทษของผมเขาก็ไม่อยากฟัง.....เขาไม่รู้จักผมอีกแล้ว......% t) _( g- `* @* M1 I/ e: d# A* v# P o
...1 ~# b Y0 \6 V' z4 ? z1 B
...
: ~1 Z) ]: a$ r# a3 M% B... \2 Q3 ^& o) L% X
...3 m4 Y! ^2 S4 m, ? u2 B$ a5 @) K# R
พยาบาลจับผมตรวจโน่นนี่ แล้วเข็นไปห้องเอ็กซเรย์ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรบ้าง ในหัวเห็นแต่ภาพกริช.....) M6 [7 P2 L" u
ภาพที่เคยอยู่ด้วยกัน....ทุกคำพูด......ทุกสิ่งทุกอย่าง.....รวมทั้งภาพสุดท้ายที่เขายืนมองผมไกลๆ.....สิ่งที่พอเรียกสติกลับมาได้ก็คือความเจ็บเมื่อคุณหมอขยับเท้าผมให้เข้าที่ก่อนจะเริ่มพันผ้าปูนพลาสเตอร์เปียกๆ เข้ารูปเฝือก
' [( s3 b$ {0 `) @( @, ?% `( u"กระดูกร้าวนะ ไม่ถึงกับหักแต่ก็พยายามอย่าใช้ขาช่วงนี้ล่ะ"4 J4 l3 U( ^8 L- W
"ครับ"- h5 a1 W5 g, d! M+ {4 n) u
"ใส่เฝือกเดือนนึงแล้วมาเอ็กซเรย์ดูอีกทีแต่คิดว่าเดือนเดียวคงหายดีแล้วล่ะ"
2 t& T+ ?4 c) Q I5 r1 W1 c! Rไม่รู้ว่าดีใจหรือเสียใจ....แวบนึงคิดว่าน่าจะเจ็บแรงกว่านี้เผื่อบางทีเขาอาจจะอยู่กับผมนานขึ้น.....คิดอะไรบ้าๆ.....กริชเกลียดผมขนาดนั้น....9 y% ?+ l0 G* i. ~4 ]- K: _
8 S* R- r! A! Y
นาฬิกาบนผนังบอกเวลาบ่ายโมงกว่าๆ ....ตอนนี้การแข่งจบไปแล้ว.....ถึงไม่รู้ผลแต่......ถ้าชนะป่านนี้คงมีใครสักคนมาหาแล้วล่ะ.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว สิ่งสุดท้ายที่จะทำเพื่อเขาแต่ผมก็ยังพลาด แล้วไอ้เป๋อย่างผมจะทำอะไรได้อีก ก็ได้แต่ยอมรับความจริงเท่านั้น ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณหมอและพี่บุรุษพยาบาลที่เข็นรถให้ผมนั่ง ประตูห้องตรวจค่อยๆ เปิดออก ทั้งที่รู้.....แต่ลึกๆ ก็ยังหวังว่าคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องจะเป็น......มีแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น......
8 O+ I! F) o' _+ J( gจะมัวสำออยไปถึงไหนฟระไอ้โง่! ชีวิตเราต้องจัดการเองได้สิ! บอกตัวเองไว้ว่าไม่มีกริชอีกแล้ว!$ c/ O$ m- U8 i8 e# u" `% J
/ C ?; @) o" `. |/ O"เอ่อ....พี่พยาบาลครับ ผมไม่ได้เอากระเป๋าเงินมา ขอโทรไปหาคนที่บ้านหน่อยได้มั๊ยครับ?"
, M/ q: T9 `9 C% f& A"พี่ชายของน้องจ่ายให้หมดแล้วล่ะครับ" ....พี่ชาย? ใครโทรบอกพี่ต่อพี่ต้อมรึไง?
% R6 J( ~! T( ~$ _"นั่นไงครับ"
4 j) {$ K7 T& jไม่ใช่พี่ต่อหรือพี่ต้อม.....คนที่ยืนสะพายเป้ถือไม้ค้ำกับถุงยาอยู่ข้างหน้า......* q/ b3 Z5 y) R" v/ J
"คุณหมอนัดอีกหนึ่งเดือนให้มาเอ็กซเรย์อีกครั้ง ระวังอย่าโดนน้ำด้วยนะครับ อันนี้บัตรคนไข้ครับ"1 Z- |) D6 u% j8 z% C" y
"ขอบคุณครับ"
) n" {. \! @7 Hแล้วเขาก็เปลี่ยนมาเข็นรถให้ผมช้าๆ ออกมานอกโรงพยาบาล ไม่มีคำพูดอะไรทั้งนั้น....มีแต่ความเงียบ
7 I/ e2 x9 l9 D4 c..& `6 _5 [7 t6 E% f$ s; |# L
..
' Q# y9 O' l X+ R# G"พี่กริชไม่กลับเพชรบุรีแล้วเหรอครับ?"7 X t4 y7 ?5 z! B- E* `
"เรียกกริชเฉยๆ ก็ได้"
3 ?' [' @1 I! Y& w* O! u! O....- k$ `' Y6 @3 {: h: D0 @: I
...., P% Y6 r" G* O3 r/ X5 @; l/ [7 B! S
....
8 q8 V, U& q* H% ~, W5 t1 c( O9 K....7 O9 J7 h5 _! K0 H
"ต้น ทำแบบนี้ทำไม?"( V! j* Y5 ]* S4 N1 ?% A4 e
".....เราขอโทษนะกริช"1 A! B+ m5 I9 m8 v9 u& R3 W- ~! Q$ V
"เลิกพูดขอโทษได้แล้ว บอกผมทีว่าทำแบบนี้ทำไม ไม่รู้ตัวรึไงว่าเจ็บหนักแค่ไหน ถ้าฝืนต่อจะเป็นมากกว่านี้นะ"
2 t6 Y& e: Q6 @9 \4 ^' {2 a. ^".....แต่ยังแข่งไม่จบ......"% i9 H; R6 P9 C0 X( J2 \" `, H) m
"จะฝืนไปทำไม?" กริชเบาเสียงแล้วนั่งลงตรงหน้า ".....แค่เดินยังไม่ไหวเลย"# R- }5 M+ O+ ^, ~& A
"เรา...อยากเอาเหรียญทองมาให้กริช.....เหรียญทองบาส.....ขอโทษนะเราทำให้กริชผิดหวัง": c% C2 V- W) h$ F- d
"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ นั่นมันความฝันของสิงห์ ต้นก็รู้"
0 H1 v' d5 H4 H! s- N) s2 Z2 i1 U5 H4 b: K# S
.....เรื่องนั้นช่างมันเถอะ.....พูดแบบนี้แสดงว่าสีเราแพ้แล้วจริงๆ.......
/ J( O; D& Z9 s' j" y# ?4 b: i"อะไรที่กริชอยากได้...ฮึกๆ....เราจะทำให้ทั้งนั้น แต่ตอนนี้ทีมสีเรา...ฮึกๆ ...."
2 R- \- d2 z9 L: H6 ^8 r0 J% A0 a"กีฬาต้องมีแพ้มีชนะ มันเรื่องปกติน่ะ"5 s8 ~0 J: ^' K3 g' A& F8 o
"เราไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เลยนะ...ฮึกๆ...คืนนั้นเรา....เราแค่อยากกินเหล้าฟรี.....ตอนแรกตั้งใจจะ..."8 B: v, s* i* B1 t. f$ \
"จะมอมเหล้าผมแล้วทิ้งไว้ที่ร้านงั้นเหรอ?"/ v3 L- h( r# O4 v
ภาพวันเก่าๆ คืนแรกที่ได้เจอกัน จุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด จุดเริ่มต้นที่ให้เรื่องเลยเถิดมาถึงขั้นนี้
) j M) K3 v4 G; C" u5 ?. I% x" k; S
"ตอนเห็นชุดนักเรียนในตู้ ทำไมต้นไม่บอกผมล่ะ?", }) O2 {* {5 ^4 }6 j5 W$ q. a
"เรา...เรากลัว....ฮึกๆ....เรากลัวกริชบอกโรงเรียน ....ฮึกๆ.....กลัวถูกไล่ออก...."
! [ l! E5 {' x- c3 |# V, _"แล้วหลังจากนั้นล่ะ? มีเวลาตั้งนานทำไมต้นถึงไม่บอก?"
& }2 q7 c* X$ [/ m+ o"เราผิดเองแหละ เรากลัว....ฮึกๆ....กลัวไปทุกอย่าง"
+ |1 `7 h+ z$ e& q7 @# c...
z' u; |* Z. Z' g, i...' L: V7 I* }* p
"ต้นกลัวจะกระทบการเรียนของผมใช่มั๊ย? ต้นรอให้ผมสอบกลางภาค สอบโควต้าเสร็จก่อนใช่มั๊ย? คืนนั้นที่สวน......ต้นพูดว่านายเป็นรุ่นน้องแต่พอผมเล่าเรื่องสอบโควต้านายก็เปลี่ยนใจไม่ยอมพูด"- h5 o3 w2 p7 `8 P6 w
...
- \8 \/ K, [- F/ d9 u/ y* p2 Y...: P. C% R8 W% U: `5 @& I! H
"ต้น.....เป็นความผิดของผมเอง เพราะผมอ่อนแอ ต้นถึงต้องรอมาตลอดใช่มั๊ย? ต้นรอผมสอบเสร็จก่อนแล้วถึงจะพูดใช่มั๊ย?"
a" E3 O9 w9 x. h0 @' }* f; r6 e"เรากลัวบอกไปแล้วกริชจะโกรธจนไม่มีสมาธิทำข้อสอบ.......ม...ไม่ใช่หรอก เรามันโง่เอง เรามันขี้ขลาด....กลัวว่าบอกความจริงแล้วจะเสียนายไป....เรากลัวกริชจะเกลียดเรา แต่ยิ่งหลอกนายนานเข้าเราก็.....เราไม่รู้จะทำยังไงดี"
: X& Y7 Y) H% r7 A$ g0 z) S% v
2 u6 I4 ~6 K8 G; S. U3 S) z"ขอโทษนะต้น....เป็นความผิดผมเอง ผมมันอ่อนแอ...ทำให้นายต้องคอยหลบมาตลอดสามเดือน"
. E o/ A- f9 V$ a+ _"ดูต้นตอนนี้สิ....เจ็บขนาดนี้....." กริชลูบมือลูบแขนที่แผลเพิ่งตกสะเก็ดและเฝือกที่ยังไม่แห้งดี เสียงเขาสั่นเครือ6 m- j" Z7 B2 G
"ขอโทษนะที่เมื่อคืนผมพูดแรงแบบนั้นกับต้น ผมเสียใจจริงๆ ต้นไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมสักอย่างแต่ผมกลับคิดกับนายแบบนั้น"
; x7 |, p" j. O- k% o% B"ไม่เป็นไรหรอก เราควรโดนยังงั้นแล้วล่ะ ขอโทษนะกริช" + K3 I: `8 U8 i
" S; m' S1 L" K% Bเขากอดผมไว้ เป็นท่าที่ทุลักทุเลแถมยังต้องเบี่ยงตัวไม่ให้โดนเฝือกอีก
$ a6 Q# z& K: F3 f$ R$ E0 A"ผมว่าเราเลิกพูดคำว่าขอโทษกันดีกว่านะ ไม่งั้นพูดกันอีกสามวันก็ไม่จบซะที"- q% e) \& q4 u
"แล้วกริชยังโกรธเราอยู่มั๊ย?"
. D$ D1 f) b- r) G) ~" A"ไม่แล้วล่ะ ผมเองก็ผิดเหมือนกัน"
! t' p J' D9 d7 j+ m1 E"ไม่โกรธแน่นะ?" กริชพยักหน้าทั้งน้ำตา! F0 Y3 E6 {! B* u8 W+ c- \( A% c
"งั้นเราก็มีอีกเรื่องจะบอก.....คือ...." มาถึงขั้นนี้แล้วสารภาพให้หมดไปเลย จะตายก็ตายทีเดียวนี่ล่ะ5 C1 l( u) u" E/ O7 u
7 {2 a2 q7 t9 T! f"เราเป็นคนโทรเข้ามือถือนายตอนที่อยู่หน้าห้องปกครอง คือตอนนั้นเราอยากรู้ชื่อจริงของกริชจะได้หลบถูกน่ะ" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 1)! y [" V- L" w! h! [! G: \
"งั้นเหรอ.....ก็ไม่เป็นไรร้อก! ไม่ได้โดนตีซะหน่อย" (ศาลยกฟ้อง)
$ T* B9 _3 s, e5 D) ], T. W; n2 d: u) L+ Q0 U2 K8 @
"แล้วเรา...เอ่อ....ก็เป็นคนบอกพ่อแม่กริชเองแหละว่านายทำกีฬาสี" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 2) , t+ L" w) c* {! [$ U
"ไปบอกกันตอนไหน? ต้นเจอพ่อแม่ผมได้ยังไง?" (ท่าตรูจะไม่รอด ไหนๆ จะตายแน่ขอบอกให้หมดจะได้ตายตาหลับ)3 o; z! C- K0 z$ I& u7 W
5 F2 }* Z4 J4 @1 A, J: W5 C"เจอที่หน้าบ้านของกริช .....เรา.....วันนั้นเราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 3)
: @: `& X# ~' f- D8 u. H6 ~( V% c; ^, s5 @6 s& D8 v" a9 a: e' F
"แล้วก็แอบเข้าบ้านของกริช......" (และความผิดพิเศษกระทงที่ 4)/ P$ @$ g; M8 l& }
3 s5 c" Q/ p5 U9 Z"ไปค้นของของพี่สิงห์ด้วย" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 5 ตามมาติดๆ .....หมดรึยังเนี่ย?)
5 c3 ?' E- x! S- D' t) H1 F: p7 l2 ^5 e. Q
กริชจ้องหน้าเขม็งเลย..... อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะ จะปิดบังไม่ได้อีกแล้ว6 Y* m; y3 ?7 O3 O- h' b
"ผมไม่โกรธหรอก จริงๆ แล้วก็ไม่คิดว่าจะปิดพ่อแม่เรื่องกีฬาสีได้นานนักหรอกนะ"4 R5 T$ t# I2 b4 G. C
"แล้วที่เราขโมยกุญแจของกริชล่ะ? ที่ค้นของของพี่สิงห์อีก กริชโกรธก็เราบอกมาตรงๆ เถอะนะ"
8 u: `& Q, U k4 N( b"บอกแล้วไงว่าไม่โกรธก็ไม่เชื่อ อยากให้โกรธก็ได้นะ เอ้านี่!" โป๊ก! ว่าแล้วก็โดนมะเหงกหนึ่งที
% k: u8 J7 y' @" I$ P, `* q$ w"มะเหงกนี้สำหรับการปากหนัก คิดมาก ไม่เชื่อใจผม", g) |: b7 X) g" n. y
$ K5 o4 z) A! n* H7 ^& J4 `"แล้วก็มะเหงกที่สอง.....โทษฐานที่ไปกอดคนอื่นต่อหน้าผม บอกมาซิน้องวิงเป็นใครเป็นอะไรกับนาย?"
4 ]0 W. H. o- Q W! g' Y"ก...กริช วิงเป็นเพื่อนเรา"
3 _9 z( ~7 d4 M8 T2 l"กอดกันแบบนั้นน่ะนะ! อยากให้ผมเชื่อแบบนั้นน่ะเหรอ?"
. d% l( g0 c% {- T; Y7 f+ O5 E"วิง....เป็นเพื่อนสนิทของเราจริงๆ นะครับ"
8 u9 E5 T/ ] j" f4 y6 D"จะบอกดีๆ หรือเอามะเหงกอีก?"
+ q; N f5 M; pผมได้แต่ก้มหน้านิ่งเงียบ จะพูดอะไรให้วิงเสียหายไม่ได้หรอกเขาเจ็บช้ำขนาดนั้นเพราะผม ถ้ากริชไม่เชื่อใจผมก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว/ v6 e6 U4 O3 G. @* e6 h
) E! I' P8 l- E2 o6 b"มะเหงกที่สามนี่ โทษฐานที่ไม่บอกผมว่าจูบแรกของต้นน่ะให้คนอื่นไปแล้ว" N( p K( Q, P! n
"กริชรู้ได้ยังไง?"
/ U6 }8 S1 Q9 o"น้องวิงบอกผมหมดแล้ว เขามาที่โรงพยาบาลตอนที่ต้นยังอยู่ในห้องตรวจ แต่ตอนนี้กลับไปแล้วล่ะ"
, X- @( }* w6 L2 j( G P) K.... b3 ~ e* l% p) }' C
...5 w7 a7 {) T2 u% h: j1 l
".......ขอโทษนะกริช"/ Y. |4 |. B" j/ Z t
"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ต้นคงลำบากใจ ......น้องวิงเขาก็น่าสงสารนะ"
9 J$ l1 f9 t1 N4 h"....ครับ...."5 y" \- \! k5 X) p3 y' m5 {+ T
"เป็นเด็กซื่อๆ แต่ใจกล้าน่าดู น่าเสียดายโดนต้นปล้ำซะได้"
+ }) D0 Z( T1 [. {& P3 V0 N"โว้ย! ไม่ได้ปล้ำนะ!" 2 [* q# d* i* o$ l3 ]. R
"เล่นถอดเสื้อกอดเขาแล้วจูบที่หน้าผากแบบเนี่ยไม่เรียกปล้ำเหรอ?" ....วิงมันกล้าเล่าลงลึกทุกรายละเอียดเลยเหรอเนี่ย? เป็นคนเปิดเผยจริงๆ / }! w" K, g8 E' t# N
8 ^2 }+ W6 I1 g+ l" Tกริชหัวเราะเบาๆ แล้วนั่งยองๆ หันหลังให้ผม
+ o E9 b2 n+ u9 y5 s7 |9 }"ทำอะไรน่ะ? อย่าบอกว่าจะให้เรารุกที่นี่นะ"
d! k% K5 ^: \- s. r2 [ H"เดี๋ยวเถอะไอ้น้องจอมหื่น! อยากโดนมะเหงกอีกรึไง? จะพาไปส่งขึ้นแท๊กซี่ต่างหาก"
* W5 {/ c, [- U. B, k/ yแผ่นหลังของเขาอบอุ่นเหลือเกิน ดีกว่ามอเตอร์ไซค์ในฝันหลายเท่า.....ดีที่สุดเลย......ผมกอดคอกริช ซบหน้าลง.....ไม่ได้ฝันไป.....
6 N9 F8 J d) s"กระเทือนแผลเหรอต้น? ทำไมร้องไห้?"/ _$ O* F6 z7 S- m
"เปล่า.....เรา....เรานึกว่ากริชจะโกรธเราไปตลอดชีวิตแล้วซะอีก"
! V" `- X$ k% A4 g"เราสองคนสัญญากันแล้วนี่นาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป"* P& W6 V, R8 A' q
: t9 ]3 F1 e0 C7 _+ i# Q8 ["กริชครับ.....อย่าโกรธวิงนะครับ....วิงเป็นเพื่อนเรา"
* e, V; h5 j. l" _. l! m U0 ~"ไม่โกรธหรอกน่า เขาเป็นเพื่อนนายแล้วก็เป็นรุ่นน้องผมด้วยนี่นา"
% u. q0 O5 y% N; A"เขาน่าสงสารนะครับ"& M) |4 a( j/ y. b, @& v
"อืม แต่สักวันนะ.....สักวันเขาคงเจอรักแท้ครั้งใหม่..........เหมือนที่ผมได้เจอ"
/ C% t Z7 e$ E C
, e$ L+ |0 _6 [( u# X3 ^คำสุดท้ายของกริชแผ่วเบาจนเด็กหนุ่มที่ขี่หลังอยู่คงไม่ได้ยิน....และไม่ได้เห็นน้ำตาของคนที่แบกเขาไว้
6 g8 n4 {1 T* ]8 u( G/ q6 r( g.....เป็นไรวะสิงห์ เปียกฝนแล้วดันมายืนหน้าบ้าน กรูนึกว่าผี.....# |: x. X* T: f/ H) x, E
....กรูทำกุญแจหาย.....) K0 z k5 n4 d0 `0 x* A
......เราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม......
8 m4 l5 A4 X; f6 m2 c$ J0 R. J5 }( `$ G& R/ n$ p: _+ z
เขาเจอแล้ว.....กุญแจที่หายไป.....กุญแจที่เคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีใครดีเท่าความรักครั้งแรกที่แสนเจ็บปวดนั้น ....แต่วันนี้....เขาหันไปดูเด็กหนุ่มที่อยู่บนหลัง.....สิ่งต่างๆ ที่ต้นทุ่มเททำเพื่อเขามาตลอด......
0 S( Q9 Z: e0 ?"ผมจะอยู่กับต้นตลอดไปนะ". T8 k( A+ r) L' t7 ~( X0 T
"กริชว่าอะไรนะครับ?"
& z: {3 l( H1 B# y. a( Q"ป....เปล่า...."
, h- p, o/ D3 d3 F6 E5 s8 T3 E* g$ P$ D" V4 o
"กริชครับ.....เรายังไม่อยากกลับบ้าน"2 _; c4 L6 D2 F7 g
"งั้นจะ...จะไปไหนล่ะ....หรืออยากไปจู๋จี๋กันที่บ้านผม"
) J1 j6 h6 t; }2 m' T3 ~1 [: v"โหย! ขาเพิ่งเข้าเฝือกอยู่นะ"
- \ W% u9 e6 u. E6 `* H" F+ n"งั้นจะไปไหนล่ะคร้าบท่านน้องชายสุดที่ร้าก?"
8 G/ u; K4 k3 s' I9 v"ไปอีกที่นึงนะครับ"
. F+ U* R8 m7 s+ t"ไม่เอา! ไกลอะ! ตัวนายก็หนักยังกะควาย"7 Y" J! z1 P5 B, H h. t+ J
"ฮะๆ นะครับ นะๆๆ พี่ชายสุดที่รัก นะๆๆ น้าาาาาาา"3 [2 [# n- d7 R+ ?. @
# L2 r8 y# _: \; k/ p
กริชไม่ตอบแต่ก็แบกผมไปตามฟุตบาทเรื่อยๆ .....ไม่ต้องบอกว่าไปที่ไหนแต่หัวใจสองดวงต่างรู้คำตอบของอีกฝ่าย เป็นภาพที่แปลกตา กลางแดดร้อนเปรี้ยง เด็กหนุ่มสองคนขี่หลังกันเดินไปตามถนน คนบนหลังแต่งชุดนักบาสสีแดงสะพายเป้แบกไม้ค้ำพะรุงพะรัง ขาก็เข้าเฝือกสีเดียวกันเหมือนจงใจ
$ G$ W. ~: M( f+ _1 u) e9 {" y# y! o6 T8 v" ^0 ?: d
......บาสแพ้ไปแล้ว.....ขาก็ใส่เฝือก.....การสอบก็ยังต้องรอฟังผล.......ไม่มีเหรียญทอง.......ไม่มีมอเตอร์ไซค์.......$ `) C2 T& `) ^4 v! b+ [/ [7 O+ _
หนทางของชีวิตไม่ได้สวยงามเป็นไปตามที่คาดหวังเสียทุกครั้ง แต่หากยังไม่ปล่อยมืออีกมือที่เกาะกุม
3 _+ c/ C% Q0 M2 W) z& `2 Y5 yหากยังไม่หมดหวัง หากยังเชื่อใจ ยังสู้เพื่อตัวเองและคนอีกคนที่อยู่เคียงข้าง ชีวิตก็ยังมีพลังให้ก้าวต่อไป 6 m/ J2 _4 N, B h- D
.......ตอนนี้เหมือนโลกมีแค่เขาสองคน.....คนสองคนที่พร้อมจะเป็นโลกทั้งใบให้กันและกัน......
2 s8 x5 N9 \( A0 M3 X2 m# N4 O) x3 {9 u) {" |, k
3 r& f& d3 c4 v+ ^$ M. q
/ Z6 b7 w' S: h; [! Y8 ?================= THE END
" b/ u- F% s5 i( F+ G( @( ^3 x2 _7 l* a% J
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2021-1-17 00:24:35
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2021-1-17 06:38:29
โพสต์ 2021-1-17 19:29:15