|
ตอนพิเศษวันลอยกระทง9 l9 E! L& p: C8 Y. _/ r
6 @: F; S7 M" B; H4 S$ g# [! d. V3 @3 O& `" V2 G
) F8 s3 V5 {# p“ไม่โกรธใช่ไหม” คนตัวใหญ่เข้าสวมกอดผมจากด้านหลังให้ผมที่ออกมานั่งพักขาหันไปยิ้มให้เต็มแก้ม2 w7 {) w3 [9 `. l4 Q( L7 {
; x5 }0 I. Q. U) c
) A; r, \5 ~& J. Q“ไม่หรอกเล็กไม่ใช่คนงี่เง่านะ”
0 }0 s& r0 ^& N! ]( }
( i+ G7 A9 O' p2 c
' y' E7 S( P+ M( c' Bฟอด
; a: O# G+ M# r* U& n6 ]3 I5 y
! M9 ~' O' Y: M& v0 v1 R. V6 R& P* [" J9 K+ z! r& h- {
“ขอบคุณครับ”
; ?. W, E! r% [! M# k, D4 P7 Q U- _ q; H( q4 Z, J3 A3 _1 x
6 ]$ p* V3 `( V8 ^) X X+ F k; Yแค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว แค่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้
# \. W% {% u( r7 Y3 }2 q4 w9 e* k( r9 Z( Z _0 N# w
# T/ P* x* q. d8 hใหญ่คงกังวลกลัวว่าผมจะโกรธเรื่องที่ไม่ได้พาไปลอยกระทงทั้งที่เป็นวันลอยกระทงปีแรกของเรา แต่ที่ทุกอย่างต้องผิดพลาดไปหมดเนื่องจากว่าร้านอาหารของใหญ่ขาดคนพนักงานลาหยุดพร้อมกันจนคนไม่พอ ไอ้ครั้นจะปิดร้านของก็ซื้อมาหมดแล้ว ทีแรกใหญ่ก็คิดจะปิดแต่เป็นผมที่คัดค้านเอาไว้2 b3 v: z$ e# a4 }0 E! c Y
+ \' I" b8 x' F$ ?
& Y) c6 R3 o9 u0 X, C$ U8 Yของที่ซื้อมาก็คือเงิน ปิดร้านเท่ากับของเสียก็เหมือนกับทิ้งเงินแล้วผมจะให้เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร
- u" ]* A* r' U: c: T( @4 I+ Y8 R+ r/ V. `+ o1 w
% u7 a* L4 t" h& Z0 \) m( kสุดท้ายแล้วในคืนพระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างขึ้น 15 ค่ำเดือน 12 เราสองคนรวมกับนายปาวพนักงานอีกหนึ่งก็หัวหมุนกับงานที่ร้าน โดยมีพ่อครัวหัวป่าคือนายหมาตูบที่ห่างหายจากการโชว์ฝีมือไปนานหลังจากจ้างเชฟฝีมือดีมาประจำที่ร้าน ส่วนผมกับน้องปาวก็ช่วยเสิร์ฟกับรับออเดอร์เรียกได้ว่าขาลากเลยล่ะครับ0 I1 l( a% X/ D- E. n0 q
8 _' l" A1 o; p8 n9 @
3 C- }6 z& r0 V; n0 gแต่พอเห็นรอยยิ้มของเหล่าลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นที่มากันแบบคู่รักมากับเป็นกลุ่มก๊วนเพื่อนฝูง หรือยกกันมาเป็นครอบครัวก็ทำให้ผมหายเหนื่อยได้ ยิ่งถูกชมเรื่องรสชาติอาหารว่าอร่อยถูกปากผมนี่ยิ้มแก้มปริ พลังงานเหลือเฟือให้เดินเสิร์ฟทั้งคืนก็ไหว 1 T c9 Y% e: N7 x1 n
# M7 g. r- o/ t( j
4 B! D; ^: H3 F, Q. g: h% B2 K' Iแต่ใหญ่ก็แซวนะบอกว่าแค่ร้านเปิดเที่ยงตรงถึงสี่ทุ่มก็แย่แล้ว เพราะกว่าจะทำความสะอาดปิดร้านเสร็จก็ปาไปเที่ยงคืน เรียกได้ว่าเดินขาลากกลับบ้านคลานขึ้นเตียงกันเลยทีเดียว. D; O! D5 r4 V7 I/ L' B
: g( \; A6 g+ T* W7 J- y Z0 W( E. R) S
จะดีหน่อยที่กลับบ้านมาหลังจากอาบน้ำเสร็จเตรียมตัวจะเข้านอน จะมีหมอนวดตัวใหญ่เอากะละมังใส่น้ำอุ่นมาแช่เท้าพร้อมบีบนวดให้รู้สึกผ่อนคลาย แม้ผมจะบอกว่าไม่ต้องเพราะใหญ่ก็เหนื่อยเหมือนกันเผลอๆอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ใหญ่ก็ไม่เคย...ที่จะละเลยหรือไม่ใส่ใจกัน...
8 m8 O1 ^5 _8 B' N
( V! p2 {/ {) ~$ r& Y
6 K3 g/ F8 k, r“ไว้พรุ่งนี้ผมจะปิดร้านแล้วเราไปลอยกระทงกันนะ” ใหญ่โยกตัวผมไปมาในอ้อมกอดพลางพูดเสียงนุ่มผมยิ้มบาง ซุกหน้าลงกับแผงอกอุ่น ส่ายหน้าไปมา % s0 f0 U' k# s" X0 V4 ]7 T6 ?
. S/ \, `9 o# w) ^, a9 q
! x$ x; H, V2 ^: h/ I& v! N
“ไม่ต้องหรอกเสียดาย”5 X9 c! g" P7 z t ?0 P
! q8 b% [: `4 w2 A" K! C
5 Z' G/ W; `! i, E
“ผมไม่สนใจเงินเท่าความสุขคุณหรอก...”" }3 k" u$ D2 H4 P/ |
4 a! t2 ^* `! d9 T- T# Y3 J
7 a( s& j! m8 D, C- m! _“เปล่าเล็กไม่ได้หมายถึงเรื่องเงิน”
( O7 Y5 N m0 U, H }- I1 [" q
$ ^0 ^) k, _6 B+ a2 Y+ O6 i
) n/ {6 Y5 T( E8 D' f$ G“...??” ใหญ่ผละมาขมวดคิ้วจ้องหน้าให้ผมยื่นปลายนิ้วไปสัมผัสแผ่วบนแก้มสากพร้อมกับส่งยิ้มละมุนไปให้
D8 D. U, C+ x7 G* w* Y- V5 x F. Q0 z1 K5 y! [
) ~/ w( X2 b& H# Y5 a9 Q" {2 ~
“เล็กเสียดายรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ของคนที่มากินอาหารร้านเรา เล็กมีความสุขนะเวลาเดินผ่านโต๊ะต่างๆแล้วได้ฟังเรื่องเล่าว่าไปลอยกระทงกันที่ไหนมา ไปกับใคร มีอะไรน่าตื่นเต้นบ้างมันเหมือนกับเล็กได้ไปกับพวกเขาด้วย” # {+ w" s" p5 [0 U7 X; T1 ?1 w2 S
$ ]2 O5 M7 Z9 {; v* l6 O: G
$ V) g- W$ t! o3 _. {& ~* lมันเป็นเรื่องที่สำหรับบางคนอาจจะอิจฉาว่าทำไมเราไม่มีโอกาสอย่างเขาบ้าง คนบางคนที่แม้แต่เวลาว่างสิบนาทีเพื่อเจียดเวลาไปลอยกระทงกับครอบครัว เพื่อนฝูงหรือแม้แต่คนรักก็ยังไม่ได้เนื่องจากข้อจำกัดมากมายของชีวิต แต่สำหรับผมแล้ว...ความสุขหาได้รอบตัวอยู่ที่เราจะเลือกมองมุมไหนต่างหาก. d" {$ I9 ~1 R$ _; T
. {& y- O0 ~2 V$ ?# r. g" e
9 k! V! R; C A2 ]5 P“แต่ลอยกระทงครั้งแรกของเรา...”2 H5 n0 L0 t1 g2 l2 ?# ]. D! o' d9 M
. R- q& Y" R1 B+ q2 O# P- L
9 u3 d4 J3 G, t“เอาไว้พนักงานที่ลากลับมาทำงานเราค่อยไปก็ได้เนอะ ^^” ใหญ่เจอรอยยิ้มพิฆาตละลายใจของผมเข้าไปจะต้านทานไหวเหรอ สุดท้ายก็ต้องตามใจแถมท้ายด้วยหอมกระหม่อมอุ่นๆอีกหนึ่งที
K( _& R5 |5 w; D* s/ n+ T" m# Y1 t2 _
6 Y& X. g' }# t: @. W“คุณใหญ่...พี่เล็ก...” ผมหันไปตามเสียงก็เจอกับหนุ่มน้อยวัยสิบแปดปีพนักงานเสิร์ฟของร้านที่ขยันทำงานไม่สายไม่ลาจนเป็นที่เอ็นดูของทั้งผมและใหญ่ เพียงแค่ใหญ่ไม่แสดงออกเท่านั้น
7 Y, i) W( A. s2 W! W& E% D3 V
1 I) v# @4 n1 T6 w6 s8 w. N* m& x6 `: e# R% I
“ว่าไงปาว” ผมผละออกจากอ้อมแขนอุ่นเดินแยกมาหาปาว
0 z' i% e* z: v3 C2 |( W' m# z6 t& B+ p, W; l( U8 U( P: W/ ^6 B* k
, Q% |: f% w$ ?. Q" [& A5 O4 R( g“ผมเก็บร้านเสร็จแล้วยังไงขอตัวกลับก่อนนะครับ”ปาวยกมือไหว้ลา
& B4 N0 ]6 ]/ b) ?4 j# F
1 s9 h) c/ G& U8 v7 L* [
. {' [3 X E: ^- S“กลับดีๆนะ” เทศกาลด้วยรถก็เยอะ ผมล่ะเป็นห่วงจริงๆ
) c2 z- f8 e7 `$ u0 c1 [6 S b/ K
5 Z$ z! A2 g' w. J& n& |( q
1 h: w- `0 d0 |. t2 ]6 A9 i8 R“เดี๋ยวก่อน” ปาวที่กำลังจะเดินออกไปหยุดกับเสียงทุ้มขรึมหันมามองอย่างหวาดๆ มาทำงานก็ได้หลายเดือนปาวก็ยังไม่ชินกับท่าทางน้ำเสียงนิ่งๆของใหญ่สักที
& }3 `& Z$ ?; [6 I A, P' f. k; x, {4 B: N+ t! l( D
! Y+ O* B9 {' D; C* C! G9 |9 u
แล้วนายหมาตูบก็ไม่ยอมพูดอะไรนอกจากคว้ามือผมเดินเข้าไปในห้องทำงานผมเลยกวักมือเรียกปาวให้เดินตามมาด้วย2 S* `' k' c) ~$ [
! U% y* d) h' y. M- r, ^& P
9 k% z7 B" d1 g4 _/ L9 G
“ครับ??” อย่าว่าแต่ปาวมันงงเลย ผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดีๆก็มายื่นซองน้ำตาลให้ ให้ผมเดาน่าจะเป็นซองเงิน9 A% j/ u* H6 ~0 X$ Z3 W
/ b$ k* Z( _* q+ n: @
, X- V! }" f% D$ j7 Z7 w
“พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานนะ”# w' C) O4 b. t/ J
7 a0 N7 K) V4 ~$ x4 e9 z0 o4 \) o( p s4 V1 l4 R
ห๊ะ!!! G0 a0 S8 d2 m" N, G, R% b% U p8 t6 a
: l. ? i4 }' d) ] C( q. x
$ o1 ^. I7 |9 `1 [2 U- n5 B" j9 dผมหันไปมองหน้าคนพูดทันที ส่วนปาวก็หน้าเหวอตัวซีดไปแล้ว
3 l% z' L8 [9 O `1 t3 a* e3 d, O7 g4 _' v/ C/ i& s4 `
; W" \# Y; | T6 k" O6 k% R“คะคุณใหญ่จะไล่ผมออกเหรอ...”- P1 w: j5 l5 ~- W7 H2 R
* @/ \. t+ S, w- J7 [" h# a0 M8 M9 z7 D+ J8 L/ K, y( C8 |
“เปล่าให้หยุดวันนึง”
! q' n' a3 V! o4 ^. y$ ?' j: C' [$ X5 U. k& P3 u, Q
- V) `9 H2 @6 j
ฟู่วววว
* G; X8 H1 J( F2 S/ @/ p: E% t+ u" S6 [( n. w
# R/ E: b* G; f! \5 b- x
ผมได้ยินเสียงถอนหายใจของปาวแรงมาก อย่างว่าเด็กมันต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน ทำงานแบบพาร์ทไทม์แต่ได้เงินเท่าพนักงานประจำใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ เป็นผมเองที่ขอให้ใหญ่ช่วยเหลือ
: G7 t, R# D6 l" m. e# h" P C7 w. e6 @
2 }% M: M5 }( q, Z+ i! Q
“คุณใหญ่จะให้ผมหยุดเหรอครับ”
- T% I& z# e1 Z
, N$ L, d' A* I& L
5 ?% ^ i+ L; l( H( q6 |ใหญ่พยักหน้า2 s! [" z6 f+ \% n Z
8 m5 ^% ]! q1 _2 O
& L1 m- z: ~' v6 x8 a“แต่งานที่ร้านยุ่งมาก”" n; b+ A a* J4 F, r
5 P- i' W5 B% s- r+ b4 j
0 L5 ]' O5 A3 i8 W6 ]/ d; c
“ให้หยุดก็หยุดไปเถอะ”
0 G1 L; @% a8 Q6 M& c
; c) Y8 }1 T- t! M: a. R; t8 _1 t! h: {/ y* j
“คะครับ”$ J4 R2 z1 d/ T$ r
- T" n# C1 e1 n6 S
2 e/ H: B* m, I: |: T2 u$ r/ z5 k# }! E
ผมแทบจะหลุดขำปาวมันคงคิดว่าใหญ่รำคาญเริ่มหงุดหงิด มีแค่ผมที่รู้ว่าใหญ่หมายความว่า ‘อยากให้ปาวได้พักผ่อนหลังจากที่ทุ่มเทช่วยเหลืองานที่ร้านมาอย่างเหน็ดเหนื่อย’ แต่เพราะเป็นคนพูดไม่เก่ง แสดงอารมณ์ไม่เป็นมันเลยออกมาดูห้วนๆจนพาลให้คนอื่นเขากลัวไปหมด
* f" f+ y! X/ A" l4 S% M. s) I3 U H' ]- ~
2 X b2 t0 B9 n7 m7 Lพอปาวกลับไปแล้ว ใหญ่ก็ตรวจดูความเรียบร้อยที่ร้านก่อนกลับบ้านกัน นี่ก็ปาเข้าไปตีหนึ่งกว่าแล้วระหว่างทางผมก็ถามใหญ่อย่างอดสงสัยไม่ได้
6 t( C! }8 X, S3 I$ Q* Z
9 e3 p. V5 h. d/ S' f1 t$ n* G2 g3 T: H7 {& b
“ทำไมให้ปาวลาล่ะพรุ่งนี้เชฟกุ้งกับพนักงานคนอื่นๆยังไม่มาทำงานไม่ใช่เหรอ”
6 j+ L7 n; Q4 ]9 ]& ~/ K- e; A6 r3 q& J# }& R) n
+ w7 w8 v" H# l$ ?
“ผมไปได้ยินปาวคุยโทรศัพท์ที่หลังร้านน่ะ แม่คงโทรแม่...เห็นบอกว่าคงกลับไปหาไม่ได้ติดงาน...” พูดแค่นี้ผมก็เข้าใจแล้ว ผมยิ้มกว้างก่อนจะห้ามใจไม่ไหวที่จะชะโงกหน้าไปหอมแก้มคนตัวโตท่าทางหยาบกระด้างแต่จิตใจละเอียดอ่อน
" [' ~0 I9 ]# `" g
7 g* X0 Y0 F* U- y9 T& Q2 ]5 L; l/ U+ O# g o& ^
“น่ารัก”" _: E5 y5 H, i9 `
( p/ _# z. F3 B6 m; A' U% X
4 M2 k0 d T; Y1 l |) h, F" S# I+ L: iผมรู้สึกเหมือนรถกระตุกไปชั่ววินาทีเมื่อผมเอ่ยชมพร้อมทั้งนายหมาตูบที่แก้มมีเลือดฝาดฝ่าความมืดขึ้นมาฮ่าๆ น่ารักจริงๆ
}; }- K0 {$ b N6 A% u - i# n/ B8 B$ x( {
( z, I" c4 ^, F6 M1 `
…………………………………………………………….
: {; F% N" c- |& Z) \/ M/ M1 ]9 e5 r+ E6 S, A
/ B0 Z0 f; q2 D4 s- k; a/ k“เอ๊ะรถพี่เมตรนี่” เมื่อมาถึงบ้านผมก็เจอกับรถคันคุ้นตาจอดติดเครื่องอยู่หน้าบ้านผมลงจากรถและเดินเข้าไปเคาะกระจก
# x$ S* y6 N, `# D% C
3 l/ `# F" C' w Y- n6 T: z2 g! ^
ก๊อก ก๊อก
( d }* c# P5 C+ q7 S: I: s8 f/ e) S/ S8 C4 }' y, O
1 j, k1 T' |* y“พี่เมตร”
: c0 j1 ^" t2 h; r" H) k# l7 `' G
/ q, {1 U! t1 q# M2 u4 v3 U# l8 y5 b' `0 g" @$ r. u& z
คนข้างในรถขยับตัวยุกยิกก่อนลดกระจกลง
+ D; N. j4 s# Z K
& D, ~5 o6 x1 M6 z, Z; x
8 \7 S! o1 N1 T" u$ p2 t“อ้าว กลับมาแล้วเหรอ” พี่เมตรลุกขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือก่อนมองเลยไปข้างหลังที่ใหญ่กำลังเดินมาหลังจากเอารถไปจอดเก็บแล้ว “ทำไมเพิ่งกลับวะ” พูดกับใหญ่ไม่เพราะตลอดๆ
6 v9 e& ]0 i! ]: ]9 m# q3 ^4 R: L/ ^2 c1 n1 R
+ l" j9 C3 Z0 ~4 @- z- O. `* u7 O“เข้าบ้านก่อนพี่” พี่เมตรพยักหน้าตามคำบอกของใหญ่ไอ้ท่าทีเหมือนจะตีกันเมื่อกี้คืออะไร
% u) C. a# B/ Y6 a* O: m4 [/ M- K7 k: r6 D
+ V/ ]) i6 ~: @' g2 U4 h
พอเข้ามานั่งกันในห้องรับแขกเหมือนนายหมาตูบจะเดาใจพี่เมตรออกว่าคงมีเรื่องไม่สบายใจบางอย่างไม่อย่างนั้นคงไม่มาจอดรถรอดึกๆดื่นๆ ไม่สินี่ก็เข้าเช้าวันใหม่แล้วไม่ยอมกลับบ้านกลับช่องของตัวเอง ใหญ่เลยเดินไปหยิบเบียร์มายื่นให้หนึ่งกระป๋องถือไว้เองหนึ่งกระป๋อง
7 {7 {% g" z+ U: R" h+ X$ c+ l
. C) m. g7 a K" r% K6 y
: R% S g: ^% X7 m6 `; r! tพี่เมตรก็ไม่มีขัดรับมาเปิดฝากระดกอึกๆทันที
+ r' I8 }# U# R- T% ?4 |8 a( @% n& |' d
0 [- ~6 j/ k x
“เบาๆพี่” ผมคว้าข้อมือพี่ชายไว้ ส่วนใหญ่เพียงแค่นั่งดื่มเป็นเพื่อนเงียบๆ5 c. S5 Y0 X: D0 e
& X. _: ^) d8 f4 C* x- n
* P5 S/ a+ N& G+ z. A; K1 \; N1 `
“ทะเลาะกับพี่หญิงมาเหรอ” พี่เมตรกับพี่หญิงยังไม่ถึงขั้นคบกันเป็นแฟน แต่ก็เป็นผู้หญิงที่สองเดือนมานี้พี่เมตรตามจีบอยู่และเป็นผู้หญิงคนแรกที่พี่เมตรจริงจังด้วย3 B' ^1 a0 E9 q& \* q: f* e( k; @
6 u0 r! F; \ A7 h
1 Q# O9 r0 ]5 P4 w, \
“มีเรื่องผิดใจกันนิดหน่อย”+ _$ s0 p3 ]0 r
+ N" h2 r& K0 a5 H
( [' ]" C% Q; W7 o“เรื่องผู้หญิงอีกสิ” ผมสวนทันที เลยเจอพี่เมตรมองหน้าแล้วขยี้หัวอย่างหมั่นไส้$ Z; h/ _: c2 H1 S, o) J7 ?( a1 i' s% T
% ^1 f8 Z+ r! ~4 G% v# |: b5 H0 r8 T/ ^5 P3 ]# p+ B) F V/ q2 L
“รู้ดีอดีตทั้งนั้นเหอะ”
E7 ]& ?7 _! L: c" T/ o/ }% j. Z- E$ A6 W' \' i3 a1 m
. N9 l) d; h+ W R“ก็เหมือนกันหมด” ผมบัดมือออก
3 X$ {7 H9 B4 J8 Q0 S
: ^; {, O" z- ~) ?8 k, ?' @1 c: D8 }! E3 T
“แค่กๆ” ส่วนใหญ่ก็สำลักเชียว ชิ
$ j& U6 C( ~4 ^# X. w2 ]# Z; d
% [; m; p( b9 g# P) S+ }$ Y# x" X \' ?6 v; E9 P0 Y
“เป็นเด็กเป็นเล็กไปนอนไป” นั่นไง รู้ทันเข้าหน่อยก็ไล่ให้ไปนอน
% f9 D$ d; S/ h x
$ P* l- b& m4 C
7 l% v' Q2 z; k* @- O# B' a“แล้วพี่มาทำไม”$ `; P- D; \5 j- R8 b- d- r
4 p) f/ K1 J& [1 K
/ R) c9 b; q' z& B8 b2 Z2 v- _“มาหาเพื่อนดื่ม” พี่เมตรชำเลืองมองไปทางใหญ่
! Y. h6 v2 V$ b1 |$ m
: `/ [: E! o' v& c l
' z7 L! n1 T, l8 g6 M0 C5 c4 h“แต่พรุ่งนี้ใหญ่ต้องเข้าบริษัทแต่เช้าไหนตอนบ่ายจะต้องเข้าร้านอีก” ถ้าให้ใหญ่มานั่งดื่มกับพี่เมตรพรุ่งนี้เป็นผีดิบแทนหมาตูบแน่1 X( R1 k1 B0 T, D4 Y6 X# X
5 c, d: }% u8 D$ H, E6 i& v
+ H% U F e4 x0 {: Q8 c“มึงไม่ไหว??” พี่เมตรก็นิสัยเสียว่ะถ้าผมลูกคนเล็กที่แสนเอาแต่ใจ พี่เมตรก็เป็นพี่ชายคนโตแสนบ้าอำนาจ!( \1 \4 y/ b B- r- h
. k4 }0 w4 o2 I! `5 n2 }7 r: d) S
8 S' ], M; t6 n, l- W
“เดี๋ยวผมมาพี่ดื่มไปก่อนแล้วกัน” เข้าขากันได้ดีเหลือเกิน นายหมาตูบบ้า!ไม่ต้องทำมาเป็นประคองเลย. F2 b9 s* s5 _5 \
0 D2 K, [) R3 X1 Q$ l2 K' q% G% z2 l8 c+ A& u
พอเข้ามาในห้องนอนผมก็กระแทกตัวลงบนเตียงอย่างให้รู้ว่ากำลังไม่พอใจอย่างแรง+ `6 g" H% e5 L$ w; s, W
" p4 t' c7 s) ^7 w. n
; I( b% }( F" j- L“ไม่น่าเชื่อเนอะว่าจะเคยเกือบฆ่ากันตาย” ผมประชดประชันใส่ แผลเป็นยังจารึกอยู่บนตัวแท้ๆแล้วดูตอนนี้สิซี้กันจนผมนึกหมั่นไส้- ]* [ K0 l( S& E: `
: N; r0 @, @0 D* P4 e% b! v/ x! {# C3 A% e
ใหญ่ไม่เถียงไม่แย้งเพียงแค่นั่งลงข้างๆเข้ามากอดและวางคางลงบนไหล่พลางลูบต้นแขนผมเบาๆ
; N- g1 o- Z3 a0 U ~
/ D( U/ x4 Z V5 T) f4 R/ M7 ~' f$ R
“พี่คุณเขามีปัญหาอยู่”
0 }. D9 [( E2 p8 p1 g& ]- B
( ~- k; Q- S0 C' ~
+ m: W3 c3 W/ O“ก็เห็นดื่มกันได้ตลอดดีใจ เสียใจ กลุ้มใจ เมื่อวันก่อนก็เพิ่งมาชวนดื่มไป” เอาเข้าจริงๆพี่เมตรก็ไม่ได้เครียดขนาดนั้นหรอกเพราะพี่หญิงเท่าที่ผมรู้จักก็เป็นผู้หญิงที่มีเหตุผลพอ แล้วคนใจร้อนอย่างพี่เมตรน่ะเหรอ ถ้าเป็นเรื่องที่รบกวนจิตใจจริงๆไม่มานั่งดื่มชิวๆอยู่อย่างนี้หรอก ป่านนี้บุกถึงบ้านสาวเจ้าแล้ว อ้างมากกว่าเหอะ
. A: Q0 R) b& n5 V5 s- J
, S! U3 _7 b' ~3 Y% @% z. ^3 c/ H o
ฟอด!!
+ I/ I2 i. U% G, t3 u9 Y" q( Y0 d" X& m+ Q
3 Z# d6 B. P% i+ W% P# T
“ไม่ต้องมาอ้อนเลย” ผมเบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากอุ่นที่เข้ามาหอมอ้อนใจเริ่มอ่อนไปแล้วสามสิบเปอร์เซ็นต์/ @7 j; W0 F5 [; b9 u8 Q" ~
9 }! J" ^; e# R" H
# X& i- n2 }8 N5 O# t- ~จุ๊บ
2 N9 p1 D# `# |. Z1 i& j1 `
, K- l: m0 E4 Z$ L7 D; R6 @
4 h! t$ Q8 M x+ U- l; S“เอ๊ะ” คราวนี้มาจุ๊บหน้าผาก
4 a) j8 g' ]+ Q8 m" i
' M" G* X0 B+ T6 b$ e' K
" W# y" W9 j' `5 Rจุ๊บ!! h# }; o: f9 g8 q1 x7 P
6 ?# _ Z3 C0 ]: y+ ?( L
' C* e9 }- [6 g3 O5 r Q“อื้อ! ก็ได้ๆห้ามเกินตีสามนะ”
1 ]3 Y9 W, i7 z
; n* Q4 p5 }# B3 R5 n0 z m0 P6 k
9 ]) t/ @" Z+ w' Xต้านทานไม่ไหวก็ตรงจุ๊บปากนี่แหละ!
! p2 `3 S9 c0 P9 ^) h* n t- q' F1 P# S+ Z# ` n) M
2 C& B, k$ g+ `6 |6 C7 n' |
“ขอบคุณครับ”
/ s9 t1 |! O8 v0 Q8 N$ G' W
& V) L8 _% o! m z
4 k. N- t/ [6 ]% q! aสุดท้ายผมก็ต้องยอมแพ้ ใหญ่ยิ้มบางแล้วโน้มตัวลงมาจรดริมฝีปากบนขมับผมแช่ไว้นานหลายนาทีอย่างขอบคุณ ผมได้โอกาสเลยประกบมือเข้าที่สองแก้มสากก่อนจับมาจ้องตากันตรงๆ
" B( V* W+ b# T5 H
6 a6 t. r) O2 w* x
V$ v3 A8 {5 y" v+ ^% u' e. k. _+ s“จำที่ตกลงกันได้ใช่ไหมครับอยากไปนอนเล่นที่หาดสักสองสามคืนไหม??”( s; j' a# S" p* d: n; t
! ?: s0 D) m+ G; P, j+ F9 X( C2 F; q* E( Y
“ตีสามขึ้นมานอนเลย” ไม่ต้องมาทำเป็นยกมือสองข้างยอมแพ้เลยแต่ก่อนที่ใหญ่จะผละออกจากห้องไปผมก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี3 r- R9 [( _# q9 I& ~7 f9 }' G
( D8 M2 ], t; X- G
. s2 o8 U4 q, `- J$ s- u
“ฝากพี่เมตรด้วยนะใหญ่”
# @6 `7 e6 m" E e
8 Y$ I; n) d- T8 p; x6 n
0 T/ y8 j9 M+ k: O+ }6 mใหญ่พยักหน้าก่อนก้มลงมาจูบหน้าผากผมอีกครั้ง
. k" Q5 @0 g) b' b; C; R- H
+ _/ l* p8 x; M, k3 v' y) i" k0 _% F" x0 f* m0 P* w5 K6 x
“อาบน้ำนอนนะดึกมากแล้ว”+ ]& y. N$ O0 P
9 G# @* d/ Y; A4 u ~/ c
! E* p0 F+ n# ^3 B…………………………………………….
2 s& P+ J" }# x9 I( e+ v# v7 D: y+ e6 b! b4 V- F
' F s1 T4 p! K) rไม่รู้ว่าเมื่อคืนดื่มกันไปหนักแค่ไหน ปรึกษากันไปถึงกี่โมง แต่ตอนตีสี่ผมสะดุ้งตัวตื่นมานายหมาตูบก็มานอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆแล้ว ส่วนพี่เมตรผมลงมาด้านล่างตอนแปดโมงเช้าก็ยังเห็นท่านรองฯประธานบริษัทนอนแอ้งแม้งหมดสภาพอยู่บนโซฟาห้องรับแขก& h$ K; o- Z! G5 }
9 n' P8 h4 O- V* v y; ?% `( X% R
( v# B6 h( f' T, H# \/ d
ผมต้องเข้าไปปลุกไปลากมาอาบน้ำเพื่อไปทำงานส่วนใหญ่ดีที่อึดและถึกเลยยังสามารถลุกมาทำงานได้ปกติ
# p F8 ^0 t& E+ p7 b
3 k" V) w5 U. O
, K7 C8 G/ i* j' O# |7 i) ?“นี่มัน...” วันนี้ผมเข้ามาถึงร้านช้ากว่าใหญ่เพราะต้องอยู่ประชุมเรื่องแบบโฆษณาสินค้า พอเปิดประตูร้านเข้ามาก็ต้องแปลกใจกับลูกค้าจำนวนมากมายที่อัดแน่นอยู่ภายในร้าน ไมใช่สิ...
0 h& b6 T- o, A- K, t( i$ J
" |+ I) ? A6 T- }# s% s0 L r0 A1 {, |& {3 g3 r% s( J
“สุขสันต์วันลอยกระทงครับ อาจจะเลยวันจริงไปวันนึงแต่มันคงไม่สายไป” คนตัวโตที่โผล่มายืนด้านหลังผมเมื่อไหร่ก็ไม่รู้โน้มตัวลงมากระซิบให้ผมยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่
6 g' q) L1 a1 u$ X* f2 C. [
7 M! t& I' R2 i+ J' Z: e* _4 r( \: Z* V* {
“นะนี่มันอะไรกัน”2 u& t+ v2 k4 ^4 ^$ s0 e
9 `! M2 N l5 L$ b1 ?" q' Z
/ z% w* H8 F7 ^9 I“คุณไม่ได้อ่านป้ายหน้าร้านเหรอ” % q7 o+ V5 X7 x9 Q& }. o7 X4 ^; `
( G# u y+ }8 ] I7 J+ ~. C4 Y6 a' E( l2 v! m* C: Y
มะไม่...ผมไม่ทันสังเกตเพราะรีบจะเข้ามาช่วยใหญ่จัดร้านด้วยเห็นว่าวันนี้ปาวก็หยุด คนอื่นๆก็ยังไม่หมดวันลากลัวว่าเขาจะไม่มีคนช่วยแต่นี่...( v0 r5 X0 p- I
$ I- c% o4 Z1 B; q! i
8 R- E7 g3 {* V/ M: I+ rผมรีบวิ่งออกไปหน้าร้านอีกครั้งทันที ก่อนเจอเข้ากับป้ายไวนิลสี่เหลี่ยมผืนผ้าอันใหญ่สะดุดตาที่ทำให้ผมกลั้นยิ้มและกลั้นน้ำตาแห่งความตื้นตันใจไว้ไม่อยู่
& a% Z N) i, L# l8 Y9 J- t) p+ R. f9 |5 C" S6 }" A/ x" G
9 d! \3 F" \+ o9 t z/ D# C
‘ด่วน! โปรโมชั่นพิเศษเฉพาะวันนี้...เพียงแค่คุณเป็นคนที่ไม่มีบ้านไม่มีเงิน ไม่มีกิน คุณก็สามารถเข้ามาทานอาหารที่ร้านได้ฟรีไม่อั้นทุกเมนู พร้อมกิจกรรมลอยกระทงร่วมกันโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น ตั้งแต่สี่โมงเย็นเป็นต้นไป’5 o X5 L: }4 A' D
; }8 ~8 g% H j3 X& @; m/ t O$ \; k+ ]4 U
“ห้ะๆ มีคนเชื่อใหญ่เข้ามากินด้วยเหรอ” ผมถามแม้จะเห็นผู้คนยากไร้มากมายอยู่ในร้านก็ตาม ใหญ่เข้ามาสวมกอดทางด้านหลังพลางเอ่ยด้วยเสียงทุ้มนิ่งที่ใครอาจจะมองว่าเย็นชาแต่สำหรับผมมันช่างซึมลึกเข้าไปถึงหัวใจให้อุ่นซ่านเหลือเกิน# O& D# w' q2 S D" }$ D, a( W
: X; @3 @, Z+ s6 U% o+ b4 H
) _* X) i' v2 v: X: l. b9 ~* W
“ผมให้ปาวช่วยแจกใบปลิวมาหลายวันแล้ววันนี้ก็มาด้อมๆมองๆไม่มีใครกล้าเข้ามาคงกลัวถูกหลอกผมเลยมาต้อนรับพวกเขาด้วยตัวเอง”! [- g0 ]* W5 Y
5 Z5 |0 e$ B- M- e& m8 W( A
& q: x0 M. E/ \7 t9 dผมไม่สามารถกลั้นยิ้มและน้ำตาไว้ได้อีกแล้วนอกจากหมุนตัวไปสวมกอดคนที่รู้ใจผมไว้ให้แน่นที่สุดอย่างซาบซึ้งใจ6 D- R, h; y' V/ O% ]& o3 x
$ t$ T4 ]! u+ n! f2 N
7 x9 v7 l, t* |2 B+ K
“เมื่อคืนผมอาจจะผิดนัดคุณแต่คืนนี้เรามาลอยกระทงด้วยกันนะ ลอยพร้อมๆกับพวกเขา”: w! W: w* Y) L. H( J; F/ e! ~' W
( r: _) |+ T5 J; W1 l7 [& k+ R: P& X- D1 t8 O0 Q! l4 v
“อืม”! x5 G' f7 [- i
/ |" Z! I% b1 k& Q7 \, d
8 p7 K: K3 L! W3 |! Fผมเชื่อว่าภาพความสุขของทุกคนในค่ำคืนนี้มันจะประทับอยู่ในหัวใจผมไปอีกเนิ่นนาน ภาพของคนหลายสิบคนที่แต่งตัวมอซอทั้งที่มันอาจเป็นชุดที่ดีที่สุดของพวกเขาแล้วกำลังนั่งรับประทานอาหารในร้านหรูที่แม้ใหญ่จะบอกว่าสั่งเมนูอะไรก็ได้ แต่ก็แทบไม่มีใครจะกล้าสั่งเลย ซึ่งใหญ่รู้ถึงจุดนี้ดี...เขาเลยจัดการทำอาหารขึ้นชื่อของร้านแทบทุกเมนูเป็นหม้อใหญ่ๆถาดใหญ่ๆไว้ให้ตักกินกันเองแบบบุฟเฟต์ * R! n: L5 S# D+ E2 i
! c) J8 F1 T; }" d# a, d2 | @0 ^' {
$ y6 w; p$ R1 T9 y& [* i5 e% eท่าทีทุกคนดูเงอะงะ มีแย่งกันบ้าง แต่พอใหญ่บอกว่าให้เข้าแถวดีๆไม่ต้องกลัวถ้าไม่พอเขาจะทำเพิ่มให้อีกเรื่อยๆ เพียงเท่านั้นทุกคนก็พร้อมใจกันเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ...เริ่มช่วยกันตักอาหาร...แบ่งปัน...นั่งร่วมโต๊ะ...พูดคุย...แม่คนหนึ่งป้อนข้าวลูกด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นลูกตัวเองได้อิ่มท้อง...ชายชราที่เดินลำบากให้อีกคนเข้าไปช่วยประคองพร้อมตักอาหารให้...มันเป็นสายพานน้ำใจ ที่เพียงแค่เราเป็นผู้เริ่มต้นที่จะให้มันก็จะหลั่งไหลถ่ายทอดกันต่อไป...
' k: g6 e! M2 E @+ m! o" T; f7 s W
/ ~" z. L9 h& xจานชามลวดลายสวยสด ช้อนส้อมอย่างดี หรือแม้แต่แก้วใสทรงสูงที่ดูช่างขัดตาพิกลเมื่อมันถูกหยิบใช้ด้วยบุคคลเหล่านี้ แต่ทำไมกันนะในความรู้สึกของผมมันช่างดูลงตัว...เพียงแค่เรามองข้ามภาพลักษณ์ภายนอก....แล้วมองลึกไปถึงรอยยิ้มที่สะท้อนความสุข ประกายตาแสนสดใส หัวใจอันอิ่มเอม...
" w2 x& w8 h$ X0 F/ y
" l7 k [1 f* i: F( ?! }( T, r1 C/ J( V' @- V/ x
ผมอดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพความสุขเหล่านี้เอาไว้...
d3 n" _* P' B- \9 y$ D3 x' h% h/ \% w. K4 A0 ]
! n7 S4 W8 d4 q! U....ความสุขที่ได้อิ่มท้อง* }2 |. `+ {/ V7 E a+ {0 G7 N# t
2 Q* j; w d" X9 h- q/ s: W
- r3 w; u8 q/ @/ Z$ Y! o...ความสุขที่ได้ทานของอร่อย
- C0 t' j4 S3 q# |; {5 u: X) m5 u5 u3 z' g. ~; d
4 M& w( p: `7 I4 a' ?0 C: E...ความสุขที่ได้รับสิ่งเสมือนฝัน
( c5 T+ O7 O7 h: P$ j8 ~
+ E% q9 S) h1 G( W# j/ A" \& @
! F5 c, p5 ]" l. X; `6 U3 z...ความสุขที่ได้เห็นคนที่รักมีความสุข! W) X9 i# K7 s. \; `% O' L
8 M0 w0 r6 u4 `& {- c5 v6 A! z; T$ G. G
0 Z% A; l' S, h3 K$ t. b+ E6 Iจวบจนเวลาสองทุ่ม...งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา...เราร่วมกันลอยกระทงขนมปังหลากสีกัน โดยนายหมาตูบเหมารถบัสมารับคณะทั้งหมดไปลอยกระทงกันที่บึงขนาดกลางที่เพียงกระทงลอยเหนือผิวน้ำไม่ทันอึดใจปลาก็เข้ามาตอดกินกระทงของพวกเรากันอย่างเมามันส์ แต่ก็ไม่มีใครเศร้าใจเลยสักนิด...กลับกัน...มีเพียงเสียงหัวเราะดังก้องอบอวล...เพราะพวกเรารู้ดี...ว่าการเป็นผู้ให้มันรู้สึกดีแค่ไหน...5 g/ T$ @) ?/ |- ]. v0 L. s
- s. V3 D) ~4 n* B3 {3 S1 n: Y/ b4 ^! j
“ใหญ่...ขอบคุณนะวันนี้เล็กมีความสุขมากจริงๆ”
3 [% U5 h& u; b; j* E
0 i: U" {( n. Y/ V' F8 I
: r9 L; _4 J3 I- I9 U2 B2 q“ผมรู้...” ****** จบแล้วน่ะครับ ต่อไปจะนำเรื่องอะไรมาให้อ่าน ติดตามกันน่ะครับ********
' g7 u. d, t$ Q |