|
ตอนพิเศษวันลอยกระทง$ R+ |0 L% r# O
, c; u( e5 E3 s3 e$ Q9 `2 [$ F4 p p3 r
- |0 r7 V. |. S, C
“ไม่โกรธใช่ไหม” คนตัวใหญ่เข้าสวมกอดผมจากด้านหลังให้ผมที่ออกมานั่งพักขาหันไปยิ้มให้เต็มแก้ม
z; T# q0 m# p& O; T& \
I& z+ {! [9 O* |; n M
4 W% O% q' c4 G“ไม่หรอกเล็กไม่ใช่คนงี่เง่านะ”! ^* e) B. `/ ]! A6 r
; _9 K3 W* C1 I7 c( N9 q0 C
; w& z( q9 j9 ?' vฟอด
- E1 a) H0 o) i# r9 y; V! R8 w( M" n/ d0 F7 W
8 B* T- X) G n' S& d. P“ขอบคุณครับ”/ {4 a# q8 a, H4 ?- U
. w2 I! d: y: o: H' l9 L0 c: E9 Z' ^$ T, Y. p1 w- N B
แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว แค่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ ^. ?' {: a+ D ^. m# w d
7 a6 C7 \% h9 V7 {, w
+ X0 K, Z: ~: \ D8 R3 k
ใหญ่คงกังวลกลัวว่าผมจะโกรธเรื่องที่ไม่ได้พาไปลอยกระทงทั้งที่เป็นวันลอยกระทงปีแรกของเรา แต่ที่ทุกอย่างต้องผิดพลาดไปหมดเนื่องจากว่าร้านอาหารของใหญ่ขาดคนพนักงานลาหยุดพร้อมกันจนคนไม่พอ ไอ้ครั้นจะปิดร้านของก็ซื้อมาหมดแล้ว ทีแรกใหญ่ก็คิดจะปิดแต่เป็นผมที่คัดค้านเอาไว้
5 @6 H2 I* x) J8 m+ M6 e3 l1 A) L" V2 Q' e: Q; t6 q U
& u" c3 M* e" e& }
ของที่ซื้อมาก็คือเงิน ปิดร้านเท่ากับของเสียก็เหมือนกับทิ้งเงินแล้วผมจะให้เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร
2 [; }- d8 u4 M0 p* ~4 ?7 F7 r+ w5 O, N4 a+ d2 a3 Z( Y: x
0 X2 P: z# x' f& O: l* @- d
สุดท้ายแล้วในคืนพระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างขึ้น 15 ค่ำเดือน 12 เราสองคนรวมกับนายปาวพนักงานอีกหนึ่งก็หัวหมุนกับงานที่ร้าน โดยมีพ่อครัวหัวป่าคือนายหมาตูบที่ห่างหายจากการโชว์ฝีมือไปนานหลังจากจ้างเชฟฝีมือดีมาประจำที่ร้าน ส่วนผมกับน้องปาวก็ช่วยเสิร์ฟกับรับออเดอร์เรียกได้ว่าขาลากเลยล่ะครับ# g) H: {0 g3 R; g# u. i
4 @3 p% e4 F& j$ F: W2 {
- H: x& \! W$ ]9 C; f
แต่พอเห็นรอยยิ้มของเหล่าลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นที่มากันแบบคู่รักมากับเป็นกลุ่มก๊วนเพื่อนฝูง หรือยกกันมาเป็นครอบครัวก็ทำให้ผมหายเหนื่อยได้ ยิ่งถูกชมเรื่องรสชาติอาหารว่าอร่อยถูกปากผมนี่ยิ้มแก้มปริ พลังงานเหลือเฟือให้เดินเสิร์ฟทั้งคืนก็ไหว
5 b+ E2 H; e- m# B9 f2 \% P
, {3 k9 z: Q+ x6 X5 |5 A# [
/ @! W. C+ [, s0 u* ]2 Nแต่ใหญ่ก็แซวนะบอกว่าแค่ร้านเปิดเที่ยงตรงถึงสี่ทุ่มก็แย่แล้ว เพราะกว่าจะทำความสะอาดปิดร้านเสร็จก็ปาไปเที่ยงคืน เรียกได้ว่าเดินขาลากกลับบ้านคลานขึ้นเตียงกันเลยทีเดียว4 K+ z% J$ G* O Q, F+ Y
. ^8 J0 G( x; b# C0 T# _# y
$ H, y! @/ Y, G2 s3 u) dจะดีหน่อยที่กลับบ้านมาหลังจากอาบน้ำเสร็จเตรียมตัวจะเข้านอน จะมีหมอนวดตัวใหญ่เอากะละมังใส่น้ำอุ่นมาแช่เท้าพร้อมบีบนวดให้รู้สึกผ่อนคลาย แม้ผมจะบอกว่าไม่ต้องเพราะใหญ่ก็เหนื่อยเหมือนกันเผลอๆอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ใหญ่ก็ไม่เคย...ที่จะละเลยหรือไม่ใส่ใจกัน...
7 I( @8 f( `1 [ Z- x! p6 Q# H, A4 |# O( o7 ?
" |( q% R: `9 r" x% Q“ไว้พรุ่งนี้ผมจะปิดร้านแล้วเราไปลอยกระทงกันนะ” ใหญ่โยกตัวผมไปมาในอ้อมกอดพลางพูดเสียงนุ่มผมยิ้มบาง ซุกหน้าลงกับแผงอกอุ่น ส่ายหน้าไปมา
$ f0 Q; I9 P1 b- I3 P' R' v' |* `
6 |6 f" f9 p& [6 ^1 A+ a; N6 ^+ J, |. H
“ไม่ต้องหรอกเสียดาย”
) T! h/ a, c8 t: n& h* h6 b% s; `' O* \- S+ g$ R* j' x
# O' t% d( P5 x6 l
“ผมไม่สนใจเงินเท่าความสุขคุณหรอก...”) B0 q1 r/ B8 \3 T7 C
8 n. S- L$ Q, u( W9 E' T" [ j ]$ ]; J
' K# _6 m. j3 @“เปล่าเล็กไม่ได้หมายถึงเรื่องเงิน”
( O/ w) n( E& B5 J: L; c3 Q7 f# U0 g! d. b4 B
1 o$ t G" w4 f, `$ q+ i“...??” ใหญ่ผละมาขมวดคิ้วจ้องหน้าให้ผมยื่นปลายนิ้วไปสัมผัสแผ่วบนแก้มสากพร้อมกับส่งยิ้มละมุนไปให้7 p: T8 }/ @ E' S7 d
8 y+ ^) C# I4 m4 w D w3 N6 T- r# N7 q$ ~& I5 M( M* f# c
“เล็กเสียดายรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ของคนที่มากินอาหารร้านเรา เล็กมีความสุขนะเวลาเดินผ่านโต๊ะต่างๆแล้วได้ฟังเรื่องเล่าว่าไปลอยกระทงกันที่ไหนมา ไปกับใคร มีอะไรน่าตื่นเต้นบ้างมันเหมือนกับเล็กได้ไปกับพวกเขาด้วย” 0 u2 j: Q: ^( d
& u' t% @; X! Q: E9 @, p1 y8 `- k5 z% P4 }6 q: l
มันเป็นเรื่องที่สำหรับบางคนอาจจะอิจฉาว่าทำไมเราไม่มีโอกาสอย่างเขาบ้าง คนบางคนที่แม้แต่เวลาว่างสิบนาทีเพื่อเจียดเวลาไปลอยกระทงกับครอบครัว เพื่อนฝูงหรือแม้แต่คนรักก็ยังไม่ได้เนื่องจากข้อจำกัดมากมายของชีวิต แต่สำหรับผมแล้ว...ความสุขหาได้รอบตัวอยู่ที่เราจะเลือกมองมุมไหนต่างหาก& n! }7 X: w1 ?8 g$ ]
& h2 N% J& Z& f8 q: b9 Q
' V: ^ g$ B$ J. j$ V“แต่ลอยกระทงครั้งแรกของเรา...”
; W! W t9 n3 |8 e' v$ F0 f( O' {- `/ p) N
, S% ` ]7 M9 {: q“เอาไว้พนักงานที่ลากลับมาทำงานเราค่อยไปก็ได้เนอะ ^^” ใหญ่เจอรอยยิ้มพิฆาตละลายใจของผมเข้าไปจะต้านทานไหวเหรอ สุดท้ายก็ต้องตามใจแถมท้ายด้วยหอมกระหม่อมอุ่นๆอีกหนึ่งที
- K+ G/ Y5 J7 w" f
$ K8 y# Z4 D* P# j' @! V' X( R% O/ U5 }! n
“คุณใหญ่...พี่เล็ก...” ผมหันไปตามเสียงก็เจอกับหนุ่มน้อยวัยสิบแปดปีพนักงานเสิร์ฟของร้านที่ขยันทำงานไม่สายไม่ลาจนเป็นที่เอ็นดูของทั้งผมและใหญ่ เพียงแค่ใหญ่ไม่แสดงออกเท่านั้น; R7 r& l. K2 m" T9 _
, g0 v8 a+ n0 p
/ b4 X( l0 A' X- J) N% k
“ว่าไงปาว” ผมผละออกจากอ้อมแขนอุ่นเดินแยกมาหาปาว {& m4 w. d) w9 o4 D
: h, _6 ? x2 o2 h0 \- @
# k. ^. C3 @& Y( v9 k4 q! R# Q( A
“ผมเก็บร้านเสร็จแล้วยังไงขอตัวกลับก่อนนะครับ”ปาวยกมือไหว้ลา
; c. `5 n) U2 V/ r7 m5 v3 O/ K
- r7 ]* d* `0 s( I d( L8 c9 ^. S8 |
“กลับดีๆนะ” เทศกาลด้วยรถก็เยอะ ผมล่ะเป็นห่วงจริงๆ3 _$ {( t0 [- \& y
3 v- o) U2 Y1 d" Y
" u8 L9 }5 j5 @ z8 N' e& T: f
“เดี๋ยวก่อน” ปาวที่กำลังจะเดินออกไปหยุดกับเสียงทุ้มขรึมหันมามองอย่างหวาดๆ มาทำงานก็ได้หลายเดือนปาวก็ยังไม่ชินกับท่าทางน้ำเสียงนิ่งๆของใหญ่สักที
# n' `; S9 M% m$ s9 w3 a, ]# j, o) [) b
?2 e: o9 F9 p1 A& g
แล้วนายหมาตูบก็ไม่ยอมพูดอะไรนอกจากคว้ามือผมเดินเข้าไปในห้องทำงานผมเลยกวักมือเรียกปาวให้เดินตามมาด้วย6 B7 x( b2 w( w, u" l
7 L8 n% A( k- R7 D7 c+ r% `* S5 u
) x1 D$ h4 I& U+ Y& P- V0 J; J“ครับ??” อย่าว่าแต่ปาวมันงงเลย ผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดีๆก็มายื่นซองน้ำตาลให้ ให้ผมเดาน่าจะเป็นซองเงิน
Z# U6 b: s& [; M3 R2 @5 o( V$ Q
% Q# {9 Y, y: K1 e' j2 ]- j, _# G/ N9 R; Q! H
“พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานนะ”+ k; R( K- W6 J# c
9 a- t% ~% K1 B# n4 i4 Z5 D q' L* H
ห๊ะ!!# f# `0 R4 v6 R5 L- H
' x" L+ y) e6 D6 t6 h' ?. D j$ s! S: r: z4 G6 [
ผมหันไปมองหน้าคนพูดทันที ส่วนปาวก็หน้าเหวอตัวซีดไปแล้ว 1 n: v+ _1 l* G% V* Y, c& H
( D1 O/ L4 R0 y+ N! p$ r. {; O3 f: e$ h' n. |: M
“คะคุณใหญ่จะไล่ผมออกเหรอ...”; r! f5 b6 Z4 d
: D4 D* t, x. a/ a# K. h, t- O5 W
7 G3 N& G: ?, r8 k$ W“เปล่าให้หยุดวันนึง”; V) F6 O' E1 U* ?. E9 q
4 K5 m% v9 D+ ^. Z
4 Q- v) ]0 C: \5 [( O
ฟู่วววว# h+ A# t4 S K
7 R2 d$ @* q; O( g) \9 P5 E
, _' H9 X# A4 Q/ f3 Gผมได้ยินเสียงถอนหายใจของปาวแรงมาก อย่างว่าเด็กมันต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน ทำงานแบบพาร์ทไทม์แต่ได้เงินเท่าพนักงานประจำใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ เป็นผมเองที่ขอให้ใหญ่ช่วยเหลือ7 I% h+ B2 o% h L2 Z6 q. s
) v5 P1 B/ D( X( x1 u$ ?/ s
" |. g" K8 A! m y$ r7 q5 P
“คุณใหญ่จะให้ผมหยุดเหรอครับ”8 d4 K' j7 [' X- l' `
6 Z6 [2 a. h2 T0 M# _
+ j/ z2 Q2 |7 E% N: _% Z
ใหญ่พยักหน้า" ~8 X- A3 |/ D; v
( L# ^1 @( }! Y. H% D
5 H1 w: A( f5 f, |2 M- d% s/ i3 Y“แต่งานที่ร้านยุ่งมาก”9 M- Y4 l; K: g
5 ~1 L. E; \' x4 l: V% _. F3 G$ d
+ K# `; H) a, F1 U4 m& ]+ G( E“ให้หยุดก็หยุดไปเถอะ”
1 v( W) O) ^/ d8 h; O! p, X6 S% ~; ]
+ D/ Q& X; G8 n8 r% t( O, C( y9 M7 a) \7 Q# b g
“คะครับ”
/ {- U, \+ B- p& N, T4 c- R( f7 W3 P/ [
" s! e9 p: C! r( i# ^: a, b& v
ผมแทบจะหลุดขำปาวมันคงคิดว่าใหญ่รำคาญเริ่มหงุดหงิด มีแค่ผมที่รู้ว่าใหญ่หมายความว่า ‘อยากให้ปาวได้พักผ่อนหลังจากที่ทุ่มเทช่วยเหลืองานที่ร้านมาอย่างเหน็ดเหนื่อย’ แต่เพราะเป็นคนพูดไม่เก่ง แสดงอารมณ์ไม่เป็นมันเลยออกมาดูห้วนๆจนพาลให้คนอื่นเขากลัวไปหมด
1 r* r- {/ ]- i+ d$ t/ F, J
) z6 S, A( }8 w2 x) E S: Y' I- r
& |; S; A$ K8 Nพอปาวกลับไปแล้ว ใหญ่ก็ตรวจดูความเรียบร้อยที่ร้านก่อนกลับบ้านกัน นี่ก็ปาเข้าไปตีหนึ่งกว่าแล้วระหว่างทางผมก็ถามใหญ่อย่างอดสงสัยไม่ได้; ]7 z/ L2 p$ X. @) X8 i
8 a; Z9 z6 m- p" r. a/ {
' G* R! b2 P( z9 a# T' _, m
“ทำไมให้ปาวลาล่ะพรุ่งนี้เชฟกุ้งกับพนักงานคนอื่นๆยังไม่มาทำงานไม่ใช่เหรอ” / b% h+ Y. k [6 D5 `
$ H! g" L1 E! c- q) p! S$ o
' \, E; f* u- X8 |+ d9 f“ผมไปได้ยินปาวคุยโทรศัพท์ที่หลังร้านน่ะ แม่คงโทรแม่...เห็นบอกว่าคงกลับไปหาไม่ได้ติดงาน...” พูดแค่นี้ผมก็เข้าใจแล้ว ผมยิ้มกว้างก่อนจะห้ามใจไม่ไหวที่จะชะโงกหน้าไปหอมแก้มคนตัวโตท่าทางหยาบกระด้างแต่จิตใจละเอียดอ่อน9 l/ f' H1 ~% n; p; w# p$ q
7 M3 s0 }+ Q8 a3 G3 M* K6 i
% M6 O+ N3 @, t M7 }/ [6 {9 I“น่ารัก”
* O8 K1 F/ O8 [/ k/ }. v+ ]+ p* g6 M' l4 z7 D% V
H$ j- O! z1 k ^) b2 Nผมรู้สึกเหมือนรถกระตุกไปชั่ววินาทีเมื่อผมเอ่ยชมพร้อมทั้งนายหมาตูบที่แก้มมีเลือดฝาดฝ่าความมืดขึ้นมาฮ่าๆ น่ารักจริงๆ
/ Y- J" b9 G2 P& b' S# M " j8 ^9 d* u. l$ h; K# L8 z
7 R' w) i5 ]/ V" {9 e
…………………………………………………………….
# P- \2 q( q# E+ ]* h
4 Q+ C: ^8 b e3 R6 n" P @' [' L# c3 v& Q1 K# b. a7 I
“เอ๊ะรถพี่เมตรนี่” เมื่อมาถึงบ้านผมก็เจอกับรถคันคุ้นตาจอดติดเครื่องอยู่หน้าบ้านผมลงจากรถและเดินเข้าไปเคาะกระจก: f$ U) w) o) r- V" O
- q+ J5 M) W, d7 n
" Q6 p. D% I9 M
ก๊อก ก๊อก
! M `! m! M9 @! l, F3 \. z: e o7 b4 e$ y1 W$ ^
; N+ I( D& B) m/ ?' G( V C“พี่เมตร”) p$ Q5 m# k, S l* T; E2 b( O
7 g* }$ o" x$ ]* H: L+ ~0 C% \
( R7 L9 ^1 K' n9 k0 P% bคนข้างในรถขยับตัวยุกยิกก่อนลดกระจกลง; G3 [( g5 @% x
9 Q; G3 X# E7 i1 @2 F6 G6 o( V( W
4 b: P3 d6 |) d+ y
“อ้าว กลับมาแล้วเหรอ” พี่เมตรลุกขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือก่อนมองเลยไปข้างหลังที่ใหญ่กำลังเดินมาหลังจากเอารถไปจอดเก็บแล้ว “ทำไมเพิ่งกลับวะ” พูดกับใหญ่ไม่เพราะตลอดๆ
' q% M" v9 a ? _& o9 L, X# D- J' S: G2 N& P
9 X" R9 Q& i4 I! o9 N1 Z) m4 U7 A8 m
“เข้าบ้านก่อนพี่” พี่เมตรพยักหน้าตามคำบอกของใหญ่ไอ้ท่าทีเหมือนจะตีกันเมื่อกี้คืออะไร, O: b, N6 s& w( l' J- W4 J2 I: S
6 q2 b/ w. l, c2 |
* f: F I$ b8 ]
พอเข้ามานั่งกันในห้องรับแขกเหมือนนายหมาตูบจะเดาใจพี่เมตรออกว่าคงมีเรื่องไม่สบายใจบางอย่างไม่อย่างนั้นคงไม่มาจอดรถรอดึกๆดื่นๆ ไม่สินี่ก็เข้าเช้าวันใหม่แล้วไม่ยอมกลับบ้านกลับช่องของตัวเอง ใหญ่เลยเดินไปหยิบเบียร์มายื่นให้หนึ่งกระป๋องถือไว้เองหนึ่งกระป๋อง8 ]' F* k8 A: X0 e
/ ~" \) Z* G9 ~
) |; z! ?- u! n0 W7 O" \. o( fพี่เมตรก็ไม่มีขัดรับมาเปิดฝากระดกอึกๆทันที
! j% I; D0 k2 J" ?: m7 n$ N7 j" R! h+ `+ e: c
5 r$ N8 q# _6 q0 b8 t“เบาๆพี่” ผมคว้าข้อมือพี่ชายไว้ ส่วนใหญ่เพียงแค่นั่งดื่มเป็นเพื่อนเงียบๆ
5 D0 R2 ~& k2 x4 T% f3 L, B
, l% Z0 x' q; C7 p- O1 ~0 p; ^2 f% Y2 A0 a7 e' x3 g$ R' c% g; C7 N, v7 Z
“ทะเลาะกับพี่หญิงมาเหรอ” พี่เมตรกับพี่หญิงยังไม่ถึงขั้นคบกันเป็นแฟน แต่ก็เป็นผู้หญิงที่สองเดือนมานี้พี่เมตรตามจีบอยู่และเป็นผู้หญิงคนแรกที่พี่เมตรจริงจังด้วย! o' E+ |/ w" u6 N
. l- Q8 R X% u
; G: b2 }2 R0 k* e6 s
“มีเรื่องผิดใจกันนิดหน่อย”0 z( \7 U6 x: S$ D
4 m% ^- i+ P$ J$ L3 O# K
" Y/ I% X4 r) T/ ?0 d2 [1 Z3 n“เรื่องผู้หญิงอีกสิ” ผมสวนทันที เลยเจอพี่เมตรมองหน้าแล้วขยี้หัวอย่างหมั่นไส้9 O0 Y @* j6 E4 M4 s4 I3 E
9 j# X ?2 e# a4 O: H
1 g. K; _ o& I2 K, U
“รู้ดีอดีตทั้งนั้นเหอะ”+ [+ A* ^, S2 l$ `. j# H- [
2 N @' W* F! Q! R, \7 l
( V7 j' K7 `$ _7 v. j( C- ]“ก็เหมือนกันหมด” ผมบัดมือออก
) @6 Q0 \7 ?6 e0 S& T0 k. T
: T' z, V2 A4 B" p. z6 W7 D/ P: w+ ?, J& i% Y5 \' ]+ ?! A5 r
“แค่กๆ” ส่วนใหญ่ก็สำลักเชียว ชิ
* w* m) b4 S. p @" \- s, G
8 o8 b3 l6 K; ` c) ~$ c7 p; g& I3 A$ g% y4 [% `! W
“เป็นเด็กเป็นเล็กไปนอนไป” นั่นไง รู้ทันเข้าหน่อยก็ไล่ให้ไปนอน& h0 [( x& w) k& I/ G; ?+ j& L
' e4 _+ v- H8 e
, X5 G8 K* X1 Z; ~& {. J& J“แล้วพี่มาทำไม”" M4 u. E: r" w. }
9 F0 {* e# O4 }2 j; i
! H$ ^, a6 Z) b9 F- }/ m+ F“มาหาเพื่อนดื่ม” พี่เมตรชำเลืองมองไปทางใหญ่# Z2 b* H# T6 M3 C; g1 k
+ `+ B ^6 X% b6 P* m+ {5 c# {" g
4 E$ m) y/ U) g! I( L3 M
“แต่พรุ่งนี้ใหญ่ต้องเข้าบริษัทแต่เช้าไหนตอนบ่ายจะต้องเข้าร้านอีก” ถ้าให้ใหญ่มานั่งดื่มกับพี่เมตรพรุ่งนี้เป็นผีดิบแทนหมาตูบแน่7 f N u+ }. Z9 v' s, Q
7 n9 \5 Y0 f, `6 q7 @7 C' |0 R- V4 i, F( P( T/ I8 P% `- X
“มึงไม่ไหว??” พี่เมตรก็นิสัยเสียว่ะถ้าผมลูกคนเล็กที่แสนเอาแต่ใจ พี่เมตรก็เป็นพี่ชายคนโตแสนบ้าอำนาจ!6 V% n5 S% c: L# q7 Q! Y$ |+ ^4 y
: K7 Y- k( {1 y6 A; q" H' K1 ^
- `0 C5 i5 ~/ b' r
“เดี๋ยวผมมาพี่ดื่มไปก่อนแล้วกัน” เข้าขากันได้ดีเหลือเกิน นายหมาตูบบ้า!ไม่ต้องทำมาเป็นประคองเลย
6 X1 A- x- h( B G; I; \5 S' m# Z) c
1 a x4 Z3 \: ~) \4 I3 {0 uพอเข้ามาในห้องนอนผมก็กระแทกตัวลงบนเตียงอย่างให้รู้ว่ากำลังไม่พอใจอย่างแรง# O" [, p; H8 u3 ?. I
& o9 b* {' r w$ S8 }. m9 U
7 r3 v! u, x- ]3 i8 \; ]“ไม่น่าเชื่อเนอะว่าจะเคยเกือบฆ่ากันตาย” ผมประชดประชันใส่ แผลเป็นยังจารึกอยู่บนตัวแท้ๆแล้วดูตอนนี้สิซี้กันจนผมนึกหมั่นไส้
8 ^. Z4 S' o: L5 @3 ]1 Z7 `2 Q4 ~
& `. e' S4 U& c/ Z" {; C3 x7 |+ @% e3 R: O1 M2 [; ~' k
ใหญ่ไม่เถียงไม่แย้งเพียงแค่นั่งลงข้างๆเข้ามากอดและวางคางลงบนไหล่พลางลูบต้นแขนผมเบาๆ+ k# |" T0 I, L3 k y
1 w3 ^/ Y$ A% }7 u
5 v6 q3 V& k7 H1 r, s' C
“พี่คุณเขามีปัญหาอยู่”' B6 B7 g% b3 T4 G
# N* J0 _9 x; a) F) o" z7 k' ~# G9 f" w
“ก็เห็นดื่มกันได้ตลอดดีใจ เสียใจ กลุ้มใจ เมื่อวันก่อนก็เพิ่งมาชวนดื่มไป” เอาเข้าจริงๆพี่เมตรก็ไม่ได้เครียดขนาดนั้นหรอกเพราะพี่หญิงเท่าที่ผมรู้จักก็เป็นผู้หญิงที่มีเหตุผลพอ แล้วคนใจร้อนอย่างพี่เมตรน่ะเหรอ ถ้าเป็นเรื่องที่รบกวนจิตใจจริงๆไม่มานั่งดื่มชิวๆอยู่อย่างนี้หรอก ป่านนี้บุกถึงบ้านสาวเจ้าแล้ว อ้างมากกว่าเหอะ2 z' H2 e7 u. W
5 J; ^4 O2 G' K; p; I/ `9 S2 J. R8 n
( m! }. K S0 aฟอด!! y+ M" A( e& t2 X9 M
1 e5 B6 a) `- S0 q) a2 i7 z3 l5 M h$ j/ A6 [" i2 T* A
“ไม่ต้องมาอ้อนเลย” ผมเบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากอุ่นที่เข้ามาหอมอ้อนใจเริ่มอ่อนไปแล้วสามสิบเปอร์เซ็นต์- M6 S0 h" i+ Q
" U, G' j" a$ Z0 r( Y! b" A5 b
' D& _1 Z/ ]9 C2 d- l7 ?+ C
จุ๊บ' A' i, z' e: W) |$ N; ~: p g- O" e: G% F
9 [0 P+ K- E3 r" _% \' l
. t5 f# V( u( B/ J: D3 D/ c3 b" Q, q
“เอ๊ะ” คราวนี้มาจุ๊บหน้าผาก1 _# S/ [) j: M1 Z
" q5 ?9 w# X, }5 Q. p/ b
: V6 o( x7 G- r) Gจุ๊บ!; ^2 x1 K6 Q3 f0 R5 ?
5 j, L( U( B0 l3 F- u) I$ y( K/ o( E: L. z' c+ A! x$ v5 j* I
“อื้อ! ก็ได้ๆห้ามเกินตีสามนะ”
& d/ Z- a2 m( j* d2 ?/ n8 x2 g4 t' }; T$ `% r" k
8 g. r* |0 R: |1 k( t
ต้านทานไม่ไหวก็ตรงจุ๊บปากนี่แหละ!, c0 L# R4 @5 d" J8 l: z
. U7 o. ^0 G% W \
! k% s- Q* Q8 ^1 U“ขอบคุณครับ”
6 W! B9 L) Y% b
! @3 ^4 D( {- h0 ]4 X6 V$ T/ D1 Q. U
สุดท้ายผมก็ต้องยอมแพ้ ใหญ่ยิ้มบางแล้วโน้มตัวลงมาจรดริมฝีปากบนขมับผมแช่ไว้นานหลายนาทีอย่างขอบคุณ ผมได้โอกาสเลยประกบมือเข้าที่สองแก้มสากก่อนจับมาจ้องตากันตรงๆ
" R' U; }2 D3 _/ r3 v" \" y- J, V: Q& L Z# |# Z, G
' t; J- `. n; y. @/ R; O“จำที่ตกลงกันได้ใช่ไหมครับอยากไปนอนเล่นที่หาดสักสองสามคืนไหม??”7 {2 V$ t( T1 M' V: {: ^
* T3 n% p' d% w
! t) J8 @" u* z- H“ตีสามขึ้นมานอนเลย” ไม่ต้องมาทำเป็นยกมือสองข้างยอมแพ้เลยแต่ก่อนที่ใหญ่จะผละออกจากห้องไปผมก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี
0 U" H; j; K0 n' S& N* h* s: E
7 g# h$ J- \9 _+ P2 S+ j. K+ ^4 q! [0 w. ] ?( S
“ฝากพี่เมตรด้วยนะใหญ่”
6 ]9 X0 S6 d, p7 J; b- |7 Y: B! I; O$ ^2 z
1 N& [4 c! c1 l2 t& A& A
ใหญ่พยักหน้าก่อนก้มลงมาจูบหน้าผากผมอีกครั้ง
- _+ Z9 o$ E2 _; P T8 j, Z% l }4 H. e: g8 ]- }' L
. e) O# k9 x0 K; b3 y9 F" f; R“อาบน้ำนอนนะดึกมากแล้ว”" H# d: Q. Q/ J* t, f: C
) P2 r+ l8 w% f" C) N( C9 K0 A
4 j! C) }) h3 G% y' S…………………………………………….
3 Q; d N' K0 O4 N* `7 O4 b5 p* Z& Z) ?3 L: T
" h9 H% U- [+ m) a7 L5 s& M" Lไม่รู้ว่าเมื่อคืนดื่มกันไปหนักแค่ไหน ปรึกษากันไปถึงกี่โมง แต่ตอนตีสี่ผมสะดุ้งตัวตื่นมานายหมาตูบก็มานอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆแล้ว ส่วนพี่เมตรผมลงมาด้านล่างตอนแปดโมงเช้าก็ยังเห็นท่านรองฯประธานบริษัทนอนแอ้งแม้งหมดสภาพอยู่บนโซฟาห้องรับแขก7 }( `6 F* @: x6 |8 v
) I7 h8 g, I# J5 [! j0 Y
' V% `! w2 w }4 W, d
ผมต้องเข้าไปปลุกไปลากมาอาบน้ำเพื่อไปทำงานส่วนใหญ่ดีที่อึดและถึกเลยยังสามารถลุกมาทำงานได้ปกติ
7 J2 H6 z( j. k v
5 }- O% W( b& x m* T
& e+ _& K% k- U5 i5 f. H“นี่มัน...” วันนี้ผมเข้ามาถึงร้านช้ากว่าใหญ่เพราะต้องอยู่ประชุมเรื่องแบบโฆษณาสินค้า พอเปิดประตูร้านเข้ามาก็ต้องแปลกใจกับลูกค้าจำนวนมากมายที่อัดแน่นอยู่ภายในร้าน ไมใช่สิ...) F; M" V9 }* A' d6 g# A# |
7 `( O; f8 Z1 Y+ e
& c* T- o5 ?3 H* q }; O* d2 ~8 ]0 K“สุขสันต์วันลอยกระทงครับ อาจจะเลยวันจริงไปวันนึงแต่มันคงไม่สายไป” คนตัวโตที่โผล่มายืนด้านหลังผมเมื่อไหร่ก็ไม่รู้โน้มตัวลงมากระซิบให้ผมยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่2 ^; K& S7 B" u2 }3 |- V
+ U' O1 D" m m; k3 ~+ ?: k' A+ M# G6 q
“นะนี่มันอะไรกัน”
9 P% m) E( \" v
6 \0 ~! S: q" e- i/ ^4 r9 k0 J8 P$ x8 s, L: x; m
“คุณไม่ได้อ่านป้ายหน้าร้านเหรอ”
- @$ i9 ?2 T' ?8 ]$ ~$ t" s6 h% L) x- G4 [3 E! `. m; `) F1 i
- X# `& K5 Z) s4 H7 sมะไม่...ผมไม่ทันสังเกตเพราะรีบจะเข้ามาช่วยใหญ่จัดร้านด้วยเห็นว่าวันนี้ปาวก็หยุด คนอื่นๆก็ยังไม่หมดวันลากลัวว่าเขาจะไม่มีคนช่วยแต่นี่...
0 H8 K7 \6 K' r& d9 [
7 @0 o2 B' \' }% m& v2 ^0 f% Q
' G- \; a: S5 fผมรีบวิ่งออกไปหน้าร้านอีกครั้งทันที ก่อนเจอเข้ากับป้ายไวนิลสี่เหลี่ยมผืนผ้าอันใหญ่สะดุดตาที่ทำให้ผมกลั้นยิ้มและกลั้นน้ำตาแห่งความตื้นตันใจไว้ไม่อยู่
# c8 ]: w4 r* H& v, Y' g( {7 g+ q9 ^5 D; J4 h5 \" e6 B* m; P
0 ~# {7 E) l: \0 N8 D, s+ A‘ด่วน! โปรโมชั่นพิเศษเฉพาะวันนี้...เพียงแค่คุณเป็นคนที่ไม่มีบ้านไม่มีเงิน ไม่มีกิน คุณก็สามารถเข้ามาทานอาหารที่ร้านได้ฟรีไม่อั้นทุกเมนู พร้อมกิจกรรมลอยกระทงร่วมกันโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น ตั้งแต่สี่โมงเย็นเป็นต้นไป’; C9 S, g, r# e
' Z- r5 ]& v L+ ~1 ~- {2 e! c) @) \% R! p$ c @
“ห้ะๆ มีคนเชื่อใหญ่เข้ามากินด้วยเหรอ” ผมถามแม้จะเห็นผู้คนยากไร้มากมายอยู่ในร้านก็ตาม ใหญ่เข้ามาสวมกอดทางด้านหลังพลางเอ่ยด้วยเสียงทุ้มนิ่งที่ใครอาจจะมองว่าเย็นชาแต่สำหรับผมมันช่างซึมลึกเข้าไปถึงหัวใจให้อุ่นซ่านเหลือเกิน8 n9 [+ ]6 o) }( J4 V/ k' V+ ]; i
3 Z' ?% s) m/ b+ `$ m. C' t2 k4 ]7 L$ Q. C a
“ผมให้ปาวช่วยแจกใบปลิวมาหลายวันแล้ววันนี้ก็มาด้อมๆมองๆไม่มีใครกล้าเข้ามาคงกลัวถูกหลอกผมเลยมาต้อนรับพวกเขาด้วยตัวเอง”* @; B C6 n$ c- f: h
. v n7 a4 Y4 e: u0 C* p# p5 D% h0 D
3 m# q9 n" i5 ?, o& V
ผมไม่สามารถกลั้นยิ้มและน้ำตาไว้ได้อีกแล้วนอกจากหมุนตัวไปสวมกอดคนที่รู้ใจผมไว้ให้แน่นที่สุดอย่างซาบซึ้งใจ
0 ]) \+ D6 C! o: g1 d* N
. l% x. b( O* m. v1 m2 ^. |* h/ ?; F* g
“เมื่อคืนผมอาจจะผิดนัดคุณแต่คืนนี้เรามาลอยกระทงด้วยกันนะ ลอยพร้อมๆกับพวกเขา”
5 b0 i% F. n: ]+ d7 i+ z# r
4 _ m8 R6 [' O% z, S+ h# Q
3 X7 O& T* J: L9 X8 v$ v o“อืม”
# I X0 N" m9 Z( t3 v) o, `* s
) i+ |- d r- A( B7 K, W
/ |! i! E8 Z, x" v8 d ]9 m( {ผมเชื่อว่าภาพความสุขของทุกคนในค่ำคืนนี้มันจะประทับอยู่ในหัวใจผมไปอีกเนิ่นนาน ภาพของคนหลายสิบคนที่แต่งตัวมอซอทั้งที่มันอาจเป็นชุดที่ดีที่สุดของพวกเขาแล้วกำลังนั่งรับประทานอาหารในร้านหรูที่แม้ใหญ่จะบอกว่าสั่งเมนูอะไรก็ได้ แต่ก็แทบไม่มีใครจะกล้าสั่งเลย ซึ่งใหญ่รู้ถึงจุดนี้ดี...เขาเลยจัดการทำอาหารขึ้นชื่อของร้านแทบทุกเมนูเป็นหม้อใหญ่ๆถาดใหญ่ๆไว้ให้ตักกินกันเองแบบบุฟเฟต์ % R# Y* Y1 F! G$ t7 B- v) w/ H
4 \- u; l6 U0 J8 G; e" I; t1 V7 ]2 @
# |- U& k g, b: Jท่าทีทุกคนดูเงอะงะ มีแย่งกันบ้าง แต่พอใหญ่บอกว่าให้เข้าแถวดีๆไม่ต้องกลัวถ้าไม่พอเขาจะทำเพิ่มให้อีกเรื่อยๆ เพียงเท่านั้นทุกคนก็พร้อมใจกันเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ...เริ่มช่วยกันตักอาหาร...แบ่งปัน...นั่งร่วมโต๊ะ...พูดคุย...แม่คนหนึ่งป้อนข้าวลูกด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นลูกตัวเองได้อิ่มท้อง...ชายชราที่เดินลำบากให้อีกคนเข้าไปช่วยประคองพร้อมตักอาหารให้...มันเป็นสายพานน้ำใจ ที่เพียงแค่เราเป็นผู้เริ่มต้นที่จะให้มันก็จะหลั่งไหลถ่ายทอดกันต่อไป.../ \3 `9 J3 z5 v1 a8 ~( r2 _
+ `+ d7 J1 [1 j+ j3 ~
, X4 H: J9 i3 O& H3 Mจานชามลวดลายสวยสด ช้อนส้อมอย่างดี หรือแม้แต่แก้วใสทรงสูงที่ดูช่างขัดตาพิกลเมื่อมันถูกหยิบใช้ด้วยบุคคลเหล่านี้ แต่ทำไมกันนะในความรู้สึกของผมมันช่างดูลงตัว...เพียงแค่เรามองข้ามภาพลักษณ์ภายนอก....แล้วมองลึกไปถึงรอยยิ้มที่สะท้อนความสุข ประกายตาแสนสดใส หัวใจอันอิ่มเอม...: H7 a! q6 v: r
2 r6 x4 m& l [+ S+ |2 s% |4 g3 F
+ V* t! U) O3 }' |ผมอดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพความสุขเหล่านี้เอาไว้...) G6 ^) e/ Q0 L( T
+ A9 C6 W& T, Y" u
7 v- y! e6 M6 Q. ?# J, z
....ความสุขที่ได้อิ่มท้อง' j# j" a, f) x
1 a W e: Q4 p# W0 a \( o" ^# G& Q
1 Y! j0 q5 A. q' _/ M7 P# O. e
...ความสุขที่ได้ทานของอร่อย
+ x1 u) d4 [) i! c- [+ m) ?/ S
% k1 u8 b- b# a" P7 b) Z
8 H7 R% X: D3 D9 A0 J0 F" p& D! o3 d...ความสุขที่ได้รับสิ่งเสมือนฝัน
+ T. D* P1 n- G" I, F! Q
/ \9 ]4 U1 D3 W6 o& k) x$ X, L0 l8 ^3 n
H7 W6 [: E% I...ความสุขที่ได้เห็นคนที่รักมีความสุข! N/ Z4 ?: {; e& ~& H% B
\8 ?" L) y; a! j" B8 S$ e+ B7 i
$ {- s1 v. T5 K9 n2 U
จวบจนเวลาสองทุ่ม...งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา...เราร่วมกันลอยกระทงขนมปังหลากสีกัน โดยนายหมาตูบเหมารถบัสมารับคณะทั้งหมดไปลอยกระทงกันที่บึงขนาดกลางที่เพียงกระทงลอยเหนือผิวน้ำไม่ทันอึดใจปลาก็เข้ามาตอดกินกระทงของพวกเรากันอย่างเมามันส์ แต่ก็ไม่มีใครเศร้าใจเลยสักนิด...กลับกัน...มีเพียงเสียงหัวเราะดังก้องอบอวล...เพราะพวกเรารู้ดี...ว่าการเป็นผู้ให้มันรู้สึกดีแค่ไหน...4 \7 _2 K; ]3 y- p# I
4 k* t, M: i [
1 j4 b) ^ P- a1 Z. b/ @“ใหญ่...ขอบคุณนะวันนี้เล็กมีความสุขมากจริงๆ”& C2 |# I) |" K
* \0 E0 C. p# a$ ~$ V4 O$ w- s) v0 A/ K- Z% ~4 ~' X
“ผมรู้...” ****** จบแล้วน่ะครับ ต่อไปจะนำเรื่องอะไรมาให้อ่าน ติดตามกันน่ะครับ********
: ^- \1 H+ z" X |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-30 16:53:24
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
สนุกมาก ไม่อยากให้จบเลย
โพสต์ 2020-4-30 21:40:53
โพสต์ 2020-4-30 22:11:21
จบแล้ว จะอ่านเรื่องสนุก ๆ แบบนี้ได้อีกไหมหนอ 
โพสต์ 2020-4-30 23:31:53
