|
เร่ร่อน13
, e8 p" L1 {1 w# j$ e: Y
3 O( k: o6 o; S$ j* @9 {3 w! y! C8 M& t" W
1 G6 Y# U3 w$ Q0 u0 a2 j- z+ U
' ^$ {. c" K: b; E! @
5 q, E+ c0 A4 c! J+ k! e
วันนี้เป็นวันเปิดร้านวันแรก! ^- M* h( Q3 v
: b! F+ L0 g4 \0 S* n5 S
& t1 R2 X2 p. Q
แบบว่า...ตื่นเต้นนนนนนน# k6 Q6 e+ I1 E$ r! [
: ~" }8 K1 J4 z
8 _- W* v( P, l. W/ r7 k! }
ผมกวาดตามองไปรอบๆบริเวณร้านอย่างตื้นตันใจ รถเข็นสีฟ้าสดใสที่มีตู้กระจกวางตั้งอยู่ ภายในตู้มีเส้นก๋วยเตี๋ยวขนาดต่างๆทั้งเส้นเล็กเส้นใหญ่ หมี่ขาวหมี่เหลืองถาดใส่เนื้อสดเนื้อเปื่อยข้างกันมีถุงลูกชิ้นวางเบียดอยู่ ชิ้นหมูแดงหั่นเป็นชิ้นเรียวยาวแขวนห้อยกับตะขอดูน่ารับประทาน
3 u+ g( k3 ~' M/ q% a
: z9 T3 v) S" J# U( q L# K- B9 J# V
ข้างๆกันในช่องกลมมีหม้อก๋วยเตี๋ยวไอควันสีขาวลอยวนรอบๆรอยปิดของฝาหม้อส่งกลิ่นหอมของน้ำซุป
* Z- G! J5 F8 u: E, c& R5 p& \6 p* Z5 v
, z" j9 D" Q: y2 ~* q6 z5 Y( O6 \4 tเหนือขึ้นไปด้านบนมีป้ายพลาสติกสีขาวติดสติ๊กเกอร์สีน้ำเงินว่า‘กินเส้น’ แขวนเด่นอยู่# I% c6 i I0 h
" s+ ^4 G$ }8 } d. |$ F Y
# m7 A/ T% V, f Eถัดไปทางด้านขวาร่างสูงใหญ่ของนายหมาตูบกำลังกางโต๊ะพับหน้าเหล็กสีแดงเป็นแถวตอนสองแถว แถวละสี่ตัว ให้ผมที่ยืนพักเหนื่อยหิ้วเก้าอี้หัวโล้นสีเดียวกันไปจัดวางตามโต๊ะที่ถูกตั้งไว้แล้ว0 _1 |2 c1 F9 Q5 n- K
' O" U+ z" R( c# T0 B
u8 ^. `' u5 G& h/ h9 T
“คุณเล็กไปทำงานเถอะเดี๋ยวสายนะ ที่เหลือผมทำเอง” ใหญ่ที่เสร็จจากการกางโต๊ะตัวสุดท้ายเดินมาแย่งเก้าอี้ก่อนบอก
. b7 s3 A7 V6 s, k7 Q, A
# P- k, ?" Q7 S# K' k3 J: O' v8 i+ u T7 p
“ก็อยากช่วย” ผมมุ่ยหน้าให้คนที่มาแย่งเก้าอี้ไปจากมือเพิ่งเจ็ดโมงสิบห้าเองเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ!! ที่ทำงานผมขับรถสิบนาทีก็ถึง!9 t& L+ z& N7 s* w
' ~0 L0 H1 a# L* j& ~& S* B
' B9 `2 s/ s' A" ~* z“เหลืออีกนิดก็เสร็จแล้ว เดี๋ยวผมทำต่อเอง คุณมาทานอาหารเช้าดีกว่าเดี๋ยวผมทำให้” ใหญ่จับไหล่สองข้างผมจากด้านหลังดันให้มานั่งบนเก้าอี้ก่อนจะเดินไปทำก๋วยเตี๋ยวกลิ่นหอมน้ำลายสอมาให้ผมหนึ่งชาม" i6 g3 z; P- r' ]8 M. s
+ _) h; ~* i2 O3 q5 m* k M6 g9 f0 u8 h! E# x0 H
“ว้าววว น่ากินจัง” ผมสูดลมหายใจให้สัมผัสกับความหอม แววตามองชามตรงหน้าอย่างวิบวับ เต้าหู้ไข่หั่นเป็นแว่นชิ้นหนากำลังดีวางเรียงอยู่บนเกี๊ยวกุ้งชิ้นพอดีคำกับหมูสับปั้นก้อนกลม ทุกอย่างลอยเด่นอยู่ในน้ำซุปสีชมพูอ่อนใส
8 w7 O" a" p/ X
$ w6 y. q$ d8 Q2 {" ~& C; I
{$ _1 f4 F, [6 K“เกี๊ยวกุ้งเต้าหู้ไข่มื้อเช้าเบาๆท้อง” ใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวตรงข้ามก่อนส่งสายตาให้ผมลองชิม
Q" D5 Y5 W' g# i9 v& S
4 [! Y# O+ W6 X# |$ P7 m) ~0 N6 I! D2 j+ }7 W
ผมตักเกี๊ยวกุ้งและก้อนหมูสับขึ้นมาในช้อนเดียวกันส่งเข้าปากก่อนตามด้วยเต้าหู้ไข่และตบท้ายด้วยการซดน้ำซุปตาม/ }3 H0 C" R4 C+ o* P
7 r5 e0 Q3 E6 F& W
# ]9 F$ `! o. i( l( a' @2 o. X
“อื้มมมม อร่อยอ่ะ ฉันไม่เคยรู้เลยนะว่ามีเมนูนี้ในโลกด้วย ทำเป็นเมนูแนะนำของร้านเลยมั้ยเหมาะเป็นอาหารเช้าอุ่นๆท้อง” ว่าแล้วก็ขออีกคำ
5 a& a4 v- s7 n0 \* c/ l3 d1 Z( [/ y8 p7 K8 U$ B
+ v9 V2 h6 y' ~: zอื้มมมมม อร่อยยยยยย; x$ L( K; Q/ O$ k
3 K( B5 O/ o* V2 g
# G) q# P% F: w5 {1 i8 {# y“ผมไม่ได้ทำขายทำให้คุณทานคนเดียว” " b( a a# ^* F; H6 E
" A2 O2 Y* U4 T1 s1 a1 }
: B2 c! q) A) g) H: @" u8 \
กึก D+ o; Q* k; \ X. t# F' Y# b
" [0 ~# H0 t. r" F1 E } t
8 D! s7 R' J! _7 q( g( o
ฟันกระทบกันช้อนดังกึกอย่างตกใจ...6 d) B! c+ ?% r' i, D0 y* r
; I9 o5 h4 u6 O" `
7 w. Y$ |, J, p2 _8 I# X. Xใหญ่ก็พูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่หัวใจไม่รักดีของผมดันกระตุกอย่างแรงจนน่าตกใจ- y; w P$ L- A
1 i7 c" w# K: g+ j i8 `6 K3 r7 U" F
% s: W3 y. c: J8 `; jทำให้ผมทานคนเดียวอย่างนั้นหรือ
- e. ?8 ` X4 X& h& U8 g% w5 k7 F# H* `/ Q7 Z
# H z! m# X2 e
จะเหมือนละครดังหลังข่าวที่เพิ่งจบไปหรือเปล่านะ...
1 W7 Q5 t. ~1 y& l9 ]: P5 Z* \' }& T6 L5 X) ^
3 o' J$ f/ R0 M& m9 M" w
...ขนมรสพิศุทธ์เพื่อกระรัตหญิงที่รักเพียงคนเดียว" m9 ]0 ]# K( e! h; h
2 }: J0 V+ o3 V; f
2 J# h" l% l3 t- q) |. S# O9 M* }
...นี่ก็...เกี๊ยวรสปุญมนัสจากนายตี๋ใหญ่
6 B, ] L+ f; C% x. A. ?/ W6 @) P+ s
0 H3 P" i5 R: L; a: l
1 y, W8 Z% q6 J: ?+ \+ n% Gฉ่า!!
* ?( @1 ]0 J7 U% H e% \! k8 p
! B2 b# T, P6 v- `% i
* W! w( t7 W( ]: K2 u) s. Sเพียงแค่คิดใบหน้าผมก็ร้อนฉ่าดั่งไฟลามทุ่ง งือบางทีผมก็มโนเพ้อพบเกินไป จนรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากภายใน T^T: A, r. H5 n7 h$ `$ l# M
; B8 c+ g6 Z# U
, H* Q% L! O" V5 v( K$ x# D“คุณเล็กอิ่มแล้วเหรอ” : m$ g( w Z) S2 v8 V- T+ t5 Q7 s9 K
1 B$ e( H- \# \2 }
( i# U! U0 B- A5 r4 c8 Q8 Kผมคงตะลึงค้างนานเกินไป จึงกระพริบตาถี่หันหน้าไปมองใบหน้าคมก่อนส่ายหน้าหวือ) g2 V! z/ c1 ?& B
( O) ^7 [! b: ]0 |/ u* a+ b8 s
5 q! Y# ]$ @! B* A4 w$ X. k
“ไม่ๆแค่รู้สึกเหมือนติดคอน่ะ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว” จากนั้นผมก็จ้วงเกี๊ยวปุญมนัสเข้าปาก ค่อยๆเคี้ยวกรุบกรับรับสัมผัสอย่างละมุนทั่วถึง รู้สึกว่าคำนี้มันอร่อยกว่าที่เคย ต้องทานให้หมด! แม้แต่น้ำซุปผมก็จะไม่ให้เหลือ!$ u3 p, t& l7 ?& Y h% c& \
* [1 \( `, m7 [ O
+ i1 _& A' |% z$ m# x
“ค่อยๆกินสิครับเลอะหมดแล้ว” ใหญ่ดึงทิชชู่จากม้วนส่งมาให้ผมยกถ้วยซดเป็นครั้งสุดท้าย เสียงก้นชามกระเบื้องกระทบโต๊ะเหล็กดังตึงสองมือยังประคองอยู่ข้างชาม แต่ใบหน้าหันข้างไปทางนายหมาตูบก่อนทำปากจู๋ ปรายตามองไปยังกระดาษชำระที่ยังคาในมือเขา
' o: I2 m9 N/ ~! l
! z8 N+ ~2 H* R: U
5 T) V1 t$ {# o“คุณเล็ก...”
5 [9 g+ B# t7 l, c/ v* u8 O3 g0 Q* O0 T
* }5 I. E/ y/ F. l' z' K“เช็ดให้หน่อย น้าๆ ดูสิๆเลอะหมดเลย” ว่าแล้วก็ส่งลิ้นเลียไปรอบๆริมฝีปาก ใหญ่หลุดยิ้มกับความมากเล่ห์ของผม สุดท้ายก็ยอมยื่นมาเช็ดรอบริมฝีปากให้อย่างเบามือ
8 l' w* s4 ~4 Z$ ^" Y. v* W' e6 z; k5 q. |) s" U% {
1 A! K9 o0 r( F4 b/ ]ผมอมยิ้มพร้อมทำปากจู๋ไปด้วยจนรู้สึกเมื่อยปากเหมือนใหญ่จะหมั่นไส้จนทนไม่ไหวจึงลงแรงบี้ทิชชู่ลงบนริมฝีปากผม
& T' [! d& K- n; D: H
1 C6 \5 ~& v- t7 E5 W- ^" j& _" N3 q& F( M! Y
ส่วนผมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี" d9 W* {! g( V) Q6 F
5 M b. }. d7 t! A) ?7 C) h0 o
" R/ U1 ?7 s$ h; A; W' E/ |1 f% k8 y
ฮะๆ ผมน่ารักล่ะซี้!!
2 f0 _/ Y( e3 S
4 b$ Y6 e8 v8 l2 A: f9 Q) z9 e
9 h8 D! D6 u2 z“ไปทำงานได้แล้วครับ” เสร็จแล้วเขาก็เอ่ยคำนี้ออกมาผมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เพิ่งจะเจ็ดโมงสี่สิบเอง
& r$ d+ D1 S# z* ] @( R
* X8 y- b& j: Z( g, T- D0 }
6 Y( [% E) z, @2 H& K) `! Z1 q0 Z“เดี๋ยวสิ ถามก่อนๆทำไมน้ำซุปมันถึงมีสีชมพูใสๆอ่ะ” ความสงสัยน่ะส่วนหนึ่งที่เหลือคือต้องการถ่วงเวลาล้วนๆ3 z# x0 _$ X6 g: |: E: b
$ s; W9 h, m+ n0 m- D3 {) g4 D9 `* l* l x; O6 V
แล้วเหมือนใหญ่จะหลงกลซะด้วยเขาระบายยิ้มอ่อนก่อนอธิบาย8 {2 c% T* e& d" A6 g% E
4 N' w# U; z: |% ]: d2 G
, b4 J' \6 c- A9 n
“ผมยีเต้าหู้ยี้ใส่ลงไปนิดนึงมันจะให้รสเค็มคนละอย่างกับน้ำปลา ให้กลิ่นหอมกว่าด้วย”% W8 Q3 V, w: p7 `. u9 S
2 y n s, Y. h3 G" F
! d' B+ o& O& [
“อืม” r7 k. Y1 W- e7 W
8 n$ Q6 [7 L4 _! v
( ]9 q+ }2 k7 d6 k7 D
“ถ้าอย่างนั้นก็ไปทำงานได้แล้วครับสายแล้ว” บู่ววววว แกล้วหลงกลนี่หว่า ไปก็ได้ ชิ7 x, K1 X+ `' T- r
* L3 c# @' S F, T4 k) m
$ n! }1 Y8 L( H) v* i“งั้นขอให้ขายดิบขายดี เที่ยงนี้จะแวะมาหานะ” เขาพยักหน้ารับ ผมเลยได้โอกาสยื่นมือตะปบไปยังแก้มทั้งสองข้างก่อนจ้องเขาด้วยสายตาดุ “อย่าเที่ยวไปมองลูกค้าสาวๆนะ”
+ k0 k/ q/ F: f0 n: P( O% B$ x2 k" G* U% ?
8 f# Z; o" B- N$ `; A. o% z/ D, v“ฮะๆ” 0 _$ m7 v/ Z' O
+ C+ m( I5 u" R) x! L4 ~. Y/ c+ \0 V
“ใหญ่...เล็กซีเรียสนะ” ผมปั้นหน้าจริงจัง
. Y0 y2 _3 W- Z: M/ v
3 t- F3 @5 H, G: e; o! {6 E) p/ n% x0 H
“ผมจะไม่ทำอีกสัญญา”
4 S- m' ?1 F2 W* ~$ A0 z2 {' j# Y2 k
, L ^' V/ S" O/ p" E% k
4 `1 t/ U, c+ X' D$ A“ต้องอย่างนี้สิน่ารักที่สุด”1 g) o8 P J& V1 P
; x1 E. Z: V0 B. A# V! H3 Z! D L7 e: ]3 ?
จุ๊บ!!2 J0 }0 Y& Z0 O3 ]1 i2 z
/ S* r+ G6 @: j& I- _+ @& i! H& V* Q& C1 R! G9 z0 O- c
“คุณเล็ก!!”
2 R7 g- e/ w) h# ?
8 y( r/ O* ~0 i. x6 g7 M. D9 S2 D1 ]& F
ผมยิ้มกว้างโน้มหน้าจูบลงบนมุมปากอย่างรวดเร็วก่อนถอนออก ใหญ่จับข้อมือทั้งสองข้างของผมดันออกอย่างตกใจ เค้นเรียกชื่อเสียงหนักพลางกวาดสายตามองซ้ายขวาอย่างเกรงว่าใครจะเห็น
4 `$ {, B/ i1 A5 I7 j/ P) ]) |- Z
$ B$ y! _4 @. s5 L# t. K0 B" E: s7 s2 f
“ฮ่าๆเที่ยงนี้เจอกันนะโชคดีน้าพ่อค้าหญ่ายยยย” ผมลอยหน้าลอยตาอวยพรอย่างอารมณ์ดีก่อนเดินผิวปากไปยังรถตัวเองที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่: H, b5 F. D" l+ v% t
' P+ z9 W, h/ g% o4 _7 L! p
/ O0 o) C6 O2 N7 B3 U) ?! A& k8 E7 iแหมะ นึกๆดูแล้ว เหมือนสามีภรรยากันเลยเนอะ ฮ้ามีความสุขจัง
( \& Q5 n3 J t j" N8 }% a% V, l5 j/ s+ X2 d; I( A2 E2 u8 b) w. o
$ f' o# N$ {. m: q; p+ h
+ {3 ]; v% X. u
4 Y7 R1 @4 C* ^$ j1 V( H0 h
, ?+ |+ v' Y! f L# {$ F6 wผมมาถึงที่ทำงานด้วยเวลาขีดเส้นตายพอดีนั่นคือแปดนาฬิกาตรงเด๊ะ ไม่ได้แวะเข้าไปดื่มกาแฟเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะทำงานเลย ชะงักเท้าชั่ววินาทีเมื่อเห็นร่างของใครบางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้อีกฝั่งของโต๊ะ ถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนก้าวมุ่งตรงไป1 e4 n0 S0 x4 M' r! z0 p8 h R
1 I5 ^( [. o9 `/ K# w+ @- B# N/ Y# l3 H+ ]$ T+ g( g
“สวัสดีครับหัวหน้า” ผมนั่งลงบนเก้าอี้พลางยกมือไหว้ ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าและอายุมากกว่าผม
+ [8 Q7 l% q7 J$ J* Z' O$ l. _* S0 G6 t) G( v9 t7 k
s; ~ x3 j7 h9 N# m
“วันนี้มาสายนะครับคุณเล็ก” ผมขมวดคิ้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู$ K% t2 N) n) n3 l' l$ |
! b9 [; j. g0 c2 x1 \' F9 f- X/ v
“ก็แปดโมงเช้าพอดีนี่ครับหรือว่าหัวหน้ามีงานด่วนจะให้ผมทำ”
, |# |/ |3 e. [' _7 R
- r( |# W w* @
2 u, ]' s& }" D“ก็ไม่ครับแต่...เรียกหัวหน้าแล้วฟังห่างเหินจัง”
5 G# n; c+ ~( W1 U. L$ q- [( L0 o( T
1 z' s: v' h$ e2 ^7 i5 w5 N* r
7 K# B# `$ U+ p( ?3 ?" Q) T“ก็หัวหน้าเป็นหัวหน้าผมจริงๆนี่ครับ”
3 k8 {/ S& w% f
" T" a: J% _) `. N1 ~! P2 r, Q3 s$ ?6 }8 o; [1 U9 s4 @4 C5 D
“เฮ้อ คุณเล็กนี่ก็แอบดื้อเอาเรื่องอยู่นะ”0 E$ t# r; j* K
! J% ~4 ~- P& T2 [1 R
9 {. g3 i6 x3 |หลังๆมานี้ผมจะเรียกเขาว่า ‘หัวหน้า’ แทน‘คุณพชร’ เพื่อรักษาระยะห่างไว้เพียงหัวหน้ากับลูกน้อง แต่เหมือนคุณพชรจะไม่เข้าใจเอาเสียเลยมื้อเที่ยงถ้าผมเลี่ยงได้ก็จะเลี่ยง แต่ส่วนมากผมจะทนใจแข็งกับลูกตื้อของเขาไม่ได้นานสุดท้ายก็ยอมใจอ่อนไปทานมื้อเที่ยงกับเขาอยู่ดี เลยต้องใช้วิธีลากไอ้ปอนด์ไปด้วย แต่มันก็เป็นเพื่อนทรยศที่ไม่ค่อยให้ความร่วมมือ ยิ่งมารู้ว่าผมพาใหญ่กลับมาอยู่ด้วยกันมันยิ่งแทบจะเอาผมใส่พานถวายตัวให้คุณพชร
& z2 {& y# c; q4 z7 m- u# j( X' D( X5 Y9 Y* F$ J6 X
: m" I& k9 A& b4 B: `7 \
เฮ้อ เกิดมาเป็นปุญมันสนี่มันเหนื่อยใจเสียจริงๆ
* F: _. } r! _# B s6 _9 i6 G8 X2 G0 a z$ c% }
$ a9 H( ]. A1 ?' b p: J) w; z3 b8 P
ไหนจะต้องคอยเลี่ยงคนหนึ่งแล้วยังต้องหาทางเข้าหาอีกคน
0 @0 }, m' e/ N' g4 t6 C3 f3 n# Q# R9 R* p1 y. N- u
" W( _1 |# L* i9 G* ~“หัวหน้าเที่ยงนี้ผมขอตัวนะครับ พอดีมีธุระ” เพราะเที่ยงนี้ผมจะไปเป็นผู้ช่วยพ่อค้าใหญ่ทั้งในทางให้กำลังใจและกำลังกาย
8 \1 ^4 d5 P1 A, F0 Q3 ?$ w6 Y* g. L+ V! i2 I6 W
3 c: D$ \* r* \2 {# _; \2 P“อ้าวงั้นเหรอครับ นานมั้ย ผมรอได้นะ”5 r0 z/ b. h( s: e
5 |# v1 K9 K j/ e/ M4 u- |- h" ?
( h, J6 f# a4 V5 Q“เอ่อก็นานอยู่ครับ คือ...ความจริงแล้ว...” บางทีผมควรจะใช้โอกาสนี้คุยกับหัวหน้าให้รู้เรื่องไปเลย
& F) I9 \# D4 `. o c
( b5 N+ H& z- K3 w9 O' [
7 t0 {9 `* k, ~6 Y# i( F: x“...” หัวหน้านิ่งรอฟังอย่างตั้งใจ$ M, R( `, E4 g' ?# w
- |/ m! h5 ?, o9 ?7 F* [4 m v9 h3 _
& v5 p; l4 `; ~0 }
“ผมคิดว่าจะไม่ไปทานมื้อเที่ยงกับหัวหน้าแล้วครับ ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน” ยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งแผ่ว เอาล่ะหวา ก็ขอให้หัวหน้าเป็นคนแยกแยะออกไม่เอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมารวมกันนะ ไม่งั้นมีหวังโดนเด้งกลับระยองไม่ทันแน่คนเล็กเอ๊ย
! y, ?; r9 N. w' w i/ w& F' b+ H- W% x) A7 J
“คุณเล็กคงไม่ได้หมายถึงจะตัดความสัมพันธ์กับผมใช่มั้ยครับ” ใบหน้าหัวหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด เอาแล้วไงคนเล็ก! q% q5 e% G* E9 d+ N+ C- M9 p
# `# V' N& ]4 T& d
' Z& X: s& X" f$ z“ถ้าหมายถึงเอ่อ ในทางพัฒนาไปเป็นแฟน ก็ใช่ครับ” ผมหลีกเลี่ยงคำว่าคนรักเพราะมันกระดากปากเกินจะพูด “ถ้าหัวหน้าไม่รังเกียจลูกน้องอย่างผม...เราก็เป็นเพื่อนกันได้นะครับ” ผมว่าต่อเมื่อบรรยากาศความกดดันเพิ่มสูงขึ้นจนมาคุเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เริ่มเมียงมองมาอย่างสอดรู้ ผมขยับตัวอย่างอึดอัดทั้งที่ความจริงน่าจะชินได้แล้วเพราะทุกครั้งที่หัวหน้ามาหาที่โต๊ะทำงานก็เรียกสายตาสนใจใคร่รู้จากคนอื่นๆได้ทุกครั้งไป% y( g/ j- x2 c8 ~: W3 N1 k
$ v3 |( S G+ u- @9 G! `6 d) R& {4 [ X( z/ G1 x3 X- `8 a
“คุณเล็กมีคนอื่นแล้วเหรอครับ”
8 K/ a& r# i$ \. q; h. B$ q* [# a O4 x5 Z5 i
6 E7 \% z0 j3 W, Z5 D/ w) j2 Mอึก เป็นคำถามที่จี้ตรงใจมากซึ่งผมก็คงทำได้แค่ตอบไปตามความจริง
' ]7 t' r) x) d! H
# z1 I g' B" c
$ T( p9 O" ^( p, s l8 }& T“ครับ”
. J/ P" c8 J$ ~* P
; f9 z% T, E6 x4 d/ y9 |0 H. e$ u; ~$ S9 u
ทันทีที่ผมพยักหน้ารับความกดอากาศสูงก็แผ่ซ่านรอบตัวจนรู้สึกหายใจลำบาก เรามาคุยเรื่องพรรค์นี้กันในที่ทำงานมีสายตาพนักงานอีกเป็นสิบ ฮืออ ให้มันได้อย่างนี้สิ
4 z8 Q. Y/ f/ w+ Q9 r( j, @
; `9 } w& _/ F0 n# M" t' m& |+ @1 [2 n& R0 K; e9 i6 o* l
ซึ่งถ้าว่ากันตามจริงแล้วคือเขาไม่ได้ผิดอะไร ไม่เคยล่วงเกิน แตะเนื้อต้องตัวหรือฉวยโอกาส มิหนำซ้ำยังเป็นสุภาพบุรุษและเฝ้ารออย่างอดทน
# `$ p5 \ p m1 `# V
) Y1 w8 J& O; i0 i- b6 b! ^8 \( V5 M
4 w' s+ e: q; L; q& w1 B( O! Qแย่ที่ตัวผมเองที่ไม่ปฏิเสธเขาอย่างเด็ดขาดทั้งที่ตัวเองก็รู้อยู่เต็มอกว่ารักใคร ให้โอกาสอย่างลมๆแล้งๆ บางทีความใจอ่อนขี้สงสารของผมก็ส่งผลเสียมากมายต่อความรู้สึกคนอื่นเหมือนกัน
# B5 @6 F4 Q/ \! ]6 \
" `" Q3 v9 ?, g" W9 f. x$ u: y
6 p# F* ?$ Z' n" X. Tติ๊ดๆ5 i- r+ r# X( J- d% `& c
+ ~3 e2 p4 E3 s0 z g% N2 k0 `$ s. P t
อีกฝ่ายจ้องมองผมนิ่งด้วยสายตาผิดหวังระคนน้อยใจก่อนถอนสายตาไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยมที่ควักออกมาจากกระเป๋ากางเกงเมื่อมันส่งเสียงร้องเตือน เขากวาดตาอ่านเสี้ยววินาทีก็ถอนหายใจยาวออกมา; c# a' O+ A. P8 G' I, O) ^
3 w; n/ \# e% g, A% V0 w& a
( z0 L( J4 T" m- [
“ผมมีประชุมกับหัวหน้าสาขาใหญ่ต้องเข้ากรุงเทพฯด่วนกลับมาเราคงต้องคุยเรื่องนี้กันอีกทีเป็นการส่วนตัว”
! i5 y+ M- S. b4 O* ?
- l% W! S- [- F$ d* @
( C, [' r5 U. ^' y! G( C# p! fครืดดดด
4 s. t4 d6 `; p* f7 r0 k% s- W3 Y& ]; a( w# m
$ I! _$ X/ w O8 v+ F
แล้วเขาก็ลุกออกไปทันทีด้วยท่าทางหัวเสีย ไม่มีแม้คำล่ำลาเหมือนที่ผ่านมาในใจผมวูบโหวงอย่างเกรงกลัว เหวยยยยย ผมคงไม่ตกงานด้วยเรื่องนี้หรอกนะผมยังไม่อยากกลับระยองตอนนี้ หันไปเห็นพี่มิ่งที่ถึงแม้จะไม่ได้ยินเรื่องที่ผมคุยกับหัวหน้าแต่ก็คงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุ จึงส่งยิ้มเจื่อนให้กำลังใจส่วนผมก็ยิ้มแหยๆกลับไป2 \- s* W, j7 ~+ Z R% B
7 C( S6 C' R; ^6 v
0 w, g3 {! t6 _3 @0 i+ I: t# R! uเอาน่าคนเล็ก สู้ๆหน่อย
' N# I. j1 a6 T3 N7 \' Z0 ~6 f( Q4 U( G3 n) I
' j8 t9 F6 J0 f% ^: i7 G- i( O
: {+ ]! D$ U6 z! ^พอถึงเวลาพักเที่ยงผมก็รวบเก็บของบนโต๊ะเพื่อเตรียมตัวไปหาใหญ่ แต่ยังไม่ทันก้าวขาลงบันไดมาชั้นล่างพี่มิ่งก็วิ่งเข้ามากอดคอชวนไปทานข้าวเที่ยงด้วยกัน 5 w! K9 k6 D9 t8 F& ]3 Z& \# t
5 w; n8 b8 g. Z- M2 Q
' L* x: ]0 [8 _3 d& O) H( L
“ผมมีธุระน่ะพี่”. y; W, V. _" c/ ~
5 H* y _0 ^4 L# S
6 K% I# @$ f- Z1 N( m“ธุระอะไรของมึง นานๆจะว่างจากคิวหัวหน้ากูอยากกินข้าวกับมึงจะแย่แล้ว เนี่ย ไอ้ปอนด์ก็ไปด้วยกัน” ผมเหลือบตามองไปด้านหลังพี่มิ่งก็เจอไอ้ปอนด์เดินตามมายักคิ้วกวนบาทาให้( @# r6 E% e0 b0 y
; y; h/ K4 ^9 E, Z3 M G2 h
" K/ }! ]' j2 v5 s* L N“วันหลังๆ”
- l9 P8 H9 n0 ]8 j6 c, @ Q) T* ^( z9 \) s7 G' y, t# W; `
0 e3 K$ s6 E. ~7 C& v“โนวๆๆ วันนี้” ผมหรี่ตามองพี่มิ่งอย่างจับผิด ทุกทีไม่เห็นเป็นคนขี้เซ้าซี้แบบนี้นี่นา
9 \" N$ Z$ y+ `) d, H0 w8 j) I# h* P ^& L
: i! ^( W9 I0 ]' Z8 h“มีไรเปล่าพี่อยากถามผมเรื่องเมื่อเช้าอ่ะดิ” สะดุ้งเชียวนะแสดงว่าผมทายถูก $ f" g+ ?3 x6 w% P) s& i+ o
/ g6 k% m. L' {' q
( C3 b0 d' d1 A7 Q- B2 w0 ?“ก็ไม่ได้จะก้าวก่ายนะเว้ยแต่ไอ้ปอนด์มันขอมา”
6 {# _" d2 t; b( T% W# \, Q3 w& h/ A" T" n d
1 C" Q# y3 I8 n8 @3 d9 W7 R& d“เฮ้ยมาโยนกันได้ไงวะพี่” ไอ้ปอนด์ส่งเสียงโวยวายทันที3 E! r' h$ v1 R; b$ T. A- E
9 q* _& a: ]1 v& ?7 L" X+ ^
/ u+ L d5 }6 S! N7 t* |“อ้าวก็จริงนี่หว่า”3 A1 l7 Z* c, P1 F' O
5 [: C( H* Q+ T- _) N6 B0 z
3 v7 Z+ o1 J- Y, e' j“พี่ก็อยากรู้เหมือนกันแหละ”- b3 G: R2 m9 `( G" j
, }7 n. i7 h4 x" R! s' R
! ]- D% N; h/ N! y: k7 t; R. x“กูไม่ได้อยากเจาะละเอียดเหมือนมึงแค่รู้ไว้ประดับหัวจะได้เดาอารมณ์หัวหน้าถูก กูต้องเข้าพบเขาทุกเช้านะเว้ย”1 u* N1 \7 }+ _7 \' @3 c
# }& b1 [+ O4 h3 n
- J) P4 t, t7 U- V6 S“นี่พี่...”9 o( C# J& g1 k: A" V
8 e5 c* r: M) A; C% c+ L* s, F; W
& P3 C3 n4 _! E d* I“พอๆทั้งคู่ไม่ต้องเถียงกัน ผมยอมแล้ว ดีเหมือนกันช่วยหาลูกค้าให้ใหญ่”2 c- M3 }! _: V3 Z5 O
, |( K+ N6 b+ N0 Y" T3 Q6 n. w/ [1 I' X$ C! N) p: O9 {0 i& E
“นี่มึงจะพากูไปกินที่...”, S4 }! V4 G! ~
. U' W3 t7 v" {% {
# g3 N J, f' s( N" ~“เออ เดี๋ยวแวะไปรับพิณด้วยพี่มิ่งเลี้ยงนะ”
8 w0 l5 I( t0 G7 ]
6 Q# Z" q9 b* x
; J/ c7 Y% w8 s, d. u4 @' Z“อ้าวซวยกูซะงั้น”3 ]# j7 c+ K) T9 {/ \, [/ c
/ ~7 A- X# Q* t/ T) ^1 ?2 c
7 {& i X& E. P8 |! W“ช่วยไม่ได้”3 Z3 h& m; s+ Q
' u, \, f. V5 A5 h' L. _; u4 v
4 [: f7 g+ J" Q! ]แล้วผมก็พลิกวิกฤติเป็นโอกาส อยากรู้กันนักก็พาไปหาเจ้าของหัวใจตัวจริงซะเลย แถมช่วยหาลูกค้าไปอุดหนุนพ่อค้ามือใหม่ได้อีกต่างหาก พวกเรามารถพี่มิ่งแวะรับพิณที่ธนาคารก่อนมายังร้าน‘กินเส้น’ ณ แอดติจูดที่สามสิบสองขอบหนองสมบุญ
! P; [5 B. o t* w9 O: m
/ S3 b) H: Q+ v( }* \
8 ^" i2 T' u$ B2 A: S: ]6 r4 }$ @“นี่มันแถวคอนโดมึงนี่” 3 o+ ^( U z# e, P( v8 Q
3 @! l$ n' U9 m/ j6 s; ?& j% w* a9 @6 U6 @
“ใช่ดิพี่ จอดๆตรงนี้เลย” ผมชี้ไปยังช่องว่างริมฟุตบาท พี่มิ่งเลี้ยวพวงมาลัยรถเข้าจอด เมื่อรถจอดสนิทผมก็เปิดประตูลงจากรถควงแขนกับพิณเดินนำไปที่ร้านทันที% E$ G# ^3 _/ P% F; Z
$ d3 [4 N/ }: \4 q
5 M9 L5 e8 ]6 M; g' j( @2 E+ I6 k5 v) n; aพิณค่อนข้างจะชื่นชอบใหญ่มากทีเดียว เหตุผลหลักคือหล่อเท่ระเบิดตรงสเปคนางทุกประการ ส่วนเหตุผลรองคือเป็นคนดีไม่ย่อท้อต่อสิ่งโชคร้ายที่เข้ามาในชีวิต เราสองคนเลยเป็นลูกคู่ที่ดีมากเวลาต้องไฟท์กับไอ้ปอนด์
; _8 N$ ]3 k9 P) |* f/ s$ s" J# [$ l
; j9 ]6 P% {6 _/ i; W5 v/ ?- ~, W9 vอากาศตอนเที่ยงค่อนข้างร้อนถึงอย่างนั้นบริเวณร้านก็ยังมีร่มเงาจากต้นก้ามปูที่แผ่กิ่งก้านข้ามกำแพงมาจากด้านในของหนอง แต่ก็ยังมีไอร้อนของดวงอาทิตย์แผ่มาโดนผิวหนังให้แสบๆคันๆ
+ {4 j z8 ?4 k4 o4 r) d+ k# q+ o9 x, @3 z9 d
' v" h: e. ^. k, ], r+ z. q
ผมพาทุกคนเดินเข้าไปนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งที่เมื่อเช้าผมกับใหญ่ช่วยกันจัด กวาดมองไปรอบร้านมีลูกค้านั่งอยู่สองโต๊ะแต่ละโต๊ะมาเป็นคู่ โต๊ะหนึ่งเป็นชายหญิงน่าจะเป็นแฟนกัน ส่วนอีกโต๊ะเป็นผู้หญิงทั้งคู่ซึ่งน่าจะเป็นเพื่อนกันส่วนโต๊ะผมมีสี่คน
1 k9 N4 y- f4 F5 }6 C3 ~6 B+ L- W% W9 Z/ Y9 E
+ [7 t( j& n P, f) Uเบนสายตามองไปยังพ่อค้าใหญ่ที่กำลังขะมักเขม้นกับการลวกเส้น เขาหันมายิ้มให้ผมแวบหนึ่งซึ่งผมก็โบกมือให้กำลังใจ ที่เลือกมานั่งโต๊ะไม่เข้าไปหาก็เพราะเห็นเขากำลังวุ่นวายอยู่ด้วยแหละ ไม่อยากกวน
% g7 M- m% _; r3 D
; P% Q) \0 H/ Z% I% j4 B+ B5 f
% ?. w R: `$ t, }กวาดตามองไปรอบร้านอีกครั้งแล้วอดจะยิ้มไม่ได้ ถึงลูกค้าจะไม่ได้แน่นขนัดดูเงียบๆด้วยซ้ำแต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี อย่างน้อยก็ยังมีลูกค้าล่ะน่า
, U5 c5 }' l$ ]4 W$ K. N
0 _( Q9 @) ?: h/ p( W5 a3 Z8 T8 _$ @& ]: m' S$ q
“เล็ก...ใหญ่หล่อมากเลยเนอะท่ายืนลวกก๋วยเตี๋ยวยังเท่”พิณที่นั่งข้างผมสะกิดแขนยิกๆพลางทำหน้าเพ้อจนไอ้ปอนด์ต้องกระแอมเรียกสติ3 I3 X6 @: ?. Z# L* _
5 B j& E" s4 V# Y( a: t6 z, w
/ M2 r, H. M: b7 Y* w
“แฮ่มสามีนั่งอยู่ตรงนี้นะ” 1 I- x, ]. y$ {9 t
; z: j1 T) K. S1 Y
% N H0 V# o* @) L
“อุ่ย นิดหน่อยน่า” พิณทำเป็นแกล้งสะดุ้งเหมือนกลัว ผมขำในลำคอกับการรับส่งมุกของสามีภรรยา คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งไอ้ปอนด์ก็ยังไม่เลิกหึงพิณสักที% J4 D; _" p1 z) Q L
" C- A$ i5 E5 `% i
) z; v6 |1 J- y! m W) c
ส่วนพี่มิ่งก็มองซ้ายมองขวาเหมือนหาใครอยู่จนผมอดถามไม่ได้
1 i, K# A4 ]0 v/ U% t. b6 l7 i" K! e
) ^3 w. m& [/ W$ u- x" J“มองไรพี่”% x1 x# I5 l+ N
( e! Y) `+ b. ^- w( Z, d0 m% T9 h4 x0 x' ?: u" I
“หากล้องเขาถ่ายหนังกันหรอวะ แต่ไม่เห็นทีมงานสักคน”/ A+ M, Q6 T/ ~2 T! W
; Y: r6 ]0 H! v
4 q8 |( i4 z3 ~9 Y) f9 I“ถ่ายหนังอะไร”% f' e8 S' d3 |- H; B
) R/ k5 @8 @" b* X0 Z6 V+ v: y1 y
$ n9 V5 Q! Z y# Z- r/ y5 K“อ้าว ก็ไอ้พ่อค้าบะหมี่นั่นไง ออร่ามาขนาดนั้นช่างไม่เข้ากับเสื้อผ้าที่ใส่ พระเอกหนังแน่ๆผิวคล้ำไปหน่อย แต่ดูดีโคตร” ผมกับพิณระเบิดขำ ส่วนไอ้ปอนด์ทำหน้าปูเลี่ยนเหมือนจะอ้วกเสียให้ได้
V4 v7 ~9 _# Z5 c
5 T/ `( n7 N: b- O* y$ R+ Y! K) s) j- o1 w& C9 u
“นั่นน่ะพ่อค้าตัวจริงเสียงจริงเลยค่ะ ญาติคนเล็กเขา” พี่มิ่งทำตาโตหันหน้ามาหาผมทันที
% g; @2 N1 F G9 P1 X2 _" S2 ~- Q& x" Z6 R. r f+ a
( e6 n/ n6 V' d" O2 T6 U
“จริงเหรอวะมึงมีญาติหล่อขนาดนี้” ผมยักไหล่
5 [& E# b% f7 z! s ^2 K- h. P2 q) r% D+ G) Z2 a. D0 N; Y
) ~* ^: `$ l3 ^% V“ความจริงเรียก ‘ว่าที่แฟน’ จะดีกว่า”
' F5 L& k( v l# j
% k" J5 _3 h0 d( v8 J7 W- ]) [8 Q7 I: Y/ n$ P' |6 i
“ห๊ะ!!” คราวนี้ตกใจยกกำลังสองยิ่งกว่าเดิมโดนสายตาประณามจากไอ้ปอนด์ด้วยแหละ มันคงอยากจะด่าว่าผมแรดเหลือกำลัง& l* a) Q; ^+ e2 v) u$ ]" |' z8 c
3 W) Z% B: u* @! ~0 V5 z0 C5 C
3 o3 q% f! R# I& K: Z“แฮ่ๆ” ผมก็เลยได้แต่ยิ้มแหยๆแล้วพระเอกของงานก็ได้เวลาออกโรง พ่อค้าในชุดกางเกงยีนตัดขาพอดีเข่ากับเสื้อกล้ามสีดำคล้องทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีกรมเดินมาหยุดยังโต๊ะที่เรานั่งกันอยู่9 U0 o$ v9 N- l6 j3 Z! y0 _
) M x7 C! |4 [, H* F8 Z$ t3 v: t- E( q$ s
“รับอะไรดีครับ” ใหญ่ถามด้วยใบหน้านิ่งเฉยจนผมหลุดขำกับลูกค้าคนอื่นทำหน้าแบบนี้มั้ยเนี่ย ลูกค้าคงคิดว่าเป็นพ่อค้ามาเฟียซะล่ะมั้ง6 Y8 E3 z- R/ j! B
. W! e; @9 V- [$ d8 F+ I
4 |. S# H9 k s( E* `8 l7 t
คงมีแต่ผมที่รู้ว่าเขาไม่ได้ตีหน้าโหดมันคือใบหน้าปกติทั่วไปของเขา
/ T2 a8 R* w3 G
' e6 @2 ~. |0 k+ _9 G+ E, {$ N$ p0 P( u
แต่ไม่ได้แล้วล่ะ ผมคงต้องเทรนให้เขาทำหน้ารับแขกมากกว่านี้ยิ้มนิดนะรับรองลูกค้าติดตรึม, p# P7 O) j k, ~
: _, V" }5 }/ d. S: h J+ g C" M
M6 C( S8 O% T. S) ^ W
“ขายดีมั้ยคะ” เป็นพิณที่เอ่ยทัก ใหญ่พยักหน้าก่อนตอบสองคนนี้พอคุ้นเคยกันอยู่8 y! L% P! d b) `
- @. h9 e7 w6 S4 f6 e
: U7 E. [+ {7 k) c- e1 C; E8 `& W
“พอได้ครับขอบคุณนะที่มาช่วยอุดหนุน”1 Q3 P8 @) b/ q! j/ h7 U
3 }* @5 u l' w( k
+ `+ r, ?9 }% B; r
“เล็กเขาชวนมาประเดิมร้านใหม่ไม่รู้ว่ารสชาติจะดีเหมือนหน้าตาพ่อค้าหรือเปล่าน้า”
% t+ n& { D/ s& \/ G4 W) \7 b+ |& `( I" j4 _: w
3 K) E5 r( @1 J" U2 x% i
“อะแฮ่ม” โอ้ย ขำไอ้ปอนด์ว่ะ9 }7 N' n! q, J+ V3 D- \$ a
4 n# P% ]* m5 ]" d
) o, {4 L1 r$ c" d. _; j- l“งั้นสั่งมาเลย รับรองพ่อค้าคนนี้ฝีมือเด็ดทุกเมนู” ผมว่าเสียงหยอก พลางหยิบกระดาษกับปากกาที่เสียบไว้บนโต๊ะมาให้ทุกคนจดรายการ ใหญ่รับกระดาษมาก่อนเดินกลับไปที่รถเข็นพี่มิ่งก็เอ่ยปากทันที
9 W4 V& P/ `0 g$ [$ M. A
# k2 M7 N. y% x; y K' M$ U; \/ R! o
“กูว่าละทำไมมึงไม่สนใจหัวหน้ากูเลย” ชิ ผมก็ไม่ได้ชอบใหญ่เพราะหน้าตาอย่างเดียวซะหน่อย
+ l+ p* T) V6 s ~
0 I# X j9 V& D5 Z; [6 Q, M6 d$ kหงิง...หงิง... แฮกๆ
5 a1 N( _+ v$ a" O2 S# b
1 T5 X- D* D7 e7 B* v! e
: a" n! z' r4 i) q1 ^' T“ตี๋น้อย เป็นไงร้อนมั้ย” ผมหันไปตามเสียงครางหงิงก็เจอเข้ากับเจ้าตี๋น้อยนั่งลิ้นห้อยหอบแฮกๆอยู่ข้างเก้าอี้ที่ผมนั่ง มันคงเห็นผมและเข้ามาทักทาย ซึ่งพอผมลูบหัวมันก็เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเหมือนมีความสุข ตอนนี้มันไม่ได้เป็นเจ้าหมาน้อยที่ผมอุ้มเล่นได้อีกต่อไปแล้ว กลายเป็นหมาสี่เดือนตัวใหญ่แถมฉลาดขึ้นด้วย
6 o+ _ E9 f! G# K" K0 | _0 z1 f6 h: F3 J |
+ ]1 z' \* P, r% p
ทุกครั้งที่ขยับตัวกระดิ่งที่แขวนอยู่กับปลอกคอสีส้มของมันก็จะส่งเสียงกริ๊งๆ จำได้ว่าช่วงแรกที่ซื้อปลอกคอมาใส่ให้ มันพยายามใช้ขาหลังเพื่อถอดออกหรือไม่ก็เอาหัวตัวเองไถๆกับพื้นเหมือนรำคาญจนผิวหนังบริเวณคอถลอก ผมเกือบใจอ่อนถอดให้มันแล้วแต่ใหญ่บอกว่าไม่ เพราะที่ปลอกคอมีจี้สลักชื่อ-ที่อยู่พร้อมเบอร์โทรเผื่อว่ามันหลงทางคนที่เจอจะได้ส่งกลับบ้านถูก
) t' {1 H, \ J6 U: w: \+ K; w4 @
/ g$ y" \1 Z' I) E- Q6 t5 R/ Q2 P, ~4 _( w8 T# a5 U7 D0 {
ใหญ่พูดกับผมอย่างใจเย็นเมื่อผมน้ำตาคลอสงสารมันว่า ‘ถึงมันจะฉลาดแต่มันก็คือหมา พูดไม่ได้ขอความช่วยเหลือไม่เป็น คุณจะถอดปลอกคอมันผมไม่ว่าแต่นั่นคือมันต้องอยู่ในห้องนี้ ผมจะไม่เอามันไปด้วย’
! I" a0 M. N; j! x1 R' F6 r! N& ?
% v5 F# H- p. {0 E, F1 Q
& J; ~; u) r( F/ w' F/ M1 Wแล้วผมจะเลือกทางไหนได้อีก ให้มันอยู่แต่ในห้องผมก็สงสารมัน มันตัวโตขึ้นกำลังอยู่ในวัยซุกซน ต้องการพื้นที่กว้างๆในการวิ่งเล่น ยังจำวันที่พามันไปวิ่งเล่นในสวนสาธารณะได้อยู่เลยมันวิ่งไปรอบๆหนอง ไล่นก วิ่งขึ้นลงสะพานมุดพุ่มไม้ เล่นกับสุนัขตัวอื่น ดูมีความสุขจนผมที่วิ่งออกกำลังกายอดจะยิ้มตามไม่ได้
F' H- S6 U$ @( m9 d6 P a& k' h5 f; Q$ R8 { O
% W2 V: ~6 Q* R8 e0 O/ H* ^
เพราะอย่างนั้นผมเลยต้องใจแข็งให้มันชินกับปลอกคอที่ใส่เพื่อให้ใหญ่เอามันมาด้วยเวลาขายก๋วยเตี๋ยว. e. K$ F7 Y0 M. J: F5 N! \% c7 H) I
1 O3 M) ~8 c" t8 W _0 E$ b
9 F x* l- t# I" y0 [มันดูตื่นเต้นดีใจ เมื่อเช้าตอนผมกับใหญ่ช่วยกันเตรียมร้านมันก็วิ่งหายเข้าไปในประตูภายในหนอง ชั่วโมงกว่าๆถึงวิ่งหอบลิ้นห้อยกลับมายกขาหน้าข้างหนึ่งสะกิดขาใหญ่ยิกๆ เขาเขกหัวมันไปทีก่อนเทน้ำใส่ชามประจำตำแหน่งให้
. A8 e0 @2 v, R3 }" F. X* D4 J! G( `" a5 ~# b# h* q0 t
" A& E. P$ o+ x/ \5 A
นี่ก็คงไปหนีเที่ยวมาอีก
$ r. X, f; t0 [/ k+ `* e5 b# E
; x( |0 R, Y p" Q
( s6 i% z' Q6 J+ I- {“ไอ้ตี๋ มานี่!” เจ้าตี๋น้อยหันตามเสียงเรียกของเจ้านายมัน หันกลับมาเอาขาหน้าข้างหนึ่งตีลงบนฝ่ามือผมสองทีก่อนวิ่งกระดิกหางดิ๊กๆไปนอนลงตรงที่นิ้วใหญ่ชี้ มันคือที่ว่างหลังรถเข็นตรงมุมเสาข้างกำแพง
. [ {" Z9 h4 b4 A" Q7 r
+ T @, E3 T2 O( i7 t5 {
+ y; I. N! ^- U; s, ~8 b& @“หมาเชี่ยไรวะฉลาดฉิบหาย” พี่มิ่งมองตามไปอย่างอึ้งๆ อยากจะบอกว่าไม่ใช่ใครจะไปสั่งมันก็ได้นะ ไม่ค่อยฟังหรอกต้องเจ้านายมันคนเดียวเท่านั้นแหละทีเดียวอยู่เลย อย่างผมบางทียังต้องพูดซ้ำหลายๆครั้ง
7 @9 r/ `! H( I6 H* B ]) T+ j" T( ~7 }9 {* p
7 O$ s" q! ?9 xผมลุกขึ้นไปช่วยใหญ่ยกชามมาเสิร์ฟแต่เขาไล่ผมให้มานั่งซึ่งแน่นอนผมไม่ฟัง; v# x2 v7 e! i8 q1 k6 X" \
5 @& x3 v6 P3 ~- @1 L3 _# h7 p$ y1 O: E0 M+ } G* u2 g
“ก็อยากช่วย”
# [& Y# d* E5 h5 S8 z6 I, L+ {" r, s7 i
% q- _6 }8 j% ` g
“ไปนั่งพักเถอะครับเดี๋ยวคุณต้องกลับไปทำงานอีกนะ” I* [4 G. f+ p9 u* p. s/ x4 h+ e M
2 K+ s. u2 k. j4 k k$ l
5 R! x1 R$ r) H( m4 k& \“ขายดีมั้ย” ผมหรือจะสนก็เปลี่ยนเรื่องกันไป
1 \" F9 I( U+ [5 L' l: s$ l' g$ x
, I# l6 C* ?+ {) J& B: ~6 K, S# `
2 d8 X. X' `( L5 m% ?; t, h8 O2 z4 w“ก็พอได้เมื่อเช้าเงียบๆ สายๆมาหน่อยก็เริ่มมีคนแต่ก็ไม่มากมาทีละคนสองคนอย่างที่คุณเห็นมีคุณนี่แหละโต๊ะที่มาเยอะสุดของวัน”
8 a9 W4 l, |2 X2 o/ O; R; _* ^. l' ] I( |: m4 t
& n f. [& a3 c/ x7 z; V( ~) R; N
ผมยู่หน้า
3 O" j. W* j8 y7 h5 ^% g
8 R# x9 F+ X. n& S
0 U1 c5 [& [4 b# G# C“นึกว่าสาวๆจะมาต่อคิวซื้อซะอีก”$ r6 Z. d0 Y! B5 v: V! G
' W: K; U0 K3 B/ t" _( o& [
* W: k) m9 f5 D7 E/ x$ y“หึๆ ไม่ใช่ในละครนะ”1 ~# T$ c9 S* p
) {, A1 u+ n4 _6 _6 L' X: F$ U8 G! w4 i; a `
“นั่นสิเนอะ”
6 t# d! F- A y8 n2 u( r0 Z8 ^( U- a
! X! j& U, u+ I0 I& C; q5 i) c: ^5 Z& T0 `
ถ้าในละครมีพ่อค้าหล่อระเบิดมาเปิดร้านขนาดนี้สาวๆคงแห่กันมาซื้อต่อคิวกรี๊ดกร๊าดกันจนร้านแทบแตก แต่นี่คือชีวิตจริง ถึงผมจะแอบเห็นลูกค้าสาวๆแอบกระซิบกระซาบดี๊ด๊ากันถึงความหล่อของพ่อค้า แต่ก็นั่นแหละ...ร้านที่จะอยู่รอดได้จริงๆต้องพึ่งรสมือความสะอาด และราคาที่สมเหตุสมผลกับปริมาณ ! `8 Z q7 v; R& w |
% O6 M( E7 k/ u! N) z2 J4 @ Y+ U: m5 x0 w Q0 b
เมื่อก๋วยเตี๋ยวสี่ชามมาเสิร์ฟผมก็กลับมานั่งทานที่โต๊ะ ระหว่างนั้นก็มีลูกค้ามาเพิ่มอีกหนึ่งคนเป็นลุงมีอายุคนหนึ่งซื้อสามถุงกลับไปทานที่บ้าน พี่มิ่งขอเบิ้ลสองพลางชมว่าอร่อยไม่ขาดปาก ส่วนไอ้ปอนด์ถึงจะยังไว้ท่าบ้างแต่ก็เห็นว่ามันซดน้ำซุปจนแทบไม่เหลือ จนผมกับพิณแอบลอบยิ้มกันสองคน
j" M0 N9 c0 t! U6 N; O! V! Y+ L' y9 B0 {2 n* C
# e* c& z# a. k: E& v0 v
2 ?5 r& ?% b( R1 \# U
4 ?5 [. v7 f& S* Rเหมือนทุกอย่างจะไปได้ด้วยดีแต่ทางที่ดีก็มักมีอุปสรรคเสมอ7 U7 h: k# m( P$ z
4 p. m" g: X+ O! j$ U9 i
& C. k$ X( J+ ?7 w& L7 b* @& w
เมื่อหลังเลิกงานผมมาช่วยงานที่ร้านช่วงเย็นลูกค้าหนาตาขึ้นกว่าเมื่อตอนเที่ยงเรียกได้ว่าถึงไม่แน่นร้านแต่มีเข้ามาเรื่อยๆ" F) x5 @) [ A; S" z
/ m8 u8 f3 s) Q$ U! X9 L8 p8 l7 K9 a; g$ `
แต่เรื่องมันอยู่ตรงนี้ต่างหาก
4 R0 G0 h0 O" Y7 S5 v3 X, _8 P& N4 X7 W9 z0 T# M! r
6 b% Y$ G: a5 s- E. j. l2 n. Q“ค่าที่อะไรกัน พวกเราเซ็นสัญญาว่าจ่ายเป็นรายเดือนนี่” ช่วงประมาณทุ่มนึงก็มีผู้ชายหน้าโหดสองคนขับรถมอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้านพร้อมกับบอกว่ามาเก็บค่าที่รายวัน/ f( R) ]* S- N" r
, Z/ I H* V1 _7 J4 e- L/ l0 `7 j' B; i3 Z+ y* j7 o
รานวันแป๊ะแกสิ!! ดูก็รู้ว่าพวกทำกร่างไถเงิน
5 K6 E' Z/ U: m
( Q6 _; v( W) _, c7 Y
6 Y/ q; j! @ F, \2 X* w“นั่นมันก็ส่วนรายเดือนไม่เกี่ยวกัน ถ้าอยากอยู่อยากปลอดภัยมีคนคุ้มครองก็จ่ายมาซะวันละสองร้อย”
9 }4 ?: L& {- e& f9 Z0 u2 a1 u1 e) N! X# U2 g0 U8 X
( l0 G2 _2 n3 y0 \! u“สองร้อย! จะบ้าหรอขายก๋วยเตี๋ยวตั้งแปดชามกว่าจะได้สองร้อย อยู่ดีๆจะมาเอา ไอ้ความคุ้มครองอะไรนั่นเราไม่เอาหรอก” ผมโวยวาย ลูกค้าที่นั่งอยู่หันมามองจนผมต้องเบาเสียงลง แต่ก็ช้ากว่าพ่อคนตัวโตที่แทรกมาด้านหน้าและดันผมเข้าไปหลบข้างหลังเขา$ I# A! y0 ~* Z1 {
% o* P% m6 b1 v+ {2 h2 s; X
$ N( O4 G! l! E, h1 {“เฮ้ยถ้าไม่จ่ายก็ขายที่นี่ไม่ได้!!”
7 P6 W+ D# Q5 r0 ~% f9 j$ p% m6 Z" P( w# b
- V1 f" H. E+ T! l; {; d) C
“มีสิทธิ์อะไรวะ” ผมตะโกนข้ามไหล่สูง ใหญ่หันมามองทำนองให้ผมเงียบก่อนหันไปทางไอ้บ้าสองคนนั่น) @$ a7 ]& ?* N2 y) [' q4 b
4 z% C+ S4 O, n& T! B
. V# V* ?* j6 M) o5 S“สองร้อยใช่มั้ย”
" Z T$ ^0 q7 G) L. h$ L {0 ~$ V
( q. @5 J$ Q8 c' W/ C
+ c1 D, R T0 H& g“เออ”
" Q0 _. d0 A# b. d/ c" [4 M$ ^9 U) i3 r8 A
8 f( Z; p) u7 r7 b6 T
ใหญ่พยักหน้าแล้วควักเงินจากกระเป๋าผ้ากันเปื้อนส่งให้พวกมัน3 u: d$ j0 i: Y) P1 p0 O; t
; u& J) N% {' g9 z1 ?9 j
# S$ p2 X! A6 c! i& U, V+ p) M0 {$ J+ y“ใหญ่!!”
2 D0 j; C" X* {
" z8 d' P( p* j. n3 @' W2 d5 v; ^; L. ]# W3 ]/ F% y5 P6 s
“แค่นี้ก็หมดเรื่อง” มันตบแบงค์ร้อยสองใบลงบนมือแปะๆก่อนเดินออกไปด้วยใบหน้ากวนตีนมากผมโมโหจี๊ดๆจะไปเอาเงินคืนแต่ใหญ่ก็รั้งแขนไว้6 U# D& A' J' U$ d q( b- u
, O' d5 t% m' t0 Q; K( m0 t8 I' r: x( m
“คุณ...เราต้องหากินแถวนี้อีกนานร้านกำลังไปได้ดีถ้ามีเรื่องตั้งแต่วันแรกลูกค้าคงไม่กล้าเข้ามากินอีก”4 K" r- f1 U1 t/ f4 T! ^; d4 A
7 m6 m% I. y B+ T# q" e
7 e) H$ q6 K1 X. y. {/ w, n“แต่วันละสองร้อยเลยนะ!!”
3 ], W- V: p; O$ z8 V( ~/ ]& T' Y% Y3 \- C J
1 ?5 z+ Q) ^& A! y
“คิดซะว่าแลกกับความสบายใจของลูกค้า”
, X4 t: L4 q/ a2 {4 `6 U0 t+ B6 R" _2 G- c6 T$ Z
6 k$ a- s0 b! R: [( K5 p“ทำไมเราไม่แจ้งตำรวจล่ะ”2 _ @; o g1 b, K+ q
: |5 r& m, E( ?' {
) {% M2 _" [/ f“คุณคิดว่าพวกมันมาป่าวประกาศเรียกค่าคุ้มครองขนาดนี้ตำรวจจะทำอะไรมันได้เหรอ เผลอๆมีคนใหญ่โตหนุนหลังด้วยซ้ำ คุณเล็กเชื่อผมนะ” ใหญ่จับมือผมขึ้นมาก่อนใช้มืออีกข้างลูบแผ่วอย่างปลอบโยนให้เย็นลง# d' S: G+ _* [3 x8 T3 E
6 h, Q: C4 f7 ?8 y, i+ t! `6 ~# z+ C' b' t9 W- \
ฮึ่ย!! แล้วผมจะทำยังไงได้ล่ะพ่อครัวใหญ่เขาตัดสินใจแล้วนิ!!( R6 n% H' N2 x* v3 r: r3 ~/ J
N% J5 o9 ]! R- c
' E( B P7 }. |- T Fน่าเจ็บใจชะมัด! ) H8 T8 L2 k" j0 g( T' v$ {
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:43:59
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 23:15:50
โพสต์ 2020-4-20 00:58:06
โพสต์ 2020-4-20 01:02:04
