|
เร่ร่อน11
1 n) ?. g+ K1 b1 t, N4 }
' E9 q+ A* y+ a2 ]
1 u8 b8 l$ S5 g
1 l0 s# q- B, O5 K
) Y1 ^* |$ e, Lแอ๊ดดดด
! C, K% R' S" b, L# { } ?2 L W: U+ }
8 v7 r/ x9 }7 R1 n# Wผมเปิดประตูเข้าไปสิ่งแรกที่เจอคือคนตัวใหญ่คับเตียงนั่งหลังพิงหมอนมองมาทางนี้พอดี เหมือนกับว่าเขาจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว ผมประสานสายตาส่งยิ้มให้ก่อนเดินเข้าไปหา
2 B! Z! a1 W' E% V" t1 C$ g! W8 T* A. z2 S( b, \0 w
/ z+ ?$ c( [! C; ]
วันนี้ใหญ่จะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วหลังจากสองวันที่ผ่านมาอยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิดจนวางใจเรื่องแผลจะไม่ติดเชื้อ แต่ช่วงนี้ยังต้องระวังไม่ให้แผลถูกน้ำและห้ามเคลื่อนไหวมากจนกว่าเหล็กที่ดามกระดูกสะโพกจะเข้าที่ เมื่อครู่ผมเพิ่งไปรับยาและจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลมา* l( b- q# l- D* ?% Q& g! y
" J; G2 f0 y/ ~7 o: v4 z3 h5 D& t0 x. o$ P" j, u7 Z0 \7 ^
“จะได้กลับบ้านแล้วดีใจมั้ย” ใหญ่พยักหน้า “งั้นเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเนอะ”
9 ^" T9 s* H5 D& I: A/ |- q6 s# E# n7 `7 G, T6 \. i
4 P% s% D3 I# ]
ผมผละตัวไปหยิบกางเกงเลสีน้ำตาลมาผลัดเปลี่ยนให้แทนชุดของโรงพยาบาล กางเกงของเขาที่มีทั้งหมดเป็นกางเกงยางยืดกับสามส่วนติดกระดุมซึ่งจะกดทับทำให้เจ็บแผล ผมจึงไปหาซื้อกางเกงเลเพื่อตอนใส่จะได้ผูกเอวไว้หลวมๆเท่านั้น
& Z8 @7 v/ k X- x" B) u8 g7 G9 N: y' G
& w; }/ x- V S* d5 ?, eส่วนเสื้อใส่ไม่ได้อยู่แล้ว ต้องถอดโชว์แผงอกล่ำๆกับผ้าก๊อซสีขาวที่ปิดพันบาดแผลทั้งซีกขวาของร่างกาย2 Y* V4 v+ b& a* R9 e+ t
/ n4 ^+ l- m) p
1 ^* L! w7 s+ c- y3 c1 G8 a" @& V4 i“เดี๋ยวผมเปลี่ยนเอง”
1 Z* \2 C; S. K! k# \ Q# a, R! i. n0 X6 F' v& g
6 Q# @+ M- G5 ?9 u" M$ b“นายทำเองไม่ได้หรอก อย่าเกรงใจผิดเวลา” ผมเค้นเสียงดุ ขยับตัวยังไม่ค่อยจะได้ โอเค อาจจะพอลุกขึ้นยืนได้แต่นั่นก็ต้องมีคนคอยประคอง แล้วจะมาเปลี่ยนกางเกงเองได้ยังไง ถ้าจะนั่งเปลี่ยนยิ่งแล้วใหญ่โน้มตัวลงมาได้ที่ไหนกัน. O- c+ v$ y$ }/ ~% _% I# E, J9 w2 ?' O
/ L- T3 N5 @8 U5 f0 _! X6 L+ @& z; l1 G
สรุปหน้าที่เปลี่ยนผ้าต้องผมเท่านั้น
; r: y0 r8 |; n# B5 k$ j* N B( }. C
" W. s; N, e# E- d& `6 t8 e2 j# G, L3 D0 ], e) ^) ^1 i+ ]
“หรือจะให้นางพยาบาลมาเปลี่ยนให้ล่ะ” ใหญ่รีบส่ายหน้าหวือทันที แน่ล่ะเขามีประเด็นกับนางพยาบาลอยู่ ทำแผลทีอย่างกับขัดกระดาษทรายลงบนพื้นไม้ เธอคงลืมว่านี่คือเนื้อหนังมนุษย์ไม่ใช่เนื้อไม้ที่ไว้ขูดหาเลข
3 y% y/ B# m5 v! k! l" m* [2 _+ ^2 d/ t. @8 o
% [3 R' ]0 D+ ?ใหญ่ขยาดจนแขยงเลยล่ะ
D5 b4 r* |. s" d+ j" y' S( k
" |$ E0 M7 a7 M- o( K/ s“งั้นอยู่เฉยๆฉันจะทำอย่างเบามือที่สุด โอเค๊” ( w# i; C2 x" ]8 q: t3 L( t% p
4 K+ h+ C) T6 p4 j) G% D# L
# h2 n+ D3 S* _1 N% Mผมหยิบผ้าห่มมากางออกก่อนปิดคลุมเข้าส่วนกลางลำตัวแล้วสอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่ม ค่อยๆดึงกางเกงสีฟ้าประทับตราโรงพยาบาลออกมาอย่างระวังไม่ให้เนื้อครูดกับบาดแผล ใหญ่ช่วยยกสะโพกเท่าที่ร่างกายเขาจะเอื้ออำนวยจนสุดท้ายก็ถอดออกมาได้เฮ้อ0 [8 J* N: ]7 g* V, \3 m" \
. |! I( b$ J! Q, F+ W6 K* n, | {1 n0 V5 k% U0 {) _6 h
ผมถอยตัวออกมานิดหน่อยเพื่อหันไปหยิบกางเกงเลที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้ จังหวะที่หันกลับมาเพื่อช่วยสวมกางเกงตัวใหม่ให้แก้มสองข้างก็ร้อนซู่อย่างห้ามไม่ได้ รูปร่างสมส่วนกำยำเปลือยเปล่าของคนตัวโตเหยียดยาวบนเตียง มีผ้าห่มสีขาวผืนบางปิดพาดตัดกับกล้ามเนื้อสีแทน มุมผ้าตกลู่เผยเห็นแผลผ่าตัดบริเวณสะโพกส่วนเดียวของร่างกายด้านขวาที่ไม่พันผ้าก๊อซ อึก ผมรู้สึกตาลายหายใจไม่ทั่วท้อง ให้ตายสิ!!: U, F6 b. s/ K' e* s, f/ `
9 S- ]: y4 Z: d& @
\- n6 s' S2 n5 [' O, y2 j“คุณเล็ก...”
$ {% J; R+ v, l5 ] x- |
0 i0 y9 j& S9 H x7 [' |4 j5 |
/ q D5 x, U0 @& R: x0 Q. k) f N0 e% r“เอ่อ...อ้อฉันแค่กำลังคิดว่าจะใส่กางเกงนายยังไงไม่ให้ถูกแผลน่ะ ไม่ได้คิดเป็นอื่นนะ” ) \! Z* z4 I( d- M$ g
6 ^" M* [* f$ `! E: H4 z( o/ `" W7 q2 x9 b
ใหญ่ยิ้มยิ้มที่อ่านได้ว่าเขายังไม่ได้ว่าอะไรเลย ยิ้มบางๆที่ทำให้ผมอาย
J4 f- s" b( A) g+ l0 q
5 m/ |2 p. M7 q2 s _+ d8 t8 q) I: s
แกมันร้อนตัวเกินไปมั้ยคนเล็กกกกกกใหญ่เลยรู้หมดว่าแกมันหื่นกามแค่ไหน ฮือ
! }! s9 k) w/ S1 g2 N# Z8 P+ u; B* U6 H' G m$ v
9 o3 G! j5 p! N; S% @แล้วผมจะทำอะไรได้ อย่างดีที่สุดก็ก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าแดงซ่าน หลบตาด้วยการหันไปม้วนขากางเกงเลแต่ละข้างให้สั้นเป็นม้วนกลมๆแล้วค่อยๆสวมเข้าไปในเรียวขายาวทีละข้าง ขยับให้ขอบกางเกงเกี่ยวสะโพก ก่อนตลบผ้าห่มออกวาดแขนคร่อมเอวหนาเพื่อหยิบหางเชือกทั้งสองข้างมาผูกกันไว้อย่างหลวมๆ
9 \1 @/ d- L. S$ {% N; R; k5 i. V9 }2 m, M0 u+ h7 F. [( k% J
- ]4 C: p7 I7 w# B2 A/ o
“เจ็บแผลมั้ย”( V5 r# Y& V, U$ r
# Z& R: f+ x$ i$ y+ R" G7 d- u1 S
1 Y- e& v& F( [; cเขาส่ายหน้า “พอดีแล้ว”
, w0 b& O0 ~) U" i% C4 y- X
. x+ \, d- h; K$ x. @, p% S* n% j# h( w0 } G- U
“งั้นฉันไปเก็บของก่อนนะ เดี๋ยวบุรุษพยาบาลเอาวีลแชร์มารับเราจะได้กลับบ้านกัน” ผมเดินเข้าไปเก็บของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำใส่กระเป๋าเป้ เอาผ้าขนหนูชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้พอสดชื่น จะได้ลืมหูลืมตาหลุดจะความหมกมุ่นลามกสักที ซ้ำสองวันมานี้ยังนอนไม่ค่อยหลับมักสะดุ้งตัวตื่นตลอดด้วยกังวลว่าใหญ่จะเจ็บแผลหรือเปล่า หิวน้ำมั้ย ปวดท้องหนักท้องเบาหรือไม่
: o, I9 ~, \; O9 X
+ C4 B* e' k; U
% \, q- L |. p) V- `7 oซึ่งส่วนมากมักเป็นผมที่ระแวงไปเอง เพราะช่วงกลางวันใหญ่จะฉี่แค่สองครั้งคือเช้าและเย็น ส่วนกลางคืนใหญ่จะเอากระบอกฉี่(พลาสติกแบบมีฝาปิด)ไว้บนเตียงข้างตัวเมื่อปวดเขาจะจัดการเอง ให้ผมนำไปเททิ้งในชักโครกตอนเช้าตรู่เท่านั้น เรื่องปวดหนักเขาไม่ถ่ายมาสองวันแล้ว ผมข่มความอายถามเนื่องจากกลัวเขาจะอั้นไว้จนไม่สบายท้องเพราะเกรงใจผม แต่ไม่...ใหญ่บอกเขาไม่ปวดถ่ายหนักเลยผมอย่าได้คิดมาก- A4 ?4 }1 e0 Z) ~
! i! @$ J; A! w5 g4 |
, P4 L* d2 {- `1 i* `# z1 ]; tส่วนเรื่องน้ำดื่มเขาพอเอื้อมหยิบถึงแต่ผมไม่ค่อยให้เขาหยิบเองอย่างกลัวว่าแผลผ่าตัดจะเปิด
0 E$ Q4 i! U& t9 g$ R1 O4 a% I
! P2 o5 O5 b3 O: C" J% A7 E
4 P1 ^( R c7 a. }: {( Uสรุปผมนี่แหละที่จิตตกไปเสียทุกเรื่อง
6 G- u0 {1 ?5 h7 I7 O# h, \' d$ H5 n" c- C
& L- P: i/ a$ v: S$ W& N
# j7 ^- G+ }, [6 l/ u+ u. `0 Xขณะที่ผมออกมาจากห้องน้ำบุรุษพยาบาลก็เข็นวีลแชร์เข้ามาพอดี เราช่วยกันถ่ายโอนคนเจ็บนั่งบนรถ ก่อนที่ผมจะเป็นคนถือสัมภาระและให้เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลทำหน้าที่เข็นนายหมาป่วยไปที่โรงจอดรถด้านหลัง" y' L# I4 o3 i% E% u/ R
5 F) U# y. _9 s2 k. j* z7 L1 }2 h4 }
เมื่อนายหมาตูบขึ้นไปนั่งหน้าแป้นในรถด้วยฝีมือของบุรุษพยาบาลใจงามคนเดิม ผมก็จัดการนำสัมภาระทั้งหมดไว้ที่เบาะหลังก่อนเข้าประจำที่นั่งคนขับ เมื่อสตาร์ทรถก่อนขับเคลื่อนนายตี๋ใหญ่ก็พูดคำที่ทำให้มือข้างสับเปลี่ยนเกียร์สะดุดอย่างเสียจังหวะ- n* v# |& T( H8 ?8 o6 }
1 j- \8 X3 r: X
) f% z( M3 v+ n4 o4 H* J0 w! C% S
“คุณช่วยไปส่งผมที่ห้องเช่าได้มั้ยครับ”
: p0 B7 A" L }8 ~: t @# e, v, {. u' I
1 n; D; N4 Y F( y# X$ E* }
# l' ]" c a, `0 I( P; ?% @“ห้องเช่า??” ผมผ่อนเท้าที่เหยียบคันเร่งออกเพื่อไม่ให้รถเคลื่อนไปข้างหน้า' m: \6 A% w" N: A+ X" B
# B9 ~" v" W2 t, H z6 W' ?! x2 u) O) m8 R" z
“แยกจากคุณมาผมก็ไปเช่าห้องอยู่”( F$ d$ N% A, n/ W5 j8 L
* [* N4 k% g) S$ P
$ G3 j5 `+ c( X" `“อ้อ อ๋อ ได้สิ” ผมหันกลับไปสนใจภาพตรงหน้าพร้อมกับเท้าแตะคันเร่ง กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเมื่อรับรู้ความจริงที่ว่า ‘บ้าน’ ของผมกับ‘บ้าน’ ของเขาไม่ใช่ที่เดียวกัน
& m* a j) A# Y$ c
, T2 _9 L7 \# {: A( ~4 I1 I* n, V; v
ไม่มี ‘บ้าน’ ของเราแล้ว
5 \2 K( J2 A; c
, F/ M, U* X4 D) f" m O% ^. P/ U8 b4 y: ?7 O' b( ~# }1 }9 e8 @
$ @9 K: B9 m2 T2 {' e; K+ u6 Q/ _ ], y' y( x- j6 F/ Y: C/ G
9 o4 S9 N* i; V- F3 ?8 P& l/ _2 r2 Vผมว่าสถานที่ที่ใหญ่อาศัยอยู่ไม่ควรเรียกว่า ‘บ้าน’ สักนิด6 O6 U* D5 t; Z' m6 {
) V2 K) ?: G2 Q2 M6 M" C3 X g
- E! `. [1 v$ O$ p; g( {9 s: mมันเป็นสิ่งก่อสร้างจากปูนซีเมนต์รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหน้าแคบยาวลึก ความกว้างของห้องเพียงกางแขนสองข้างขนานลำตัว ประตูบานไม้ผุที่เมื่อต้องการเข้าไปภายในห้องต้องหันข้างลำตัวเพราะขนาดที่กว้างเพียงครึ่งของประตูปกติ เมื่อแทรกตัวเข้าไปในห้องได้แทบไม่ต้องก้าวขาไปไหน ถ้าใครเคยเต้นลีลาศจังหวะบีกิน ก้าวขา หนึ่ง สองสาม พัก เพียงแค่นั้นก็สามารถเดินได้ทั่วบริเวณห้องนี้แล้ว
6 G4 x) k) R; S L0 B) \ J! ^) X7 y) W' f" S
' `1 P3 t0 D9 a8 C( G
สิ่งอัศจรรย์ใจที่ทำให้ห้องนี้สามารถยัดหนึ่งคนกับหนึ่งสุนัขได้คงเป็นห้องที่โล่งไม่มีข้าวของเฟอร์นิเจอร์สักชิ้นเบียดเบียนพื้นที่ใช้สอย มีเพียงผ้าหนึ่งกอง(นับแล้วมีเสื้อกับกางเกงอย่างละตัว) กับขวดน้ำโพลาริสตัดครึ่งที่มีน้ำแกงเขียวหวานขึ้นฟองบูดอยู่และกระดาษหนังสือพิมพ์ที่แผ่นหนึ่งรองรับข้าวสวย อีกแผ่นรองรับอาหารเม็ดสุนัข
: C1 u8 u- L+ \7 {- y+ h
/ s8 l7 h+ ]; V X1 R: H; r; w
! r. y3 k, y @8 yโดยที่ทุกอย่างวางอยู่บนเสื่อน้ำมันสีน้ำตาลคร่ำครึ& u7 i" u* p( x- b* z1 B
" `6 `: |# f6 F/ Q' b. L4 u. [) d: Q% {, ]% N- b8 }$ B
ภายในห้องไม่มีห้องน้ำ หน้าต่างสักบานหรือแม้แต่ช่องระบายลม มีเพียงหลอดไฟห้อยโตงเตงกลางห้องหนึ่งดวงเท่านั้น
( _; O d5 E" t' k7 @
7 l% v9 o+ v3 Z" \* m: t
; _% P) Z& M4 U _" H) c/ Gเหมือนมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเก็บของ ไม่ใช่เพื่อพักอาศัย
: ~' Y5 g. f1 }2 h, h+ ~% [& R, _, z% g# \+ Z& D% {
% |- W. o# c- A4 X! a
น้ำตาผมรื้นขึ้นผมไม่รู้เลยว่าความเห็นแก่ตัวความกลัวของตัวเองจะทำร้ายเขาได้ขนาดนี้มันไม่ต่างจากตรอกมืดๆนั่นเลยสักนิด* b- j& A% e7 Q' c6 K# O; f% ?
! f$ Q1 S9 i* ~" A! a0 }: A( ~
5 o. B0 v& X' l8 z- J q7 E5 Dทุกคืนเขาก็คงทิ้งตัวนอนตรงนี้ตรงที่ผมยืนอยู่...
/ ]3 i }0 G4 E, {& L7 V0 s/ J8 {; S8 R! r8 \
: B9 e# \# G/ Vเมื่อสามวันก่อนผมไปรับตี๋น้อยที่ร้านอาแปะเพราะว่าใหญ่เอาไปทำงานด้วย โดยเป็นเพื่อนเล่นชั่วคราวของหลานอาแปะ ตอนแรกผมก็สงสัยว่าทำไมไม่เอาไว้ในห้องเหมือนตอนที่เราอยู่ด้วยกัน...ตอนนี้ผมรู้แล้ว...ถ้าเอาไว้ในห้องอับๆห้องนี้ในตอนกลางวันด้วยสภาพอากาศที่ร้อนจัดมันคงไม่รอด...* Z! a9 _) \# X* b2 D9 X
1 X, N j( o& T+ B8 g5 b
9 U' R: Z2 ~8 ?( s* z9 e
“ฉันไม่มีทางให้นายพักที่นี่!” ผมออกมาบอกคนตัวโตที่นั่งรออยู่บนรถ โดยผมจะเอาของไปเก็บในห้องแล้วจะมาช่วยประคองเขาเข้าไปทีหลัง ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผมคิดไว้ก่อนเห็นสภาพห้อง0 V, e: S9 p# b" S* @
# ?. [7 u u- f
1 u1 p: j0 g! f. V9 p6 T/ g6 V แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว!* }3 g! a3 g' C4 b+ s- e
' q+ S! o0 I* E: s
9 w4 d" _5 v* N& g/ Jแม้สามสัปดาห์ก่อนอากาศจะหนาวจับขั้วหัวใจ แต่ ณ ตอนนี้มันร้อนมากถึง 38 องศาเซลเซียส!! แล้วดูท่าจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเขาอยู่ในรูนี่มีหวังเขาต้องร้อนจนเหงื่อโทรมกายเป็นผลให้แผลอับชื้นสุดท้ายมันก็จะเน่าและติดเชื้อในที่สุด
; ?2 t% I" `5 l4 x- F
( m4 G. [ f) N$ ^/ T1 H t) T( b7 Y
ใหญ่ประคองตัวเองลุกขึ้นกยืนพิงร่างเข้ากับประตูรถ+ Q0 G# C; l3 [0 F% ?* U Z! s
- |( o9 {% m9 _: ~& k j' Y
8 i8 w1 w: ^0 v( f U
“ที่นี่บ้านผม”* W- e$ D8 @, N s- T
# ?! s' Q6 b9 g& q- f6 A
1 S7 |) }5 l: ^6 v% L' o/ B E
“มันไม่สมควรถูกเรียกว่าบ้านด้วยซ้ำ”
5 R' I7 o& x1 t. [& \/ q+ H6 G
& p* f8 ?! {/ d/ c% P0 M" `$ g7 O$ d. k) ^: G6 D) v& ?* F
“ไม่ว่าคุณจะเรียกยังไงมันก็คือบ้านของผมที่ซุกหัวนอนที่สุดท้ายที่เหลืออยู่...”
3 E5 M) U$ G. |0 d% E# ~
) ~$ k) [) a6 L7 \9 r; G6 W: z
: [3 p* ~* W6 A, i' C4 jอึก ผมกระตุก เผลอกัดปากตัวเองจนได้กลิ่นคาวเลือด6 m' \# A; k0 ^ B+ s* |! D
2 g7 q$ O/ u- F- L2 E0 f% w' ]: j$ Y* L* B: k( R
“ขอโทษ...” ผมไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำนี้เลยจริงๆ, B& w5 C- R4 j
2 \, e7 i+ G9 W L+ i5 I6 w2 N
$ g- I- D7 q6 Q$ I1 W. }5 M
“คุณไม่ผิดขอร้อง อย่าร้องไห้...จะช้าหรือเร็วผมก็ต้องออกมาอยู่ดี”# P8 e3 u- u" Y$ {: Q9 f% `0 s, D
4 G2 j# |# D9 j+ L& g: z; d& ~
& [4 n6 a2 {" N1 c“กลับไปอยู่ด้วยกันได้มั้ย...” ผมขอเสียงแผ่ว
) S: ?" @6 K6 F8 N
, t4 U. w. U5 y5 s& f1 r3 e: i% d+ v5 d4 w0 C7 U2 t
กึก
! p5 y8 q2 J% j. J+ K9 x
2 J5 X# r3 p. Z
. \. v7 z! z1 W* \' kใหญ่ชะงัก มองเข้ามาในแววตาผมอย่างค้นหาชั่วอึดใจ เสียงทุ้มก็พูดขึ้น
: ~0 h, G$ C) x" T4 W8 i2 L
+ K# U; [" o2 |6 k, m+ N9 q) n/ }, x& \* F9 p; u! P+ k, t- F2 m2 b
“คุณไม่ต้องห่วงถึงผมเจ็บ...”
$ Y/ @& a9 u. s2 V" m( Q' z/ ]" [, U- ]3 L' c6 w, O F
/ Q+ |9 d/ l+ V
“ไม่ใช่...” ผมแทรก2 w; i0 |0 H# K$ r: f' u
6 J" Q4 M. x0 G
3 _2 q( h0 z1 @# v! ^1 P+ o
“...”
8 G: _: C; X; o3 q* y5 n' B/ Y, M# y: t( ?) N
7 [' A7 u/ j$ I. x% ?! e, n“อาจจะ...นายเจ็บก็ส่วนหนึ่ง...ฉันอยากดูแล....ให้นายอยู่ในสายตาว่าไม่เป็นไร...” ผมสบตาเขาอย่างอ้อนวอน “แต่จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกผิด เพราะความเห็นแก่ตัวของฉัน...ฉันกลัวตัวเองต้องเจ็บ...น้อยใจที่นายไปมีอะไรกับผู้หญิงพวกนั้น...กลัวว่านายจะรังเกียจความรู้สึกล้ำเส้นของฉัน...รังเกียจที่ฉันรักนาย...”
# q/ w8 Y: c; f- u+ j0 j) I- ^7 Q7 _- a b
0 c( p/ w1 h; U; M2 w H; v. ^9 d
ม่านตาเขาเบิกโพลงขึ้นเมื่อผมพูดคำว่า ‘รัก’ ออกไปแต่ก็ไม่สามารถหยุดคำพูดพรั่งพรูของผมได้ เปรียบเหมือนรถพ่วงที่บรรทุกข้าวสารมาเต็มคันรถ เมื่อยกกระบะด้านหน้าขึ้นสูงเพื่อเทข้าวลงมามันก็ร่วงพรูออกมาจนหมดสิ้น
: f6 U% L6 m3 _
8 e( P( y- Q# x6 f5 R/ s5 e5 q
& e- L. w7 v. t) N; Y- L“ฉันจึงชิงผลักไสนาย...เพราะทุกครั้งที่อยู่ใกล้ความรู้สึกมากมายมันตีขึ้นมาแน่นในอกจนอึดอัด ปะทุแน่นรัดจนฉันหายใจไม่สะดวก...เลยคิดว่าห่างจากนายคงเป็นทางที่ดีที่สุด” พูดมาถึงตรงนี้ทำนบน้ำตาที่เหือดแห้งไปนานก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง “แต่ไม่ใช่เลย...ไม่เลย...การไม่มีนายอยู่ข้างๆมันทำให้ฉันเจ็บปวดกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า”# l4 U* I; A9 w+ U: u! L5 a
* m3 G& \5 N9 X1 H, W% j/ @/ x6 d2 R4 ^6 e* s2 ?4 R8 _2 s
ผมประชิดเข้าที่ร่างหนาก่อนเอนศีรษะซบลงบนแผงอกด้านซ้ายของเขา
! i* v# t! R1 R
7 h+ k3 t* N* v7 {/ K( t
& k+ I2 [' C) v“...ตอนมีนายถึงจะเจ็บแต่ก็อบอุ่นไม่เหมือนตอนนี้...มันทั้งเจ็บปวด ทรมาน อ้างว้างเหลือเกิน...”1 t3 K9 P" Z0 E! _0 L8 U7 ?) u' p
/ a9 a: Z* y+ y8 Y8 i
: k$ {6 `: ~6 V- y, W0 h yหลังประโยคนั้นจบลงความเงียบก็เข้าปกคลุม ส่วนผม...คนระบายทุกอย่างที่ใจคิดไปจนหมดได้แต่นิ่งเงียบด้วยความละอายที่ฉายชัดขึ้น หลังจากปากปิดสนิทสติก็ฟื้นคืน นี่ผมกำลังทำอะไร...ทำไมจากการร้องขอให้อยู่ด้วยกัน...กลายเป็นการสารภาพรักไปเสียนี่
; x l. ?8 G* l' V* K6 C5 j+ t- V S* ]7 V
' l4 j8 Z' ~ v( Dผมผละตัวเองออกห่าง พยายามจะหาคำมาอธิบายให้ดีขึ้นแต่เหมือนทุกอย่างจะน้ำท่วมปากไปหมด ใหญ่คงเห็นใจกับอาการประหม่าของผมจึงยกมือข้างซ้ายขยี้ศีรษะผมเบาๆด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ถึงไม่มีรอยยิ้มก็ทำให้ผมสงบลงได้ ก่อนที่เขาจะกระเผลกตัวถอยห่างจากรถเพื่อเปิดประตูและสอดร่างเข้าไปนั่ง
( m7 {5 n6 \4 z0 H. x" N
; Z& ?: F: f! I' P+ X! s% r$ L8 h( t$ f% |& w8 m% y
การกระทำที่สื่อว่าเขายอมกลับไปอยู่ด้วยกันตามคำขอ
; _; _; V' n% x8 O
% n$ R, q6 F( Q2 h0 a5 [" `9 l; g9 b# k) z. y
เขายอมผมแล้ว...ใจอ่อนกับผมเหมือนทุกครั้ง6 H8 S( j; o/ U" k4 \+ g) t- j: ?8 f
" E- b5 c1 l4 w( L; v
1 H. E/ `2 Z, p, Uผมยิ้มพลางยกหลังมือป้ายน้ำตาทิ้ง สองขาก้าวเร็วขึ้นรถความหนักอึ้งในใจตอนนี้เบาบางลง เอาน่า แค่เขายอมกลับไปด้วยกันก็แปลว่าเขาไม่ได้รังเกียจแค่นั้นก็ดีมากมายแล้ว
2 H, J ~7 B/ Y v& q+ H3 n4 h3 }1 ^$ l! [8 |3 X
) q( C; o) L, V. ?( U/ Q7 B. V7 F. d# i+ }5 K8 F: W* v
! A; g/ f1 G U3 d _, a( r* X2 ?
) a7 _, ?. [7 v2 V0 A: z7 D5 o) C& f% I8 N
) s+ C1 ?6 t8 x9 E8 i" H) H+ U
เมื่อถึงคอนโด...ใช่ว่าปัญหาจะจบ7 L, z$ }2 r' D6 K5 o* L6 Y
9 _& i) B L; B9 S3 \3 E
6 `. h# T2 C7 k: }: u8 a“ผมนอนโซฟาเหมือนเดิมได้”
5 `' ~) L! x. d/ U, E: g. X2 R+ N$ X8 M2 i4 G5 ^0 c3 F
8 s) f# }7 d- }8 w7 a
“ไม่ได้”& i, q) O7 c* j; r7 k3 L
& A' T( g" @" }: e0 U
3 @) z2 V0 C" ?+ k5 p“ที่พื้น...”1 E% p' l% E3 w6 o0 ^! T
% i5 `+ _) N) u S( M3 w
" k1 S0 m0 n. N3 d3 c/ C; s7 u% ^
“ไม่เอา!”
* R5 ?. A* W& c: O
" y& M7 R( u( h6 y' g/ ]
- Z3 R. j5 b7 rรอบที่แปดที่เราเถียงกันเรื่องที่นอนของเขา ผมจะให้เขานอนบนเตียงในห้องผมแต่ใหญ่ยืนยันจะนอนโซฟาเหมือนเดิมให้ได้ เขามีเหตุผลแค่เกรงใจ แต่ผมมีมากกว่านั้น ดูตัวเขาสิ!! ใหญ่อย่างกับหมีป่าซ้ำยังเจ็บหนักขนาดนี้ ไม่เหมาะอย่างแรงกับการไปนอนตัวลีบบนโซฟา ร่างกายบอบช้ำของเขาต้องการพื้นที่ขนาดห้าฟุตขึ้นไปเท่านั้น!! เขาก็เถียงมาอีกว่างั้นนอนพื้นก็ได้! กระดูกคงลั่นกรอบแกรบแนบพื้นแข็งๆสนุกเลยล่ะงานนี้!- _( v; O8 Z f9 n* c
2 A* \5 T2 j( s7 a$ F
; S- f3 d2 N6 ]# ?7 `# n, m/ U
เห็นมั้ย! บนเตียงเหมาะที่สุด!!, ^9 J' O1 m; u1 y! c: ~2 s
`' y" U N( I
2 B0 z$ e' |+ W ]* k8 a“คุณเล็กผมไม่อยากไปนอนเบียดให้คุณไม่สบายตัว”% p$ p0 s+ T5 T1 [
0 ^1 s0 |1 Z* f" i
2 f/ F' _; A, V/ F“แล้วใครว่าฉันจะนอนบนเตียงกับนาย ฉันนอนที่พื้นได้!” ไม่ใช่ว่าหวงเนื้อหวงตัวไม่ร่วมเตียงกับผู้ชายหรอกนะครับ เพียงแต่ผมจะไม่เสี่ยงเอาตัวเองที่โคตรนอนนิ่งไปอยู่ร่วมฟูกเดียวกับคนเจ็บเด็ดขาด/ k% I4 Q+ G2 ~: Q0 {! ^, q3 U; A
. j! A# ]4 ^3 b9 }* y) s- X' f8 J: [" N' n
“งั้นยิ่งไม่ได้ใหญ่คุณจะไปนอนบนพื้นแข็งๆได้ยังไง”
. ^& E; O( W+ L7 Z) F7 r
# `) i' I+ H B: H9 p# D, |7 d7 H, X' w/ r+ H! C% d
“ฉันนอนได้แล้วกันน่าฉันมีฟูก!”
: F& e6 @' L; l* @9 f
; I5 Y9 k2 v9 Y* S, l3 S: H4 K, ^% y+ u; H2 d0 _
“ถ้าอย่างนั้นผมจะนอนฟูกเอง”
3 ^1 ]0 U9 d$ G) W# w- L9 F
, ~, n+ R. E- o# j0 Z
1 \5 D4 d) b8 k& W+ R3 y“แต่นายเป็นคนเจ็บ!!” ผมเริ่มขึ้นเสียง ใหญ่จึงเงียบเหมือนทุกครั้งเมื่อผมร้อนเขาจะเย็น หยุดมองผมชั่วครู่ก่อนใช้เสียงอ่อนโยนตอบกลับมา
" k, c' E5 c9 ]9 b% ?! U
: t" O& I& r R
, y: O$ e2 C2 T2 B“คุณกำลังทำให้ผมลำบากใจ...” ท่าทีเหนื่อยหน่ายส่งให้ผมเม้มปากแน่น “...อย่างมาก”: a3 c$ |- f7 ~6 u
) z2 O4 W1 S, m+ k5 j* M( B
: g! c, z$ c& Gการที่ผมอยากให้เขานอนที่ดีๆทำให้เขาลำบากใจหรอ....ถ้าลำบากใจก็จะอึดอัด...เมื่ออึดอัดก็ไม่อยากอยู่ใกล้งั้นสิ...0 s6 l' s( K @0 s0 t6 g- ^$ i& ^
" \. h+ |$ s7 C/ T
L5 N: i0 w7 e# w1 ~( j- @7 h+ kผมยอมเขาก็ได้...( ~$ M0 I2 f/ o7 i
) U& f6 }. z, ?0 {( L X/ A3 ~
; e$ B3 j$ I9 b“เดี๋ยวฉันไปเอาฟูกให้ แต่นอนในห้องนะเผื่อนายต้องการความช่วยเหลือจะได้เรียกฉัน...” ก้มหน้ามองปลายเท้าก่อนเอ่ยเสียงหงอย ได้ยินเสียงถอนหายใจหนักยิ่งทำให้ใจเสีย แล้วหัวใจที่แห้งเหี่ยวก็พองโตแถมเต้นระรัวคับอกเมื่อเจ้าของอ้อมกอดอุ่นเข้าประชิดและใช้แขนข้างเดียวโอบร่างผมไว้7 [5 _) c. U' _2 g! b; S- K% ]) Y1 }
9 _" k, Q/ j1 @
$ _' w+ @( e+ d; U+ x“ขอบคุณครับปูฟูกเสร็จคุณช่วยผมอาบน้ำได้มั้ย” * \* Q) Q: i8 [2 y5 X3 ^; G1 B
& t' H+ x, _6 Z
7 x# g) D" ~( R* v+ q: f9 q) d; f
เหมือนใหญ่จะช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นด้วยวิธีการแปลกๆของเขาซึ่งชวนให้ผมใจสั่นยิ่งนัก โดยเรื่องอาบน้ำเป็นแค่วิธีการงอนง้อเท่านั้นเพราะในความเป็นจริงเขายังอาบน้ำไม่ได้ยังคงต้องเช็ดตัวไปอีกสักระยะจนกว่าแผลจะแห้งกว่านี้ i0 C1 v0 _( F
" H$ F3 U q' F3 K8 L
7 f% Y; ?4 L( K5 t
ผมจึงไปเปิดตู้ลิ้นชักชั้นล่างเพื่อหยิบที่นอนปิกนิกสามตอนแบบพับได้ (ของแถมมาตอนซื้อคอนโด) ออกมากางข้างเตียงนอนวางหมอนและผ้าห่มลงไป ก่อนช่วยประคองร่างใหญ่ที่นั่งอยู่ปลายเตียงให้ขยับลงมานอนตาม อยากจะให้เขานั่งเล่นดูทีวีด้านนอกก่อนเหมือนกันแต่ไม่อยากให้เขาเคลื่อนไหวมากเลยให้มานอนเลยดีกว่า นอนนิ่งๆเฉยๆจะได้หายไวๆ
6 x* ]; y l( X% T
# n6 G# G; c$ @
+ I4 b7 I" t; k" e- O# Oจากนั้นผมก็จัดการเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้ จับนอนตะแคงพลางเอาหมอนรองหลังเพื่อให้นอนสะดวกขึ้น เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นผมจึงทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าเขา 3 {3 B9 l- X6 Q
0 H4 J+ \: e2 Q0 p( ?
% ? M: R2 {4 o# D4 r4 g“มีอะไรจะคุยกับผมใช่มั้ย”
6 l' |8 q$ p2 y0 T: u0 z, N: V- e: x- d* \6 q7 d5 ^! C. Q
$ ^) r, t' e, F* \" J2 |5 P4 l
“รู้ดี” ห่างกันเป็นเดือนเขาก็ยังรู้ทันผมเหมือนเดิม“ งั้นเข้าเรื่องเลยนะ”
) n2 d' u, S, Q' n4 Q* [
6 y0 ?9 V+ Y0 ?, y; j7 t7 y: B, [$ R9 @% I- s6 M8 M% |7 `
“...” ใหญ่พยักหน้าให้ผมพูด
+ R+ F/ e/ e+ N4 Z( U& e; M) ]" \4 c
0 h& K% p5 T \# v) i7 s* v' }5 K- I7 n7 l1 j; E
“ทำไมนายถึงบอกว่ารักใครไม่ได้” ผมเปิดประเด็นทันทีคนถูกถามนิ่งอึ้งไปทันทีอย่างไม่คิดว่าจะเจอคำถามตรงจุดแบบนี้8 ^+ M( z4 u d5 q
) N* M r* }1 [) ]/ v" O9 G
. Q, A1 G% r, g! ~3 r" {- U
ซึ่งผมก่อนจะ ‘ตัดสินใจถามและทำบางอย่าง’ ก็คิดมาหลายรอบแล้วเหมือนกัน6 D. u: r+ R* o8 m! a0 n9 k6 h
9 [- P2 Z m( n( Z; c
4 G( j( R: v: c4 Q5 n* @. g
“ทำไมคุณ...”: \. Q( x! v6 U( z3 d+ p& ]( a
. C3 f0 q; X0 P* Z+ {2 A3 x
% ?: K- \! o3 a9 I, k/ R
“ฉันอยากรู้ ฉันไม่อยากจะรักนายข้างเดียวไปจนตายหรอกนะ” ถึงตอนนี้ผมจะยอมรับสภาพนี้ได้ แต่วันข้างหน้าผมกลัวว่าสักวันหนึ่งจะทนไม่ได้ ถ้ามีใครมากะเทาะกำแพงในใจใหญ่ได้ผมไม่เชื่อว่าทั้งชีวิตเขาจะไม่รักใคร แล้วทำไมผมถึงไม่ทำให้เขามารักผมล่ะ
, Z6 M3 g! Y) j A
3 c3 e: j6 L2 x( ~" H' f4 b9 y* }6 K! v
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกับข้างในตัวผมมันร้องเตือนเมื่อผมเริ่มรู้สึกดี”
1 }5 ?, C7 K! d" M( \' V4 ?- ?
; J& @+ R" a. l* S9 z
“รู้สึกดีของนายใช่ฉันหรือเปล่า” ผมสวนทันที, h0 E+ N6 P& V8 X
! | t+ u( G: @/ A$ m/ i$ h( N- M
3 U' B7 A! N0 u3 \“...”2 |) s$ Z0 ]* ]" `3 x; \. T8 D
# b4 e7 \( N% A: f4 j1 v: |3 y7 M+ C+ v
1 `! T7 J# ^/ j# B1 w8 s+ z
“ตอบสิ”
{0 m( Y5 U% k9 b; V8 H* k, M) R' R4 l; A/ P M' G2 W- j
: q5 w ]% V4 K" f, Yเขาค่อยๆพยักหน้าเมื่อถูกคาดคั้นซึ่งทำให้ผมยิ้มออกมา
% @" A8 q( Q9 {& |
, h, v7 l% i/ J; `7 j4 [
2 H6 A: _( k8 n3 a# x“แต่ยังไม่รักใช่มั้ย”) M/ C( r6 G' v& f% N
% x7 q1 q# x+ O& S: }3 O1 A# \ D; u: ^7 ?) `5 }" ?/ H9 Z& u
เขาพยักหน้าอีกครั้ง “ผมห้ามตัวเองไว้ทัน”+ ]/ `5 e b) {% B% A6 H
+ S* n% j4 m1 ~' t6 n, C; F% d: _- i
# m% O5 p5 }0 X# T8 `- E
“เพราะเจียมตัว??”
/ m, p- |3 \6 @2 s% X3 Q7 ?
; E4 M) d$ n. y/ d0 P1 v, C
( `, q- F5 f1 b3 E8 y" T0 D“ส่วนหนึ่ง...”3 \1 [/ C8 G( P- K5 w% D! O
. v: u( o: P* w% {( \6 p
5 u4 k- K) y l7 |* c% h“งั้นดี!!” ผมเปลี่ยนท่าจากขัดสมาธิเป็นนั่งทับขาทั้งสองข้าง“ฉันขอโอกาส เปิดใจรักฉันได้มั้ย”# |) M$ i& ?8 y+ I7 Q
8 v& M! d- O. Z, u( q( K
: p. B9 G$ M7 E% z! ]คนเจ็บที่นอนอยู่เบิกตาโพลงตกใจมากทำท่าจะลุกขึ้นแต่ผมดันให้นอนลงเหมือนเดิม, }- x+ z% m( [. n
; D+ a9 l1 m( }; O) {8 Z( E" L5 t2 Z$ r; E4 t. Q! C- p/ O
“บางอย่างข้างในตัวนาย นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไรฉันต่างหากที่นายจับต้องได้ นายเลือกที่จะเชื่อบางอย่างนั่นแล้วทำร้ายฉันแทนอย่างนั้นหรอ” ผมคว้าจับมือใหญ่พลางซบหน้าลงหาความอบอุ่นอย่างร้องขอ( y a1 C, I0 A. h5 o3 L
8 n6 H! H- W% I" E1 C$ x ~6 K U3 N1 t5 C3 q; e
“คุณเล็กอย่าทำแบบนี้” เขาพูดเสียงเข้มลนลานพยายามดึงมือออกผมขืนไว้พลางร้องถามอย่างอ้อนวอน
9 `3 R6 Z( L' h1 r4 L" e2 d2 t! f
7 X6 ]& L$ Z2 n; k/ J/ \/ v- ~1 s6 U- q/ y
“ไม่ได้หรอ...”3 N7 K5 \4 m0 z& q
- ^: r8 c' V6 D' I6 l5 f( j8 R8 k: ~
“...”
) |; {0 ^* x% {7 L
# |2 @- f7 C i3 J* @, P4 @- B. m- K5 _& _% L) g. R
“ใหญ่...”
, j8 j* j% g: m* i$ p3 N- k4 f9 x& \
$ z/ W/ w. C/ L1 n; V! }8 j6 m
- K# L; Z ?+ [8 W: \เขานิ่งไปชั่วอึดใจเหมือนตัดสินใจ
' ]6 X, t0 O: W7 O* Z
% ~) C6 M; {+ ` E! r9 Q
- X; G: }3 r$ ?( g! n1 s“มีอะไรที่คุณขอแล้วผมให้ไม่ได้บ้าง” 4 Q& A+ B# ~- ^4 y3 a
; F. W: D' Z& m4 j6 ~
& P% [& d/ C5 I; Kผมรีบเงยหน้าขึ้นตาเป็นประกาย “จริงนะ!”. |) i8 L7 ?9 }9 J
% S9 N0 i4 l* y
# V/ F$ t* n, v5 X& Y# c, `" X/ n“อืม ผมเชื่อคุณ จะไม่ให้บางอย่างมาทำร้ายเราผมขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด ผมจะไม่ปิดกั้นตัวเองอีกแต่คงไม่สามารถรักคุณได้ในทันที”
+ T0 t. E6 @$ H3 v9 i/ |3 S" H% `1 Y
t3 Y5 `) s& {' t9 ]1 i* ~“ค่อยๆรักฉันก็ได้” ไม่ต้องรีบร้อน แค่ขอให้ผมมีหวังก็พอผมเชื่อว่าผมจะทำให้ใหญ่รักได้ แม้จะต้องใช้เล่ห์บ้างก็ตาม9 Z% e; Y9 D% k% s6 X
$ M9 K- `% |, m' {0 i5 b# J: s
- }+ b7 w- w1 s: i2 `“คุณเล็กจะไม่อายคนอื่นใช่มั้ยผมมีแต่ตัว...ไม่คู่ควร...”5 O/ j" v( |' t5 U% V3 y
$ G8 U7 J, U; n: E
% b% _& f* s9 |“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกของแบบนั้นเราสร้างกันได้”
" F8 a, B) r& s, U% X8 ^4 K/ c8 W
5 U: v! h8 H" z8 j% `( W
9 W" N: i- T5 d2 Z4 ?# [ “ยังไงผมคงกลับไปทำงานร้านเถ้าแก่ไม่ได้แล้ว” นั่นสิเขี้ยวขนาดนั้นมีหวังกลับไปทำงานคงไม่เหลือเงิน โดนอ้างหักค่าซ่อมรถหมด5 G9 ?& y! \5 r" i
3 D/ ? q) S2 Q `5 Y$ _
0 B- _8 [2 A1 _7 {5 }8 _/ ]4 v0 {- C
“ฉันคิดไว้แล้วว่าจะให้นายทำอะไร”
3 H1 }+ m* D7 D
0 p2 a6 `; s! s! c$ `, M1 i2 n8 A# d
เขาดูสนใจขึ้นมาทันที ซึ่งเรื่องนี้ผมคิดมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพราะเดาได้ว่าใหญ่หายดีเมื่อไหร่คงไม่ยอมนิ่งเฉยแน่ ผมไม่อยากให้เขากลับไปทำงานภายใต้สภาวะการโดนเอาเปรียบอีก1 Y4 m' Q$ R/ q0 |( W C
0 D% A( i; N' n, c9 }9 u
- b B0 N$ E! U; s, w“นายสนใจจะเป็นพ่อค้ามั้ย”! a6 `! Z Y" x, F d9 j9 C
& o7 D$ W- t3 @4 u1 W
! `3 ?. p u! [- i! ?“หืมคุณหมายถึงขายของหรอ”$ z) U8 d& L1 s, X% R1 N$ S" M# l
l$ }: G! b, y/ v
8 k6 Z+ s, ?! S0 T$ I; I0 J& u
“ใช่คัมภีร์อาหารยอดยุทธ์ของนายไง” 0 C" y, ` O; z) \: H" Z: Y
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:42:00
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 22:56:53
โพสต์ 2020-4-20 00:16:10
โพสต์ 2020-4-20 00:18:27
เปิดร้านอาหาร รวย ๆๆๆๆ 
โพสต์ 2020-4-20 01:45:31
