|
เร่ร่อน118 p5 a1 H* l0 |8 Y) A. n
" a' |3 D& a6 H" _9 o* X4 ^: |% R
9 D% O' F/ @; `7 W# v
" Q5 _' r! _/ \4 M# U
+ v5 p9 u7 w# a% _* n* H) A, p3 O0 Aแอ๊ดดดด, D* f4 I# B* ]- e4 T
1 z9 V' }* b$ x/ l7 m
# K. Z3 v% |6 Z: e) f; R5 H! fผมเปิดประตูเข้าไปสิ่งแรกที่เจอคือคนตัวใหญ่คับเตียงนั่งหลังพิงหมอนมองมาทางนี้พอดี เหมือนกับว่าเขาจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว ผมประสานสายตาส่งยิ้มให้ก่อนเดินเข้าไปหา' S- h, k$ F* n* t' }% z
) u2 K. b7 l) d( h
1 t# n3 Z8 a9 i% T+ jวันนี้ใหญ่จะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วหลังจากสองวันที่ผ่านมาอยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิดจนวางใจเรื่องแผลจะไม่ติดเชื้อ แต่ช่วงนี้ยังต้องระวังไม่ให้แผลถูกน้ำและห้ามเคลื่อนไหวมากจนกว่าเหล็กที่ดามกระดูกสะโพกจะเข้าที่ เมื่อครู่ผมเพิ่งไปรับยาและจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลมา
0 p" _( |" ^ o. ^6 Z* S! L \5 E* @/ ]# ^5 v% ]1 }
2 E; `1 r p3 l2 F) f
“จะได้กลับบ้านแล้วดีใจมั้ย” ใหญ่พยักหน้า “งั้นเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเนอะ”' z! p: Z h* f
/ h4 j$ [7 C% E+ M
2 @5 O8 V G" S6 g y- V V8 S3 M
ผมผละตัวไปหยิบกางเกงเลสีน้ำตาลมาผลัดเปลี่ยนให้แทนชุดของโรงพยาบาล กางเกงของเขาที่มีทั้งหมดเป็นกางเกงยางยืดกับสามส่วนติดกระดุมซึ่งจะกดทับทำให้เจ็บแผล ผมจึงไปหาซื้อกางเกงเลเพื่อตอนใส่จะได้ผูกเอวไว้หลวมๆเท่านั้น
* d1 C4 v) d g+ r! @3 B# W! I& n/ \% F+ V. l
7 ^4 {+ c, L- C( d: V7 {' G2 h% Y- Z: kส่วนเสื้อใส่ไม่ได้อยู่แล้ว ต้องถอดโชว์แผงอกล่ำๆกับผ้าก๊อซสีขาวที่ปิดพันบาดแผลทั้งซีกขวาของร่างกาย s# t. _5 p& K6 a
. ? w3 c- n$ v& ^: D, @+ Y1 c) G
. U3 H. [; }- i B( W$ N+ O$ p1 B; j8 W1 m“เดี๋ยวผมเปลี่ยนเอง”1 v8 Q: \+ |% K# u8 s" T
) d5 T/ @+ W* M5 ^
5 W6 U5 Y0 }( @, d B6 C
“นายทำเองไม่ได้หรอก อย่าเกรงใจผิดเวลา” ผมเค้นเสียงดุ ขยับตัวยังไม่ค่อยจะได้ โอเค อาจจะพอลุกขึ้นยืนได้แต่นั่นก็ต้องมีคนคอยประคอง แล้วจะมาเปลี่ยนกางเกงเองได้ยังไง ถ้าจะนั่งเปลี่ยนยิ่งแล้วใหญ่โน้มตัวลงมาได้ที่ไหนกัน
. q- L8 [$ r1 i. a! W& z+ @" z/ D0 M$ _1 H+ R2 O+ v& y
1 T D! @7 i9 d- u6 A+ [5 Rสรุปหน้าที่เปลี่ยนผ้าต้องผมเท่านั้น
7 b2 j& j8 {& z% k/ p- B k! }( j/ }2 x
4 e, G8 h# t& r0 ]
“หรือจะให้นางพยาบาลมาเปลี่ยนให้ล่ะ” ใหญ่รีบส่ายหน้าหวือทันที แน่ล่ะเขามีประเด็นกับนางพยาบาลอยู่ ทำแผลทีอย่างกับขัดกระดาษทรายลงบนพื้นไม้ เธอคงลืมว่านี่คือเนื้อหนังมนุษย์ไม่ใช่เนื้อไม้ที่ไว้ขูดหาเลข # ]8 e; z. E% c5 f% G8 Q4 S# |$ N
0 R K6 G3 ^- C& t( w7 R
1 e0 a$ R- e! Tใหญ่ขยาดจนแขยงเลยล่ะ
) C# O# C* w6 F9 P+ K. e. E
. I2 x! U( p. j7 \( N# @8 ~) x" d) Y% R' b: j4 [" @
“งั้นอยู่เฉยๆฉันจะทำอย่างเบามือที่สุด โอเค๊”
' \$ Q) g6 ^7 q) v2 m! @
9 K3 h1 d3 |$ |' \# X
3 h m) m, x' tผมหยิบผ้าห่มมากางออกก่อนปิดคลุมเข้าส่วนกลางลำตัวแล้วสอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่ม ค่อยๆดึงกางเกงสีฟ้าประทับตราโรงพยาบาลออกมาอย่างระวังไม่ให้เนื้อครูดกับบาดแผล ใหญ่ช่วยยกสะโพกเท่าที่ร่างกายเขาจะเอื้ออำนวยจนสุดท้ายก็ถอดออกมาได้เฮ้อ L8 h" N* }$ F. Y; q9 M) J
7 m" U6 n& u7 b3 Q0 ]% Q2 E9 `3 J* a4 L& |: u4 C9 J$ E
ผมถอยตัวออกมานิดหน่อยเพื่อหันไปหยิบกางเกงเลที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้ จังหวะที่หันกลับมาเพื่อช่วยสวมกางเกงตัวใหม่ให้แก้มสองข้างก็ร้อนซู่อย่างห้ามไม่ได้ รูปร่างสมส่วนกำยำเปลือยเปล่าของคนตัวโตเหยียดยาวบนเตียง มีผ้าห่มสีขาวผืนบางปิดพาดตัดกับกล้ามเนื้อสีแทน มุมผ้าตกลู่เผยเห็นแผลผ่าตัดบริเวณสะโพกส่วนเดียวของร่างกายด้านขวาที่ไม่พันผ้าก๊อซ อึก ผมรู้สึกตาลายหายใจไม่ทั่วท้อง ให้ตายสิ!!
* P' g8 U3 u' v+ C2 \
6 V9 K' r$ o, D' ^% C7 H: w4 B; s2 G8 C9 }$ r. g8 E3 Y
“คุณเล็ก...”, {% ` P2 Y, f4 C5 [
2 a& y, [* o$ e9 P: F
@, ~' g7 N/ W, v: l“เอ่อ...อ้อฉันแค่กำลังคิดว่าจะใส่กางเกงนายยังไงไม่ให้ถูกแผลน่ะ ไม่ได้คิดเป็นอื่นนะ”
. ]* j! S$ q5 {( ^
' w3 O) h9 H5 [+ c, G0 \
3 r0 W" x6 K- [8 R( [ใหญ่ยิ้มยิ้มที่อ่านได้ว่าเขายังไม่ได้ว่าอะไรเลย ยิ้มบางๆที่ทำให้ผมอาย9 C; i t8 j9 ]$ j; ?
- T) r$ Z3 u$ D* f1 z6 _
% g4 b6 j2 F! w" J# [8 Oแกมันร้อนตัวเกินไปมั้ยคนเล็กกกกกกใหญ่เลยรู้หมดว่าแกมันหื่นกามแค่ไหน ฮือ- {* T9 o U/ N( k" e
& v7 h0 P8 i$ s: \% k( t1 C3 S* G; g) A& A% m/ t/ h% R) g1 V
แล้วผมจะทำอะไรได้ อย่างดีที่สุดก็ก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าแดงซ่าน หลบตาด้วยการหันไปม้วนขากางเกงเลแต่ละข้างให้สั้นเป็นม้วนกลมๆแล้วค่อยๆสวมเข้าไปในเรียวขายาวทีละข้าง ขยับให้ขอบกางเกงเกี่ยวสะโพก ก่อนตลบผ้าห่มออกวาดแขนคร่อมเอวหนาเพื่อหยิบหางเชือกทั้งสองข้างมาผูกกันไว้อย่างหลวมๆ2 d3 D. K' L: w. Q
% S+ J& ~3 D; @* [2 N8 H: P, V6 p, H q0 N
“เจ็บแผลมั้ย”
1 m# K6 C8 C; t) P0 p3 o
s# }! R6 W( f1 F0 Y- R: O% F2 _5 x! \# G' N0 a f! K5 ]4 e
เขาส่ายหน้า “พอดีแล้ว”! L5 P; r |$ }* i; D& L8 g$ r# H N
. w3 W1 K* J4 J# {1 s; z- \; Z! l* N' R$ g: N
“งั้นฉันไปเก็บของก่อนนะ เดี๋ยวบุรุษพยาบาลเอาวีลแชร์มารับเราจะได้กลับบ้านกัน” ผมเดินเข้าไปเก็บของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำใส่กระเป๋าเป้ เอาผ้าขนหนูชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้พอสดชื่น จะได้ลืมหูลืมตาหลุดจะความหมกมุ่นลามกสักที ซ้ำสองวันมานี้ยังนอนไม่ค่อยหลับมักสะดุ้งตัวตื่นตลอดด้วยกังวลว่าใหญ่จะเจ็บแผลหรือเปล่า หิวน้ำมั้ย ปวดท้องหนักท้องเบาหรือไม่
. W- N# H3 L* K; B
/ h# z- j# W/ j9 S9 H8 v0 y/ e8 H- L
ซึ่งส่วนมากมักเป็นผมที่ระแวงไปเอง เพราะช่วงกลางวันใหญ่จะฉี่แค่สองครั้งคือเช้าและเย็น ส่วนกลางคืนใหญ่จะเอากระบอกฉี่(พลาสติกแบบมีฝาปิด)ไว้บนเตียงข้างตัวเมื่อปวดเขาจะจัดการเอง ให้ผมนำไปเททิ้งในชักโครกตอนเช้าตรู่เท่านั้น เรื่องปวดหนักเขาไม่ถ่ายมาสองวันแล้ว ผมข่มความอายถามเนื่องจากกลัวเขาจะอั้นไว้จนไม่สบายท้องเพราะเกรงใจผม แต่ไม่...ใหญ่บอกเขาไม่ปวดถ่ายหนักเลยผมอย่าได้คิดมาก$ O! r+ Z5 {/ J1 X' {3 S* w
) U9 Q9 H6 Z8 A. C) c8 }' u
, U+ r4 y1 }: }ส่วนเรื่องน้ำดื่มเขาพอเอื้อมหยิบถึงแต่ผมไม่ค่อยให้เขาหยิบเองอย่างกลัวว่าแผลผ่าตัดจะเปิด
" M( y$ C, B/ P# r& u8 M- k2 d8 [+ \) s6 I* s/ `
! x% i6 E/ Q' x; S
สรุปผมนี่แหละที่จิตตกไปเสียทุกเรื่อง& }6 r8 F4 W j8 g
6 A4 K! b; H; ]" ^( G
/ O; y+ U! l. E+ R2 F& @9 r: Q( p" @) ]* e; \5 C
ขณะที่ผมออกมาจากห้องน้ำบุรุษพยาบาลก็เข็นวีลแชร์เข้ามาพอดี เราช่วยกันถ่ายโอนคนเจ็บนั่งบนรถ ก่อนที่ผมจะเป็นคนถือสัมภาระและให้เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลทำหน้าที่เข็นนายหมาป่วยไปที่โรงจอดรถด้านหลัง
6 _; _' H+ T) k" J- }# A, `) ]% c1 `7 Z" }( Z8 C
) D5 t+ E" _% N8 Qเมื่อนายหมาตูบขึ้นไปนั่งหน้าแป้นในรถด้วยฝีมือของบุรุษพยาบาลใจงามคนเดิม ผมก็จัดการนำสัมภาระทั้งหมดไว้ที่เบาะหลังก่อนเข้าประจำที่นั่งคนขับ เมื่อสตาร์ทรถก่อนขับเคลื่อนนายตี๋ใหญ่ก็พูดคำที่ทำให้มือข้างสับเปลี่ยนเกียร์สะดุดอย่างเสียจังหวะ
$ r6 U; O/ `: Y" m- D5 p! x; ~; F! O0 t4 v. N& c) O$ o, k
0 k& ^! y# e' T6 G' a' e. q8 g“คุณช่วยไปส่งผมที่ห้องเช่าได้มั้ยครับ”
0 Y% V R; w$ L
& S3 `8 ?% m7 t0 }, z+ E& ]
4 T: N/ W- I6 i g) S“ห้องเช่า??” ผมผ่อนเท้าที่เหยียบคันเร่งออกเพื่อไม่ให้รถเคลื่อนไปข้างหน้า
' r! J. F3 y9 }, {
* T+ ]7 @; H' N9 O+ ?2 R# I8 p K2 Q, [, m$ M9 q7 e, \* Z
“แยกจากคุณมาผมก็ไปเช่าห้องอยู่”
: z0 b3 Q; K2 v, g" d8 b s0 m! x5 o% E) q
# e( T. K* x6 P/ |$ I+ r' ]
“อ้อ อ๋อ ได้สิ” ผมหันกลับไปสนใจภาพตรงหน้าพร้อมกับเท้าแตะคันเร่ง กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเมื่อรับรู้ความจริงที่ว่า ‘บ้าน’ ของผมกับ‘บ้าน’ ของเขาไม่ใช่ที่เดียวกัน
" G, c5 |2 T3 \* _& a
2 B7 i% U# m0 N( Z- r* ^% m5 `2 x+ _8 k" P- p) D9 Q8 u8 K6 b6 L
ไม่มี ‘บ้าน’ ของเราแล้ว1 j4 Q ]. g6 O9 z+ r
n3 A0 s& N9 l( A& |/ T: @
( W; \2 @3 O: M# L4 v! S# y
% Y* t# Z) N2 X% C6 d0 |+ ]* U
7 b9 ?# b) o; i1 i# B6 g% d* I6 W. p6 |
ผมว่าสถานที่ที่ใหญ่อาศัยอยู่ไม่ควรเรียกว่า ‘บ้าน’ สักนิด
3 ?" y1 _& O# ]3 q4 h$ B; i: V' U+ v4 l2 x! Q# l( ]5 Z1 K
; l; O; y' x R7 l k' F1 ~5 w2 S
มันเป็นสิ่งก่อสร้างจากปูนซีเมนต์รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหน้าแคบยาวลึก ความกว้างของห้องเพียงกางแขนสองข้างขนานลำตัว ประตูบานไม้ผุที่เมื่อต้องการเข้าไปภายในห้องต้องหันข้างลำตัวเพราะขนาดที่กว้างเพียงครึ่งของประตูปกติ เมื่อแทรกตัวเข้าไปในห้องได้แทบไม่ต้องก้าวขาไปไหน ถ้าใครเคยเต้นลีลาศจังหวะบีกิน ก้าวขา หนึ่ง สองสาม พัก เพียงแค่นั้นก็สามารถเดินได้ทั่วบริเวณห้องนี้แล้ว
. e) K/ t1 a' u# W5 {$ u& i
9 b& S5 B6 o9 z! Y4 f. k- E6 x6 H; G
สิ่งอัศจรรย์ใจที่ทำให้ห้องนี้สามารถยัดหนึ่งคนกับหนึ่งสุนัขได้คงเป็นห้องที่โล่งไม่มีข้าวของเฟอร์นิเจอร์สักชิ้นเบียดเบียนพื้นที่ใช้สอย มีเพียงผ้าหนึ่งกอง(นับแล้วมีเสื้อกับกางเกงอย่างละตัว) กับขวดน้ำโพลาริสตัดครึ่งที่มีน้ำแกงเขียวหวานขึ้นฟองบูดอยู่และกระดาษหนังสือพิมพ์ที่แผ่นหนึ่งรองรับข้าวสวย อีกแผ่นรองรับอาหารเม็ดสุนัข; B1 u' c8 e! ^' U8 g. x
3 d" n2 p4 m7 t& k) T/ x& l
" C. l$ Z7 ]: {7 m8 V5 M) S8 f
โดยที่ทุกอย่างวางอยู่บนเสื่อน้ำมันสีน้ำตาลคร่ำครึ
' D) x! z; ^/ f* L% Q7 a9 k2 W1 r* ?* x& c4 n3 Z
; C& u$ x! i& X- d+ X/ @
ภายในห้องไม่มีห้องน้ำ หน้าต่างสักบานหรือแม้แต่ช่องระบายลม มีเพียงหลอดไฟห้อยโตงเตงกลางห้องหนึ่งดวงเท่านั้น
$ R7 R/ c% R& V! S0 Q; H5 W; C5 i# ]) u* m6 Y
9 s: p% ^( }# Q+ A6 ]เหมือนมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเก็บของ ไม่ใช่เพื่อพักอาศัย
* a) _! B4 w7 ?- j, ?2 v: @. U1 X# S! u7 y
( \* y; p# \7 u6 vน้ำตาผมรื้นขึ้นผมไม่รู้เลยว่าความเห็นแก่ตัวความกลัวของตัวเองจะทำร้ายเขาได้ขนาดนี้มันไม่ต่างจากตรอกมืดๆนั่นเลยสักนิด
0 b3 n& m+ R# n* f z( Q
u$ }+ j* t2 }+ N' k8 b( x
$ t- A- }4 R/ {( m5 a) hทุกคืนเขาก็คงทิ้งตัวนอนตรงนี้ตรงที่ผมยืนอยู่...& p" V- D% U) S3 R; B; {
4 t a8 ~+ }3 V/ B5 X" g% L U; w6 P$ L' [2 e1 Y2 x
เมื่อสามวันก่อนผมไปรับตี๋น้อยที่ร้านอาแปะเพราะว่าใหญ่เอาไปทำงานด้วย โดยเป็นเพื่อนเล่นชั่วคราวของหลานอาแปะ ตอนแรกผมก็สงสัยว่าทำไมไม่เอาไว้ในห้องเหมือนตอนที่เราอยู่ด้วยกัน...ตอนนี้ผมรู้แล้ว...ถ้าเอาไว้ในห้องอับๆห้องนี้ในตอนกลางวันด้วยสภาพอากาศที่ร้อนจัดมันคงไม่รอด...* q- r& [8 S4 g) q6 B& W
$ y& C: X# j& j# A( j$ }0 T- Z" z0 k0 Q: m
“ฉันไม่มีทางให้นายพักที่นี่!” ผมออกมาบอกคนตัวโตที่นั่งรออยู่บนรถ โดยผมจะเอาของไปเก็บในห้องแล้วจะมาช่วยประคองเขาเข้าไปทีหลัง ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผมคิดไว้ก่อนเห็นสภาพห้อง K7 S" Q2 }& C
; T8 z2 J# V) L) @8 |6 L$ Q1 c
9 D( n' h9 Y; Z; e% ?+ E5 k' ~ แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว!; u) n6 [/ Z1 U* L
5 z/ z3 F3 P9 [% [1 l( r$ O
9 C+ @; g4 x0 @4 {, j3 h6 Sแม้สามสัปดาห์ก่อนอากาศจะหนาวจับขั้วหัวใจ แต่ ณ ตอนนี้มันร้อนมากถึง 38 องศาเซลเซียส!! แล้วดูท่าจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเขาอยู่ในรูนี่มีหวังเขาต้องร้อนจนเหงื่อโทรมกายเป็นผลให้แผลอับชื้นสุดท้ายมันก็จะเน่าและติดเชื้อในที่สุด+ `9 e- z9 X( ^+ A3 W6 x
& G/ A) l5 q1 R0 S
' O2 A" o7 g% h! S# p( I2 p( xใหญ่ประคองตัวเองลุกขึ้นกยืนพิงร่างเข้ากับประตูรถ$ W- F' ~, H2 X$ K; n. J
7 F' A2 @1 s! V' m7 J" d
6 ]( v; b: B8 l, n g4 v W$ \“ที่นี่บ้านผม”
9 v& D6 [, k5 J+ N) {/ T6 C1 A8 m) n( R: [8 r
" M% s: ~% c( L“มันไม่สมควรถูกเรียกว่าบ้านด้วยซ้ำ”1 X( Q) |) a G
# f) ?1 V, S2 `( z! Y6 Z. e" @
/ g" d8 H3 p" v S4 F. l3 I: g“ไม่ว่าคุณจะเรียกยังไงมันก็คือบ้านของผมที่ซุกหัวนอนที่สุดท้ายที่เหลืออยู่...”
5 X" Z A/ p7 C$ ~
" L. T4 }( |% J$ ~6 O, @
! x" C) a, n- ?& R( l$ C0 c( e# }อึก ผมกระตุก เผลอกัดปากตัวเองจนได้กลิ่นคาวเลือด
" q( Y" ~$ a: s0 x5 u
8 [( E( D, L9 ^4 r4 {1 Z
/ F* M8 R T% Q“ขอโทษ...” ผมไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำนี้เลยจริงๆ% k2 B1 K" o: B* B$ t! T
6 ], x& m1 h* [- U# _
9 h3 w( S3 X: ^" w2 ?0 l“คุณไม่ผิดขอร้อง อย่าร้องไห้...จะช้าหรือเร็วผมก็ต้องออกมาอยู่ดี”6 X' M/ q& s0 u7 H9 d
+ c9 [- t, h- u. {6 v/ ?; j, C, X. o/ t' E$ t( H
“กลับไปอยู่ด้วยกันได้มั้ย...” ผมขอเสียงแผ่ว2 W- x/ x P2 {( ], q
# N! f. m! ~: X: P
3 s7 ^0 k- X2 |' U1 Y5 [( U9 aกึก
+ k) S7 W9 G7 ~) x- m# G" g7 [
* P5 R$ x% P; L/ I6 r4 S: T' o3 b! c+ f, W
ใหญ่ชะงัก มองเข้ามาในแววตาผมอย่างค้นหาชั่วอึดใจ เสียงทุ้มก็พูดขึ้น
/ X* f Q& t* g) o2 p
* e* M3 g: n; `+ m% v$ w" H! D9 [1 l$ u v6 O
“คุณไม่ต้องห่วงถึงผมเจ็บ...”
4 }5 N2 M* c% N* D; b; E3 ` A+ `6 ]0 v; C: x8 q7 K
" g" E% J+ L$ U) G4 `5 w“ไม่ใช่...” ผมแทรก
1 o6 B" w' Q; B a: ~+ r1 h- n6 D5 z$ o) ~
# q, e$ X& O- x4 J; k3 W“...”% H- M- _. b) h! I
1 \$ g; z0 T" L# Q, q' i5 i) G0 E( D' Q, U
“อาจจะ...นายเจ็บก็ส่วนหนึ่ง...ฉันอยากดูแล....ให้นายอยู่ในสายตาว่าไม่เป็นไร...” ผมสบตาเขาอย่างอ้อนวอน “แต่จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกผิด เพราะความเห็นแก่ตัวของฉัน...ฉันกลัวตัวเองต้องเจ็บ...น้อยใจที่นายไปมีอะไรกับผู้หญิงพวกนั้น...กลัวว่านายจะรังเกียจความรู้สึกล้ำเส้นของฉัน...รังเกียจที่ฉันรักนาย...”
& M6 M- l: C6 s& B7 i0 q( Q% p: V! H: a7 q6 J( ]$ ^. n
2 L8 f5 j2 E% q3 r |
ม่านตาเขาเบิกโพลงขึ้นเมื่อผมพูดคำว่า ‘รัก’ ออกไปแต่ก็ไม่สามารถหยุดคำพูดพรั่งพรูของผมได้ เปรียบเหมือนรถพ่วงที่บรรทุกข้าวสารมาเต็มคันรถ เมื่อยกกระบะด้านหน้าขึ้นสูงเพื่อเทข้าวลงมามันก็ร่วงพรูออกมาจนหมดสิ้น
! \9 K p6 x$ y' p1 w3 e' y4 H
! v1 T$ J' P3 t- V$ @- |3 ^3 E5 Q/ e7 r
“ฉันจึงชิงผลักไสนาย...เพราะทุกครั้งที่อยู่ใกล้ความรู้สึกมากมายมันตีขึ้นมาแน่นในอกจนอึดอัด ปะทุแน่นรัดจนฉันหายใจไม่สะดวก...เลยคิดว่าห่างจากนายคงเป็นทางที่ดีที่สุด” พูดมาถึงตรงนี้ทำนบน้ำตาที่เหือดแห้งไปนานก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง “แต่ไม่ใช่เลย...ไม่เลย...การไม่มีนายอยู่ข้างๆมันทำให้ฉันเจ็บปวดกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า”
/ _/ m# i6 b( A( h7 d# f( p3 I& K) x/ ~" z7 b) u! ~. B! B
$ I9 h9 M7 ]7 k; p( k! Eผมประชิดเข้าที่ร่างหนาก่อนเอนศีรษะซบลงบนแผงอกด้านซ้ายของเขา$ v$ l( r b' i$ ?' S9 n4 P% ~& G
' |& J1 u0 X1 h
3 r' P$ F6 _, y0 ^. Z/ D“...ตอนมีนายถึงจะเจ็บแต่ก็อบอุ่นไม่เหมือนตอนนี้...มันทั้งเจ็บปวด ทรมาน อ้างว้างเหลือเกิน...”7 H' u& s7 P+ Z
: ^) Q7 w) N. c* }& J' T8 @8 J# {' p2 i% {
หลังประโยคนั้นจบลงความเงียบก็เข้าปกคลุม ส่วนผม...คนระบายทุกอย่างที่ใจคิดไปจนหมดได้แต่นิ่งเงียบด้วยความละอายที่ฉายชัดขึ้น หลังจากปากปิดสนิทสติก็ฟื้นคืน นี่ผมกำลังทำอะไร...ทำไมจากการร้องขอให้อยู่ด้วยกัน...กลายเป็นการสารภาพรักไปเสียนี่' O7 F* f3 V0 i7 |
0 X5 b. L" [2 @
, X4 F& z$ ]8 {ผมผละตัวเองออกห่าง พยายามจะหาคำมาอธิบายให้ดีขึ้นแต่เหมือนทุกอย่างจะน้ำท่วมปากไปหมด ใหญ่คงเห็นใจกับอาการประหม่าของผมจึงยกมือข้างซ้ายขยี้ศีรษะผมเบาๆด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ถึงไม่มีรอยยิ้มก็ทำให้ผมสงบลงได้ ก่อนที่เขาจะกระเผลกตัวถอยห่างจากรถเพื่อเปิดประตูและสอดร่างเข้าไปนั่ง# z5 o) `3 S5 w* a3 q
1 X m# M$ V3 ?/ D {# ?
5 X) R# M6 B2 ?. d; @
การกระทำที่สื่อว่าเขายอมกลับไปอยู่ด้วยกันตามคำขอ" v: e9 A; Y' v! ]4 {8 d
' d$ e- ?! i! e* a% t4 ?' e
9 ?. Z7 u1 Q* uเขายอมผมแล้ว...ใจอ่อนกับผมเหมือนทุกครั้ง+ J, `+ {/ }! p1 z2 e( B
4 e3 D; _& M) j( z
/ B P) H9 v: ?" h5 G# b% P6 [ผมยิ้มพลางยกหลังมือป้ายน้ำตาทิ้ง สองขาก้าวเร็วขึ้นรถความหนักอึ้งในใจตอนนี้เบาบางลง เอาน่า แค่เขายอมกลับไปด้วยกันก็แปลว่าเขาไม่ได้รังเกียจแค่นั้นก็ดีมากมายแล้ว
5 d' l2 u7 T( \) C9 k, \# G) b+ z5 `
: ^2 L2 W2 \1 w. }5 e4 j, `
1 w1 v- O2 W5 }7 g
# X8 E. T* {, O) Z$ G, f$ }8 l# x$ `/ j* G" m' z+ ^5 p* k. L/ b6 x
l. u \: j: p8 R9 P) h5 ?8 M
; g/ v, n n# R" f4 Y, u sเมื่อถึงคอนโด...ใช่ว่าปัญหาจะจบ8 D3 B0 y. ?7 s. Z
# i8 ?. \0 }" X* o- U) z
5 V0 \: P1 ?; X/ e1 Y* B% i
“ผมนอนโซฟาเหมือนเดิมได้” j1 Q$ P, _4 d! Y0 q
9 b) w' A6 ~' i, y* ^
5 |! w% E4 E" @' P- c+ D- E, l1 r4 l
“ไม่ได้”
# r" F- y% i8 ~8 d0 K- i; ]! z. i8 y1 j
' D4 r6 w* p2 N% [& `1 W“ที่พื้น...”
* G3 [/ e8 Y( f' s' H
5 |, t1 G& C7 M2 x) I7 K% n6 ~ L R& V0 C, H" C( Z- V
“ไม่เอา!”
3 s+ ^+ Y! K V# |8 T% y! K2 ?8 O9 H# h7 Z
) n# A3 m' v# }- ~รอบที่แปดที่เราเถียงกันเรื่องที่นอนของเขา ผมจะให้เขานอนบนเตียงในห้องผมแต่ใหญ่ยืนยันจะนอนโซฟาเหมือนเดิมให้ได้ เขามีเหตุผลแค่เกรงใจ แต่ผมมีมากกว่านั้น ดูตัวเขาสิ!! ใหญ่อย่างกับหมีป่าซ้ำยังเจ็บหนักขนาดนี้ ไม่เหมาะอย่างแรงกับการไปนอนตัวลีบบนโซฟา ร่างกายบอบช้ำของเขาต้องการพื้นที่ขนาดห้าฟุตขึ้นไปเท่านั้น!! เขาก็เถียงมาอีกว่างั้นนอนพื้นก็ได้! กระดูกคงลั่นกรอบแกรบแนบพื้นแข็งๆสนุกเลยล่ะงานนี้!
6 J, P2 c8 Z4 @2 p( r e
) U$ S8 k) f" f2 D% T8 k" W: `0 [, N C7 a8 u' j; z* R- w/ r
เห็นมั้ย! บนเตียงเหมาะที่สุด!!4 [: I6 l- j% R6 k3 _+ ?4 H
& q( ~( i% H A" ]: o3 D: V
* I7 _" L6 w( V! i! z( v$ s7 F“คุณเล็กผมไม่อยากไปนอนเบียดให้คุณไม่สบายตัว”" X9 i _2 d3 ]" e Q( D! g9 R
& \" _/ P! i% J: t" K5 u' p! Z) l1 S# A! e* U! [
“แล้วใครว่าฉันจะนอนบนเตียงกับนาย ฉันนอนที่พื้นได้!” ไม่ใช่ว่าหวงเนื้อหวงตัวไม่ร่วมเตียงกับผู้ชายหรอกนะครับ เพียงแต่ผมจะไม่เสี่ยงเอาตัวเองที่โคตรนอนนิ่งไปอยู่ร่วมฟูกเดียวกับคนเจ็บเด็ดขาด$ e& @3 ~5 G4 D4 o# {' O# w+ Y
+ B: g- k" e6 G% A
7 s6 k; y7 V1 y5 h1 A; a“งั้นยิ่งไม่ได้ใหญ่คุณจะไปนอนบนพื้นแข็งๆได้ยังไง”
1 M/ N( Q7 [/ x9 r$ v& D0 X, u6 l! C+ s: |* S
; w% {; G; J. W# u8 |
“ฉันนอนได้แล้วกันน่าฉันมีฟูก!”9 i0 A3 X9 M( b$ }# c8 ^6 g
1 Y0 p- k4 d @. X/ C
# d& b3 `6 o& }$ a/ n“ถ้าอย่างนั้นผมจะนอนฟูกเอง”* l* [+ P/ N" a! a: v
6 ?# O& @6 T z- o
. e! Y" A, Y( R% V s! z+ s% B“แต่นายเป็นคนเจ็บ!!” ผมเริ่มขึ้นเสียง ใหญ่จึงเงียบเหมือนทุกครั้งเมื่อผมร้อนเขาจะเย็น หยุดมองผมชั่วครู่ก่อนใช้เสียงอ่อนโยนตอบกลับมา
. R; }! r- q, H3 [' q1 I( a
2 O4 B$ r- u4 \! L
! T) x% |4 v1 H7 M3 ~" ^“คุณกำลังทำให้ผมลำบากใจ...” ท่าทีเหนื่อยหน่ายส่งให้ผมเม้มปากแน่น “...อย่างมาก”6 s5 g) c' ^& R4 R. S( G- o
7 i/ W$ g$ `" U/ A1 S+ s- d
& ?, x, C& n# {* a- \
การที่ผมอยากให้เขานอนที่ดีๆทำให้เขาลำบากใจหรอ....ถ้าลำบากใจก็จะอึดอัด...เมื่ออึดอัดก็ไม่อยากอยู่ใกล้งั้นสิ...3 i( X9 g5 I( [7 l4 S
1 h: t( I9 z( c% ~( A
7 \: |; ?4 ~( m% C8 P$ Jผมยอมเขาก็ได้...3 p0 |1 S. e6 b6 z$ n5 m
v( k; u( ]) p$ K7 c
" o- U6 A8 E/ j0 Y- C( X
“เดี๋ยวฉันไปเอาฟูกให้ แต่นอนในห้องนะเผื่อนายต้องการความช่วยเหลือจะได้เรียกฉัน...” ก้มหน้ามองปลายเท้าก่อนเอ่ยเสียงหงอย ได้ยินเสียงถอนหายใจหนักยิ่งทำให้ใจเสีย แล้วหัวใจที่แห้งเหี่ยวก็พองโตแถมเต้นระรัวคับอกเมื่อเจ้าของอ้อมกอดอุ่นเข้าประชิดและใช้แขนข้างเดียวโอบร่างผมไว้
# W% D+ c1 L$ h4 {8 P7 Y# r2 k5 l% ^1 q* k* ]8 H
% }& }3 n, Q6 V, |2 ?: {! l# {; @“ขอบคุณครับปูฟูกเสร็จคุณช่วยผมอาบน้ำได้มั้ย” , i" g d4 T8 K) b6 o
! @5 D/ Y8 ?* _5 F1 x8 g+ h# Q; J+ n" w. g) Z
เหมือนใหญ่จะช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นด้วยวิธีการแปลกๆของเขาซึ่งชวนให้ผมใจสั่นยิ่งนัก โดยเรื่องอาบน้ำเป็นแค่วิธีการงอนง้อเท่านั้นเพราะในความเป็นจริงเขายังอาบน้ำไม่ได้ยังคงต้องเช็ดตัวไปอีกสักระยะจนกว่าแผลจะแห้งกว่านี้
( f x% H" @# e/ W& ^# V5 I7 U; m" K- q) h0 x8 |; o( w1 U4 C
7 C* L6 o4 g7 o s. x* F xผมจึงไปเปิดตู้ลิ้นชักชั้นล่างเพื่อหยิบที่นอนปิกนิกสามตอนแบบพับได้ (ของแถมมาตอนซื้อคอนโด) ออกมากางข้างเตียงนอนวางหมอนและผ้าห่มลงไป ก่อนช่วยประคองร่างใหญ่ที่นั่งอยู่ปลายเตียงให้ขยับลงมานอนตาม อยากจะให้เขานั่งเล่นดูทีวีด้านนอกก่อนเหมือนกันแต่ไม่อยากให้เขาเคลื่อนไหวมากเลยให้มานอนเลยดีกว่า นอนนิ่งๆเฉยๆจะได้หายไวๆ/ ^, T" h* b: Z* B" T H+ `
# ?" ]: R# J/ \
. z7 r; y( ~, K5 e
จากนั้นผมก็จัดการเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้ จับนอนตะแคงพลางเอาหมอนรองหลังเพื่อให้นอนสะดวกขึ้น เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นผมจึงทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าเขา 2 F' c$ K; h& o3 }6 [% b; p v
! L' }% S( O$ P4 I
% s$ b- g) H7 }
“มีอะไรจะคุยกับผมใช่มั้ย”
% \) f3 r1 s5 K+ t6 p; M* C& i
( Z: w7 J6 c: ~- e7 W
0 a0 v% q+ P1 q J' F“รู้ดี” ห่างกันเป็นเดือนเขาก็ยังรู้ทันผมเหมือนเดิม“ งั้นเข้าเรื่องเลยนะ”
( ?8 v- W# U$ H) k2 U3 p6 q: w: q0 N+ j( i7 s8 O& H
9 @9 G. s% q+ Y' F
“...” ใหญ่พยักหน้าให้ผมพูด
1 w( } Q! I" K5 s
& Q8 y7 K4 O; N
8 }; D2 N" I' p; \“ทำไมนายถึงบอกว่ารักใครไม่ได้” ผมเปิดประเด็นทันทีคนถูกถามนิ่งอึ้งไปทันทีอย่างไม่คิดว่าจะเจอคำถามตรงจุดแบบนี้! v8 R0 ?" f4 d/ {. Y4 @. z
& b; L8 H* n1 P& [, S' f
- [% O! s' ]: xซึ่งผมก่อนจะ ‘ตัดสินใจถามและทำบางอย่าง’ ก็คิดมาหลายรอบแล้วเหมือนกัน
$ x& E3 W" s0 s7 `0 v! v" s& y
2 Z" c e$ }3 Z1 }3 _9 H( _
+ s8 _- n+ d" J. V“ทำไมคุณ...”; s5 C* n0 X2 C8 l$ A
" Z/ X9 Q1 U) k# g5 Z8 a# w2 W0 H
“ฉันอยากรู้ ฉันไม่อยากจะรักนายข้างเดียวไปจนตายหรอกนะ” ถึงตอนนี้ผมจะยอมรับสภาพนี้ได้ แต่วันข้างหน้าผมกลัวว่าสักวันหนึ่งจะทนไม่ได้ ถ้ามีใครมากะเทาะกำแพงในใจใหญ่ได้ผมไม่เชื่อว่าทั้งชีวิตเขาจะไม่รักใคร แล้วทำไมผมถึงไม่ทำให้เขามารักผมล่ะ0 J5 L" `% [* [0 N) r$ z
: Y( L: Q# s1 }1 v. p* y0 V8 z
/ ~* B+ r/ k) _“ผมก็ไม่รู้เหมือนกับข้างในตัวผมมันร้องเตือนเมื่อผมเริ่มรู้สึกดี”
% `( r2 Y1 y3 c) y2 {
- ~, D2 p/ r5 m( {1 l; ~& o2 H
+ j( N2 G4 F# u4 ?# d$ d“รู้สึกดีของนายใช่ฉันหรือเปล่า” ผมสวนทันที& k8 {2 J% i3 k' j
. J6 ]1 z' N5 o
( h- X7 L4 l% T5 [8 O. K& X/ S0 ^+ A: s“...”
$ `4 g& d8 A5 Q R; L# ?% w& m9 y" q2 i. }* K2 l, K0 w1 r7 I
V" y) M* e1 s. S* O0 r
“ตอบสิ”
/ N F4 I) G5 t' `$ @9 D* b1 H0 s( n t$ d a
6 a) m, T- }! S4 W) {1 {เขาค่อยๆพยักหน้าเมื่อถูกคาดคั้นซึ่งทำให้ผมยิ้มออกมา+ n, l+ Y8 {; h
" r, |- M: \" b' W3 o% l+ \ B/ a/ C( e! A& ^8 k0 U- a/ s e
“แต่ยังไม่รักใช่มั้ย”
& L E# N1 `2 n. Y. N+ ?+ s6 p) |5 O) C6 j2 P3 T
! b4 A4 _1 d0 q1 F* m% o% n1 R
เขาพยักหน้าอีกครั้ง “ผมห้ามตัวเองไว้ทัน”
. R4 h' S5 ]4 k& j
# ?% ]" \: f- V- [) |$ |& t
7 h9 c' u4 `- s0 A3 h4 Q“เพราะเจียมตัว??”
3 O1 v, Q' f' x9 t, q, T, ]! N! [! l& A5 c
$ h6 _# b0 K F/ F2 G
“ส่วนหนึ่ง...”
0 c- B' H( R9 D" y4 j
6 @8 G ~5 x M# U. {3 Z1 O: o+ o7 k6 ~9 x) `5 j- O" j: H, T
“งั้นดี!!” ผมเปลี่ยนท่าจากขัดสมาธิเป็นนั่งทับขาทั้งสองข้าง“ฉันขอโอกาส เปิดใจรักฉันได้มั้ย”
- S" o9 B6 A( ]0 n, L! e# {6 ^8 H U9 d+ q% z( a' L3 {: w
; l6 h2 S$ s' H1 K9 t: s; s* Z
คนเจ็บที่นอนอยู่เบิกตาโพลงตกใจมากทำท่าจะลุกขึ้นแต่ผมดันให้นอนลงเหมือนเดิม$ N8 x) m; J2 m" J
; O; V$ R3 P" n2 U' i( n% ]
: B6 S- N9 k0 ^( {+ H
“บางอย่างข้างในตัวนาย นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไรฉันต่างหากที่นายจับต้องได้ นายเลือกที่จะเชื่อบางอย่างนั่นแล้วทำร้ายฉันแทนอย่างนั้นหรอ” ผมคว้าจับมือใหญ่พลางซบหน้าลงหาความอบอุ่นอย่างร้องขอ
. C! X% [0 ?/ L# [; `) ?# Y: ]. G/ G- g' M6 C! r
4 V. |7 P9 x; v: F I# y! `5 t
“คุณเล็กอย่าทำแบบนี้” เขาพูดเสียงเข้มลนลานพยายามดึงมือออกผมขืนไว้พลางร้องถามอย่างอ้อนวอน. X5 g3 |5 [/ C2 ? @1 l
( A; F) G) `/ C
% t4 K% R. N2 A& D“ไม่ได้หรอ...”4 }8 V( a/ Z, |
3 n! M A0 L; e$ P! L
7 U$ ^3 |1 x+ c7 N% b
“...”
0 M: B5 o" @ w: N: k& s& d' j \0 _" D" u/ R4 @* a. }
. o/ g8 |# g% I+ {$ M2 |: l“ใหญ่...”8 [; b; {; ^% }6 m/ k
8 y8 A1 ~2 n+ Y d) h
. ~7 l6 `2 q0 {- o$ Fเขานิ่งไปชั่วอึดใจเหมือนตัดสินใจ
( z7 R) {4 l5 k( G. p$ t y* \
- y: c% r% J6 W( `( F* b' X
: N) R. _' Q7 P. g8 [ l“มีอะไรที่คุณขอแล้วผมให้ไม่ได้บ้าง”
- p0 E: `1 t9 |; Y6 E
8 ~, M% Z8 K4 c b- c5 B# O9 k" X2 k
ผมรีบเงยหน้าขึ้นตาเป็นประกาย “จริงนะ!”, Z9 U3 b5 Y3 q1 u a
8 U3 e- u: l" f
! I% P4 A3 H0 F: q- _+ L: J
“อืม ผมเชื่อคุณ จะไม่ให้บางอย่างมาทำร้ายเราผมขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด ผมจะไม่ปิดกั้นตัวเองอีกแต่คงไม่สามารถรักคุณได้ในทันที”
7 A- p* O9 `. Y3 @: t1 t
5 \% ?6 U" p- F; l
: X7 M2 Y% l0 g$ Y! V“ค่อยๆรักฉันก็ได้” ไม่ต้องรีบร้อน แค่ขอให้ผมมีหวังก็พอผมเชื่อว่าผมจะทำให้ใหญ่รักได้ แม้จะต้องใช้เล่ห์บ้างก็ตาม8 T3 N/ w; y8 f' {# C
& I* Y5 u* t+ U% D5 O, M8 f2 ]/ N0 i
* r, j; x' \2 p- U4 W“คุณเล็กจะไม่อายคนอื่นใช่มั้ยผมมีแต่ตัว...ไม่คู่ควร...”4 T' O/ j& y- }4 k# Y$ n
! ^/ \' j, ]$ Q1 D: K
2 e5 u' U! [$ r" G5 x“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกของแบบนั้นเราสร้างกันได้”
( _, B) ^6 Q2 W0 _% O# @, G% B8 @; ]: }
$ n- S# S! c+ A' H8 N, u, H& e" A
: {, k# a; _8 y/ E- L! {) j “ยังไงผมคงกลับไปทำงานร้านเถ้าแก่ไม่ได้แล้ว” นั่นสิเขี้ยวขนาดนั้นมีหวังกลับไปทำงานคงไม่เหลือเงิน โดนอ้างหักค่าซ่อมรถหมด
' V( V5 W( x2 H9 F6 g' b' ^# u; Y* k5 R% z6 y. m
) I* q9 l; L' o. ^7 {“ฉันคิดไว้แล้วว่าจะให้นายทำอะไร”
* N4 e5 q1 }+ D( \) c; J5 C; u
6 o( U/ n6 r. K3 }. F6 O- p w+ U$ ]; R9 v& K% F) i& c1 g
เขาดูสนใจขึ้นมาทันที ซึ่งเรื่องนี้ผมคิดมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพราะเดาได้ว่าใหญ่หายดีเมื่อไหร่คงไม่ยอมนิ่งเฉยแน่ ผมไม่อยากให้เขากลับไปทำงานภายใต้สภาวะการโดนเอาเปรียบอีก1 h: ^ E! a. G
; x. ]5 q: i+ ^: q0 B- \
+ k# G, [" l3 q' s- y0 i
“นายสนใจจะเป็นพ่อค้ามั้ย”9 s) L/ X% O, L! t3 j
8 k2 t I! h0 \9 H9 Q) s. G
6 D7 w* c9 O+ |7 y“หืมคุณหมายถึงขายของหรอ”" m$ b" U& @6 G' }
: Z+ ~. W! ?, z7 c# }
0 d3 p! ?# x+ J( d/ ]) W“ใช่คัมภีร์อาหารยอดยุทธ์ของนายไง”
0 N) h- L* ~1 C. y1 Q |
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-19 22:42:00
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-19 22:56:53
โพสต์ 2020-4-20 00:16:10
โพสต์ 2020-4-20 00:19:08
เปิดร้านอาหาร รวย ๆๆๆๆ 
โพสต์ 2020-4-20 01:45:31
