|
เร่ร่อน8& l" ~* ~1 }! M7 J. h. |
( V1 D5 { r) A1 x1 X( E. D. |% G
3 F7 x& Q. h8 i4 E+ }
! u7 i7 H8 B) Vเป็นแบบนี้ไม่ดีเลยจริงๆ% i( [) ^& c4 b0 u- P3 M
" q" H U" H$ @' y- q' e: G+ ?4 C6 s3 d* _ k1 A& j
สิ่งที่สมองคิดกับสิ่งที่รู้สึกมันสวนทางตีกันมั่วไปหมด
; ~" \, j. @/ Q% g& ~# b( O# o# [- j: h0 ]0 R2 m
# y# D. g4 ]1 X. m. Aความคิด...บอกว่าถูกแล้ว ดีแล้ว เขามีอาชีพ ทั้งยังรู้จักเข้าสังคมคือสิ่งที่เหมาะที่ควรและผมก็ยินดีกับเขาจากใจจริง( \: b: l# x1 B G+ x4 q
+ j9 Z* n7 b2 f% X2 V1 V, Q5 [7 W j" x: {
แต่...
+ b# F5 Y' h9 b/ T0 h0 g/ h% y8 r/ ]5 d0 p
3 x( n- L6 X% `8 L3 ?6 s; pความรู้สึก...จิตใจกลับคับแคบอยากเก็บเขาไว้คนเดียว เพื่อบรรเทาเบาบางความเหงาและเพิ่มพูนความสุขในหัวใจ
# T8 I: f$ W2 p/ }; a4 G- ]$ z( R& z! b. k; ~
1 \$ d L# R; G! u: N‘เหงา’ ที่คนๆหนึ่งช่วยให้ผมลืมเลือนคำนี้ไปเนิ่นนาน4 s0 Q) C% R- }1 V8 \. I
% @7 s. w: p# y/ C0 M- B/ p& Z6 l9 Z: `# t, G
‘เหงา’ ที่คนๆเดียวกันทำให้ผมรู้สึกได้อย่างจับขั้วหัวใจ3 ~* B5 R& O& T8 M Y3 u( f+ m! U
4 X5 K3 W- }- g R5 e- _0 E
% ]4 P. ?. {% Nแกร๊ก
" v$ [2 @2 P. h; w( z4 }7 h
Z) r$ q9 u6 d: N1 K* `: L* O3 }7 T
“กลับมาแล้วหรอ” ผมเผยยิ้มดีใจเดินตรงเข้าไปหานายหมาตูบตัวใหญ่ในชุดทำงานเสื้อกล้ามกางเกงสามส่วน สีผิวนอกเนื้อผ้าเป็นสีแทนคร้ามแดดขึ้น# {" V9 Z2 Z5 u( W
$ M e: |$ l1 [: _3 l1 i; A
- h l0 C( V) U2 N0 Iใหญ่มองมาก่อนมุ่นหัวคิ้วหันไปดูนาฬิกาบนผนังที่บ่งบอกว่าเป็นเวลาสองทุ่มครึ่งแล้ว
o! @. @9 A( M6 N- [( f4 f9 k3 p& i7 Q# z4 b
c- {/ R; g" V. ?+ u“คุณรอกินข้าวอีกแล้วหรอ” : ~/ K8 S+ p: Q
# l' r" I0 U9 G( v0 ?8 `9 L: P+ C: S5 ^, i* T
ผมพยักหน้า
4 z M/ Z0 Y% C4 K4 M1 N+ Z: l
' s& z7 a0 p, v* M1 H8 r1 }+ D+ ]; s8 c3 O7 `7 D
“ก็กินคนเดียวมันเหงา”8 y. L4 |4 C0 `" Z0 z- I1 X
6 g0 J; h4 \. l8 @2 L9 ~4 X% \9 a( d# L. I" F
ใหญ่ถอนหายใจเฮือกก่อนเดินเข้าครัวไปอุ่นกับข้าวพร้อมตั้งโต๊ะให้ ซึ่งกับข้าวที่ว่าก็ไม่ได้มาจากไหนเขาทำทิ้งไว้แต่เช้าก่อนออกไปทำงานนั่นแหละ2 q' q5 Y4 \! ]6 @& U8 o* L2 _' R
1 P- {5 O5 n2 i8 F- g4 Y
9 T q/ J! S/ t) ?1 Z0 O; x# z0 rใหญ่จะตื่นตั้งแต่ตีสี่ดูได้จากแสงไฟที่ลอดผ่านช่องประตูเข้ามายังห้องนอนของผม หลังจากนั้นเขาจะเข้าครัวไปทำกับข้าวเตรียมมื้อเช้าสำหรับผมครอบไว้บนโต๊ะ และมื้อเย็นจะทำใส่กล่องทัพเพอร์แวร์แช่ไว้ในตู้เย็นเพื่อผมกลับมาจะได้เอามาอุ่นพร้อมกิน
! `) S7 y3 m& R
; O+ W G! K" S U& ]) P0 u7 C: W+ ^2 s9 B; S* F# `0 N5 E. K
แต่มันก็ช่วยคลายความคิดถึงที่มีต่อเขาไม่ได้อยู่ดี
5 V/ x' C/ }. r9 |% e& p5 q4 ]; U9 w! C; Y5 t) c8 _
3 d1 z" C! j& _ {9 I5 vมันเป็นความคิดถึงคนละแบบ...
' o/ f+ [6 o' ?* {8 s' `6 @# q* j; g. l" v2 s* j" h
$ K0 T/ _+ Q) H( ?6 a& Z
7 d# m+ |) R# E, B' Aเมื่อก่อนมันเป็นความคิดถึงที่ทำให้ใจเต้นแรงเหมือนรู้ว่ามีคนรออยู่ที่บ้าน แตกต่างจากเดี๋ยวนี้ที่คิดถึงแบบเสียดแทงหัวใจเมื่อกลับมาเจอห้องว่างเปล่าดังเดิม
* u7 v b* k0 {8 x% Z: m5 K4 y& i1 l) Q; h
+ N7 l4 j* z- k- y( A2 m- Mมันดูงี่เง่าใช่มั้ยล่ะ!6 I8 M* t8 E* g" E& B* F; e
9 f% g# ?& a5 @5 ]7 R( n
- W. h1 h$ g; O4 Sผมรู้ว่าตัวเองงี่เง่าสิ้นดี!!ไม่อยากจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน!!7 `$ e/ X: U+ b( _3 q
B$ f* h3 Y0 X. f0 y! I9 A
+ W! \# _ m, ^0 d“งานวันนี้เป็นไงบ้าง” ผมเดินมานั่งตำแหน่งประจำบนโต๊ะเตี้ยในห้องนั่งเล่นเมื่อใหญ่จัดโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เขาเดินเข้าห้องน้ำไปล้างมือล้างเท้าก่อนเดินกลับมานั่งอีกด้านของโต๊ะ ตักไข่พะโล้ใส่จานผมก่อนเล่า# W, K: b; q+ P) n" y
0 W! h: b. J4 K& ]: G
9 P9 O* E2 m$ A. C2 |4 W% l k( K"วันนี้ไปส่งของที่อุทัยมา"
/ a I1 `! i0 w* P! @3 _, T
& ]8 _/ W, ^) y
+ I! i: C% v8 L; B2 g“ไปกับรถส่งของหรอ”8 O+ u4 Y* a; z+ j+ [
3 j' N3 ]$ X$ n
( ^0 W* z5 G, b" v& q5 Hใหญ่พยักหน้า
' u$ D8 Q! E1 {3 k- b' j- g! l8 O5 A% ~# [. o7 S5 C
% X* |5 ^6 Y1 i6 Q X, [: D7 P3 q“ไปกับใคร” คนงานของอาแปะส่วนมากเป็นพวกชาวต่างด้าวจำพวกคนพม่าเขมร ให้ขับรถไปส่งของต่างจังหวัดไม่กลัวเจอด่านหรือไง* D# s- M5 U4 } F
* X' _$ H8 K0 a+ U* h: h E% q9 B
3 R" j# N- E' \
จะพาใหญ่ซวยไปด้วยน่ะสิ3 X* x. {" T7 a' h; J- f
! ^9 c2 s0 C4 s& y3 r1 S; v- L
z( b$ `: G" a5 {! h% x1 k
“กับคนงานด้วยกันคุณอย่าเขี่ยข้าวเล่นสิ”8 Q" H7 X" A: i+ B l
3 {0 C! P- _5 S7 J$ W" j. X) z- t7 r) H# B) [- x. U* a# [/ |6 s& z1 P. H; Z
“คนไทยใช่มั้ย”+ j8 J0 f! K$ O( P- L Q
; N( H9 K! r. |5 m
/ ~4 D! [/ Z. u+ Q$ Eใหญ่พยักหน้าตอบ เหมือนพยักส่งๆไปมากกว่าเพราะตอนนี้เขาง่วนอยู่กับการสับไข่ลูกเขยให้ผมถ้ามันเหนียวขนาดนั้นผมกินทั้งซีกเลยก็ได้นะ8 l2 s% @5 E3 o2 c9 a0 r
& w7 D! E+ ]5 h/ @8 p) p, w' n
`& F" T( j, i+ B' D, e9 I“ใหญ่...พวกไปส่งของไกลๆเนี่ยถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องไปนะ มีคนอื่นก็ให้เขาไปแทนพวกคนต่างด้าวเขายังมีบัตรแต่ใหญ่ไม่มีอะไรเลยนะ โดนจับขึ้นมามันจะได้ไม่คุ้มเสีย” ' O: p' |. t% V; _! y
+ p8 w( y3 I' b( l0 {0 s
, G9 {* W* G: Z3 `4 F% B“ผมจะระวัง”. y: Z+ w0 ?4 J& E' T1 j/ r
4 |1 u" Z, z+ B# ~# o+ b. W+ u" n$ G( d# e7 @
หลังจากนั้นมื้ออาหารก็เป็นเสียงผมถามสลับเสียงเขาตอบ ความจริงแล้วเหมือนผมตะล่อมกลายๆให้เขาเล่าการทำงานในหนึ่งวันให้ฟังมากกว่า เขาไม่ค่อยพูดถ้าไม่ซักถามผมเลยต้องถามเพื่อให้เขาพูด ให้เราแชร์เรื่องราวในแต่ละวันที่ห่างให้กันและกันได้รับรู้" i1 ?# b0 D0 i' D2 G/ _, i
) N) Y& n4 f+ @9 ]5 ^& ?6 ^ @* n; Y8 h. i# c
สี่ทุ่มเราสองคนต่างแยกย้ายกันเข้านอน ผมหอบผ้านวมผืนหนาในตู้ออกมาให้เขาเนื่องจากตอนนี้เริ่มเข้าสู่ฤดูหนาว อากาศเย็นลงมาก จากปกติเขาใส่แค่เสื้อกล้ามไปทำงานผมว่าจะบอกให้เขาสวมแจ๊คเก็ตด้วยแล้ว ถึงจะแข็งแรงยังไงแต่ทำงานตั้งแต่เช้าตรู่จนมืดค่ำสักวันได้ป่วยเป็นแน่/ a: b% A0 S+ C* ^4 h1 J
$ V, g: a Y- V3 G% [/ x8 {
) J) \; ~. r: |3 m6 o- b“ฝันดีนะ”
( n9 V: K' W3 J& @& b7 D/ ~1 B
8 c0 ?' C) {; D: ~9 {
6 b* _2 v) ~* {8 m Q! [ผมยิ้มบอกลาก่อนเดินเข้าห้องนอนปิดไฟจนทุกอย่างมืดสนิทก่อนหลับตาลง
+ k8 g1 m! D0 Z: [9 a, p; \; X8 N: c; C" ~3 ^+ G0 s
) C' |- ?' V- p% F7 V- oหมดไปอีกหนึ่งวัน ผมยิ้มรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นความเหงาก็ไม่ได้แย่สักทีเดียว การได้เห็นเขาได้เติบใหญ่ในโลกที่กว้างขึ้นมันทำให้รู้สึกคับพองในอก เหมือนพ่อแม่ที่ได้เห็นลูกน้อยค่อยๆเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
, h. a3 N7 ^7 I0 t1 w. I% ]# [. w
1 w, }' K* j# q2 }6 W
* Z6 f0 R- o7 z3 }0 i. W( }มันเป็นความรู้สึกที่เดี๋ยวก็รู้สึกห่อเหี่ยวจนอยากร้องไห้แต่บางทีหัวใจก็ยินดีจนยิ้มกว้าง
9 `. c2 e! z0 K3 d! o1 L8 c9 Z- ~+ ]- m: h! T% I) T
" w. i6 y# _7 b! l$ r. s
จนบางทีผมก็คิดว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่
: g( H3 C* M/ h# p& ]" y2 \- N7 D4 B
9 n) M) g" r8 H e# D, Y( `. V' p3 ]4 Eแต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนในใจคือ...ใหญ่มีอิทธิพลต่อผมมากมายจริงๆ1 h% [" Y* v/ L, W
& q) B$ v: ]. L* q5 V0 Y& D7 u. |- B6 e4 Z$ m
I @0 X- s* {5 D
8 E5 L- ?$ L8 y7 B1 q2 P/ L
; r2 M4 a( K) D E+ v, D
จากวันกลายเป็นเดือน...5 ]* `2 e) a! |2 H' ?2 P6 `- C
1 w" g: F5 J. R) J4 ]( E/ v
% |0 i1 H" a$ P1 o7 f/ y! f Gเป็นเวลาร่วมสามเดือนแล้วที่ใหญ่ทำงานกับอาแปะ ผมเคยขับรถผ่านแวบดูสองสามครั้งก็ประจักได้ว่าเขาเป็นคนขยันมาก ไม่ว่าจะเป็นกล่องลังใบใหญ่หรือกระสอบข้าวอันเท่าแท่นปูน เขาสามารถยกมันได้สบายๆประหนึ่งมันเป็นปุยนุ่นที่ไม่มีน้ำหนักอะไร
! h9 [# i' @+ r
1 j3 g4 V8 S, M4 Z2 ~( R k5 E
) z: ^$ p: n% E; f8 M1 H6 Vเดินเข้าออกร้านยกกล่องเหมือนเขาไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยอึดและถึกมากจริงๆ
& r" s. K, E: l0 k$ w
5 P! Y4 W$ x3 W7 a& ?3 X
$ N" I% `" L8 F9 s" |. }2 Rแล้ววันนี้ผมก็มาร้านที่ใหญ่ทำงานอยู่ไม่ใช่ในฐานะนักถ้ำมองเหมือนที่แล้วมา แต่วันนี้ผมมาในฐานะลูกค้าคนหนึ่ง+ z5 \) U/ k' z3 h& ]' d! R& f) J
4 D: y, o* N3 o$ p: f/ l
, f, A# ~! K1 x9 e5 W1 Jพอดีที่บริษัทจะจัดงานเลี้ยงอำลาหัวหน้าคนเก่าที่จะไปประจำสาขาที่เชียงใหม่และเลี้ยงต้อนรับหัวหน้าคนใหม่ในอีกสองวันข้างหน้า โดยช่วงเช้าเราจะไปทำบุญที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและช่วงเย็นถึงจะขนทัพกันไปโยนโบว์ลิ่งที่ห้างสรรพสินค้า โดยทางบริษัทได้ติดต่อขอปิดโซนพร้อมสั่งอาหารบุฟเฟ่ต์มาส่งถึงที่ เรียกได้ว่าเป็นเสมือนงานเลี้ยงกลายๆ1 v' @1 q c" b% I" Z; u% u: x. z
: f3 F5 W$ `3 M; b
8 |$ o/ [5 n V" s
เพราะฉะนั้นวันนี้ผมเลยมาซื้อขนมสำหรับแจกน้องๆที่สถานเลี้ยงเด็ก และผมก็เป็นคนเสนอให้มาซื้อร้านขายส่งเพื่อประหยัดงบประมาณ ไม่มีอะไรอื่นแอบแฝง เชื่อได้
! ]& ?! E6 q, B+ u5 Q e) F$ ]& b {7 q9 g% p4 G: a' r: `% M
* V2 W2 I- o" D% b+ {# M
“ทำไมต้องร้านนี้วะ” พี่มิ่งที่ขับรถกระบะของบริษัทมายืนเต๊ะท่าพิงประตูรถถามผมเฮ้อ ถึงจะหล่อแต่มีเมียแล้วก็ไม่เกิดผลนะพี่" r8 q' C8 X7 p7 B' q+ O
0 c, G* U3 @; y- d& w
4 z0 F! x/ D: V& T$ A" z
“คนรู้จักทำงานที่นี่” ผมขยิบตากวนตีนก่อนเดินนำเข้าไปในร้าน กวาดตามองทั่วหน้าร้านไม่เห็นใหญ่สงสัยไปส่งของอีกแน่เลย ผมล่ะห่วงจริงๆว่าจะโดนตำรวจซิวเข้าสักวัน ' F) t- w% R% f, t' _% Y7 M
' ~! ?5 G6 d: `( }1 w$ t0 q: V3 \
( i9 w" o! e c! f u) A' ^ถึงข้อดีของการโดนตำรวจจับอาจจะทำให้เขาได้พบญาติ ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของตัวเองแต่อีกด้าน...ถ้าเขาไม่มีญาติล่ะ ถ้าเขาโดนลอบทำร้าย...
) X" [: i3 Q/ `, |) z% q$ w3 m. y; h& t3 \9 A! b
# f2 ~1 K }' C4 rโอ้ยยยย ฟุ้งซ่านอีกแล้ว( {" c: W! @8 H$ @
; t" y2 O" o2 g4 X( i. c' U! V0 |; o" t/ f+ r" X/ K
“อาตี๋ลื้อจะเอาอะรายยย” อาแปะหัวขาวเขี้ยวยาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เดินงกๆเข้ามาถาม
# }$ B( b- r$ f4 b3 A+ n( g$ p( ^ ^6 K+ C ?* O8 t. w' B
. v. c7 f8 ^9 p$ W- n! g
“ตามรายการนี้ครับ” ผมส่งกระดาษจดรายการของที่ต้องการส่งให้ลูกน้องต่างด้าวของอาแปะระหว่างยืนรอผมก็มองหากวาดตาไปทั่วร้าน/ Z U' _/ c# Z, Y4 [% I
2 d1 ]; q( q1 ~' G0 \% P: Y4 X. ?6 R; K: }
“ลื้อมองหาอาใหญ่หรออีจัดของอยู่หลังร้าน” อยู่ๆอาแปะก็พูดขึ้น ผมสะดุ้งหันกลับมามองแกเหวอๆ
i3 Q# U* @. @, G. W- T
* R5 D6 ^5 M8 n. k7 q0 z5 a4 I: |! W& J# V# p8 x2 j4 N
“อาแปะรู้...”
, r2 Z" D; Y- l. y3 G$ T" f) v$ p
n/ M* e6 K. g1 [" w+ n/ w: Y
; ~! p4 }) l" D0 F“โอ๊ยยยย ทำไมอั๊วจะไม่รู้ ตั้งแต่อีมาทำงานนะ ลูกค้าหน้าใหม่ๆสาวๆหนุ่มๆมากันให้เยอะแยะอั๊วะนะรับทรัพย์เพราะอีอื้อซ่า ฮ่าๆมีลูกจ้างหน้าตาลีๆแบบนี้อีกสักคนอั๊วะคงรวยมีเงินถุงเงินถัง” แล้วแกก็หัวเราะปากบานเข้าหลังร้านไป
, D# X; `9 X) f$ E
5 h& b0 n" t2 Y2 A% u
9 y! g1 |+ R5 }4 E: \เอ้อ นี่สินะเหตุผลที่แกขึ้นค่าจ้างให้เป็น 160 บาท น่าดีใจจริงๆ!!
1 ~5 ~6 g, W% d& G+ L9 @
1 P; o2 f7 E+ C0 T! a3 J3 P& G1 S" ?) t) A: R# l" h& P$ o
แล้วสุดท้ายผมก็ไม่ได้เจอใหญ่ รู้สึกหงอยนิดหน่อยแต่พอเข้าใจ เห็นเขาเล่าให้ฟังว่าเวลามีของมาลงล๊อตใหญ่ๆเขาต้องเป็นแรงหลักเพราะขนได้เยอะและเร็ว ต่อไปผมคงต้องเรียกเขาว่านายควายเทียมแทนนายหมาตูบซะละมั้ง
' l$ h) v/ q# _; ?* O8 @4 C
: p6 y- R( z2 x' Z& A2 Y
# }9 o1 {. X! i
& g. F9 L1 V0 P6 B) w7 z" n1 K
! Z; H+ Q+ A' Oกลับมาถึงบริษัทก็บ่ายโมงกว่าแล้ว ผมกับพี่มิ่งรีบขึ้นไปทำงานที่คั่งค้างไว้เมื่อเช้าให้เสร็จโดยไวเพราะเย็นนี้ต้องไปจ่ายค่ามัดจำกับทางร้านที่สั่งอาหารไว้ ไม่อยากไปดึกไหนจะนัดเวลากับทางผู้จัดการร้านไว้แล้วด้วย ถ้าไปสายคงดูไม่ควรเท่าไหร่
- l( s! _9 w+ E# Y
5 y3 o& V7 r' N; D" Q8 Q5 U1 X/ j& p
“สวัสดีครับ” ผมเงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่ยืนอยู่ตรงหน้าอีกฝั่งของโต๊ะทำงาน นึกสบถในใจว่าใครบังอาจมาลูกเล่นกับผมตอนนี้ แต่พอเห็นว่าเป็นใครก็แทบไถเก้าอี้ถอยหลังลุกขึ้นยืนแทบไม่ทัน
$ l' j8 b% X/ Y8 R5 u" D
; j k/ A" n2 |, ]. D2 _ `1 e1 |) F4 a6 ^2 ?1 [2 R
“สวัสดีครับหัวหน้า มีอะไรให้ผมช่วยครับ” หัวหน้าคนใหม่ ชื่อคุณพชร มารับตำแหน่งหัวหน้าได้สามวันแล้ว และเป็นสามวันที่พนักงานหญิงดูแช่มชื่นเป็นพิเศษ ก็อย่างว่าหล่อขาวตี๋โปรไฟล์เลิศขนาดนี้ แถมยังไม่แต่งงานอีก ปลาทูตัวใหญ่ในหมู่แมวเหมียวเชียวล่ะ
: K$ t. |0 M! w8 Z: k1 d5 M' _. E4 V1 W3 ]
0 @: k$ `1 h J, `) `; @* O4 ^2 X3 _“คือผมเพิ่งอ่านเอกสารจบ ยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงที่ทางแถวนี้ผมก็ยังไม่ค่อยรู้ ถ้ายังไงรบกวนคุณเล็กไปทานเป็นเพื่อนผมหน่อยได้มั้ยครับ”
9 O$ v( U; l. K* T8 w9 |9 a+ e% H' k! }! w G. s2 l; I/ U' k
9 x# u) y0 x" g+ R8 u% Rอ่า... เอ่อ...0 f: j: D4 ?/ i
: h+ N- _ Z# r
( e$ T1 u3 F; r2 {: @3 ~8 Q
ผมก็อยากจะตกลงนะ แต่งานที่คั่งค้างยังทำไม่เสร็จอีกเหตุผลสำคัญคือ...% h; @) H+ ^1 N& F
8 [( B- A. x0 U* U2 V9 C
6 B. m/ z) e* u* V& J6 g) [
“เฮ้ยเล็กมึงทำงานไปเถอะเดี๋ยวกูพาหัวหน้าไปเอง คงไม่รังเกียจนะครับคุณพชร”
% @: ~6 X1 R! [3 g6 |: D, {% G
0 [" t, B9 ?4 {8 {" n/ y
* T/ u3 l* [7 q8 t0 I: L, s( Q8 a“เอ่อ...ก็ได้ครับ”) ^7 w% P/ R' i7 U" a" ^
3 Z0 n2 |( Q! U0 T
2 O- b. M/ H' ]$ P6 Z“งั้นเชิญครับ” ไอ้ปอนด์ผายมือนำทางสบตาผมแวบหนึ่งเป็นเชิงรู้กัน' D- M6 X: ~* u* y" a0 f8 S9 y
+ Q+ P3 y) N: I% s+ p
/ D9 j& I' d/ d: Oขอบใจว่ะไอ้ปอนด์กูเพิ่งเห็นข้อดีของความขี้เสือกของมึงก็วันนี้
5 ?. ^# X! d! S$ s& o
( I& k& X/ A) F- F
5 u# {' D3 T. r# n- w Fเมื่อทั้งสองคนเดินลงบันไดจนลับสายตา (ผมทำงานอยู่ชั้นสอง) ทั้งร่างก็ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้พลางทิ้งตัวไปยังพนักพิงด้วยความโล่งอกระคนหนักใจ+ X8 j0 R9 {! |
& ?2 [$ [0 g3 h8 L
) F. r- s3 G% r- _' Vจะว่าผีเห็นผีก็เป็นได้
5 S3 @' R6 r6 f' Z! P
/ Z% n, u0 e2 u/ }
5 T3 ` }+ a) B# ]8 I# iตอนแรกผมไม่แน่ใจนัก คิดว่าเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีคนหนึ่ง ใครจะไปหลงตัวเองคิดว่าเขามาชอบตั้งแต่ครั้งแรกจริงมั้ย อีกอย่างเป็นผู้ชายทั้งคู่อีกต่างหาก Z: \, ` ^ O3 `6 x, }" E
0 _- T9 F6 t+ F8 l6 w, F8 R
. Y0 E/ f/ a+ V+ l( _1 Uเพิ่งมาเริ่มตะขิดตะขวงใจก็เมื่อวาน คงไม่มีหัวหน้าคนไหนที่มีลูกน้องเป็นสิบแต่ชวนพนักงานธรรมดาหน้าใหม่ไร้ประสบการณ์อย่างผมไปทานอาหารเย็นด้วยกัน9 u2 ?' E; @9 s, T3 j8 w" ^
! a" F7 }& `% R/ q% ]
0 g: Y+ t' \: d/ H W
พี่มิ่งเป็นผู้ชายแท้ๆยังรู้สึกได้ผมจะมาแอ๊บแบ๊วทำโลกสวยก็กระไรอยู่: O# B5 R# y7 f+ }$ u. V7 o' o
& z" i8 u0 p" K: E4 v
% @, D1 x" L& w' L! Y# v1 m
เอาเป็นว่าทั้งออฟฟิศรู้กันหมดแล้วว่าผมกำลังโดนหัวหน้าคนใหม่ตามจีบอยู่
8 X$ ~& [7 `# G( T' q
$ s; j! Z" K! T% w/ [% t2 D, x% H/ a- ]% E) N" d1 J3 P
คุณพชรจัดเป็นผู้ชายในอุดมคติของผมเลยก็ว่าได้เสียอยู่สองอย่าง ขี้ตื้อออกนอกหน้าและสายตาแพรวพราวไปหน่อย
$ U4 A1 W ^. Z8 c& o/ m5 t% g- K& M9 c+ U- o+ I
% `' `8 Z% p$ e+ l+ d
สายตาที่คนอื่นอาจมองว่ามีเสน่ห์แต่สำหรับผมมันดูบ้ากามชอบกล: B' ^0 Y; i) i# F
" R9 W& V3 z) @/ {5 S) q% W/ U" Y
อย่างที่ถ้าวันใดวันหนึ่งผมชะล่าใจเมื่อไหร่โดนจับเขมือบแน่8 o7 b/ Y5 n$ `" y8 f8 V" j Z
9 ^: c9 Z Q3 [4 m: y2 y* Q
3 o( `7 K! z, p. ~7 E q
* g5 e# T! ]- h* }. Q% w6 l# A' r! A5 A- e% I6 k" h l& [
หลังห้าโมงเย็นเวลาเลิกงานผมกับพี่มิ่งก็ไปยังร้านเจ้าของอาหารบุฟเฟ่ต์ที่เราได้จัดสั่งไว้เพื่อจ่ายเงินค่ามัดจำครึ่งหนึ่ง รวมถึงปรับแก้เมนูอาหารที่เสนอไปแล้วแต่ขาดวัตถุดิบที่ไม่สามารถทำได้ ซึ่งโดยรวมแล้วทุกอย่างก็เป็นไปอย่างเรียบร้อย4 i6 v' q, o- m" w( m7 o8 f/ B
* Y' w. n! v0 o: a2 c# l! U2 ^* K6 M
% O( |6 T$ s8 [( l {+ F7 s- K4 B4 d+ `ขามผมให้พี่มิ่งนั่งรถผมมาส่วนรถพี่แกให้จอดทิ้งไว้ที่บริษัท ดังนั้นเมื่อเสร็จธุระผมต้องวนไปส่งพี่มิ่งที่บริษัทก่อน ดูเวลาก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ว อืมแวะไปรับใหญ่ดีกว่า ถึงร้านอาแปะกับคอนโดจะอยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่แต่เดินตัดมาอีกสองช่วงตึกคนที่ทำงานมาเหนื่อยๆก็ต้องมีล้าบ้าง
$ w8 c0 _$ h% h' N$ x
3 m9 x$ ~$ ^7 D0 u+ f: {) @5 e* J" }8 s2 B. L ^
คิดได้อย่างนั้นผมก็ควงพวงมาลัยรถเลี้ยวขวาเข้าซอยที่อยู่ก่อนคอนโดผมสองซอย เคลื่อนรถไปจอดเลียบริมฟุตบาทบริเวณหลังร้าน (หน้าและหลังร้านจะเข้าคนละซอย) ก้มมองดูนาฬิกาข้อมืออีกครั้งเห็นเป็นเวลาเลิกงานของใหญ่แล้ว แต่คงต้องรออีกสักพักเพราะส่วนมากใหญ่จะถึงห้องช้ากว่าเวลาเลิกงานครึ่งชั่วโมง คาดเดาจากผมได้ว่าอาแปะคงใช้ปิดร้านเก็บของนู่นนี่จนเกินเวลา
1 f2 \0 G! ]% A/ x
/ b: i' y o% h" V2 b. O8 C ^* l, p' _; i f
แต่วันนี้ดูเหมือนจะเป็นโชคดีของผมที่ไม่ต้องนั่งรอ เมื่อผมหันไปมองทางประตูหลังร้านก็เห็นนายหมาตูบตัวใหญ่กำลังปิดประตูเหล็กพานพับอยู่พอดี
% L: c1 k) d" A0 \+ \% t' l1 n, d) [0 t: m2 I# _( m( M) _
8 E. t, T2 G# t! v: @( eสักพักนายหมาตูบก็หมุนตัวเดินตรงมา
4 j5 i& P0 l- e3 R1 c
9 A6 o: |) t* _- o: B" d! d
/ a3 R1 b7 ~1 Y/ l* ^% O S x& Cผมระบายยิ้มขณะปลดเข็มขัดนิรภัยออก มือกำลังจะเปิดประตูรถแต่แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับร่างของหญิงสาวที่ย่างกรายออกมาจากมุมหนึ่ง...ตรงเข้าไปหาใหญ่...เข้าประชิด...และวาดแขนสองข้างโอบรอบลำคอ... J. ~3 T* g i9 ~' Q
/ Z' T0 \/ K7 g `) D+ `3 J
4 m ?9 k) N# X& ^" e
ผมตาโตตกใจ+ d! I9 Z. m/ J2 J( C9 {5 y
) l d- _2 [6 ]! S9 M0 E9 I
4 M0 ]7 N+ B+ H# z
เอาแล้วไง เขาต้องเจอผู้หญิงดักทำมิดีมิร้ายบ่อยแค่ไหนกัน
8 {1 c; }1 K3 E8 L" j3 X* i7 k% _7 m1 v, o9 C
1 o2 P3 M: @) |7 g0 Y: D; e
ผมรีบผลักประตูรถออกสองขาวางลงบนพื้นหวังเข้าไปช่วยนายหมาตูบของผมให้รอดมือเสือสมิง! M% e1 k- e7 O0 I1 `
# W1 n2 t- A+ j. T9 g% k
5 p* N) z! h5 Q% P4 _แต่แล้วขาสองข้างที่แตะพื้นก็ชาวาบทุกส่วนของร่างกายเจ็บแปลบทั้งเย็นเฉียบเหมือนโดนก้อนน้ำแข็งสาดใส่
% f$ @# Z7 ^% s8 i# \! ~9 W
. A B7 w. ~, g1 {, x
& Q1 E1 I% G8 {3 bผู้ชายแสนซื่อที่ผมคิดว่าเขาต้องทำตัวไม่ถูกเมื่อโดนคนแปลกหน้าถึงเนื้อถึงตัวกำลังวาดแขนข้างหนึ่งรอบเอวคอดแล้วออกแรงยกอีกฝ่ายชิดกำแพง อีกมือทาบลงบนก้อนเนื้อนูนบริเวณหน้าอกก่อนลงแรงบดคลึง ริมฝีปากของทั้งสองตะโบมจูบเข้าหากัน ขณะที่มือของหญิงสาวปัดป่ายถอดเสื้อผ้าทั้งของตัวเองและคนตัวใหญ่ที่ผมคุ้นเคยอย่างรีบร้อน เหมือนเธอไม่ไหวที่จะรีรออะไรแล้ว
' n( ^; h; _2 e3 M
' f0 r- I/ W( a7 q( Y, w
2 N0 `# x5 V) u5 U) Mสมองผมขาวโพลนหนักอึ้งจนภาพเคลื่อนไหวร้อนแรงตรงหน้าเป็นเหมือนภาพปัดผ่าน เหม่อมองอย่างเลื่อนลอย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างสูงใหญ่รั้งขาเรียวเล็กข้างหนึ่งเกาะเกี่ยวเอวหนา สามนิ้วยาวสอดหายเข้าไปใต้หว่างขาก่อนจะ...1 z& g2 U- s3 W
8 Q9 t8 M; @1 x5 L# ]) {! O9 y, _
5 b, ~- B+ {& q" Fพรึบ!! 6 Y, j$ D1 v7 Q% g5 H
0 X, y0 I( [& [
' q/ V/ z% x9 `1 Jรั้งร่างตัวเองเข้ามาในรถทั้งหมดก่อนปิดประตูลงหลับตาแน่นอย่างกับภาพตรงหน้าคือสิ่งแสลงไม่น่ามอง) R4 @* ]$ i2 S( n1 n1 P# t
" ~& ?( n' D" L; i
1 K# U- T$ R8 I, E- U0 E
วินาทีนั้นเองที่ทำให้ผมรู้ว่า...ตัวเองร้องไห้...4 a3 Q2 V6 a* a" P/ R
7 Y; A. q# a1 c$ Z3 R% A8 ]( v1 b
3 G* |; @3 Q8 T4 D" Eน้ำตามากมายไหลผ่านร่องแก้มตกกระทบบนหน้าตักกางเกงยีนเปียกชื้นขยายขนาดเป็นวงกว้างขึ้น ตอกย้ำให้รู้ว่าผมเจ็บปวดมากเพียงใด/ e1 _6 O, r2 m9 n
% \% K' B9 x6 Y( p2 K& c6 G+ G. E) ]& a* A1 J! g- v
; {, ]& |) T2 v9 r% H$ ~
ผมประคองสติขับรถกลับมาถึงห้องด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ เปิดประตูห้องนอนด้วยมือไม้ที่ยังไม่หายสั่นก่อนทั้งร่างจะฟุบลงบนเตียงอย่างไม่เข้าใจในตัวเองหรือรู้แต่ไม่อยากยอมรับ8 U& D3 `$ a2 A
, ?: }3 {) S/ F+ D* c& \; {- r
+ C3 X1 G) `: c7 a4 S1 Vทำไมต้องรู้สึกแย่ขนาดนี้ ไม่สิ มันเลยคำว่า ‘แย่’ แต่มันคือ...เสียใจ...เจ็บปวด...ผิดหวัง...จากคนที่รัก
8 U* h7 m h: V3 x8 E5 e" g7 L* p" Y1 ?5 L& e5 A3 y
8 q( t3 I4 R& ^
ใช่...ผมคงรักเขาเข้าแล้ว รักนายตี๋ใหญ่ชายเร่ร่อนที่ผมช่วยเหลือเขามาด้วยเจตนาบริสุทธิ์ แต่บัดนี้ความปรารถนาดี ความสงสาร มันก่อเกิดเป็น‘ความผูกพัน’ และ‘รัก’ โดยไม่รู้ตัว6 [& G1 O( g- n, `
3 l( {7 z8 }; X- E
( e3 b# Y) U @( b3 G ^" a; C) bช่างน่าสมเพชตัวเองสิ้นดี
' w; |( W$ A) `7 [! K$ l: z8 v( O
" O t2 Z1 D& x- x# s- h
7 H, s0 w# G( g& j, r) F4 f; ~: |8 Z! rในวันที่รู้ว่า ‘ รัก’ หัวใจกลับ ‘เจ็บปวด’ ที่สุด( a: t7 C1 K9 f( r+ P( x/ ^
' M' D( H9 e, l; i) {" j2 H$ O$ s& |. R- V' ?. q
4 q) g# H3 o& Y8 Z
: c$ L+ R& b7 o0 K& j' d
! `) B1 x: P; y6 J4 kหลังเหตุการณ์นั้นทุกอย่างยังดำเนินไปอย่างปกติ ผมยังทานอาหารเช้าที่เขาทำให้ รอเขาทานข้าวเย็น ยังได้รับการดูแลเอาใจใส่จากใหญ่เหมือนเดิม : ], ~. h: k$ o! ?: Y1 U
5 S; Y+ l0 e) o5 ~ _. C! O- l% B
จะไม่เหมือนเดิมก็แค่ผมไม่ได้ชวนเขาคุยตอนทานข้าว ไม่ได้ชวนดูหนังแผ่นช่วงหัวค่ำ และไม่ได้ถามความเป็นไปของชีวิตอย่างเช่นทุกวัน แต่ใหญ่คงนึกชอบใจเมื่อเขาไม่ชอบพูดอยู่แล้ว
) V3 N! |, m! X" H2 V4 u' o4 H9 p: G6 O- v9 i3 l' \5 d
7 q( X) j$ [, ]' d0 F0 C7 zภายนอกที่ดูปกติแต่ใครจะรู้ว่าภายในใจผมอึดอัดเพียงใด ต้องแสร้งทำตัวปกติทั้งที่ผมไม่กล้าจะสบตาเขาตรงๆด้วยซ้ำ กลัวว่าความรู้สึกข้างในจะสื่อออกมาจนเขารู้ตัว
4 j' O2 a7 A- |) [6 Q( O; g/ u5 x3 v. G5 A; r5 T) m7 G
8 [/ O. N7 ~) W$ t3 N, e1 v% I
รู้ว่าผมผิดหวัง น้อยใจ เสียใจ เจ็บปวด...และรัก
) X" W, E2 ?* H" |6 S4 X6 g5 K$ F
/ {6 v* u8 V7 b/ D8 h
5 n5 ?1 f# s f7 P- ~ J# dภาพร่วมรักของเขากับผู้หญิงคนนั้นมันชัดเจนติดตาขับเคลื่อนให้หัวใจรวดร้าวขณะเดียวกันเมื่อใกล้ชิดหัวใจกลับเต้นแรงระรัวอย่างสวนทาง* G! A4 Y% x+ k
+ R9 C# H" D4 \2 D7 Z0 Y$ L3 j) p- O7 D7 `
ทำยังไงให้ความรักแปรเปลี่ยนเป็นความสงสารดังเดิม...ทำอย่างไรดี# ]# ?- Q$ Z0 w
9 M% Q: [( j. A: [% p) D# m2 ?( J
; N: d1 x" [5 x
ผมไม่ชอบเลยที่ต้องทำตัวนิ่งเหมือนทุกอย่างโอเค ทั้งที่มันไม่โอเคเลยสักนิดผมไม่โกรธเพราะเขาไม่ผิด เขาไม่มีพันธะผูกพันทางใจกับใครจะทำเช่นนั้นย่อมได้
' g( p# ]% \4 m6 X
! V2 ~8 C; g) z$ N6 l# \5 t
1 d; C9 {" n3 p* s" kบางที...เขาและเธออาจไม่ใช่เพียงสัมพันธ์ทางร่างกาย
; q2 \: d/ _8 _2 v2 V0 C- ^- {/ g" l, W. }% c
7 V5 R& J" H" v8 j; q! x
บางที...เขาทั้งสองอาจรักกัน
2 q6 u. v" T0 u0 ?- P$ e; }* f$ m' @
Q! \" B3 n1 A) E. k3 p
แล้วผมล่ะ???6 V) z# i% b3 a7 ~6 A6 g
9 L5 V7 e7 M" {1 M5 x
% `( W- [5 P' W7 ?
สมภารกินไก่วัด ช่างอกุศลสิ้นดี!!
0 r4 O4 V: v. I! y( F$ c+ H1 d5 v3 ^* o* v' q* i; ]$ s
5 W0 Z2 o: _+ d/ m# e8 K9 Q0 [( r4 R“คุณเล็กไปแจกขนมเด็กกันครับ” ผมหลุดจากภวังค์ความคิดเบี่ยงหน้าหลบกระพริบตาถี่เพื่อขับไล่น้ำตา ก่อนหันกลับมาหาบุคคลตรงหน้า1 L7 c" X, r' r2 w( d* g$ T7 ~
' ?& \* ?2 N6 b4 [& X6 {4 \
# y' ]5 G7 p/ ^0 K( B
คุณพชร...
% Z1 B7 v" x3 y l0 r* I$ Z
+ D1 W! p# q% D1 u4 d% r
( T* A9 i2 T/ C* e8 kเขาจะตามผมไปทุกที่เลยหรือไงกัน
8 T8 E3 [0 f. ?8 t' j- i' y. `% S- n% v3 w; \0 z1 p
5 B) E( ]- h3 S" R" Q
วันนี้เป็นวันที่ทางบริษัทหยุดงาน ให้พนักงานทุกคนเข้าร่วมงานเลี้ยงอำลาหัวหน้าคนเก่าและต้อนรับหัวหน้าคนใหม่ โดยกิจกรรมช่วงเช้าก็คือเลี้ยงอาหารยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าตามที่ผมเคยบอกไป
* _2 r1 A5 _7 w* o ^) i6 ?
1 S0 G/ T' A0 y0 p4 g0 X/ q6 J: G4 e4 l& M+ u6 @' W
ผมได้ช่วยยกอาหาร ขนม และของบริจาคทั้งหมดเข้าไปไว้ในอาคารหมดแล้ว เหลือแต่การแจกจ่ายและพิธีการบางอย่างเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นหน้าที่ของพนักงานหญิงและบุคคลตำแหน่งสูงๆ เลยได้โอกาสให้ผมเลี่ยงออกมานั่งด้านนอก
2 m" y( R1 k3 H! @9 u2 F
q B8 \2 K; r1 t2 X4 u* F; @6 S; K! L; o
แต่ก็เพียงไม่ถึงสิบห้านาทีด้วยซ้ำก็โดนหัวหน้าคนใหม่ตามออกมาจอแจแทนที่จะอยู่เข้าร่วมพิธีการด้านใน! t4 g2 d' ?! t) q* L3 g, g
$ r: ]5 U6 C0 r8 W7 x* a
9 F. `; I5 h% \' Q* D) f“เชิญคุณพชรเถอะครับเดี๋ยวผมจะไปช่วยพี่มิ่ง...”3 x- i& N. `- u1 @3 X& X
/ @/ C; X" g9 n) @) v/ I) s1 j4 @0 X9 W$ F
“ไปเถอะนะครับวันนี้คุณเหมือนมีเรื่องทุกข์ใจเด็กๆอาจทำให้คุณดีขึ้น” เขาส่งยิ้มกว้างขวางแสดงความจริงใจออกมาผมนิ่งคิดก่อนพยักหน้า; l% @, d# |/ Z. Z
3 M$ B! H$ z( v; U! {3 h% o
8 A. X* ]! x$ O9 v" S
ก็จริง ความน่ารักของเด็กๆอาจทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
1 z* T, y' } w# U6 B
, s7 s8 ~# e: d$ r/ r, c) E" F; X" P. c; t
แล้วเด็กๆก็ช่วยผมได้จริงๆ ความน่ารัก ใสซื่อเสมือนผ้าขาวทำให้ผมอยากช่วยแต่งแต้มความสุขให้เด็กเหล่านี้เติบโตไปเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ไม่ถูกความมืดเทาของสังคมทำลายความบริสุทธิ์ของพวกเขาไป
+ T# {- k5 e ~3 X3 f( N: y0 |* c. z5 {$ L+ _& b* y
& { k, C+ s, R$ {4 @$ k; Y% oผมยังเชื่อเสมอว่า...พวกเขาแค่ขาดความโชคดี แต่ไม่เสมอไป...ถ้าพวกเขายังยึดมั่นในความดีเชื่อในคุณค่าของตัวเอง พวกเขาจะสามารถสร้างความโชคดีได้ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งและดีงามได้: v" N& l; H4 J' ?6 E9 d. |: O
# J s; {3 m6 X) {' ?" ?- C6 Z4 g) C# Y1 U2 f) [0 f
กึก
( A2 }$ g* m% ?5 n2 V) S& ^' `8 |9 F
- ]5 o3 s* @/ R% g$ T( ~) g, z
ในจังหวะที่เงยหน้าขึ้นมาจากการป้อนข้าวน้องน้อยบนตักผมก็ปะเข้ากับสายตาของคนตรงข้ามที่จ้องมองมาซึ่งไม่ใช่ใครอื่น คุณพชรเจ้าเก่า
$ ?# |- \, v2 u' G1 t( G. \* e
& Z$ g( f$ }' c7 r/ |$ N' P' r+ d7 G2 d4 R; _% K
“คุณดูอ่อนโยนมากเวลาอยู่กับเด็ก” เขาระบายยิ้มจาง ซึ่งผมก็ยิ้มตอบ
& C; j" C3 S% x1 ^% W m+ |9 k1 W
1 M! |! w0 T& x. V3 G
& l7 i4 U9 v0 K! F“คงเพราะผมชอบเด็กๆมั้งครับ”% a k* ^5 v% Z
7 F }7 C- m; g A2 U' h/ l6 @7 V& Z7 c
“เหมือนผมเลย ผมน่ะชอบเห็นพวกเขามีความสุขดีใจจึงเสนอให้มีกิจกรรมนี้ขึ้นมาไงครับ” เป็นครั้งแรกที่ผมยิ้มให้เขาจากใจจริงบางทีคุณพชรก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ดูแล้วยังเป็นคนที่ดีคนหนึ่งด้วยซ้ำ/ H& T8 u- d, ?; x8 x5 C" m
# [ |3 i; X/ ?6 s- u( N$ g
4 J' k' c: e/ ^: _5 [* k/ E) N
“เดี๋ยวเสร็จจากนี่ผมติดรถคุณไปงานด้วยนะครับ”4 x, o6 U9 ?% ^, s8 O
6 ?/ U. y9 J% f% i7 A' ~" l
( r4 e& k3 T. t" g. m- Z! Dแต่ก็ยังคงนิสัยขี้ตื้อที่น่ารำคาญสำหรับผมอยู่ดี==^^! c2 S8 p) e0 S3 {: J/ W
+ b7 F- a+ B. K: A2 J$ C' ?- C
& u6 X! T" D0 G; {# L5 g
' k/ h& B) g C4 o7 }* `! j f2 A
1 q9 o" p( s- R! C a& o/ [4 E, |/ ?' n- ?9 N' n" l5 }0 S
มาถึงห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี เราสามคน(ผม ไอ้ปอนด์ คุณพชร)ก็ขึ้นบันไดเลื่อนมายังชั้นสาม ที่เป็นโซนของเมเจอร์ซีนีเพล็กเกือบทั้งหมด ส่วนที่เหลือฝั่งขวาเป็นร้านคาราโอเกะแบบ VIP ฝั่งขวาเป็นลานโบว์ลิ่งที่กั้นโซนด้วยกระจกทั้งหมด และส่วนนี้คือส่วนจัดเลี้ยงของเราในค่ำคืนนี้
8 n+ e. s4 K1 ]2 X$ c' b% K
" H. v1 K9 O# U( ^3 {0 x% n
9 g1 o2 a+ ~6 A7 {5 O" sจากที่กวาดตาดูทุกคนก็มากันครบแล้ว ผมโคลงหัวนิดเดินไปนั่งโต๊ะที่มีพี่มิ่งและเพื่อนร่วมงานนั่งอยู่ก่อนแล้ว ไอ้ปอนด์ก็ตามมานั่งหลังจากที่ไปส่งคุณพชรอีกโต๊ะที่จัดไว้ให้ เขาดูละล้าละลังถ้าไม่เพราะมีผู้ใหญ่หลายคนบนโต๊ะนั้นเขาคงแจ้นมานั่งด้วยเป็นแน่
' x/ |3 K5 L$ @
/ y5 f/ E ?# {0 q* g; Y2 C% V9 `( ]: N& n0 o
ผมไม่ได้หลงตัวเองเกินไป เชื่อสิ; N9 @5 D% F; e4 v
& v) N, A8 |4 q f- G
8 T+ l* i* o; \3 q" z2 Zแต่เมื่อผมนั่งประจำเก้าอี้แล้ว เหมือนกับได้ปลดพันธนาการหน้าที่ทุกอย่างออกไป ผมนั่งดื่มเงียบๆไม่สนใจเสียงพูดคุย การโยนโบว์ หรือกิจกรรมจับของขวัญพนักงาน ร่างกายผมเหมือนแค่ต้องการอยู่เฉยๆได้คิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นและใช้เวลาตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี, ?( b" j+ h1 |* e; e8 Q5 V
3 N! u/ D& X, {" [7 _
5 ^' r2 U3 d0 R P, v0 M+ l
“เล็ก มึงกลับพร้อมกูมั้ยพิณมารับแล้ว” ผมยกนาฬิกาขึ้นดู สองทุ่มกว่าแล้ว ถ้าเป็นก่อนหน้านี้หนึ่งวันผมคงกระตือรือร้นกับเข็มสั้นของนาฬิกาชี้ที่เลขแปดอยากกลับห้องใจจะขาด แต่ตอนนี้มันเป็นความรู้สึกหน่วงในใจเมื่อคิดว่าเวลานี้เขากำลังทำอะไรอยู่กับใคร
& x& C/ S [+ d1 f9 O8 P& ]& y
& A2 m1 r, Z- }7 R) l
“มึงกลับก่อนเถอะกูยังสนุกอยู่”- l& j& o8 `+ T
4 V" E6 Y8 ~; T9 ]7 P; \5 c# B
5 d/ x2 ]: ~* D) F( ^“หน้ามึงสนุกมาก”5 l# C, i1 X* E3 I; @( v$ q K
( T- l: h2 {' K8 z# I$ b3 G$ u( ?4 G8 T5 K8 r" [, u
“ไอ้ปอนด์”& I( ]0 s3 U0 F0 `
: W1 X) W% o3 L& m$ }9 F& p7 I3 E& j0 ]! {+ f
“โอเคๆ แล้วอย่าดื่มหนักล่ะ เดี๋ยวขับรถไม่ไหว” ผมพยักหน้าเนือยพลางยกแก้วที่ไม่ห่างมือจรดริมฝีปากไอ้ปอนด์ส่ายหน้าระอา ถึงมันจะเป็นคนขี้เสือกแต่มันก็รู้ว่าเวลานี้ผมไม่พร้อมจะให้มันคาดคั้น
6 M3 b: X: R# w3 y# w# |
: L& Z* h) A& y& f. F/ _! C! }& |- v+ | _% t& K# s/ g3 j
ผมกลับมาถึงห้องตอนสี่ทุ่มด้วยสภาพกึ่มๆเข้าห้องมาด้วยการคลำแนวกำแพงพอเปิดประตูห้องเข้ามาก็แทบสร่างเมื่อเจอร่างใหญ่โตบดบังทางไว้
: Q$ V$ v s& C1 y6 K
% n+ d F, h4 Y' P E0 ?- s
+ @/ h/ V" f- d“ยังไม่นอนอีกหรอ” ผมถามทั้งยังไม่สบตา7 D1 o. |* m# _6 q
5 x/ T! ~; H. O N8 @/ M* c, J- h7 }2 A; R; H v9 O
“รอคุณ” เขาตอบพลางเข้ามาช่วยพยุงผมเซตามแรงนำจนมานั่งบนโซฟาได้
0 ~" q: I4 N, r5 F) l
' d. z* i$ r. v2 p: `; M
$ `5 s/ B! R( }( y9 Y7 b M“อ๊ะฉันมาแย่งที่นอนนาย”# x7 ]; Q! k9 h$ u/ m
( j) d: X% H( {4 N3 G' D
2 x0 q1 M' U( Z1 M. z7 w“ผมยังไม่ง่วงหรอกนั่งเถอะ” มือใหญ่กดไหล่ผมให้นั่งลงที่เดิมก่อนเดินหายเข้าไปในครัวและกลับออกมาพร้อมแก้วบรรจุน้ำเปล่า6 K& X& N* G' T$ M1 _' ?8 l
; e6 r2 S1 C/ @0 m) S) H5 a! P& K1 p$ k% \5 T& a2 _
ผมรับมาดื่มจนหมดแล้วนั่งก้มหน้าเล่นแก้วอยู่แบบนั้น
: `* E7 l6 C$ u0 `# @$ o( n+ s+ q2 O# I) S \( B, z3 t) V
$ d8 z# {0 Q8 R& n. @( }7 ?3 w“ฉันไปนอนนะรู้สึกปวดหัว” เมื่อเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศชวนอึดอัดจึงตัดสินใจยันตัวลุกขึ้น มีเซนิดหน่อยแต่เขาช่วยจับไว้ “ขอบคุณ”
4 ?0 {% F9 M, @3 `! m# F) _$ Z+ ]0 m# [- L- N$ F6 D
9 C+ \: M! M2 Y( u
ดันมือเขาออกเพื่อกลับห้องแต่ยังไม่ทันก้าวขาอีกฝ่ายก็รั้งต้นแขนผมไว้% ^+ [% ^' H) _% b2 y
. a$ G0 s: q6 g% j4 j
& Y7 _, u) h7 Y$ ~' b# `' f
“คุณโกรธอะไรผมหรือเปล่า”
: A! M# _& z& i% ~
. O k& A9 `5 x4 t8 [
. | W* [/ ?& m/ {9 R# |เขารู้สึกได้ ฮะๆ ผมว่าผมเนียนแล้วนะ
8 T2 \ y- z- }0 ~# B4 O) p1 Q) R# q; L1 A' Q
9 H7 ^7 h2 Y: F- q" P
“ไม่นี่” : F) r1 G/ R |) Z& }
$ ]) a: [! a5 y8 a/ B& l
- g3 P' S$ y# h; r `, p! D" h3 L
“ช่วงนี้คุณแปลกๆ”- }/ k7 k* C6 ^3 z9 w
K7 N4 `" D4 s" u
, @, M0 [- k4 Y: e3 E' J
“ยังไงหรอ” ผมใจกล้าหันไปสบตาเขาด้วยแววตาเยาะเย้ยเขาขมวดคิ้วจ้องผมอย่างฉงน
' e" H9 T" G Y+ M, A& j# S! R* `0 Z
5 v# E% M" f1 Q, `
“คุณ...ไม่พอใจผม...ใช่มั้ย”% [: V" B# n- E$ q0 G# k- B- \
/ Q* ~: ^6 R. x9 t- j
. Q0 }% k7 I0 }7 z* u) Q7 u“ทำไมฉันต้องไม่พอใจล่ะ” ใช่...ผมไม่ได้ไม่พอใจเขาเพราะที่เป็นมันมากกว่านั้น
: I# e k4 K/ h, x6 N# T6 E0 E `6 Z2 I) v) u7 H
. R$ y2 J- `# ]% H, {4 m5 I, l3 h+ I“บอกผมได้มั้ยมันเรื่องอะไร”
( A6 N. ^* f6 D5 b$ F: D: @8 F3 f1 l$ b
1 L6 ~4 r* a# x- Z5 `) J* Dผมจ้องเขานิ่ง บอกหรอ จะบอกได้ยังไงจะพูดออกไปได้หรอ; _& ~$ \! ~" k1 r, o
! C$ Q0 {, |: t1 t, L5 \
F" w5 Q1 I) v+ g5 L) ^" Aเมื่อรู้สึกถึงภาพตรงหน้าพร่าเลือนจึงละสายตาออกมาน้ำตาที่คลอหน่วงเต็มหน่วยตาบ่งบอกว่าอีกไม่กี่วินาทีมันจะต้องทักทลายออกมาแน่
% n0 Z6 k8 X1 B* c3 [ O1 d* ?- F+ u! f2 x) _
5 L2 f5 y" v A0 x2 `9 F“ฉันปวดหัวขอไปนอนนะ”
8 P) R c2 \8 V0 {- v6 i
3 V2 @7 J9 f' ^1 a1 s2 V
" d; R* j- I5 T1 f2 M* t- d0 o+ O' S$ t“คุณ!”6 e& |& k+ B/ z& S
3 d/ P" j2 K5 m( v* k5 X$ l6 T
% p9 v* [5 N- B+ @เขารั้งแขนผมไว้อีกครั้ง/ e5 h9 P& {' k- ?( w+ [
$ D7 T/ k. Q7 n) _( z3 S
4 C% P4 n( B3 s1 m6 Nและคราวนี้ทุกสิ่งในใจก็พังทลายลง
& i' n3 o# e1 f
+ C6 e( b% @% Z. u( O) X- ^
6 I& U0 {, {/ H8 S) sฟุบ1 }6 X0 s1 v7 C. e, Z
: F, u Q3 b! V
: H1 A; I7 `, U7 N* e7 r) Y1 A
ผมหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า เป็นวินาทีที่ผมรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำอะไรแต่ไม่สามารถห้ามได้ สองมือตะปบเข้าแก้มสากดึงรั้งอย่างแรงลงมาก่อนนาบริมฝีปากลงบนริมฝีปากหนาบดแรงลงไปอย่างระบายออกทุกความรู้สึก ใหญ่อึ้งไปเสี้ยววินาทีก่อนพยายามผลักออกแต่ผมลงแรงมือรั้งใบหน้าเขาไว้, V4 l0 R: |9 f4 x3 K; Q
: K$ [7 P3 m2 F8 i& L, p+ h; @4 M; l8 `- s7 o5 S* d: T$ i
ผมบดปากลงไปจนได้กลิ่นคาวเลือดจึงหยุดแช่ค้างริมฝีปากเพียงแตะไว้ สะอื้นไห้จนตัวโยน น้ำมูกน้ำตาไหลตามร่องจมูกสู่แนวริมฝีปากที่ยังแตะกันจนรู้สึกถึงรสเค็มปร่า ค่อยๆถอนริมฝีปากออกพลางก้าวถอยหลังช้าๆอย่างคนไม่ได้สติ ก้าวกลับเข้าห้องอย่างกระท่อนกระแท่นอย่างคนหมดแรง...หมดกำลังใจ
; }& R1 _4 p: q8 P9 d% R
) q( @; U) s8 C" c. O4 l. }- i- B; }6 ]& J7 z8 [' r) B. N
โดยไม่มีมือใหญ่รั้งไว้อีกแล้ว
( U$ N, H% z. G1 P/ ?( p
" S) W7 v% c% J: d1 r- P! k e
3 S: E0 F3 ]/ _. {: y6 G# ]' B4 S3 h, x$ w% Z0 H
0 Q& k. D7 A+ O, H
) k1 r+ |3 ]" A6 Lเช้ามา) F6 O; F, ]* y: {
) V; `- y- \& p- d6 E( O! k O3 _
( F$ L9 w6 \" sผมลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อไปทำงานด้วยร่างกายไม่พร้อมเต็มที่ ปวดหัวแทบระเบิด ดวงตาก็ปูดบวมจนแทบลืมไม่ขึ้น ทุกอย่างเป็นผลพวงมาจากการร้องไห้อย่างหนักทั้งคืน
) F4 b( N3 r* f6 d. ]1 P
9 Z8 b* {6 j3 j' K$ X8 [3 h+ I" G1 A$ E0 o' G; p
ผมสูดลมหายใจลึกอยู่หน้าประตูห้องนอนก่อนหมุนลูกบิดเปิดประตูออกไปอย่างที่คิดใหญ่ยังไม่ออกไปทำงาน
, T4 b4 F3 I+ x1 d9 y: e6 v7 }# {5 e. P0 j
1 h) V+ J& v4 ^$ N
แน่ล่ะ นี่เพิ่งตีสี่
+ c" G7 i3 M3 Q( p- _ X S$ n
5 l- u+ }' J$ J6 w( O& L! r* b% v- T2 M; X t/ R9 N
ผมตื่นก่อนเวลาปกติตั้งสามชั่วโมง
4 ?# \3 N! n3 [1 Z, O$ O9 T/ J# }2 I4 v, x1 ~8 Z
8 j2 a) G+ y1 l; x* c3 qใหญ่ชะงักไปเมื่อหันมาเจอผม ผมสูดหายใจเรียกขวัญอีกครั้งก่อนเดินนำไปโซฟาห้องนั่งเล่น ซึ่งใหญ่คงรู้ว่าผมมีเรื่องต้องการคุยกับเขาแน่ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ตื่นก่อนเวลาขนาดนี้7 j* t& N6 C9 }- p: t
# \: Y* P6 t, |4 {8 k" a5 V2 Z
* r% o3 Z/ D7 F2 b% p* Y
“เอาน้ำผลไม้สักแก้วมั้ย” ผมส่ายหน้าเขามองมาทางผมก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่และพูดเกริ่นเรื่องก่อน “เมื่อคืน...”
; N! B! y4 P8 v) U! `* u0 c- N5 M$ C! |4 J$ M2 }+ u8 k
2 w" }' i2 r, j9 q& `“ฉันขอโทษสำหรับเรื่องบ้าๆนั่นฉันไม่ได้จะคุยเรื่องนั้นหรอก”
/ C1 o- r5 h" g' E' m4 k
8 ]+ }, G8 E5 `! r, W: u2 @/ |0 z' d& \' g
“…??”8 U7 E3 y* @! g+ p \- V/ E- H
1 e+ B$ E) g6 y- P% U1 P- P2 h! H4 H5 Y# x2 V0 M/ U5 T; [
“นายทำงานมาสองเดือนแล้วใช่มั้ย”
/ _1 l% G$ z: }1 ]
% h3 c$ e7 B3 k z. y) j) |4 a2 m/ N# E+ Y0 d1 z5 i% e% }4 |
เขาขมวดคิ้วงงแต่ก็พยักหน้า
- C9 v o8 g3 S) p0 o! l, M5 }9 q
* Y% |/ V: }) W. i; e) h J
! j9 I$ n2 w5 m“คงมีเงินเก็บประมาณแปดพันได้” ผมพูดต่อ ยิ่งทำให้เขาขมวดคิ้วสงสัยมากกว่าเดิม
~% N. ]+ }2 ]' G
" Q4 G: v/ u$ S) ]3 b0 @8 y/ W# a" T9 M: |+ x: d
“คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่”
7 G$ l8 m6 z; X: f
! O' d' W( p- A6 S" y5 v1 G s8 d. m( t: A k
แค่ประโยคเดียวของใหญ่ก็ทำให้กระบอกตาผมร้อนผ่าวขึ้นได้ น้ำลายหนืดเหนียวปิดกั้นหลอดลมจนเปล่งเสียงออกมาได้อย่างยากเย็นเหลือเกิน แต่ถ่วงเวลาไปก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี
) d2 {$ L' ~6 v% n& m H2 S+ ]9 U& o" P. r( H3 W4 X# y
. ^$ J1 e, N2 C$ N8 j. g
“ฉันคิดว่านาย...” ผมใช้หลังมือปาดน้ำตาพลางกลั้นสะอื้น “...ควรออกไปอยู่ด้วยตัวเองเสียที”& _8 E8 j& c% v. x. u- A
# w, D' M1 | p$ f6 I1 L+ ?6 g2 b/ k
ถูกต้องแล้ว ผมไม่ควรถลำลึกไปมากกว่านี้
8 R& n& w7 C4 _7 d$ f4 Y8 S
u* ]- p; X% ^9 u' k0 {( o
7 e% b0 N) B& j$ H8 lผมจะลืมจุดมุ่งหมายแรกที่ช่วยเหลือเข้าไม่ได้: `, |7 f& d1 N8 T3 `
. H7 l6 j0 v2 {8 h
) |3 ]) j& u: x( v' M7 K* W3 ?ถึงเวลาที่ผมต้องทำตามความตั้งใจเดิมของตัวเองเสียที
' c% y# @+ r, [/ B, i
, W5 f2 ?) @# _% B2 F6 E6 q) Q) k$ h9 Y! u2 A6 r' I% Y
“ฉันคงช่วยนายได้เท่านี้” & m& f8 X7 W! P+ A
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-11 21:11:30
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-11 21:54:03
โพสต์ 2020-4-12 02:27:56
