รักเร่ร่อน...ของคนจรจัด 5 bymod-cup

tor_8915

เร่ร่อน5


8 ~; q/ k# [. K
9 W) w! J2 f. V7 U4 c6 Vแอ๊ดดดด


เอิ่ม...
% l# j+ l# E  l$ K; S* ~
  z% [! i! F6 P% E- ^
- p' e% m3 s% F. wสถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบ
1 n4 e: c9 W6 d) T7 {' X

1 X" J+ m& u* ]( Pหลังจากเคลียร์กับไอ้ปอนด์เรียบร้อยและมันก็รับปากแล้วว่าจะไม่บอกเรื่องนี้ให้ครอบครัวผมรู้ ขนาดไอ้ปอนด์ยังไม่เข้าใจจนต้องอธิบายกันยืดยาวขนาดนี้ไม่ต้องคิดเลยว่าครอบครัวผมจะคัดค้านเรื่องนี้แบบหัวชนฝาขนาดไหน เอาเป็นว่าผมแค่ให้เขามาอยู่ด้วยชั่วคราว(บอกคนอื่นแบบนี้)เมื่อเขาสามารถตั้งตัวได้ผมจะให้ย้ายไปอยู่ที่อื่น
. o/ }! G! K% _9 E% j1 T
) t0 [3 T. f' z2 S- p
แต่จะให้ปล่อยไปเป็นชายเร่ร่อนให้คนอื่นรังเกียจอีกผมทำไม่ได้

& d" ^* V- H9 n$ \. C
- _4 t/ V! w# ]5 o6 ~! qกลับมาที่สถานการณ์น่ากลัวขั้นสิบของผมดีกว่า ผมกลับมาห้องตัวเองโดยที่ในมือมีเสื้อผ้ามาหนึ่งชุดและเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็ได้เรื่องเลย...
4 @. |& O1 M0 p! V) _: @

8 c) X4 Q! G& r" q3 A0 p1 ~ชายเร่ร่อนที่ผมให้ไปอาบน้ำเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วโดยผมกำชับว่าอาบหลายๆรอบเอาให้สะอาดหอมฟุ้งไม่ต้องกลัวเปลืองแชมพูสบู่อะไรทั้งสิ้นพร้อมทั้งหยิบแปรงสีฟันด้ามใหม่ให้เขาแปรงฟันด้วย ซึ่งเขาก็พยักหน้าเข้าใจเอาผ้าขนหนูสีน้ำเงินผืนใหม่(ของผม)พาดบ่าพร้อมอุ้มน้องหมาเข้าไปด้วยกัน

0 g3 G: ]) `" a; q, P7 n7 a
และตอนนี้เขาก็อาบน้ำเสร็จแล้วและน่าจะเสร็จนานแล้วด้วยเพราะดูจากผิวกายแห้งน้ำของเขา แต่มันจะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าเขาไม่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั่งพิงประตูกระจกที่กั้นระหว่างส่วนห้องกับระเบียง แขนข้างหนึ่งเหยียดตรงวางพาดบนขาข้างเดียวกันที่ชันขึ้น มืออีกข้างลูบบนตัวน้องหมาที่นอนหมอบหลับตาอยู่บนต้นขาที่เหยียดยาวบนพื้น เสี้ยวหน้าด้านข้างสะท้อนกับแสงยามเย็นให้ดวงตาคมเฉี่ยวที่เหม่อมองไปด้านนอกดูเข้มแวววาวขึ้น
$ M( h! U" j( j, A9 x- K

+ Y9 C$ f+ q2 m7 }5 {  Nผมทรงรังนกกระจอกเต็มไปด้วยบรรดาฝุ่นคราบสกปรกถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น บัดนี้เหลือเพียงเส้นผมสีดำสนิทเงางามถูกเสยไปด้านหลังเปิดเปลือยใบหน้าคมเข้ม

! X" V0 p) l% }+ h3 s
1 R( ^3 {/ Q, Y. `ฮะฮอตเป็นบ้า!!!
8 e+ U3 o% Z# E5 d# ~4 q

0 i( y$ q2 O( C5 m+ |0 L* H( d7 y0 pมือไม้อ่อนจนเสื้อผ้าในมือแทบร่วง!!
0 K/ ]9 X* R5 e" d, H
+ q+ w" P+ \7 F
, c) B. [- i& o1 R8 o! s. N# f9 ^“นาย” ผมบังคับเสียงไม่ให้สั่นขณะเอ่ยเรียก
+ ?9 n) w5 C1 n; ]

เขาหันกลับมาตามเสียงเรียกใบหน้าเสี้ยวเดียวที่ผมเห็นในคราแรกตอนนี้ผมเห็นมันชัดถนัดตา


หล่อเลิศอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย!!


“เสื้อผ้า” ผมยื่นของในมือไปให้ซึ่งเขาก็ค่อยๆหยิบน้องหมาไปไว้บนพื้นข้างๆก่อนยันตัวลุกขึ้นและเดินเข้ามาหา ส่งมือมารับเสื้อกางเกงแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง
7 V3 z$ C  l6 s! U* E( v

“นี่!ไม่ต้องใส่เสื้อนะเดี๋ยวจะทายาให้!” นึกได้ผมก็ตะโกนบอกไล่หลังเสี้ยวนาทีเขาก็ออกมา...สภาพไม่ต่างจากเมื่อกี้เท่าไหร่
7 m, M  W* d  ^, Z! P2 R

6 K% i  b1 T+ R1 R% p9 L! A' t0 wแค่เปลี่ยนที่ปกปิดส่วนล่างจากผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินเป็นกางเกงขาสั้นยางยืดสีขาวแทน

' i. o9 v0 N  R, n( b+ x' u3 }
1 T+ g  X% _1 \5 \: ?* ^0 L9 Lมันตัดกันจนทำให้ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งของเขาโดดเด่นกระแทกตาให้ฝ้าฟางเข้าไปกันใหญ่
: o; Q: G. Y2 P, [+ F

ผมหลุบตาลงต่ำ กลั้นใจมองนานไม่ได้จริงๆ สีผิวตรงมือและเท้าทั้งสองข้างรวมถึงบริเวณลำคอขึ้นไปบนใบหน้ามีสีดำคล้ำกร้านแดดตรงข้ามกับส่วนในร่มผ้าที่ไม่ได้ขาวเหมือนหยวกแต่กลับเป็นผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนรับกับกล้ามเนื้อสมส่วนได้รูป ซิกแพ๊คบริเวณหน้าท้องหกลูกเรียงตัวสวยรับกับเอวทรงวีเชฟที่ขอบกางเกงเกาะไว้หมิ่นเหม่ ประดับด้วยไรขนอ่อนใต้สะดือเรียงยาวหายเข้าไปใต้ร่มผ้า
' B9 t* w( y6 |& A! A  u7 U" |+ u
5 q% d, Y' X1 V$ C, p, A+ Y6 [
อย่างถ้าเอามือไปลูบคงไม่เจอไขมันหยุ่นมือคงรู้สึกได้ถึง...
8 s' a% s8 o$ u: Q6 ~
& ~2 n  z+ J) d- P1 l
/ ]; P7 y) g, W0 {, ~1 Y5 T: Qอ๊ากกกกกกกกกกผมไม่ใช่ปุญมนัสผู้มีจิตใจใสสะอาดอีกแล้ว ผมมันหื่นลามกจิตใจสกปรกที่สุด T^T


; R0 f; W2 I. `/ r“เสื้อมันเล็กไปผมใส่ไม่ได้” เสียงทุ้มเหมือนระฆังเรียกสติที่แตกกระเจิงกลับมาอีกครั้ง ผมรับเสื้อคืนมาพร้อมทั้งบอกให้เขาไปนั่งบนโซฟาเพื่อที่จะได้ทายาให้
; O7 f- X- w& C( Y7 ^

ใช่!! ผมควรมุ่งประเด็นไปที่รอยฟกช้ำตามตัวเขาสิไม่ใช่รูปร่างหน้าตาเอ็กซ์แตกของเขา
4 I5 Z* l3 U, p" u- s/ N+ M+ C  x


ฮืออออ เอ็กซ์แตกบ้าบออะไรของแกเล่าคนเล็ก!!


4 g, B% j$ |" Q& t  b8 B4 A7 J' G
3 Y: F) i. R! e5 e/ \+ ^( i2 u5 `“หะหันหลังสิ” เขาทำตามแล้วผมก็เริ่มทายาบนแผ่นหลังของเขาเป็นส่วนแรก มันดีต่อผมด้วยที่จะไม่ลวนลามร่างกายเขาทางความคิดมากไปกว่านี้ แต่แผ่นหลังเขากว้างน่าซบจัง T^T
8 p( v3 i  N% H
! ]. M7 b) U+ m% V8 S- A
& q  L" |/ @. B6 x) Qหยุด! หื่น! เดี๋ยว! นี้!
3 Z' `: k; ~9 H- Y% O2 u6 n
% r6 x1 z  p) O9 P) B9 Y
ผมหมุนเปิดฝาหลอดยาก่อนบีบลงบนนิ้วแล้วลงแรงทาอย่างแผ่วเบา รอยฟกช้ำเริ่มเขียวคาดว่ามันต้องเริ่มปวดหนึบหนับแล้วแน่นอน นั่นทำให้หัวใจผมเหี่ยวเฉาขึ้นมาทันที ความฟุ้งซ่านก่อนหน้านี้มลายหายหมดสิ้น


* M. ~% I6 m1 S0 H3 Y“เจ็บมากมั้ย” เขาส่ายหัว นั่นทำให้ผมรู้สึกเคืองขึ้นมานิดเป็นคนเหล็กหรือไงเจ็บก็พูดมาสิ!


ฮือออ แท้จริงแล้วผมเป็นคนบ้าใช่มั้ยถึงอารมณ์แปรปรวนเยี่ยงสตรีมีประจำเดือนแบบนี้T^T


“เสร็จแล้วหันหน้ามา” ผมทายาบริเวณเอวข้างขวาเป็นที่สุดท้ายก่อนจับเขาหันหน้ามา


“เดี๋ยวผมทาต่อเอง” เขาส่งมือมาดึงหลอดยา

) u- q- k: A8 ^/ l& a/ x' P
/ Y9 U) \4 k3 M7 h9 g8 M/ \" q2 n“เดี๋ยวทาให้” ผมชักมือหลบก่อนลงมือทายาไล่จากใบหน้าเขาลงมา เมื่อถึงบริเวณหน้าอกนิ้วผมชะงักนิ่งเมื่อสายตาปะทะเข้ากับรอยแผลเป็นยาวประมาณสิบเซนฯตวัดเฉียงขึ้นสี่สิบห้าองศาบริเวณหน้าอกด้านซ้ายเหนือหัวนมสีน้ำตาลเข้ม

# S! K  {; B+ J1 _9 ]
+ p, w8 D1 Z. A: W- s" A& X' c6 c& w7 Oตรงตำแหน่งหัวใจพอดี
9 j9 Z; d. S5 J3 o7 g4 _; Q9 l) `

# r. D. g" p' `. Q* d( Iเมื่อครู่ผมมองไม่ชัดเห็นเพียงแวบๆนึกว่ารอยแผลที่ได้จากการรุมสกัมเหมือนส่วนอื่นๆ
. s8 D- b0 u  \! A( Z
8 r+ a- ]) c1 h& [) h' {3 c
1 T# m4 L1 _$ Y( a+ V+ ]) q3 r3 l“รอยแผลเป็นนี่...”
: M! r) E8 m# _( G! C2 |

สายตาเขาปรายมองตามนิ้วมือที่ลูบไล้สัมผัสมันอยู่
7 @! d$ r' c) g1 v+ D
: V/ V, L& N" V" X1 ~( }1 }! P
' v& p8 T2 _: X2 J! [9 |) K6 i“ไม่รู้สิ” เขาตอบเสียงเรียบ
& m" U: D3 ~( y0 z& \& U# F( Q& |
( J! u! U2 H* x% t% J
7 ?0 m! m; o2 Q“หืม” ผมเลิกคิ้วสงสัยอะไรคือรอยแผลเป็นเหมือนโดนฟันมาแบบนี้บอกว่าไม่รู้


อย่ามาอำว่ามีมาแต่กำเนิดเหมือนปานอะไรเถือกนี้นะผมไล่กลับท่อระบายน้ำจริงๆอ่ะ


“ผมไม่รู้ว่ามันมาได้ยังไง” นั่นไงล่ะ!!
% _, w* ~; _* i& l. f+ p& F% ~
$ A6 K0 I0 \7 _7 V& d& y7 r
ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเขาแต่มันก็ว่างเปล่าดุจเดิมไม่ได้มีอาการหลุกหลิกเหมือนกับว่าที่เขาบอกว่าไม่รู้คือไม่รู้จริงๆ ไม่ได้ต้องการปิดบังแต่อย่างใด


8 _5 X# E. [0 H. H7 Jผมเริ่มลงนิ้วบนรอยช้ำต่อ
+ d- N' z7 h+ ~+ y! d  s; I6 ?# O' G( p

; Y  f9 \3 k* H! t+ h; n& t“เอาล่ะ ในเมื่อเรามาอยู่ด้วยกันแล้วฉันถามเรื่องส่วนตัวนายได้ใช่มั้ย” ผมเกริ่นนำ อย่างที่ไอ้ปอนด์บอกผมควรรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเขาบ้าง...ไม่มากก็น้อย


0 P: I( v! c* B* v, [7 o6 D! Y( Yเขาพยักหน้า


1 ]1 [; x2 W' }. ]7 t4 W. p“นายชื่ออะไร” นี่แหละ สิ่งแรกที่ผมควรรู้เอาแต่เรียกนายๆกับชายเร่ร่อนอยู่ตลอด คราวนี้จะได้เรียกชื่อถูกแต่คำตอบของเขาทำเอาผมแทบหงายท้องตึงตกโซฟา
2 \+ r9 ]2 M. k, B; q5 Z

“ผมไม่รู้”


“นายไม่รู้จักชื่อตัวเอง!!”


7 N" Y' x0 m' `; a; G/ Iได้โปรด...อย่าส่ายหน้า...


บอกว่าอย่าส่ายหน้าไง!!


- t) g+ H: o/ }เดี๋ยวร้องไห้ใส่เลยนี่!

2 K  e7 h' O9 V8 o- P. I- ~
: w! [' S% k5 ]7 H' mมันไม่ธรรมดาแล้วนะ!

8 v1 }: i, y) z6 @2 o0 Q
! Y. G4 }5 W  y* O) O. Jโอเค เอาล่ะตั้งสตินะคนเล็ก
% p2 l  P$ U5 M8 b6 v

* V$ H# z. _9 J" r# e& s! U3 n" j“โอเค...โอเค งั้นฉันเปลี่ยนคำถามใหม่ นายรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองบ้าง” ผมยกมือกุมขมับพลางจ้องหน้าเขาอย่างจริงจังยาเยอหยุดทาไปทันที ซึ่งเขาก็จ้องตอบผมอย่างมั่นคงก่อนจะ...ส่ายหน้าช้าๆ


โอ้มายก็อด!! บอกผมทีว่าเขาล้อเล่น!
% ?1 B/ c' m1 D5 G1 g( Q) G

9 b9 @, P4 z0 k% O" R7 u1 N. u% O“นายจะบอกว่านายไม่รู้ว่านายเป็นใครอย่างนั้นหรอ”


เขาพยักหน้า
, c/ t5 L: w6 i" a
6 v. u. R1 T3 i
* r! D! U" a. o( H# }ง่ะ พยักหน้าไปก็ไม่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิดแย่ลงกว่าเดิมอีก
& U  X' f5 E: l: C  |+ d* K
; C7 ~; Q4 C' U
) B+ {9 \9 X) l' z“นายความจำเสื่อม!!”
! A6 B' K( l" O: x

0 \% H2 t" R; P: @/ mผมลุกพรวดขึ้นยืนพลางชี้หน้าเขา รู้สึกได้เลยว่านิ้วตัวเองสั่นจนชี้ผิดชี้ถูกไปหมด มันจะละครหลังข่าวเกินไปแล้ว! หวังว่าคงไม่ใช่ทายาทพันล้านโดนลอบทำร้ายเพราะแย่งมรดกกันจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในป่าแล้วจนมุมกระโดดหน้าผาลงมาศีรษะกระแทกหินจนความจำเสื่อมหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะเอาเรื่องไปส่งทางผู้จัดให้ทำเป็นละคร


- g# r3 w+ _" k2 s$ Vแต่มันก็ตลาดเกินไปคงไม่มีใครอยากได้หรอก เอ๊ะ!ผมกำลังนอกเรื่องไปไกลแล้วหรือเปล่า T^T
" O1 z' k6 Z9 l3 j
5 Z, l, L3 R( ?1 p) L9 j
! R( [1 ]' {2 U/ ]“ถ้าการที่ผมจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองไม่ได้เลยเรียกว่าความจำเสื่อมก็คงจะเป็นแบบนั้น”
) l& G) ~9 [3 y, ?! I4 q
" l1 Z3 G  i& @  x
+ q/ k4 c2 _0 U0 g* qขอบใจที่ช่วยเรียกสติกลับมาแต่ประโยคที่นายยืนยันมันทำให้สติฉันกระเจิงอีกรอบอย่างดีเยี่ยมเลยล่ะ

2 h, n* s" I) x: i$ M3 P
“โอ๊ยยย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!” ผมสบถขึ้นพลางทิ้งร่างลงบนโซฟาอีกรอบ ศีรษะเอนพิงพนักพร้อมกับเอาสองมือปิดหน้าตัวเองอย่างเครียดจัด
( Y/ ]: s- O5 n  N( I) e9 B( z% P
; G4 X" d) D$ t
  e5 D) u7 C& l/ cความเงียบเข้าปกคลุมนับสิบนาทีก่อนที่อีกฝ่ายจะทำลายความเงียบ
  l2 a0 H/ C* M1 Z$ t

/ S1 y$ z! A5 P3 M- Z, p4 C“ผมคงทำให้คุณลำบากใจอยากให้ผมไปก็ได้นะ ผมเข้าใจ” ผมพรวดนั่งตัวตรงมือจิกหมอนอิงแน่นแล้วโพล่งพรวดออกไปทันที


+ R  h- Y! Y8 m  l- E, D9 ^' A“ไม่ได้เครียดเรื่องที่นายกังวลหรอกน่า แล้วยิ่งรู้แบบนี้ยิ่งปล่อยไปไม่ได้ใหญ่” ผมถอนหายใจอีกเฮือก “ช่วยเล่าเรื่องที่นายพอจะรู้ให้ฟังได้ไหม”
/ p. @" U3 e9 b5 E" Y
) `7 u7 f& F) [% X: W" `; S
เขาพยักหน้าขมวดคิ้วเหมือนพยายามนึกสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วขยับปากเล่าออกมาช้าๆ

* K, q2 H: \: I, L  Y1 B* c
- D+ j2 I7 `8 l/ T% A“ผมจำได้แค่ว่า...รู้สึกตัวขึ้นมาบนก้อนหญ้าอะไรสักอย่าง ลอยตามกระแสน้ำมาติดกับบ้านสังกะสีกลางน้ำของชาวบ้านแล้ว...” เขาหรี่ตาโคลงหัวเหมือนกำลังเค้นความคิด เปล่งเสียงเป็นคำกระท่อนกระแท่นออกมา “ผมก็ขึ้นมาบนบ้าน...โดนไล่ตี...โดนน้ำคาวปลาสาดไล่...วิ่งหนีมาหยุดอยู่ที่ตรอกนั่น...รู้สึกหิว...เจ็บ...หนาว...”

6 b% u% k4 ?/ ^; d
เล่ามาถึงตรงนี้น้ำตาผมก็คลอหน่วยเต็มดวงตา ปลายนิ้วโป้งยื่นมาไล้หางตาปาดน้ำตาออกให้อย่างอ่อนโยน ผมต้องเป็นคนปลอบเขาไม่ใช่หรอทำไมเป็นเขาต้องมาปลอบผมแทนล่ะ

1 [2 X# `6 Q* B# {2 I
“นั่นคือสิ่งที่ผมรับรู้แค่นี้...ก่อนหน้านั้นผมจำไม่ได้เลย”

" C. F$ o! ?) _, f4 f8 e( b
นี่สินะที่มาของแววตาว่างเปล่า...เพราะไม่รู้...ไม่รู้เลย
( d5 {3 H- q: {. }( i4 I

" O, U" w9 Y' [  C% }จากที่ฟังผมประมวลเรื่องราวได้ว่าบางอย่างทำให้เขามาหมดสติอยู่บนผักตบชวา(ก้อนหญ้าของเขานั่นแหละ)ลอยมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วมาติดกับบ้านของชาวบ้านหาปลาเข้า


ส่วนเรื่องราวก่อนหน้านั้นผมคิดว่ามันคงเลือนหายไปเพราะเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่างที่เกิดขึ้นซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร


& D. b# y- F2 _% ~“นายจำใครไม่ได้เลยหรอ”
& C8 D" ^: M9 q) t# ?
: B; d+ d+ A" m
“ใบหน้าเดียวที่ผมจำได้ขึ้นใจคือคุณ...คนเดียว” น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เน้นย้ำชัดเจนทุกคำ เอิ่มก็เข้าใจนะว่าเขาตอบคำถามผม แต่มันรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบยังไงไม่รู้


“เอ่อ...ไม่มีอะไรที่จะยืนยันตัวตนนายได้บ้างหรออย่างเช่น บัตรประชาชน ใบขับขี่ หรือบัตรอะไรสักอย่างก็ได้” ผมถามอย่างหวังว่าเขาจะมีของสำคัญติดตัวมาบ้างนอกจากเสื้อผ้าเก่าโทรมชุดเดียวที่ผมเห็น


) ]+ m( F3 G/ R# \; a“ผมไม่มีอย่างที่คุณว่ามาสักอย่าง” ใจแป้วเลยมั้ยล่ะ “เอ๊ะ...” อุทานแค่นั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทำให้ผมตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง
- v8 U2 @3 ~3 j. o! ?0 u

แต่แล้วเขาก็ออกมาพร้อมกับเสื้อสูทสีดำตัวเก่าตัวเดียวที่เขามี(ไม่นับแจ๊คเก็ตสีแดงที่ผมซื้อให้เขานะ) เอามันมาทำไมอย่าบอกนะว่ามันมีลายแทงอยู่ตามเนื้อผ้า
5 j/ K: b$ R# S6 Y' @
5 a6 Q' d  i% i" V
, ^7 S; D$ P  t6 {8 w รู้สึกมั้ยว่าวันนี้ผมเพ้อเจ้อไปมากมาย
* W4 N4 X1 D) `% f: q: j. B/ P
! |  O  q7 @" z
ฟุบ
9 A, ^+ f/ z+ x

8 p" c0 r0 y! rเขานั่งลงข้างผมดังเดิมก่อนล้วงเข้าไปด้านในของเสื้อสูทหยิบบางอย่างออกมา แค่เห็นสันปกก็ทำเอาผมตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดที่ เขายื่นมันมาตรงหน้าผมก่อนบอก


4 ~  t7 l' z: }5 i/ {“นี่เป็นสิ่งเดียวที่ติดตัวผมมา” หนังสือหน้าปกสีแดงมีอักษรสีทองหนึ่งตัวเด่นใหญ่อยู่กึ่งกลางหน้ากระดาษที่ถ้าให้ผมทายน่าจะเป็นภาษาจีน ผมรีบหยิบมันขึ้นมาเปิดดูด้านในสิ่งแรกที่เห็นคือตัวหนังสือภาษาจีน(น่าจะใช่)สีดำมากมายเต็มหน้ากระดาษสีเหลืองค่อนไปทางน้ำตาลที่บ่งบอกว่ามันเป็นหนังสือที่เก่ามากแล้ว
, @4 U8 Y, k3 p8 I0 \+ C( {% J4 s

ดูๆไปเหมือนพวกคัมภีร์วิทยายุทธ์ในหนังจีนกำลังภายในที่ผมเคยดู


, p' S3 N) j* o- x7 C! z& hบางหน้ามีอักษรสีทองนูนเด่นขึ้นต่างจากอักษรสีดำเมื่อเอามือไปลูบจะรู้สึกถึงความไม่สม่ำเสมอของเนื้อกระดาษ
0 P& K) m) z5 z  ?

“มีทั้งหมดสองร้อยหน้า...” ผมพลิกดูตัวเลขมุมล่างขวาหน้าสุดท้าย ก่อนปิดหนังสือลงและเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาที่จ้องมองมาหนังสือเล่มนี้อยู่เช่นกัน “นายอ่านออกมั้ย”
5 l, x' @( C& _( z7 ?
0 X- M8 t( A5 K2 \- |. s, N
“อืม” เขาพยักหน้าก่อนชี้ไปที่ตัวอักษรสีทองตัวใหญ่บนปก“อ่านว่า ‘ เจิ้ง’ ”
* l5 I4 N( `. I8 w/ B$ ^. K% R

) y7 P+ p! A$ W. t' [; K‘เจิ้ง’ งั้นหรอ...แล้วมันคืออะไรล่ะ!


อักษรตัวเดียวบนหน้าปกควรเป็นชื่อเรื่องหรือบ่งบอกความสำคัญของหนังสือเล่มนั้นๆไม่ใช่หรือ แล้วไอ้คำว่า ‘เจิ้ง’ คำเดียวมันช่วยสื่ออะไรตรงไหนได้


เหมือนเขาจะรู้ว่าผมคิดอะไรเลยพูดสวนดักคอขึ้นมาว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันเฮ้อ เซ็งเลย

* U2 S6 G+ z+ ]6 e; W) {$ B8 W
: w0 y' Q; j/ t( z( @9 _“แล้วด้านในล่ะ” ผมจึงเบนความสนใจไปที่ตัวหนังสือมากมายด้านในแทนลายตาจนตาลายแบบนี้คงต้องบอกอะไรบ้างล่ะ

( N& L6 F% V5 \) C' T  w
เขาเพ่งมองไปที่หัวเรื่องของหน้าแรกพลางค่อยๆออกเสียง

2 ?$ C" }/ L1 t- i5 M; I& u. d; j
“จี ฟ่าน”
3 A, B8 o/ d9 s8 I: |7 P, T. Z, ?

“แปลภาษาไทยได้มั้ย เอาภาษาไทยสิ” ผมพูดเสียงตื่นเต้น เขาเงยหน้าขึ้นมองผมแวบหนึ่งก่อนกลับไปเพ่งอ่านประโยคนั้นต่อแล้วอ่านออกมาเป็นภาษาที่ผมเข้าใจ

/ \  R" X) n+ ~( `) m- Q! A0 \
6 j: @, \; O- E9 j. `“ข้าวมันไก่”
/ k: m# c2 @: U3 k$ B! W# ]% c3 v
5 v1 H2 @9 m6 s2 Q( g2 Z
/ x* c0 v  y0 j$ J; Xห๊า!!!!!!!!!!!!
; i4 _9 s* e8 n: M

ข้าวมันไก่!!
  r3 {2 @" s' V- \4 {: U2 I
" W& A  T+ ]6 V1 n' s
( b5 V: f: b5 I) c0 i# t! uอะไรคือพิมพ์เป็นภาษาจีนแต่แปลออกมาได้ว่าข้าวมันไก่!!!


3 _8 ~6 [( m+ S( a“นายแปลถูกแน่นะ ลองอ่านใหม่สิ” ผมคะยั้นคะยอ เขาเลยก้มลงไปดูอีกครั้ง “คิดว่าถูกนะ ถึงผมจะจำอะไรไม่ได้แต่ผมก็อ่านและแปลได้ไม่ผิดแน่”


6 o" O" G4 q' h/ S( yโอยยยย ลมจะจับ

4 q: e. G) D: ]: ~3 X: ]
นอกจากนี้หน้าอื่นๆยังมี ข้าวหน้าเป็ด ข้าวหมูแดง หมูกรอบสารพัดอาหารจานเดียว ไหนจะบรรดาเมนูก๋วยเตี๋ยวสารพัดเส้นอีก สรุปคือมันเป็นหนังสือเมนูอาหารไทยแปลเป็นจีน!
' l/ n; A4 q+ F. j8 D/ |
' D- f. p  K3 ]% v2 U+ ?" A- U
“ผมมีอีกอย่างจะให้คุณดู”

/ j7 ?0 b" e" _" {; s3 _
, [* K1 H7 R6 V# a  w/ D2 q“อะไรหรอ”
( y* g( Z  j3 ^0 v
. w5 ~7 P" ~3 W  H+ l* X& d# E
1 {* s. }$ ]' A) m. }: {$ `เขาไม่ตอบแต่ลุกเข้าไปในครัวพร้อมกับหนังสือคัมภีร์อาหารยอดยุทธ์ ผมรีบลุกเดินตามเข้าไปทันเห็นเขาเปิดก๊อกน้ำใส่ซิงค์ล้างจานจนเต็มก่อนเอาหนังสือในมือจุ่มลงไป
1 w' }+ b9 _! J' K) R$ N3 I0 C" M

" e9 \3 u1 O* R& T9 s. i$ Xผมยืนมองมันตาค้าง
2 B& g2 f) O9 ~9 Y  T# L2 a

“เฮ้ย!! เดี๋ยวก็เปียกหมดหรอก” ผมรีบหยิบขึ้นมาสะบัดๆ สีกระดาษมันก็ดูเปื่อยอยู่แล้วโดยน้ำเข้าไปอีกงืออ ตัวหนังสือจะหายไปมั้ยอ่ะ ไอ้บ้าทำอะไรเนี่ย!


0 ~' v" r( N& Gเอ๊ะ!

. K+ B* G8 P+ r( T
แต่ผมสะบัดอยู่พักหนึ่งเพิ่งมาสังเกตว่าไม่มีน้ำสักหยดตกลงพื้น ขมวดคิ้วอย่างสงสัย มองหนังสือทีหนึ่งก่อนแหงนหน้าไปมองเขาที่พยักหน้ากลับมา แล้วกลับมามองหนังสืออีกครั้งจับหน้าปกดูไม่เปียก ด้านในก็ไม่เปียก ตัวอักษรยังปกติหมึกไม่ซึมไม่หายอย่างที่ผมตกใจ
- w' d7 f1 t, |0 P/ `5 j+ r
7 g# z0 S* x, j, }5 C/ \
7 ^- ^% j9 U$ m9 k7 P+ N) n8 z1 `ไม่น่าเชื่อ!! สภาพหนังสือเหมือนผ่านมาร้อยมืออยู่มาร้อยปีไม่กล้าจับแรงด้วยซ้ำ แต่มันไม่เป็นอะไรเลยทนทานได้ประหนึ่งกระเบื้องตราห้าห่วงทั้งที่แช่อยู่ในน้ำเกือบสองนาที เฮ้ย เป็นไปได้

* N3 O- v. i8 _. D) a
1 b& B. w# W% {+ }“อย่างที่เห็น” เขายักไหล่พลางดึงผมเดินกลับมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง
9 L2 D+ ~8 H' A) H

ถ้าหนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งที่บอกตัวตนผู้ชายคนนี้คงไม่พ้นเชฟกระทะทองเป็นแน่แท้ฮือ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า!
0 d" I# K! E3 w  O) l
6 D+ H- U8 W# O: v% @
) M6 Z3 J9 o3 oหรือว่าเป็นไปได้
' g7 N! W9 s* u6 Y2 m

2 c+ a( F7 K7 a8 P  M+ k) D“หรือว่านายจะเป็นเชฟ”
7 p5 U4 J" q3 L4 ~" N

“ที่เอากระทะตีหัวตัวเองจนความจำเสื่อมอย่างนั้นใช่มั้ย”
) u6 ~4 x- d$ ^  g' H2 a, z
) d8 s$ Y6 u; h3 a5 S6 m5 A
อย่ามาเล่นมุกหน้าตายตอนนี้ได้มั้ย! ผมจริงจังนะ!

) e0 ]" `) l& i* z9 C0 R8 Q
$ {: i" q& Y' Y' J9 }; h“ขอโทษ...ผมแค่ไม่อยากให้คุณเครียด” เขาบอกอย่างสำนึกผิดเมื่อเห็นหน้ายุ่งคิ้วขมวดของผมหงอยเลยผมไม่ได้โกรธอะไรเขาสักหน่อย
3 E+ K* r# y2 C$ l% B

( ]! C2 [! L3 {# g“อืม ฉันคงคิดมากไปจริงๆ คาดเดาไปก็ใช่ว่ามันจะถูกต้องปวดหัวเปล่าๆ” ผมเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลายขึ้นเริ่มปลงตกกับตัวเอง อย่างว่าคิดไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรกระจ่างขึ้นสิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องทำ ณ ตอนนี้คือ...

8 F) }: U. F0 b
: z) w2 }% Q2 l$ I& A8 {2 u“มาตั้งชื่อให้นายดีกว่า!”

% F4 B' n- C7 L+ A- C2 E
" e0 r' M3 C! D/ ~; h$ X# v- z: s" T“หืม...ตั้งชื่อ?”
/ e' r- b9 S' L. E( p

$ L9 ]$ R- f3 p% T$ N“แน่นอนสิ ก็นายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ชื่ออะไรเพราะฉะนั้นมาตั้งชื่อกันดีกว่า” ผมรู้สึกกระดี๊กระด๊าขึ้นมาทันที ส่วนเจ้าตัวถึงท่าทียังคงนิ่งเฉยแต่แววตาประกายขึ้นชั่วแวบหนึ่งทำให้รู้ว่าเขาก็สนใจเหมือนกัน


“แล้วจะให้ผมชื่ออะไร”
' d2 C  C6 J0 i& X' G

9 W2 }; N+ b& d, f- E“อืมมมม” ผมเท้าคางตั้งศอกบนหมอนอิงเอานิ้วชี้เคาะแก้มอย่างครุ่นคิดชื่ออะไรดีน้า ชื่ออะไรดี...
9 A: M# J; g! p. ?5 B+ ?7 w

, }6 r+ |8 m8 G8 C“เรียกผมนายเหมือนเดิมก็ได้นะ”
( t. U& ~1 ?$ K2 m6 d8 A' y9 p
* M$ N  K& C; Z" K3 v9 C, g, Z3 C
0 `( K/ D$ Q* E“บ้าหรอไม่เอา!” เรื่องอะไรล่ะ ผมอยากให้เขามีชื่อมากกว่า

3 x% T2 Y& U6 h; I& O
9 J' @" X! k0 P/ t% g“บ๊อก”

; X: v. q& c+ y% t2 j7 K: c
  F) u) J' Q  Y, Eปุบ
6 @; C6 E+ ~# W6 U* o- C

6 j# H0 q, a; R4 M, aเจ้าน้องหมาที่คงตื่นเพราะเสียงเราสองคนกระโดดเอาสองขงหน้าขึ้นมาบนโซฟาพลางกระดิกหางและส่งเสียงเหมือนอยากขึ้นมานั่งด้วย


/ [8 N! ^6 A9 Z) Zผมยิ้มกว้างพลางอุ้มมันขึ้นมานั่งตักแล้วลูบหัวมันเล่นเบาๆ
$ n% Q! L; R0 O: S" m

. B% S6 O; e! B) t6 e# D  g5 r: @) B“น้องหมาก็ต้องมีชื่อนี่เนอะ”

* T$ ]7 N: C0 d8 y1 _& ~9 w7 O
; H. e$ O! C* X; |9 b! mน้องหมา ชายเร่ร่อนตอนนี้มาอาศัยอยู่กับผมซึ่งชื่อคนเล็ก เจ้าน้องหมาตัวน้อยกับลูกพี่ตัวโตหน้าแบบนี้ ตาแบบนี้ รูปร่างแบบนี้


. e+ K2 _; `  G7 g' i' H# [ผมมองคนสลับหมา หมาสลับคน
# ~4 e& M/ ?; m6 H5 j5 o
/ a8 u5 |# ?: w. \7 X
2 k+ w5 i7 Z- L, y" e) ]นึกออกแล้ว!!!
. L9 b7 m0 c) Q1 l& |* @
5 s3 d3 G6 c/ }2 _
“ฉันรู้แล้วว่าจะให้นายชื่ออะไร”
$ T, U/ a, T& D/ N* s
3 I" i2 W# G' f6 N3 B
5 J9 d( F0 W* b- c# w$ y; m“...” เขาขยับตัวสองสามทีผมยิ้มกริ่มอย่างถูกใจก่อนประกาศก้อง
. g. W! g+ Y0 T* F$ e+ R: @/ O
( I" j1 L9 v( r
+ }" P- v# {( c“ต่อไปฉันจะเรียกนายว่า‘ตี๋ใหญ่’ ส่วนน้องหมาชื่อ‘ตี๋น้อย’ เป็นไงชอบมั้ย!”
6 p. p  e0 t/ F: ~6 r: M
+ \, G) e2 |0 U- G" H2 v, h8 t1 x6 O& q
1 ]( D8 q1 S2 y' I* q8 U: ]) G/ C! qเขานิ่งไปนิดก่อนพยักหน้า

0 w( k- H6 d# W( f. ^
5 |6 F, L$ R% b% N) ~6 g7 J9 xแต่ไม่พูด
; Q1 [; Q" e6 b7 Z2 R, u

. ^! A, f& u. Y" X* G: k& D- m“เอ้า!ว่าไงชอบหรือไม่ชอบ”
7 L( z/ F% S) \
  w9 f4 r: {* Y6 L9 J2 e
“ชอบคุณตั้งให้ผมชอบทั้งนั้นแหละ”
- j9 Q, H* j2 o" G
2 R" u: l- T4 {8 @. I- A( i4 g/ |
พอพูดเข้าก็ยืดยาวไปนะ เล่นเอาเขินเลย!

……………………………………………………………………………………….

0 S( N# C+ O5 T  t* b, G

- h/ X: t1 ]! ?“ใหญ่...ฉันไปทำงานก่อนนะ” ผมตะโกนบอกคนในห้องน้ำเขาโผล่หน้าออกมาก่อนพยักหน้าให้


ดูท่าแล้วอยากออกมาส่งผมหน้าประตูแต่ตัวเองก็เปียกม่อล่อกม่อแลกเกินกว่าจะย่ำออกมา

0 B* c) k4 s( j  F5 e
ผมเปิดประตูห้องออกไปก่อนปิดแล้วเดินตรงไปยังลิฟท์ลงไปที่จอดรถชั้นหนึ่งผมยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีไปตลอดทาง


7 c- m0 y' z7 r, k8 V! Kสาเหตุคงเป็นเพรา ‘ตี๋ใหญ่’ ที่เรียกสองพยางค์มันขัดลิ้นเลยตัดทอนเหลือคำว่า ‘ใหญ่’ พยางค์เดียว


สามวันที่ใหญ่มาอยู่กับผมความโก๊ะ(ตี๋ใหญ่)ของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆหาเรื่องให้ผมขำกับความเปิ่นแบบนิ่งๆสไตล์เขาอยู่ได้ทุกวัน
* G/ s  P* E# `
" [& X: h4 E, q# N2 s, l
เริ่มแรกจากการพยายามทำงานบ้านที่ท่าจับไม้กวาดไม้ถูดูเงอะๆงะๆอย่างดูก็รู้ว่าทำไม่เป็น แต่เขาก็พยายามทำจนสามารถทำให้ห้องขนาดร้อยสี่สิบตารางเมตรสะอาดขึ้นมาได้


อย่างเช้านี้ใหญ่ก็ลุกมาชงโอวัลตินเคียงคู่กับขนมปังปิ้งให้ผม ก่อนจับเจ้าตี๋น้อยอาบน้ำจนตัวเองก็เปียกไปทั่วตัวด้วยอย่างที่เห็น แล้วคาดว่าจะพยายามขัดห้องน้ำต่อ สายข่าวรายงานมาว่าเขาไปกระซิบถามวิธีขัดห้องน้ำจากพิณมาเมื่อวานเย็น
5 K: h2 q1 o, a. P& o5 M7 L
" r& @0 Q0 y& b; }+ z8 U
+ V& }0 ?& I/ Y2 jซึ่งผมบอกไปแล้วว่าไม่ต้องทำผมจ้างแม่บ้านประจำอยู่แล้ว เขาบอกว่าให้งอมืองอเท้านั่งเกาะผมไปวันๆเขาทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ช่วยผมประหยัดค่าแม่บ้านก็ยังดี
1 j& q' M# c! C- T
/ q/ l& t( f7 l! h. N8 M7 q
เอาเถอะ เขาสบายใจก็ปล่อยเขาทำไป

) v8 K3 R  @! L, f' ^* i! x

* l1 X; a; z$ |% `8 o! z8 `ลงให้ติดๆกันเลยครับ3ตอน
0 T# l9 W. E$ K9 R9 q, G8 A+ E6 A- ^
; f# `& I+ ^2 c% |& x! i" Y0 ~
; R( ?4 V' l" n# ]( }3 g

mario54101

รีบต่อนะครับ รอๆๆๆ

minone

รอลุ้น​ตอน​ต่อไป​นะ​ครับ​

tumlove

ขอบคุณมากเลยครับ

Pakchinki

รอครับ

kichjakan

ขอบคุณครับ

kabuki

เรื่องนี้ต้องมี เงี่ยนงำ

uglymen

ตี๋ใหญ่่ แล้ว ของใหญ่ด้วยใช่ไหมหนอ 5555 แอบบอยากรู้อยากเห็น

guide01

ขอบคุณมากเลยครับ

Phol_th

พ่อคนดีศรีวงการ

pipi1

ขอบคุณครับ

rowetszaa

ขอบคุณครับ

leotero

ขอบคุณมากครับ เรื่องราวน่าสนใจดี

65gpy

ขอบคุณครับ

Man100

รู้สึกดีที่มีใครสักคนมาอยู่เคียงข้างกัน…นานวันคงผูกพันเป็นสายใย ขอให้ชีวิตสุขสมหวังไม่มีอุปสรรคใดๆนะเอย :)

bassabassy

ทำไมอ่านแล้วรู้สึกดีจัง รอติดตามตอนต่อไปจ้า

Pathxx

รอติดตามครับ สนุกมากเลย

Akeoutdoor

สนุกดีครับ ชอบเลย

Aonz003

Ling_Elvis

ขอบคุณครับ