|
เร่ร่อน45 Z7 m9 L; R; e3 `9 k; J
6 l- G3 F7 p) u) U0 ^# ?7 D0 z
9 r3 `! M/ H* ~0 H
“ไอ้เล็กมึงจะไปไหน” ไอ้ปอนด์เข้ามากดผมที่กำลังลุกจากเตียงให้นอนราบลง
. S6 K' o! G3 K x( g. ]$ a m) R0 ]! H. X
/ F9 I. A& U! T9 o
“ไปโรงพักเขาโดนจับอยู่โรงพักไหน” ผมดันมันออกแล้วลุกขึ้น
& W7 w# A2 X9 D# I/ ?) T6 A0 D; u' P! S9 Z. ` h3 ?
: q' p# a" ^6 p/ g* l
“ไปทำไมมึงยังไม่ค่อยดีกูจัดการให้แล้ว” มันกดลงนอน! ~5 w9 G: A3 q# o. }
$ {# }( v9 b! F$ h" p
0 J; K3 t+ C8 {“จัดการบ้าอะไรล่ะมึงเข้าใจผิดนะ!” ผมลุกขึ้น7 Z! j& j; h* v& ]$ M2 N( ]. C
. @- R W% \( m5 V' z0 T
) Z, }; ] d9 o7 \& J“มึงเลิกเป็นคนดีซะทีเถอะ!” มันกดลง
$ a, d0 ^: k0 d) m' i6 o* A0 G# I9 ]/ [4 W& B1 L/ Z
2 r( j0 V. W) I7 r" I
“ถอยไปไอ้ปอนด์” ผมลุกขึ้น+ p1 R/ ^+ {/ N- A- @* D u
7 K, N/ o" B3 |8 G5 Y0 k; g
4 m/ t# E( r: O- k: t9 M m
“ไม่!กูไม่ปล่อยให้มึงไปช่วยมันแน่ มึงมันดีเกินไป” มันกดลง5 Z' t b5 \, @1 A* }) \, P
$ ? o3 p7 O( H- f, l, @2 N" W! ^/ n( G9 m
" O! Y" g5 |" l. A* P, K9 E1 i“เขาช่วยกูไว้!” ผมลุกขึ้น
% w _) \ s* @' N' C- o# j9 D6 }* f3 @( _3 i! _
! n- f3 e' }; t7 D2 _5 B$ a" [
“โกหก!” มัน...4 r1 C: Z2 G8 N& z% ]- W" _" C
5 e( i8 S/ t* Y' b, d
1 c) ]8 R6 e7 h( D; ?5 Iพลั่ก!!!
6 r% V9 y0 C- p/ U, v; s% H, O4 Q+ S! \! ?
4 v& E0 o0 S1 i6 H2 d
ยังไม่ทันกดลงผมชิงถีบท้องมันซะก่อน กระเด็นไปไม่ไกลแต่ก็มีระยะห่างพอให้ผมกระโดดลงเตียงมายืนจังก้าชูหมัดสองข้างตั้งการ์ดขึ้น
: X( @: U- A# k
8 {2 M8 \, k2 C: S
/ W4 h' |4 Z x& @! b. ~: Q“มึงอย่าเข้ามานะไอ้ปอนด์แล้วแหกขี้หูฟังกูด้วย!” ผมโมโหแล้วจริงๆ “เขาช่วยกูไว้ กูติดอยู่ในบ้านที่ไฟไหม้แล้วเขาเข้าไปช่วย”
0 l0 M# `$ ~; \4 {& L
$ G ?, d2 |# t6 B, u+ h
* I& p1 R0 g) g/ i8 }, |% F; J; D7 N) a“มะมันอาจจะหวังผล...”* W9 D" t, v9 k/ @
9 e! i! N+ O- E8 z2 [( p3 e D* N! @2 s
“อย่ามองคนจากภายนอกไอ้ปอนด์มึงก็รู้ว่ากูเกลียดคนประเภทนี้ที่สุด คนเลวจริงน่ะไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงแบบนั้นหรอก!เขาช่วยกู! มึงเห็นมั้ยกูบาดเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่ารอยแผลสักนิดก็ไม่มี ถ้าไม่ได้เขากูไม่ปลอดภัยได้หรอกเผลอๆอาจจะตายในกองไฟไปแล้ว และไม่ว่ามึงหรือใครที่เห็นอะไรมากูเชื่อว่ามันต้องมีเหตุผลเพียงแต่ไม่มีใครที่จะถามหาความจริง! หรือมึงจะเถียงว่ามึงถามเขาแล้ว”; d. p( z, r: \2 H# q+ r
4 n. G2 |4 y/ ~; w
; I t5 d; v" n! u
“...”
: s' a( S* U" ^5 G5 }$ j
7 I; p1 k$ E1 V' Z0 O4 l
6 h7 w0 P2 ^) |/ Eความเงียบคือคำตอบที่ดีที่สุด
7 ?1 R! m' `1 |3 I* `, @" H4 o; l- U
8 E3 q! b$ s- w- F* h# s9 n“มึงพากูไปโรงพักเดี๋ยวนี้”
7 Z A+ \+ ]3 S& i z5 H# C) i
8 {: T! o/ ^# K1 [0 ]7 O
* r7 [6 V* z+ p“แต่...”
9 Z$ [) c* {+ @. c5 H" D# ^
4 U# k, _6 B3 g* k* o; M
) E7 }8 { R! W) A* O0 i“เดี๋ยวนี้!!!”5 h0 C4 H' {$ w, I0 M; p
$ W Y7 J" C& r* k% Y* W4 A
% N- I& X2 ?& I3 ~8 X5 Lชอบให้ผมร้ายแล้วถึงจะยอม!!
e! V; N0 i' ]4 Z( v( X2 z' d& T8 U
& s; O2 `" h4 z, |! S" ?! x [9 X
( v, l5 y% Q4 ^1 K. n& I4 `( C
1 x% g( [2 o; o8 D2 q9 d
5 p5 k2 g7 a+ A. R$ Q. jมาถึงโรงพักผมก็จัดการไปให้ปากคำกับตำรวจซะใหม่ในฐานะเจ้าทุกข์ตัวจริง กว่าจะคุยกันรู้เรื่องว่าเขามาช่วยผมไม่ได้ทำร้ายหรือกระทำชำเราอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจก็แทบตรงเข้าไปกระชากหนังหัวนายตำรวจงี่เง่าติดที่ไอ้ปอนด์ลูบหลังให้ผมใจเย็นไว้ไม่อย่างนั้นนอกจากจะช่วย ‘เพื่อน’ ของผมออกมาไม่ได้ผมยังจะเข้าไปนอนกินข้าวแดงด้วยอีกคน. [8 p T$ \, ]: ^8 v6 T5 W
' w6 E' w, G1 s/ T. A8 g. x" A/ K X: X4 M
ทำไมวันนี้ใครๆต้องให้ผมเผยด้านนางมารร้ายนะ! o: K( [4 j Y
! I" r; [( k, y1 g' v# q, s% |- D2 w2 Z! E
“เชิญทางนี้ครับ” จ่าตำรวจนายหนึ่งผายมือไปทางเดินด้านขวาซึ่งเป็นทางไปห้องคุมขัง
# w* R$ k1 k Y4 I# _* U+ a2 \
, g. J" A, v. O# B' N1 m8 ^+ M& Y+ g/ L- z
“กูรอข้างนอกนะละอายใจเกินกว่าจะเจอหน้าว่ะ ทำใจแป๊บ” ผมพยักหน้าเข้าใจก็สมควรอยู่หรอก; Q7 K1 ]0 A2 `) J. _7 w
; b) n0 `, A9 m0 _
% o" i( x( ?+ k7 pผมเดินตามจ่ามาถึงห้องคุมขังกวาดตามองเข้าไปในห้องขังก่อนสายตาจะปะทะเข้ากับรูปร่างอันคุ้นเคยการแต่งตัวอันคุ้นตาเขานั่งกอดเข่าเหม่อมองไปยังพื้นเบื้องหน้าที่ถ้าเพ่งมองดีๆจะเห็นว่ามีแมลงสาบตัวหนึ่งกำลังวิ่งวนอยู่ ขาทั้งสองข้างของผมก้าวเข้าไปช้าๆเหมือนเขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันทีที่ผมเห็นใบหน้าเขาก็แทบทรุดลงบนพื้นดีที่จับซี่ลูกกรงไว้ได้ก่อน
. u5 |6 r8 |1 v* ^ d9 v$ x+ X( K. Y) w% w: n% E+ H
' X) m" ]# p$ |/ A2 ?“นาย...” ส่งเสียงผ่านน้ำลายที่หนืดเหนียวในคอ2 @' U7 @, |8 y( N
0 Y9 X+ F( v# R/ b7 z# \
( q) T4 `6 ]+ V5 {5 Aใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซ่อนอยู่ใต้ความมอมแมมแต่บัดนี้ไม่ใช่อีกแล้ว7 ^1 Z) b/ ?! \- ?( t
% d9 i3 n, C2 I, p5 s* n& \3 Z; c3 K6 U$ N% z
มันกำลังซ่อนอยู่ภายใต้รอยฟกซ้ำแทน!!!0 ~: h0 N; e) {/ S
$ E7 |) |9 W2 ?- N! c$ H0 a1 b& W8 D
- {+ i- W: \5 m x/ H) kมุมปากเขียวช้ำ โหนกแก้มแตกมีรอยเลือดที่หยุดไหลไปแล้วเกรอะกรังส่วนแก้มอีกข้างมีรอยแดงจากนิ้วทั้งห้า
! ~: l! J6 h, h' T5 R7 ^# @6 S+ F$ P- a) L1 f
* [$ a5 i) }5 r8 c i( U/ C1 K$ A
“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” เขาถามเสียงแหบแผ่วพลางลุกและค่อยๆเดินกระเผลกเข้ามาใกล้ผมขะขาของเขา..." ^* c+ o9 e% d+ k" s
! e8 ^" ] Z7 e- v
5 c& u- A. _9 {+ Z5 D7 N
ตัวเองเจ็บขนาดนี้ยังมาห่วงคนอื่นอีก!
; y# p$ e9 X& D* n: p4 o% A( {& U7 _, s$ U& W
. Z' d; r5 p' W' d/ G# D B# V“ขานาย...”
3 u5 i* b% D. ]1 c* T: F
; s: c' q% V) g
R% |- m# Y: S: k7 [5 [- Z“...” ถึงจะมองไม่เห็นเพราะเขาใส่เสื้อและกางเกงขายาวแต่ผมรู้ว่าเขาเจ็บ
/ B& K$ j9 F/ W" x9 A6 v2 d7 w7 C: x) J( o$ Y% ~( F
6 H4 m' n7 X) f“ฮึก”
1 Z7 q7 ?. T5 D. s
7 ~( U5 K$ {; l8 x. c1 p5 k/ d" I( [6 G" X% u
“อย่าร้อง...ผมไม่เป็นไร” เขายกมือขึ้นแตะหลังมือผมที่จับซี่ลูกกรงอยู่หลังมือใหญ่ดำคล้ำมีรอยแผลเหมือนโดนไฟลวก...เพราะช่วยผมสินะ2 S" ~$ F3 ~2 I1 d7 t2 K9 L
; J# s$ A& ^8 Z' }
1 R" t) k7 \& N1 J3 A3 Q) p% m
ไม่สิทุกรอยแผลบนตัวเขาตอนนี้เกิดมาจากการช่วยผมทั้งนั้น
) N, n0 N0 K: u1 F7 D& q. U6 K6 l6 c8 g5 v( e
1 E6 d: i. ^4 ^7 C1 N; `7 j( k
“ฮึก เจ็บมั้ย” เขาส่ายหน้าเบาๆผมปาดน้ำตาออกก่อนหันไปหาจ่าเฉยที่ยืนห่างไปสี่ห้าก้าว* v, N5 s6 f& [7 Q$ m; z
8 f8 G W; r) N- f! d
/ W1 p% [/ l! C& r. r; Y2 u; l“ช่วยปล่อยเขาออกมาทีครับ” จ่าพยักหน้าความจริงเขาต้องโดนปล่อยตัวตั้งนานแล้ว ผมนี่แหละมายืนคร่ำครวญอยู่ได้!
9 R- Q8 ]# a3 K" G* [% ?+ {9 o# r s& c- _! i+ d }, L h3 T1 T9 D
' Y$ v' n4 S: s9 lหลังจากโดนปล่อยตัวแล้วผมพาเขามายังรถที่ไอ้ปอนด์จอดรออยู่ก่อนแล้ว ผมเปิดประตูหลังเข้าไปนั่งก่อนเขยิบมาอีกด้านเพื่อแบ่งที่ให้เขานั่งอีกคน
; e+ K+ d% s I2 x5 Y1 A2 q0 G- x; |+ |' i( ], k2 V4 q2 B$ E
+ {* ~' K, [+ Jแต่เขาไม่ตามเข้ามา ผมจึงกวักมือเรียก
6 X, q, \4 P' z4 l
7 x) _+ y! v5 ]0 i! W: g2 s! B: ]' m; m- G C) ]2 A* W3 C
“นาย มาสิ”
: J7 H2 q1 c: m! |: W" n2 @( O: A, S' T& V- R0 q k7 o
- v) V" _( b; O# i& |
“ส่งผมแค่นี้ก็พอ” ว่าแล้วเขาก็หันหลังเดินกระเผลกออกไปเลย ไอ้ปอนด์ที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับมองมาทางกระจกส่องหลังเป็นเชิงว่าจะเอายังไงต่อ ผมนิ่งชั่วอึดใจก่อนบอกให้มันกลับไปก่อนเลยขณะที่พาร่างตัวเองลงมายืนข้างรถ% \! o& e" j8 K$ u# Q; n3 \
3 m6 a3 B, k9 i( c4 G
! ~1 ~: j Q% y! {" v“เอางั้นหรอมึง”* Y5 q6 c# X9 X" v6 ^0 E0 z8 O% R
/ G1 ^; H5 {) G
. i( m+ t$ S6 p3 T“เออตามนี้แหละเดี๋ยวกูขึ้นสองแถวกลับ ไปก่อนนะ” ว่าจบผมก็รีบเดินออกมาเลยขืนชักช้าเดี๋ยวตามไม่ทันหายตัวไปอีกคราวนี้ผมบ้าตายแน่9 k( J2 O" h6 g0 l
* C1 O# ]9 C" A8 B2 X2 a3 [2 Q
1 x, K& d$ S' [; e& B) X
ผมถอนหายใจโล่งอกเมื่อเดินออกมาถึงริมฟุตบาทข้างโรงพักก็เห็นเขากำลังยืนรอข้ามถนนอยู่ โดยที่ไม่รู้ว่าไปเอาไม้ไผ่มาเป็นไม้เท้าค้ำยันจากไหน
( C1 J u. G; r0 C" R
% x5 S9 Q2 u; a; {. Q
! D' y; G. l; s“มา ฉันช่วย” ผมเข้าไปจับแขนช่วยประคองเขาหันมามองหน้าทำท่าเหมือนจะพูดอะไรแต่สุดท้ายก็ไม่พูดออกมา4 Y# R4 P, G2 i; |* e
' z3 B, ]; `( \: U- t) G
o* {! s) q0 q- I# v- J& k
ดีแล้วล่ะที่ไม่พูด ผมไม่ฟังหรอก
, B0 s3 |: U9 ?/ y& M+ Q+ k- V2 B" {5 m' o; N5 m
& `3 u9 z* P+ D7 S$ |
“ป่ะ” เมื่อถนนโล่งผมก็ประคองพาเขาข้ามถนน
/ c9 g: ^2 K3 _8 J+ Y5 `# |, U/ m2 C: |% E: d& e
7 ]/ N4 t; l$ o( d8 P9 I! Hเราเดินกันมาเรื่อยๆจนถึงเพลิงไม้ขายกล้วยทอดที่ปิดร้านแล้ว เราเลยถือวิสาสะนั่งลง(ผมบังคับให้เขานั่งเพราะเห็นว่าเขาเริ่มจะเดินไม่ไหวแล้ว) ผมให้เขาถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกอย่างต้องการจะดูว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนบ้าง เขาทำท่ายึกยักแต่วันนี้เชื่อเถอะไม่มีใครสู้แรงผมได้หรอก: ~# k8 U5 Q3 X+ @
- i6 {, Z1 x7 i$ X* E/ g* |! r K
1 |' r$ t" T) b8 [3 O1 w
วินาทีแรกที่ผมได้เห็นรอยฟกช้ำตามร่างกายของเขาทำเอาใจผมกระตุกวูบ
9 I( Y; A. O# O' u
, r9 a1 Z0 V1 _$ o0 a( [4 k, b- m& _. A t
ขนาดสีผิวดำคล้ำยังเห็นรอยได้ชัดเจนขนาดนี้
7 ? F$ u' P [8 P8 o! C- p, k+ L. ?) O; x
, N- ?0 M% ~9 H' N. }; i: Y
ใจร้ายกันได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ7 Q+ K- |6 q1 \4 Z L
3 s2 ^6 ]3 Q* u& v: n$ v, {' {) {
R* F8 O. ]" p3 N0 W“ไปโรงพยาบาลกัน” ผมจับมือเขาลุกขึ้น แต่เขากลับส่ายหน้าพลางขืนตัวไว้“นายเจ็บ” ผมย้ำ- `+ |) I+ a& B4 u1 }9 Q6 p9 B6 ?
1 Y) I. x. L z& {
* W% ?# }8 Y1 u" o$ p& J: b“ผมไม่...”
$ f' X% }& T/ C' m; g- A/ b" n& Z! Y
: y7 B; @* P: P& t4 J4 P0 N, i; A“ไม่เจ็บได้ยังไงรอยเขียวช้ำเต็มตัวแบบนี้” ผมดักคออย่างรู้ว่าเขาจะพูดอะไร [2 d3 x6 Z H, @: b
' ]- L1 D: j6 S. ~. ?. c& y
: X- U U* P. {, j. _8 r“ผมไปโรงพยาบาลไม่ดีหรอก”
- Z$ b0 z! n7 H& x; E- o7 K& y9 }& Y6 s- Q: \$ @4 c
2 {3 v# U2 _# x& o! z( h“ทำไม”
: `& m- a3 q0 O8 v3 K- j! M) n% N7 |" Z
: |6 g- O. x2 b& ^4 k L
“ดูสภาพสิคนในโรงพยาบาลคงแตกตื่นกันหมด” เขาส่งเสียงเยาะในคอ
* @4 ]) ]. ?% F5 G* D" ]0 H2 f, Q+ u# C( J7 ^. u( z
, ^ t1 ^+ c, Q h! V. X
ผมเถียงไม่ออก จะพูดว่าคนเหมือนกันไม่มีใครกลัวก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะรอยตามร่างกายมันฟ้องว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมแบ่งแยกกดเขาลงไปอีกชั้นหนึ่งมากแค่ไหน
* @, a, l$ W. G# Q. i. J0 |/ r1 c2 [; a! }8 h. ]& V+ M& z
* w5 i7 C$ W0 Z1 Lซึ่งผมไม่ชอบใจค่านิยมแบบนี้เลย! }- W* v1 l W4 y8 Y
& r7 }9 W/ ` w; [9 i6 ]0 O( y6 k) H. o( h$ i, n
ผมนิ่งคิด ถึงยังไงผมก็ปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้ ไม่เกินพรุ่งนี้แผลตามตัวเขาต้องเริ่มอักเสบแน่ถ้าไม่ได้รับการดูแลสุดท้ายไม่พ้นไข้จับแหงๆ
( |) q& \5 c- N; L8 a' Q) Q+ {) n# O& Y0 ?7 k
. L, S. U3 n5 I+ h3 y) _: M* L6 _
“’งั้นเอางี้นายไปพักห้องฉันก่อน”
* P0 w8 c# \1 D h1 [7 N% F) n
9 X: u3 Y: T1 d( D" F2 o. @% v5 {9 V6 D5 C2 T+ _% D
กึก
2 \# O- P; z6 ]+ x7 L2 m$ ]% h/ Y& E0 k) P
9 Q6 d X* K Q3 \6 y+ s) pเขานิ่งไปก่อนจ้องผมด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออกจ้องเหมือนมีแมลงสักตัวบินหลงเข้ามาในลูกตาและเขากำลังมองหามันอยู่! U$ T6 v7 P* T. |: \3 f/ E
/ _ u7 R0 u Y$ e0 }' I
/ P; Q" m/ D9 D% m& {) i; \
“จ้องฉันทำไม”% s$ C& t* c# m* |7 a3 P
2 H y) ^$ m# p/ i3 E
9 a0 y! ]; F: p“เมื่อกี้คุณพูดว่าให้ผมไปอยู่ด้วย”) O* D- v |+ ^0 c7 h, k$ ?
9 c S" r+ j( V% a0 Y, W& L0 U2 g& Z. [* |& S; g% d
“อือฮึ” แล้วมันแปลกตรงไหน1 ]0 h5 t' O8 X! B! H6 x
; w+ Z& B# B4 C: t! j$ Q% r0 |
$ b; t3 e y( [“ผมสงสัย” เขาพูดแล้วถอนสายตาออกไปจากใบหน้าผมเหม่อมองตรงไปด้านหน้าแทนผมเลิกคิ้วอย่างงงัน& [2 J4 j/ w( N8 d1 y
& x: [5 m, \8 y0 Z7 v. `5 b' N* K0 o# W! x6 l$ J5 |
“สงสัยอะไร”
+ ^1 s/ l% `2 K% z3 }, `
4 g! x2 _" t' O9 e" y. L+ f8 `8 [/ U/ C, S% O* G& R& t9 U1 T
“มีใครเคยบอกคุณมั้ยว่าคุณไว้ใจคนอื่นมากเกินไป” ผมขมวดคิ้วนิ่งคิดก่อนจะเม้มปากเมื่อเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการสื่อ ผมเลยสวนกลับไปบ้าง
! K" H% m! h R- S4 b
B* M# N' O+ X2 n$ i" w- C7 P( E/ g8 \ _2 ^
“แล้วมีใครเคยบอกนายมั้ยว่านายพูดกับฉันเยอะขึ้น” จริงๆนะ จำได้ว่าเจอกันครั้งแรกอย่าว่าแต่พูดเลยแม้แต่เข้าใกล้ยังไม่กล้าด้วยซ้ำ ก่อนมันจะพัฒนาเป็นการพูดกับผมสองสามคำ แล้วดูเดี๋ยวนี้สิต่อปากต่อคำได้ทุกประโยค4 e4 F# b$ K! k/ j" ~3 w, X) w
; X. I% r' q4 U/ u
9 T8 {/ V5 T/ [4 e4 Tมันเป็นสัญญาณบอกว่าเขาไว้วางใจผม
& D. u; m% f% ?5 j7 U
! ]" V; u5 X0 B0 f" K7 t; U, Y8 D* t5 y' Y4 a
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ในกองเพลิงวันนั้นที่ทำให้ผมไว้วางใจเขาเช่นกัน
3 ^4 h" z% t$ d' `' f3 u: f! f6 \! |3 I K; _+ d+ O
8 q4 D8 a. K) A! [/ h“ใครจะมาบอกผมล่ะ” ! p/ X* p: b$ H/ @
7 w3 k k3 I) ]& r3 {& J9 H# }/ A7 n2 j* C" {- q& W1 A
นั่นสิ6 n6 Q; V% ]3 j" u# h
# b( {4 R5 U, c/ r( D; q
, F& T" m1 _1 d9 Aแม้แต่ความเห็นใจยังยากที่จะหยิบยื่นให้กัน
; N5 W1 m8 J- |1 [
$ \9 ~! i4 B% E& y/ t: n2 R; r7 F' {5 N5 u; A! k
“ไปอยู่กับฉันนะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้ง" F- J* i& e2 M8 E9 Q) |! C
3 Q+ ]- u0 s5 W4 T. N
: Q' e! k& S, ]$ t, W“ไม่ล่ะ”
5 C- r' b' ^9 D1 l3 T9 E9 U. p. @4 U) W2 V' y. V' e, B: T( R) D
X i' z ^0 U% y7 r8 J' c+ v
“แค่ช่วงแผลนายหายก็ได้” ผมต่อรอง หลังจากนั้นค่อยหาวิธีช่วยเหลือกันต่อ ผมไม่ยอมให้เขาไปเร่ร่อนพเนจรเป็นคนจรจัดให้ใครต่อใครรังเกียจอีกแล้ว
# y, g; d8 ^/ \. @) t5 ]+ T6 d( q E5 l, U( E5 r( v. K
* Z+ K8 `) C8 N3 t3 Y: qคนดีๆอย่างเขาควรได้รับความโชคดีในชีวิตบ้าง
) K& e0 v; b# w7 ^, r
7 q0 e! O+ t& q8 P- V0 ]) q
4 ?- n! W1 \7 o8 [" V2 r" ~ผมไม่ปล่อยให้คนแอบหัวดื้อคิดนานจัดการเกลี้ยกล่อมต่อทันที
% x! ]. m$ M7 R, R; G
& W* `8 {. c0 x4 W2 |9 h" z. ?1 W: U' `: \
“นะ ให้ฉันได้ตอบแทนที่นายช่วยชีวิตฉัน ถ้าไม่ได้นายฉันอาจจะตายกลายเป็นเถ้าไปพร้อมกับบ้านหลังนั้นแล้ว” จริงๆนะผมยังคิดว่าถ้าวันนั้นผมไม่ได้เขาจะรอดมาจากบ้านที่ล้อมไปด้วยเปลวเพลิงได้ยังไง
5 B5 \6 U$ x3 @3 ~, e
# a6 v7 [, B Z8 {" @9 n
# k, C: R5 N* A) sอย่างน้อยผมก็ไม่สามารถกระโดดลงมาจากชั้นสองด้วยเท้าเปล่าโดยด้านล่างมีแต่เพลิงทะเลแบบนั้น5 w) c6 q5 Y# k# a& _6 T: x
" n) h/ i; T4 ^/ c% {( G+ H( |
1 n* k; z5 ^- q: J2 d9 {“ไม่ได้ครึ่งที่คุณทำให้ผมหรอกผมแค่ช่วยชีวิต แต่คุณ...คือผู้ให้ชีวิต”& s. f: i# h9 e) V4 S
# ?$ v4 q5 k" H$ _' F0 `' i
; N9 G1 ]9 g- \- ~% aผมชะงัก1 O0 P6 O0 G) P$ c
5 v* j2 G3 y! a9 D/ S+ k' @, S; P$ I; w
ไม่ใช่เพราะคำพูดของเขา0 n- }4 B/ J0 H7 ]9 ]3 {8 c
9 f k$ H- |8 c# D' Z, B4 S8 l, I5 ~; P( l) i L
แต่เพราะดวงตาของเขา s. O; ^+ z c& t: s9 W6 F: i& T
% v% p5 G2 Q$ B3 n# M
t, T5 ^. E0 ]9 H r4 cประกายตาที่ทำให้ผมใจเต้นแรง/ s2 ?! n0 G( T+ }/ t0 P8 c
3 Z* p4 l& V$ K b6 M- v0 a
# Q8 K% n4 d. N2 V1 {1 `: nแม้จะโดนทำร้ายจนเจ็บหนักโดนจับขึ้นโรงพักนอนห้องขังแต่สายตาเขายังว่างเปล่าอย่างไม่ยี่หระต่อสิ่งใดบนโลก
7 W* q6 Z; n) w' o3 g! Y# h9 p3 Y( V. T: I$ U
- w8 y3 R3 Z. K; a/ i& @0 s% m
แต่ประโยคที่เขาพูดพร้อมประกายตาแห่งความสุขเมื่อครู่มันทำให้หัวใจผมพองฟู
- ]: z3 _# e0 @: k4 V3 {
9 ~7 e# e8 l8 u- c' {) E" o$ y: y" T& y7 n( ?
“สรุปนายไปอยู่กับฉันนะ”
/ Y% F/ `0 C1 I1 ~$ ]3 f
2 ]; R, A2 ?9 ?2 H( W7 K% t' A1 k# X5 g3 I* n, |' l
“ไม่”; g7 S2 V7 y1 g1 l3 ]: J
% M$ j5 b, U5 V* B
) k! p) s1 R+ t) oอะไรอ่ะ คิดว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ!
! l8 {) B# q8 o5 r' Q1 v" T3 c# G1 f7 {( S. T
, i4 e+ Y; C' @( k) [4 R
“ทำไมนายดื้อจัง!” ผมเริ่มขึ้นเสียงเจ็บหนักขนาดนี้ไปนอนข้างถนนตากแดดตากฝนให้ตัวใหญ่แข็งแรงยังไงก็ไม่รอดแน่
+ i9 B k) Y' C/ h7 ^) v% v7 q" K2 P7 l" Z p
" D& E0 v$ F7 B# m9 g7 C- @9 t
เขาอึ้งไปกับท่าทีโมโหของผมก่อนถอนหายใจหนัก& x+ o( [. [# s
9 t) R4 N2 q% D& C, {0 d6 i3 v2 ^, {( z2 x) i7 g
“ผมกลัวคนจะมองคุณไม่ดีใครจะคิดยังไงถ้าคุณเอาคนบ้าเข้าคอนโด” คำว่า‘คนบ้า’ ทำเอาผมเจ็บในอก
; O+ X( d0 _' @7 V6 o. G& |; m; z5 o, W) `
: O8 V' k- u+ f8 y0 f6 r& W“นายไม่ได้บ้า”
. D5 t4 m) {1 G! h o# Y. K" D+ [7 T8 ~/ d5 w
( m. I4 B% _: p. c7 E“คุณดื้อกว่าผมอีก”* }/ W# o5 E; ]4 g
( _/ f% k8 ]/ d$ d/ V; I0 m2 e+ ^- J& s$ u$ }: ~3 e) s& X
“รู้แล้วก็เลิกปฏิเสธแล้วไปด้วยกันสักทีเถอะครับถือว่ากระผมขอร้อง!”. V3 v* @9 X: b0 ]7 w) V) l
, ]0 L- ]" n7 h2 S* C( I
$ g, H% K# {! H- m% H5 `
ในที่สุดผมก็สามารถบังคับคนที่ดื้อสุดๆคนหนึ่งมากับผมได้แต่ก่อนจะกลับคอนโดเขาก็ขอไปที่ๆหนึ่งก่อน
- ^% }2 I. w! ^& d1 M! j8 g" ?4 [- R* @/ Z/ d& m% o+ ]: Z( ?
_+ `: Q; e! a7 d Lเขาพาผมมายังหลังบริเวณบ้านที่ถูกไฟไหม้จนตอนนี้เหลือแต่ซากไม้ตอตะโกสีดำตรงไปยังท่อระบายน้ำขนาดใหญ่ที่ฝังอยู่ใต้ดินโดยมีปลายท่อด้านหนึ่งโผล่ออกมา เขากระโดดลงไปก่อนมุดหายเข้าไปในท่อระบายน้ำผมชะโงกเข้าไปมองแต่เห็นเพียงก้นของเขาที่อยู่ในท่าคลาน5 v) i* f4 j: E5 K
' ^4 f: {/ }% w. Z
5 m; I. k! o( f' o5 Vอย่าบอกนะว่าโดนไล่จากตรอกนั่นก็มาอาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำ
! y) j3 ^3 d) m: `$ a* e8 o. z# Q1 E, f0 \8 Z( |$ n$ c" t
" @. i1 Q& f; b/ n8 H/ ^
และการคาดเดาของผมก็ดูท่าจะจริงเมื่อเขามุดออกมาพร้อมถุงปุ๋ยที่ไว้สำหรับใส่ข้าวสารสิบห้ากิโล ณ ตอนนี้มันถูกตัดแปรรูปเป็นกระเป๋าสะพายข้างไปเรียบร้อยแล้ว9 f2 I" G$ I- ~8 u- b8 s9 @+ v
& ?* v" g4 P( W) s+ c! t: Y0 l5 a
; l$ [' K1 Q$ o- P) C% k“ถุงอะไรอ่ะ” ก่อนหน้านี้ผมไม่เห็นเขาจะมีอะไรติดตัว
; X% h! Y# ^7 ] U8 h$ I' d5 R( x. `- d
# M" R' C0 t6 d$ c X“บ๊อก” เอ๊ะ เสียงอะไร1 L2 P" H( R' K" @
; w3 K( A# ~4 E6 k7 h$ x m9 e
# I$ ?4 y, }5 E. w“น้องหมา!!”
3 Q& Q( E, _/ M! o
1 V& [2 n; a9 m' Q8 J+ }/ H
" {5 a7 N) U7 \7 jผมเข้าไปอุ้มเจ้าน้องหมาที่โผล่หน้ามาจากถุงปุ๋ยแล้วส่งเสียงร้องที่ผมขี้ตู่เอาเองว่ามันจำผมได้และกำลังทักทายผมอยู่
0 G3 B S" ]( _/ A
d1 R; a$ s+ t6 w2 M& Q
3 ^. ], H, Y8 H9 e' P“นายเอามันมาไว้ที่นี่หรอดีนะไม่เตลิดหนีไป” ผมพูดพลางจุ๊บปากมันหนึ่งทีและมันก็ส่งลิ้นมาเลียปากผมตอบน่ารักจัง; ? U# k% g' h0 D5 ?3 Y
) f* m7 j, Y8 N+ y- l6 l
8 d( g4 T8 D; M1 T& T# t“มันกลับมาเอง”
( b% U. d, d+ L, f4 o Y `" M1 N% H- T2 g& N, B" @& z, j6 ?# ]4 z$ A
1 K1 M+ ]+ e- X: o
“หือ” ผมเงยหน้าขึ้นสนใจผู้ชายตรงหน้า7 O8 V; X$ T$ K# r2 c! Z
" U( P4 n) Y' _# a0 O! b
, a' @' ]5 N7 N* s8 o“มันวิ่งหนีไปตอนที่ผมโดนชาวบ้านรุมทำร้าย”% N) S( A( O% X b$ _* Q
3 r' g$ P% R3 z
; t. @ t+ Z* D6 t
“แล้วนายรู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ที่นี่”
$ K) T7 ^& z0 W6 l' i# M, c9 [6 k7 C( i. {0 u ^
0 K- n/ B2 }( }. z
“มันคงจำทางกลับได้หรือไม่ก็มาตามกลิ่นเสื้อผ้าของผม” เขาชูถุงปุ๋ยขึ้นเป็นเชิงว่าในนั้นมีเสื้อผ้าอยู่ ก็เสื้อสูทกับเสื้อผ้าชุดเก่าก่อนที่ผมจะไปซื้อมาให้ผลัดเปลี่ยนนั่นแหละ
) i- _( Z8 T+ b9 \: ?, E% ?
, O7 U, c4 T5 y& Y6 Q1 o+ @8 _/ D0 `2 @7 I7 J; Z
“ฉลาดจังเจ้าตัวน้อยรอเจ้านายอยู่สินะ” ผมก้มลงไปคุยกับน้องหมาในอ้อมกอดอีกครั้งก่อนเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มกว้างให้คนตัวโต! D/ P, W1 C. v4 w, c
$ v5 c: g( i' Z, D% ^ V3 w7 D( h, A2 |3 p$ e; F0 b# G2 p3 N
“ต่อไปนี้ก็ไปอยู่ด้วยกันนะ^_^”% R0 D+ ~/ l# G+ \% L9 g
: S$ t0 J1 t' f* F
& e1 V& }( n0 e2 `
; a1 G# X8 D# ?" D- Z7 J: b5 m) Z3 r& M. u9 p; P
?- ], f7 C: C* B7 Y4 u9 u
7 \8 p" _/ O8 L8 D“ไอ้เล็กยามบอกว่ามึงพาคนบ้าขึ้นคอนโด!” ไอ้ปอนด์เข้ามาเขย่าไหล่ทั้งสองข้างจนหัวโยกคลอนมึนไปหมด ผมเข้ามาในห้องมันเพื่อขอเสื้อกับกางเกงยางยืดสักชุดแต่ยังไม่ทันพูดอะไร พอเคาะห้องมันยังไม่ทันเคาะซ้ำประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดผั่วะออกมาแล้วก็เจอจับเขย่าๆเช็กๆไม่หยุด4 U' Z9 y! ^1 ]0 N& }
+ \% q/ R, y$ K8 n! j5 B. q
, V5 J# u+ f/ t1 o8 p“พะพอก่อนกูเวียนหัว!”9 X* j$ Y* ^1 W
0 S+ ?, x) J! e: {
) g7 l" a. v; [9 q! R
“บอกกูมาก่อนสิว่าไม่จริง!”
9 u6 ^: _4 M9 y: Y
) q3 b! {6 S: \+ ^
- G, h* B; _+ j6 ~! r$ R' E8 d0 d“โอ๊ย ไปคุยกันข้างใน เดี๋ยวห้องข้างๆก็แห่ออกมาหรอก” ผมผลักมันเข้าไปในห้องก่อนปิดประตูปัง พิณกำลังพับผ้าอยู่บนพื้นหน้าโต๊ะเตี้ยหันมามองเราสองคนงงๆ' B$ N) a, G- o% b6 E3 z) H
$ b h8 j5 i* Z2 E! t+ p
! n3 L- x& N- h/ k0 I“ไอ้เล็กกูรู้นะว่ามึงจิตใจดีเลิศแต่แบบนี้มันเกินไปรึเปล่าวะ” มันว่าด้วยน้ำเสียงซีเรียสขั้นสิบ
4 D7 f. s. b( R: o! H, ^7 r& k, v
- V& d( ?# Q; o# ~. H+ t) r3 a
0 G5 N: v( j. X“กูพูดไปมึงก็ไม่เข้าใจเอาเป็นว่าเขาเป็นคนดีมึงไว้ใจได้”9 a; p+ x1 _1 {4 K
) r# Z) Z* H2 E8 O" w+ Y
4 i/ Y w$ ~8 o“มึงเจอมันไม่ถึงเดือนไม่รู้แม้แต่ชื่อด้วยซ้ำ!”มันยกมือขยี้ผมอย่างหัวเสีย
. U" J0 a0 c# g" I
. A: V. ~3 u. Z2 I) y
* E2 S, X( c; s8 s# o$ H, G0 l# L“แต่เขาเป็นคนดี”. y" ^0 [7 K. m3 z) b( Z
4 X, }* i2 r2 |, `7 U" U9 V
: y& I, w ?+ i5 z“มึงไปแหวกอกมันดูหรือไงถึงรู้น่ะ!”: k& v$ U% Z2 c# }5 W# |
4 T& _' ~4 Y3 m" Y1 D0 L
. M1 q9 Z$ Q8 B7 u
ผมไม่รู้จะอธิบายให้มันฟังยังไงว่ะ
5 x I6 L `) r$ y- W
0 j+ E( H( z0 {0 ?
" [8 N4 F0 U5 ?- t& X3 y“ปอนด์ มึงฟังกูนะกูยอมรับว่ากูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่าง แล้วกูก็ไม่เคยไปแหวกอกบ้าบออะไรอย่างที่มึงพูด แต่เขาช่วยชีวิตกูไว้เขาคือผู้มีพระคุณ โอเค ถึงสุดท้ายเขาจะไม่ใช่คนดีหรือถึงแม้เขาจะเป็นคนบ้ากูก็ปล่อยเขาไว้แบบนั้นไม่ได้ มึงเข้าใจกูมั้ย”! m$ w' _( { O5 u' c0 f* K
9 {' E9 G7 h, z
# U% P8 y \, E4 D“แต่มึงก็ไม่ควรเอาเข้ามาอยู่ในห้องมึงถ้าพ่อแม่และพี่ชายมึงรู้จะเกิดอะไรขึ้น”; R y0 Q" G2 J7 R! t$ s, W" @
0 \1 e }( j, [, D5 c& e; m, L
# U( k+ T5 g5 C& D9 _“กูขอล่ะปอนด์กูเชื่อว่าเขาเป็นคนดี ไม่ทำร้ายกูแน่นอน กูอยากให้มึงเชื่อใจกูนะกูดูคนไม่ผิดหรอก” ผมส่งสายตาอ้อนวอนขอร้อง, v+ J: b6 z% y( l1 `$ q5 V) H
# T. \& ?- w3 U+ N A$ w' I2 C8 P' S# x" D
“ที่รัก” ผมส่งสายตาขอบคุณพิณที่ลุกเดินมาลูบแขนไอ้ปอนด์ช่วยอีกแรง
# q; Y' x3 y! }
( b2 M4 N6 B# r+ C; q j) W4 N- N( D5 \6 \& Z2 a, Y% z( k, X
“ที่รักเข้าใจปอนด์ใช่มั้ยมันคนละเรื่องกับความเชื่อใจ”
- N0 C4 L9 M$ t+ U l `
3 j2 c. ]$ R2 }" {0 e Z$ X' F$ E0 [7 C) }) C
“พิณรู้ค่ะพิณรู้...ปอนด์เป็นห่วงเล็ก แต่ที่รักเล่าให้พิณฟังเองว่าเขาเป็นคนเข้าไปช่วยเล็กไว้ ถ้าไม่ใช่คนสำคัญไม่มีใครเอาชีวิตกระโจนไปเสี่ยงแบบนั้นหรอกนะคะ แล้วเขาจะทำร้ายคนสำคัญได้หรอ” พิณเอียงคอส่งยิ้มหวานให้ไอ้ปอนด์ที่ขมวดคิ้วคิดตาม
* c& n9 y$ }4 z1 T8 x3 \+ \$ d+ O& J- \) O: u! s* {) u$ N
3 c! o, b) X7 z6 s8 e. M k
แต่ผมนี่สิรู้สึกหน้าร้อนกับประโยคของพิณยังไงก็ไม่รู้
) \1 Y5 S7 T# n% s
1 n5 s( f/ C+ v! o" s! }( T4 p
; C$ c4 K" T9 T% E+ c; {5 [. r. R c" N“แต่เขาหน้าตาน่ากลัวมากมั้ยพิณกลัวนะ” เมื่อเห็นว่าไอ้ปอนด์มีทีท่าอ่อนลงพิณก็หันมาขยิบตาพูดน้ำเสียงขี้เล่นกับผมแทน ถือเป็นการตัดบทและมัดมือชกว่าไอ้ปอนด์โอเคแล้ว
2 |; J' v" w' C* v
, u0 W% J+ W. ~9 K# h! S5 i% O7 W! Z9 U |9 u( b) o% e
“ไม่หรอกรับรองเงาะถอดรูปเมื่อไหร่พิณจะอยากได้แฟนใหม่ทันทีเลยล่ะ”2 T8 J/ Q& f, z
* t* _* p; L" }% L
( h$ a2 a: H0 t0 ?7 ?$ J“ไอ้เล็ก!”
. k7 U ?) U1 C3 [
* p# s8 a- `" s5 Q% J. @' l4 Z& `" `- H- U; C
ไม่ได้พูดเกินจริง ภาพวันที่ผมเอาเสื้อผ้าไปให้เขายังติดตาหล่อมากจริงๆขอบอกผมยังคิดอยู่ว่าถ้าสาเหตุที่ทำให้เขามาเป็นคนเร่ร่อนเพราะว่าตกงานจะจับเอาไปแคสเป็นนายแบบท่าจะรุ่ง& ]- e3 T( H L' e
: l. K2 L* d2 b# h& W7 }' T
3 k3 R" W" V. T2 ~$ S2 `9 r- Gคราวนี้แหละได้ไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้าแน่ ฮ่าๆ1 |4 K6 \4 H6 X
/ n+ C* G) v( j+ m/ y7 M
" c9 N) U- ^% W8 e3 e
“แล้วนี่มันอยู่ไหน” ไอ้ปอนด์ถามเสียงขุ่น6 P# S* G$ ~ \
8 j+ \3 P* |- m% e
) w+ y1 k9 p4 r( \“อาบน้ำอยู่กูมาห้องมึงก็จะมาขอเสื้อผ้านี่แหละ” ผมพูดเสียงแผ่วเอานิ้วชี้สองข้างจิ้มๆกัน* Y5 A1 t w1 V D
3 K, u$ ]2 _: ?$ k6 P
( R$ h' c/ F) D“งั้นเดี๋ยวพิณไปดูให้นะตัวใหญ่ๆใช่มั้ย”; \0 i1 D5 D0 ?' X
: x J( u' J1 v
) e1 \+ z& l) A% S' F“อืม” พิณว่าก่อนเดินหายเข้าไปในห้องนอนไอ้ปอนด์กอดอกมองผมนิ่งก่อนจะว๊ากโวยวายออกมาจนผมสะดุ้ง8 ^: L8 I3 @! U4 l
$ ?& x; s% ^: {6 z9 S3 l8 D9 Y1 u3 U$ e# l' u$ ~2 S
“กูอยากจะผ่าสมองมึงออกมาดูจริงๆเล๊ย!!”
' D8 A; u1 v) f2 {6 ~
7 f) |( T! V, w7 {- p% h/ [% e8 b; Q* j
“เฮ้ย!!” # f- g7 @9 ^4 d( `" g* I! V
9 R$ |- o( o; Z& t/ ]' S" @3 V# ]
อย่ากระโจนมากระชากหัวกูนะไอ้บ้าเอ๊ย!! # V8 {& c+ H M
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2020-4-4 21:12:20
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2020-4-4 21:49:17
โพสต์ 2020-4-5 02:23:34
ลุ้น ตาม เงาะถอดรูป
โพสต์ 2020-4-5 03:12:08
ขอบคุณครับ
โพสต์ 2020-4-5 07:57:44
