รักเร่ร่อน...ของคนจรจัด 4 bymod-cup

tor_8915

เร่ร่อน4


0 |/ Z* ?7 s& B/ V' `/ X  A“ไอ้เล็กมึงจะไปไหน” ไอ้ปอนด์เข้ามากดผมที่กำลังลุกจากเตียงให้นอนราบลง
( z# ]! ?) z5 |1 w1 q8 d$ \
1 p4 d9 G- q* K2 B7 v% y2 [3 K
“ไปโรงพักเขาโดนจับอยู่โรงพักไหน” ผมดันมันออกแล้วลุกขึ้น

* G, D7 z) X5 L- g; M1 j# D
“ไปทำไมมึงยังไม่ค่อยดีกูจัดการให้แล้ว” มันกดลงนอน

) p4 `) |# I- I4 a: b  H$ A) x
+ F& }" L+ u; m# ]5 o2 S4 \“จัดการบ้าอะไรล่ะมึงเข้าใจผิดนะ!” ผมลุกขึ้น
0 ?& w1 o# q9 G: h4 Q- e6 c
' K9 u" F$ g1 Z* [
+ N) }) K" g+ V% I( j. `9 r. s* s“มึงเลิกเป็นคนดีซะทีเถอะ!” มันกดลง
. e2 J: `8 e& H; a* J- R
$ a; r" I/ J6 R- ?% t& `
“ถอยไปไอ้ปอนด์” ผมลุกขึ้น

1 ?) B$ e1 |/ ^# K, X
“ไม่!กูไม่ปล่อยให้มึงไปช่วยมันแน่ มึงมันดีเกินไป” มันกดลง
5 M) u5 w1 W/ W6 s* _
8 ^& K; ^! Z. N# ^4 N3 I# g0 [
“เขาช่วยกูไว้!” ผมลุกขึ้น


“โกหก!” มัน...
1 H. X) k+ `+ [7 V+ ~/ I; @5 u
* N9 d% c% S6 U6 V" H
พลั่ก!!!
6 P* h0 G6 c; {  _# E& R
. d) D! s! z  C! F
2 K2 G/ K# P$ h9 L/ ~3 }" Xยังไม่ทันกดลงผมชิงถีบท้องมันซะก่อน กระเด็นไปไม่ไกลแต่ก็มีระยะห่างพอให้ผมกระโดดลงเตียงมายืนจังก้าชูหมัดสองข้างตั้งการ์ดขึ้น

! f9 R- m9 Q# T- R3 w+ W7 V  F
“มึงอย่าเข้ามานะไอ้ปอนด์แล้วแหกขี้หูฟังกูด้วย!” ผมโมโหแล้วจริงๆ “เขาช่วยกูไว้ กูติดอยู่ในบ้านที่ไฟไหม้แล้วเขาเข้าไปช่วย”
% ~, K8 O$ r/ ?3 k$ w
, ]% u- U, {1 f% H
, H2 H5 T  w% |6 V2 Z9 B“มะมันอาจจะหวังผล...”


“อย่ามองคนจากภายนอกไอ้ปอนด์มึงก็รู้ว่ากูเกลียดคนประเภทนี้ที่สุด คนเลวจริงน่ะไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงแบบนั้นหรอก!เขาช่วยกู! มึงเห็นมั้ยกูบาดเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่ารอยแผลสักนิดก็ไม่มี ถ้าไม่ได้เขากูไม่ปลอดภัยได้หรอกเผลอๆอาจจะตายในกองไฟไปแล้ว และไม่ว่ามึงหรือใครที่เห็นอะไรมากูเชื่อว่ามันต้องมีเหตุผลเพียงแต่ไม่มีใครที่จะถามหาความจริง! หรือมึงจะเถียงว่ามึงถามเขาแล้ว”

8 W8 [, b/ e0 T9 |, v% o7 H
“...”

. Q. p# R' m& O6 @# v1 K
ความเงียบคือคำตอบที่ดีที่สุด


“มึงพากูไปโรงพักเดี๋ยวนี้”
7 I+ V: ?1 a1 i- I0 h8 h
5 I' h2 y7 p+ o: P) z+ q
“แต่...”
+ r& }: B* S6 Z6 U

5 B1 s  ?7 z/ ]; H% k“เดี๋ยวนี้!!!”


4 S+ ?  }* i9 A+ w* P- e" R. ?ชอบให้ผมร้ายแล้วถึงจะยอม!!
  q! A- A1 j0 W0 d) s
1 D. n. S5 s+ B( ]/ m
0 ?; j0 i: Q% k" K. K


1 m8 a1 l1 M% G9 H( }2 Z
! \" v& ^1 G# w: B. Hมาถึงโรงพักผมก็จัดการไปให้ปากคำกับตำรวจซะใหม่ในฐานะเจ้าทุกข์ตัวจริง กว่าจะคุยกันรู้เรื่องว่าเขามาช่วยผมไม่ได้ทำร้ายหรือกระทำชำเราอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจก็แทบตรงเข้าไปกระชากหนังหัวนายตำรวจงี่เง่าติดที่ไอ้ปอนด์ลูบหลังให้ผมใจเย็นไว้ไม่อย่างนั้นนอกจากจะช่วย ‘เพื่อน’ ของผมออกมาไม่ได้ผมยังจะเข้าไปนอนกินข้าวแดงด้วยอีกคน
& V0 h: g% M2 i: y! K* I

6 D% e9 W# z( f8 e5 _4 i$ Uทำไมวันนี้ใครๆต้องให้ผมเผยด้านนางมารร้ายนะ
6 V6 Y2 `+ G* D8 D

, f: B& G: N/ S$ W2 v% f“เชิญทางนี้ครับ” จ่าตำรวจนายหนึ่งผายมือไปทางเดินด้านขวาซึ่งเป็นทางไปห้องคุมขัง

9 h0 b* @6 J# U) h9 R% k& n" G
5 ]0 d) ^) ?0 L1 Q" C“กูรอข้างนอกนะละอายใจเกินกว่าจะเจอหน้าว่ะ ทำใจแป๊บ” ผมพยักหน้าเข้าใจก็สมควรอยู่หรอก


ผมเดินตามจ่ามาถึงห้องคุมขังกวาดตามองเข้าไปในห้องขังก่อนสายตาจะปะทะเข้ากับรูปร่างอันคุ้นเคยการแต่งตัวอันคุ้นตาเขานั่งกอดเข่าเหม่อมองไปยังพื้นเบื้องหน้าที่ถ้าเพ่งมองดีๆจะเห็นว่ามีแมลงสาบตัวหนึ่งกำลังวิ่งวนอยู่ ขาทั้งสองข้างของผมก้าวเข้าไปช้าๆเหมือนเขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันทีที่ผมเห็นใบหน้าเขาก็แทบทรุดลงบนพื้นดีที่จับซี่ลูกกรงไว้ได้ก่อน

1 l! g, i$ l* Z* H" @$ V3 ?6 I
“นาย...” ส่งเสียงผ่านน้ำลายที่หนืดเหนียวในคอ

) p- @. F$ \9 t7 V+ O! g1 I. ?* `
: s0 p6 M3 b( C" J* r) ^9 T0 nใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซ่อนอยู่ใต้ความมอมแมมแต่บัดนี้ไม่ใช่อีกแล้ว


มันกำลังซ่อนอยู่ภายใต้รอยฟกซ้ำแทน!!!

: @, K, Z7 Z. ^8 Y/ Z& h
มุมปากเขียวช้ำ โหนกแก้มแตกมีรอยเลือดที่หยุดไหลไปแล้วเกรอะกรังส่วนแก้มอีกข้างมีรอยแดงจากนิ้วทั้งห้า
5 e+ j: s0 f. G' c! P; |. ^9 {

“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” เขาถามเสียงแหบแผ่วพลางลุกและค่อยๆเดินกระเผลกเข้ามาใกล้ผมขะขาของเขา...

, _0 u/ Z: s4 s% L4 k
5 V, Q# o) X% U( f" Q/ ~+ Z/ Yตัวเองเจ็บขนาดนี้ยังมาห่วงคนอื่นอีก!
* D. {# k- @; E) A! q4 D

“ขานาย...”
8 H! ~& p4 u- U) y& ]- h# }

: F; v0 h: X' a! q  X+ C2 g4 k“...” ถึงจะมองไม่เห็นเพราะเขาใส่เสื้อและกางเกงขายาวแต่ผมรู้ว่าเขาเจ็บ

2 W; q5 i  V8 D- F# X. q
“ฮึก”

$ m$ p% C8 v3 V: a4 u
“อย่าร้อง...ผมไม่เป็นไร” เขายกมือขึ้นแตะหลังมือผมที่จับซี่ลูกกรงอยู่หลังมือใหญ่ดำคล้ำมีรอยแผลเหมือนโดนไฟลวก...เพราะช่วยผมสินะ
; Y6 j# q) j$ }( U* k
7 R& Z9 N9 M  j
ไม่สิทุกรอยแผลบนตัวเขาตอนนี้เกิดมาจากการช่วยผมทั้งนั้น

. v* H) D( l% r; @2 Q5 @
% c- q3 M  |8 C. @8 I" g9 q! ~“ฮึก เจ็บมั้ย” เขาส่ายหน้าเบาๆผมปาดน้ำตาออกก่อนหันไปหาจ่าเฉยที่ยืนห่างไปสี่ห้าก้าว


. I1 n- z& O2 Q“ช่วยปล่อยเขาออกมาทีครับ” จ่าพยักหน้าความจริงเขาต้องโดนปล่อยตัวตั้งนานแล้ว ผมนี่แหละมายืนคร่ำครวญอยู่ได้!

+ I8 x' E9 z8 y) h+ s1 N; s
( p0 A& R; @" [! I, T/ s* Gหลังจากโดนปล่อยตัวแล้วผมพาเขามายังรถที่ไอ้ปอนด์จอดรออยู่ก่อนแล้ว ผมเปิดประตูหลังเข้าไปนั่งก่อนเขยิบมาอีกด้านเพื่อแบ่งที่ให้เขานั่งอีกคน
. A& W5 y; H' y

: n7 ?& m* g; k7 l% |1 @$ Cแต่เขาไม่ตามเข้ามา ผมจึงกวักมือเรียก

$ p9 ?6 |6 s, a$ v
7 N3 Y6 y" y3 n“นาย มาสิ”


4 K  |6 ^4 Y5 P: I“ส่งผมแค่นี้ก็พอ” ว่าแล้วเขาก็หันหลังเดินกระเผลกออกไปเลย ไอ้ปอนด์ที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับมองมาทางกระจกส่องหลังเป็นเชิงว่าจะเอายังไงต่อ ผมนิ่งชั่วอึดใจก่อนบอกให้มันกลับไปก่อนเลยขณะที่พาร่างตัวเองลงมายืนข้างรถ
" K7 E1 _& L5 l; e
, ~/ F  C/ t7 h- u5 X
“เอางั้นหรอมึง”


“เออตามนี้แหละเดี๋ยวกูขึ้นสองแถวกลับ ไปก่อนนะ” ว่าจบผมก็รีบเดินออกมาเลยขืนชักช้าเดี๋ยวตามไม่ทันหายตัวไปอีกคราวนี้ผมบ้าตายแน่
, J1 q% c( o: \6 g* H

! H0 h5 |7 Q* A3 k/ ~8 W$ Bผมถอนหายใจโล่งอกเมื่อเดินออกมาถึงริมฟุตบาทข้างโรงพักก็เห็นเขากำลังยืนรอข้ามถนนอยู่ โดยที่ไม่รู้ว่าไปเอาไม้ไผ่มาเป็นไม้เท้าค้ำยันจากไหน

3 G! A5 E8 G" Y. k$ i
“มา ฉันช่วย” ผมเข้าไปจับแขนช่วยประคองเขาหันมามองหน้าทำท่าเหมือนจะพูดอะไรแต่สุดท้ายก็ไม่พูดออกมา


3 x# v; [: A* w. \2 G* |7 @ดีแล้วล่ะที่ไม่พูด ผมไม่ฟังหรอก
9 \# b* r5 }0 Y9 y9 B8 a: d' n. a

* J( H2 Z- ~8 {: I“ป่ะ” เมื่อถนนโล่งผมก็ประคองพาเขาข้ามถนน

% l- h1 _% e" s. M: e# i7 n
* m* t1 O! Q0 r! z; ^4 L  x+ oเราเดินกันมาเรื่อยๆจนถึงเพลิงไม้ขายกล้วยทอดที่ปิดร้านแล้ว เราเลยถือวิสาสะนั่งลง(ผมบังคับให้เขานั่งเพราะเห็นว่าเขาเริ่มจะเดินไม่ไหวแล้ว) ผมให้เขาถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกอย่างต้องการจะดูว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนบ้าง เขาทำท่ายึกยักแต่วันนี้เชื่อเถอะไม่มีใครสู้แรงผมได้หรอก


! Q* E; w8 A9 G) R+ j% c, y% M, C4 oวินาทีแรกที่ผมได้เห็นรอยฟกช้ำตามร่างกายของเขาทำเอาใจผมกระตุกวูบ
& u3 j# P( d# d+ }9 j+ F

ขนาดสีผิวดำคล้ำยังเห็นรอยได้ชัดเจนขนาดนี้


" [4 a: M+ o( c/ v, |; sใจร้ายกันได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ
0 a+ c$ Y( R% y3 N

7 j  |7 M: U/ @* r“ไปโรงพยาบาลกัน” ผมจับมือเขาลุกขึ้น แต่เขากลับส่ายหน้าพลางขืนตัวไว้“นายเจ็บ” ผมย้ำ
1 Z7 L% |$ c6 z- X$ n

  k* ]" x) x# G- f& K“ผมไม่...”
- g; j  e; |" s" }! M

5 l1 m8 n% F( M. O, L8 j! T& j' a“ไม่เจ็บได้ยังไงรอยเขียวช้ำเต็มตัวแบบนี้” ผมดักคออย่างรู้ว่าเขาจะพูดอะไร

. r4 l( H. x7 |6 Z" B/ b
* H0 E: n5 @4 F  {$ C) o& p“ผมไปโรงพยาบาลไม่ดีหรอก”
: _% a  v4 {+ K8 N% m. l$ I  F
; `6 j7 r! S! S% N
9 G; n  R4 W3 t/ m- N$ d& d% N" L“ทำไม”
. @- g1 z6 S: ?$ J7 t
8 d1 V! f( z0 N
: s' g& V5 s& k2 Y( b( Y! o“ดูสภาพสิคนในโรงพยาบาลคงแตกตื่นกันหมด” เขาส่งเสียงเยาะในคอ


ผมเถียงไม่ออก จะพูดว่าคนเหมือนกันไม่มีใครกลัวก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะรอยตามร่างกายมันฟ้องว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมแบ่งแยกกดเขาลงไปอีกชั้นหนึ่งมากแค่ไหน
6 F% [" N( i, P0 z" l
. E4 n; q/ J2 ^1 Q. F
ซึ่งผมไม่ชอบใจค่านิยมแบบนี้เลย

% T/ `  O9 P, S* p6 v0 R
, @' g. t+ m8 Rผมนิ่งคิด ถึงยังไงผมก็ปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้ ไม่เกินพรุ่งนี้แผลตามตัวเขาต้องเริ่มอักเสบแน่ถ้าไม่ได้รับการดูแลสุดท้ายไม่พ้นไข้จับแหงๆ


8 W3 r: Z" @4 L“’งั้นเอางี้นายไปพักห้องฉันก่อน”
9 A2 ?: ?1 J: [* u! ?* h

กึก
. q/ ]3 i- `. H4 `
4 L  o6 d6 Z% X" `1 w
เขานิ่งไปก่อนจ้องผมด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออกจ้องเหมือนมีแมลงสักตัวบินหลงเข้ามาในลูกตาและเขากำลังมองหามันอยู่
2 H0 h7 p2 D& x. ^/ p! p

) v5 H# C6 ~# G“จ้องฉันทำไม”
1 r  N/ q& v; T3 M) v
  Z, Q3 D/ D2 I9 l
4 G3 }8 W7 f( g/ ]. N3 }“เมื่อกี้คุณพูดว่าให้ผมไปอยู่ด้วย”
- i8 u9 |/ U+ r  H  i/ E
  g: |& z0 `. E
“อือฮึ” แล้วมันแปลกตรงไหน
7 i( K; Z2 h2 H* A9 B
* D. @. F4 w  M$ q
“ผมสงสัย” เขาพูดแล้วถอนสายตาออกไปจากใบหน้าผมเหม่อมองตรงไปด้านหน้าแทนผมเลิกคิ้วอย่างงงัน


“สงสัยอะไร”

5 F6 A4 X! g) O1 _( a1 `
“มีใครเคยบอกคุณมั้ยว่าคุณไว้ใจคนอื่นมากเกินไป” ผมขมวดคิ้วนิ่งคิดก่อนจะเม้มปากเมื่อเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการสื่อ ผมเลยสวนกลับไปบ้าง

+ P, b: A% l  }
“แล้วมีใครเคยบอกนายมั้ยว่านายพูดกับฉันเยอะขึ้น” จริงๆนะ จำได้ว่าเจอกันครั้งแรกอย่าว่าแต่พูดเลยแม้แต่เข้าใกล้ยังไม่กล้าด้วยซ้ำ ก่อนมันจะพัฒนาเป็นการพูดกับผมสองสามคำ แล้วดูเดี๋ยวนี้สิต่อปากต่อคำได้ทุกประโยค


3 v: B9 N) C: m8 T/ F+ ^) Bมันเป็นสัญญาณบอกว่าเขาไว้วางใจผม
+ I9 }2 ^2 F; P; L$ V/ S
1 x4 ^% ^+ x! f/ o! I' F
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ในกองเพลิงวันนั้นที่ทำให้ผมไว้วางใจเขาเช่นกัน

# p8 \( l) c1 j7 _. r6 X! ^, O' C
“ใครจะมาบอกผมล่ะ”
" H3 G/ V0 {9 }" Q
, z3 A7 W$ j* D- {; c
นั่นสิ
! K4 H& L' y) _2 f* z, X

แม้แต่ความเห็นใจยังยากที่จะหยิบยื่นให้กัน


“ไปอยู่กับฉันนะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้ง


% W" w2 q/ P) f7 v' |“ไม่ล่ะ”
. R- W& L) N% X# p" W$ K: \/ P( t# ]

) N9 a  O" J( M“แค่ช่วงแผลนายหายก็ได้” ผมต่อรอง หลังจากนั้นค่อยหาวิธีช่วยเหลือกันต่อ ผมไม่ยอมให้เขาไปเร่ร่อนพเนจรเป็นคนจรจัดให้ใครต่อใครรังเกียจอีกแล้ว
9 N, [3 |$ u' I9 h8 z
# J  i9 W' C8 d
- W% z  E0 S% G' W* ^0 I5 Yคนดีๆอย่างเขาควรได้รับความโชคดีในชีวิตบ้าง


5 l8 T1 H1 ^% k  f5 zผมไม่ปล่อยให้คนแอบหัวดื้อคิดนานจัดการเกลี้ยกล่อมต่อทันที
$ J3 R% ?4 _1 d9 R! `! W2 n1 t
& L  Q( S: `: H( s* i: C5 N. l
“นะ ให้ฉันได้ตอบแทนที่นายช่วยชีวิตฉัน ถ้าไม่ได้นายฉันอาจจะตายกลายเป็นเถ้าไปพร้อมกับบ้านหลังนั้นแล้ว” จริงๆนะผมยังคิดว่าถ้าวันนั้นผมไม่ได้เขาจะรอดมาจากบ้านที่ล้อมไปด้วยเปลวเพลิงได้ยังไง
/ G! I+ |; H. t8 h& ]  I) h
3 ?- Y9 z1 \6 k6 `  @
, @. d# A5 r. ]6 O6 t- ?( |# Hอย่างน้อยผมก็ไม่สามารถกระโดดลงมาจากชั้นสองด้วยเท้าเปล่าโดยด้านล่างมีแต่เพลิงทะเลแบบนั้น
- ]' x' Y4 L2 M5 O' i5 i+ p
2 |+ S8 p! G4 B0 d
* t; x8 H2 V9 Z: q“ไม่ได้ครึ่งที่คุณทำให้ผมหรอกผมแค่ช่วยชีวิต แต่คุณ...คือผู้ให้ชีวิต”


ผมชะงัก
. E5 f' U. W& e+ S/ C

ไม่ใช่เพราะคำพูดของเขา
' u8 _( O, j7 K/ |& m
1 x6 ?8 A3 f: ]- ]! K  q
. |+ t: R) g' c4 h5 bแต่เพราะดวงตาของเขา
6 d6 X, ^5 b; b

ประกายตาที่ทำให้ผมใจเต้นแรง
+ M+ w2 |& C$ O  @# i

4 U/ X2 ~; i3 M( C( f4 lแม้จะโดนทำร้ายจนเจ็บหนักโดนจับขึ้นโรงพักนอนห้องขังแต่สายตาเขายังว่างเปล่าอย่างไม่ยี่หระต่อสิ่งใดบนโลก

! Q' _9 {% _4 P8 J( @
" {6 f" V, R" ]. @5 Jแต่ประโยคที่เขาพูดพร้อมประกายตาแห่งความสุขเมื่อครู่มันทำให้หัวใจผมพองฟู
/ {8 e/ D9 `! Z

“สรุปนายไปอยู่กับฉันนะ”

$ Y' Y: D$ a8 L9 z. X5 W3 y
“ไม่”
( d" _/ p" J9 z1 _, ?$ }
- @" t6 x% p+ Q( A( u% Q) u
อะไรอ่ะ คิดว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ!

: v: x3 O% R$ b1 a# [
“ทำไมนายดื้อจัง!” ผมเริ่มขึ้นเสียงเจ็บหนักขนาดนี้ไปนอนข้างถนนตากแดดตากฝนให้ตัวใหญ่แข็งแรงยังไงก็ไม่รอดแน่

! F9 g5 f0 _2 S& D
2 Z' c* @$ i4 q* Gเขาอึ้งไปกับท่าทีโมโหของผมก่อนถอนหายใจหนัก
$ {' _) G1 d) {4 b. m8 [2 c

9 w9 Q% g. ]: i6 u/ W“ผมกลัวคนจะมองคุณไม่ดีใครจะคิดยังไงถ้าคุณเอาคนบ้าเข้าคอนโด” คำว่า‘คนบ้า’ ทำเอาผมเจ็บในอก
# S. ?9 n4 L2 O' X7 ]% p* T
/ {% W  u8 R! z8 k7 \0 a* ~* x
  W9 ~& {& \1 W“นายไม่ได้บ้า”
- X% s* ^+ a6 e' u
& y1 R7 `8 C1 j
. ~! T; y' `. S“คุณดื้อกว่าผมอีก”

  Z  ]$ \- }" z: C
“รู้แล้วก็เลิกปฏิเสธแล้วไปด้วยกันสักทีเถอะครับถือว่ากระผมขอร้อง!”

  l: i  v0 W* J! c3 b% j7 A; a3 v, x
) y! d  m, X$ X( Uในที่สุดผมก็สามารถบังคับคนที่ดื้อสุดๆคนหนึ่งมากับผมได้แต่ก่อนจะกลับคอนโดเขาก็ขอไปที่ๆหนึ่งก่อน
; f* v. I  ^) Y% H# a' V6 p% X
5 }- W, E7 |. ~! p8 m/ I8 L( {
$ I3 z; ~7 B: ^* Cเขาพาผมมายังหลังบริเวณบ้านที่ถูกไฟไหม้จนตอนนี้เหลือแต่ซากไม้ตอตะโกสีดำตรงไปยังท่อระบายน้ำขนาดใหญ่ที่ฝังอยู่ใต้ดินโดยมีปลายท่อด้านหนึ่งโผล่ออกมา เขากระโดดลงไปก่อนมุดหายเข้าไปในท่อระบายน้ำผมชะโงกเข้าไปมองแต่เห็นเพียงก้นของเขาที่อยู่ในท่าคลาน


) q- D0 R1 K) ?$ T4 v- Y* C% Lอย่าบอกนะว่าโดนไล่จากตรอกนั่นก็มาอาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำ
, Q' f) Y6 r$ i$ `

8 P, K; U" ~+ z" `และการคาดเดาของผมก็ดูท่าจะจริงเมื่อเขามุดออกมาพร้อมถุงปุ๋ยที่ไว้สำหรับใส่ข้าวสารสิบห้ากิโล ณ ตอนนี้มันถูกตัดแปรรูปเป็นกระเป๋าสะพายข้างไปเรียบร้อยแล้ว
# B! k5 {6 n- s" W2 h3 C' k1 x; }

5 T* P8 R- }, x2 {“ถุงอะไรอ่ะ” ก่อนหน้านี้ผมไม่เห็นเขาจะมีอะไรติดตัว


“บ๊อก” เอ๊ะ เสียงอะไร


“น้องหมา!!”

; ?- \! H" Q7 E9 F. {" d5 ?
ผมเข้าไปอุ้มเจ้าน้องหมาที่โผล่หน้ามาจากถุงปุ๋ยแล้วส่งเสียงร้องที่ผมขี้ตู่เอาเองว่ามันจำผมได้และกำลังทักทายผมอยู่
! a% G' {3 c+ H' ~

6 `( e5 w7 u7 ~7 [“นายเอามันมาไว้ที่นี่หรอดีนะไม่เตลิดหนีไป” ผมพูดพลางจุ๊บปากมันหนึ่งทีและมันก็ส่งลิ้นมาเลียปากผมตอบน่ารักจัง
; t3 u& W/ u  d2 A) J" a1 J

6 S3 Z. z4 m! z; r“มันกลับมาเอง”
$ N/ T( n) a. g" \

“หือ” ผมเงยหน้าขึ้นสนใจผู้ชายตรงหน้า
# [$ o& a  Z) Y% y
% v. {6 x4 T$ C( s* c
“มันวิ่งหนีไปตอนที่ผมโดนชาวบ้านรุมทำร้าย”
0 o, V; h9 i; C. m# `* y. u' \

+ U' w) I) d; b: N6 U; Q“แล้วนายรู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ที่นี่”
. w( t- U' }4 ?& L7 h% D( ?6 a
2 L/ ~! G% ?. G' _/ d' \
+ |/ F3 ]- D) `  D“มันคงจำทางกลับได้หรือไม่ก็มาตามกลิ่นเสื้อผ้าของผม” เขาชูถุงปุ๋ยขึ้นเป็นเชิงว่าในนั้นมีเสื้อผ้าอยู่ ก็เสื้อสูทกับเสื้อผ้าชุดเก่าก่อนที่ผมจะไปซื้อมาให้ผลัดเปลี่ยนนั่นแหละ
* P! v( b9 r6 P; z& ~! v

, o6 d6 q0 A2 \  ]  v0 ?“ฉลาดจังเจ้าตัวน้อยรอเจ้านายอยู่สินะ” ผมก้มลงไปคุยกับน้องหมาในอ้อมกอดอีกครั้งก่อนเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มกว้างให้คนตัวโต
! L2 }( l, S  i5 Z4 K. O4 s* S% F

“ต่อไปนี้ก็ไปอยู่ด้วยกันนะ^_^”


. ^. L- Y6 f" F- u0 M! V9 d* D



1 M! U/ }0 X$ Z0 g% K/ V* ~“ไอ้เล็กยามบอกว่ามึงพาคนบ้าขึ้นคอนโด!” ไอ้ปอนด์เข้ามาเขย่าไหล่ทั้งสองข้างจนหัวโยกคลอนมึนไปหมด ผมเข้ามาในห้องมันเพื่อขอเสื้อกับกางเกงยางยืดสักชุดแต่ยังไม่ทันพูดอะไร พอเคาะห้องมันยังไม่ทันเคาะซ้ำประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดผั่วะออกมาแล้วก็เจอจับเขย่าๆเช็กๆไม่หยุด
8 f, w" t& ~  `/ p, E& Y
( v0 D$ h7 c7 e6 g
“พะพอก่อนกูเวียนหัว!”
( j! V* u& L! I; K" O
1 u* Q- X( p' z! q  F& d- k& k
/ v) [; T" L0 S% J# U4 ~“บอกกูมาก่อนสิว่าไม่จริง!”


- H, i7 ^$ o+ a# v9 `“โอ๊ย ไปคุยกันข้างใน เดี๋ยวห้องข้างๆก็แห่ออกมาหรอก” ผมผลักมันเข้าไปในห้องก่อนปิดประตูปัง พิณกำลังพับผ้าอยู่บนพื้นหน้าโต๊ะเตี้ยหันมามองเราสองคนงงๆ
" j9 a, D8 g! h( [; s
* t/ X" P. P% F8 L. @
/ n' D/ F: I( {" J“ไอ้เล็กกูรู้นะว่ามึงจิตใจดีเลิศแต่แบบนี้มันเกินไปรึเปล่าวะ” มันว่าด้วยน้ำเสียงซีเรียสขั้นสิบ
2 M0 b+ K" {' r

- J/ A8 u- ?: t! e# [* f' a“กูพูดไปมึงก็ไม่เข้าใจเอาเป็นว่าเขาเป็นคนดีมึงไว้ใจได้”

, C5 A& \# \( t
3 l( O+ R3 H2 z" j" l% x“มึงเจอมันไม่ถึงเดือนไม่รู้แม้แต่ชื่อด้วยซ้ำ!”มันยกมือขยี้ผมอย่างหัวเสีย
7 d- f! B  q& R5 E% ]9 J  R
5 w+ Y) J: z, e7 E0 c) B8 D8 d: w/ R
& C2 g0 i' @' _; q" u" z8 A- a* n“แต่เขาเป็นคนดี”


“มึงไปแหวกอกมันดูหรือไงถึงรู้น่ะ!”

* d- ]3 l2 m9 y6 {8 d9 ]
  b1 i9 r$ ~' _6 H/ B- ?5 j2 Oผมไม่รู้จะอธิบายให้มันฟังยังไงว่ะ


“ปอนด์ มึงฟังกูนะกูยอมรับว่ากูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่าง แล้วกูก็ไม่เคยไปแหวกอกบ้าบออะไรอย่างที่มึงพูด แต่เขาช่วยชีวิตกูไว้เขาคือผู้มีพระคุณ โอเค ถึงสุดท้ายเขาจะไม่ใช่คนดีหรือถึงแม้เขาจะเป็นคนบ้ากูก็ปล่อยเขาไว้แบบนั้นไม่ได้ มึงเข้าใจกูมั้ย”
) ], a$ x4 b* l. o! i

% V6 J% g& J/ H“แต่มึงก็ไม่ควรเอาเข้ามาอยู่ในห้องมึงถ้าพ่อแม่และพี่ชายมึงรู้จะเกิดอะไรขึ้น”
4 l. S) d/ S3 S- j; U
: [9 m$ l/ d8 E4 B2 H
" K( m9 w' F2 j“กูขอล่ะปอนด์กูเชื่อว่าเขาเป็นคนดี ไม่ทำร้ายกูแน่นอน กูอยากให้มึงเชื่อใจกูนะกูดูคนไม่ผิดหรอก” ผมส่งสายตาอ้อนวอนขอร้อง

% C7 e7 G, h3 B: a# b5 d# W
“ที่รัก” ผมส่งสายตาขอบคุณพิณที่ลุกเดินมาลูบแขนไอ้ปอนด์ช่วยอีกแรง

  g3 u" Q% ]/ o* e- r- T! ^9 a7 n$ ?2 G
“ที่รักเข้าใจปอนด์ใช่มั้ยมันคนละเรื่องกับความเชื่อใจ”


“พิณรู้ค่ะพิณรู้...ปอนด์เป็นห่วงเล็ก แต่ที่รักเล่าให้พิณฟังเองว่าเขาเป็นคนเข้าไปช่วยเล็กไว้ ถ้าไม่ใช่คนสำคัญไม่มีใครเอาชีวิตกระโจนไปเสี่ยงแบบนั้นหรอกนะคะ แล้วเขาจะทำร้ายคนสำคัญได้หรอ” พิณเอียงคอส่งยิ้มหวานให้ไอ้ปอนด์ที่ขมวดคิ้วคิดตาม
, R' l8 r% B  k

5 A* Y0 ^- ?  g2 Vแต่ผมนี่สิรู้สึกหน้าร้อนกับประโยคของพิณยังไงก็ไม่รู้
& h( f. `3 ~' {& Q, j
% e7 h3 \2 Q6 Z  o1 l
“แต่เขาหน้าตาน่ากลัวมากมั้ยพิณกลัวนะ” เมื่อเห็นว่าไอ้ปอนด์มีทีท่าอ่อนลงพิณก็หันมาขยิบตาพูดน้ำเสียงขี้เล่นกับผมแทน ถือเป็นการตัดบทและมัดมือชกว่าไอ้ปอนด์โอเคแล้ว
: r1 l: E( E- z) T
" C% T, I7 f3 x  t" c* P
“ไม่หรอกรับรองเงาะถอดรูปเมื่อไหร่พิณจะอยากได้แฟนใหม่ทันทีเลยล่ะ”
/ k( V5 M! G" ~
& h# J' ]/ \( u# S+ X
8 q3 d0 w$ O, g, u- W“ไอ้เล็ก!”


' C; ~" d" J" F4 f3 Wไม่ได้พูดเกินจริง ภาพวันที่ผมเอาเสื้อผ้าไปให้เขายังติดตาหล่อมากจริงๆขอบอกผมยังคิดอยู่ว่าถ้าสาเหตุที่ทำให้เขามาเป็นคนเร่ร่อนเพราะว่าตกงานจะจับเอาไปแคสเป็นนายแบบท่าจะรุ่ง


* o5 N% w$ G' o' C% j8 Yคราวนี้แหละได้ไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้าแน่ ฮ่าๆ
  W9 j3 a  q3 X0 a+ m8 u, |

7 E% j* l0 ?) z; x' N“แล้วนี่มันอยู่ไหน” ไอ้ปอนด์ถามเสียงขุ่น
1 V" t! c) C& [' E- w2 ]

“อาบน้ำอยู่กูมาห้องมึงก็จะมาขอเสื้อผ้านี่แหละ” ผมพูดเสียงแผ่วเอานิ้วชี้สองข้างจิ้มๆกัน

  }. r6 J' q4 K2 h- H
% ~- |! k) R3 U+ f+ t  I“งั้นเดี๋ยวพิณไปดูให้นะตัวใหญ่ๆใช่มั้ย”


, T& R. ~8 U0 u& M. ~“อืม” พิณว่าก่อนเดินหายเข้าไปในห้องนอนไอ้ปอนด์กอดอกมองผมนิ่งก่อนจะว๊ากโวยวายออกมาจนผมสะดุ้ง

- }( |% s7 [8 R/ v3 n
“กูอยากจะผ่าสมองมึงออกมาดูจริงๆเล๊ย!!”


“เฮ้ย!!”

; F4 p2 w. ]1 [  Q" [" O
3 q, c" n- u( {/ Iอย่ากระโจนมากระชากหัวกูนะไอ้บ้าเอ๊ย!!

4 t' Y6 a5 |4 M1 H5 C5 a

mario54101

ขอบคุณครับ เรื่องสนุกมากๆเลย รอตอนต่อไปนะครับ

minone

ขอบคุณ​มาก​นะ​ครับ​

65gpy

ขอบคุณครับ

tumlove

ขอบคุณมากเลยครับ

kichjakan

ขอบคุณครับ

kabuki

หวังว่าอะไรจะดีขื้นนะ

uglymen

เข้มข้นเข้าจริง ๆ แล้ว นะนี่ ลุ้น ตาม เงาะถอดรูป

guide01

ขอบคุณมากเลยครับ

Phol_th

อ่า..........

pipi1

ขอบคุณครับ

a03

rowetszaa

ขอบคุณครับ

bassabassy

ขอบคุณครับ

Akeoutdoor

ไอตัวเล็ก 555

Pathxx

สนุกมากเลยครับ

N-xanco

ขอบคุณครับ

Aonz003

Ling_Elvis

ขอบคุณครับ

Aquarius_Camu

ขอบคุณครับ