|
ภูริเชษฐ์ขับรถกลับบ้านโดยไม่แวะที่ไหนอื่นเลย เมื่อไม่มีลูกเมียอยู่บ้านด้วยบรรยากาศภายในบ้านมันดูเงียบ ๆ เหงา ๆ อย่างไรชอบกลประกอบกับการอนุญาตให้บรรดาคนใช้ คนสวน คนรถหยุดงานได้สองวันพวกนั้นก็พากันกลับบ้านที่ต่างจังหวัดบ้าง ไปเยี่ยมญาติ ๆ ที่มาทำมาหากินในกรุงเทพฯ บ้าง
% H5 r4 z( u/ {1 w$ ]+ a$ n
ในค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยวเขาจึงพำนักอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่เพียงลำพังคนเดียว หาเครื่องดื่มบริการตนเองพยายามทำจิตให้ว่าง ไม่นึกถึงปัญหานานาชนิดที่เผชิญมาตลอดสัปดาห์เปิดดูรายการกีฬาเพื่อผ่อนคลายแล้วก็เผลอหลับไป # } F# X1 H- \8 o
ตื่นเช้ามาด้วยความอ่อนเพลียอาบน้ำชำระร่างกาย ตั้งใจว่าจะออกไปหาอะไรทานที่ร้านอาหารใกล้ ๆ บ้านค่อยกลับมาทำงานที่บ้านต่อ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวออกจากบ้านก็มีตำรวจมาเชิญตัวไปสอบปากคำ สร้างความงุนงงให้เขาเป็นอย่างมาก
- F& d+ R: Q" V7 ^
ตำรวจที่มาสองนายรู้สึกคุ้นๆ หน้าเป็นอย่างยิ่ง พยายามคิดทบทวนว่าเคยเจอที่ไหน แต่ก็คิดไม่ออกเมื่อสอบถามสาเหตุ ตำรวจสองนายก็บอกเพียงว่า
6 h' b8 G1 e2 ?, L* P8 x
“กฤษฎาสามีของเสาวลักษณ์ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ สลบไม่ได้สติคาดว่าจะเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต โดยคนใกล้ชิดบอกว่าพบเขาไปที่บ้านนั้นเมื่อคืนนี้” 7 R) u, E! G9 w% d$ m# y
ได้ยินคำพูดของตำรวจยิ่งสร้างความงุนงงให้เขามากยิ่งขึ้น เพราะเมื่อคืนเขาอยู่บ้านทั้งคืนจะไปที่บ้านนั้นได้อย่างไร แต่ไม่ว่าจะยืนยันว่าตนอยู่บ้านทั้งคืนไม่ได้ออกไปไหนตำรวจก็ยืนยันขอให้ไปให้การที่สถานีก่อน
$ `* Z" L- Y5 [/ j' C& C J
จึงขอขับรถไปเองก่อนที่จะขับรถออกไป เขาได้โทร.หาอากรเป็นคนแรก / j4 ?7 Y) C( B+ \9 b0 W% X
“เกิดเรื่องห่าเหวอะไรอีกไม่รู้แล้วอา...ไปพบผมที่โรงพักด้วย”
% T. R {* B; a
ระหว่างขับรถตามรถตำรวจไปเขาก็พยายามคิดทบทวนว่า เคยพบตำรวจสองนายที่ไหน? มันรู้สึกคุ้นๆ หน้ามาก กระทั่งมาถึงโรงพักเห็นป้ายชื่อและตำแหน่ง ทำให้เขาคิดได้ว่าตำรวจสองนายเคยเป็นบริการ์ดส่วนตัวของลูกชายภาณุพลนั่นเอง
7 s4 J' d9 c) W$ N% ^1 ^
รำพึงกับตนเอง # p. W: U+ J3 ?( K! I
“ซวยแล้วกู....จะมีอะไรมาเซอร์ไพรซ์กูอีกล่ะนี่” 3 c) |. ^( _ A$ J
เมื่อภูริเชษฐ์มาถึงโรงพักเขาก็พบนรากรมารออยู่ก่อนแล้ว & E! ]8 s1 h) W4 O: q5 P0 x
นรากรเองพอเห็นหน้าชายหนุ่มก็รีบถลันเข้ามาจับมือชายหนุ่มไว้ หันหน้าไปทางตำรวจ
. Y4 s+ T! J9 r6 x0 |; x) l
“เดี๋ยว!ผมขอคุยอะไรสักนิดกับภูเขาหน่อยสักครู่เราจะตามเข้าไปให้การ”
+ j7 |- y5 Q& a4 T
เขามองหน้าแกยิ้มๆ ส่วนนรากรเหลียวไปรอบกาย ไม่ยอมปล่อยมือชายหนุ่ม ดึงเข้าไปยังมุมที่ลับตาคนอื่นกระซิบเบา ๆ & A; N! {( L, R
“เกิดอะไรขึ้น?”
$ C) a) K- I: S- l" x' b6 ]/ i+ k! ?
น้ำเสียงแผ่วเบากระหืดกระหอบถามขึ้น จ้องหน้าชายหนุ่มที่ยังอยู่ในอาการยิ้ม ๆ เช่นเดิม
6 M& j; x$ L) V l4 V2 U: U
“ไม่รู้เหมือนกัน....ตื่นมายังไม่ได้ทานอะไรด้วยซ้ำนอกจากกาแฟก็ถูกตำรวจเชิญตัวมาให้ปากคำที่นี่” & v, g0 L9 V: m6 r4 I* `. j
“แล้วเรื่องมันเป็นมาอย่างไรกันแน่อารู้สึกมึนงงไปหมดแล้ว”
7 G/ G* B! X& Z5 w+ \. u! `# F
“ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันครับอา...จู่ๆ ตำรวจก็เชิญตัวผมมาโรงพัก” 8 f5 r# O* n2 E2 H2 Q
“ร้ายแรงเปล่า”
9 w8 Q7 u8 ^1 E" s4 i- Q8 s
“อาจจะหรือก็ใกล้เคียงประมาณนั้นแหละ”
! u% V+ S! O2 |' t0 i
น้ำเสียงขรึมๆ ของเขายังคงดังมาเช่นเดิม 2 o% O9 S- P5 g; Y. i
“อาต้องช่วยผมทำอะไรสักอย่างตราบใดที่เรายังเย็นเป็นบื้อให้มันไล่ต้อนอยู่อย่างนี้ อันตรายแวดล้อมผมทุกขณะจิตตอนนี้มันไม่จำเพาะเรื่องเมียผมแล้ว มันลุกลามไปถึงตำแหน่งหน้าที่การงานเครดิตทางสังคมของผม ดังเช่นที่ผมเผชิญอยู่นี้ไงล่ะ ถูกตั้งข้อหาทั้งที่ไม่รู้อะไร? ลูกเมียต้องไปอยู่บ้านพ่อตาลูกค้าขาดความเชื่อมั่น อาจะวางแผนอะไรช่วยผม ต้องรีบกระทำโดยด่วน” 7 _( a$ @' a7 d' U5 S% b3 o: f
ขณะที่กล่าวนัยน์ตาคมเข้มมีประกายแววจ้า เคร่งขรึมกว่าทุกครั้งนรากรเองก็เข้าใจดวงตาคู่นั้นเป็นอย่างดี ตัวเขาเองก็ได้วางแผนบางอย่างสำหรับช่วยเหลือชายหนุ่มไว้แล้วเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าจะสามารถช่วยเหลือคลี่คลายเรื่องราวต่าง ๆ ในขณะนี้ได้ดีแค่ไหน , ?& s# [, Y! O. b: P
ยังไม่ทันที่สองคนจะพูดคุยอะไรกันมากกว่านี้ตำรวจก็มาเชิญตัวไปให้ปากคำ / L' H8 t2 R0 ~. P8 ]7 c
เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปในห้องสอบสวนภูริเชษฐ์ก็ยิงคำถามก่อน 4 V& x# Q, [0 L9 z# B8 n5 Y9 P
“พวกคุณจะสอบสวนอะไรผมก็ว่ามาเถอะ”
" |: N& t5 Q5 H. e
“ไม่ได้สอบสวนหรอกครับทางเราแค่อยากทราบข้อมูลบางอย่าง” ]! t- H( p0 l% W
“ผมไม่รู้ว่าตัวเองเกี่ยวพันกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? ทั้งที่คุณกฤษฎากับผมก็ไม่เคยสนิทสนมด้วยเลยแม้เราจะเป็นนักธุรกิจด้วยกันก็ตาม”
" i5 L+ q6 M0 p K) H% L$ R! a. f
“เดี๋ยวคุณก็รู้ว่าเกี่ยวพันหรือไม่เพราะถ้ามันเกี่ยวพันก็เท่ากับว่าคุณเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของคดีนี้เลยทีเดียวอย่างน้อยที่สุดหลักฐานหลาย ๆอย่างที่เรามีอยู่ก็มีส่วนโน้มเอียงว่าคุณเกี่ยวข้องมากทีเดียว เอาไว้เราจะบอกว่ามีอะไรบ้าง”
3 B5 H. W; v, j. n
“ขึ้นอยู่กับผู้กองแล้วกัน” 5 f( r8 d. D" k& N
เขากล่าวอย่างปลงๆ สีหน้าเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลาจ้องมองใบหน้าตำรวจซึ่งเป็นการ์ดของลูกชายภาณุวัฒน์อย่างระแวงภัย # U) |) L! E' N* ]9 y: E$ K1 ^
“คุณเกี่ยวข้องแน่ ๆคุณภู ส่วนจะเกี่ยวข้องแบบไหนร้ายแรงหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าคุณกฤษฎาจะรอดหรือไม่”
# g$ k* k. p7 ~8 Y1 r
ขณะกล่าวร้อยตำรวจเอกจักรภพสารวัตรสืบสวนจ้องมองภูริเชษฐ์นิ่ง ๆ ก่อนจะซักแผ่วเบาโดยไม่มีพิธีรีตอง 0 M: n! ?7 s# n" |" j' J* c
“เมื่อคืนนี้คุณอยู่ไหน?” 2 P1 j+ a: d- X% z; {3 {; G& A
“ทานอาหารเย็นบ้านพ่อตาแล้วกลับมาทำงานที่บ้านไม่ได้ออกไปไหน?” + V" z1 L2 Y& b1 _1 }3 L
“อยู่บ้านคนเดียวเหรอ?” ' f* m+ T. m( D$ n7 q9 [; }
“ครับ...ภรรยาผมเธอพาลูก ๆ ไปเที่ยวบ้านพ่อตา ผมเลยอนุญาตให้คนใช้ในบ้านหยุดสองวัน”
- M! A5 J6 ^5 n) }( x* z+ N
“แสดงว่าไม่มีใครเป็นพยานว่าคุณอยู่บ้านตลอดเมื่อคืนนี้”
3 `! I F7 ?) g x
“ไม่มีใครครับ”
( [" w$ I% p5 L8 A, p D
“กับคุณกฤษฎาคุณสนิทกับเขาหรือเปล่า” " {! l$ U8 d4 Y' m3 b: L/ o8 Q
“ไม่สนิทครับรู้จักกันแค่ชื่อเพราะเราสองคนทำธุรกิจคนละอย่างกัน”
7 ^, `% K( b9 f8 W) v
“คุณไม่ได้ไปบ้านคุณกฤษฎาจริงๆหรือเมื่อคืนนี้”
a" C& d: d) ?# P; u
“ไม่ได้ไปครับผมอยู่บ้านทั้งคืน” 3 W" @$ R+ O9 v+ T6 Z
“เมื่อวาน....เราได้ทราบมาว่าคุณกฤษฎาได้ติดต่อเพื่อขอพบคุณ พร้อมกับเชิญคุณไปพบที่บ้านเขาด้วย” " m: o. W% j& V' L6 W
“ครับ” & d( Y* X' V2 R# h$ N' _4 l, f: G
“เขามีธุระอะไรสำคัญจะพูดกับคุณหรือ...ถึงได้นัดให้พบที่บ้านตามลำพัง” 2 i2 q9 y* A; u
“ไม่ทราบครับเพราะอย่างที่บอกผมไม่สนิทกับเขา”
) A0 u5 @5 h5 d* ]; {& K+ y6 K
“แต่ภรรยาของเขาเป็นแฟนเก่าของคุณ คุณจะปฏิเสธว่าไม่รู้จักได้หรือ” 8 r) N/ t1 x3 h; `4 F1 A4 W0 d) X( g
“รู้จักครับแต่ไม่สนิท เป็นธรรมดานี่ครับ นักธุรกิจชื่อดังอย่างนั้น ใคร ๆก็ต้องรู้จักกันเป็นธรรมดา” ) V4 ~2 I/ \2 w( S
“คุณรู้ข่าวเรื่องสองสามีภรรยานี้กำลังจะหย่าร้างกันหรือเปล่า”
; }( o+ u7 x2 J# e: q" z6 I& ~
“ก็พอทราบจากข่าวซุบซิบของนิตยสาร”
7 J& N) z: k" ?6 j% e2 T2 E
เขาตอบคำถามต่างๆ ของตำรวจด้วยความอึดอัด ไม่รู้ว่านายตำรวจคนนี้มีเอี่ยวด้วยกับภาณุวัฒน์หรือเปล่าพลันสายตาคมกริบของเขาเหลือบเห็นขวดไวน์ซึ่งวางอยู่ข้าง ๆ ตำรวจและอย่างที่เขาไม่คาดฝัน ก็เจอคำถามที่ทำให้อึ้งเลยทีเดียว
% R7 m/ p, k& m2 G- Q' W$ c5 i
“คุณจำขวดไวน์นี้ได้ไหม?” 5 h, K) ^/ y. E: ^9 k4 w
“ขวดไวน์แบบนี้มีอยู่ทั่วเมือง ผมจะจำได้ยังไง”
$ \; ~8 F" o, O# `
คิ้วเขาขมวดนิดๆ ขณะย้อนถาม
: a# B' s! C7 p3 m/ y# ~1 P
“ความจริงมันก็เป็นขวดไวน์ยี่ห้อดังราคาแพงขวดหนึ่ง แต่บังเอิญว่าไวน์ขวดนี้ เป็นขวดที่คุณกฤษฎาดื่มก่อนจะขับรถออกจากบ้านและประสบอุบัติเหตุ” ' }+ t% \ a7 M# Z5 l5 i, l' b
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม”
6 h+ a7 \, w& R8 A
“เราสืบทราบมาว่าไวน์ขวดนี้เป็นของคุณ โดยได้รับการยืนยันจากร้านขายเรียบร้อย เจ้าของร้านเขาบอกว่าคุณได้สั่งซื้อเมื่อเดือนก่อน”
9 R q/ @; z/ b1 r; D3 P* U. D% E' `
“มันสำคัญอย่างไรนักหนาก็แค่ไวน์ขวดเดียว”
+ C* k3 E( Q9 W9 @
“ก็ไม่สำคัญหรอกหากไม่ตรวจพบว่ามันมียาบางชนิดผสมอยู่ ทำให้คนดื่มจะเกิดอาการมึนงงง่วงนอนอย่างหนัก และคุณกฤษฎาก็ดื่มไวน์ขวดนี้ก่อนขับรถออกจากบ้านไปประสบอุบัติเหตุลำพังดื่มไวน์ไม่กี่แก้ว ไม่ทำให้คนเมาถึงกับขาดสติมิใช่หรือ”
) p) l9 ]/ t0 v% T! s+ n% X" s" K
“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”
% ~. t2 u2 Q! [
“เราตรวจสอบพบว่าสารบางชนิดในเลือดของคุณกฤษฎาตรงกับที่เจืออยู่ในขวดไวน์”
' }7 w/ q( Y( \1 p" U
“เขาอาจเชิญเพื่อนไปดื่มที่บ้านก็ได้”
v9 @+ e, R2 t* B. c' o& {+ X2 M0 n
“ไม่หรอกครับเขาอยู่บ้านคนเดียวเมื่อคืนเหมือนกับคุณ โดยบอกคนใกล้ชิดว่าได้นัดคุยธุระสำคัญเป็นการส่วนตัวกับคุณ” 8 L3 E/ \5 K& T3 \
ภูริเชษฐ์ถึงกับอึ้งลอบสบตากับนรากรเป็นระยะๆ แต่ก็ยังนิ่งพอที่จะฟังตำรวจกล่าวต่อไป
# j( o5 u0 g% }
“ไวน์ขวดนี้มีลายนิ้วมือของคุณเต็มไปหมดเลย พร้อมกับนี่” 8 ?; ]: d4 T( [0 K8 z
กล่าวจบผู้กองจักรภพก็หยิบแก้วสองใบขึ้นมาวางบนโต๊ะ
$ L0 B9 K5 y# Q* W }- Y
“แก้วสองใบนี้ก็เหมือนกันเราตรวจสอบแล้ว พบรอยนิ้วมือของคุณเต็มไปหมด คุณจะอธิบายอย่างไรคุณภู” 2 v. _6 E! k3 u3 X$ s' ], ^3 l
“ผมไม่ทราบอะไรทั้งนั้นเพราะผมอยู่บ้านทั้งคืน”
0 I ~" |! ~& C( R$ j0 M
“คุณอาจคิดว่าตำรวจสร้างหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อใส่ร้ายคุณ แต่เพื่อความสบายใจ เรื่องนี้คุณสามารถพิสูจน์ได้”
+ u( ?4 [6 l, H7 L- i7 c
พลันตำรวจอีกนายก็นำเครื่องมือมาตรวจสอบลายนิ้วมือของเขากับที่ปรากฏบนแก้วไวน์ปรากฏว่ามันตรงกันตามที่ร้อยตำรวจเอกจักรภพกล่าวทุกอย่างทำเอาภูริเชษฐ์ถึงกับหน้าถอดสี คาดไม่ถึงว่าเขาจะโดนใส่ร้ายได้ถึงขนาดนี้รวบรวมสติ ปรับความรู้สึกของตน กล่าวตอบโต้ด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ) k+ i; e) x. Q9 `3 ?! ?
“แม้จะมีลายนิ้วมือผมปรากฏจริงแต่ผมก็ขอยืนยันว่า เมื่อคืนนี้ผมไม่ได้ไปบ้านนั้น” # n1 J* Z8 \ r1 s+ b: L, o
“เราไม่ได้ตั้งข้อหาอะไรคุณเพียงแค่หลักฐานเบื้องต้นมันชี้ไปที่คุณ เราก็เลยเชิญคุณมาให้ปากคำเมื่อคุณยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเอง เราก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกจากแจ้งให้คุณทราบว่า คุณกำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของเรา”
6 E6 ]' s4 _2 ?
“มีธุระอะไรอื่นอีกไหมครับผู้กอง”
3 P% _% v4 v; U% n: T
นรากรเป็นฝ่ายกล่าวขึ้นแทนเมื่อสังเกตเห็นว่าภูริเชษฐ์เริ่มเก็บความไม่พอใจไว้ไม่อยู่ . }& Y* F/ V9 ]8 ] z
“ไม่มีอะไรครับเราแค่ต้องการสอบปากคำเท่านั้น”
- }9 a* A2 h3 I/ }! a: p4 d8 x2 q7 t0 c
“ถ้าเช่นนั้น หากมีอะไรให้เราช่วยเหลือก็แจ้งได้ทุกขณะ ผมคิดว่าเรื่องนี้มันคลุมเครืออย่างไรชอบกล ผมขอยืนยันได้เลยว่าภูริเชษฐ์ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้แน่นอน ส่วนเรื่องที่คุณกฤษฎาโทร.ติดต่อมาขอพบ ผมเองก็รับทราบเหมือนกันและเป็นคนเตือนไม่ให้ภูไปพบตามนัดด้วย ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องร้าย ๆ กับเขาแบบนี้” & f8 Z9 H" Z5 J4 k' d
“ทางเราต้องรอให้คุณกฤษฎาฟื้นจะได้สอบสวนเพิ่มเติม” 4 _& v" L5 p9 T! d& h6 c
“ครับ...ถ้าไม่มีอะไรแล้วเราสองคนขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน”
( q2 c* I, ^# E
ทุกอย่างนรากรเป็นคนพูดแทนชายหนุ่มหมดกล่าวลาตำรวจแล้ว ก็เดินไปยังลานจอดรถ
2 F* A+ K+ R# E* a" ?0 a2 s
“ผมว่ามันทะแม่ง ๆเสียแล้วล่ะอา” 1 ~6 ?. ]! }! Q; a7 r6 h4 P
หลังจากเงียบไปนานภูริเชษฐ์จึงกล่าวขึ้น / G( k4 z0 ]) I q# n
“อย่าเพิ่งพูดอะไรเดี๋ยวเรากลับไปคุยกันที่บ้าน” . }: {+ Y. h0 u6 W- k/ D" G% D. m" a
ดันชายหนุ่มเข้าไปในรถของเขาแล้วก็หันไปสั่งคนขับรถของตน
5 d: U m, Q0 d0 o1 c
“เอ็งขับรถกลับบ้านก่อนเย็น ๆ ไปรับฉันที่บ้านคุณภู”
( E! \/ Y1 e/ c9 R9 V7 h
กล่าวจบก็เปิดประตูด้านหน้าเข้ามานั่งข้างๆ ชายหนุ่ม , a% r5 \; V( g6 @
“แวะหาอะไรทานก่อนยังไม่ได้ทานอะไรไม่ใช่หรือ”
$ z9 _. a2 n6 ?
“ครับ”
T. o' b' T- i9 r: i% B
ระหว่างทานอาหารสองคนไม่พูดเรื่องที่ผ่านมาเลยนอกจากกินกันอย่างเงียบ ๆ กระทั่งกินเสร็จจึงขับรถกลับบ้าน เมื่อก้าวเข้ามาในตัวบ้านเขาจัดแจงหาเครื่องดื่มบริการอาคันตุกะ ) W1 y+ ?9 E" V0 t! B: C$ j
“ดื่มไรเย็น ๆ ก่อนอา”
, w# W1 b$ R# p! b5 J
“วางไว้ก่อนเถอะที่ร้านก็ดื่มมาแก้วสองแก้วแล้ว”
; X+ Y: N& p& U B( J! v" E+ j
นรากรกล่าวยิ้มๆ
A1 d) e- Y4 @ Q" o( D3 q
ภูริเชษฐ์เทสก๊อตส์ลงแก้วน้ำแข็งเขย่าเบา ๆ หยิบขึ้นดื่ม $ C8 J# r6 Y [. R! m& Q( y
“ว่ามาเถอะอาผมร้อนใจจะแย่อยู่แล้ว”
3 s/ |* k3 Z% A, u# ~( m
“ก่อนอื่นภูสังเกตไหมว่า ทำไมแก้วไวน์และขวดไวน์ถึงมีลายนิ้วมือของภูปรากฏอยู่”
. t5 j+ f' T( y R9 R, {' f
“ผมจะไปรู้ได้อย่างไรแต่ผมสัญญาว่าเมื่อคืนผมอยู่บ้านทั้งคืน” 8 c2 `1 K* |# V5 N7 u
“ก็นั่นนะสิ”
# v" }0 |) c' H W
ภายในห้องเงียบสงัดเหมือนไม่มีคนอยู่นอกจากเสียงเขย่าแก้วน้ำแข็งเบา ๆ ของภูดังเป็นระยะขณะครุ่นคิด
* @3 T# Z9 B z# P
“มันต้องมีที่มาที่ไปภูลองคิดดี ๆ สิว่า เคยไปบ้านนายกฤษฎาคนนี้หรือเปล่า”
( l) O* {* q! o
โดยไม่ต้องไตร่ตรองเขาตอบสวนกลับทันที 5 W8 f' E/ E0 v* z' F: W
“ไม่เคยสักครั้งอา”
7 z, ~- T: g) A! m; h
“แล้วมันมาได้อย่างไร?” " c3 p+ e/ U" p$ V5 e3 @: m
นรากรพึมพำกับตนเองเบาๆ ก่อนจะตักน้ำแข็งใส่แก้วแล้วเทเครื่องดื่มสีอำพันลงไปจนเกือบล้น หยิบขึ้นจิบช้าๆ อย่างครุ่นคิด
" Z4 B2 k$ t# ^3 N# m* `) M. H; y: O
แต่ไม่ว่าสองคนจะครุ่นคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่า มองหน้ากันทำตาหลอกแหลก ผายมือให้กันและกันแสดงว่าจนด้วยความคิดภูริเชษฐ์จึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนหัวข้อสนทนา ! }/ Y0 f( z3 J4 T7 A
“คิดไม่ออกก็อย่าเพิ่งคิดมัน ว่าแต่อาเล่าแผนการมาก่อนเถอะ เราต้องเอาคืนบ้างนะรับอย่างเดียวแบบนี้ ไม่ไหว ผมเกรงว่าตนเองจะกลายเป็นโรคประสาทเพราะความหวาดระแวงโดยไม่รู้ว่าพวกมันจะมาไม้ไหนอีก” ! @0 Z! M4 ]1 s3 U& q# L! f
“ใจเย็น ๆอาคิดแผนไว้สองอย่างแล้ว” - c7 d. }/ i: F3 J# Z
“อย่างไร?” , y" D2 o! f2 q# G# |
“ลืมคู่สวาทของพวกเราแล้วเหรอพวกนั้นแหละจะทำงานให้กับเราสองคน” " `+ d0 ~% b- e/ j
“อาหมายถึงใคร?” 5 `" r* S4 {( P: H6 ^" k9 w: I1 p
“แนนนี่ น้ำฝนแล้วก็นายชะเอมนั่นไง” . _# x$ k" V' r/ r% T
“พวกเขาจะช่วยเราเหรอ”
. h: q2 u7 h+ m8 q0 }5 h- i- g4 L
“ช่วยแต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”
! K0 I, Q- V# ]) o) F2 R* F2 b
“ผมพร้อมตอบสนองพวกเขาเต็มที่หากสามารถจัดการนักการเมืองอิทธิพลคนนี้พ้นเส้นทางชีวิตได้” ( [% O" M+ K3 k9 I, Q3 v/ K9 N3 x _
“แน่ใจนะว่าพร้อมตอบสนองทุกอย่าง”
+ b ]. o8 v0 D7 r& I: p# {0 e* f
“ครับ”
8 Y& r A6 t4 Z7 H1 r
“ถ้างั้นก็เป็นอันตกลงอาวางแผนให้แนนนี่เข้าไปตีสนิทกับภาณุวัฒน์ น้ำฝนไปตีสนิทกับภาณุพลส่วนนายชะเอมไปตีสนิทกับเสาวลักษณ์ เสียดายนายเอ็กซ์เดินทางไปถ่ายแบบต่างประเทศช่วงนี้มิฉะนั้นจะให้มันไปตีสนิทกับอักษราภัค จะได้ลงตัวพอดี แต่ไม่เป็นไรเท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้ว”
$ W# V9 s9 C& g% o* N
“แล้วมันจะได้ผลหรืออา” % w9 P+ g7 g* H& ]/ G- X: I' s
“ได้สิแซ่หลีอย่างภาณุพลเพียงแค่เห็นหนูน้ำฝน เลือดกำเลามันก็แทบทะลักแล้วลูกชายมันเองก็ไม่ต่างจากพ่อมันหรอก ส่วนหนูเสาวลักษณ์อาเชื่อว่าไอ้ชะเอมมันเอาอยู่” $ p. b$ x1 ]0 a& b9 `+ w9 x4 M S+ Y
“อาวางแผนไว้อย่างไรบ้าง?”
$ M6 |+ v8 ?: k0 N4 x2 u
“สามคนพร้อมทำทุกอย่างตามที่เราต้องการแต่เมื่องานเสร็จภูต้องตอบแทนพวกเขาตามที่ตกลงไว้นะ” : w- T9 t' x% s" \
“แน่นอนครับ ว่าแต่เกิดสองพ่อลูกมันหน้ามืดขึ้นมาจริงๆ ลวนลามสองสาวถึงขั้นข่มขืน พวกเธอจะไม่ทำให้แผนแตกเหรอ” 6 R3 V/ w& e; y! N9 x: m$ G
“ไม่หรอกอาก็บอกแล้วว่า พวกนี้พร้อมทำทุกอย่าง” ! ^1 W& o: k8 V0 E' s
“แม้แต่เสียตัวงั้นเหรอ”
5 o5 D" p' U0 [
“แน่นอนอาได้พูดคุยตกลงกับพวกเขาไว้แล้ว และนับว่าโชคดี เพราะเพื่อนของเธอคนหนึ่ง เคยถูกไอ้ก้อนการ์ดภาณุวัฒน์หลอกไปให้เจ้านายมันแดกพอเจ้านายมันเบื่อ ก็โยนให้ลูกน้อง และไอ้ก้อนก็ฉลาดมาก ๆ มันถ่ายคลิปร่วมรักกับหญิงสาวไว้ให้เป็นทาสบำเรอกามมันอยู่หลายปีเลยทีเดียว” , E7 `, r+ a# |/ Q. [
“ร้ายจริง ๆ” - ]" j5 X7 u- {' d i3 ^# q
เขากัดกรามแน่นจนเป็นนูนสันก่อนจะกล่าวต่อ 8 I$ V/ ]. C' ?/ n/ W1 x
“แล้วไอ้ชะเอม กิ๊กอามันต้องการอะไร?” / q5 F2 A; v N7 d1 b
“เดี๋ยวมันก็มาอานัดมันไว้ให้มายื่นข้อเสนอกับภูเอง”
% E- _5 C; ?# \- |
เพียงแค่กล่าวจบก็มีเสียงกรดกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น
0 V& B9 w* _- B6 w4 y
“นั่นไง...ตายยากจริงๆ ไอ้นี่ มาพอดีเลย” 1 V7 s" x) q* J" K3 h0 e1 `, J
ภูริเชษฐ์เห็นนรากรทำท่าจะเดินไปเปิดประตูบ้านเขาจึงยื่นมือไปจับแขนแกไว้
' B/ W2 I7 x5 {5 ~1 D8 ?1 S* q" J, I
“นั่งรออยู่นี่แหละกิ๊กมา ทำท่าระริกระรี้จริง ๆ สักวันคงโดนข้าวหลามแทงทะลุลำไส้ตายหรอก”
( j; ?5 X/ F4 X _
กล่าวจบก็เดินออกไปเปิดประตู
- A3 ?! v' h7 `) z- a
ระหว่างที่ชายหนุ่มเดินออกไปเปิดประตูนรากรก็เดินไปชงกาแฟดำ เดินกลับมานั่งรอที่โซฟา กระทั่งทั้งคู่เดินเข้ามาพร้อมกัน
8 ~' w# l$ J" \% q2 p( |
“นั่งก่อนสิเอ็มเอ้า...นี่”
' u6 {& @8 C/ h+ P% g2 \( {
ยื่นแก้วเครื่องดื่มผสมอ่อนเย็นๆ ให้ชายหนุ่มผู้มาใหม่
3 I8 q9 B2 Q) s
“ดูแลกันดีจริงนะอา”
4 M9 q, p' q( a! s; f G' L
ภูริเชษฐ์อดแซวไม่ได้ยิ้มมุมปากอย่างขัน ๆ กับอาการค้อนของแก แต่นรากรไม่สนใจอาการของชายหนุ่มกลับรู้สึกสุขใจที่เห็นเขายิ้มออกมาได้ ก่อนหันไปกล่าวกับชะเอม 3 ^. {0 _! c! e) m8 q
“เอ็ม...มีอะไรจะยื่นข้อเสนอกับคุณภูก็บอกพี่เขาไป พี่เค้ารับปากว่าจะตอบสนองตามข้อเสนอของเอ็มทุกอย่าง”
. S3 m. `3 G7 X' V
ชะเอมมองดูหน้าเจ้าของบ้านและนรากรสลับกันไปมาอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดีรู้สึกเขินอายจนหน้าแดงกล่ำ พูดอะไรไม่ออก หยิบเครื่องดื่มเทลงคอจนหมดแก้วแล้วเติมใหม่อีกครั้ง หันไปหานรากรอย่างขอให้อีกฝ่ายพูดแทน
, H" \( v& W. \
“พี่กรยังไม่ได้บอกคุณภูเหรอ...” % _$ o. q/ Q# w" q0 p
“ยัง ตั้งใจจะให้เอ็มบอกพี่เค้าเอง”
: i% m% D1 X1 ~8 F
ผู้พูดกล่าวด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย 4 t' u2 Z* T7 h2 O" g1 s+ r
“ผมไม่กล้าพี่พี่บอกคุณภูเค้าเถอะ ผมอาย”
* z; f7 o; U3 _4 I/ |
ภูริเชษฐ์มองหน้าสองหนุ่มต่างวัยด้วยความรู้สึกหวั่นๆ เริ่มจะมองเห็นเลา ๆ ว่าสองคนนี้กำลังคิดจะทำอะไรกับตน แต่ก็นิ่งเฉยก่อนที่นรากรจะเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอ
: v, E u# j0 f# R8 j: f
“ภู...สัญญากับอาแล้วนะก่อนหน้านี้อายื่นข้อเสนอแล้วกัน คือ...เอ่อ...อา”
" _7 \% f- E0 I# ^1 A
“ติดอ่างเสียแล้ว” 5 S" M3 I5 g6 f& \+ s5 I$ p% a0 m' K* z
“อากับชะเอมอยากมีอะไรกับภูอีกสักครั้ง ตั้งแต่คราวนั้น เราแทบไม่ได้มีอะไรกันอีกเลย”
2 e, k* V3 h8 \# N* X5 P
“เอาแล้วไหมล่ะเดาไม่ผิดเลยกู”
8 ?6 b: ^- x' x$ f; V$ E) \! i7 w
ภูรำพึงกับตนเองมองหน้าผู้พูดอย่างไม่พอใจนิด ๆ กล่าวตำหนิแกเบา ๆ ; W, S6 ~: I/ \) S3 G2 a- y& {
“จะบ้าเหรออา...หน้าสิ่วหน้าขวัญอย่างนี้ ยังจะมีอารมณ์สัปดนอีก ผมไม่เล่นด้วยหรอก” 2 F; u) N! I1 w4 \" s! X
“จะผิดคำพูดเหรอภู..ขอแค่นี้เองเราสองคนพร้อมทำงานชนิดตายแทนภูได้นะ” + g8 u: y2 n/ C. n8 C/ C. c
“แต่ผมไม่มีอารมณ์เรื่องนี้จริงๆ นะอา ไม่ได้หมายความว่าผมรังเกียจอาและชะเอม ขนาดกับเมียตั้งแต่เกิดเรื่องผมยังแทบไม่ได้ยุ่งกับเธอเลย”
) @3 w' l% c$ j$ a# u% K( D1 S/ {
“ไม่ต้องอ้างโน้นอ้างนี้เลย...รับปากว่าจะทำให้หรือไม่ทำ ถ้าไม่ทำจะปล่อยให้โดนแย่งเมีย แย่งงานขาดกันวันนี้แหละ”
( ~# \& Q! P# P7 G+ A+ N# E6 Q
“ผมไม่มีอารมณ์จริง ๆอา”
! _$ m r+ m8 z# S: ?7 S$ `# T
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงเดี๋ยวอากับชะเอมปลุกให้เอง”
9 n7 A. u' R/ C0 A0 G! @2 N& I" P
กล่าวจบโดยไม่เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มปฏิเสธพยักหน้าให้กับชะเอมอย่างรู้กันขยับเข้าไปดึงชายหนุ่มเข้ามาจูบริมฝีปากล่างสลับบนอย่างดูดดื่ม แล้วผละหน้าออกหันไปสั่งชะเอม * T4 X8 x5 J5 u. P+ y; K( s
“เอ็ม...อยากลองวิธีใหม่ๆ ไหม?”
e6 p) O0 _! \' `
“อะไรอีกล่ะพี่กร”
9 d0 y! u0 p8 s3 N9 v
ชะเอมหันมาค้อนเพราะตนเองได้ถอดกางเกงนอกภูริเชษฐ์ออกเรียบร้อย เหลือเพียงกางเกงในตัวเดียว ; {% N5 l. H4 s; d. E
“ไม่ต้องทำตาละห้อยเลย...ภูไม่มีไปไหนหรอก”
* d+ o' W3 ^9 M+ J u6 X
“จะให้ทำอะไรก็บอกมา”
2 B+ D- k2 j- ^$ p, i8 M: D6 ^
“เดินเข้าไปในห้องครัวเมื่อครู่นี้พี่เห็นไอศกรีมในตู้เย็น เอามาพอประมาณ ไม่ต้องเอามาจนหมดนะ”
/ h& E q- F- l8 Z
เมื่อเห็นชะเอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่ายจึงหันมาทางภูริเชษฐ์ 9 N' f' l0 M" Z8 }" Q& T: T& B5 d
“วันนี้ภูไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นอากับชะเอมบริการให้เอง”
5 I7 `' v3 x: e- }* |- {
ด้วยความชำนาญในกามารมณ์นรากรรู้ดีว่าจะกระตุ้นอารมณ์ของภูริเชษฐ์ให้ตื่นตัวเต็มที่ยังไง 0 ?7 z9 z3 s0 v' X% K8 T( Q
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2019-11-3 05:55:01
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2019-11-3 08:20:27
