|
ภูริเชษฐ์ขับรถกลับบ้านโดยไม่แวะที่ไหนอื่นเลย เมื่อไม่มีลูกเมียอยู่บ้านด้วยบรรยากาศภายในบ้านมันดูเงียบ ๆ เหงา ๆ อย่างไรชอบกลประกอบกับการอนุญาตให้บรรดาคนใช้ คนสวน คนรถหยุดงานได้สองวันพวกนั้นก็พากันกลับบ้านที่ต่างจังหวัดบ้าง ไปเยี่ยมญาติ ๆ ที่มาทำมาหากินในกรุงเทพฯ บ้าง 8 y/ |7 J/ [% s2 B, ~+ z6 v
ในค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยวเขาจึงพำนักอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่เพียงลำพังคนเดียว หาเครื่องดื่มบริการตนเองพยายามทำจิตให้ว่าง ไม่นึกถึงปัญหานานาชนิดที่เผชิญมาตลอดสัปดาห์เปิดดูรายการกีฬาเพื่อผ่อนคลายแล้วก็เผลอหลับไป ( Q3 u0 D ]4 e' W+ g
ตื่นเช้ามาด้วยความอ่อนเพลียอาบน้ำชำระร่างกาย ตั้งใจว่าจะออกไปหาอะไรทานที่ร้านอาหารใกล้ ๆ บ้านค่อยกลับมาทำงานที่บ้านต่อ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวออกจากบ้านก็มีตำรวจมาเชิญตัวไปสอบปากคำ สร้างความงุนงงให้เขาเป็นอย่างมาก 6 J& Y5 p+ }$ b; d$ r. K% _
ตำรวจที่มาสองนายรู้สึกคุ้นๆ หน้าเป็นอย่างยิ่ง พยายามคิดทบทวนว่าเคยเจอที่ไหน แต่ก็คิดไม่ออกเมื่อสอบถามสาเหตุ ตำรวจสองนายก็บอกเพียงว่า 2 }0 `) n6 j8 Z4 A
“กฤษฎาสามีของเสาวลักษณ์ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ สลบไม่ได้สติคาดว่าจะเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต โดยคนใกล้ชิดบอกว่าพบเขาไปที่บ้านนั้นเมื่อคืนนี้” 5 ~* @" i+ D4 W O7 b
ได้ยินคำพูดของตำรวจยิ่งสร้างความงุนงงให้เขามากยิ่งขึ้น เพราะเมื่อคืนเขาอยู่บ้านทั้งคืนจะไปที่บ้านนั้นได้อย่างไร แต่ไม่ว่าจะยืนยันว่าตนอยู่บ้านทั้งคืนไม่ได้ออกไปไหนตำรวจก็ยืนยันขอให้ไปให้การที่สถานีก่อน 0 J- k4 r* C+ t
จึงขอขับรถไปเองก่อนที่จะขับรถออกไป เขาได้โทร.หาอากรเป็นคนแรก
6 u2 W/ i/ Z) C0 a% o) K
“เกิดเรื่องห่าเหวอะไรอีกไม่รู้แล้วอา...ไปพบผมที่โรงพักด้วย”
" C+ d+ _- O' d9 M2 V% I* M/ s
ระหว่างขับรถตามรถตำรวจไปเขาก็พยายามคิดทบทวนว่า เคยพบตำรวจสองนายที่ไหน? มันรู้สึกคุ้นๆ หน้ามาก กระทั่งมาถึงโรงพักเห็นป้ายชื่อและตำแหน่ง ทำให้เขาคิดได้ว่าตำรวจสองนายเคยเป็นบริการ์ดส่วนตัวของลูกชายภาณุพลนั่นเอง
; u, [4 I$ j$ _; x5 F+ c
รำพึงกับตนเอง , m3 Z- t' T) T$ q! Z7 H9 [% P0 O+ }- g
“ซวยแล้วกู....จะมีอะไรมาเซอร์ไพรซ์กูอีกล่ะนี่” 5 e3 g2 P! _7 u6 X0 E9 M' b
เมื่อภูริเชษฐ์มาถึงโรงพักเขาก็พบนรากรมารออยู่ก่อนแล้ว # T6 d* ]1 P p: l" c, U
นรากรเองพอเห็นหน้าชายหนุ่มก็รีบถลันเข้ามาจับมือชายหนุ่มไว้ หันหน้าไปทางตำรวจ
3 i. x( ^. u7 W9 @; `
“เดี๋ยว!ผมขอคุยอะไรสักนิดกับภูเขาหน่อยสักครู่เราจะตามเข้าไปให้การ” ) q3 o& ~0 y: d5 x/ `
เขามองหน้าแกยิ้มๆ ส่วนนรากรเหลียวไปรอบกาย ไม่ยอมปล่อยมือชายหนุ่ม ดึงเข้าไปยังมุมที่ลับตาคนอื่นกระซิบเบา ๆ & g& i% B# \5 R! D2 z3 O
“เกิดอะไรขึ้น?”
( f( E; ?- l1 M2 A& s1 G- `
น้ำเสียงแผ่วเบากระหืดกระหอบถามขึ้น จ้องหน้าชายหนุ่มที่ยังอยู่ในอาการยิ้ม ๆ เช่นเดิม
# A( w. H J" k! I$ K
“ไม่รู้เหมือนกัน....ตื่นมายังไม่ได้ทานอะไรด้วยซ้ำนอกจากกาแฟก็ถูกตำรวจเชิญตัวมาให้ปากคำที่นี่”
& q: c0 b# i5 _$ f- T
“แล้วเรื่องมันเป็นมาอย่างไรกันแน่อารู้สึกมึนงงไปหมดแล้ว” # _* K" A5 D! k: A
“ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันครับอา...จู่ๆ ตำรวจก็เชิญตัวผมมาโรงพัก” " ~, _2 w. N' A0 _ p
“ร้ายแรงเปล่า”
7 W K# _: U/ E/ a
“อาจจะหรือก็ใกล้เคียงประมาณนั้นแหละ”
+ [* H0 M- Z0 w) x- o! U
น้ำเสียงขรึมๆ ของเขายังคงดังมาเช่นเดิม % _6 E/ u+ ~: `9 n3 S" O" {' T" x A
“อาต้องช่วยผมทำอะไรสักอย่างตราบใดที่เรายังเย็นเป็นบื้อให้มันไล่ต้อนอยู่อย่างนี้ อันตรายแวดล้อมผมทุกขณะจิตตอนนี้มันไม่จำเพาะเรื่องเมียผมแล้ว มันลุกลามไปถึงตำแหน่งหน้าที่การงานเครดิตทางสังคมของผม ดังเช่นที่ผมเผชิญอยู่นี้ไงล่ะ ถูกตั้งข้อหาทั้งที่ไม่รู้อะไร? ลูกเมียต้องไปอยู่บ้านพ่อตาลูกค้าขาดความเชื่อมั่น อาจะวางแผนอะไรช่วยผม ต้องรีบกระทำโดยด่วน” ( b2 b& f6 w" C; y
ขณะที่กล่าวนัยน์ตาคมเข้มมีประกายแววจ้า เคร่งขรึมกว่าทุกครั้งนรากรเองก็เข้าใจดวงตาคู่นั้นเป็นอย่างดี ตัวเขาเองก็ได้วางแผนบางอย่างสำหรับช่วยเหลือชายหนุ่มไว้แล้วเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าจะสามารถช่วยเหลือคลี่คลายเรื่องราวต่าง ๆ ในขณะนี้ได้ดีแค่ไหน
; b a w7 ?( C6 y( s5 {* R1 E$ M' \- m
ยังไม่ทันที่สองคนจะพูดคุยอะไรกันมากกว่านี้ตำรวจก็มาเชิญตัวไปให้ปากคำ
: e! _7 U; o# |# U' \" u, P7 k
เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปในห้องสอบสวนภูริเชษฐ์ก็ยิงคำถามก่อน
% x. V5 d- \. [8 e$ D
“พวกคุณจะสอบสวนอะไรผมก็ว่ามาเถอะ”
. \/ w3 g0 v$ ]! d
“ไม่ได้สอบสวนหรอกครับทางเราแค่อยากทราบข้อมูลบางอย่าง”
4 s% }/ _9 Y; F/ T
“ผมไม่รู้ว่าตัวเองเกี่ยวพันกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? ทั้งที่คุณกฤษฎากับผมก็ไม่เคยสนิทสนมด้วยเลยแม้เราจะเป็นนักธุรกิจด้วยกันก็ตาม” % e3 T: ~- A" o y9 D$ n; i
“เดี๋ยวคุณก็รู้ว่าเกี่ยวพันหรือไม่เพราะถ้ามันเกี่ยวพันก็เท่ากับว่าคุณเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของคดีนี้เลยทีเดียวอย่างน้อยที่สุดหลักฐานหลาย ๆอย่างที่เรามีอยู่ก็มีส่วนโน้มเอียงว่าคุณเกี่ยวข้องมากทีเดียว เอาไว้เราจะบอกว่ามีอะไรบ้าง”
. n4 W& I+ E+ {
“ขึ้นอยู่กับผู้กองแล้วกัน” 5 x& x# p/ K3 V7 z# y5 S) t
เขากล่าวอย่างปลงๆ สีหน้าเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลาจ้องมองใบหน้าตำรวจซึ่งเป็นการ์ดของลูกชายภาณุวัฒน์อย่างระแวงภัย $ M6 E; c" _9 |/ `' y6 c8 e6 f
“คุณเกี่ยวข้องแน่ ๆคุณภู ส่วนจะเกี่ยวข้องแบบไหนร้ายแรงหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าคุณกฤษฎาจะรอดหรือไม่” * ~3 Z$ I: F) z9 {
ขณะกล่าวร้อยตำรวจเอกจักรภพสารวัตรสืบสวนจ้องมองภูริเชษฐ์นิ่ง ๆ ก่อนจะซักแผ่วเบาโดยไม่มีพิธีรีตอง
- S5 o/ \7 Y4 `% o
“เมื่อคืนนี้คุณอยู่ไหน?” 0 P/ U6 f5 v4 d' U' o( k
“ทานอาหารเย็นบ้านพ่อตาแล้วกลับมาทำงานที่บ้านไม่ได้ออกไปไหน?”
$ `% n5 o* z5 Q! y/ w6 d
“อยู่บ้านคนเดียวเหรอ?”
- \0 L$ F! ^- x# \) m: y1 l9 d
“ครับ...ภรรยาผมเธอพาลูก ๆ ไปเที่ยวบ้านพ่อตา ผมเลยอนุญาตให้คนใช้ในบ้านหยุดสองวัน” ! X. d9 O6 ^; C3 h. a
“แสดงว่าไม่มีใครเป็นพยานว่าคุณอยู่บ้านตลอดเมื่อคืนนี้”
& I. w0 b! O [) E5 Y, `$ j
“ไม่มีใครครับ”
" Y9 m* ~. W+ i D; v; v/ P0 v
“กับคุณกฤษฎาคุณสนิทกับเขาหรือเปล่า” " G9 e! c. g/ S+ \& O& l& h# ~& w* i
“ไม่สนิทครับรู้จักกันแค่ชื่อเพราะเราสองคนทำธุรกิจคนละอย่างกัน”
' i/ |* {6 K8 n# |( l+ `% ?
“คุณไม่ได้ไปบ้านคุณกฤษฎาจริงๆหรือเมื่อคืนนี้”
; A3 g- B8 Z) H* l& e2 w/ B1 }
“ไม่ได้ไปครับผมอยู่บ้านทั้งคืน” + N% X+ ~9 y1 T. P l. X
“เมื่อวาน....เราได้ทราบมาว่าคุณกฤษฎาได้ติดต่อเพื่อขอพบคุณ พร้อมกับเชิญคุณไปพบที่บ้านเขาด้วย”
, T; |9 r% R' P3 ]( F
“ครับ” 0 A6 A+ l0 y6 o: y7 H
“เขามีธุระอะไรสำคัญจะพูดกับคุณหรือ...ถึงได้นัดให้พบที่บ้านตามลำพัง”
) \% K2 C: U! ?7 p; |
“ไม่ทราบครับเพราะอย่างที่บอกผมไม่สนิทกับเขา”
1 U8 ]3 {% q N' ^0 s
“แต่ภรรยาของเขาเป็นแฟนเก่าของคุณ คุณจะปฏิเสธว่าไม่รู้จักได้หรือ”
& X9 h# _- z) l, M8 f
“รู้จักครับแต่ไม่สนิท เป็นธรรมดานี่ครับ นักธุรกิจชื่อดังอย่างนั้น ใคร ๆก็ต้องรู้จักกันเป็นธรรมดา”
+ k- w8 M' G" h
“คุณรู้ข่าวเรื่องสองสามีภรรยานี้กำลังจะหย่าร้างกันหรือเปล่า” , [- K0 H3 F- B: j) h6 |
“ก็พอทราบจากข่าวซุบซิบของนิตยสาร”
5 Z9 u, [6 A6 K9 _$ F. \
เขาตอบคำถามต่างๆ ของตำรวจด้วยความอึดอัด ไม่รู้ว่านายตำรวจคนนี้มีเอี่ยวด้วยกับภาณุวัฒน์หรือเปล่าพลันสายตาคมกริบของเขาเหลือบเห็นขวดไวน์ซึ่งวางอยู่ข้าง ๆ ตำรวจและอย่างที่เขาไม่คาดฝัน ก็เจอคำถามที่ทำให้อึ้งเลยทีเดียว ; G, B* K9 W( H
“คุณจำขวดไวน์นี้ได้ไหม?” + D' G4 v! x' d# P6 G
“ขวดไวน์แบบนี้มีอยู่ทั่วเมือง ผมจะจำได้ยังไง” + _: L* \6 y1 r0 s( M
คิ้วเขาขมวดนิดๆ ขณะย้อนถาม
4 g( Z. F% B9 y& X) O
“ความจริงมันก็เป็นขวดไวน์ยี่ห้อดังราคาแพงขวดหนึ่ง แต่บังเอิญว่าไวน์ขวดนี้ เป็นขวดที่คุณกฤษฎาดื่มก่อนจะขับรถออกจากบ้านและประสบอุบัติเหตุ” + N6 M3 |* W& i& X6 A0 a b
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม” 0 ^/ c0 m7 m" E; b: X4 w
“เราสืบทราบมาว่าไวน์ขวดนี้เป็นของคุณ โดยได้รับการยืนยันจากร้านขายเรียบร้อย เจ้าของร้านเขาบอกว่าคุณได้สั่งซื้อเมื่อเดือนก่อน”
% j* I2 p" s$ g& Y9 b$ |6 g
“มันสำคัญอย่างไรนักหนาก็แค่ไวน์ขวดเดียว” 9 D% h5 ~& z0 Q6 W2 t
“ก็ไม่สำคัญหรอกหากไม่ตรวจพบว่ามันมียาบางชนิดผสมอยู่ ทำให้คนดื่มจะเกิดอาการมึนงงง่วงนอนอย่างหนัก และคุณกฤษฎาก็ดื่มไวน์ขวดนี้ก่อนขับรถออกจากบ้านไปประสบอุบัติเหตุลำพังดื่มไวน์ไม่กี่แก้ว ไม่ทำให้คนเมาถึงกับขาดสติมิใช่หรือ”
4 {6 J& N! j' h
“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง” {4 O* d5 T) s; Z8 q' p4 }, Z0 o9 G
“เราตรวจสอบพบว่าสารบางชนิดในเลือดของคุณกฤษฎาตรงกับที่เจืออยู่ในขวดไวน์”
' |8 ^% W% p/ f
“เขาอาจเชิญเพื่อนไปดื่มที่บ้านก็ได้” 4 i! y1 b( D8 S0 m/ z- R) E
“ไม่หรอกครับเขาอยู่บ้านคนเดียวเมื่อคืนเหมือนกับคุณ โดยบอกคนใกล้ชิดว่าได้นัดคุยธุระสำคัญเป็นการส่วนตัวกับคุณ”
, H9 ?# B$ Z' h! L$ C9 K" i. B
ภูริเชษฐ์ถึงกับอึ้งลอบสบตากับนรากรเป็นระยะๆ แต่ก็ยังนิ่งพอที่จะฟังตำรวจกล่าวต่อไป
) i6 d, G+ F3 B6 W/ l
“ไวน์ขวดนี้มีลายนิ้วมือของคุณเต็มไปหมดเลย พร้อมกับนี่”
! ~# o: E7 L: }: j- ] h/ g; T! L
กล่าวจบผู้กองจักรภพก็หยิบแก้วสองใบขึ้นมาวางบนโต๊ะ 3 L+ m% \; I2 r
“แก้วสองใบนี้ก็เหมือนกันเราตรวจสอบแล้ว พบรอยนิ้วมือของคุณเต็มไปหมด คุณจะอธิบายอย่างไรคุณภู” % V& [- }# d' b; S/ \
“ผมไม่ทราบอะไรทั้งนั้นเพราะผมอยู่บ้านทั้งคืน”
# s! D+ j& ` C" b2 h
“คุณอาจคิดว่าตำรวจสร้างหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อใส่ร้ายคุณ แต่เพื่อความสบายใจ เรื่องนี้คุณสามารถพิสูจน์ได้”
1 D+ n9 b% H& J: \" I+ d1 e
พลันตำรวจอีกนายก็นำเครื่องมือมาตรวจสอบลายนิ้วมือของเขากับที่ปรากฏบนแก้วไวน์ปรากฏว่ามันตรงกันตามที่ร้อยตำรวจเอกจักรภพกล่าวทุกอย่างทำเอาภูริเชษฐ์ถึงกับหน้าถอดสี คาดไม่ถึงว่าเขาจะโดนใส่ร้ายได้ถึงขนาดนี้รวบรวมสติ ปรับความรู้สึกของตน กล่าวตอบโต้ด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
& N5 }1 p' q& K; l" W
“แม้จะมีลายนิ้วมือผมปรากฏจริงแต่ผมก็ขอยืนยันว่า เมื่อคืนนี้ผมไม่ได้ไปบ้านนั้น” # f( ?# [6 Q, D- p# O; c/ P
“เราไม่ได้ตั้งข้อหาอะไรคุณเพียงแค่หลักฐานเบื้องต้นมันชี้ไปที่คุณ เราก็เลยเชิญคุณมาให้ปากคำเมื่อคุณยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเอง เราก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกจากแจ้งให้คุณทราบว่า คุณกำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของเรา”
" j. \+ O! \: s, g$ I$ y6 V, a. M& s
“มีธุระอะไรอื่นอีกไหมครับผู้กอง” , G0 U2 A- M0 r5 X" W; K
นรากรเป็นฝ่ายกล่าวขึ้นแทนเมื่อสังเกตเห็นว่าภูริเชษฐ์เริ่มเก็บความไม่พอใจไว้ไม่อยู่
) i. V2 E, |% z& v7 E# \1 _
“ไม่มีอะไรครับเราแค่ต้องการสอบปากคำเท่านั้น” ( `9 t9 K$ A4 b, r3 R; H, F% ?
“ถ้าเช่นนั้น หากมีอะไรให้เราช่วยเหลือก็แจ้งได้ทุกขณะ ผมคิดว่าเรื่องนี้มันคลุมเครืออย่างไรชอบกล ผมขอยืนยันได้เลยว่าภูริเชษฐ์ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้แน่นอน ส่วนเรื่องที่คุณกฤษฎาโทร.ติดต่อมาขอพบ ผมเองก็รับทราบเหมือนกันและเป็นคนเตือนไม่ให้ภูไปพบตามนัดด้วย ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องร้าย ๆ กับเขาแบบนี้”
4 S/ K% W# h" i0 J7 U& ~2 s6 [
“ทางเราต้องรอให้คุณกฤษฎาฟื้นจะได้สอบสวนเพิ่มเติม” " v4 v5 ^( p- R3 F' j
“ครับ...ถ้าไม่มีอะไรแล้วเราสองคนขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน”
( F7 _; M$ N) p
ทุกอย่างนรากรเป็นคนพูดแทนชายหนุ่มหมดกล่าวลาตำรวจแล้ว ก็เดินไปยังลานจอดรถ 7 M8 {3 K$ @1 _' q! F* D' n6 {( T' u3 ]
“ผมว่ามันทะแม่ง ๆเสียแล้วล่ะอา” ' O5 F5 S: R7 H/ V# @1 ~- n) e s
หลังจากเงียบไปนานภูริเชษฐ์จึงกล่าวขึ้น
9 A$ ?" \. |9 L. o0 @
“อย่าเพิ่งพูดอะไรเดี๋ยวเรากลับไปคุยกันที่บ้าน” ' H( d, l2 c9 F+ m, U# E
ดันชายหนุ่มเข้าไปในรถของเขาแล้วก็หันไปสั่งคนขับรถของตน 3 @/ h% e/ n2 X; t
“เอ็งขับรถกลับบ้านก่อนเย็น ๆ ไปรับฉันที่บ้านคุณภู”
# ?: n: g6 [- z5 v
กล่าวจบก็เปิดประตูด้านหน้าเข้ามานั่งข้างๆ ชายหนุ่ม
% }0 X* U; w/ a; D/ t2 }& V
“แวะหาอะไรทานก่อนยังไม่ได้ทานอะไรไม่ใช่หรือ”
/ S9 ?% Z) n% g
“ครับ”
& J9 D& k2 w6 W8 Y1 i- ~( i9 ^
ระหว่างทานอาหารสองคนไม่พูดเรื่องที่ผ่านมาเลยนอกจากกินกันอย่างเงียบ ๆ กระทั่งกินเสร็จจึงขับรถกลับบ้าน เมื่อก้าวเข้ามาในตัวบ้านเขาจัดแจงหาเครื่องดื่มบริการอาคันตุกะ 5 h8 ~$ x/ @- t( I K) G
“ดื่มไรเย็น ๆ ก่อนอา” ' j/ b+ N" K4 c
“วางไว้ก่อนเถอะที่ร้านก็ดื่มมาแก้วสองแก้วแล้ว”
+ u) l; z5 v! _$ K
นรากรกล่าวยิ้มๆ
4 a0 Y [# z6 j; Q( u7 d6 S
ภูริเชษฐ์เทสก๊อตส์ลงแก้วน้ำแข็งเขย่าเบา ๆ หยิบขึ้นดื่ม / S5 F- Y- H3 ]6 P3 u. T# Q
“ว่ามาเถอะอาผมร้อนใจจะแย่อยู่แล้ว”
1 c1 c2 t2 Z0 t* A2 c
“ก่อนอื่นภูสังเกตไหมว่า ทำไมแก้วไวน์และขวดไวน์ถึงมีลายนิ้วมือของภูปรากฏอยู่”
- x3 }+ Q: ~4 W; I0 O5 [
“ผมจะไปรู้ได้อย่างไรแต่ผมสัญญาว่าเมื่อคืนผมอยู่บ้านทั้งคืน”
7 N1 n$ [& p9 Z7 h- J" N X, [
“ก็นั่นนะสิ” y& i K; K8 ~" M6 n7 B7 x
ภายในห้องเงียบสงัดเหมือนไม่มีคนอยู่นอกจากเสียงเขย่าแก้วน้ำแข็งเบา ๆ ของภูดังเป็นระยะขณะครุ่นคิด
& Q& `/ f4 |8 `. {
“มันต้องมีที่มาที่ไปภูลองคิดดี ๆ สิว่า เคยไปบ้านนายกฤษฎาคนนี้หรือเปล่า”
1 ^3 J) I+ v. k7 f i1 X
โดยไม่ต้องไตร่ตรองเขาตอบสวนกลับทันที
7 D5 {; y0 D6 ?, } I
“ไม่เคยสักครั้งอา” $ s( R, k0 z% l& {# L
“แล้วมันมาได้อย่างไร?” ' Y; i3 m" d0 b
นรากรพึมพำกับตนเองเบาๆ ก่อนจะตักน้ำแข็งใส่แก้วแล้วเทเครื่องดื่มสีอำพันลงไปจนเกือบล้น หยิบขึ้นจิบช้าๆ อย่างครุ่นคิด
7 ~$ b7 e! a; [) v' v
แต่ไม่ว่าสองคนจะครุ่นคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่า มองหน้ากันทำตาหลอกแหลก ผายมือให้กันและกันแสดงว่าจนด้วยความคิดภูริเชษฐ์จึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนหัวข้อสนทนา $ o5 ^4 b, U r- E
“คิดไม่ออกก็อย่าเพิ่งคิดมัน ว่าแต่อาเล่าแผนการมาก่อนเถอะ เราต้องเอาคืนบ้างนะรับอย่างเดียวแบบนี้ ไม่ไหว ผมเกรงว่าตนเองจะกลายเป็นโรคประสาทเพราะความหวาดระแวงโดยไม่รู้ว่าพวกมันจะมาไม้ไหนอีก”
% K! i; a e" j O5 ?( Y
“ใจเย็น ๆอาคิดแผนไว้สองอย่างแล้ว” # Z! M4 Q4 H0 N r+ i( T D
“อย่างไร?” 5 ^' Y* g- [3 S8 k
“ลืมคู่สวาทของพวกเราแล้วเหรอพวกนั้นแหละจะทำงานให้กับเราสองคน” $ }0 ~, t% ?& v T3 K
“อาหมายถึงใคร?” 6 J+ C, B! n1 N6 ?: _
“แนนนี่ น้ำฝนแล้วก็นายชะเอมนั่นไง” 5 P( u( ]% ?8 B& X6 R3 `
“พวกเขาจะช่วยเราเหรอ” 7 t6 m% a+ W2 E9 p! d1 i* C O9 v
“ช่วยแต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” / S5 X4 _4 y- Z6 {
“ผมพร้อมตอบสนองพวกเขาเต็มที่หากสามารถจัดการนักการเมืองอิทธิพลคนนี้พ้นเส้นทางชีวิตได้” 3 t- `$ j6 F6 P
“แน่ใจนะว่าพร้อมตอบสนองทุกอย่าง”
& e3 M8 V7 f& ?6 M5 T
“ครับ”
' z6 J, [7 G0 h/ |! g+ p
“ถ้างั้นก็เป็นอันตกลงอาวางแผนให้แนนนี่เข้าไปตีสนิทกับภาณุวัฒน์ น้ำฝนไปตีสนิทกับภาณุพลส่วนนายชะเอมไปตีสนิทกับเสาวลักษณ์ เสียดายนายเอ็กซ์เดินทางไปถ่ายแบบต่างประเทศช่วงนี้มิฉะนั้นจะให้มันไปตีสนิทกับอักษราภัค จะได้ลงตัวพอดี แต่ไม่เป็นไรเท่านี้ก็ถือว่าโอเคแล้ว” ( {! d6 Y; ~$ o5 M
“แล้วมันจะได้ผลหรืออา”
" ]+ A P* i4 l: O
“ได้สิแซ่หลีอย่างภาณุพลเพียงแค่เห็นหนูน้ำฝน เลือดกำเลามันก็แทบทะลักแล้วลูกชายมันเองก็ไม่ต่างจากพ่อมันหรอก ส่วนหนูเสาวลักษณ์อาเชื่อว่าไอ้ชะเอมมันเอาอยู่” F# p, k8 f* `9 Y
“อาวางแผนไว้อย่างไรบ้าง?”
$ D( d) f2 _$ D+ ^( O$ s; I4 x
“สามคนพร้อมทำทุกอย่างตามที่เราต้องการแต่เมื่องานเสร็จภูต้องตอบแทนพวกเขาตามที่ตกลงไว้นะ”
5 H' v1 S# C( W7 w) q$ {
“แน่นอนครับ ว่าแต่เกิดสองพ่อลูกมันหน้ามืดขึ้นมาจริงๆ ลวนลามสองสาวถึงขั้นข่มขืน พวกเธอจะไม่ทำให้แผนแตกเหรอ”
( o8 G6 T5 }% \. `( \
“ไม่หรอกอาก็บอกแล้วว่า พวกนี้พร้อมทำทุกอย่าง” 8 v! K3 Z8 K/ \- Y: A# ?5 c
“แม้แต่เสียตัวงั้นเหรอ”
' X* s2 I' `7 |2 e) f) V ]
“แน่นอนอาได้พูดคุยตกลงกับพวกเขาไว้แล้ว และนับว่าโชคดี เพราะเพื่อนของเธอคนหนึ่ง เคยถูกไอ้ก้อนการ์ดภาณุวัฒน์หลอกไปให้เจ้านายมันแดกพอเจ้านายมันเบื่อ ก็โยนให้ลูกน้อง และไอ้ก้อนก็ฉลาดมาก ๆ มันถ่ายคลิปร่วมรักกับหญิงสาวไว้ให้เป็นทาสบำเรอกามมันอยู่หลายปีเลยทีเดียว” + I8 R- A8 w* r: s8 c" a
“ร้ายจริง ๆ”
2 Y1 ^% H9 l; `' T$ |5 Z
เขากัดกรามแน่นจนเป็นนูนสันก่อนจะกล่าวต่อ
5 f! b' f% f5 [& P. P* I
“แล้วไอ้ชะเอม กิ๊กอามันต้องการอะไร?”
1 ^) ?+ ^, l: W! A6 S& l; N
“เดี๋ยวมันก็มาอานัดมันไว้ให้มายื่นข้อเสนอกับภูเอง”
8 u: b" j0 W4 Z8 Z+ y
เพียงแค่กล่าวจบก็มีเสียงกรดกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น
, q3 n4 F3 x- q
“นั่นไง...ตายยากจริงๆ ไอ้นี่ มาพอดีเลย”
$ A! w& z7 S0 j
ภูริเชษฐ์เห็นนรากรทำท่าจะเดินไปเปิดประตูบ้านเขาจึงยื่นมือไปจับแขนแกไว้ 6 q( k3 t7 U6 v- y4 B6 K s* f
“นั่งรออยู่นี่แหละกิ๊กมา ทำท่าระริกระรี้จริง ๆ สักวันคงโดนข้าวหลามแทงทะลุลำไส้ตายหรอก”
/ z1 I5 N: x7 F5 u& i) y8 G( w1 B
กล่าวจบก็เดินออกไปเปิดประตู
8 |3 }+ _2 ]) a1 e
ระหว่างที่ชายหนุ่มเดินออกไปเปิดประตูนรากรก็เดินไปชงกาแฟดำ เดินกลับมานั่งรอที่โซฟา กระทั่งทั้งคู่เดินเข้ามาพร้อมกัน ( A* S7 r' V2 X$ \# u
“นั่งก่อนสิเอ็มเอ้า...นี่”
8 I! X; o' y) c9 P# k
ยื่นแก้วเครื่องดื่มผสมอ่อนเย็นๆ ให้ชายหนุ่มผู้มาใหม่
5 h6 a8 ]+ z, }4 s$ v9 `% x
“ดูแลกันดีจริงนะอา”
3 M+ {* M5 Q0 v0 B7 h
ภูริเชษฐ์อดแซวไม่ได้ยิ้มมุมปากอย่างขัน ๆ กับอาการค้อนของแก แต่นรากรไม่สนใจอาการของชายหนุ่มกลับรู้สึกสุขใจที่เห็นเขายิ้มออกมาได้ ก่อนหันไปกล่าวกับชะเอม
* U9 G/ N7 a- I$ J1 N( g
“เอ็ม...มีอะไรจะยื่นข้อเสนอกับคุณภูก็บอกพี่เขาไป พี่เค้ารับปากว่าจะตอบสนองตามข้อเสนอของเอ็มทุกอย่าง” , a: B( K Q5 r
ชะเอมมองดูหน้าเจ้าของบ้านและนรากรสลับกันไปมาอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดีรู้สึกเขินอายจนหน้าแดงกล่ำ พูดอะไรไม่ออก หยิบเครื่องดื่มเทลงคอจนหมดแก้วแล้วเติมใหม่อีกครั้ง หันไปหานรากรอย่างขอให้อีกฝ่ายพูดแทน
2 \& X! v L; L, d: R3 z8 m
“พี่กรยังไม่ได้บอกคุณภูเหรอ...” # k, C! | B3 m& c* |
“ยัง ตั้งใจจะให้เอ็มบอกพี่เค้าเอง” 3 E$ M# Y, c0 v3 y( o
ผู้พูดกล่าวด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย
( z- U. Q4 ~# {! }
“ผมไม่กล้าพี่พี่บอกคุณภูเค้าเถอะ ผมอาย” * u) N" Z, y. B
ภูริเชษฐ์มองหน้าสองหนุ่มต่างวัยด้วยความรู้สึกหวั่นๆ เริ่มจะมองเห็นเลา ๆ ว่าสองคนนี้กำลังคิดจะทำอะไรกับตน แต่ก็นิ่งเฉยก่อนที่นรากรจะเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอ
F" }% [# ]7 J3 J
“ภู...สัญญากับอาแล้วนะก่อนหน้านี้อายื่นข้อเสนอแล้วกัน คือ...เอ่อ...อา”
* Y! S" {5 x V b) z6 L# M
“ติดอ่างเสียแล้ว”
* p* U$ y. Y8 o) u2 o
“อากับชะเอมอยากมีอะไรกับภูอีกสักครั้ง ตั้งแต่คราวนั้น เราแทบไม่ได้มีอะไรกันอีกเลย” $ s. W7 ?1 u4 G: O+ L* w
“เอาแล้วไหมล่ะเดาไม่ผิดเลยกู” - j% `0 e5 J8 Q6 u+ z
ภูรำพึงกับตนเองมองหน้าผู้พูดอย่างไม่พอใจนิด ๆ กล่าวตำหนิแกเบา ๆ 3 D% c! D8 d# i" u: K1 a; v/ o
“จะบ้าเหรออา...หน้าสิ่วหน้าขวัญอย่างนี้ ยังจะมีอารมณ์สัปดนอีก ผมไม่เล่นด้วยหรอก” ' A3 k# q% Y0 i9 T. f
“จะผิดคำพูดเหรอภู..ขอแค่นี้เองเราสองคนพร้อมทำงานชนิดตายแทนภูได้นะ” " @) b" k- O+ c( c3 S5 @
“แต่ผมไม่มีอารมณ์เรื่องนี้จริงๆ นะอา ไม่ได้หมายความว่าผมรังเกียจอาและชะเอม ขนาดกับเมียตั้งแต่เกิดเรื่องผมยังแทบไม่ได้ยุ่งกับเธอเลย”
) z) X- @2 y% Y% `7 a" M z
“ไม่ต้องอ้างโน้นอ้างนี้เลย...รับปากว่าจะทำให้หรือไม่ทำ ถ้าไม่ทำจะปล่อยให้โดนแย่งเมีย แย่งงานขาดกันวันนี้แหละ” - ?" h) A3 g; A- j b+ q% c
“ผมไม่มีอารมณ์จริง ๆอา” # B" Y- G& m% S" Q N
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงเดี๋ยวอากับชะเอมปลุกให้เอง”
* y/ K1 d/ \3 N5 u% L3 S" b
กล่าวจบโดยไม่เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มปฏิเสธพยักหน้าให้กับชะเอมอย่างรู้กันขยับเข้าไปดึงชายหนุ่มเข้ามาจูบริมฝีปากล่างสลับบนอย่างดูดดื่ม แล้วผละหน้าออกหันไปสั่งชะเอม
! D0 P9 x) F5 H* B9 q3 h
“เอ็ม...อยากลองวิธีใหม่ๆ ไหม?” 7 p0 ?8 n* I0 W
“อะไรอีกล่ะพี่กร” 8 }* Y+ T Y, {1 g
ชะเอมหันมาค้อนเพราะตนเองได้ถอดกางเกงนอกภูริเชษฐ์ออกเรียบร้อย เหลือเพียงกางเกงในตัวเดียว
) J- u7 g) I8 F1 U" P/ Z# y* m9 j
“ไม่ต้องทำตาละห้อยเลย...ภูไม่มีไปไหนหรอก”
4 R8 J# T6 j$ [- n
“จะให้ทำอะไรก็บอกมา”
" H1 W. F( @( f5 D4 z7 P
“เดินเข้าไปในห้องครัวเมื่อครู่นี้พี่เห็นไอศกรีมในตู้เย็น เอามาพอประมาณ ไม่ต้องเอามาจนหมดนะ”
' Q* ^& j) w1 C p# w
เมื่อเห็นชะเอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่ายจึงหันมาทางภูริเชษฐ์ / t/ ?* c0 l# K" B: b
“วันนี้ภูไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นอากับชะเอมบริการให้เอง” $ `+ U. ~6 q0 @+ m& J5 A
ด้วยความชำนาญในกามารมณ์นรากรรู้ดีว่าจะกระตุ้นอารมณ์ของภูริเชษฐ์ให้ตื่นตัวเต็มที่ยังไง
' h. b6 Y8 ?! t2 h | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2019-11-3 05:55:01
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2019-11-3 08:20:27
