รุ่นที่พี่รัก 42 (By P'not) CP

thanong

แม่สิงโต : อุ้ย! คุณค่ะเด็กๆซื้อของมาให้เราด้วยน่ารักจริงๆเลยค่ะ(ดูแม่จะดีใจมากเลยอะครับ จับดอกไม้ขึ้นมาดม แล้วก็ดูผลไม้ครับ)
พ่อสิงโต : อื้มๆ(พยักหน้า แล้วก็มองของที่ผมหยิบให้) ผลไม้นี่ใครเลือกหรอ?(ถามเสียงเข้ม ผมชะงักไปนิดแล้วก็หันไปตอบ)
5 b( V& l/ B4 m% B# A2 v0 oผม : ผมครับ (ผมพูดแล้วก็มองหน้าแบบตาต่อตาอะ ผมรู้สึกหวั่นจริงๆ)
พ่อสิงโต : อืมๆ (พยักหน้าเหมือนรับรู้)
# y3 e6 O: l7 b3 M5 j" hสิงโต : ถ้างั้นผมกับเพื่อนๆขอตัวก่อนนะครับ(พูดสุภาพเหลือเกิน แล้วเข้าไปกอดคุณแม่แล้วละออกมา)
9 |7 {- C! T" F7 Y! C7 V% Vน้องซิน : พี่นทค่ะ (เข้ามานั่งข้างผมแล้วก็กระซิป....) วันนี้ซินแอบซื้อแฮมส์เตอร์มาด้วย พี่นทมาช่วยซินจัดกรงด้วยนะค่ะ อิอิ(หันมาหัวเราคิกคัก)
ผม : จ้าๆ เดี๋ยวพี่ช่วย(ยิ้ม คือจะเปิดสวนสัตว์หรอจ้ะน้องซิน)
$ v& O+ }7 z$ Y# }" g6 pแม่สิงโต : เอาละจ้ะ ไปเล่นกันเถอะ เดี๋ยวแม่จะไปเตรียมของว่างให้(ยิ้มแล้วแม่สิงโตก็ลุกไป)
  _" g! p9 n0 Y$ E  z# nพวกเราก็ลุกแล้วเดินออกไปครับ ผมแยกออกมากับน้องซินโดยบอกเพื่อนๆว่าจะไปช่วยน้องซินดูการบ้านหนะครับ ตอนแรกสิงโตจะตามมาแต่น้องซินห้ามไว้ แล้วน้องซินก็ดึงผมไปครับ...
; b) V2 u: V5 Qผม : โหห!(ผมเข้ามาแทบช๊อค)
/ I! L/ ^9 J% t8 yคือจากตอนแรกที่มีแค่กระต่ายกับแกสบี้ ตอนนี้มีนก มีตู้ปลา มีหมา เอิ่ม แล้วก็กล่องกรงแฮมส์เตอร์ แล้วก่อนเข้ามาผมเห็นป้ายหน้าห้องว่าห้ามใครเข้าถ้าไม่ได้รับอนุญาติ...
  Q* T6 R* S" {4 u9 @น้องซิน : เยอะเลยใช่มั้ยค่ะ หนูหนะชอบพวกนี้มากๆเลยอะ(ยิ้มแล้วเดินดูอย่างภูมิใจ)
ผม : แล้วทำไมซินถึงติดป้ายหน้าห้องแบบนั้นละครับ(ถามอย่างสงสัย)
น้องซิน : ก็พ่ออะสิค่ะ ชอบให้คนงานมาขนออกไปบอกว่ามันสกปรก(ทำหน้างอ)
ผม : เอ่อ คือ(พูดไม่ถูก คือตอนนี้ผมว่าห้องนี้มันมีกลิ่น)
) D( B. v5 t5 E* N0 r! lน้องซิน : แล้วนี่อะ(ชี้ไปที่แฮมส์เตอร์) หนูแอบซื้อมาค่ะ ไม่มีใครรู้ ถ้าพ่อรู้หนูโดนดุแน่อ่ะคะ(กระซิปบอกผม)
: y& K+ D: o1 Iผม : โอเคๆ งั้นเรารีบมาทำให้เสร็จดีกว่าเนอะ(พูดอย่างเหนื่อยใจ ผมว่ามันไม่ธรรมดาแล้วละครับ)
; [" }: r6 ^' o1 D1 ]/ yผมก็ช่วยน้องซินทำไปครับ น้องเข้าก็เล่นกับหนูไป จนเสร็จผมก็ช่วยเคลียอะไรเข้าที่ ผมก็เดินดูนิดหน่อย คือห้องนี้มันกลายเป็นห้องสัตว์เลี้ยงไปแล้วจริงๆ พอทำไรเสร็จผมก็ขอตัวออกไปหาเพื่อนๆ น้องซินก็บอกว่าจะอยู่เล่นก่อนเดี๋ยวมีอะไรจะตามไป พอออกห้องมาผมต้องสูดลมหายใจแบบลึกสุดๆอะ ข้างไหนเหม็นหญ้าเหม็นขี้หนูฉี่หนูอะ เฮ้อ! แล้วผมก็เดินมาแถวห้องนั่งเล่นใหญ่ก็ได้ยินเสียงคุยกันได้ยินเสียงก็รู้เลยว่าใคร ตอนแรกก็ไม่ได้จะเสียมารยาทนะครับ แต่ในประโยคมีชื่อผมด้วยผมก็หยุดเดินแล้วตั้งใจฟังครับ........
“เพื่อนๆลูกน่ารักทั้งนั้นเลยนะค่ะ โดยเฉพาะนทดูจะเข้ากับซินได้ดี” เสียงแม่สิงโต
4 E, _, \: [' ]“ก็ดีนิ” เสียงแบบไม่ใส่ใจอะไร
“ฉันเห็นพวกกระแตพูดกันว่านทเค้าทำข้าวผัดให้สิงโตทานด้วยนะค่ะ เด็กคนนี้เก่งจริงๆเลย” พูดเสียงหวานเหมือนภูมิใจมาก
2 ?7 Q# f; w  ~* w“หึ หวังอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้ ระวังไว้ก็ดีนะคุณ” พูดเสียงติดไม่พอใจ ผมชะงักไปนิดเลยครับ
“คุณก็ เด็กๆน่ารักขนาดนี้คิดอะไรค่ะ” ถามแบบไม่พอใจ
“ก็ดูสิหน้าตาแบบนั้นผู้ชายรึเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ใช่ว่ามาชอบสิงโตหรอ ดีไม่ดีมาหลอกลูกเรารึเปล่าก็ไม่รู้!”พูดเสียงดังหน่อย แต่ผมรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้
  W( z0 C+ B. K“คุณนี่คิดอะไรก็ไม่รู้ฉันไม่คุยด้วยแล้วค่ะ” แล้วผมก็ได้ยินเสียงคนเดินกระแทกเท้าออกไป คงจะเป็นแม่สิงโตนั่นแหละ...
# V! Q4 w8 K# S  B“จะยืนแอบฟังอีกนานมั้ย!” ตะคอกเลยครับ ผมสะดุงเลยสิแล้วอยู่ๆผ้าม่านก็เลื่อนออก พ่อสิงโตยืนจ้องผมตาเขม่งเลย ผมนี่ทำหน้าไม่ถูกเลยอะ แต่ก็ยังแปลกใจว่ารู้ได้ยังไงแต่ก็ไม่สำคัญนิครับโดนจับได้แล้วอะ.......
5 g9 S2 Z3 f, A; L( V" H; A6 r/ M" Jผม : อะเอ่อ คะคือขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะครับ (พูดแบบรนๆแล้วก้มหน้าหงุดเลย)
- E; X& ]; n: {+ o5 wพ่อสิงโต : เข้ามานี่สิ (พูดเสียงเข้ม)
2 g4 z* u  h+ x1 G+ O' i4 {3 Iผมก็เดินตามเข้าไปพอผมหยุดเค้าก็เรียกให้ตามไปอีกห้องนึงคาดว่าน่าจะห้องทำงานเพราะมีโต๊ะเอกสารอะไรเต็มไปหมดเหมือนที่ทำงานเลยครับ ผมก็ยืนก้มหน้าอย่างเดียว พ่อสิงโตก็ล๊อกประตูห้องและปิดผ้าม่านคือทั้งห้องมีผมและพ่อสิงโตนั่นแหละครับ ผมเงียบและรู้สึกว่าพ่อสิงโตยืนจ้องผมอยู่ เงียบจนได้ยินเสียงแอร์อ่ะ เค้าต้องโกรธแน่ๆที่ไปแอบฟังแบบนั้นอะ รู้สึกผิดแบบหาทางแก้ตัวไม่ได้อะ......
พ่อสิงโต : ไม่รู้หรอ ว่าการแอบฟังผู้ใหญ่คุยกันมันไร้มารยาท(พูดกดเสียง ผมตัวสั่นเลยสิครับ คนอะไรแค่คำพูดยังน่ากลัว)
ผม : ทะทราบครับ ผะผมขอโทษครับ(ยกมือไหว้ขอโทษแล้วก็ก้มหน้า)
พ่อสิงโต : แล้วคุยกับผู้ใหญ่ต้องมองหน้าสิ(พูดเสียงเข้มผมก็ค่อยๆเงยหน้ามอง คือแบบหน้านิ่งมาก ผมทำหน้าไม่ถูกเลยไม่รู้ว่าทำหน้าแบบไหน แต่มันคงจะแย่มากจริงๆ) หน้าตาดีนะเรานะ(มองนิ่งๆ)
ผม : ขอบคุณครับ(พูดเบาๆ)
; c' e+ \3 _9 B' o. f( f" Yพ่อสิงโต : อยู่คนละโรงเรียนกัน ทำไมถึงรู้จักกันละ(พูดเสียงนิ่งๆ แล้วเดินวนไปนั่งที่เก้าอี้)
" {3 K/ G( E7 v1 Wผม : ผมเป็นเพื่อนของมินครับ (พูดแล้วหลบสายตา)
: h- M: S$ o- hพ่อสิงโต : อืมๆ (พยักหน้า) หึ! คงเหมือนๆกันสินะ เพื่อนๆที่หวังประโยชน์กับสิงโตหนะ (ยิ้มเหยียด แต่นั้นทำให้ผมไม่พอใจอย่างมากอะ)
8 |/ h. d1 m2 j: A7 qผม : ไม่ใช่นะครับ(ผมพูดไปแบบธรรมดาไม่ได้ขึ้นเสียงแต่อย่างใด)
- Y" v  f: ?# C6 L9 _พ่อสิงโต : หึ! เห็นเพื่อนมันแต่ละคน ถ้าไม่ให้มันเลี้ยงก็มาเกาะกับของเล่นของมันใช่มั้ยละ(มองนิ่งๆ ผมเริ่มจะหายเกร็งละ นี่เค้าจะดูถูกเพื่อนลูกเค้ามากไปแล้วนะ)
2 Z" z4 K$ b% A" O( t* D* iผม : ถ้าการที่ผมแค่บังเอิญไปได้ยินที่คุณพ่อและคุณแม่คุยกันก็ขอให้ต่อว่าแค่ผมเถอะครับ คนอื่นไม่เกี่ยว(ผมก็มองนิ่งๆหลบสายตาบ้าง กลัวนิดๆอะ)
- j* Q: b5 R, U9 j, Uพ่อสิงโต : ฉันไม่ใช่พ่อของเธอไม่ต้องมาเรียกฉันแบบนั้น(พูดนิ่งๆมองนิ่งๆ ผมชะงักไปนิด)
ผม : ขอโทษครับ (หน้าเสียเลย)
พ่อสิงโต : แค่มารยาททางสังคมยังไม่มี แล้วยังอื่นจะเหลือหรอ(พูดประชดประชันได้เจ็บใจสุดๆ)
ผม : ผมขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงให้คุณหายโกรธผมทำได้แค่ขอโทษครับ(ก้มหน้า)
; |/ ]* T3 m  u( Z, l& ]! gพ่อสิงโต : หึ! เด็กคนนี้นิปากดีจริงนะ(พูดเสียงแข็ง ผมปากดียังไงวะ)
ผม : งั้นผมขอตัวนะครับ(ผมกะลังจะหันหลัง)
พ่อสิงโต : หยุดนะ! ไม่มีใครกล้าหันหลังให้ฉันถ้าฉันยังคุยไม่จบ(ผมสะดุ้งเฮือกแล้วหันกลับมาก้มหน้าเลยครับ)
6 {2 _' }0 ?6 g0 y+ V0 t1 Q- Dผม : ผมแค่คิดว่า ยิ่งอยู่ก็ยิ่งทำให้คุณไม่พอใจ ผมไปสะดีกว่านะครับ(พูดแบบรนๆ)
' V5 M, T9 l% e4 }0 k$ zพ่อสิงโต : อย่างที่เธอได้ยินที่ฉันคุยนั้นแหละคือคำถาม เธอหวังอะไรจากสิงโต(มองผมแบบนิ่งมาก ผมหัวหดไปหมดฉี่จะราดแล้ว)
+ T& ?9 o" m: i' E% M$ ^ผม : ผมไม่ได้หวังอะไรครับ (พูดแบบติดไม่พอใจนิดๆ แต่ก็ไม่มองหน้านะผมก็กลัวนิ)
พ่อสิงโต : หึ! (ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินมาหาผม บีบคางผมให้หน้าผมเงยขึ้น บีบแรงอยู่ครับผมรู้สึกเจ็บเลยอะ ผมมองพ่อสิงโตด้วยสายตาสั่นๆกลัวจริงๆครับ)
; G8 V/ F$ {) A  c1 mผม : ผมไปได้รึยังครับ(พูดเสียงสั่นๆ กลัวมากจริงๆ)
3 u0 P  }6 G9 \4 |  eพ่อสิงโต : จะกล้าหรือจะกลัว ให้มันสักอย่างสิ!(ปล่อยมือจากหน้าผมแล้วก็ยืนมองผม)
* f8 F7 B( L3 j( E5 }  V! cผม : ผมไม่กล้าอะไรทั้งนั้นแหละครับ ผมขอโทษไปแล้วคุณก็ปล่อยผมไปสิครับ(ผมพูดแบบกลัวๆจริงๆอะ)
5 o$ A  i3 n, sพ่อสิงโต : หึ! ไปสิอยากไปไหนก็ไป! แล้วก็เลิกยุ่งกับสิงโตสะ!(พูดเสียงดังทำผมสะดุ้งเฮือกเลยอะ)
3 X9 O; C* s* `0 M! lผมก็จ้องหน้าพ่อไอสิงโตแบบกลัวอะ รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล ไหลแล้วละผมยกมือปัดน้ำตัวลวกๆ ไหว้ลาเค้าแล้วก็เดินออกมาจากห้องครับ เค้าคงเกลียดผมมากจริงๆแหละครับ ผมรู้สึกว่าตัวเองผิดแต่มันผิดถึงกับต้องเรียกไปดูถูกและกดดันแบบนั้นนะหรอ ผมเดินไปห้องเล่นของไอสิงโต พวกมันตกใจกันใหญ่เลยครับคือผมร้องไห้แล้วไง ผมไม่ตอบคำถามใครทั้งนั้น ผมเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองสะพายแล้วเดินออกจากห้องเลยครับ ปอก็ดึงผมไว้ผมก็สะบัดออก พออกมาได้กะลังจะผ่านห้องนั่งเล่นใหญ่นั้น พ่อกับแม่มันก็ยืนอยู่แล้วมอง ผมก็ไหว้ลาทั้งสองแล้วเดินไปครับ แม่มันถามใหญ่เลยว่าเป็นอะไรผมไม่ตอบส่วนพ่อสิงโตก็มองนิ่งๆ ผมเดินออกมาเลยครับ พวกไอสิงโตก็วิ่งตามมาครับ....
9 ]+ M: t2 U5 l5 v) V" i6 |ปอ : เป็นไรนทเป็นไร(จับมือผมอย่างเป็นห่วง)
, L4 x& d% [4 W$ o% s' U$ p: {; Lมิน : นทใครทำอะไรมึง(จับไหล่ผม)
$ x' f; |" L& p$ I, i5 o1 b. zสิงโต : นทเป็นไรวะ(จับหน้าผม ผมนึกถึงหน้าพ่อมันขึ้นมาเลยครับ ผมสะบัดออกแล้วผลักพวกมันออกไปแล้ววิ่งออกไปทางประตูหน้าบ้านมัน พวกมันก็วิ่งตามมากัน )
ผมถึงประตูหน้าบ้านแล้ว ยามก็ไม่ยอมเปิดประตู ผมเขย่าประตูก็ไม่ยอมเปิด.....
9 \- l) W! D# V3 V( J9 z3 d: Eผม : ลุกยามครับ..อึก เปิดประตูให้ผมหน่อยนะครับ(เช็ดน้ำตาแบบลวกๆ)
ลุงยามก็อึกอักเล็กน้อยเพราะไอสิงโตไม่ยอมบอกให้เปิด แถมพวกมันยังคาดคั้นว่าผมเป็นอะไร ผมก็ไม่พูดแถมร้องหนักกว่าเดิมอีก คืออะไรวะผมแอบฟังเค้าผิดถึงขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย จริงๆก็รู้สึกผิดแหละครับมันก็สมควรแล้วละ.....
ผม : ไอสิงโต มึงจะเปิดประตูให้กูมั้ย!(หันไปตะคอกมันตาขวาง)
สิงโต : มึงเป็นไรมึงบอกกูมาก่อนดิ!(ตะคอกผมกลับ)
1 S2 d/ S$ p; p. R) `7 }ผม : กะ กูจะกลับบ้าน ฮึก(พยายามกลั้นน้ำตา แต่ไม่ได้ผลเท่าไหร่)
“ชัยเปิดประตูสิเด็กเค้าจะกลับบ้านอะ!” เสียงพ่อไอสิงโตตะโกนมาครับ ผมมองไปก็หันหน้าหนีครับ แล้วลุงชัยหรือลุงยามก็เปิดประตู......
ผม : มิน พวกมึงอยู่ก่อนก็ได้นะกูรีบกลับนะ(พูดแบบข่มเสียงไม่ให้สะอื้น)
1 \6 C5 w+ a1 n( [) I1 Tแล้วผมก็เดินไปเลยครับ ไอสิงโตก็ตามมาเรื่อยๆเพื่อนๆคนอื่นก็วิ่งไปเข้าบ้านไปครับตอนนี้เหลือไอสิงโตที่ตามผมมาติดๆ....
8 v- y, O4 c7 m1 C+ Uสิงโต : นทมึงบอกกูได้มั้ยมึงเป็นอะไรกูเป็นห่วงมึงนะเว้ย(พูดด้วยหน้าเศร้าๆ)
( S: h* b7 [( i5 L; h. aผม : เห้ยกูไม่เป็นไรมึง มึงเข้าบ้านไปเถอะกูจะกลับบ้านแล้ว(เช็ดน้ำตาลวกๆแล้วหันไปยิ้มให้มัน)
สิงโต : งั้นให้กูไปส่งนะ(กระชากแขนให้ผมหยุดเดิน)
1 f! F, D' J, ^# K! Z+ x7 Yผม : ไม่ต้อง! กูกลับเองได้(ผมสะบัดแขนออกแล้วเดินไปครับ ไอสิงโตก็วิ่งกลับบ้าน ผมเดาว่ามันก็ต้องวิ่งกลับไปเอารถแน่ๆ)
2 ]# n! e9 F7 N: Uผมรีบวิ่งไปปากทางเข้าเพื่อหารถสองแถวขึ้น ผมเห็นพวกเพื่อนผมตามมาแล้วครับ ผมวิ่งไปอีกจนรถผ่านมาผมก็โบกแล้วก็รีบขึ้นไปเลยตะโกนบอกคนขับว่าไป...(บ้านผม) แล้วผมก็เห็นพวกเพื่อนหยุดวิ่งแล้วตะโกนเรียกผมผมก็หันหลังทำไม่สนใจ พอถึงบ้านผมก็รีบเก็บของแล้วไปนอนบ้านพี่อ๊อฟเลยครับ โดยบอกป๊ากับแม่ว่าพรุ่งนี้ที่โรงเรียนมีงานนู่นนี่นั้นข้ออ้างสารพัดหนะครับ เพราะผมมั่นใจแปลกๆว่าไอสิงโตต้องมาหาผมที่บ้าน พอป๊าอนุญาติผมก็รีบไปบ้านพี่อ๊อฟเลยครับ โดยป๊าก็บอกว่าพรุ่งนี้จะไปงานที่โรงเรียนด้วย มันเป็นงานเปิดในโรงเรียนหนะครับ นักเรียน ผู้ปกครองชาวต่างชาตินักท่องเที่ยวเข้ามาดูได้หมด พอถึงบ้านพี่อ๊อฟผมก็ปรับหน้าให้ปกติที่สุดแล้วกดกริ่ง วันนี้พี่อิฐมาเปิดประตูให้ผมคุยไรกันนิดหน่อยก็ขึ้นไปหาพี่อ๊อฟ พี่อ๊อฟหลับอยู่ครับ มันคงเหนื่อยมาผมวางของแล้วก็ขึ้นไปนอนข้างๆแล้วกอดพี่อ๊อฟ ผมก็คิดไปทั่วอะครับ......
พี่อ๊อฟ : เป็นไร(ลูบหัวผม)
ผม : ป่าว(กอดแน่นขึ้น ได้ยินเสียงพี่อ๊อฟแบบนี้แล้วรู้สึกอบอุ่นจัง)
+ R: _) w( W/ X( o& e3 S% C, Qพี่อ๊อฟ : ร้องทำไม(จับไหล่ดันผมออกมามอง ผมหันหน้าหนี)
ผม : ขอกอดหน่อย(แล้วมันก็เป็นฝ่ายกอดผมเอง)
1 o' y; }' u! hพี่อ๊อฟ : ไม่เป็นไรแล้วมึง กูอยุ่เนี่ยและ อยากร้องก็ร้องเถอะกูจะปลอบมึงเอง(ลูบหัวผม ผมปล่อยโฮแล้วกอดมันแน่นเลยครับ)
ผมก็ร้องไห้อยู่อย่างนั้นสักพักพี่อ๊อฟก็กอดผมแน่นแล้วก็ลูบหัวผมอย่างแผ่วเบาจนผมสงบลงพี่อ๊อฟก็ผละออกมาเช็ดน้ำตาให้....
) H5 a4 @. V6 k$ U: Q; J. Zพี่อ๊อฟ : บอกได้ยังว่าเป็นไร(ลูบแก้มผม)
- `2 z' `. l& B' T& Gผมก้มหน้าหงุด ไม่อยากบอกใครเพราะส่วนหนึ่งก็ความผิดผมเองด้วย พี่อ๊อฟก็มองผมแบบนั้นแหละครับ....
ก๊อกๆๆ “อ๊อฟแม่นทโทรมา” พี่อิฐตะโกนเรียกพี่อ๊อฟก็เดินออกไปเอาโทรศัพท์เข้ามาคุย ผมก็จับใจความที่คุยกันไม่ได้หรอกครับ เหมือนในหัวมันไม่อยากรับรู้อะไรอะ...
' ~/ a2 y2 n  `; u  {" k4 cพี่อ๊อฟ : นทแม่จะคุยด้วย(ยื่นโทรศัพท์ให้ผม)
& b: L/ N# v- U" Fผม : อื้ม (รับโทรศัพท์จากมันมาคุย) ฮัลโหล
3 ~" Q/ E4 Q% O6 N0 T4 Y6 N7 yแม่ : นทเพื่อนๆมาหานะลูก(แล้วเมื่อกี้คุยไรกับพี่อ๊อฟ เอออช่างเถอะ)
ผม : บอกให้กลับไปเลยแม่ นทมานอนบ้านพี่อ๊อฟแล้ว ยังไงพรุ่งนี้ก็เจอกัน(พูดแบบขอไปที)
แม่ : คะคือ (แม่ดูอึกอัก ผมแปลกใจนิดๆ)
ผม : แม่มีอะไรรึเปล่า (ถามอย่างสงสัย)
แม่ : คือเพื่อนๆลูกมาเยอะเลยอะ พวกปอแล้วก็พวก..(ได้ยินคนตะโกนบอกว่าสิงโต) พวกสิงโตนะลูก
$ ]" D: b  u( J# E+ x$ ~* z8 Mผม : ผมขอคุยกับสิงโตหน่อยนะ(บอกแม่อย่างแผ่วเบา)
สิงโต : ฮัลโหลนท อยู่ไหนอะนท(พูดอย่างรนๆ)
$ R- b1 ~; @- u% J4 b6 l* oผม : สิงโตพวกมึงกลับไปก่อนเถอะนะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน(พูดเสียงแข็ง)
2 D- e3 J6 c5 _4 x# _( w" G7 zสิงโต : มึง....(พูดเบาสุดๆ)
* ]0 N; p: C# J) [ผม : พาเพื่อนๆกูไปส่งด้วยนะ ขอบคุณมาก(แล้ววางสายไปเลยครับ)
* ?6 P" I9 n- P0 Vพี่อ๊อฟ : โอเคนะ(ยิ้ม)
ผม : อื้ม (ยิ้ม)
แล้วผมกับพี่อ๊อฟก็พากันอาบน้ำทำไรแล้วขึ้นนอน ผมรู้ว่าพี่อ๊อฟอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คงจะกลัวว่าจะทำให้ผมรู้สึกแย่เลยไม่ถาม พอเช้ามาผมก็อาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียนกัน พอถึงโรงเรียนพี่อ๊อฟก็แยกไปซุ้มตัวเองเพราะวันนี้ทั้งวันพี่อ๊อฟต้องอยู่ซุ้มเพราะมันเป็นคนไปประกวดวาดรูปต้องอยู่อธิบายผลงานไรไม่รู้ ผมก็เดินไปซุ้มตัวเองวันนี้คนเยอะมากครับ พอไปถึงเพื่อนๆผมก็เข้ามาผมถามใหญ่เลยครับ แต่ผมทำหน้าตายประมานว่าไม่อยากพูดไรตอนนี้พวกมันก็เงียบกันไป วันนี้ผมไม่ยิ้มไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ครับ ผมก็นั่งอยู่หลังซุ้มนี่แหละครับ นั่งเล่นโทรศัพท์พวกปอก็นั่งนี่แหละครับพวกมันก็พูดไปทั่ว จนถึงเวลาพักพวกเราก็พากันไปกินข้าวครับ เราก็นั่งกินกันไป ไอมินก็ลุกไปไหนก็ไม่รู้ผมก็ไม่สนใจ กินไปเขี่ยไป สักพักไอมินก็เดินกลับมาพร้อมกับพวกไอสิงโต.......
* S: g2 K' h' sสิงโต : นท (เรียกผมแผ่วเบา ผมก็หันไปมองมันแล้วก็หลบหันไปมองอย่างอื่น)
ทุกคนก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ผมก็อึดอัดใจแต่ที่พ่อมันสั่งให้เลิกยุ่งกับไอสิงโตจะเพราะว่าผมไม่มีมารยาทแค่นั้นหรอ หรือเพราะอะไรก็ก็ช่างเถอะในเมื่อเค้าคงไม่อยากให้ลูกตัวเองมีเพื่อนไม่ดีผมก็เข้าใจ เอาเถอะ เลิกคบกันไปจะเป็นไรก็แค่เพื่อนคนนึงจะไปใส่ใจอะไร คิดแล้วก็รู้สึกใจไม่ดีไงไม่รู้ครับ.....
ผม : สิงโต (ทุกคนหันมามองที่ผมหมดเลยครับ)
' f! ^+ z4 j" Z8 j% H3 w$ wสิงโต : ว่าไงมึง(ยิ้มอย่างดีใจ ผมละเสียดายจริงๆ จะไม่เห็นแบบนี้ละสินะ คิดแล้วก็หดหู่ ผมก็ยิ้มอย่างเศร้าๆ)
7 m3 a! l! q. ^0 Hผม : กูว่า.....มึงกับกูเลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ(พูดแบบจริงจัง พวกมันอึ้งกันหมดครับ)
$ {1 _$ }, i! w9 E8 Jมิน : นทมึงพูดอะไรวะ! (ไอมินลุกขึ้นเลยครับ)
สิงโต : ทะทำไมนท กูทำอะไรผิดวะ(จับมือผม ผมสะบัดออก)
ผม : มึงไม่ผิดหรอก(ยิ้ม) กูผิดเอง เลิกเป็นเพื่อนกันกูไม่อยากยุ่งกับมึง(พูดด้วยเสียงสั่นๆแล้วลุกหยิบจานข้าวตัวเองแล้วเดินไปเลยครับ พวกมันมองกันแบบงงกันหมดผมเห็นตาไอสิงโตวูบไหวไปหมด ผมทนดูต่อไม่ได้หรอกครับ)
ผมคงดูเลวมากที่เลิกคบเพื่อนเพราะพ่อมันขู่มา แต่ขอให้เชื่อเถอะว่ามันไม่ใช่แค่ความกลัว ผมเดินเอาจานข้าวไปเก็บแล้วก็เดินไปหาที่นั่งเงียบๆ คิดไรเรื่อยเปื่อย ผมว่าพวกปอคงจะโกรธและเกลียดผมแล้วแน่ๆซึ่งผมเข้าใจดีเพราะผมไร้ซึ่งเหตุผล ผมนั่งคิดอะไรอยู่นานคิดไปทั่ว คือผมกลัวนั่นก็ใช่กลัวมากด้วย แต่ผมไม่อยากให้พ่อมันคิดว่าผมไปเกาะมันด้วยอีกอย่างผมก็คิดแค่นอยู่ในใจนะ ทำไมผมซึ่งเป็นเพื่อนใหม่ถึงโดนแล้วเพื่อนเก่าๆทำไมไม่โดน นั่นก็อาจจะเป็นเพราะเค้าเกลียดขี้หน้าผมมั้งครับ...
“หึ!”ผมเงยหน้ามองถึงกับต้องตกใจครับ พ่อไอสิงโต มาได้ไงไม่รู้คือผมมานั่งแถวหลังตึกเรียนซึ่งแน่ละไม่มีคนเพราะเค้าไปอยู่ในงานกันหมด มาคนเดียวด้วยนะครับ...
. l6 a; m& v  H0 A" x0 pผม : สวัสดีครับ (ไหว้แล้วหลบหน้า แล้วก็กะลังจะลุกแล้วเดินหนี)
; z. @2 y, K$ }# g" C& ?. F8 Lหมับ! จับไหล่ผมกระชากผมล้มลงเลยครับ เจ็บก้นมากมายแต่ไม่ร้องนะครับ ผมค่อยๆถอยตัวลุกขึ้น...
พ่อสิงโต : จะไปไหนหรอ(มองผมนิ่งๆ)
ผม : ไปในงานครับ(พูดอย่างรนแล้วกำลังจะเดินหนี)
พ่อสิงโต : หึ! (จับแขนผมไว้แล้วบีบ) คุยกันก่อนสิ(ผมพยายามดึงมืออก แต่ก็ไม่ได้ผลครับ เค้ากระชากผมไปนั่งตรงม้าหินอ่อนคือพอถึงก็ผลักผมให้นั่งลง อย่างเจ็บอะ)
ผมก็นั่งก้มหน้าเค้าก็จ้องอยู่นั่นแหละครับ...
$ M8 y: u3 ]5 Z/ a; D& P! I: jผม : มีอะไรหรือปล่าครับ(เงยหน้าขึ้นมาพูดนิดหน่อย)
' o; e0 b- R! {# t" S3 Jพ่อสิงโต : มองหน้าฉัน!(พูดเสียงดัง ผมก็ต้องรีบมองหนะครับ)
ผม : ผมจะเลิกคบกับสิงโตจะเลิกยุ่งกับมันครับ คุณไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะไม่ไปเหยียบที่บ้านคุณอีกจะไม่ติดต่ออะไรไปเลยครับ ผมสัญญา(พูดแบบรน จ้องหน้าด้วย)
พ่อสิงโต : ดีๆ ในเมื่อเข้าใจความหมายก็ดี ฉันไม่อยากให้สิงโตมันเดินทางผิดนักหรอก (ยิ้มเหยียด ผมก็สงสัยนะเดินทางผิดอะไร แต่เลือกที่จะไม่สนใจแล้วตอบไป)
ผม : ครับ (ก้มหน้า)
" u; Q+ p& ]+ Z5 Y; y6 N: Rพ่อสิงโต : เงยหน้ามองฉัน!(กัดฟันพูด ผมก็รีบเงยมองหน้าเค้าเลยครับ)
+ J) D& ?" G9 lผม : งะงั้นผมขอตัวนะครับ(ผมพูดแต่ยังไม่ลุกไปไหน)
# x  k4 m; X6 \8 [+ m* qพ่อสิงโต : พาฉันไปเดินดูแนะนำในงานหน่อยสิ ฉันเพิ่งเคยมาหนะ(พูดอย่างไม่ใส่ใจ)
( k! F' o) @0 ?  ^8 _8 c( Lผม : มีคนพาแนะนำอยู่หน้างานครับ ผมแนะนำไม่เป็นหรอกครับ(พูดแบบสั่นๆ)
8 }" v: s7 K" y7 K( fพ่อสิงโต : หึ! (มองผมด้วยสายตาเย็นชา)
ผม : คุณเกลียดผมเพราะอะไรหรอครับ(ผมถามเบาๆ ใจจริงก็อยากรู้มากมาย)
พ่อสิงโต : ทำไมถึงคิดแบบนั้น(มองผมอย่างสงสัย)
ผม : แล้วที่ทำอยู่นี่ถ้าไม่ได้เรียกว่าเกลียดก็คงเรียกอย่างอื่นไม่ได้หรอกครับ(มองแบบกลัวๆ)
พ่อสิงโต : ก็จริงเนอะ เอาเถอะฉันว่าฉันไปเข้างานก่อนดีกว่า(แล้วก็ลุกขึ้นเดินไปครับ) อ้อ! และคงรู้นะถ้าเอาไปบอกใคร เธอจะโดนอะไร(หันมาพูดข่มขู่ผมอีกนะครับ ผมก็รีบก้มหน้าเลย)
ผมก็ดูข้อแขนที่พ่อสิงโตจับเมื่อกี้คือแดงเลยครับ ผมก็ลูบไปลูบมาอยู่อย่างนั้นแหละครับ แล้วก็นั่งอยู่อย่างนั้นแหละ โทรศัพท์ผมก็สั่นอยู่นั้นแหละ ผมล้วงหยิบขึ้นมาดู ไอสิงโตนั้นเอง ผมก็มองอยู่อย่างนั้นแหละครับ แล้วผมก็ฟุบหลับไป....
“นท นท” ผมรู้สึกถึงแรงเขย่าแล้วผมก็ค่อยๆลุกขึ้นมา พวกไอปอ แล้วก็พวกไอสิงโต ผมชะงักไปนิดเห็นพ่อมันยืนอยู่ข้างหลังผมตาสว่างทันที ผมกดดูในโทรศัพท์นี่ผมฟุบไปได้แค่10นาทีเองครับ....
! g! D6 V6 J. x2 y" Z4 tปอ : มาทำไรตรงนี้มึง(ถามอย่างเป็นห่วง ผมก็เลิ่กลักครับ)
ผม : ปะปวดหัวนิดหน่อยนะ (ยิ้มบางๆให้มัน ไอวิวเอามือมาแนบหน้าผากผม)
+ V7 p$ C; \% c. p9 c9 w- Kวิว : ตัวรุมๆวะ(หันไปบอกพวกนั้น)
นัท : ไหวมั้ยมึง?(ถามอย่างเป็นห่วง)
มิน : เออลุกได้มั้ย เห้ยแล้วแขนมึงไปโดนไรมา(มันจับดูที่แขนมผม ผมก็ดึงคืนมา)
ผม : ไม่เป็นไรมึง ก็แค่โดนประตูห้องน้ำหนีบอะ(ยิ้มให้พวกมัน มองไปทางไอสิงโตคือมองผมด้วยสายตาที่แบบผมรีบหันหนีเลยครับ) พวกมึงมีไรป่าวมาตามกูอะ(หันไปถามทางปอ)
" A8 g. ^+ P) ~( u9 _' ?0 H/ _; sปอ : ก็ไม่มีไรเห็นมึงหายไปเลยเป็นห่วงดิ(ยิ้มแล้วลูบหลัง)
$ b, ?9 e1 B: s8 cสิงโต : นท (เสียงเศร้าไป)
- T+ B+ P9 @! ~9 Uผมก็สงสัยนะทำไมพ่อมันไม่ลากกลับไปวะ ยังจะเอามายืนหน้าสล่อนอยู่...
สิงโต : มึงเป็นอะไรวะ(จะเข้ามาจับแขนผมผมหันตัวหนี)
2 f' W. A  j* J  q# Jผม : มึงจะไปไหนต่อป่ะกูไม่อยากอยู่ตรงนี้อะ(หันไปคุยกับไอมิน)
มิน : อะ เอ่อ(มันทำเลิ่กลัก)
ผม : อื้มงั้นเดี๋ยวกูว่าจะไปซื้อหนมกินนะ พวกมึงจะอยู่นี่ใช่ป่าว(บอกพวกมันแล้วลุกขึ้น)
ปอ : มึงปวดหัวไม่ใช่หรอ(จับข้อมือผม)
ผม : เดี๋ยวก็หายน่า(ยิ้มให้มัน)
แล้วผมก็เดินออกมาเลยครับ ผมเห็นพวกมันคุยอะไรกันก็ไม่รู้ ผมไม่สนใจเดินไปอย่างเดียวเลย ผมต้องหาที่สลัดอารมณ์ไม่งั้นผมเครียดจนไข้ขึ้นแน่ โทรศัพท์ก็สั่นอยู่นั้นแหละ ผมล้วงขึ้นมาดูอีกที อ่าวไอนัทหล่อ ผมก็กดรับครับ....
3 j4 _8 D* V" V! A6 }# @3 j0 Fผม : ฮัลโหลนัท(พูดเสียงเบา)
% W8 x: @' D/ f' }นัท : โฮนท กว่าจะรับ (พูดอย่างเซ็งๆ)
) v7 ?) ]. z/ _1 u5 ?ผม : ก็ที่โรงเรียนมีงานไง เลยไม่ได้ยินโทรศัพท์(แถไปสิ)
. y5 X' C1 j* \. N$ L; k9 U! `7 @นัท : ก็เราอยู่โรงเรียนนทเนี่ย นทอยู่ตรงไหน(ถามหาด้วยเสียงติดกังวล)
0 d' d6 N! o6 [( x, c0 a' l; {ผม : นัทนั่นแหละอยู่ไหนเดี๋ยวเราไปหา…
แล้วนัทก็บอกรายละเอียดครับ ผมก็กดวางแล้วเดินไปหานัท นัทอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ กลุ่มเพื่อนมันดู เป็นเด็กเรียนจัง.....
ผม : ดีนัท(ยิ้ม)
' Y( [. W+ m' L0 E7 Nนัท : นท (ยิ้ม)
  @; S- ^" V5 ]; Eผม : มานานยัง(ถามอย่างสงสัย)
& p6 |6 a7 \2 P7 W+ b3 _, |นัท : สักพักแล้วละ....
( ]9 ]  e' W3 R1 P% `8 sแล้วผมก็ยืนคุยกับมันนิดหน่อย แล้วก็พามันเดินดูนู่นนี่นั้นไปทั่วอะครับ แล้วเราก็ไปหาไรกินกันพอทำไรเสร็จผมก็ไปนั่งกับพวกไอนัทแถวที่เค้าประกวดร้องเพลงครับ คนเยอะมากเพราะมีแต่คนหน้าตาดีมาร้องเพลง ทั้งคนในและนอกโรงเรียน ผมก็นั่งดูไปครับ พอดูจนเบื่อแล้วพวกเพื่อนๆไอนัทก็ชวนไอนัทไปเดินต่อตอนแรกไอนัทมันชวนผมไปด้วย แต่ผมว่าจะไปหาพี่อ๊อฟซะหน่อยเลยแยกกับมัน แล้วผมก็เดินไปหาพี่อ๊อฟ เห็นมันนั่งเหนื่อยอยู่กับพวกพี่ๆ แต่ยัยอิงฟ้านี่คืออะไร ทั้งพัดทั้งวีจนน่าหมั่นไส้ ซุ้มตัวเองละไม่ไปดู เอาจริงๆผมก็ไม่ไป555....
ผม : เหนื่อยขนาดนั้นเลยหรอ(ยิ้ม พี่อ๊อฟก็หันมาดู)
พี่อ๊อฟ : ไปไหนมานท เพื่อนๆตามหามึงอะ (จับข้อมือผม แล้วยิ้ม)
- Z3 ]. Y5 c! H# t  S- Dผม : ไปหาที่แอบงีบมานะสิ(ยิ้ม)
! [( p, B6 v- b' N- W% }1 _8 J- a" Q# qพี่อ๊อฟ : อื้ม กินไรยัง?(ถามอย่างอ่อนโยน ยัยอิงฟ้าเดินไปไหนแล้วไม่รู้)
6 z# I: Y7 B- @0 {ผม : กินแล้วนะ พี่อ๊อฟละ?(ถามกลับแล้วนั่งลงข้างๆ)
9 ~) ^7 M* d: S! A0 R& Fพี่อ๊อฟ : ยังอะ ไปหาไรกินเป็นเพื่อนหน่อยดิ(ยิ้ม)
2 Y0 M+ [7 V6 _2 O* ^ผม : ไม่อะ (พี่อ๊อฟหน้าหงอเลยครับ)
$ ~. i4 u9 ?, Q* N; w! Tพี่อ๊อฟ : ทำไมอะ(เบะปาก น่ารักจริง)
' f' q2 ~& A0 U/ y9 uผม : ไปเป็นเพื่อนไม่ไปด้วยหรอก ต้องไปเป็นแฟนดิ(ยิ้ม พูดเองก็เขินเองบ้าจริง555)
; b( L/ {3 ^5 ~6 Rพี่อ๊อฟ : ร้ายนักนะมึง(ยิ้ม หูแดงแล้ว)
แล้วมันก็พาผมไปหาไรกิน คือก็เดินจนทั่วอะ อิ่มจนอืดแล้วแล้วก็พากันกลับมาที่ซุ้มยัยอิงฟ้าบ่นใหญ่เลยครับ555 เธอบอกว่าอุตส่าเดินไปหยิบน้ำมาให้ บางทีก็น่าสงสารนะครับ55 ผมก็นั่งคุยกับพวกพี่ๆไป ก็เห็นป๊าเดินมา...
ผม : ป๊า!(วิ่งไปหาป๊า)
ป๊า : ไปไหนมาป๊าโทรหาก็ไม่รับ(น้ำเสียงติดหงุดหงิด)
4 P; G  [1 }3 zผม : อยู่กับพี่อ๊อฟ พี่อ๊อฟยึดโทรศัพท์ไป(ยิ้ม พี่อ๊อฟที่เดินออกมาพอดีถึงกับค้าง)
พี่อ๊อฟ : อะเอ่อ ผม...(พูดไม่ออก555หน้าตลกจริง)
ผม : ป๊ามานานยัง(เปลี่ยนเรื่องสะงั้น)
ป๊า : เพิ่งมาเพื่อนนทบอกว่านทอยู่นี่ก็เลยมาหาเนี่ย(ทำหน้าเซ็งด้วยนะ)
ผม : ป๊าจะเดินดูหรอ? (ถามทำหน้าบ๊องแบ้ว)
- ]3 C$ V1 F7 i; s/ L8 C, kป๊า : ไม่ๆป๊ามาคุยงาน เดี๋ยวจะกลับพร้อมป๊าหรือว่าไง?(ลูบหัว)
3 p! l7 B% _' w0 c+ d( I0 m9 Y6 Y) ]ผม : พี่อ๊อฟยังไง? (หันไปถามมัน)
( s8 U: b* ^: o4 @พี่อ๊อฟ : เดี๋ยวผมไปส่งก็ได้ครับ(ยิ้มแห้งๆ)
ป๊า : โอเคๆ เดี๋ยวป๊าไปคุยงาน นทไปส่งป๊าหน่อยห้องนี้มันอยู่ไหนเนี่ย(เอาโทรศัพท์มาเปิด)
+ j! c- \- V  }" V% cผมก็พาป๊าไปครับ เป็นห้องสภานักเรียน ทำไมต้องไปห้องนั้นก็ไม่รู้ พอไปถึงผมก็เห็นพ่อไอสิงโตอีกแล้ว คืออะไรผมก็ทำเป็นไม่สนใจครับ...
9 ?7 L" S  d" N5 ^+ i, J$ r7 |2 d" Fป๊า : ไงมานานยัง(หันไปคุยกับพ่อไอสิงโต ผมงงเล็กๆ พ่อไอสิงโตก็มองหน่อยๆแต่เก็บอาการ)
9 l5 I" L6 T; ~/ N, C# B* ~5 K8 eพ่อสิงโต : อืมเมื่อกี้นี่เอง (พยักหน้าบอกแล้วมองผม)
ป๊า : นี่ลูกชาย นทหวัดดีลุงโรจน์สิ (ผมก็มองงงๆ แล้วก็หวัดดีไป พ่อไอสิงโตก็งงเหมือนกัน)
6 ?/ u! j' Y8 a! |" ?- Rพ่อสิงโต : นี่ลูกนายหรอกรานต์(ถามอย่างงงๆ)
! N! C: S8 J; A3 J; Dป๊า : อื้ม ทำไมอะ(มองอย่างสงสัย)
ผม : ป๊ารู้จักด้วยหรอ?(ถามป๊าอย่างสงสัย)
! l+ @9 R) H1 Q, @5 {; S# \' `ป๊า : เพื่อนที่ไปออกรอบด้วยกันอ่ะสิ ทำไมนทรู้จักหรอ?(ป๊ามองอย่างสงสัย)
แล้ว ผอ.ก็เดินออกมาตามครับก็ไม่ทันได้พูดอะไร ป๊ากับพ่อไอสิงโตก็เข้าไปผมก็เดินลงตึกไปครับ ไปเจอกับพวกไอสิงโต....
, @9 r# K0 Z; \% [สิงโต : นท(จับมือผม ผมก็หันไปมอง)
$ z1 m9 j6 N& J. _0 C8 H2 g" Wเอาจริงๆคือผมไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิดถึงพ่อมันจะรู้จักกับป๊าไม่ว่าจะด้านมิตรภาพหรือธุรกิจ ผมก็ไม่สนอยู่แล้วในเมื่อเค้าไม่อยากให้ผมยุ่งกับลูกเค้าผมก็ไม่ยุ่งหรอกครับ หรือถ้าเค้าจะมาพูดดีกับผมหรือทำดียังไงเพราะรู้จักกับป๊าผมก็ไม่เอาเหมือนกัน
" _' z- W5 F4 m4 @; N! Kสิงโต : นทมึงเป็นอะไรอะ(หน้านี่แบบสุดๆ)
ผม : ปล่อยเรานะ(ผมก็ดึงแขนออกมันก็ไม่ยอมปล่อย พวกไอโค้กก็นั่งมองคือไร มันก็เหมือนอยากจะช่วยแหละแต่ไม่อยากยุ่งมากกว่า)
1 T7 I# _! c5 `) pสิงโต : นทกูทำไรผิดวะ (บีบแขนผมแน่น)
ผม : ปล่อย(มองหน้ามันนิ่งๆ มันผ่อนแรงลงแต่ยังไม่ปล่อย)
สิงโต : นท (แล้วปล่อยมือออก)
% I/ o1 t  ^7 {' n: k( v6 @; pผมก็เดินไปครับตอนแรกมันก็จะตามมาแต่พวกไอโค้กเรียกไว้ ผมก็ไม่สนเดินไปหาพี่อ๊อฟ พอถึงพี่อ๊อฟก็แนะนำและอธิบายอะไรไม่รู้อยู่
# b+ T6 N# x, z2 N8 l4 F- Gหมับ! พวกไอปอล็อคแขนล็อคคอมผมแล้วลากไปครับ คือทุลักทุเลมาก คนมองกันตรึมเลย ผมก็ดิ้นสิครับ พวกมันลากผมมาหลังตึกคนไม่มีเลย แล้วก็พลักผมให้นั่งลง....
ผม : พวกมึงทำเหี้ยอะไรเนี่ยกูเจ็บนะเนี่ย(ลูบต้นคอ)
ปอ : มึงพูดมาได้ละว่าเป็นอะไร!(มองผมอย่างกับจะกินหัว)
$ U+ z8 {2 l/ Y# R/ fมิน : ขอตรงๆความจริง ห้ามเฉไฉ(ไอนี่ชี้หน้าเลยนะ)
วิว : พูดดินทมีไรก็พูด มึงจะเก็บไว้คนเดียวทำไมวะ(ไอนี่หน้าเป็นตูด)
: Q: I0 |& g  W7 H3 [* J, Jนัท : มีเพื่อนไว้ทำไม มึงมีปัญหาไม่ให้เพื่อนช่วยอะ(อันนี่ซึ้งละ)
. _$ e8 `% M: o0 O' s& Eผมก็ได้แต่นั่งก้มหน้า จะให้บอกยังไงให้บอกว่าโดนพ่อไอสิงโตขู่หรอ ใครจะเชื่อผมเนี่ย บ้าที่สุด!....
พวกมัน : นท! (พร้อมเพรียงกันเลยครับ)
ผม : กูไม่อยากพูดวะ (หันหน้าหนี)
% s1 J1 G6 A9 S* `, L* j+ U& W4 Cใจจริงก็กลัวขำขู่ ใจนึงก็กลัวเพื่อนไม่เชื่อ ใจนึงก็ไม่อยากพูดจาทำร้ายผู้ใหญ่ ก็เข้าใจว่าไม่อยากให้ลูกตัวเองคบเพื่อนไม่ดีแต่ผมไม่ใช่ไง....
: Q" a9 V/ b# N0 yปอ : พวกกูเพื่อนมึงป่ะ(จ้องมาที่ผมทั้ง4เลยครับ เจอไม้นี้จะให้ผมทำไงเนี่ย)
! d9 Q, J  t6 h- O: D5 Y; B: Qผม : เรื่องมันเป็นงี้...(ผมก็เริ่มเล่าไปครับ หน้าพวกมันแบบอึ้งซีดสั่นกันหมด พอเล่าจบพวกมันกลืนน้ำลายแทบไม่ลง) อันนี้กูไม่ได้พูดเพื่อให้พ่อมันดูไม่ดีในสายตาพวกมึงนะเว้ย นี่มันเรื่องจริงอะ อีกอย่างที่ไม่พูดกูก็กลัวพวกมึงไม่เชื่อด้วย แล้วเค้าก็ขู่กูไว้มึงจะให้กูทำไงวะ มึงอย่าไปบอกใครนะเว้ย(ทำหน้าเครียด หนักใจมากบอกตรง)
มิน : นทมึงเจ็บป่าววะ(มันจับแขนผมไปลูบ)
นัท : ไม่เป็นไรนะมึง มีพวกกูมึงไม่ต้องกลัวหรอก(เดินมาตบไหหล่ผม)
: v% o$ w% O2 e! ~- \5 Y1 vวิว : นั่นดิ แค่บอกกูก็ยืนข้างมึงนะเว้ย อย่าเก็บไว้คนเดียวดิ(ยีหัวผม)
ปอ : นั่นดิ แค่นี้เอง (ยิ้มแล้วจับมือผม)
ผม : พวกมึงก็ทำตัวปกติไปเถอะ คบกับสิงโตเหมือนเดิมนั่นแหละ กูไม่อยากทำให้เป็นปัญหาแค่นั้นแหละ(ยิ้ม)
4 M9 ]0 n* i- P, r7 Sมิน : พวกกูเข้าใจแล้วมึง (ลูบคอผม เพื่อ?)
วิว : มึงคงหนักใจมากใช่มั้ยวะ(ทำหน้าสงสารผม)
ผม : พวกมึงพอเลย กูเล่าให้ฟังก็หนักใจอยู่นะเว้ย อย่าเอาไปพูดที่ไหนละ (ยิ้ม)
( |2 o+ g2 T: v- N, Q$ Pมิน : ไม่ทันแล้ววะ (ยิ้มแห้งๆ แล้วชูโทรศัพท์ขึ้นมา 20นาทีสนทนากับไอสิงโต)
ผม : ไอเหี้ยมิน! (คว้าโทรศัพท์มันมากดวาง)
ปอ : คือมันเครียดนะมึง มันก็เพื่อนพวกเรามึงอย่าเพิ่งโกรธนะ พวกกูไม่อยากให้เพื่อนทะเลาะกันอะ(ลูบหลังผม)
3 a& V, w/ U0 ?# }) {1 a0 D/ A1 Uผม : กูไม่ได้โกรธเหี้ยไรหรอก แล้วถ้ามันไปมีปัญหากับพ่อมันละ กูไม่อยากทำให้มันทะเลาะกับพ่อมันนะเว้ย! (พูดอย่าจริงจัง)
วิว : มึงอย่าเป็นคนดีเลยไอนท (พลักหัวผม ผมมองตาขวางอะ)
7 M# l: V+ L, k6 {" t  l6 e8 cนัท : เออ มึงโดนขนาดนี้ยังจะมาทำตัวเป็นนางเอกอีกนะสัส(พูดแบบหน้าตาย)
) p2 }: m( v5 s; Q+ l$ _ผม : พวกมึงมันเลว(ผมฟุบลงโต้ะเลยครับ ผมได้ยินเสียงคนเดินมาเพิ่มแต่ไม่สนใจครับ)
สิงโต : นท (ผมเด้งตัวขึ้นมาครับ มันมานั่งข้างๆผม)
1 D" ~: [$ T6 [2 r0 C5 _ผม : อืม (แล้วก็หันหน้าไปทางอื่น)
สิงโต : ทำไมไม่บอกกูละวะ (จะจับแขนผม ผมถอยห่างมัน)
/ h" v: Z, Y- B# k' h$ vผม : ไม่เป็นไรๆแค่นี้เอง หนักกว่านี้ยังเจอมาแล้วเลย (พูดแบบไม่ใส่ใจอะไร)
& R* y7 U: U$ ]8 Zสิงโต : กูจะไปคุยกับพ่อ!(แล้วก็ลุกขึ้นครับ )
ผม : อย่านะเว้ยอะสิงโต!(จับแขนมันไว้)
สิงโต : เพื่อไรวะ พ่อกูทำเกินไปนะเว้ยมึงเพื่อนกูนะ(หน้าจริงจังมาก)
0 T) p/ S4 m, N2 F: D( A) c8 W' t& {ผม : ไม่ว่ามึงจะพูดยังไงกูขอร้องละนะ อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลยวะ กูไม่อยากให้มึงทะเลาะกับพ่อมึงนะ(พูดอย่างใจเย็น)
สิงโต : แล้วมึงก็เลิกคบกูอย่างนี้หรอ(หน้ามันเศร้ามากอะ)
ผม : มึงจะแคร์ทำไมวะ เพื่อนมึงเยอะแยะออก(หันหน้าหนีมัน)
ปอ : ใจเย็นนท(ลูบหลังผม พวกไอโค้กก็จับไหล่ไอสิงโตประมานว่าใจเย็น)
ผม : ตามนั้นแหละมึง กูผิดเองแหละ ทำตัวไม่มีมารยาทจนพ่อมึงเกลียดอะ มันก็ถูกต้องแล้วละ(ยิ้มแห้งๆ)
1 A- F+ I0 F+ a. N* l& x7 M: @$ ^สิงโต : นท (คือหน้ามันแบบผมมองไม่ได้อะ ต้องหันหน้าหนีอะ)
8 o9 `% d* q% k+ _6 hผม : ก็ตามนั้นอะมึง กูไม่เป็นไรและมึงก็จะไม่เป็นไร(เดินไปตบไหล่มัน)
3 G) R* W  x3 U& ^โค้ก : แต่กูแปลกใจนะเว้ย ถ้าพ่อมันพูดแบบนั้นแสดงว่าพ่อมันก็ต้องเกลียดพวกกูด้วยดิ(ทำหน้าสงสัย)
0 ~- n$ I) s* f' {, ?- |' K) T. Gมิน : นั่นดิคงไม่ได้แค่เรื่องที่มึงไปแอบฟังเค้าคุยหรอก(พูดแบบทำหน้าคิด)
ผม : เอาน่า ไม่ว่าจะยังไงมันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ อย่าคิดให้ปวดหัวเลยมึง(ยิ้ม ผมก็คิดหลายๆอย่างเหมือนกัน แต่มันจะได้อะไรอะ ก็ในเมื่อเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้นี่เนอะ)
4 X- \0 D3 G0 _! [5 T& x1 P5 mสิงโต : ไม่เห็นต้องสนใจพ่อกูเลยมึงเราเป็นเพื่อนกันนะเว้ย(น้ำตาคลอ ผมละหดหู่ใจจริง)
ผมไม่พูดไรยิ้มแล้วก็หันไปมองทางอื่น...
4 _2 ~1 |. H+ e, |2 s" h. l8 H1 Pปอ : นทมึงจะทำงี้จริงๆหรอวะ(บีบไหล่ผม)
ผม : ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้พวกมึงนี่นะ อยู่เฉยๆแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปนั้นแหละ กูจะไปหาพี่อ๊อฟนะมึง(ฝืนยิ้ม) ไปนะ(บอกกับพวกปอ) ลาก่อน(พูดตอนเดินผ่านไอสิงโตไปครับ)
& k( M/ A$ p- q- q% ^
) T4 M8 F6 F/ {% A. ]. P  J
6 o8 ^7 j% Z' ?' S/ G

John1973

ขอบคุณครับ

jumboa

ขอบคุณ​ครับ.

Julio

เข้าใจความรู้สึกทั้งนททั้งสิงโตเลย ร้องไห้หนักมากกกก  ฮือๆๆๆ

ton_gori

ว่าแต่พ่อนทนี่ก็รู้จักคนเยอะมากเลยนะเนี่ย สงสัยคงไปเคลียกันแล้วแหงๆ