หนุ่มรถซุง

mon-mon

     ผมเดินทางเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ และได้ทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งแถวคลองสาน ผมมาอยู่กรุงเทพฯ 1 ปี พอโบนัสออก ผมก็กลับไปเยี่ยมบ้าน พออยู่บ้านได้ 1 อาทิตย์ ผมก็เดินทางกลับโดยซื้อตั๋วรถไฟที่เชียงใหม่และจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯ พอรถแล่นมาถึงลำปาง นายตรวจก็เข้ามาตรวจตั๋ว ครั้นพอผมจะหยิบให้ดูก็ปรากฏว่ากระเป๋าสตางค์ที่ใส่ตั๋วไว้และเงินจำนวนหนึ่งที่มีอยู่ในกระเป๋าได้หายไป แต่นายตรวจไม่ยอมฟัง ให้ผมลงจากรถทันที
     ผมลงรถที่ลำปาง และคิดอยู่ว่าทำอย่างไรถึงจะกลับกรุงเทพฯ ได้ ผมนึกไปมาก็คิดได้ว่าคงต้องอาศัยโบกรถเสียแล้ว เมื่อคิดได้นั้น ผมจึงเดินออกไปที่ถนนใหญ่ และพยายามโบกรถอยู่หลายคัน ก็ไม่มีใครจอดรับ ผมจึงหันไปโบกรถบรรทุกที่บรรทุกซุงท่อนใหญ่ ๆ หลายคัน
     แต่แล้วเหมือนจะเป็นโชคช่วยรถบรรทุกซุกคันหนึ่งก็จอด ผมดีใจมาก รีบวิ่งเข้าไปหาและถามคนขับว่า "พี่ไปกรุงเทพฯ หรือเปล่าครับ" ชายคนขับรถก็ตอบว่า "ไป" ผมไม่รอช้ารีบพูดต่อว่า "ผมขอโดยสารไปด้วยคนนะครับ ผมถูกล้วงกระเป๋าไม่มีเงินค่ารถเลย นะครับ" ชายคนเดิมหันหลังไปคุยกับคนที่อยู่เก๋งท้าย อยู่สองสามคำก็ตอบว่า "เอา เอาก็เอา ขึ้นมาซิ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันนะ"
     ผมดีใจมาก ไม่ได้คิดอะไร คิดแต่ว่าขอให้ถึงกรุงเทพฯ ก็แล้วกัน เรื่องอื่นค่อยพูดกันอีกที พอผมเข้าไปนั่งในรถ ชายคนนั้นก็ถามผมว่า "ชื่ออะไรล่ะ เรานะ" ผมก็บอกว่าชื่อ "เล็ก" เขาบอกว่าเขาชื่อ "หนาน" บ้านอยู่ที่เชียงใหม่เหมือนกัน ส่วนคนที่อยู่ด้านหลังชื่อ "พรม"
     และพี่หนานก็ถามถึงสาเหตุ ผมก็เล่าให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ พี่หนานก็ไม่ว่าอะไร รถบรรทุกที่ผมนั่งมาก็วิ่งไปเรื่อย ๆ จนเกือบ 4 ทุ่ม ผมก็มีอาการง่วงขึ้นมา พี่หนานบอกให้ผมเข้าไปนอนในเก๋งด้านหลังคนขับ ผมก็พับเบาะเข้าไปนอน ยังไม่ทันจะหลัยดี พี่หนานก็บอกให้พี่พรมมาเปลี่ยนขับ พี่พรมก็ออกไปขับแทนพี่หนาน
     พี่หนานเข้ามาที่ผมนอนอยู่ และถามผมว่า พี่มาขอข้อแลกเปลี่ยนกัน ผมตกใจมากไม่คิดว่าพี่หนานจะพูดจริง ๆ คิดว่าคงพูดเล่นมากกว่า ผมก็ถามพี่หนานว่า "ผมไม่มีอะไรเลยนะครับ กระเป๋าก็ถูกล้วงไปหมดแล้ว ไม่มีอะไรให้หรอก" พี่หนานก็บอกว่า "มีซิจะให้ได้หรือเปล่า" ผมก็เลยตอบว่า "ถ้าพี่หนานจะเอาอะไร ผมให้ได้หมดแหละ ในเนี้ยมีแต่เสื้อผ้าเท่านั้น" พี่หนานบอกว่า "เสื้อผ้าเอาไปทำไม" พอพี่หนานพูดจบก็ล้มตัวนอนใกล้ผมและพูดว่า
     "เอ้าไอ้น้องนวดให้พี่หน่อย เมื่อยฉิบ" ผมโล่งอกถอนหายใจและนวดให้พี่หนาน พี่หนานบอกให้ผมนวดขึ้นมาที่หน้าขา พอผมนวดได้สักครู่พี่หนานก็เอามือมาจับมือผมและเอามาวางที่เป้ากางเกงและบอกว่า "นวดตรงนี้ให้หน่อย" ผมก็ทำตามโดยการใช้มือบีบ ๆ ไปที่ตรงนั้น แค่ไม่ถึงอึดใจเป้ากางเกงที่ผมนวดอยู่มันก็เริ่มขยายตัวออกอย่างช้า ๆ จนเป็นลำยาว พี่หนานปลดเข็มขัดและรูดซิบออกและดึงกางเกงในสีมอ ๆ ออก
     คุณพระช่วย ท่อนซุงของพี่หนานดำสนิททั้งใหญ่ทั้งยาว พี่หนานให้ผมเอามือชักท่อนซุงให้ ผมทำไปได้สักพักพี่หนานก็บอกว่า "ไม่ทันใจเลย เอานอนลง" พอพี่หนานพูดจบก็ดันตัวผมนอนลงและก็บอกให้ผมถอดกางเกงออก
     ผมพยายามถ่วงเวลา แต่ก็ไม่เป็นผล พี่หนานจับผมถอดกางเกงออกและดันให้ผมนอนคว่ำหน้าลง แล้วพี่หนานก็ขึ้นทับที่ตัวผมพยายามที่จะเอาท่อนซุงที่แข็งโด่ยัดเข้าไปที่ก้นของผม แต่ท่อนซุงอันนั้นมันก็ไม่เข้า พี่หนานจึงใช้น้ำลายทาที่ท่อนซุงและจับมันยัดเข้าไปใหม่
     เพียงแค่ออกแรงกดเท่านั้น ท่อนซุงที่ทั้งยาวทั้งใหญ่ก็เข้าไปจนมิดท่อนซุง ในตอนนั้นผมเริ่มมีอารมณ์ร่วมด้วย แล้วท่อนซุงมันจึงเข้าไปได้สะดวก พี่หนานกระแทกท่อนซุงของแกอย่างหนักหน่วงจนร่างผมที่นอนอยู่ใต้สั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกของแก พี่หนานจับเอวผมให้ขึ้นมาในท่าคุกเข่าและโหมกระหน่ำอย่างสุดฤทธิ์ ปากก็ร้อง "โอย...โอย..ซี้ด..โอย.."
     และรถก็เบรกเอี๊ยด ทำให้ร่างของผมกับพี่หนานเซถลา เสียงพี่พรมร้องบอกกับพี่หนานว่า "พี่ ข้างหน้ามีด่าน" พี่หนานรีบกดตัวผมให้นอนราบลง และแกก็นอนแนบร่างของผมไม่ยอมเอาท่อนซุงที่ทิ่มผมออก แต่แกเอาผ้าห่มมาคลุมตัวของแกไว้และทำเป็นหลับ
     สักครู่รถก็จอดสนิท พี่หนานเอามือมาปิดปากผมและกระซิบว่าอย่าร้องนะ ผมก็บอกว่า ไม่ร้องหรอกครับ และก็มีแสงไฟฉายจากข้างนอกฉายเข้ามาข้างในรถ แล้วก็มีเสียงคนบอกว่าไปได้ พอรถวิ่งมายังไม่ถึง 5 นาที พี่หนานก็ดึงเอาผ้าห่มออกและพูดว่า "เกือบแล้วไหมล่ะกู" แกจับผมให้ขึ้นมาในท่าเดิมอีกครั้งหนึ่ง เมื่อผมอยู่ท่าเดิมแล้ว แกก็กระแทกท่อนซุงของแกต่อ คราวนี้ยิ่งแรงกว่าเก่า
     แค่พักเดียวร่างของพี่หนานก็กระตุกและร้อง โอย...โอย...โอย..อีก และร่างของแกก็ฟุบลงที่หลังของผม แกบอกกับผมว่า "นอนเฉย ๆ นะ รอไอ้พรมอีกคน" และแกก็ถอนท่อนซุงของแกออกจากตัวผม เอาผ้าเช็ดท่อนซุงที่คล้ำจนสะอาดและก็ข้ามไปข้างหน้ารถ
     อึดใจต่อมาพี่พรมก็เข้ามาที่ผมนอนอยู่ แกถอดกางเกงของแกออกและลงทับด้านหลังผมพร้อมกับเอาท่อนซุงที่ทั้งใหญ่และยาวกว่าอันแรกสอดเข้าไป มันช่างง่ายเหลือเกิน เพราะน้ำที่พี่หนานปล่อยเอาไว้ในรูนั้นทำให้ลื่น พี่พรมเริ่มกระแทกเสียงดัง "เจ๊าะแจ๊ะ" ให้อารมณ์เป็นที่สุด สักพักแกก็ถอดท่อนซุงออกและให้ผมนอนหงาย แกจับขาทั้งสองข้างผมให้สูงขึ้นและแกก็เอาท่อนซุงเข้าไปใหม่ คราวนี้แกกระแทกจนนับไม่ทัน ผมก็จับของผมรูดตาม ในเวลาต่อมาพี่พรมก็ถึงจุดหมาย พอพี่พรมถึงจุดหมายแล้ว คราวนี้เป็นเวลาของผมบ้าง ผมใช้มือชักอย่างรุนแรงจนน้ำพุ่งออกมา แต่ผมเอามือบังไว้ไม่ให้กระเด็นออกไปและก็เอาผ้ามาเช็ด
     จากนั้นผมก็ใส่เสื้อผ้า สักครู่ใหญ่ ๆ รถก็วิ่งมาถึงปั๊มน้ำมัน ผมรีบเข้าห้องน้ำทันที พอเบ่งเท่านั้น น้ำสีขาวขุ่นก็ไหลออกมาอย่างมากมาย ผมนั่งอยู่ในห้องน้ำนานพอสมควรกว่าจะออก และนั่งกินข้าวกับพี่หนานและพี่พรมต่อ และขึ้นรถ ความเมื่อยล้าและความเพลียทำให้ผมหลับอย่างไม่รู้เรื่องจนกระทั่งเช้าก็ตื่น พอดีรถก็มาถึงรังสิต ผมจึงลงเพราะพี่หนานบอกว่ารถจะจอดแค่รังสิต
     จากนั้นผมจึงนั่งรถต่อเข้ากรุงเทพฯ โดยพี่หนานให้เงินค่ารถผม 50 บาท จนกระทั่งผมมาถึงที่ทำงานในสภาพอิดโรย นี่ถ้าไม่ได้พี่หนานกับพี่พรม ผมคงไม่ได้มากรุงเทพฯ อีก ต้องขอขอบคุณพี่ทั้งสองด้วย ที่ให้ผมโดยสารมาและยังให้ความสุขกับผมด้วย

istheresomeone

ดีจังเลยอยากเจอ

senee78

ขอบคุณครับ

bua2521

ขอบคุณคับ

timeras

เสียวมากขอบคุนมากคับ

salapal

ขอบคุณครับ

thaikikung

ขอบคุณครับ

koppy

ขอบคุณครับ

kridty75

ขอบคุณครับ

Kawin1991

ขอบคุณ

nun221033

ขอบคุณมากๆ  นะครับ

iHNONG

ขอบคุณค่าาาา

yO_s

ได้ซุงมาสองดุ้น สบายรูไปเลย

takeshi

ขอบคุณ​ครับ​

Keyin

ลุ้นมากๆ

audiwoods

ต้องลองโบกรถบ้างแล้ว

pisannn

สุขจริงๆด้วยนะเนี่ย

peterlovepep

ขอบคุณครับ

lieber_dich

ขอบคุณครับ

kingkarn007

ขอบคุนมากๆคัข