คุณลุงผู้ใจดี โดย auy504 (Copy) ตอนที่7

redboy

ผมพูดพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักให้พุ่งทะลักทลาย ออกมาเต็มมือของลุงผลที่ยังกำแท่งทวนของผมรูดเข้ารูดออกอยู่ ในจังหวะที่ผมกำลังถึงจุดสุดยอดนั้น ถ้ำผมคงจะตอดรัดท่อนเนื้อของลุงอย่างมาก ลุงผลดันแท่งทวนของลุงเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง ก็ครางเสียงดังมาก “อาว์. โอ้ว.. ลุงก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” ทันทีที่ลุงผลพูดจบ ผมรู้สึกได้ถึงความอุ่นของน้ำรักของลุงที่มันพุ่งเข้ามาในตัวผมอย่างมากมาย ลุงหอบด้วยความเหนื่อยแล้วก็โน้มตัวลงมาจูบปากผมอีกครั้งหนึ่ง เป็นการส่งท้าย
ก่อนที่เราทั้งคู่จะนอนแผ่หลา ด้วยร่างกายเปลือยเปล่า อาบแสงจันทร์เพื่อพักเหนื่อย ถึงผมจะยังนอนหอบ หายใจระรวยริน ด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่ในใจก็รู้สึกเต็มอิ่มกับสิ่งที่เพิ่งผ่านพ้นไป มันเป็นความสุขใจอย่างบอกไม่ถูก ที่ได้มีอะไรกับคนที่เรารัก ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ผมถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในขณะที่นอนอมยิ้ม มองท้องฟ้า ชมแสงจันทร์และดวงดาว “ขอบคุณนะครับลุง สำหรับคำตอบ มันเป็นการตอบคำถามที่ทำให้ผมประทับใจไปนานแสนนาน” ผมขอบคุณลุงผลพร้อมพูดหยอก “ลุงก็ขอบใจหลานพงษ์เหมือนกันนะ ลุงมีความสุขมากเลย ไม่ได้สุขแบบนี้มานานมากแล้ว” ลุงผลพูดพร้อมเอื้อมมือมาโอบผมให้นอนซบอกของลุง การได้นอนพักเหนื่อยในก้อมกอดของลุงผล หลังจากกิจกรรมรักอันเร่าร้อน มันทำให้ผมอบอุ่นใจเหลือเกิน เป็นความสุขที่ไม่สามารถหาอะไรมาเปรียบเทียบได้ สักพักหนึ่งลุงผลก็ประคองผมให้ยืนขึ้นเพื่อไปล้างตัวในห้องน้ำ ผมรู้สึกเจ็บแป๊บที่ข้างหลัง ทันทีที่ผมลุกขึ้นยืน
“โอ๊ย” ผมร้องออกมา พร้อมเอามือไปคลำที่ก้นก็มีเลือดซึมติดมือออกมานิดๆ “ลุงครับมีเลือดออกด้วย” ผมพูดบอกลุงด้วยความกังวล “ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวลุงดูแลให้” ลุงผลพูดปลอบ แล้วพาผมไปที่ห้องน้ำ ลุงผลเปิดน้ำอุ่น แล้วค่อยๆฉีดล้างตัวผมและประตูหลังอย่างทะนุถนอม ก่อนที่จะฟอกสบู่ทำความสะอาดผมและตัวของลุงเอง เมื่อชำระล้างร่างกายเสร็จ ลุงผลก็เอายามาทาบริเวณก้นของผมที่เลือดออก พร้อมกับเอายาสมุนไพรให้ผมกินสองเม็ด “กินยาซะนะหลาน แล้วตื่นเช้ามาจะได้ไม่ระบม”ลุงผลแนะนำพร้อมเอามือมาลูบหัว ผมทานยาอย่างว่าง่าย แล้วก็เข้านอนพร้อมลุงผลด้วยความอ่อนเพลียเราทั้งคู่หลับสนิทด้วยเวลาที่ไม่นานนัก ในอ้อมกอดของกันและกัน เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นนอนจากแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาแยงตา และเสียงนกร้องที่ดังเจื้อยแจ้วอยู่ข้างนอกหน้าต่าง “อืม ช่างเป็นการนอนหลับที่เต็มอิ่มจริงๆ” ผมนึกในใจ คงเป็นเพราะความเพลียจากบทรักอันร้อนแรงเมื่อคืนที่ทำให้ผมหลับสนิทเป็นตาย โดยไม่ตื่นขึ้นมากลางดึก เหมือนกับตอนที่ผมยังใช้ชีวิตอยู่ในเมือง ที่ต้องตื่นขึ้นมาจากความกังวลเรื่องงาน และปัญหาชีวิตต่างๆที่รุมเร้าเข้ามา “นานมากแล้วจริงๆ ที่ผมไม่ได้นอนหลับสนิทแบบนี้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ” แท่งทวนของผม ก็กลับมาแสดงความขยันขันแข็งในช่วงเช้าเหมือนเช่นเดิม “เมื่อไม่มีความทุกข์และภาระใดๆให้ต้องแบกรับ ร่างกายก็กลับมาทำหน้าที่ตามปกติได้อย่างดี” การใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านสวนเพียงสองสามวัน กลับทำให้ผมรู้สึกหนุ่มขึ้นอีกหลายปี แรงกายแรงใจที่เคยหล่นหายไปตามเส้นทางเดินของชีวิต บัดนี้มันได้ถูกเติมเต็ม ให้พร้อมที่จะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างมุ่งมั่นและมีความสุข ผมหันไปมองข้างๆกาย ลุงผลก็ยังนอนหลับอยู่ข้างๆผมนี่เอง ลุงผลคงกำลังนอนหลับฝันดี ถึงได้ทำหน้าอมยิ้มอย่างมีความสุขแบบนั้น รอยยิ้มของลุง ดูอย่างไรก็ยังอบอุ่นหัวใจเหมือนเดิม ไม่ว่าลุงจะหลับหรือตื่น จริงๆแล้ว ผมว่ามันเป็นความสุขเล็กๆด้วยซ้ำไป ที่ได้นอนมองคนที่เรารัก นอนหลับอยู่ข้างๆกายอย่างมีความสุข ผมเอื้อมตัวออกไปหอมแก้มลุงเบาๆ ซึ่งลุงก็ยังไม่รู้สึกตัวแต่อย่างใด ทันใดนั้น ผมก็เหลือบไปเห็นท่อนเนื้อของลุง ที่ตั้งตระง่านแข็งขันตั้งแต่เช้าเช่นกัน “ลุงผลของผมนี่แข็งแรงจริงๆ แม้ว่าเมื่อคืนผมจะทำให้ลุงสุขสมถึงสองครั้งติดๆกัน” “ร่างกายของลุงก็ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนเพลียแม้แต่น้อย” ผมนึกสนุกจึงเอื้อมมือไปลูบคลำแท่งทวนของลุงเล่น และคงจะเล่นสนุกมือมากไปหน่อย จนทำให้ลุงผลตื่นขึ้นมา “มือซนตั้งแต่เช้าเชียวนะหลาน” ลุงผลพูดแหย่พร้อมรอยยิ้ม พร้อมเอามือมาขยี้หัวผมเล่น “ผมแค่อยากเช็คสุขภาพของลุงครับ” ผมแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ แต่มือก็ยังไม่หยุดลูบคลำ “อ้าว! สายแล้วนี่นา” ลุงผลพูดด้วยความตกใจ เมื่อเหลือไปเห็นนาฬิกา
“ลุงต้องรีบไปอาบน้ำทำงานแล้ว เดี๋ยวเย็นนี้จะมีคนมารับซื้อผักกับผลไม้” ลุงผลพูดจบก็รีบลุกไปเข้าห้องน้ำ “เสียดายจัง กะว่าจะสานต่อเรื่องราวจากเมื่อคืนซะหน่อย” ผมคิดในใจ “จริงๆแล้วยาสมุนไพรที่ลุงให้ผมกินเมื่อวานนี่ ก็ดีเหมือนกันนะ” “เพราะเช้านี้ผมไม่รู้สึกระบมหรือเจ็บปวดใดๆเลย”
“นี่ถ้าไม่ได้ยาของลุงผลช่วยไว้นี่ วันนี้ผมต้องนอนระบมไปทั้งวันแน่ๆ “ก็ขนาดของลุงใช่ธรรมดาซะเมื่อไหร่” เมื่อลุงผลอาบน้ำเสร็จ ผมก็รีบเข้าไปอาบน้ำบ้าง เพื่อเตรียมไปเป็นลูกมือ ช่วยลุงผลในสวนเช่นกัน หลังจากกินอาหารเช้าอันเอร็ดอร่อยด้วย ฝีมือของพ่อครัวเก่าอย่างลุงผล เราทั้งคู่ก็เริ่มเดินเข้าสวนเพื่อเก็บผักและผลไม้ เอาไว้ขายพ่อค้าที่จะขับรถเข้ามารับในตอนเย็น ในระหว่างที่เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆนั้น ผมก็เอ่ยความรู้สึกในใจขึ้นมา “ลุงครับ ผมได้คิดทบทวนเรื่องต่างๆแล้วนะครับ” “จริงอยู่ที่ การมีหน้าที่การงานที่ดี มีหน้ามีตาในสังคม มีภรรยาและลูกพร้อมหน้า มีครอบครัวที่อบอุ่น” “จะเป็นเป้าหมายชีวิตของใครหลายๆคน ที่พยายามไขว่คว้า เพื่อให้ตัวเองมีความสุข” “แต่สำหรับผมแล้ว การเดินทางในแต่ละวันของชีวิตเพื่อไปสู่เป้าหมาย ก็มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน” “ถึงแม้เส้นทางนี้มันจะเป็นเส้นทางที่ยากลำบาก ถึงแม้ว่าสังคมจะไม่ให้การยอมรับในความสัมพันธ์แบบนี้” “แต่มันแลกไม่ได้กับความสุขในแต่ละวัน ที่ผมได้ใช้ชีวิตเคียงคู่ไปกับลุง”

auto101

ขอบคุณครับ

rukcan001

ขอบคุณมากคับ

ddavp

ขอบคุณครับ

Darmmek

เยี่ยมยอดงะ

kabuki

ขอบคุณครับ

imf

ขอบคุนครับ

mooman

ขอบคุณครับ รอต่อครับ

boxmon99

ขอบคุณมากนะครับ

minone

ขอบคุณครับผม

tak_sam

ขอบคุณครับ

senee78

ขอบคุณครับ

satern69

ขอบคุณครับ

satern69

ขอบคุณครับ

hunwei

ขอบคุณครับ

tttmk

ขอบคุณมากครับ ติดตามครับ

penty

ขอบคุณมากนะครับ

Appman

ขอบคุณ

ttar

ขอบคุณมากๆครับ

ronram

ขอบคุณครับ