ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 447|ตอบกลับ: 11

เรื่องเสียวชายแดนใต้: ตอนที่ 3 เยี่ยมบ้านนักเรียน

[คัดลอกลิงก์]

พี่ว้ากตัวร้าย

กระทู้
11
ตอบกลับ
1
พลังน้ำใจ
485
Zenny
2152
ออนไลน์
268 ชั่วโมง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย aminmin เมื่อ 2026-11-1 23:43 , f! x; m/ _5 o; N# M. k
1 ]1 o( Q. t% t2 N; z6 y: R. ]4 D
เรื่องเสียวชายแดนใต้
ตอนที่ 3 เยี่ยมบ้านนักเรียน
"เป็นไงบ้างไอ้คิน มึงได้เย็ดอาจารย์มินยังว่ะ เด็ดป่าว ถ้าเด็ดกูจะได้ไปลองด้วย" ข้อความที่ถูกส่งมาจากนัสรุดดีน นักเรียนที่ปรึกษาอีกคนของเรา ข้อความที่เราเห็นแล้วทำให้รู้สึกวิตกกังวลทันที ความลับเรื่องความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างเรากับเด็กนักเรียนในห้อง มันเริ่มมีคนรู้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเรื่องนี้หลุดไปถึงหูครูคนอื่นหรือผู้ปกครอง ชีวิตการทำงานและอนาคตราชการของเราคงพังพินาศไม่เหลือชิ้นดีแน่นอน
"อาจารย์ใจลอยไปไหนครับ สรุปเรื่องเยี่ยมบ้านนี่ยังไงต่อครับอาจารย์ " เสียงของ อดิล หัวหน้าห้อง ม.5/4 ดังขึ้น ปลุกเราให้สะดุ้งหลุดออกจากความคิดในหัวทันที เราดึงสติตัวเองกลับมา รวบรวมน้ำเสียงพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเด็กนักเรียนชายทั้งห้องที่กำลังจ้องมาที่เราพร้อมกัน
เหตุผลที่เราใจลอยเพราะจังหวะที่เรากำลังพูดถึงรายละเอียดของการเยี่ยมบ้านในคาบโฮมรูมคาบแรกของเช้าวันจันทร์ สายตาของเราดันไปปะทะกับสายตาของนัสรุดดีนกับอาคินที่กำลังจ้องมาที่เราด้วยสายตากรุ้มกริ่มขี้เล่น นัสรุดดีนยิ้มมุมปากเบา ๆ ใน ขณะที่อาคินก็ส่งยิ้มจนเห็นเหล็กดัดฟันมาให้
ย้อนกลับไปที่เหตุการณ์เมื่อคืนวันเสาร์ หลังจากที่เราแอบอ่านข้อความจากนัสรุดดีนในมือถือของอาคินสำเร็จ เรารีบวางโทรศัพท์กลับไว้ที่ตำแหน่งเดิมทันที พยายามระงับอารมณ์ตื่นตระหนกและปรับลมหายใจให้เป็นปกติ
เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของอาคินเดินก้าวขึ้นบันไดกลับเข้ามาในห้องนอน ร่างสูงใหญ่ล่ำแทรกตัวกลับเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเราอย่างถือวิสาสะ มันขยับเข้ามาชิดจนอกอุ่น ๆ แนบชิดกับแผ่นหลังของเรา ก่อนจะกอดเอวเราไว้หลวม ๆ
"เรามากันต่ออีกรอบนะครับอาจารย์" อาคิน กระซิบเสียงพร่าก่อนที่มันจะขยับพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับเราทันที แล้วใช้ขาทั้งสองข้างแทรกกลางแยกขาของเราออกกว้างจนก้นของเราลอยเด่น อกหนาล่ำของมันทับลงมาจนเราแทบจมไปกับเตียงนอน รอยยิ้มเห็นเหล็กดัดฟันสะท้อนแสงไฟดูเจ้าเล่ห์และดิบเถื่อนสุด ๆ
สายตาและท่าทางของมันในตอนนี้เต็มไปด้วยความเงี่ยนและต้องการคุมเกมอย่างชัดเจน อาคินเอื้อมมือไปคว้าเจลหล่อลื่นที่วางอยู่ข้างเตียงขึ้นมา แล้วบีบเนื้อเจลใสเย็นฉ่ำลงบนฝ่ามือของตัวเองจนชุ่ม ก่อนจะลูบไล้ทาลงบนท่อนควยยาว 6 นิ้วของมันเองที่เพิ่งผ่านการใช้งานมาสด ๆ ร้อน ๆ ลำควยแข็งชูหัวสีชมพูฉ่ำวาวไปด้วยเจลหล่อลื่น
หลังจากนั้นอาคินใช้ฝ่ามือที่ชุ่มเจลลูบไล้ป้ายวนลงบนรูตูดของเรา ปลายนิ้วอุ่น ๆ นวดคลึงรูตูดเบา ๆ ท่ามกลางลมหายใจหอบกระเส่าของเราที่นอนใจสั่นระทึก ความกลัวเรื่องความลับแตกกับความรู้สึกเสียวซ่านในอกมันตีกันยุ่งเหยิงไปหมด
มันจับควยใหญ่มาจ่อตรงรูตูดที่กำลังขมิบรอ แล้วออกแรงดันสะโพกกดควยสด ๆ มุดเข้ามาในตัวเราทันทีรวดเดียวจนมิดลำ!
"อ๊า! อาคิน!" เราแหงนหน้าครางลั่นห้องนอนด้วยความจุกและความเสียว
"ซี้ดดดด! แน่นจังเลยครับอาจารย์..."
อาคินครางต่ำลากเสียงยาวอย่างสะใจ มันแหงนหน้าซี้ดปาก เสียงหายใจหอบกระเส่าของมันดังแข่งเสียงสายฝนที่ยังคงตกกระหน่ำอยู่ภายนอกบ้านพัก ควยยาว 6 นิ้วที่ไร้ถุงยางอนามัยกั้นกลางอัดแน่นอยู่ภายในรูหลังของเรา ควยสด ๆ ทำให้รูตูดของเราตอดลำควยของมันไว้แน่นโดยอัตโนมัติจนอาคินถึงกับต้องครางออกมาเบา ๆ
มันค้างสะโพกแช่ควยเอาไว้แน่นเกือบครึ่งนาทีเพื่อปล่อยให้รูของเราปรับตัว สองมือเลื่อนลงไปบีบขยำแก้มก้นของเราเต็มสองมือ
"ขมิบใหญ่เลยนะครับอาจารย์... สงสัยจะชอบโดนเย็ดสดมากกว่าใส่ถุงใช่ไหมครับ?" อาคินโน้มตัวลงมากระซิบชิดใบหู มันยิ้มเจ้าเล่ห์เห็นเหล็กดัดฟันก่อนที่มันจะเริ่มขยับสะโพกกระแทกควยเข้ามาเน้น ๆ!
ตับ!
"อื้อออ!... อาคิน... เสียว!" เราเชิดหน้าขึ้น ครางออกมาอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ความจุกสลับความเสียวแทงทะลุขึ้นมาถึงท้องน้อย  อาคินเริ่มเพิ่มจังหวะความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ มันเปลี่ยนมาจับขาทั้งสองข้างของเราพาดไว้บนไหล่หนาของมัน ร่างกายของเราถูกจับจนก้นลอยเด่นขึ้นมา เปิดทางให้ควยของมันซอยกระแทกเข้ามาได้ลึกยิ่งกว่าเดิม
"ซี้ดดดด...! เสียวควยจังเลยครับ!" เด็กหนุ่ม ม.5 ครางออกมาอย่างดิบเถื่อน มันซอยสะโพกกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง จังหวะการกระแทกถี่และดุดันจนเราได้แต่นอนบิดเกร็ง สองมือจิกผ้าห่มแน่นเพื่อระบายความเสียวที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ
ความเสียวจากควยของเด็กหนุ่มตรงหน้า ทำให้ความกังวลเรื่องข้อความของนัสรุดดีนปลิวหายไปจากสมองชั่วคราว เหลือไว้เพียงความร่านและอารมณ์ตัณหาที่กำลังถูกปลุกเร้าท่ามกลางเสียงฝนตกหนักในคืนวันเสาร์
"ซี้ดดดด... อาจารย์ครับ เปลี่ยนท่าหน่อย ผมอยากเย็ดอาจารย์ท่าหมาบ้าง"
อาคินกระซิบเสียงกระเส่าชิดซอกคอ ก่อนจะค่อย ๆ ถอนท่อนควย 6นิ้วที่อกจากรูตูดของเรา มันไม่ปล่อยให้เราได้พัก ร่างสูงใหญ่จัดการดันตัวเราให้อยู่ในท่าคุกเข่าคว่ำหน้าลงกับเตียง แล้วจับสะโพกของเรายกสูงขึ้นในท่าหมาทันที
ก้นงอนของเราลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม ม.5 อาคินใช้ฝ่ามือบีบหมับเข้าที่เอวทั้งสองข้างยึดร่างของเราไว้แน่น ก่อนจะจับควยอุ่นจัดมาจ่อถูไถตรงร่องตูด แล้วกดควยสด ๆ มุดกลับเข้ามาในรูตูดของเราอีกครั้งอย่างหนักหน่วงจนสุดโคน!
"อื้อออ!... อาคิน... ลึกจัง!" เราตัวไถลไปข้างหน้าตามแรงส่ง ก่อนที่มันจะเริ่มกระแทกเราอีกครั้ง
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! อาคินเริ่มออกแรงซอยกระแทกควยเข้าใส่รูตูดของเราอย่างต่อเนื่อง เราจิกมือลงกับหมอนแน่น เชิดหน้าสูดปากด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ปล่อยให้เด็กหนุ่ม ม.5 กระแทกควยใส่รูตูดในท่าหมาอย่างดุเดือดท่ามกลางความมืดและเสียงสายฝน!
จังหวะการกระแทกในท่าหมาเริ่มหนักหน่วงและถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ อาคินบีบเอวของเราไว้แน่นจนได้ยินเสียงดัง ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
"ซี้ดดดด! อาจารย์ครับ... ผมจะไม่ไหวแล้ว!" อาคินครางในลำคออย่าง มันเร่งจังหวะสะโพกซอยควยรัว ๆ อย่างบ้าคลั่ง มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาจับสะโพกของเราไว้แน่น ส่วนอีกข้างจิกเข้ากับผ้าห่มเพื่อส่งแรงกระแทกสุดท้าย
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
"อ๊าาา!... อาคิน... อื้อออ!" เราเชิดหน้าเกร็งรับแรงกระแทกครั้งสุดท้าย รูตูดตอดรัดลำควยสด ๆ ก่อนที่อาคินจะกดสะโพกอัดควยเข้าจนสุดโคนแล้วแช่ค้างไว้ ร่างกายของมันเกร็งกระตุกถี่ ๆ พร้อมกับปล่อยน้ำเงี่ยนอุ่นร้อนพุ่งกระฉูดออกมาเปื้อนหลังและก้นของเราจนแฉะไปหมด
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระเส่าของเราสองคนแข่งกับเสียงฝนตกหนักภายนอก อาคินทิ้งตัวลงมานอนข้างเราเราอย่างหมดแรง ก่อนที่เราจะเดินลงไปทำความสะอาดร่างกาย โดยตั้งใจว่าจะถามเจ้าอาคินตัวดีเรื่องข้อความที่นัสรุดดีนส่งมาหลังจากทำความสะอาดร่างกายเสร็จเรียบร้อย
แต่ทันทีที่ขึ้นไปอาคินก็หลับลึกไปแล้ว ด้วยความเหนื่อยเราจึงหลับลงไปข้าง ๆ มันก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเช้าก็พบว่า อาคินได้กลับออกไปแล้ว ยิ่งสร้างความกังวลเรื่องข้อความจากนัสรุดดีนให้กับเรามากขึ้น จนถึงขนาดเก็บมาคิดจนใจลอยในคาบโฮมรูม
"อาจารย์ครับ..." เสียงของอดิลหัวหน้าห้องเรียกเราดังอีกครั้ง ปลุกเราให้สะดุ้งหลุดความคิดเป็นรอบที่สอง
"อาจารย์ไหวไหมครับเนี่ย... เห็นใจลอยหลายรอบแล้ว เด็กนักเรียนทั้งห้องต่างพากันจ้องมองมาที่เราอีกครั้ง
"ไหวสิ... พอดีครูปวดหัวนิดหน่อย " เราโกหกออกไป ก่อนจะรวบรวมสติแล้วพูดเข้าประเด็นต่อ "เอาล่ะ สรุปเรื่องการเยี่ยมบ้านสัปดาห์นี้นะ ครูกับครูอัมรันจะเริ่มทยอยไปเยี่ยมบ้านของทุกคนให้เสร็จภายในสองสัปดาห์นี้ โดยนักเรียนที่เป็นเลขที่เลขคู่ครูจะเป็นคนเยี่ยมเอง ส่วนนักเรียนเลขที่เลขคี่ครูอัมรันจะเป็นคนไปเยี่ยม"
"เสียดายจังนะครับ... ที่ผมเลขที่เลขคี่ ผมอยากให้มามี้ไปเยี่ยมผมมากกว่า ไม่ค่อยอยากให้ปะป๊าไปเลย"
เสียงแซวของอาคินที่พึ่งเย็ดเราในคืนวันเสาร์ที่ผ่านมาดังขึ้นจากหลังห้อง มันตั้งใจลากเสียงยาวอย่างกวนประสาท คำว่ามามี้ที่มันหมายถึงเรา และปะป๊าที่มันหมายถึงครูอัมรัน ครูผู้ชายที่เป็นครูปรึกษาอีกคน ทำเอาเพื่อนนักเรียนชายทั้งห้องพากันหัวเราะ ยกเว้นเฟาซานที่ทำสีหน้าไม่พอใจที่เห็นอาคินแซวจับคู่เรากับครูผู้ชายอีกคน
"เล่นไม่เข้าเรื่องนะอาคิน ครูอัมรันก็ครูที่ปรึกษาแกเหมือนกันนั่นแหละ" เราพยายามปรับน้ำเสียงให้เข้มและเป็นทางการที่สุดเพื่อตัดบท ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้แซวอะไรไปมากกว่านี้ ก่อนจะถามคำถามพวกมันเพื่อเปลี่ยนเรื่อง
"บ้านของนักเรียนเลขที่คู่คนไหนอยู่ใกล้โรงเรียนที่สุดบ้างครับ? ครูตั้งใจว่าจะเริ่มไปเยี่ยมบ้านหลังแรกในวันพรุ่งนี้หลังเลิกเรียนเลย" เราถามขึ้นเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
อดิล หัวหน้าห้อง เงยหน้าตอบ "มีบ้านของผม บ้านของมูอี แล้วก็บ้านของนัสรุดดีนครับอาจารย์ สามบ้านนี้อยู่ในระแวกใกล้ ๆ โรงเรียนหมดเลย"
แค่ได้ยินชื่อ "นัสรุดดีน" แล้วนึกถึงข้อความที่มันส่งหาอาคิน หัวใจของเราก็กระตุกวูบ สายตาของเราหักห้ามใจไม่อยู่จนต้องหันไปมองหลังห้องทันที นัสรุดดีนกำลังนั่งกอดอก จ้องมองตรงมาที่เราด้วยรอยยิ้มมุมปากและสายตาเจ้าเล่ห์ที่แฝงความหมายบางอย่างอย่างเปิดเผย มันไม่ได้ยิ้มเล่น ๆ เหมือนอาคิน แต่มันคือสายตาของคนที่กำลังรอคอยอะไรสนุก ๆ ที่จะเกิดขึ้น
เรารีบเบือนสายตากลับมา รวบรวมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา "โอเค ครูก็จะไปเยี่ยมแค่แป๊บเดียว คุยกับผู้ปกครองนิดหน่อยเพื่อสอบถามเรื่องการเรียนแล้วก็ถ่ายรูปเก็บเป็นหลักฐานตามขั้นตอนเฉย ๆ ถ้างั้นอย่าลืมแจ้งผู้ปกครองเอาไว้ด้วยนะ เอาล่ะ เตรียมตัวเรียนวิชาต่อไปได้แล้ว"
วันนั้นดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเราเวียนกลับมาเจอกับพวกมันอีกครั้งในคาบภาษาอังกฤษ ทันทีที่เสียงสัญญาณหมดเวลาดังขึ้น ก่อนออกจากห้องเราก็กำชับเรื่องการเยี่ยมบ้านอีกรอบ นักเรียนชายค่อย ๆ แยกย้ายทยอยเดินออกจากห้องเรียนไปจนหมด เหลือเพียงเราที่กำลังอยู่กับการเก็บไอแพดและเอกสารลงกระเป๋า
"อาจารย์ครับ..." เสียงทุ้มของเฟาซานดังขึ้นกะทันหัน ทำให้เราต้องสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมอง มันอยู่ตรงหน้าโต๊ะ พร้อมกับยื่นกระปุกยาพาราเซตามอลสีขาวมาวางไว้ตรงหน้า
เรามองกระปุกยาพลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "เอามาให้ฉันทำไม ?"
"ก็เมื่อเช้าเห็นอาจารย์บอกว่าปวดหัว..." เฟาซานพูดพลางเสสายตามองไปทางอื่นเล็กน้อยเหมือนพยายามกลบเกลื่อนความเขิน "ผมเลยไปแอบขโมยมาจากห้องพยาบาลมาให้กินเนี่ย"
"หา? ขโมยทำไม!" เราร้องอุทานออกมาเบา ๆ รู้สึกทั้งขำทั้งเอ็นดู แต่ก็ต้องพยายามทำเสียงเข้มใส่ "ยาห้องพยาบาลเขามีไว้ให้เบิกดี ๆ ไปขโมยมาแบบนี้ได้ยังไง"
เฟาซานยิ้มมุมปากอย่างไม่แยแส ก่อนจะขยับก้าวเข้ามาชิดขอบโต๊ะครูจนได้ยินเสียงลมหายใจ มันโน้มตัวลงมาประสานสายตากับเราในระยะกระชั้นชิด นัยน์ตาของมันบ่งบอกว่ามันหลงและเป็นห่วงเราอย่างเปิดเผย
"ทำไมล่ะครับ... ผมเป็นห่วงแฟนผมไม่ได้รึไง?" มันกระซิบเสียงต่ำแผ่วเบาพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
ประโยคนั้นทำเอาหัวใจเราเต้นผิดจังหวะ ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เรารีบกวาดสายตามองไปที่ประตูห้องเรียนด้วยความหวาดระแวงว่าจะมีใครเดินผ่านมาเห็น
เฟาซานเห็นอาการเลิ่กลั่กของเรา มันก็ยิ่งยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงมาพูดกับเราด้วยน้ำเสียงกวนประสาท
"หรือถ้ากินยาแล้วยังไม่หาย... ให้ผมฉีดยาให้ก็ได้นะครับ รับรองว่าหายขาดแน่นอน... อาจารย์ก็รู้ว่าเข็มของผมใหญ่ขนาดไหน"
เฟาซานฉี่ยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับใช้สายตากรุ้มกริ่มมองเราเรา ก่อนที่มันจะยื่นมือมาแตะเบา ๆ ที่หลังมือเราบนโต๊ะครู ก่อนจะพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เราใจเต้นแรง
"แล้วเย็นพรุ่งนี้อาจารย์จะไปเยี่ยมบ้านคนเดียวหรอครับ? ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหม... ผมไม่อยากให้อาจารย์ไปคนเดียวเลย ถึงผมจะเลขที่คี่ไม่ได้อยู่ในคิวอาจารย์ แต่ผมไปเป็นเพื่อนได้นะ"
คำพูดและสายตาที่เป็นห่วงอย่างจริงจังของมันทำเอาเราถึงกับใจเต้นแรง เราพยายามถอนหายใจยาวดึงสติกลับมา ก่อนจะค่อย ๆ ดึงมือออกแล้วปฏิเสธเสียงแข็ง
"ไม่ต้องหรอกเฟาซาน... ฉันไปแป๊บเดียวก็เสร็จ ไปเรียนได้แล้ว นี่หาเรื่องคุยกับฉันเพราะจะโดดเรียนใช่มั้ย"
"ไปก็ได้ครับ ไม่ต้องมาไล่กันเลย คนอุตส่าห์เป็นห่วงแท้ ๆ..." เฟาซานทำหน้าเซ็งก่อนที่จะยักไหล่เบา ๆ เพราะขัดใจ มันบ่นแล้วค่อย ๆ เดินหน้ามุ่ยตรงไปยังประตูห้องเรียน จังหวะนั้นเราที่เห็นท่าทางงอนน่าเอ็นดูของมันก็ห้ามตัวเองไว้ไม่อยู่
"เฟาซาน..." มันชะงักเหลียวหลังกลับมามองด้วยสีหน้าบึ้งตึงทันทีที่ได้ยินเราเรียก แต่ทันทีที่เรายกมือขึ้นทำท่ามินิฮาร์ทส่งไปให้พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ใบหน้าคมเข้มของมันก็ยิ้มทันที มันยกมือขึ้นเกาต้นคอแก้เขิน ก่อนจะยอมเดินไปเรียนวิชาต่อไป เหลือไว้เพียงเราที่ยืนอมยิ้มลำพัง ก่อนจะรีบจัดแจงเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อไปสอนวิชาต่อไป
และแล้ววันแรกของการเยี่ยมบ้านก็มาถึง การเยี่ยมบ้านนักเรียนคือกระบวนการสำคัญที่ครูทุกคนต้องปฏิบัติ ตามนโยบายการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน เพื่อศึกษาสภาพความเป็นอยู่จริง ปัญหาครอบครัว ค้นหาปัจจัยเสี่ยง และสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างบ้านกับโรงเรียน แต่สำหรับเราในเย็นวันอังคารนี้ มันกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกกดดันและประหม่าอย่างบอกไม่ถูก เพราะเป็นการเยี่ยมบ้านครั้งแรกในชีวิตของการเป็นครู
เป้าหมายแรกของการเยี่ยมบ้านในเย็นนี้คือบ้านของอดิล หัวหน้าห้อง ม.5/4 การพูดคุยกับผู้ปกครองของอดิลผ่านพ้นไปได้ด้วยดี บรรยากาศเป็นกันเองและเรียบร้อยตามขั้นตอนทุกประการ เราใช้เวลาเข้าไปนั่งคุยกับผู้ปกครอง สอบถามพฤติกรรม สภาพความเป็นอยู่ ถ่ายรูปคู่กับนักเรียนและผู้ปกครองไว้เป็นหลักฐาน ก่อนจะเดินทางต่อไปยังบ้านของมูอีซึ่งอยู่ในชุมชนเดียวกัน เดินไปแค่นิดเดียวก็ถึง มูอีและครอบครัวต้อนรับเราอย่างอบอุ่น หลังจากพูดคุยและถ่ายรูปเสร็จเรียบร้อย มูอีก็อาสาเดินนำทางพาเราข้ามฝั่งไปส่งที่บ้านของนัสรุดดีน ซึ่งตั้งอยู่ในชุมชนเดียวกันไม่ไกลกันนัก
"ถึงแล้วครับอาจารย์ บ้านมันหลังนี้แหละ" มูอีชี้มือบอกพร้อมส่งยิ้มให้ ก่อนจะขอตัวเดินแยกกลับบ้านไป ทิ้งให้เรายืนอยู่หน้าบ้านไม้สองชั้นที่ดูเหมือนจะเป็นบ้านร้างไม่มีคนอยู่
เรายืนชะงักมองบ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่ข้างหน้า ตัวบ้านเก่าทรุดโทรมและเงียบสจนน่ากลัว ดูยังไงก็เหมือนบ้านร้างที่ไม่มีคนอยู่อาศัยมานาน เรารู้สึกกังวลทันที รู้วี้ให้เฟาซานมาเป็นเพื่อนตั้งแต่แรกก็ดี แต่เพราะความตั้งใจที่จะมาทำหน้าที่เยี่ยมบ้านให้เสร็จ เราเลยรวบรวมความกล้าค่อยๆ ก้าวขาขึ้นบันไดไม้
"นัสรุดดีน... นัสรุดดีนอยู่ไหม?" เราส่งเสียงเรียกออกไปเบาๆ ท่ามกลางความมืดและความเงียบภายในตัวบ้าน ไร้สัญญาณตอบรับจากเจ้าของบ้าน ยิ่งเดินลึกเข้าไปในห้องโถงกลางบ้าน หัวใจก็ยิ่งเต้นตึกตักด้วยความกลัว เรารู้สึกได้ถึงลมหายใจที่เริ่มติดขัด จึงตัดสินใจที่จะหมุนตัวกลับเพื่อเดินออกจากบ้านหลังนี้
หมับ จู่ๆ ฝ่ามือหนาอุ่นของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง ปิดเข้าที่ริมฝีปากของเราอย่างแรงจนเสียงร้องถูกกลืนหายไปในลำคอ!
"อื้อออ!" เราสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ร่างกายเกร็งตื่นตระหนก พยายามดิ้นรนและสะบัดตัวออก แต่หลังของเรากลับถูกดึงเข้าไปแนบชิดกับอกของคนที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง แขนอีกข้างของมันตวัดรัดรอบเอวของเราไว้แน่นจนแทบขยับไม่ได้
"ชู่ว์... เงียบๆ สิครับอาจารย์ เดี๋ยวก็อดสนุกกันพอดี" เสียงทุ้มต่ำหัวเราะหึๆ กระซิบชิดใบหูของเราอย่างกวนประสาท ก่อนที่ฝ่ามือที่ปิดปากอยู่จะค่อยๆ คลายออก แต่นิ้วโป้งของมันกลับลูบไล้ไปตามริมฝีปากล่างของเรา
เราเอี้ยวหน้ากลับไปมองด้วยความตกใจ แสงลางๆ ข้างนอกทำให้เราเห็นว่าคนข้างหลังนั้นคือ... นัสรุดดีน! เด็กนักเรียนของเราที่มีผมสีดำสั้น คิ้วหนาดกดำรับกับดวงตาคมเรียว นัยน์ตาจ้องมองมาด้วยสายตากรุ้มกริ่มท้าทาย จมูกเป็นสันชัดเจน ริมฝีปากหนา มีแก้มอิ่มเล็กๆ พอให้เห็นโครงหน้าชัดขึ้น พร้อมรอยหนวดเคราเขียวครึ้มบางๆ บริเวณคางและข้างแก้ม รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง อกแน่น สวมเสื้อแขนยาวสีดำคอกลมที่มีรอยเจาะติดกระดุมตรงคอ ยิ่งทำให้ดูตัวหนาแข็งแรง
"นัสรุดดีน! เล่นอะไรของเธอเนี่ย! ปล่อยครูเดี๋ยวนี้นะ!" เราพยายามปรับน้ำเสียงให้เข้ม ดึงตัวออกจากอ้อมกอด แต่นัสรุดดีนกลับยิ่งรัดแขนแน่นขึ้น แถมยังกดสะโพกของมันเข้ามาชิดกับก้นของเราจนรู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ บางอย่างที่ดันอยู่ตรงร่องตูดผ่านกางเกง
"เล่นอะไรเหรอครับ? มันยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตากรุ้มกริ่มจ้องมองใบหน้าของเราในความมืด "
" ปล่อยครูก่อน แล้วทำไมบ้านถึงมืดแบบนี้ พ่อแม่เธอไปไหน?" เราพยายามดึงสติถามกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกที่พุ่งสูงขึ้น
"ผมก็ไม่รู้ว่าบ้านใคร นี่ไม่ใช่บ้านผมหรอกครับ..." นัสรุดดีนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะกดน้ำเสียงทุ้มต่ำโน้มลงมากระซิบชิดซอกคอของเรา "บ้านผมอยู่อีกซอยนู่น แต่ผมอยากอยู่กับอาจารย์สองต่อสอง เห็นไอ้คินมันบอกว่าอาจารย์เด็ด ผมเลยอยากลองดูบ้าง"
"เธอพูดอะไรออกมาน่ะนัสรุดดีน!" เราตวาดออกมาเสียงดังด้วยความโมโหและความโกรธพุ่งสูงถึงขีดสุด พร้อมกับดิ้นสะบัดตัวหลุดออกจากอ้อมกอดของมันอย่างแรง นัสรุดดีนชะงักไปทันที ตัวแข็งทื่อและมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าคมเข้มดูตกใจจนรู้สึกผิดเมื่อเห็นเราสติแตกและโกรธจัดขนาดนี้
"พวกเธอเห็นฉันเป็นอะไร! เล่นอะไรกันอยู่ เห็นฉันเป็นของเล่นตลกๆ ของพวกเธอใช่ไหม!" ร่างกายเราสั่นสะท้านไปด้วยความโมโหและความอับอายที่ถูกลบหลู่ศักดิ์ศรีความเป็นครูอย่างร้ายแรง
นัสรุดดีนก้มหน้าลงเล็กน้อย สีหน้าดูเจื่อนลงไปอย่างเห็นได้ชัด มันถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะพูดเสียงแผ่วลง เหมือนรู้ว่าตัวเองทำเกินไป ก่อนที่จะเล่าความจริงออกมา
"ผมขอโทษครับอาจารย์... แต่ไอ้คินมันเล่าให้พวกผมฟังหมดแล้วจริงๆ" นัสรุดดีนเงยหน้าขึ้นมองเรา สายตาที่เคยกรุ้มกริ่มกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดผสมความสับสน "มันรู้ว่าอาจารย์แอบเย็ดกับไอ้เฟาซานที่ห้องน้ำชาย... พวกผมสามคนก็เลยตั้งวงพนันกันไว้ว่าใครได้เย็ดอาจารย์ก่อนจะได้เงินกองกลางไป"
ประโยคนั้นทำเอาหัวใจเรากระตุกวูบ หน้าชาเหมือนโดนตบกลางแยก ความลับของเรากับเฟาซานกลับกลายเป็นเรื่องเดิมพันในกลุ่มเด็กนักเรียน!
"แต่พอไอ้คินมันได้เย็ดอาจารย์ในคืนวันเสาร์ มันกลับมาบอกผมว่าอาจารย์เด็ดมาก... เด็ดจนมันบอกว่า ต่อให้ไม่มีเรื่องเงินพนัน ผมก็ต้องหาทางเย็ดอาจารย์ให้ได้สักครั้ง ผมเลยวางแผนให้อาจารย์มาที่นี่ เพราะอาจารย์บอกว่าจะมาเยี่ยมบ้านผม" นัสรุดดีนพูดพลางเสสายตามองไปทางอื่นด้วยความลังเล ก่อนจะหันกลับมาสบตาเราอีกครั้ง "ผมแค่อยากลองจริงๆ ครับอาจารย์..."
"แล้วถ้าฉันยอมให้เธอลอง... เรื่องนี้มันจะจบใช่ไหม? เราถามกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่พยายามสะกดข่มอารมณ์โกรธและความกลัวเอาไว้ สายตาจ้องมองนัสรุดดีนเพื่อเค้นเอาคำตอบและคาดหวังในสัญญา หัวใจเต้นตึกตักด้วยความสับสนและหวาดหวั่นถึงอนาคตราชการที่กำลังแขวนอยู่บนเส้นขนาน
นัสรุดดีนมองหน้าเรา สีหน้าดูสลดและรู้สึกผิดอย่างเห็นได้ชัด มันรีบยื่นมือมาจับแขนเราเบาๆ ราวกับจะยืนยันคำพูด
"ผมสัญญาครับอาจารย์..." นัสรุดดีนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง "ถ้าอาจารย์ยอมผมครั้งนี้ เรื่องทุกอย่างจะจบลงตรงนี้แน่นอนครับ ผมจะไม่พูดเรื่องนี้กับใครอีกเลย"
เรายืนเงียบไปครู่หนึ่ง สายตามองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่มีท่าทีสงบลงและความอยากลองแบบเด็กวัยรุ่น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
"ถอดกางเกงออกซะ..." เราสั่งเสียงเรียบแต่ห้วนจัด นัสรุดดีนชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเจื่อนๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมเข้มพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ค่อยๆ ถูกความเงี่ยนเข้าแทนที่ มันไม่รอช้า รีบเอื้อมมือลงไปรูดซิปกางเกงลงทันที
กางเกงและกางเกงในของนัสรุดดีนถูกถอดลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า ทำให้เห็นท่อนควยลำใหญ่ที่กะขนาดในความมืดแล้วน่าจะยาวประมาณ 6 นิ้วพอ ๆ กับของอาคินที่กำลังตั้งโด่งขยายใหญ่เต็มที่ชี้หน้ามาทางเรา โคนควยของมันแน่นตึง ลำควยมีลักษณะเป็นควยงัด โค้งงอนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หัวควยโตบวมเป่งสีชมพูเข้มมีน้ำเงี่ยนล้นเยิ้มออกมาตรงปลายควย ดูแข็งแรงดุดันสมส่วนกับรูปร่างสูงใหญ่และตัวหนาๆ ของมัน
เราค่อยๆ คุกเข่าลงต่อหน้านัสรุดดีน สายตามองตรงไปที่ควยยาว 6 นิ้วที่งัดขึ้นมาตรงหน้า เรายื่นมือทั้งสองข้างไปจับยึดโคนขาของมันไว้ ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากเอาส่วนหัวควยโตสีชมพูเข้มเข้าสู่ช่องปาก
เราใช้ลิ้นตวัดปัดเลียน้ำหล่อลื่นที่เปียกเยิ้มอยู่ตรงปลายหัวควยวนไปมา เพื่อช่วยเพิ่มความลื่น จากนั้นจึงเริ่มดันริมฝีปากครอบลำควยค่อยๆ เข้าไปทีละน้อย
เนื่องจากลักษณะควยของมันเป็นควยงัดที่โค้งขึ้น เราจึงต้องก้มหน้าและปรับองศาปากเล็กน้อยเพื่อให้ลำที่งัดขึ้นแทรกตัวผ่านริมฝีปากและเพดานปากเข้าไปได้สะดวก
เมื่อควยเข้าจนสุดโคน เราเริ่มขยับศีรษะดูดเข้าออกตามความยาวท่อนควยอย่างต่อเนื่อง สองมือจับสะโพกของนัสรุดดีนไว้แน่น ปรับจังหวะการรูดริมฝีปากขึ้นลงให้เน้นหนักตรงส่วนหัวควย
"ซี้ดดดด... อาจารย์ครับ..." นัสรุดดีนยกมือขึ้นมาแตะผมของเราเบาๆ ร่างกายสั่นสะท้าน
สัมผัสของควยโค้งงอนที่ถูไถกับเพดานปากกระตุ้นให้อารมณ์ของมันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว นัสรุดดีนเริ่มเกร็งหน้าท้องและเผลอกดสะโพกสวนเข้ามาเบาๆ ด้วยความเสียว เสียงหายใจหอบกระเส่าของเด็กหนุ่มดังสะท้อนอยู่ในความมืดของบ้านร้าง
"เสียวหัวควยมากเลยครับอาจารย์... ลิ้นอาจารย์แม่งดีเป็นบ้า" มันครางเสียงพร่า สองมือเลื่อนมาเล้าโลมขยำหัวไหล่ของเราเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ สอดมือเข้ามาใต้ข้อแขนแล้วออกแรงดึงตัวเราให้ลุกขึ้นยืน
เราผละปากออกจากท่อนควยยาว 6 นิ้ว เสียงคายน้ำลายเปียกชุ่มดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบ นัสรุดดีนจ้องมองมาที่ริมฝีปากของเราที่เปียกเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นของมันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตัณหา มันจับตัวเราหันหน้าเข้าหาผนังไม้เก่าของบ้านร้างทันที
"ผมขอเย็ดอาจารย์เลยนะครับ ไม่ไหวแล้ว..." นัสรุดดีนกระซิบชิดใบหู พร้อมกับดันอกหนาเข้าประกบแผ่นหลังของเรา มันใช้มือข้างหนึ่งดันเอวของเราให้ก้มตัวลงไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วจับสะโพกของเราถอดกางเกงยกเปิดทางให้ร่องตูดลอยเด่นขึ้นมา
"ถุงยางกับเจลล่ะ นัสรุดดีน?" เราถามขึ้นเสียงสั่นพร่า พยายามเหลียวหน้ากลับไปมองเด็กหนุ่มด้านหลังอย่างระแวง
นัสรุดดีนยิ้มมุมปาก มันโน้มตัวลงมากระซิบชิดซอกคอของเราก่อนจะพูดออกมา
"ทีไอ้คินอาจารย์ยังให้มันเย็ดสดเลย... ผมขอสดบ้างนะครับ ส่วนเจล... ผมมีน้ำลายครับ"
สิ้นคำพูดนั้น นัสรุดดีนก็ย่อตัวลงต่ำทันที มันจับเอวของเรายึดไว้แน่นก่อนจะก้มหน้าลงมาที่ร่องตูดที่ลอยเด่น ลิ้นอุ่นของมันตวัดปัดเลียลงบนรูตูดของเราอย่างหนักหน่วงและจงใจ
"อื้อออ!... นัสรุดดีน!" เราสะดุ้งตัวโย้น เชิดหน้าขึ้นจิกเล็บลงกับผนังไม้เก่าทันที
สัมผัสเปียกชื้นและอุ่นจัดจากลิ้นของมันตวัดเลียวนรอบรูตูดอย่างซ้ำๆ นัสรุดดีนใช้ปลายลิ้นแหวกแทรกดันกดเน้นลงตรงจุดศูนย์กลางสลับกับถุยน้ำลายเปียกชุ่มลงมาถูไถจนทั่วร่องตูด
"รูอาจารย์ตอดลิ้นผมใหญ่เลย" นัสรุดดีนผละลิ้นออกมากระซิบเสียงพร่า มันปาดน้ำลายที่เปรอะรอบปากป้ายลงไปเติมความลื่นตรงรูตูดอีกครั้งจนเปียกโชก
เมื่อเตรียมความพร้อมด้วยน้ำลายจนชุ่มได้ที่ นัสรุดดีนก็ลุกขึ้นยืน มันจับลำควยงัดยาว 6 นิ้วที่โค้งงอนและหัวโตสีชมพูเป่งขึ้นมาจ่อตรงปากทางเข้าที่กำลังขมิบถี่ๆ จากนั้นจึงออกแรงกดสะโพกดันควยสดๆ มุดเข้ามาในตัวเราทันทีรวดเดียวจนสุดโคน!
สวบ!
"อ๊างงงง!... นัสรุดดีน!" เราแหงนหน้าครางลั่นบ้านร้างด้วยความจุกและเสียวสะท้านไปทั้งตัว
ลำควยทรงงัดที่โค้งขึ้นด้านบน มุดแทรกผ่านรูตูดที่ฉ่ำน้ำลายเข้ามาเบียดกระแทกโดนจุดเสียวภายในอย่างจัง ความรู้สึกแน่นอัดทะลักเข้ามาจนท้องน้อยของเราม้วนเกร็ง สองมือจิกฝาบ้านไม้แน่นจน
"ซี้ดดดด! แม่งเอ๊ย... แน่นเหี้ยๆ เลยครับอาจารย์!" นัสรุดดีนสบถเสียงครางต่ำอย่างสะใจ มันแหงนหน้าสูดปากด้วยความเสียวซ่านที่ถูกรูตูดของเราตอดรัดลำควยสดๆ ไว้แน่น มันค้างสะโพกแช่ควยงัดเอาไว้เกือบครึ่งนาทีเพื่อให้รูของเราปรับตัว สองมือเลื่อนลงไปบีบขยำแก้มก้นของเราเต็มสองมืออย่างหมั่นเขี้ยว
"ตอดควยผมใหญ่เลยนะครับ...สงสัยรูอาจารย์จะชอบควยงัดของผม?" นัสรุดดีนกระซิบกวนประสาท ก่อนที่มันจะเริ่มขยับสะโพกเนิบ ๆ  แล้วกระแทกเข้ามาเน้นๆ!
ตั่บ!
"อื้อออ!... เสียว!" เราบิดเกร็งสะโพกรับแรงกระแทก ลักษณะควยงัดของมันทำให้ทุกจังหวะที่มันซอยเข้ามา ส่วนหัวควยจะถูไถลงบนจุดเสียวภายในรูตูดอย่างทันที
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
"ซี้ดดดด! สุดยอดเลยอาจารย์! ควยงัดของผมเข้าลึกไหม!" เด็กหนุ่ม ม.5 เริ่มเร่งจังหวะสะโพกกระหน่ำซอยเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบก้นดังตั่บ ๆ ก้องไปทั่วห้องโถงบ้านร้าง
ความกังวลและอารมณ์โกรธก่อนหน้านี้ถูกความเสียวแทงทะลุจนปลิวหายไปหมด นัสรุดดีนจับเอวของเราไว้แน่นแล้วรัวสะโพกเข้าใส่ในท่าที่เราก้มตัวชนผนังอย่างบ้าคลั่ง ท่อนควย 6 นิ้วอัดกระแทกรูลึกจนเราได้แต่บิดเกร็ง เชิดหน้าครางระงมฟังไม่ได้ศัพท์
"อ๊าๆๆ!...เบาหน่อย... ลึกเกินไปแล้ว!"
"เบาไม่ได้แล้วครับอาจารย์... ผมเสียวว!" นัสรุดดีนคราง มันโน้มตัวลงมาทับแผ่นหลังของเรา ใช้มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาจับขาทั้งสองข้างของเราให้แยกกว้างขึ้นไปอีก เพื่อเปิดทางให้ควยงัดของมันซอยอัดเข้ามาได้ดุเดือดและลึกขึ้นเรื่อยๆ
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
จังหวะการกระแทกถี่ ๆ จนฟังดูน่ากลัว นัสรุดดีนบีบเอวเราไว้แน่นจนเนื้อบุ๋ม มันเร่งสะโพกรัวควยสดๆ ใส่รูตูดของเราอย่างฉุนเฉียวและหิวกระหาย ลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงซี้ดปากของมันดังรดซอกคอของเราตลอดเวลา
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
ความเสียวพุ่งพรวดขึ้นมาจากท้องน้อยจนสมองแล่นว่างเปล่า ความกลัวเรื่องภาพพจน์และตำแหน่งหน้าที่ถูกตัณหาราคะกลืนกินจนไม่เหลือซาก ตอนนั้นเราเลิกดันสะโพกตอบรับจังหวะดุดันนั้นทันที!
"อื้ก!... นัสรุดดีน... อ๊า!"
เราปรับองศาเด้งก้นสู้สวนกลับไปอย่างรู้ชั้นเชิง จังหวะที่สะโพกของมันกระแทกเข้ามา เราก็เด้งก้นงอนถอยหลังไปรับควยที่อัดมาเน้น ๆ! ลำควยทรงงัดโค้ง 6 นิ้วของมันจึงกระแทกโดนจุดเสียวภายในรูตูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบเต็มที่ ย้ำตรงจุดเดิมเน้น ๆ ทุกจังหวะ
"ซี้ดดดดด! อาจารย์... แม่งเด้งตูดสู้ควยผมเฉยเลย!" นัสรุดดีนครางสบถออกมาอย่างเหลือเชื่อ ลมหายใจของมันยิ่งหอบกระเส่า มันใช้สองมือจับยึดเอวของเราไว้แน่นขึ้น แล้วรัวสะโพกกระหน่ำซอยควยงัดเข้าใส่รูตูดอย่างบ้าคลั่ง
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
"อ๊างงง!... นัสรุดดีน!... ตรงนั้น!... โดนตรงนั้นอีกแล้ว!... อ๊าาา!"
เราเชิดหน้ากรีดร้องครางลั่นบ้านร้าง สองมือจิกฝาผนังไม้เก่าแน่นจนเล็บแทบหัก รูตูดตอดลำควยอุ่นจัดของมันถี่ตามสัญชาตญาณ ทุกครั้งที่เด้งก้นสวน ควยโค้งงอนของมันจะขูดแทรกเข้าจุดเสียวลึกที่สุด จนเสียววาบไปถึงสมอง ร่างกายกระตุกเกร็งจนแทบยืนไม่อยู่
ควยของเราที่ห้อยสั่นไหวอยู่ด้านหน้าเริ่ม มีน้ำหล่อลื่นไหลซึมเยิ้มหยดลงพื้นบ้านร้าง โดยที่นัสรุดดีนยังคงซอยกระแทกควยสด ๆ เข้าใส่รูตูดรัว ๆ ไม่หยุดหย่อน
"เสียวควยไม่ไหวแล้วอาจารย์!... !" เด็กหนุ่ม ม.5 ครางเสียงพร่า มันบดสะโพกอัดควยเข้าจนสุดโคนแล้วกระหน่ำซอยย้ำจุดเสียวถี่กระชั้น
"อื้อออ!... ไม่ไหว... ครูก็ไม่ไหวแล้วนัสรุดดีน!... เสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊าาา!"
ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุดเมื่อควยงัดของนัสรุดดีนกระแทกเน้นจุดเสียวติดต่อกันสิบกว่าครั้ง ร่างกายของเราบิดเกร็งกระตุกอย่างหนัก ท่อนควยเล็ก ๆ ของเราด้านหน้าฉีดพุ่งน้ำเงี่ยนสีขาวอุ่นร้อนกระฉูดออกมาเลอะผนังไม้และพื้นบ้านร้างรัว ๆ ทั้งที่นัสรุดดีนยังไม่ได้จับควยของเราเลยแม้แต่น้อย! เราแตกทะลักออกมาด้วยความเสียวซ่านจากควยงัดที่กระแทกรูตูดล้วน ๆ รูตูดขมิบตอดรัดลำควย 6 นิ้วของเด็กหนุ่มถี่เกร็งจนมันเองก็ทนต่อไปไม่ไหวเช่นกัน
"ซี้ดดดด! อาจารย์ครับผมจะไม่ไหวแล้ว... ผมจะแตกแล้วครับ!"
นัสรุดดีนครางสบถเสียงพร่า สะโพกของมันเริ่มกระแทกรัวเร็วและหนักหน่วงยิ่งขึ้น ลมหายใจเป่ารดซอกคอของเราอย่างติดขัด ตัวของมันเกร็งกระตุกเป็นสัญญาณว่าน้ำเงี่ยนอุ่นร้อนกำลังจะพุ่งทะลักออกมาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า
แม้สมองจะยังเบลอไปด้วยความเสียวซ่านจากการแตกเกร็งไปเมื่อครู่ แต่สติอันน้อยนิดก็เตือนให้เรารีบเบรกมันไว้ก่อน เพราะไม่อยากให้น้ำเงี่ยนของมันเลอะเปรอะเปื้อนหรือค้างคาอยู่ข้างในรูตูดไปมากกว่านี้
"นัสรุดดีน... อื้อออ...!" เราพยายามเค้นเสียงสั่นพร่าสั่งมัน " มาแตกใส่ปากครู!"
พอนัสรุดดีนได้ยินคำสั่ง มันก็ชะงักสะโพกไปนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบถอนท่อนควยงัดยาว 6 นิ้วที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่นและน้ำลายออกจากรูตูดของเราทันที เสียง สวบ! ดังชัดเจนในความเงียบ
เราไม่รอช้า รีบหมุนตัวกลับมาคุกเข่าลงต่อหน้าเด็กหนุ่ม ม.5 ทันที สายตาจ้องมองลำควยแข็งทรงงัดที่หัวโตสีชมพูบวมเป่งกำลังกระตุกถี่ๆ ชี้หน้าเราอยู่ เรายื่นมือสองข้างไปจับโคนขาหนาของมันไว้แน่น อ้าปากกว้างรองรับส่วนหัวควยงัดเข้ามาในช่องปากทันที
"อ่าาา... อาจารย์... ซี้ดดดด!"
นัสรุดดีนครางลั่น มันกดสะโพกอัดหัวควยเข้าชนลึกถึงโคนลิ้น แล้วเกร็งตัวเกร็งหน้าท้องอย่างหนัก ก่อนที่น้ำเงี่ยนอุ่นร้อนข้นคลักจะพุ่งกระฉูดทะลักเข้าสู่ลำคอของเราอย่างแรง!
พรวด! พรวด! พรวด!
น้ำเงี่ยนของเด็กหนุ่มฉีดอัดเข้ามาเต็มปาก ความคาวของมันทะลักจนล้นออกมาตรงมุมปาก เราเกร็งคอขยับริมฝีปากดูดควยของมันอย่างตั้งใจ ตวัดลิ้นปาดเลียเก็บทุกหยดที่พุ่งออกมา พร้อมกับกลืนกินน้ำเงี่ยนข้น ๆ ลงคอไปดัง อึก... อึก... จนหมดสิ้น ไม่ให้เหลือหยดลงพื้นแม้แต่น้อย
เมื่อน้ำเงี่ยนหยดสุดท้ายพุ่งออกมาจนหมด นัสรุดดีนก็ถอนควยออกจากปากของเราอย่างหมดแรง มันก้มลงมองเราที่กำลังใช้ปลายลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเพื่อเก็บคราบน้ำเงี่ยนที่เหลือ พร้อมกับเงยหน้าส่งสายตาปรือขึ้นไปมองมัน
เด็กหนุ่ม ม.5 ยิ้มมุมปากอย่างทึ่งๆ สายตากรุ้มกริ่มจ้องมองเราด้วยความประทับใจสุดๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาใช้นิ้วโป้งเช็ดคราบน้ำเงี่ยนตรงมุมปากให้เราเบาๆ
"สุดยอดเลยครับอาจารย์... นอกจากรูตูดจะตอดดีแล้ว ลิ้นกับปากอาจารย์ยังดูดควยเก่งขนาดนี้อีก กลืนของผมจนหมดเกลี้ยงเลย..." นัสรุดดีนหัวเราะในลำคอเบาๆ ด้วยความสะใจ "ตอนนี้ผมเชื่อที่ไอ้คินพูดแล้ว"
"อย่าลืมรักษาสัญญาที่ให้ไว้ด้วยล่ะ..." เราพูดพลางพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูมีอำนาจและจริงจังที่สุด ทั้งที่ยังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้านัสรุดดีน สองมือยื่นไปช่วยจับกางเกงในและกางเกงขายาวของมันดึงขึ้นมาสวมให้เรียบร้อย
"ถ้าแกเอาเรื่องนี้ไปพูดต่อ หรือเรื่องหลุดไปถึงหูคนอื่นขึ้นมา ครูได้ตกงานหมดอนาคตแน่ๆ... แล้วก็ฝากไปบอกอาคินด้วยนะ ว่าให้พวกแกสองคนหยุดเรื่องพนันไร้สาระพวกนี้ได้แล้ว!"
เราพูดพลางยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วรีบจัดแจงเสื้อผ้าและกางเกงของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ความกระวนกระวายใจเริ่มทุเลาลงไปบ้างเมื่อคิดว่าอย่างน้อยก็ปิดปากนัสรุดดีนไว้ได้อีกคน
ทว่า... นัสรุดดีนที่กำลังติดกระดุมกางเกงกลับหยุดชะงักมือ มันค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเราในความมืด ก่อนจะคลี่ยิ้มมุมปากออกมาเบาๆ
"อาจารย์ฟังผิดรึเปล่าครับ?" นัสรุดดีนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำสบายๆ ราวกับกำลังพูดเรื่องลมฟ้าอากาศ
คำถามของมันทำเอาเราชะงักกึก ท้องไส้เริ่มปั่นป่วนขึ้นมาอีกรอบด้วยความลางสังหรณ์แปลกๆ "ฟังผิด? ฟังผิดเรื่องอะไรของเธอ..."
"ก็เมื่อกี้ที่ผมเล่าให้อาจารย์ฟังไงครับ..." นัสรุดดีนเดินขยับเข้ามาใกล้ ยื่นหน้าลงมากระซิบชิดข้างใบหูของเราเน้นย้ำทีละคำ "ผมบอกว่า... พวกผม 3 คน ที่ตั้งวงพนันกันไว้"
คำว่า "3 คน" ทำเอาหัวใจของเรากระตุกวูบอย่างแรง หน้าชาวาบทันที เหมือนมีแรงอัดมหาศาลแทงพุ่งขึ้นมาจากท้องน้อย เราตื่นตระหนกจนต้องรีบถอยหลังหนีหนึ่งก้าว สายตาจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความตกใจและสับสนสุดขีด
"3 คน...?" เราย้อนถามเสียงสั่น หัวสมองเริ่มหมุนเคว้ง "ก็นายกับอาคิน... แล้วอีกคนคือใคร?!"
"ผมไงครับ..." เสียงทุ้มของมูอีดังแทรกขึ้นมาจากทางประตูหน้าบ้านร้างที่ตอนนี้ถูกเปิดออกกว้างขึ้น สายตาที่เริ่มปรับเข้ากับความมืดทำให้เราเห็นเงาร่างของเด็กหนุ่มที่เพิ่งเดินมาส่งเราเมื่อครู่นี้ เดินเข้ามาที่ห้องโถงด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเจ้าเล่ห์ไม่แพ้อีกสองคน
$ ?0 ]8 j3 A. a3 I1 l
เราประมวลผลทุกอย่างในหัวได้ทันที... ใช่แล้ว มูอีคือคนที่อาสาเดินมาส่งเราถึงบ้านร้างหลังนี้ด้วยตัวเอง!
"ผมยืนดูต้นทางให้อยู่ตั้งนาน " มูอีค่อย ๆ ก้าวขาผ่านความมืดตรงเข้ามาหาเราทีละก้าว ต่อไปก็คิวผมแล้วนะครับอาจารย์"

$ f  T- `$ v3 a6 Q9 l9 r5 D: o
โปรดติดตามตอนต่อไป...

  v! g# ?1 ?0 O2 }- K$ @( o$ c
/ q' u9 S3 q* v) b4 n. O9 z4 x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1พลังน้ำใจ +30 Zenny +500 ย่อ เหตุผล
sevenrains + 30 + 500 ขอบคุณครับ

ดูบันทึกคะแนน

คลังกระทู้ที่เกี่ยวข้อง:

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
65497
พลังน้ำใจ
334627
Zenny
120468
ออนไลน์
27878 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-1 22:45:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
5512
พลังน้ำใจ
35940
Zenny
9982
ออนไลน์
3890 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-1 22:51:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
มูอีอีกคน

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
1428
พลังน้ำใจ
37107
Zenny
10164
ออนไลน์
18557 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-1 23:32:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบมากเลย

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
1100
พลังน้ำใจ
7578
Zenny
2997
ออนไลน์
375 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 00:40:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดีครับ

มหาลัยซีเนียร์

กระทู้
0
ตอบกลับ
463
พลังน้ำใจ
2416
Zenny
62
ออนไลน์
97 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 03:04:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบมาก

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
8569
พลังน้ำใจ
46921
Zenny
23940
ออนไลน์
2643 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 04:36:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
4
ตอบกลับ
10552
พลังน้ำใจ
69875
Zenny
35569
ออนไลน์
2945 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 07:06:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
560
พลังน้ำใจ
5170
Zenny
1613
ออนไลน์
437 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 21:22:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบมากครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
4
ตอบกลับ
1342
พลังน้ำใจ
10849
Zenny
9805
ออนไลน์
1206 ชั่วโมง
โพสต์ 3 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
1996
พลังน้ำใจ
31697
Zenny
46
ออนไลน์
1470 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 14:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
703
พลังน้ำใจ
3773
Zenny
4318
ออนไลน์
242 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 21:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อะไรมันจะเสียวเท่าเรื่องนี้ม่มีแล้ว
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-20 01:23 , Processed in 0.176961 second(s), 29 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้