แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กอทอฒอ เมื่อ 2026-8-24 12:06
8 d! E, H" y. B2 w5 `7 w* a, t P8 e2 _+ N/ U" @- g" X, c6 B
 กระเทยเฒ่าเล่าเรื่องเสียว คิดถึง...ขออนุญาตกลับมางานเขียนอีกรอบนะค่ะ) ^2 K4 i+ ]6 @* P# i
v. t1 H7 h' n" s
 อสังหาป่าเดียวกัน ตอนที่ 4 เขียวเซ็นเตอร์
( q! H! d6 t! d! `3 P) Q7 \' ]2 Sต่อจากตอนที่แล้ว- @8 r: O2 x, h1 ^* N
ขบวนมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งกว่าสิบสองคันแผดเสียงแว้น, Q- m- c7 L) c% z, ^
ดังกระหึ่ม ขับนำหน้า CR-V สีขาวมุก ราวเป็นกองเกียรติยศเศษเหล็ก/ p% f* u! M6 b
นำขบวนยานพาหนะ ซุปตาร์ระดับนายพล
* R0 O/ H, ^3 ~9 L+ |" T* I# N) J! ^1 Y3 L7 Q; U
ปรีชาประคองพวงมาลัยสเปกหรูทิ้งระยะห่างอย่างใจเย็น
. f% ]% o, x' q" z% _% Iปล่อยให้กลุ่มเด็กหนุ่มบิดคันเร่งนำไปเบื้องหน้าก่อน
, a, ^ o! B& k3 ^- Fเพราะหากเขาขับแซงขึ้นไป คลื่นฝุ่นละอองหิมะแดง
8 k! [9 y U2 _ของดินลูกรัง ถนนดินแดงชนบท คงจะฟุ้งคลุ้งกระจาย ปะทะเข้าใบหน้าหล่อเหลาและดวงตาคมเข้มของพวกหนุ่มแว้นรากหญ้า& S: X; l4 z4 |( c
และหนุ่มเทคนิคที่ถูกเติมเข้ามาอีก 7 คน
( `& d q# n& s% S' z3 T
& t: a( V( o4 T* sเสียงคุยกันดังโหวกเหวกโวยวายตามประสา ทกคนต่าง+ e1 D5 G) p X- Q: S% ]
ตะโกนพูดเสียงให้ดังขึ้นกว่าเดิมให้มาก เพราะต้องสู้กับเสียง
* Z8 H c3 ^# ^2 |" e! T1 cเครื่องยนต์แว้นนับสิบ : s1 b Y% r1 W! ~/ `5 G* j
หยาดฝุ่นชนบทเริ่มจับตัวเป็นเกราะบางๆ สีแดงอิฐ( c5 U& q O0 V- h
มันค่อยๆเคลือบตัวรถราคาแพงเบื้องนอก : \/ R8 Z* w- S: U
ทว่ามวลอากาศภายในห้องโดยสารกลับเย็นฉ่ำ: S7 M1 P. G1 F
ด้วยลมจากแอร์คอนดิชันเนอร์... พริ้วเบา% a( V9 t6 p5 r4 @
หากแต่แอร์ มันไม่อาจดับความเร่าร้อนกระสันต์อยากที่กำลังสุม& u! n2 W# R3 ?9 U7 i3 p- i
ลุกโชนแบบเงียบๆในอกของทั้งสามหนุ่มได้เลย
# j d2 x9 B8 j9 J3 g% O- L. j" {! c" M' l7 u8 E" a
หนุ่มใหญ่เมืองหลวงชำเลืองมองกระจกหลังเป็นระยะ 2 ~$ Z9 {+ ?+ _$ f7 ~' f# \
สภาพของสองเด็กหนุ่มที่นั่งอ้าขาอยู่บนเบาะ... 5 r' j M, [6 k2 `# P. K" E
เนื้อผ้ากางเกงที่เปียกชื้นแนบติดเป้ากางเกง
/ I9 n: o1 r0 T/ E6 Zจนเห็นรอยปูดปม นูนเป็นหัวยัก และโคนท่อนลำเด่นชัด
# W8 |/ l" m4 E4 L9 n9 jขยี้ความรู้สึกวาบหวามให้แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย
$ B% ?. ]! D# Y' T) Q. G' l8 h3 `ของปรีชาอย่างยากที่จะสะกดข่ม
7 `) V& U' h( P* _% B5 Kไม่นานก็ถึงที่หมาย รถ CR-V เลี้ยวแทรกตัวเข้าจอดใต้ร่มเงาของต้นมะขามยักษ์ # Y; ^1 Y: M8 x
เป็นต้นใหญ่ที่สุดในตำบล , J# \, \, Q; L9 G8 G" \
/ @) Z" h% b+ R2 m0 H Wเสียงเบรกสะดุดนิ่ง รถจอดสงบที่ลานจอดรถธรรมชาติ2 |& W: l4 ^% k B
เป็นลานเนื้อดินอัดแน่น ซึ่งตอนนี้คราคร่ำ เต็มไปด้วยฝูงเศษเหล็กวิ่งได้ 9 O1 X8 E5 y; ` s
มอเตอร์ไซค์จอดระเกะระกะ ! a0 g+ @/ K7 I* p2 F6 _
6 ]6 ] x5 i2 e9 M8 X; N Zปรีชาดับเครื่องยนต์ ค่อยๆก้าวลงจากรถ
. H! m& u% g1 G: \) ]5 c' {นัยน์ตาคู่คมทอดมองกลุ่มเด็กหนุ่มที่บ้างก็ยังนั่งคาเบาะ 8 Q; h, ^/ u5 }$ Y
บ้างยืนจับกลุ่มคุยกันงุบงิบ...บ้างส่องกระจกดูใบหน้าเผ้าผมตัวเอง
" X/ c7 e: D, q d4 D9 c" Lต่างคนต่างแสดงท่าทางหลายอริยาบท9 \& e2 U0 y; E
" h3 q2 C9 B+ V( z% Z/ o. ` a
ก่อนที่หนุ่มใหญ่ชายผู้ผ่านโลกบริหารมนุษย์และเงินทุน
4 ^5 Y5 ~- ~. l, Y8 o/ C' mจะส่งเสียงทุ่มต่ำขอร้อง .... แต่ทรงอำนาจ
- u' ^' `9 v/ P8 A1 L0 Xน้ำเสียงและท่าทางมันถูกแฝงด้วยความเอ็นดูที่บริสุทธิ์ใจเปล่งออกไปอย่างกังวาน ; |! t; S! K$ r7 a* s9 \, R9 X
"หนุ่มๆ... เฮียขออะไรสักอย่างได้มั้ยครับ”+ R: ^3 W$ a: j4 ?! s- Q% |; P
“อยากให้จอดรถเป็นระเบียบกันหน่อย”
1 [" r/ [2 s3 ~0 |: T“เรียงแถวกันไปตามแนวรั้วนี่ได้ไหมครับ?”
- Y! ?/ S5 u( L4 P7 a; P: g8 D“ลูกค้าคนอื่นมาซื้อของจะได้จอดรถสะดวกขึ้น" & l2 ?$ H2 p1 z# D- g
กิริยานอบน้อมแต่เปี่ยมด้วยรังสีผู้นำ ทำเอาเหล่าเด็กหนุ่มทุกคน& I9 `4 E) B6 A: m; q
ชะงักกึกอย่างไร้การนัดหมาย
0 a$ p- T/ S0 `, @0 B5 e/ f1 Q
; r& w) L% F1 X0 f! jแต่พลังความภักดี เคารพ สยบยอม กลับสั่งการให้พวกเขา
" B, ~. {: K3 q" @0 p0 y2 Bส่งเสียงตอบรับออกมาพร้อมกันดังก้องทั่วลานดิน!
: k4 `! L4 ]7 P f- q2 r. f7 O"ครับเฮีย!" ; m+ M+ I5 H; b
น้ำเสียงหนักแน่น กังวาน และพร้อมเพรียงนั้น
6 C5 j5 H' R! m M& T* J8 V/ Zส่งคลื่นแผ่ขยายเป็นระลอกกระแทกขึ้นไปถึงบนอาคารกว้างชั้นเดียว0 P& \3 N" m! C @$ E$ M+ Q
เป็นอาคารโถงกว้างชั้นเดียว เทปูนยกพื้นขึ้นสูงห้าขั้นบันได! 1 C$ L( h* C! N1 { \. o
& E. d' C- k7 `/ z& e9 @! D& {* j- W/ S
ป้าเขียวในชุดผ้ากันเปื้อนและลูกค้าภายในร้านถึงกับสะดุ้ง
7 C7 b$ A. H; o, G5 B5 tตกตะลึงจนต้องหันมามองเป็นตาเดียวกัน... 9 W3 x8 F- E3 _% @# [+ M( t
5 }$ `) ^% [1 Kปรีชาเองก็สะดุ้งน้อยๆ นัยน์ตาคมทอดมองภาพตรงหน้า5 j- i5 E: M+ _: _" M* r9 [7 A/ [
ด้วยความอัศจรรย์ใจ สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู$ L/ l; [# C2 |+ |: H
ยามเห็นเหล่าเด็กหนุ่มสายลุยพากันกุลีกุจอเข็นมอเตอร์ไซค์
' P) Q8 n! H4 \' B9 Wจัดระเบียบตั้งขาตั้งคู่เรียงเป็นแนวขนานตามขอบรั้ว. h7 [! j4 k+ {1 X
ประหนึ่งเอาไม้บรรทัดมาทาบ!
, u; g% L5 T& W' d3 M% d"ขอบคุณมากเด็กๆ..." ปรีชาระบายรอยยิ้มอบอุ่น 8 Z8 _) L, g6 E& h" D+ z: I( T
หนุ่มใหญ่ทอดสายตามองไปรอบวง
; H( M7 V( G# oก่อนจะเอ่ยด้วยศิลปะการสื่อสารที่แยบยล) S3 G4 A3 i( z" q6 a8 t
9 i8 P2 M0 S+ Y+ B- i# l0 S "เฮียยังไม่ได้กินข้าวเลย ขับรถมาทั้งวัน…”
1 ~7 `8 j4 {1 f/ ], N$ r0 \“กินข้าวเป็นเพื่อนเฮียหน่อยได้ไหม?"
& B- S7 O6 H, y- b: h8 B% |' lคำขอร้องที่ไร้ซึ่งการวางตนเสมือนเป็น 'ผู้แจกทาน' $ [; q; O. a; Y# ?$ o
ทว่าเป็นการขอที่ลดช่องว่างและให้เกียรติ ยิ่งทำให้หัวใจ
! H m7 F5 t* ] Nของเด็กหนุ่มรากหญ้าทุกคนพองโต
* S# f/ _2 c" D$ D% P' _' Q9 i/ d9 O& I- V' ?
พวกเขาสัมผัสได้ถึง 'ตัวตน' และความบริสุทธิ์ใจ# ?) ~: d- k- `! _
ที่ก่อตัวเป็นความศรัทธาลึกซึ้งมาตั้งแต่มุมมองที่ริมอ่างเก็บน้ำกันแล้ว
" G: A& j( L4 ]8 C' C4 P, V"สั่งกินอะไรก็ได้หรือครับเฮีย?"
, Z" _+ c* R$ r2 ?. Y0 T4 k) i$ X7 M
; F& e) n, j4 a- Z0 q: c! _; ?; `เด็กหนุ่มคนหนึ่งหลุดถาม นัยน์ตาสุกใสส่องประกาย , l; ?/ L4 z6 O: `
พลางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความหิวโหย
! B9 u) c' ]6 R" A8 \ N4 @: lยามนึกถึงเมนูโปรดที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ลิ้มลอง ( r$ v7 B4 \0 y0 K
ซึ่งปรีชาอ่านสายตานั้นออกทุกลายละเอียด 9 S+ M: d; O7 ?2 t# \- m
"เฮียอยากอุดหนุนป้าเขียว... พวกเราต้องช่วยเฮียนะ" ปรีชาเน้นเสียงนุ่มจริงใจ
4 q: x1 ]. i; W"สั่งได้เลยเต็มที่... เอาให้อิ่มแบบไม่อั้นเลยนะ!"
" F6 N0 h9 R. d5 h( d) ]"ว้าวววว!" "สวดดดดยอด"
) W3 N2 n0 W: C# _- Z, C* e% i; uกระแสความดีใจล้นพ้นอบอวลผ่านสีหน้าและแววตา% T6 z$ J5 j6 R# @
ที่ปราศจากการเสแสร้ง
) a! j5 g: \& w) k: m' z8 ~
คลื่นมนุษย์วัยคึกคะนองเกือบยี่สิบชีวิต + I$ d9 w* _1 P
พากันสับเท้าก้าวขึ้นบันไดปูนห้าขั้น ทยอยจับจองโต๊ะกินข้าว ในโถงกว้างจนแน่นขนัด กระเทยน้อยลูกน้องป้าเขียวจดออเดอร์& d. s' Y% J6 x1 b( r
มือระวิง บรรยากาศซบเซาภายในร้านคึกคักขึ้นมาทันตาเห็น! " S+ I& e) Q/ ~$ T
ปรีชาแยกตัวก้าวตรงไปยังโซนเคาน์เตอร์ที่ถูกจัดแบบครัวเปิด... , `. }3 ]2 c# R; `# Y7 s5 {
ตู้ก๋วยเตี๋ยว กระทะเหล็ก เตาแก๊ส และเถาเครื่องปรุงรส: o- R8 n E" [6 v
วางเรียงรายระเกะระกะตามสไตล์ร้านอาหารชนบท
/ H5 M; p! U+ T% u& G+ o( w( [ g+ [8 ?" C# E3 x
หนุ่มใหญ่ยกมือไหว้แม่ครัว ตัวแม่ประจำตำบลด้วยความนอบน้อม # S" y0 o) W2 [' p& x" J
"สวัสดีครับป้าเขียว..." 0 P( [" y! O- x3 i- V: J
ป้าเขียว กะเทยอาวุโสร่างอวบ ถึงกับหยุดมือที่กำลังจับตะหวัก
5 u @& M- |/ ]: V/ p& d9 cชะงักตกตะลึงจนตาค้าง! นัยน์ตาที่ผ่านโลกมาครึ่งชีวิต สั่นระริกด้วยความทึ่ง ทึ่ง เสียว... & P+ o% h1 U+ T, v
หนุ่มใหญ่มีออร่าทรงหรูหราแพงลิ่ว ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน , [- r& ~+ U) o" Y4 B1 n
รังสีสูงส่งระดับดารานายแบบ ที่ยืนตรงหน้าตรงหน้า
- W% O3 ?: y5 D- Eกลับยกมือไหว้และเอ่ยเรียกชื่อเธออย่างสนิท ด้วยความเคารพ) g8 v' o2 s' W: u+ e. z( b2 s. L
มันจริงใจไร้ซึ่งการเหยียดหยาม
8 N1 W- e. G7 k9 {2 E1 V"ค... ค่ะ! คุ... คุณ... เฮียปรี!" % B9 u$ d/ T2 Y# G9 x
ป้าเขียวเอ่ยเสียงติดขัด และละสายตาจากใบหน้าคมกริบ3 U) L/ Z8 z7 |$ J) o' s3 N* s
ของปรีชาไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว
6 E! e) L/ I9 c# |3 [( R8 ~2 xปรีชาระบายยิ้มละมุน รู้ดีว่าเข้มคงมาเล่าสรรพคุณให้ฟังหมดแล้ว 1 M5 X& O1 t& L3 [/ L; J! V
"ป้าครับ... วันนี้ผมอยากเลี้ยงข้าวน้องๆ” “ขอแบบจัดเต็ม อาจจะสร้างความวุ่นวายหน่อยนะครับ"- I5 L6 S; ]8 ]" }$ Z, J
“อยากอุดหนุนป้าด้วย เผื่อมีเรื่องรบกวนให้ป้าช่วย”"รบกวนป้าแล้วนะครับ"4 g, o. B$ i, W
" m. _% q% _3 h t7 } Dหนุ่มรากหญ้าทั้งหมด มองตาม มองเห็นอากัปกริยานอบน้อมของเฮียปรี
& i7 p( Z2 @, A) B7 T2 Lที่พวกเขาให้ใจไปแล้ว มันช่างนอบน้อม แต่สูงส่งเหลือเกิน มันสง่างาม3 Y" u9 I1 m8 h W) I( F9 r7 L
อ่อนน้อมแต่ทรงอิทธิพลมาก เข้มและโด่งมองตาเยิ้มแทบละลาย * L6 M" X" \0 L) ?4 C* L
รอยยิ้มสดใสฉ่ำหวานของปรีชา ทำเอาป้าเขียวเคลิ้มจนอกผาย... ยิ้มไม่หุบทำตากระพริบถี่ๆ ตามสไตล์ตัวแม่
. A$ E. `" T9 sหนุ่มใหญ่เห็นจำนวนเด็กหนุ่มที่แน่นโถงร้านขนัด - `& `+ e( t7 l
กลัวแม่ค้าจะไม่สบายใจเรื่องค่าใช้จ่าย
+ {! c, t" v b9 q- V6 E2 Pหนุ่มใหญ่จึงหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา แล้วยกขึ้นสแกนคิวอาร์โค้ด
$ F; K6 x# f! \" R. Gบนป้ายที่ตั้งเด่นบนโต๊ะทันที
4 M9 b4 F) L9 X2 g
*ติ๊ด!*
) e/ i& q8 F; d' y9 w4 G5 y/ v*"ยอดเงินเข้าบัญชี... สามหมื่นบาท"* ) b6 c) M0 s/ }
เสียงแจ้งเตือนอัตโนมัติจากลำโพงเครื่องสแกนแผดดังลั่นเคาน์เตอร์!
2 K& G- N& |* x" ]"วี้ดดดดว้ายยยย! ตายแล้ว! เฮียปรีทำอะไรคะเนี่ย!"
" w7 |% y! P7 |8 y8 ~
3 y: u2 w" G% qป้าเขียวหวีดร้องเสียงพร่า ร่างอวบโอนเอียงด้วยความตกใจ
/ W; z6 ~. C0 \& Z* ~"มันเยอะเกินไปค่ะ! ไม่ได้ๆๆ! ยอดนี้ไม่ได้เด็ดขาด” “ป้าต้องขอโอนคืนก่อนค่ะ!"
: y- F1 `2 o+ u
) j. n' S$ }1 |% uป้าเขียวกุลีกุจอควานหาโทรศัพท์ของตัวเองที่ไม่รู้วางอยู่ใหน
+ p+ e; o0 U6 }. E. N; [6 Vปรีชานิ่งงันไปชั่วครู่... สายตาคู่คมจ้องมองกิริยาลุกลี้ลุกลน
7 R9 N; W* _5 A6 L8 cกระตือรือล้นที่จะโอนเงินส่วนเกินคืนของกะเทยแม่ครัว
6 v5 w, b: I0 i$ E! E3 Z, nหัวใจของหนุ่มใหญ่พองโต ความซื่อตรงรากหญ้า4 M7 e0 A# R/ x) R
กระแทกเข้ากลางอกเขาอีกระลอก หนุ่มใหญ่ยื่นฝ่ามืออุ่น
. t. T" b, b6 S3 Yไปแตะท่อนแขนป้าเขียวเบาๆ พร้อมส่งรอยยิ้มจริงใจ & O, i# I& n6 l( P! n9 }: W+ r
"อย่าเพิ่งเลยครับป้า... เอาแบบนี้”
. ]! W, Q8 @3 Q8 r4 a“ให้เด็กๆ เขากินกันให้อิ่มก่อน”
$ ^- p! Q( Q4 ~) a! m. U# @4 @“แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาคิดเงินตามจริงกันนะครับ"
+ c: I3 k# S9 X. Z" S/ Xความเมตตา ความอบอุ่น และรังสีศรัทธา: h5 G* X8 a6 ?1 i4 S* ~5 M
พุ่งปะทะอกป้าเขียวอย่างจัง!
' y- J, R3 m; R" r1 g. E# H" }กะเทยรุ่นใหญ่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดึงเอาพลังกายทั้งหมด
: r$ e9 `' X# U" {1 N+ E" zงัดออกมาสู้งาน กำจัดความหิวของลูกค้าวัยรุ่นอย่างเต็มที่
- ?" F- W# M: Fเธอหันไปจับตะหวัก ละเลียดเตรียมเครื่องปรุงทั้งของก๋วยเตี๋ยวอาหารตามสั่ง
# _; ]+ ^3 S1 _$ `' Iและจัดการผัดเผ็ดกระทะร้อนรัวๆตามออเดอร์ที่เรียงคิวไว้
8 G3 `2 H$ x5 h; Z3 W9 zเป็นการจัดการด้วยความช่ำชอง ชำนาญ และเป็นการให้บริการ! Z% i$ i+ T7 u
ด้วยความตั้งใจสุดชีวิต... ' c$ e* F* g1 I e) }# x
4 Q# ?: m0 W( l
เด็กหนุ่มหลายคนในนี้เธอเห็นมาตั้งแต่ตัวเท่าเมี่ยง
: | R# N" m2 iบางคนเคยมองด้วยความสงสาร... และอยากกิน
8 {5 z- U* B& [หลายคนก็เคยแอบแซ่บกันมาไม่รู้กี่รอบ ย่อมเกิดความรู้สึกดีทางใจ
. x. h* Z# T8 j
$ d3 n$ T$ K! tยามเมื่อมีนายทุนใหญ่ใจสปอร์ตระดับเฮียปรีชามาเป็นที่พึ่งกำจัดความหิวให้พวกเขา
, j& b# P6 k/ Z1 t X! Iป้าเขียวจึงพร้อมประเคนความอิ่มหนำให้เด็กหนุ่มรากหญ้า
/ R% U4 E1 D: i! v$ eโดยไม่คำนึง คิดถึงเรื่องกำไรขาดทุนแม้แต่บาทเดียว!
, d" m$ o! P m6 [6 O: L6 Nจัดเต็มค่ะ จัดให้ตามคำขอของหนุ่มหล่อเมืองใหญ่ ) N3 Q) q$ K) P/ k; [! i% Z5 ]% y
ผู้ที่มีออร่าเหลือล้นเกินคนธรรมดา มวลอากาศยามเย็นพลบค่ำภายในโถงกลางเทปูนขัดมัน
^3 e' R! v3 V7 L1 D$ ~# @3 L: tของร้านป้าเขียวเซ็นเตอร์ + X0 q+ `& h) s9 |
อบอวลไปด้วยกลิ่นไอความหอมอร่อย สมท้องอยาก* F9 \% x2 J1 a8 L
ความสุขดิบ แผ่ซ่านเข้มข้นขึ้นตามเวลาที่อาหารจานโปรดวางต่อหน้า... 2 q# H' C B6 C* A: X; x! y- Y
# i- H, M0 x7 X1 b$ Z4 i1 `กลุ่มเด็กหนุ่มรากหญ้าเกือบยี่สิบชีวิตจัดการกับ กับข้าว " U1 l0 ?4 y. o( D. C
ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเปื่อยฉุนกึก และข้าวผัดกระเพรากระทะร้อน
. M2 n4 X& Y ], `( dจนเกลี้ยงจาน บวกกับน้ำอัดลมและขนมอีกหลายห่อ
2 r0 \7 l# q- U0 [! g; Y8 A5 D) q& z$ _5 |
เรียกว่าเป็นการกินที่อิ่มหนำสำราญ ชนิดท้องตั้งรับความหิว
. |3 \" [# N8 Z3 H) v1 m. p# yไปได้อีกสามวันเต็มๆ และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีนายทุนใหญ่
( @4 h r: v u% Gผู้ใจดีมาเลี้ยงให้กระแทกปากถึงที่เลย5 n2 A2 X1 E- i K" O( W
! ]9 ^% t7 G0 m& j i( |8 E
หลายคนอิ่มแปร้แน่นท้องจนนั่งเอนหลังไม่ไหว & a; S' m! _5 K, W* o
ต้องลุกผายอกขยับเอวช่วยย่อยอาหาร หลายหนุ่มทยอยกันเดินไป
+ w$ s: q' }, i6 ~) |เข้าห้องน้ำ พากันเดินเรียงแถวกันเหมือนลูกเป็ดน้อยน่ารัก
( ^! }- q- n/ m% j k
# w3 U% }2 O$ v& j% Q. U: s k บริเวณหน้าห้องน้ำเต็มไปด้วยหนุ่มๆยืนจับกลุ่มสูบบุหรี่ฮัมโบโร่... 1 j1 k# {; Q# B. i! z4 u
เสียงซองยาเส้นรากหญ้า ที่ต้องมีทักษะมวนเองกับมือ ดังพึ่บพั่บ / J3 _9 f( l# K8 f% b1 O/ I# v- U q' v
ฝ่ามือหนาหยาบกร้านจากการทำงานบิดแว้น แตะยาเส้นกลิ่นฉุน! h9 i# B% ?6 a$ u
วางลงบนกระดาษขาวบาง เกลี่ยละเลียด ใช้นิ้วคลึงมวนให้กลมดิก
& N& N5 f& O" C6 Q) Z4 uจนกระดาษขาวห่อแน่น ก่อนจะจุดไฟแล่บฟึ่บ! ควันขโมง' ~/ u) k4 I' P ^
4 y0 o0 x6 w% P8 Z* Sควันสีเทาอมขาว พุ่งฟูฟ่อง ลอยล่องไปตามสายลมแล้ง
& {% c4 k) s, z7 q+ z4 I' zบางคนเป่าให้เป็นวง ลอยออกจากริมฝีปากหนา ควันขาวเป็นวง
6 V9 u8 m ?+ {3 s, G9 q) aค่อยๆกว้างขึ้น จนสลายไป กลิ่นควัยยายเส้นผสมผสาน เข้ากับกลิ่นตัว กลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นความคึกคะนองของวัยหนุ่ม
" }4 V4 S* Q# ]! y& C( r Zมันช่างเป็นฟีโรโมนที่กระตุ้นความเงี่ยนแบบดิบซ่านเสียจริงๆ
( a6 U9 u- H. @$ [$ ?3 b: W$ R& w: H2 b# o! k. h5 D
"เข้ม... เฮียปรีมาจากไหนวะ?
0 z. e3 K' L( O) ]2 R“น่าจะโคตรรวยเลยมึง”
9 i4 ?, Z+ I) C% D+ X$ w. C G“โคตรหล่อ แถมนิสัยใจดีสุดๆ"
1 r3 |* t! _) l- H) m4 w) y0 U' G% C3 n' U# b
เด็กหนุ่มคนหนึ่งพ่นควันบุหรี่มวนโตออกจากปริมณฑลริมฝีปาก
. h" z/ v7 |' F% J" W, X& oเอ่ยถามขึ้นด้วยนัยน์ตาสุกใสแพรวพราวด้วยความทึ่งในอก
: E1 Z/ ^$ T& r# }* }
+ x. L0 R) J- P7 Z8 l: `8 @ เข้มยืนพิงผนังปูน อัดควันยาเส้นลงปอดลึก ก่อนจะพ่นออกมา: p* f! t1 D0 S: o) D; p# {. G
ทางรูจมูกเป็นสายเหมือนปังไฟพ่นควัน กระทบแสงแดดอุ่น
/ a$ @+ p7 A8 h2 l7 P8 o# v/ H2 A
" L# x5 x2 i* l "มาจากกรุงเทพฯ นู่น…” * j- O: v: L7 z) k6 a
“จะมาสร้างคาเฟ่ใหญ่อยู่ตรงปากทาง”
) _- g9 d" C, Y“ปู่กูเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง ส่วนกูเป็นผูจัดการ 555"# u- }/ D- {4 V @/ j( k
9 ~7 |( b! D2 A2 U1 E( F% jเข้มกระเซ้าหยอก ขิงเพื่อนอีกครั้ง อิ่มท้องแล้วอารมณ์ดี - e, ?: H( a9 Q6 h# G4 a
"โหยววว! มึงนี่โคตรโชคดีเลยได้รู้จักสนิทกับเฮียปรี..." . ~8 S9 l1 v; u( m4 j
เพื่อนอีกสองสามคนเริ่มกระเถิบห้อมล้อมเข้ามา 5 X) M% ]7 L; X% ^& c
นัยน์ตาฉายแววมีความหวังเดียวกัน& r/ T: H" F0 ?* k/ h( n+ }" u# h( K' E! ^
$ q, y4 I$ P+ x6 y$ J; e5 `2 _ "ว่าแต่... กูอยากไปทำงานก่อสร้างให้เฮียปรีว่ะ”
' f$ v6 h) C9 C% s b0 ^/ y! a“ปู่มึงรับคนงานเพิ่มไหมวะ?": t9 S( V1 w. `* M
7 A$ R/ u" Z' [: D. f* ^
จากเด็กหนุ่มไม่เอาถ่าน แว้นให้โดนด่าไปวันวัน เริ่มอยากทำงาน3 `' Z- L' q9 P9 A2 {6 E$ D
อยากเปลี่ยนแปลงตัวแล้ว แววตาเป็นประกายมุ่งมั่น 8 U U3 k \" l7 b" I
เข้มยืดอกแน่นเกร็ง รับแรงปะทะจากสายตาอ้อนวอนของกลุ่มเพื่อน # C" O, u! b8 S- i5 L( U! d6 Q* k
หนุ่มน้อยวางมาดดุจหัวหน้าสายเปย์ ท่วงท่าและภาษากาย& t# H5 n3 I. Q. C1 Q
ขยับยืดขึ้นอย่างทรงพลัง
: M7 [8 y5 I3 y8 ]6 [7 e
; R$ s0 _9 @( n9 t"เออๆ เดี๋ยวผู้จัดการรับเรื่องพวกมึงไว้ก่อน”
) H; w) l5 ?" |, b“กูจะลองถามปู่กูให้”
: N$ z6 I* k5 {& [2 _& F( ~“น่าจะรับแหละ เพราะโครงการเฮียปรีเขาใหญ่จริงต้องการคนเยอะ" / z5 |1 h* W b4 W; ?4 w! V
เพื่อนๆแสดงอาการดีใจ ล้นวงหน้า ยิ้มไม่หุบ เมื่อได้ใจเพื่อน เข้มจึงเร่งแสดงพาวเวอร์ของคนที่จับทางความรู้สึก ของหนุ่มใหญ่เมืองหลวงได้ตั้งแต่ริมอ่างเก็บน้ำแล้ว6 e6 g% F0 F5 }( b/ R
. ?6 ^- ~$ T |7 p4 D
"เอออีกอย่าง เฮียปรีบอกกูว่าอยากอุดหนุนป้าเขียวเต็มที่”
V$ g: f* b0 H% e0 D( n3 f“พวกเราแดกเบียร์ร้องเพลงกันต่อเลยไหม?" 5 a/ J5 V8 z" X% ]0 b6 k: R
ผู้จัดการเข้ม เริ่มชักชวนหาแนวร่วม ทั้งที่เป็นความอยากของเข้มเองทั้งหมด& G) |4 F0 m G/ y
6 B! R- ~8 {3 v, d6 P
"จะดีเหรอวะมึง?" + f' ]4 m8 w' P- {# P) {
เด็กหนุ่มคนหนึ่งหลุดทำหน้าเกรงใจ ละสายตามองไปทางโต๊ะใหญ่" k+ c: Z- ^" u, }( e% T# T. S
มองเห็นปรีชานั่งคุยกับโด่ง ดูไปแล้วเหมือนคู่รักกำลังคุยกัน
- e: q$ n8 z8 K" w
/ V+ |! k: i" X) ~6 u/ z& I"เฮียเขาเลี้ยงข้าวให้กินกันขนาดนี้แล้ว”$ D* g( {. Y; |" p9 R& d9 C
“น่าจะหมดเงินไปเยอะแล้วนะโว้ย"
0 M3 e5 g! i3 p* x“ใช่ๆ กูเดินเข้าห้องน้ำรอบนั้น ได้ยินเครื่องสแกนสามหมื่นบาท”
* E: b6 m: D* f5 O' i1 V) s, p
“สามหมื่นบาท” ทุกคนอุทานเกือบพร้อมกัน4 k0 J' c. d4 E$ G) ^# G
% J: k* k$ l; `8 T# r% v
เข้มหัวเราะหึๆในลำคอ สายตาที่เคยลอบวิเคราะห์9 [& t0 g, r0 r; ?& k; l* ?- t
แอบมองปรีชามาตลอดนั้นฉายความมั่นใจล้ำลึกอีกครั้ง3 C4 U& R5 V; C5 E2 a) T8 A" o4 h
7 z: s5 u g i1 b& Q) Y+ v$ j"พวกมึงตั้งใจฟังกูให้ดีนะ...ไอ้เพื่อนๆทุกคน”: R& d7 i1 ^0 } d- }
“คนบางคน เขามีความสุขที่ได้เห็นคนอื่นมีความสุข”
% Y& g1 `9 Z8 S" _“ได้เห็นคนอื่นได้กินของดีๆ ได้เลี้ยงคนอื่นแล้วสุขเต็มใจ” “เวลากูมองตาเฮียปรี กูรู้ว่าเขาคิดแบบนี้...รู้มั้ย” 6 t" b( ^4 A0 g4 V% }
“ไปๆพวกมึงเดินลงไปที่ซุ้มคาราโอเกะใต้ต้นมะขามใหญ่รอเลย”/ I& ^% s% q5 _& O7 Q1 O! X
“ทางนี้ข้างบนกับเฮียปรี เดี๋ยวกูจัดการเอง สอ บอ มอ อยู่แล้ว"
: @2 Y. q6 \/ E$ lสายตาและน้ำเสียงจริงใจ จริงจัง เชิงสั่งการของเข้ม
! V" g5 h: d( w- wดึงให้คลื่นเด็กหนุ่ม เคลื่อนตัวย้ายลง ผ่านบันไดปูนหน้าร้าน
) K' Z2 T, |( [" ]+ v2 jมุ่งหน้าไปยังซุ้มไม้ไผ่ โครงสังกะสีเก่า ใต้ร่มเงาต้นมะขามใหญ่ข้างๆลานจอดรถ
) K5 \$ R8 Q8 s- mทิ้งไว้เพียงเข้มที่กำลังก้าวเท้ายาวๆ กลับมายังโต๊ะทรงยาว % w* K' t6 K; ^7 I
ซึ่งปรีชากำลังนั่งคุยกับโด่งอยู่ท่ามกลางมวลบรรยากาศนิ่งสงบ
: A1 |! d' H/ q% d, r. s$ B
" ?. i# h6 h% ]7 a
"เฮียครับ..." * [0 M `) U, j! M: N1 s5 J' Y
( E$ M' d' I7 j0 g7 V1 h7 w8 ~/ J& _ เข้มก้มหัวลงเล็กน้อย กิริยาผ่อนคลายทว่านอบน้อม. |3 Q8 D+ \' C; C; x6 _ r
ดูนิ่งและเกรงใจอย่างถึงที่สุด
- ~- M. a7 M% s( h: L
2 M2 ^4 O* V0 q _4 s+ j) E"พวกผม... ร้องเพลงกินเบียร์กันต่อข้างล่างได้ไหมครับ”
6 V0 a6 ?8 P* ^9 `; X% `' V! k“นานๆ มากันครบแก๊ง?"
& K4 A& Y- W$ @ J" oปรีชาเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับเข้ม ความโปร่งใสบริสุทธิ์
5 W0 ~6 y, m4 @9 h Z1 M4 A* uในแววตาของเด็กหนุ่มตัวท็อป ทำให้อกของหนุ่มใหญ่พองโต
- s3 m/ g$ z+ F$ R) z4 p) t- \' g4 j; n$ N+ @
"ได้สิครับ...เอาเลยสนุกให้เต็มที่”
% \( H9 l2 u* w9 y/ X+ E“ดีๆจะได้อุดหนุนป้าเขียวด้วย”
; }4 X: P7 o0 K$ Q' U0 t4 `- ~“ฝากเข้มช่วยดูแลเพื่อนๆ แทนเฮียด้วยแล้วกันนะ": u4 X9 c- }7 c2 A5 \& Q' ]
, k8 _( j% K: x
ปรีชายิ้มและกำชับเข้ม เพราะหลายคนยังเป็นเด็ก
# t- u7 s5 G }* c, [6 ]$ yถือว่ายังต้องคอยกำกับเรื่องการกินดื่ม การเมา
* c4 l4 A+ W; J- f2 Q3 C9 l) {เป็นความรับผิดชอบที่เขาให้ความสำคัญ
. a2 a8 I' M. b) V5 A3 ~& R' ~8 a$ `4 y5 g F
"ขอบคุณครับเฮีย!" : k' O7 Z+ y3 D, `3 x
" C( m# J" l7 ^8 G# [ `เข้มยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียบขาว ยกมือไหว้ขอบคุณ
5 m! k0 b @9 q4 [กอปด้วยความจงรักภักดี ก่อนจะผันตัวก้าวลงบันไดไป7 Z' V. \/ m) V# R( B( b
ไปตามคำอนุญาตแล้วจากนายหัว & ]' B- o+ ]6 l7 S( x7 L: H/ V
ปรีชาชำเลืองมองโด่งที่นั่งยื่นหน้าส่งยิ้มให้เขาเบาๆ ความน่ารักที่นิ่งสงบ7 U+ x, x7 C5 G# O1 Z
ออร่าจางๆที่กำลังค่อยทำงาน โด่งพ่อลูกอ่นผู้หล่อเหลาเตรียมรับทุก
, z3 ~& u1 u1 s3 dคำสั่งของเฮียปรีอย่างอาจหาญ
9 `6 G" x% s& N: P0 X5 }! Q/ v7 m0 K5 Q- D! G2 }
"โด่ง... ไปถามป้าเขียวให้เฮียหน่อยสิ”$ @5 m# N; T, q1 x4 G2 M
“ว่ายอดใช้จ่ายทั้งหมดเท่าใหร่ เหลืองบอยู่อีกเท่าไหร่"6 ]/ W6 v m$ H; A% L5 H
M, w" j" ~: ?5 z0 B# u
"ครับเฮีย..." ( Y( |8 x3 ^! S2 v6 o; ?: |
9 U7 ~: q, L+ M
โด่งรับคำนวลนุ่ม ลุกขึ้นโค้งตัว นัยน์ตาคมประกาย7 G3 y( M3 C. A9 U4 B
ทอดมองปรีชาด้วยความภักดีซาบซึ้งใจ ก่อนจะก้าวเดิน% |3 O) J1 `" C) a8 G; ~( B6 B
ไปทางเคาร์เตอร์ โซนครัวเปิดที่ระเกะระกะไปด้วยเถาเครื่องปรุง7 M, [; E5 `& s' t, O; K
. z- X% K0 A+ s) @
"ป้าผัดจานนี้เสร็จก็ว่างแล้วโด่ง…”
. d" Y' j4 x. Q. K @' V“เดี๋ยวป้าเดินไปแจ้งเฮียเองนะ จะได้ขอบคุณเฮียเขาด้วย"
. S& e8 c3 F7 M k! x1 l# I) M+ P( Q3 D/ [
ป้าเขียวที่กำลังคุมเตาแก๊สเร่งไฟแรงเอ่ยปากบอก
0 T4 D) V* N1 z/ k. B0 o* Jโด่งจึงถอยตัวแยกเดินออกมา เพื่อไปเข้าห้องน้ำด้านหลัง... # T0 x( U& [# P
# ^# k/ D% }3 D, D, L* I3 U1 dบรรยากาศเป็นทางเดินแคบๆ ที่ระเกะระกะไปด้วยลังกระดาษเก่า
6 m! `! U4 b" q" t, @และลังขวดเหล้าขวดเบียร์เปล่าตั้งซ้อนสูงปะทะสายตา
! [/ U6 P3 S8 H9 m( a. Xน่าจะกำลังรวบรวมรอขายเป็นเศษขยะรีไซเคิล7 M( d' h8 [7 }. B2 E
" @! b `" o7 \ H: Mครู่ต่อมา ป้าเขียวในชุดผ้ากันเปื้อนที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
5 C) j# u, o. Hจากการทำอาหารรัวๆ เพื่อให้ทันความหิวของลูกค้าวัยหนุ่ม
) N5 _: x. o$ M3 d; A4 jนางเดินตรงเข้ามาหาปรีชาที่โต๊ะ ยื่นกระดาษบิลเขียนมือ
6 V/ p* ]4 A# l1 i2 r: Rลงบนโต๊ะด้วยฝ่ามือที่สั่นระริก ประหม่าและเกรงใจ
5 N6 G' {8 |0 I0 ]7 P2 e' I6 O) P' X0 `4 k2 a' K# t* T
“ป้าขอยืนห่างๆนะค่ะ ตัวเหม็นมาก ทั้งกลิ่นเหงื่อกลิ่นน้ำมัน” "ทั้งหมด... แปดพันบาทค่ะเฮีย" $ S5 y3 ?: t2 b
# p, x0 \" J. O0 Z i5 f
น้ำเสียงป้าเขียวเต็มไปด้วยความเกรงใจลึกซึ้ง
H$ v9 P/ S9 w+ v; `& `เพราะสำหรับคนในชนบท การจ่ายเงินก้อนจำนวนเกือบหมื่น: u; e1 O8 p" O2 r2 ]- d/ @
ในมื้อเดียวคือเป็นยอดเงินที่สูงมหาศาล$ H a8 L* a* J' p* i( r5 b
/ C) O4 y: a! }; C Y% n. k t ปรีชาขมวดคิ้วคม นัยน์ตาจ้องมองตัวเลขบนกระดาษอย่างไม่แน่ใจ...
8 |7 K7 o8 ?$ O! |หนุ่มใหญ่เมืองหลวงต้องปรับสมองประมวลผลค่าเงินใหม่
. ~& x, |2 _$ \1 O: H, p; Y/ Zระหว่างเมืองกรุงกับชนบทอย่างหนัก
7 k# y2 {2 a3 Q( E. [5 h0 }6 X5 |: lเด็กหนุ่มเกือบยี่สิบชีวิต กินกันจนแน่นท้อง สั่งทั้งก๋วยเตี๋ยว
5 a! Y4 X. l& S* T" O2 d: Sอาหารตามสั่ง ขนม นำอัดลมแบบจัดเต็ม...
! ]. w; b8 C+ Q7 J, d& qยอดรวมกลับไม่ถึงหมื่นบาท ทั้งที่เขาโอนเงินสแกนจ่ายไปก่อนแล้ว+ e4 u1 r; B+ l: p( ^
สามหมื่นบาท ยังกลัวจะไม่พอด้วยซ้ำ!
0 L# f) `4 r# |) g* c0 K9 u
* \6 M9 Z5 s2 p
"ป้าเขียว... คิดเงินถูกหรือเปล่าครับเนี่ย?" 8 L, l% E1 _7 ?# x9 E0 i) D) [
ปรีชาเอ่ยถามเสียงนิ่ง ทำหน้าเหมือนกังวลว่าคิดไม่ถูก มันน้อยไป
2 Q P* _8 ^0 a) C5 Z) n
5 c3 T# z, s' J ป้าเขียวสะดุ้งโหย่ง สีหน้าผาดซีดด้วยความกระสับกระส่าย ( C: ]: E f1 I( F D
กลัวว่าตนเองจะคิดเลขผิดหรือสร้างความไม่พอใจ
. l% Q, d% q- }; z* Pแต่แล้วดวงตาของแม่ครัวรุ่นใหญ่ก็ขยายกว้าง
# v+ p$ E2 q% ]/ V: n4 r! H2 F( g# w( Hเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอของปรีชาตามมา
7 d. _% S- i o9 b# I3 V5 i- s
8 E, y5 p3 ?, S3 B. ` "มันถูกเกินไปมั้ยครับป้าเขียว…”# y1 w9 X, c, w& A* g D( \
“กินกันตั้งเยอะแยะหลายคน ไม่ถึงหมื่นเนี่ยนะ?"
( d7 N9 Z$ `5 F/ k1 vปรีชายิ้มขำให้กับความต่างของค่าครองชีพ
8 x8 `' W: \& K" P6 p7 g- |" l! S" D8 @* A0 x b" m( v6 g
ป้าเขียวถอนหายใจยาวๆ พลอยยิ้มออกมาด้วยความโล่งอก
1 n4 U' ]" X# H- Fเมื่อเข้าใจความหมายที่แท้จริง
2 c) R6 K1 K4 ^4 i \
+ E x: L, s( T0 k- K "ถูกต้องแล้วค่ะเฮีย!”
S5 @) L$ N J0 E“อย่าเอาค่าอาหารในเมืองหลวงมาเทียบกับที่นี่สิค่ะ”- D5 C) i4 j) o; _) T& C* E" u, |; U
“ไม่งั้นเฮียจะงงนะ... มะนาว ต้นหอม ผักชี”7 X; [5 _( G$ `. L" j: _
“ของพวกนี้ป้าไม่ต้องซื้อเลยนะคะ ปลูกเองเก็บเองทั้งนั้น!"2 b4 b. E5 l/ p( G$ D
ป้าเขียวผายมือ นำเสนอด้วยท่าทางภูมิใจ ' W. [% c( E B) I" m
ปรีชามองเห็นภาพความจริงใจ ความซื่อสัตย์ และต้นทุนชีวิต4 q0 L A2 N& y
ของแม่ค้ารากหญ้าคนนี้ที่ไม่ค้ากำไรเกินควร " P( V+ e( h/ G3 i) R
หนุ่มใหญ่ตัดสินใจชิงพูดตัดบท ก่อนที่ป้าเขียวจะเอ่ย. {2 m$ p. {: O! {; N2 x# j
เรื่องโอนเงินส่วนเกินคืน
6 H+ ^' y2 U6 w) Z9 y* M3 b" e/ q" t( P
"งั้นเงินที่เหลือ... ผมยกให้ป้าเลี้ยงเด็กๆ ต่อนะครับ”, K; E( ?" {& t5 C5 {
“ไม่ต้องโอนคืนหรอก ไม่แน่ว่าวันข้างหน้า…” “ผมอาจจะต้องขอพึ่งพาแรงงานของพวกเด็กหนุ่มเหล่านี้"8 ^8 w* ]3 w! F
(แรงงานหรือแรงเงี่ยนค่ะเฮีย อิอิ)
+ g7 }. d0 R: I7 z- F, Uน้ำเสียงทุ้มอบอุ่นและประกายตานุ่มนวลสุภาพ ที่สาดสะท้อนออกมา
! @# e2 M' p, [' U/ ~: Dมันคือน้ำใจอันบริสุทธิ์ จากคนแปลกหน้าที่เพิ่งเคยเห็นกัน แต่กลับโอบอุ้มกัน...
- u( L. A. Z5 _) Bหัวใจเหี่ยวแห้งของป้าเขียว ที่กำลังตรอมตรมด้วยหนี้สินล้นพ้น! \: }3 ]2 s6 ?7 Y8 g C+ V
จากการกู้เงินทุนประคองร้านและหนี้รายวันนอกระบบ
9 p8 V; {3 w6 C, G7 Q9 n( m. C, T. K: G% Q) D4 ]/ y1 T- o0 p
พลันจิตใจก็ชุ่มชื้นและพองโตขึ้นมาอย่างฮึกเหิม!
) X/ t4 D$ ~ B& a, Bเพราะดอกเบี้ยที่ค้างมาหลายเดือนอาจได้เงินก้อนนี้ไปผ่อนผันก่อน
% S, m! @+ n$ S1 _+ k' n
รังสีแห่งความภักดี ศรัทธาและการเชิดชูผู้ทรงอำนาจใจสปอร์ต $ M( x. g$ @- a
ก่อตัวขึ้นในอกของป้าเขียวอย่างหมดหัวใจ
; o4 V8 ?- O4 m3 m+ D3 O4 X. H0 V* P# B
จังหวะนั้นเอง โด่งเดินกลับมาจากห้องน้ำพอดี + D4 }0 H; K% w4 K) f) J
ป้าเขียวจึงหันไปสั่งเด็กหนุ่มด้วยน้ำเสียงตื้นตันสั่นระริก
& J7 A& r" P) s1 E; V8 Hแต่ทรงพลัง0 p+ o5 s9 F1 i+ m3 k, |1 O4 s
; t q; g1 e6 Q' [* c# P! a
"โด่ง... ไปบอกเพื่อนๆ นะลูก” ) Q6 \7 D" m1 a+ n [$ S( S
“ว่าเฮียปรีเขาเลี้ยงคาราโอเกะกับเบียร์ต่อ” ; {2 X+ O: o/ E6 i+ n: R
“เบิกเหรียญ ร้องเพลงกันเต็มที่เลยนะ ถือว่าร้องเพลงขอบคุณเฮียเค้า”
; [/ A9 A a* |“กับแกล้มสั่งได้เต็มที่เลย แต่ห้ามกินเทกินเสียเด็ดขาด!...” “ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเอ็งได้กินวันนี้ มันคือน้ำใจของเฮียปรีทั้งนั้นนะ!"
( Y; Q4 v- g9 O) y" H* k, c4 s0 u% U
' U1 l7 a5 `. x" m- ^4 t คำพูดหนักแน่นไร้การเสแสร้งของป้าเขียว
3 n% u+ j- J3 `+ A# Sดังก้องสะท้อนกระแทกเข้ากลางหัวใจของปรีชาอย่างจัง; R2 G- T8 n2 {% s
จนหนุ่มใหญ่นิ่งอึ้ง... เขาสัมผัสได้ถึง 'ความใส่ใจ จริงใจ'
9 g b% R* ]4 l2 O( [! Q( Zที่ปราศจากมารยาใดๆ ชนิดที่ไม่เคยพบเจอในสังคมเมืองกรุงมาก่อน: u% R" P8 G" U3 A. y$ N
( \' w/ `4 [: g) P "ครับป้า!" โด่งรับคำเสียงหนักแน่น ก่อนจะรีบก้าวลงบันไดไป8 `3 c3 g& w$ R. J
เขารีบไปส่งข่าวให้เพื่อนๆที่ซุ้มคาราโอเกะ ใต้ต้นมะขาม…
3 `+ n/ v, R& l' @4 N rและเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา… / A+ ~% k8 a+ s% Z& ?$ u
"เฮ้ๆๆๆๆๆ!" "เย้ๆๆๆๆๆ!" "ขอบคุณครับเฮียปรี๊!!!"
& M* c3 v5 O1 x* N' n5 h"ขอบคุณครับเฮียปรีสุดหล่อ!!!"7 w) l7 |5 w9 B
% i7 k6 n7 l. {
เสียงโห่ร้องก้องกังวานของกลุ่มเด็กหนุ่มวัยรุ่นกว่ายี่สิบชีวิต ) t& @5 S$ H; X4 H7 S# g" K$ Z# Q9 a
แผดลั่นข้ามลานดินลูกรังขึ้นมาถึงบนตัวร้าน! ; L% J, p$ F8 [ ~
เป็นเสียงขอบคุณที่ทรงพลัง หนักแน่น และจริงใจที่สุด' w5 X! S3 n0 x1 C
ในชีวิตเท่าที่ปรีชาเคยได้ยินมา...
O7 y8 |/ k# Q. H. J* K* Y2 c
ปรีชาหลุดหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี... 7 j1 l- w+ p6 A4 i+ F
กับเสียงหัวเราะเบื่องล่าง เสียงแก้วเบียร์กระทบกัน
9 Y4 O- l$ E4 T# \1 ]' U! _7 T3 Zและเสียงเพลงคาราโอเกะที่เริ่มขับขานจากใต้ร่มเงาไม้ใหญ่
* u" F0 Q, K+ F* _- D' Rมันคือท่วงทำนองแห่งชีวิตชนบทอันแท้จริง ที่กำลังโอบอุ้ม2 ?6 `+ f- t% X8 i
และต้อนรับหัวใจอันแสนเปลี่ยวเหงาของหนุ่มใหญ่เมืองหลวง
( v7 i/ g. i2 {, ~- Gให้ได้รับการเติมเต็มตั้งแต่แรกเยือนอย่างอิ่มเอมใจ…
( |$ D1 P( D1 {, e' b
2 |- I, N _6 u7 y& A$ c“เฮียค่ะ ป้าทราบเรื่องไอ้โด่งที่อ่างเก็บน้ำแล้วนะค่ะ”
1 q! v o' y7 C$ _) A# @# kป้าเขียวตาโต แสดงอาการตื่นเต้นเพราะนางรู้ความร้ายกาจ9 ]- l! Y2 z& h& \6 k4 p* |% R$ @9 X4 E
ของแก๊งกระเทยเจ้าถิ่นกินผู้ชายพวกนั้น
และรู้ว่าอะไรจะเกิดกับโด่ง มันต้องถูกประจานแน่นอน 0 c: ~7 p0 z2 g. `& u8 n0 n& T2 ?
สีหน้ากังวล เป็นห่วงและเห็นใจที่สุด ถูกฉายขึ้นที่หน้ากลมมน' o4 S4 A; B0 }) o% a% @
อย่างเห็นได้ชัด : a* j0 J$ m5 T, ` ]/ Y
“ไอ้โด่งเป็นเด็กดี เรียนเก่งแต่ชีวิตมันโคตรน่าสงสารเลยนะเฮีย” 5 G0 ? k8 A+ S4 C* H
ป้าเขียวทิ้งตัวลงนั่งไกล้ แบบไม่สนใจกลิ่นตัว กลิ่นเหงื่อแล้ว; s- w6 E8 M) E$ j- o) t
นางจ้องหน้าปรีชา เริ่มมีน้ำตาเริ่มคลอที่เบ้า i- h9 Q0 }; y! U
8 o5 d; n% D1 h8 Uได้ยินแค่นั้น ปรีชารู้สึกเจ็บแปล๊บที่ใจ สันหลังเย็นเสียววาบ
/ C0 N4 w3 U7 M, @* a' Aขยับเก้าอี้ ดึงตัวเข้าหา เข้าไกล้รอฟังเรื่องราวชีวิตของหนุ่มรากหญ้า ที่ตอนนี้เรียกได้อย่างเต็มปากแล้วว่า “โด่งสุดที่รัก”
# L) v( @- O8 v: ]
' n3 W! `- K: {- s0 K ? ซัพพอร์ตเหล้าขาวให้ยายกรึ๊บเติมพลังสมอง
ตามอัธยาศัยนะค่ะ เท่าใหร่ก็ได้ค่ะ ของมันจำเป็น 5555 สนับสนุนอย่างเต็มใจคบกันไปยาวๆค่ะ และโปรดติดตามตอนที่ 5 โด่งพ่อลูกอ่อน มาทราบเรื่องราวรัดทดของเด็กหนุ่มจากอดีตที่ผ่านมาและหลังจากนี้เขาจะไม่ได้ต่อสู้ชีวิตตามลำพังอีกแล้ว เฮียปรีจะเป็นน้ำยาประสานทุกรอยแตกร้าวของชีวิตให้มันเข้าที่เข้าทางและทำให้เป็นโด่งที่สมบูรณ์แบบ ให้ทะลุความบอบช้ำออกมาเป็นหัวหน้าโด่งให้ได้ และสุดท้ายโด่งจะตอบแทนเฮียปรีด้วยอะไรดี
' `$ g( q; D8 s% c" l* R7 c+ b
- U4 M- K8 f. ]) F5 c1 [* }$ z- d, Q3 _3 Z) H& ^
 พูดคุยให้กำลังใจติดต่อกันใหม่...อินบ๊อกได้เลยคร้าาขอบคุณที่ชื่นชอบสนับสนุนและติดตามผลงานค่ะ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-18 17:40:33
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-18 18:27:33
โพสต์ 2026-8-19 08:40:31
โพสต์ 2026-8-30 01:13:14
โพสต์ 2026-8-30 21:23:10
