แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tokkradoor เมื่อ 2026-2-14 17:30
, G7 v+ k' L( A9 q+ _9 H/ Y: Y. k, R+ ]# R% j4 m5 R+ W9 z
เรื่องนี้แต่งรับตรุษจีน 2569 ให้อ่านฟรีถึงชิวสี่3 I/ I1 Q4 B F/ q8 B: f
# e j& d, S' ~ r0 ?9 _% I6 ^- Nคิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังสมปรารถนาในปีใหม่นี้ มีแต่ความสุขมั่งคั่ง โชคดีร่ำรวยตลอดปี และขอให้ส้มมงคลพาคุณไปเจอกับคนที่อยู่อีกปลายของด้ายแดงนะครับ 2 k H2 D" r; k4 |! S, X
ความเดิมตอนที่แล้ว --------------------------------------------------------------------------------------------------
$ n5 j% T- c T0 A7 \' V
ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5) / ]6 P" `5 r9 |9 g
บรรยากาศวันไหว้ที่ร้าน ‘แต้จิ้นเส็ง’ เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในอกของ เท้ง กลับหนาวอย่างบอกไม่ถูก เท้งไม่พูดอะไรกับภาคสักคำไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดแต่เท้งก็หาคำอธิบายให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงไม่รู้จะพูดอะไร ซ้ำพอภาคจะเข้ามาช่วยยกเข่งขนมเท้งก็สะบัดตัวหนีจนเข่งขนมเกือบตก " U1 Y8 N0 T" ?+ W1 q9 [
ภาคยืนงงเป็นไก่ตาแตก ขณะที่เท้งหนีเข้าไปหลังร้านเพื่อปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาเขาคิดไปไกลแล้วว่า ตรุษจีนปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายที่เขาจะได้ยืนข้างภาคในฐานะคนสนิท ตลอดทั้งวันนั้น เท้งทำตัวห่างเหิน ถามคำตอบคำจนอาม่าสังเกตได้ “ทำหน้าดีๆ จะตรุษจีนแล่ว พรุ่งนี้วันถือแล่ว” ) l( w& g7 {. ]' ?# K: m ^
จนค่ำวันนั้น หลังจากช่วยเท้งเก็บโต๊ะอาหารเย็นและเก็บกวาดบ้านเรียบร้อยพร้อมจะเข้าสู่ ‘วันถือ’ที่คนไทยเชื้อสายจีนจะไม่ทำงานบ้าน ไม้แม้แต่จะจับไม้กวาดหรือล้างถ้วยจานเพราะเป็นความหมายของการกวาดล้างโชคลาภออกไป ภาคดักรอเท้งอยู่ที่ม้านั่งไม้หน้าบ้าน ท่ามกลางแสงสีแดงสลัวจากโคมเต็งลั้งภาคเข้ามาชาร์จตัวเท้งไว้ไม่ให้หนี
$ h' _2 }$ E* z1 P( v9 L" n9 T! T
“เท้ง เป็นอะไรวะ? วันนี้ไม่มองหน้ากันเลยนะ”ภาคถามเสียงนุ่มแต่จริงจัง “เปล่า... ก็แค่เหนื่อย แล้วนี่ไม่ไปหาน้ำมนต์เหรอ” เท้งโพล่งออกมาอย่างลืมตัว : v8 b1 I" A; @& ?( u: F
ภาคชะงักไป จ้องหน้าเท้งครู่ใหญ่ ก่อนจะหลุดขำออกมา “เข้าใจละ.. เท้ง... ฟังดีๆ นะ" "น้ำมนต์มันแพลนจะแต่งงานแต่ปัญหาคือว่าที่แม่ผัวมันไม่ค่อยโอเค มันก็พยายามทำหมดทุกทางแล้วนี่ถึงขนาดจะเล่นของเลย ท่าทางมันก็ร้อนใจมากอยู่ ถ้าผ่านด่านนี้ไม่ได้ก็ท่าจะไม่ได้แต่งเร็วๆนี้หรอก” ภาคอธิบายรัวเร็ว เท้งอึ้งไป
y) C2 o! h& Y0 |
“แล้วที่บอกว่า... ส้มคู่นี้จะทำให้สมหวังล่ะ?” “ก็สมหวังเรื่องงานแต่งไง” ภาคก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น
8 A' o' b$ S2 `) s1 c& J# U
“พออาม่าบอกว่ามีส้มมงคล ฉันก็เลยคิดว่าอย่างน้อยส้มของอาม่าแกก็น่าจะดีกว่าคุณไสยของหมอผีที่ไหนก็ไม่รู้ดีไม่ดีโดนหลอกตบทอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งกับของต่ำแบบนั้นว่ะ” เท้งนั่งฟังเงียบ ๆ ภาคเองก็นิ่งไป เหมือนกำลังรวบรวมความคิดบางอย่าง ! s+ Z% g5 P y$ U
“เท้ง... แกเชื่อที่อาม่าบอก วาส้มคู่นี้จะนำเนื้อคู่มาให้จริงๆ เหรอ” ภาคถามขึ้นทำลายความเงียบ เท้งก้มหน้า มองปลายนิ้วตัวเอง “อื้ม คนจีนเขาถือว่าส้มคือทอง คือความโชคดีน่ะ ส่วนเรื่องเนื้อคู่...ก็คงอยากให้แบ่งปันความสุขมั้ง” - ~- d. Y" H" R" @5 H6 S8 q+ f8 D# @
ภาคนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงผ้าแพรสีแดงออกมา ข้างในคือส้มสีทองคู่ที่สวยที่สุดที่เท้งเห็นอาม่าเลือกมากับมือกลิ่นหอมระเหยจากผิวส้มฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ “มันอาจจะจริงก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่อาม่าแกว่าดี ฉันก็ว่าดีฉันเลยไปขอให้น้ำมนต์คู่หนึ่ง” “ส่วนส้มคู่ที่อาม่าให้ฉันจริงๆ น่ะ... ฉันยังไม่ได้ให้ใครเลยนะ ฉันเก็บไว้ให้ ‘คนพิเศษ’ ของฉันคนเดียว” $ d1 x) ]6 A- M! i4 r% L2 X9 R7 j* S) _
ภาคค่อยๆ ปอกเปลือกมันอย่างเบามือ แล้วยื่นซีกที่สวยที่สุดมาตรงหน้าเท้ง “ฉันไม่เคยคิดจะให้ส้มคู่นี้กับใคร นอกจากคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป... ซึ่งก็คือแก” “อาม่าบอกว่าเนื้อคู่ต้องกินคนละซีกถึงจะอยู่ด้วยกันยาว เท้งช่วยกินซีกนี้หน่อยได้ไหม?” ( u# C! r) ~0 |- k) a
0 D/ y1 x# i9 z% @# N( V
ภาคพูดเสียงนุ่ม ดวงตาคมจ้องมองเท้งอย่างมีความหมาย หัวใจของเท้งเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเอื้อมมือไปรับส้มซีกนั้นมาเข้าปากช้า ๆรสชาติหวานอมเปรี้ยวของส้มกระจายไปทั่วลิ้น แต่มันกลับหวานล้ำกว่าส้มลูกไหนๆที่เขาเคยกินมาทั้งชีวิต ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันในความเงียบ ใต้แสงสีแดงอ่อน ๆของเต็งลั้ง $ l% }5 o6 a) u& p$ g0 m" E$ }
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมไอที่คุ้นเคยดังมาจากความมืดหลังประตูร้าน อาม่าเดินเตาะแตะออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “กินกันหมดหรือยังส้มมงคลน่ะ?” “อาม่า! ยังไม่นอนเหรอ?” เท้งสะดุ้งโหยง ; r B. f% O g8 z' ^8 M0 y* N
“จะนอนหลับได้ยังไง ก็ลุ้นจนตัวโก่งขนาดนี้” อาม่าหัวเราะหึๆ “อั๊วมองออกตั้งแต่วันแรกที่อาภาคมาบ้านเราเมื่อสามปีก่อนแล่ว สายตามันมองแต่อาเท้งอย่างกับจะกลืนลงท้อง ส่วนอาเท้งก็ซื่อบื้อ...ทำเป็นงอนเป็นตุ๊ดตู่อยู่ได้” ภาคเกาหัวแก้เขิน 6 |. i* Q5 @- L ]4 r$ a
“อาม่าดูออกจริงๆ เหรอครับ?” “ดูไม่ออกก็เสียชื่อเถ้าแก่เนี้ยแต้จิ้นเส็งตลาดเก่าซี่!” อาม่าตบไหล่ภาคเบาๆ “พวกลื้อน่ะชอบกันจะตาย แต่ดันรอให้ส้มนำทางถึงจะยอมพูด... เอาล่ะ อาม่าไปนอนละ ไม่กวน ‘คู่รัก’ เขาจู๋จี๋กันแล้ว” ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันจนหมดทั้งสองลูก เท้งยิ้มเขินๆ ก่อนถามขึ้น “ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเลยเหรอ” “3 ปีไรวะ?”
* \& X9 o1 B' f7 L4 v8 D0 O- J6 ^
“ก็..ที่อาม่าบอก” “ไม่อะ..ฉันชอบแกตั้งแต่ปี 1 แล้ว” “ห๊ะ!...”
& N6 K; d- {3 G# F
, i4 I0 r" y% [, g7 |/ s r
“ก็ที่ฉันไปคณะแกบ่อย ๆ ไปคุยกับคนนั้นคนนี้ ฉันไม่ได้ไปจีบผู้หญิง ...แต่ฉันไปจีบแก” “...” เท้งอึ้งไปเลย ( ?/ H+ U2 e* J6 X0 I
“ที่ตามไปเตะบอลด้วย ฉันก็ตามไปเฝ้าแก” “...” หนักกว่าเดิมอีก
9 K3 H6 k2 P5 d+ w9 o
“ฉันก็ไม่กล้าบอกแก ฉันกลัวแกไม่เหมือนเดิม” “...”
X" C. e$ V* q
“ฉันรู้มานานแล้วแหละว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกใคร ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าวันนึงจะมีแฟน” “จนมาเจอแก ฉันก็คิดวนไปมา ว่าฉันรู้สึกอะไรกันแน่ แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่ามันเป็นความรัก..” “ฉันหาจังหวะจะบอกแกสักพักแล้ว ถึงแกรู้แล้วจะไม่มองหน้าฉันอีกเลย ฉันก็ต้องบอกแกให้ได้” 9 `/ K3 {9 Z2 t i
$ F2 s4 M5 R* r. _5 ]: U" Z
“แล้วอาม่าก็เอาส้มมาให้...” 1 } v6 \8 X& `/ y
เท้งเพิ่งจะพูดออก “เพราะแกก็หึงฉันกับน้ำมนต์ต่างหาก..” ภาคโอบเท้งไว้เบาๆ หนุ่มตี๋ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แค่ไฟเขียวจากอาม่าก็เพียงพอจะไม่ต้องแคร์สายตาใครในย่านนี้อีกต่อไป
, u. T6 X5 Q9 s4 M
7 O* K0 b* U0 D8 z+ z
“รู้ไหม ตอนแรกฉันกลัวนะว่าตัวเองเป็นคนไทยแท้ 100% จะเข้ากับบ้านแกไม่ได้ หรือจะเข้าใจสิ่งที่แกเป็นหรือเปล่า” เท้งมองหน้าคนข้างๆ แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ใบหน้าของภาคดูอ่อนโยนขึ้น 6 R: r% t: ~. G. L+ X1 x
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” “ตอนนี้ฉันว่า... ความเป็นไทยหรือจีนมันไม่สำคัญเท่ากับว่าเราอยากจะอยู่ฉลองเทศกาลนี้กับใครมากกว่า ยิ่งอาม่าแกเปิดทางขนาดนี้..” ภาคตอบพลางดันหัวตัวเองไปชนกับหัวเท้ง เท้งยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปี เขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดอยู่ในใจ
" q ]: V; y" ~/ t0 G
“ภาค... ถามจริงๆ นะ แกไม่มีเชื้อจีนเลยจริงๆ เหรอ? แบบว่าต้นตระกูล สักนิดก็ไม่มีเหรอ?” “ไม่มีเลยว่ะ พ่อสุพรรณ แม่กาญจนบุรี ไทยแท้ๆ เลยครับ” ภาคส่ายหัวยิ้มๆ ; s) Y) k9 d6 x2 ^5 p" P
! e9 F/ ]; N" q7 D% |1 b( c
เท้งหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวเล็กหยีลงจนเกือบปิดเขาเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูภาคด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแต่แฝงความจริงจัง ' {7 q, ^9 J9 M8 k) f7 Z& T/ X# t' k1 i
“งั้นไม่เป็นไร... เดี๋ยวเท้งจะเติมเชื้อจีนให้ภาคเอง” “เติม...ยังไง..." ภาคตะกุกตะกัก เสียงสั่นพร่า เท้งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของภาคขำก๊ากออกมาจนตัวโยน ) O1 J! I2 F3 w9 s$ K8 G& D. @
“ไม่ใช่ยังง้านนนนนนน...ก็... เริ่มจากเรียกอาม่าว่า ‘อาม่า’ ให้ถนัดปากก่อน แล้วตรุษจีนปีหน้าก็เตรียมตัวมารับอั่งเปาซองหนาๆ ในฐานะคนในครอบครัวได้เลย”
" S1 ~, A1 I" D. Y$ [/ U5 ]& x
“แต่ถ้าอยากจะเติม ‘เชื้อ’ แบบที่ภาคเข้าใจ...จัดสักทีเท้งก็ไม่ติดนะ...อยากเข้าไปแล้วอ่า”
% @ E9 ^, H2 s5 u' f' U
+ m) F l9 e; v& |2 i0 R
ท่ามกลางบรรยากาศวันไหว้ที่แสนอบอุ่น ด้ายแดงที่มองไม่เห็น อาจจะถูกผูกไว้ที่นิ้วตั้งแต่เกิดแล้ว แต่วันนี้เท้งกับภาคค้นพบปลายอีกด้านของมันด้วยส้มสีทองหนึ่งคู่ และหัวใจสองดวงที่พร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกันในทุกๆตรุษจีนหลังจากนี้ ----------------------------------- ตอนต่อไป
6 X+ g( w* N. Uถ้าชอบเรื่องนี้ก็กดให้คะแนนได้นะครับ (เป็นโควตาของทางเว็บ ไม่มีผลต่อพลังและเซนนีของคุณ) ปุ่ม "คะแนน" ข้างล่างนี้เลยครับ âââ
1 }9 U R7 m0 @+ }: i
1 j4 R$ {, ^6 g$ Y+ l( k | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-2-14 16:41:10
สารบัญงานเขียนของ TokKradoor
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-2-14 17:28:17
โพสต์ 2026-2-14 17:32:42
โพสต์ 2026-2-15 20:24:47
โพสต์ 2026-2-22 07:19:46