แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tokkradoor เมื่อ 2026-2-14 17:30 $ U( Z9 a- p7 u6 f0 H
; b0 S7 `) @( U6 Gเรื่องนี้แต่งรับตรุษจีน 2569 ให้อ่านฟรีถึงชิวสี่% x# e$ d7 s! A
L& P# k5 m }/ _% }9 j
คิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังสมปรารถนาในปีใหม่นี้ มีแต่ความสุขมั่งคั่ง โชคดีร่ำรวยตลอดปี และขอให้ส้มมงคลพาคุณไปเจอกับคนที่อยู่อีกปลายของด้ายแดงนะครับ
# |3 q+ S+ W- v4 G( s' }
ความเดิมตอนที่แล้ว --------------------------------------------------------------------------------------------------
, v0 l2 P5 H n/ @/ b$ h
ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5)
. m+ ^8 m$ W+ [/ J* D; q2 T
บรรยากาศวันไหว้ที่ร้าน ‘แต้จิ้นเส็ง’ เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในอกของ เท้ง กลับหนาวอย่างบอกไม่ถูก เท้งไม่พูดอะไรกับภาคสักคำไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดแต่เท้งก็หาคำอธิบายให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงไม่รู้จะพูดอะไร ซ้ำพอภาคจะเข้ามาช่วยยกเข่งขนมเท้งก็สะบัดตัวหนีจนเข่งขนมเกือบตก + o( j/ L5 k, u' |
ภาคยืนงงเป็นไก่ตาแตก ขณะที่เท้งหนีเข้าไปหลังร้านเพื่อปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาเขาคิดไปไกลแล้วว่า ตรุษจีนปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายที่เขาจะได้ยืนข้างภาคในฐานะคนสนิท ตลอดทั้งวันนั้น เท้งทำตัวห่างเหิน ถามคำตอบคำจนอาม่าสังเกตได้ “ทำหน้าดีๆ จะตรุษจีนแล่ว พรุ่งนี้วันถือแล่ว” f6 }! j- I6 Y
จนค่ำวันนั้น หลังจากช่วยเท้งเก็บโต๊ะอาหารเย็นและเก็บกวาดบ้านเรียบร้อยพร้อมจะเข้าสู่ ‘วันถือ’ที่คนไทยเชื้อสายจีนจะไม่ทำงานบ้าน ไม้แม้แต่จะจับไม้กวาดหรือล้างถ้วยจานเพราะเป็นความหมายของการกวาดล้างโชคลาภออกไป ภาคดักรอเท้งอยู่ที่ม้านั่งไม้หน้าบ้าน ท่ามกลางแสงสีแดงสลัวจากโคมเต็งลั้งภาคเข้ามาชาร์จตัวเท้งไว้ไม่ให้หนี
1 Y) b9 y, `& t2 f2 m) s
“เท้ง เป็นอะไรวะ? วันนี้ไม่มองหน้ากันเลยนะ”ภาคถามเสียงนุ่มแต่จริงจัง “เปล่า... ก็แค่เหนื่อย แล้วนี่ไม่ไปหาน้ำมนต์เหรอ” เท้งโพล่งออกมาอย่างลืมตัว 6 U# @7 p5 p6 Y( o4 a9 t" g( e& e
ภาคชะงักไป จ้องหน้าเท้งครู่ใหญ่ ก่อนจะหลุดขำออกมา “เข้าใจละ.. เท้ง... ฟังดีๆ นะ" "น้ำมนต์มันแพลนจะแต่งงานแต่ปัญหาคือว่าที่แม่ผัวมันไม่ค่อยโอเค มันก็พยายามทำหมดทุกทางแล้วนี่ถึงขนาดจะเล่นของเลย ท่าทางมันก็ร้อนใจมากอยู่ ถ้าผ่านด่านนี้ไม่ได้ก็ท่าจะไม่ได้แต่งเร็วๆนี้หรอก” ภาคอธิบายรัวเร็ว เท้งอึ้งไป
$ E2 Y0 s( r v( k$ g
“แล้วที่บอกว่า... ส้มคู่นี้จะทำให้สมหวังล่ะ?” “ก็สมหวังเรื่องงานแต่งไง” ภาคก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น $ C0 p9 ?' V3 [% x
“พออาม่าบอกว่ามีส้มมงคล ฉันก็เลยคิดว่าอย่างน้อยส้มของอาม่าแกก็น่าจะดีกว่าคุณไสยของหมอผีที่ไหนก็ไม่รู้ดีไม่ดีโดนหลอกตบทอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งกับของต่ำแบบนั้นว่ะ” เท้งนั่งฟังเงียบ ๆ ภาคเองก็นิ่งไป เหมือนกำลังรวบรวมความคิดบางอย่าง + _/ f1 n; W9 s
“เท้ง... แกเชื่อที่อาม่าบอก วาส้มคู่นี้จะนำเนื้อคู่มาให้จริงๆ เหรอ” ภาคถามขึ้นทำลายความเงียบ เท้งก้มหน้า มองปลายนิ้วตัวเอง “อื้ม คนจีนเขาถือว่าส้มคือทอง คือความโชคดีน่ะ ส่วนเรื่องเนื้อคู่...ก็คงอยากให้แบ่งปันความสุขมั้ง” , u2 p6 [$ Q( K
ภาคนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงผ้าแพรสีแดงออกมา ข้างในคือส้มสีทองคู่ที่สวยที่สุดที่เท้งเห็นอาม่าเลือกมากับมือกลิ่นหอมระเหยจากผิวส้มฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ “มันอาจจะจริงก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่อาม่าแกว่าดี ฉันก็ว่าดีฉันเลยไปขอให้น้ำมนต์คู่หนึ่ง” “ส่วนส้มคู่ที่อาม่าให้ฉันจริงๆ น่ะ... ฉันยังไม่ได้ให้ใครเลยนะ ฉันเก็บไว้ให้ ‘คนพิเศษ’ ของฉันคนเดียว” 3 ]+ b; f; j" `5 w
ภาคค่อยๆ ปอกเปลือกมันอย่างเบามือ แล้วยื่นซีกที่สวยที่สุดมาตรงหน้าเท้ง “ฉันไม่เคยคิดจะให้ส้มคู่นี้กับใคร นอกจากคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป... ซึ่งก็คือแก” “อาม่าบอกว่าเนื้อคู่ต้องกินคนละซีกถึงจะอยู่ด้วยกันยาว เท้งช่วยกินซีกนี้หน่อยได้ไหม?”
. a6 C( i6 K" L1 o1 ^
% W* \$ R3 D! w/ i6 h
ภาคพูดเสียงนุ่ม ดวงตาคมจ้องมองเท้งอย่างมีความหมาย หัวใจของเท้งเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเอื้อมมือไปรับส้มซีกนั้นมาเข้าปากช้า ๆรสชาติหวานอมเปรี้ยวของส้มกระจายไปทั่วลิ้น แต่มันกลับหวานล้ำกว่าส้มลูกไหนๆที่เขาเคยกินมาทั้งชีวิต ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันในความเงียบ ใต้แสงสีแดงอ่อน ๆของเต็งลั้ง ! W/ U3 e; K U# E9 p
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมไอที่คุ้นเคยดังมาจากความมืดหลังประตูร้าน อาม่าเดินเตาะแตะออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “กินกันหมดหรือยังส้มมงคลน่ะ?” “อาม่า! ยังไม่นอนเหรอ?” เท้งสะดุ้งโหยง 1 S. _ A$ l. V4 s9 i
“จะนอนหลับได้ยังไง ก็ลุ้นจนตัวโก่งขนาดนี้” อาม่าหัวเราะหึๆ “อั๊วมองออกตั้งแต่วันแรกที่อาภาคมาบ้านเราเมื่อสามปีก่อนแล่ว สายตามันมองแต่อาเท้งอย่างกับจะกลืนลงท้อง ส่วนอาเท้งก็ซื่อบื้อ...ทำเป็นงอนเป็นตุ๊ดตู่อยู่ได้” ภาคเกาหัวแก้เขิน ; Z% S; A% N1 L% v7 Q9 Z. O0 a
“อาม่าดูออกจริงๆ เหรอครับ?” “ดูไม่ออกก็เสียชื่อเถ้าแก่เนี้ยแต้จิ้นเส็งตลาดเก่าซี่!” อาม่าตบไหล่ภาคเบาๆ “พวกลื้อน่ะชอบกันจะตาย แต่ดันรอให้ส้มนำทางถึงจะยอมพูด... เอาล่ะ อาม่าไปนอนละ ไม่กวน ‘คู่รัก’ เขาจู๋จี๋กันแล้ว” ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันจนหมดทั้งสองลูก เท้งยิ้มเขินๆ ก่อนถามขึ้น “ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเลยเหรอ” “3 ปีไรวะ?”
! P: H% p6 `: M9 U: q. O: g
“ก็..ที่อาม่าบอก” “ไม่อะ..ฉันชอบแกตั้งแต่ปี 1 แล้ว” “ห๊ะ!...”
3 r3 O' l' Q4 P- P$ S
9 B+ e. k& u% z5 B. K, g
“ก็ที่ฉันไปคณะแกบ่อย ๆ ไปคุยกับคนนั้นคนนี้ ฉันไม่ได้ไปจีบผู้หญิง ...แต่ฉันไปจีบแก” “...” เท้งอึ้งไปเลย # T- h2 H1 w$ }
“ที่ตามไปเตะบอลด้วย ฉันก็ตามไปเฝ้าแก” “...” หนักกว่าเดิมอีก
& a4 S) d8 z/ p* v8 F5 R0 t
“ฉันก็ไม่กล้าบอกแก ฉันกลัวแกไม่เหมือนเดิม” “...”
2 S! ?# V- _2 y# e$ r1 p5 ?
“ฉันรู้มานานแล้วแหละว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกใคร ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าวันนึงจะมีแฟน” “จนมาเจอแก ฉันก็คิดวนไปมา ว่าฉันรู้สึกอะไรกันแน่ แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่ามันเป็นความรัก..” “ฉันหาจังหวะจะบอกแกสักพักแล้ว ถึงแกรู้แล้วจะไม่มองหน้าฉันอีกเลย ฉันก็ต้องบอกแกให้ได้”
1 C/ A- u% t$ |7 \4 s! p
+ F9 V9 {, u2 }
“แล้วอาม่าก็เอาส้มมาให้...”
) d" C# b/ J5 s$ M) {& f, u เท้งเพิ่งจะพูดออก “เพราะแกก็หึงฉันกับน้ำมนต์ต่างหาก..” ภาคโอบเท้งไว้เบาๆ หนุ่มตี๋ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แค่ไฟเขียวจากอาม่าก็เพียงพอจะไม่ต้องแคร์สายตาใครในย่านนี้อีกต่อไป
: \6 ]* }$ x/ V
( o& \" s, G! z/ c; O$ Z
“รู้ไหม ตอนแรกฉันกลัวนะว่าตัวเองเป็นคนไทยแท้ 100% จะเข้ากับบ้านแกไม่ได้ หรือจะเข้าใจสิ่งที่แกเป็นหรือเปล่า” เท้งมองหน้าคนข้างๆ แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ใบหน้าของภาคดูอ่อนโยนขึ้น & B1 w: X( m, F5 O3 g5 K U( X1 O9 ?; i
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” “ตอนนี้ฉันว่า... ความเป็นไทยหรือจีนมันไม่สำคัญเท่ากับว่าเราอยากจะอยู่ฉลองเทศกาลนี้กับใครมากกว่า ยิ่งอาม่าแกเปิดทางขนาดนี้..” ภาคตอบพลางดันหัวตัวเองไปชนกับหัวเท้ง เท้งยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปี เขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดอยู่ในใจ / U5 N9 W a: k# s j
“ภาค... ถามจริงๆ นะ แกไม่มีเชื้อจีนเลยจริงๆ เหรอ? แบบว่าต้นตระกูล สักนิดก็ไม่มีเหรอ?” “ไม่มีเลยว่ะ พ่อสุพรรณ แม่กาญจนบุรี ไทยแท้ๆ เลยครับ” ภาคส่ายหัวยิ้มๆ , h; L9 ?, F& H8 m9 g+ C) o9 p# t0 \
7 k7 P, Z5 q, ]9 V3 {
เท้งหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวเล็กหยีลงจนเกือบปิดเขาเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูภาคด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแต่แฝงความจริงจัง
0 L2 D' ?, w. X& n1 V“งั้นไม่เป็นไร... เดี๋ยวเท้งจะเติมเชื้อจีนให้ภาคเอง” “เติม...ยังไง..." ภาคตะกุกตะกัก เสียงสั่นพร่า เท้งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของภาคขำก๊ากออกมาจนตัวโยน
6 d2 Y% |2 p% X( p
“ไม่ใช่ยังง้านนนนนนน...ก็... เริ่มจากเรียกอาม่าว่า ‘อาม่า’ ให้ถนัดปากก่อน แล้วตรุษจีนปีหน้าก็เตรียมตัวมารับอั่งเปาซองหนาๆ ในฐานะคนในครอบครัวได้เลย” : A8 \9 N- ]# L" x7 k g/ H
“แต่ถ้าอยากจะเติม ‘เชื้อ’ แบบที่ภาคเข้าใจ...จัดสักทีเท้งก็ไม่ติดนะ...อยากเข้าไปแล้วอ่า” - T L" I2 @2 B; `1 p) s& r
; k# N# V! p- B5 A- O
ท่ามกลางบรรยากาศวันไหว้ที่แสนอบอุ่น ด้ายแดงที่มองไม่เห็น อาจจะถูกผูกไว้ที่นิ้วตั้งแต่เกิดแล้ว แต่วันนี้เท้งกับภาคค้นพบปลายอีกด้านของมันด้วยส้มสีทองหนึ่งคู่ และหัวใจสองดวงที่พร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกันในทุกๆตรุษจีนหลังจากนี้ ----------------------------------- ตอนต่อไป
~. a6 t7 L+ ?* q z5 u* Qถ้าชอบเรื่องนี้ก็กดให้คะแนนได้นะครับ (เป็นโควตาของทางเว็บ ไม่มีผลต่อพลังและเซนนีของคุณ) ปุ่ม "คะแนน" ข้างล่างนี้เลยครับ âââ
4 ?, S% n. N; N- y6 |" p0 s- \
" Z6 `* M6 H" ]8 R9 F# t2 S8 [& s4 E | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
สารบัญงานเขียนของ TokKradoor
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 