อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2011-3-17
ล่าสุด2018-12-12
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 99
- ตอบกลับ
- 1578
- พลังน้ำใจ
- 3337
- Zenny
- 3609
- ออนไลน์
- 1076 ชั่วโมง
|
. s8 F: E) x5 ]+ uเกย์กบฏ( |" p8 m' h" m- c6 n" A' e
ตอนที่ 3 กบฎรักเชือดนิ่ม
( z5 ~ ]; A: n$ ~% j5 e( b' W1 m3 F' p; p2 l0 d
เดือนนี้ฉันเข้ากะเช้าและนั่งเครื่องที่แผนกยีนส์
- S1 [" G: u, a1 ]- P+ N" H8 H- x “ดูพี่แคชเชียร์สิ แกดูซึมเศร้ามาก เหมือนเพิ่งจะอกหักมา” เสียงพนักงานขายซุบซิบกัน
9 r9 ~3 a5 v! l) ]7 z( u sซึ่งฉันก็ไม่ได้รู้สึกเคืองขุ่นพวกเขาแต่ประการใด ฉันเองก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่า วันๆฉันพูดแทบจะนับคำได้ วันทั้งวัน เดือนทั้งเดือนแทบจะไม่มีรอยยิ้ม บนใบหน้าของฉัน
5 m$ E, Q V, n) r7 f( E “ทีมันอกหัก อย่าพูดอะไร ทิ่มแทงใจมันล่ะ” เพื่อนๆ พี่ๆ บอกกล่าวประโยคนี้กันเนืองๆ( b; }3 } P7 V1 @- ?
: Y" J1 X; w3 j; L
ซึ่งตัวฉันเองก็คอยระมัดระวังอารมณ์ตัวเองอยู่ค่อนข้างมากเหมือนกันกลัวจะฟุ้งซ่าน จน
' D* ~/ r- m; O, o E* R' Vคิดสั้นเหมือนคราวแรกนั้น2 W+ y- ]; } u& \
ฉันพยายามทำตัวเองให้ว่างน้อยที่สุด ฉันพยายามอยู่คนเดียวลำพังให้น้อยที่สุด
+ ]; r: f) m& ^ฉันเลือกที่จะมานั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกของอพาร์ทเมนท์ แทนที่จะนั่งดูอยู่บนห้องอย่างเดียวดาย
4 G9 E6 |& J8 Z4 d# P+ S* q& `3 @หลังข่าวเที่ยงคืน ฉันถึงจะยอมขึ้นห้องนอน ประมาณว่า เมื่อหัวถึงหมอนก็ให้หลับเป็นตายกันเลย# M4 x; y( E1 C: G$ r
ทีเดียว
' p, ~" Z8 r9 f# s+ R
) Q1 a6 r! J! q5 l3 [7 _ ซึ่งการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองก็พอช่วยฉันได้ค่อนข้างมาก คนที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉัน
Q. A& J: z1 M) k7 m8 d3 q5 U, g6 o
ทุ่มครึ่งแล้วฉันเพิ่งจะถึงที่พัก หนุ่มๆเล่นฟุตซอลกันอยู่ที่หน้าอพาร์ทเมนท์ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็แปลกดีนะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันเข้ากะบ่ายตลอด กลับถึงที่พักก็สี่ห้าทุ่ม ไม่เคยเจอกับหนุ่มๆที่เล่นฟุตซอลกันเลย จะมีก็วันนี้ซึ่งฉันเริ่มลงกะเช้า จึงเลิกงานและกลับถึงที่พักเร็วกว่าเดิมมาก$ K7 v! e. B" V+ M8 {5 S1 x
“ส่งมานี่....................ไอ้กฤษส่งมานี่”
3 V, i3 ?5 h1 v% P ฉันมองหาลูกบอล ด้วยกลัวจะโดนลูกหลง แล้วสายตาก็ได้ประสานกับสายตาของคนชื่อกฤษที่กำลังครองบอลอยู่8 E# O) R: R" O) {! T4 y
“ให้ตายเถอะ ที่นี่มีคนน่ารักขนาดนี้พักอยู่ด้วยหรือ” ฉันบอกกับตัวเอง
: j# V4 ?& C1 @# K กฤษเป็นคนผิวขาวมาก รูปร่างสันทัด จมูกโด่ง หน้าได้รูป ที่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นริมฝีปากที่ แด๊ง แดงๆๆๆๆ
7 w4 q& e4 ?' g! d- i' c% V9 D9 \# W+ F' d; n7 o$ n
อายุของกฤษน่าจะพอๆกับฉัน เขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องและรุ่นราวคราวเดียวกันเยอะแยะ ต่างกับฉันที่อยู่อย่างเดียวดาย ฉันไม่มีใครเลย ฉันแทบไม่รู้จักกับใครเลยในที่นี้# x0 x+ k% ^7 j& L# j
! m: O0 W7 g3 I ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันชอบแอบมองดูกฤษ โดยเฉพาะริมฝีปากแดงจัดนั้น ทำเอาฉันเก็บมาฝันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว เวลาที่ฉันมองก็ชอบจะเอาลิ้นเลียปากซะงั้น. K3 c W% W+ R) c+ p2 X
แต่ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปไกลกว่านั้น* q3 v$ _3 O) f+ Y, g! t
& v# G4 S0 `' t ด้วยพิษรักปักทรวง ถึงสองครั้งสองหนยังสำแดงฤทธิ์เดชไม่หาย บุคลิกฉันมันก็คนป่วยใจดีๆนี่เอง ) A2 k5 y+ C( m3 v
M' Y% k1 U8 ~5 s แล้วก็ยังมีเหตุผลหลายอย่างประกอบกัน ฉันค่อนข้างจะเจียมเนื้อเจียมตัว คนอื่นๆพ่อแม่เขาส่งเรียน มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือได้ไปเรียนอย่างสม่ำเสมอ ต่างกับฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเอง ถ้าเดือนไหนเป็นช่วงลงทะเบียน ซื้อหนังสือ หรือมีรายจ่ายอื่นที่อยู่นอกเหนือจากรายจ่ายประจำ เดือนนั้นฉันเป็นอันต้องไส้แห้งอย่างช่วยไม่ได้+ K% Y. |# O. I% @" d7 b% h
, `. ^1 v4 A O+ w; N/ L; N2 g
“ไง..ไปทำงานวันแรกเวิร์คไหม”เสียงคนทักทายกันที่ประตูทางเข้าตึก ขณะที่ฉันนั่งดูทีวีที่อยู่ข้างใน- |+ {' |0 u. }: a* a8 E r
“ก็ดีว่ะ.................” เสียงกฤษตอบได้ยินชัดเจน
" J& u! n6 m9 f; x* k
; h8 W6 N+ H3 X3 J# i ฉันไม่ได้เจตนาจะแอบฟังใครเขาพูดคุยกัน แต่เขามานั่งคุยกันอยู่ข้างหลังฉันเลยทำให้รู้ว่า
- l; ?; E6 T$ F8 v8 ?กฤษเป็นคนที่เรียนเก่ง และจบเร็ว กว่าเพื่อนๆรุ่นเดียวกันถึงเกือบปี เกรดเฉลี่ยสวย ถึงขั้นไปสมัครงานธนาคาร สำนักงานใหญ่ เขาก็รับเข้าทำงานทันที 6 r4 D' a8 Z' D3 h x* d1 _7 w$ {
“นี่แหละนะ คนหน้าตาดี บุคลิกภาพดี สมองดี ฐานะทางบ้านดี เมื่อทุกอย่างพร้อม ทุกอย่างก็ย่อมเกื้อหนุน เสริมส่งให้ไปได้ดีเสมอ ถ้าคนรักดีอีกอย่างด้วยน่ะนะ ” ฉันคิดบอกกับตัวเองลำพัง เมื่อยิ่งได้รู้ความจริงอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับกฤษ เพิ่มมากขึ้น ตัวฉันนะเหรอ
7 @7 Q1 z4 J2 R8 b “ไม่มีใครสนใจใยดี ห้องเรียนไม่เคยได้เข้ากับคนอื่นเขา อ่านหนังสือสอบเอง ลาสอบได้บ้างไม่ได้บ้าง..................” ฉันอดเปรียบเทียบ และน้อยใจในชะตาชีวิตของตนเองอย่างช่วยไม่ได้
& X/ k5 d# m4 q- ^( [& j% x; h, p6 o N- J+ M
8 D5 Y) W/ v% I5 T5 s
8 r5 T4 @5 C0 a5 v ยิ่งนับวันกฤษยิ่งดูดีขึ้นในสายตาฉัน นั่นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่ำต้อยลงทุกทีๆ
5 B& k# o4 u+ Fฉันพยายามเก็บความรู้สึก และไม้กล้ามองกฤษตรงๆอีกเลย แต่ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะ.....................ไม่ให้แอบมอง
7 L$ T c+ p. T/ J/ O
6 L0 p5 g0 X- P2 w นี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันนั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง ดูรายการต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ประสาทไม่ได้รับรู้อะไร ฉันยังไม่อยากขึ้นห้องนอน ฉันกลัวความเหงา ฉันกลัวความอ้างว้าง ฉันกลัวความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ที่สำคัญ ฉันกลัวใจตัวเอง.........( H; T6 H2 {7 W% \8 m
6 L. Q) P! z' N5 x1 @: r' T% F: ]" D
กฤษเดินมาโน่นแล้ว เขาเดินผ่านไป....................... แล้วเดินกลับมา เดินย้อนกลับไปด้านหน้า เดินกลับมาแล้วก็เดินย้อนกลับไปด้านหน้า............. / \, Q/ E, V/ C- H5 L, B
“ป๊าบ..............” เขาแกล้งแกว่งแขนมาโดนฉันอย่างแรง
) b+ t; l" W' z. f( q5 B( Q1 d “.....................”
' n4 z ^. q- O8 f* J9 ?% O- v “.....................” เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา .................................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
6 Q/ ]3 W; g3 J% Q2 v เสียงกฤษนั่งลงที่นั่งแถวหลังฉัน เงียบๆ
5 ?; _% H: i/ i* U' g: Q ทุกอย่างยังคงเงียบสนิท........... เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา ........................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
5 v# e$ q% T: ^# U ฉันรับรู้ได้ว่า กฤษเจตนาที่จะทำความรู้จัก............... แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ j8 K( v# K. W! N
. X I7 q S1 a สักพัก กฤษลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นบน มองฉันอย่างงงๆ มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ฉันมองกลับไปที่เขาด้วยสายตาที่อ้างว้าง......................และว่างเปล่า3 L' D# @2 b/ n: i' Y: ]" C
9 i$ j) ~6 M* G5 M+ c8 y, @ หลายเดือนผ่านไป ฉันยังคงอยู่กะเช้า ฉันกลับถึงที่พักตรงเวลาเสมอ เหมือนกฤษจะรออยู่เมื่อฉันไปถึง เราต่างมองสบสายตา............แล้ว เขาจะเดินตาม หรือบางวันก็เดินนำหน้าฉันขึ้นข้างบนเสมอ อย่างเงียบๆ..............; e; D* o" Y, [
เป็นอยู่อย่างนั้น..................อย่างเงียบๆ ) p5 @7 S- u! G: L+ O
ไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว
1 N8 P) M4 C4 O/ E0 u
# a! Q; h+ V; H3 J แต่ ฉันก็รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจ อย่างประหลาด
1 Q; {! e6 R( O& I; G. ]5 {) g! _8 a5 F, v9 Q/ k! G$ _. t
ผ่านไปครึ่งปี ถึงคิวฉันต้องลงกะบ่ายบ้างแล้ว
, \$ ~6 A9 H: k ฉันกลับถึงที่พัก ประมาณห้าทุ่มครึ่ง................. กฤษ ไม่รอแล้ว เขาคงเข้านอนแล้ว เขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงานฉันเข้าใจดี
* H# R' b! F A$ g8 H
2 z3 b4 g% s# }4 X. ~2 q8 t+ g วันนี้เป็นวันเสาร์ คนทำงานห้างอย่างฉันยิ่งหยุดไม่ได้เลย ลูกค้าเยอะมากทั้งวันเพราะมีการจัดรายการพิเศษด้วย ฉันถึงที่พักเที่ยงคืนได้ กฤษรออยู่เช่นเคย เขามองมา เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ด้วยสายตาที่ขุ่นข้องหมองใจ% Z( v$ [3 U0 s$ m% z
“ผมไม่ได้เกเร ผมไม่ได้หนีเที่ยว ผมเพิ่งกลับจากที่ทำงาน.................” ฉันส่งสายตา และกระแสใจไปบอกเขาอย่างเงียบๆ
' r* F1 ]3 e3 n# a8 w1 P ............แล้ว เขาก็เดินตาม ฉันขึ้นข้างบน อย่างเงียบๆ.............. โดยไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว . w& c( u) p0 y6 G& ?+ s
# j0 A1 X9 u& I6 o
) I; I; a7 ?* B0 |4 P, i เราเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันก็รู้สึกอบอุ่นใจดี * G8 R( q! `, C
. v1 C9 J1 n4 {& z# l" u
บางวันที่ฉันเหนื่อยอ่อน.................... บางครั้งฉันก็อยากจะให้มันเป็นมากกว่านี้ แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ/ \8 o% L8 J; Q
* ~( z1 N( T8 p$ \1 s3 ` เวลาพ้นผ่านไปเป็นปี ความสัมพันธ์สองเรายังคงเดิม 6 r5 z2 M# s( i7 i, _; B
กฤษเองก็ไม่กล้า ทำอะไรไปมากกว่านั้น ด้วยฉันเคย....................9 o$ I+ f: v2 }* ]1 X. p
ฉันเองก็ไม่กล้าเพราะตีค่าตนเองต่ำไป.....................................และฉัน ยังเจ็บ แผลเก่าที่หัวใจ
2 T4 r6 u0 k' Aยังไม่หาย.................มันเจ็บ ปลาบแปลบทุกครั้ง เมื่อคิดถึงเรื่อง ความรัก
v/ \9 t& @9 p# y( L+ D, Z0 n4 k8 V
* G1 P* R9 n0 e3 ?5 G) n4 w1 g
“ไอ้กฤษมันได้งานใหม่ที่ ไฟแนนซ์..........................”
9 ^2 K* L l. J: H0 p* G, K “เหรอวะ โอ้โฮ้ เงินเดือนเพิ่มกว่าสองเท่าเลยนะแก.......”
- q9 _: n, L3 E+ S# e% a “นั่นน่ะสิ โบนัสนะเกือบยี่สิบเดือนเชียวนะโว๊ย”
/ o- L0 W s, L; e" b9 u เสียงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมที่พักต่างพูดคุยแสดงความยินดีกับกฤษ ที่ได้งานดี เงินดีกว่าเดิม นั่นมันยิ่งเป็นการเพิ่มช่องว่างระหว่าง ฉันกับเขาให้ห่างไกลเกินกว่าที่ ฉันจะไข่วคว้า..............เอื้อมมือไปถึง ฉันครุ่นคิดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ+ s. w! P/ p5 b1 L! s3 P3 q
0 M; X7 `& @2 A2 H" c9 \, L
แต่กฤษก็ยังทำตัวเป็นปกติเช่นเคยๆ เดินนำฉันขึ้นที่พักไปนั่นแล้ว แต่วันนี้แปลกไป
: d8 g2 N% r; C, T4 n& L/ hเมื่อถึงชั้นสาม แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาเข้าห้องพักตนเอง เขากลับเดินไปอีกฝั่งแล้วรีบเดินกลับมา) H R' @" t4 r; w
ขณะที่ฉันยังอยู่กึ่งกลางบันได ; M* i5 [; F: W4 |6 s# _0 u: D5 z
“โอ้โฮ............ แผลถลอกเป็นรอยยาว ตั้งแต่เข่าไปถึงโคนขา” กฤษหยุดยืนอยู่ต่อหน้าฉันสักครู่ เหมือนต้องการให้ฉันได้รับรู้, A. q# }% W) i q7 r |
“กฤษ คุณ..............” เสียงของฉันแผ่วเบา คอแห้งผาก............. แต่เขาเปิดประตูเดินเข้าห้องไปแล้ว
( ^8 T( |0 c9 G m6 X3 M3 G, A8 B0 X: n7 G0 w, _4 q0 \* q
“กฤษ.............คุณคง เจ็บแสบที่แผลมากสินะ” ฉันรำพึงกับตนเอง1 [- \" B2 z! u ^4 z4 B9 H& r
“ผมอยากจะคอยดูแลคุณเหลือเกิน..............” ฉันได้แต่คิด ( t( r; r! ^) W* w T% _) c
ในความเป็นจริง เราต่างกันเหลือเกิน ฉันจึงทำได้แค่เพียงรับรู้...............ฉันรับรู้ถึงเจตนา และความเจ็บปวดของเขาได้& R2 t. F( ]3 s# i
3 \3 b5 Z" w! T- ?0 N
- {" s6 c5 r2 L4 A เรายังคงเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันเริ่มรู้สึก ว้าวุ่นใจ 6 a: J7 u$ {/ k! L" ]6 O
6 S7 i: N! \5 U4 ^- D7 l% s$ `( w! e9 B
ฉันต้องลาออกจากงาน ฉันต้องไปฝึกงาน ห่างจากที่พักไปไกลถึงสองชั่วโมง ถ้ารถไม่ติด! j y9 b% C$ D) P6 a; o1 A
มันเป็นเรื่องจำเป็น ที่คณะถ้าไม่ลงฝึกงานจะขอจบปริญญาไม่ได้ แล้วถ้าฉันไม่ย้ายที่พักฉันคงต้องเสียงาน เสียการเรียนแน่ๆ ด้วยคงต้องเสียเวลาอยู่บนรถประจำทางไปกลับ วันละสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ ไหนจะต้องเผื่อเวลาไปยืนคอยรถอีก ข้าวของที่หิ้วไปฝึกงานก็คงพะรุงพะรังน่าดู ฉันปรึกษากับเพื่อนๆ เราตกลงกันที่จะไปเช่าห้อง ย่านที่ฝึกงาน เพื่อจะได้ให้ความช่วยเหลือ ดูแลกันได้และตัดปัญหาจิปาถะ ข้างต้น
) U- a+ K4 `; D- u" t+ I6 E
) p. `1 ^1 a- }4 x! o1 h0 c
$ U; {/ J. c% ]/ t ฉันเก็บข้าวของ สัมภาระขึ้นรถเช่า เที่ยวแล้ว...............เที่ยวเล่า
! S/ y& d/ Q1 y/ V. E……………………………………………………………………………………………………….
: o8 k* m* o1 u) R! N" e “เฮ้อ..........เที่ยวสุดท้ายแล้วสินะ ขอขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ให้ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยดี เสมอมา”
& P$ b0 {& ]+ D) s6 T& ~. s9 Yฉันบอกลา ห้องพักและสะพายกระเป๋าลูกสุดท้าย เดินออกมาหน้าตึกอพาร์ทเมนท์ V5 b5 y& t+ m% ?0 S
- e2 n' n* m! x; I
1 X/ M3 N" P9 T; W4 \: j) c
“กฤษ............ คุณดูเศร้าจังเลย” กฤษยืนอยู่ที่ใต้ต้นกระถินณรงค์หน้าตึก
, z3 h0 E7 p9 ]9 p- |ฉันเดินผ่านเขาช้าๆ
" h1 v0 t: P+ t& {8 [% Z0 }
. Q# t& F" n5 e: w4 B8 @; n เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อย่างเงียบๆ
% ]9 ? N0 {+ M7 X6 A1 Y$ z$ J$ Q; }% x1 U
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าว ........... แสบเคือง ที่ดวงตา ฉันเดินช้าๆ มาที่รถ ตายังคงมองอยู่ที่กฤษ
. L1 p( b2 z: _3 H “ไปแล้วนะครับ..............ลาก่อน” ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษ
/ e$ b0 V. f4 w" Y- z4 G3 C8 M . y Q7 T) w! U& p e/ d5 S
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายท่ามกลางสายลมที่พัด กระชั้น ........................
5 }% U4 ~- O- i, G2 e / f& v! P+ B& |8 g+ y3 u( N
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายลงบนศีรษะของกฤษ...................
- s! I1 A( p7 s% G" `* R2 Xฉันเห็นน้ำตาเขาไหลเป็นทาง
; Q, v0 @( {* K7 W. ^+ k! r1 t S5 r5 E% D1 Z; X% E- K" K2 I/ M, O
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด น้ำตากฤษ........................................ไหลเป็นทาง
" }0 T2 {5 s4 _& A5 d& x9 b n$ u& C
น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้นเช่นกัน
( f4 ~3 x: F4 @ “ลาก่อน........ลาก่อนครับ”
& P; _; Y6 w3 {' ~1 }* W) D ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้' g* X5 r, ^) E. O0 T0 k2 ^
: Y7 @8 X9 A. Y4 m) c; `1 v
\- [* C( s( p& n. C
พอรถเริ่มเคลื่อน ฝนก็เริ่มโปรยปราย .....................ฉันมองกฤษผ่านกระจกมองหลัง# v, G2 n+ F, Z0 b* g5 Z
เขายืนอยู่ที่เดิม................. ฉันเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม.............................น้ำตาเขารินไหลเป็นทาง 7 T) c, |, n+ n! L0 |% r7 L
/ L8 b" I8 I5 |) x
ฉันมองเห็น กฤษยืนนิ่ง......................น้ำตารินไหล....................................อยู่ที่เดิม
# G6 H5 F" {: \, s7 k) I% Y, e9 E+ R
P) i0 k& |. k0 |/ D, A" k ~) e- ^
“ผมขอโทษๆ................ เราต่างกันเหลือเกิน” ฉันพร่ำบอกกับหัวใจของตัวเอง ขณะรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก ฉันนั่งหันหลังให้คนขับ.............................น้ำตาฉันรินไหล ไปตลอดทาง$ f! t4 o0 l/ L
ฉันเริ่มเจ็บที่หัวใจ................ฉันเจ็บปวดที่หัวใจอย่างเคยๆ6 f' X9 [. M$ }8 f* P' f
) }" D: B8 r" T5 X m# V' M& d) m" U' i% }
ฉันตั้งใจฝึกงาน ทำงานอย่างเต็มความสามารถ ฉันทำงานหนักมากทั้งเวลางานและหอบกลับมาทำที่ที่พัก ไม่เว้นแม้เสาร์อาทิตย์) c( Y$ _+ \ n: [( L% X
แต่ทุกครั้งที่ฉันพอจะมีเวลาว่าง ใจฉันจะล่องลอยไป.....................และที่หนังสือตรงหน้าจะปรากฏ ภาพของกฤษเสมอๆ ฉันคิดถึงเขาทุกลมหายใจเข้าออก ก็ว่าได้
; t5 C6 ?4 p" p/ Z5 d6 R0 \
5 `# I+ {6 c- k5 J ทุกเช้าวันพฤหัสบดี อาจารย์จะเรียกนักศึกษาทุกคนมาประชุม เพื่อติดตามเรื่องการฝึกงานเสมอ กว่าครึ่งเทอม งานถึงเข้าที่เข้าทาง..................................... ) `- t h* {& y0 M$ }: I
ฉันคิดถึงกฤษแทบใจจะขาด ................................. ตอนนี้ฉันพอจะปลีกตัวได้บ้าง วันนี้ฉันต้องไปเจอเขาให้ได้ ฉันออกจากที่พักตั้งแต่เช้ามืด ฉันไปยืนดักรอดูเขาอยู่บนสะพานลอยที่ปากซอยเข้าที่พักของเขา ยังคงตรงเวลาเสมอ กฤษเดินมาโน่นแล้ว......................... เขายังดูดีอย่างเคยๆ หล่อเหลา สูงสง่า แต่ดูเขาผอมลงและดูเงียบเหงาซึมเซาไปมาก( D) y& k# ~( N
ที่แปลกตามากๆก็ตรงที่ทรงผม .....................................ปกติกฤษจะไว้ผมทรงสั้นตั้งๆคล้ายทหาร แต่ตอนนี้เขาไว้ผมยาวแล้วทาเจล หวีเสยเปิดหน้าผากไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทรงผมของฉันเอง เขาดูดีมากในสายตาฉัน...................................ฉันมองเขาอย่างชื่นชมและมีความสุข
/ Y5 i7 d" j. ?* p% w4 B- R! Z- K" S( |( L# i' _
“กฤษครับ ผมมารอคุณสักพักแล้ว...........ผมคิดถึงคุณมากครับ” ฉันได้แต่ส่งใจไปบอกเขา เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.................ความรู้สึกนั้น ฉุดรั้งฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไปหาเขา4 a0 n' ~9 b5 C. P
0 U2 j% H }: J2 H6 @+ K2 Z! Y* A เขาเดินใกล้เข้ามา เขามองเห็นฉันแล้ว ........................ เขาชะงักนิดหนึ่ง: q5 f, u% X6 q8 r
เขามองมาที่ฉัน เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่แสดงความเจ็บปวด..................................................แล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่แสดงความเย็นชา................. เขาแสดงอาการเฉยเมยและเดินไปโน่นแล้ว! m% M6 j3 W- y- h9 I7 y# ~
& M2 I+ v+ S1 A6 S8 a4 N6 a; a: E3 N% Z0 O- F5 u& Y. v8 u! C
ฉันได้แต่ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เหมือนโดนไฟช็อต กฤษไม่เคยแสดงอาการอย่างนี้กับฉัน เรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในห้วงคิดของฉัน
7 u# J9 c* j# n4 w “ขอโทษครับกฤษ..............ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง สมควรแล้วที่คุณจะโกรธจะเกลียดผม”
8 a/ G. E8 w, _( X# V" w, e8 a วันนั้นฉันเข้าประชุมอย่างไร้หัวจิตหัวใจ และกลับไปทำงานด้วยความสลดหดหู่ใจ
* F5 S& Z* Q5 y x% p! m: X6 p ............................................................................................................................................................& d- V+ J' `) E" _
+ l: s! A* |9 s( _ ฉันฝึกงานอย่างไม่มีความสุขแต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด สุดท้ายฉันได้คะแนนดีที่สุดในรุ่นทั้งในรายวิชาฝึกงานและการสัมมนาการฝึกงาน) }0 J" I* ?" z- B
ฉันได้งานเป็นซูปเปอร์ไวเซอร์ในบริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทฝรั่งที่มีชื่อเสียงมาก และที่สำคัญมาก รายได้ของฉันมากกว่าตอนทำงานห้างถึงสามเท่า
0 f3 {' Q8 U1 W, f2 S/ N; B$ x3 r 5 y/ P8 v- B$ v, I' \
ฉันมีความสุขกับงาน กับเพื่อนร่วมงาน.........................แต่ฉันลืมกฤษไม่ลง ฉันตัดสินใจย้ายกลับเข้าไปที่พักเดิมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับกฤษ
9 a, w7 a/ J0 M
+ S* d) I+ z m9 C2 b& s! g) }9 ]. R! d รุ่นพี่ต่างแสดงความยินดีที่ฉันได้งานดี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่คัดคนมาก.............แต่กฤษสิ เขาแปลกไป เขาเปลี่ยนไป เขาพยายาม หลบหน้า ไม่มองสบตาฉันอย่างเคยๆ* M w: G2 b0 i1 B3 i7 G4 k
+ f; S! |8 f2 a2 z
“ที่รัก ผมกลับมาแล้ว ผมกลับมาตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง.........................................”: k2 \6 e# d2 q1 @/ {/ L( g& C1 d9 k
: T" g. |. E9 Z ฉันพยายามส่งใจไปถึงเขา แต่เปล่าเลยกฤษไม่เคยรับรู้........................เขาดูเฉยเมย
5 |" P* k# W+ q- o. x- U4 P% Tเขาเย็นชาทุกครั้งที่เจอ
' b9 i7 J) {& b+ U L r แต่ที่ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง...................... เขาใช้ผ้าเช็ดตัว สีขาว และสีบานเย็น
0 a- _, [- W5 s4 s9 m* b! j5 Rเช่นเดียวกับฉัน ซึ่งก่อนที่ฉันจะย้ายออกไปเห็นเขาใช้สีเหลือง....................โธ่ที่รักคุณคงต้องการระลึกถึงผมสินะ ฉันรำพึงเข้าข้างตัวเอง
! f5 c; f. M3 D3 Q; ?% c; M1 d; {* N! N- F
“พี่พลๆ ............................” เสียงกฤษเรียกหาใครคนหนึ่งซึ่งฉันคุ้นหน้าดี
1 L* A3 U) T, `! ]! L. @/ N ฉันแอบดูที่ระเบียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะไปไหนกัน เขาทั้งคู่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่คนละข้าง มีด้ามไม้เทนนิสโผล่ออกมา ดูเขาสนิทสนมกันมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าสองคนนี้จะชอบพอกัน" R( y4 @% Y2 B/ a" l. Y
: `$ o' b! D9 V วันต่อๆมา ฉันคอยสังเกต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่3 r! c8 J: X$ c# l' A' D
เขาดูสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าที่ฉันคิด ไปไหนมาไหนด้วนกันตลอด ไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน และดูเหมือนกฤษจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่เจ้าสำอางค์เหมือนเมื่อก่อน……………………….ผมเผ้าไม่เข้ารูปเข้าทรง ทั้งๆที่ตัดสั้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และดูเหมือนเขาจงใจจะทำตัวเองให้อ้วนขึ้นให้ทัน พี่พล ของเขาคนนั้น
0 j* l, G$ F( A5 o/ V! x7 ?' m1 F: U, l4 k) k
“ดูนัยกฤษสิเธออ้วนขึ้นมากเลย....................................” 9 C7 T ^4 \- E$ [' Z! ~: Y
“ก็เป็นธรรมดาคนมัน อินเลิฟ อะไรๆ ก็คงอร่อยไปหมดน่ะนะ”
2 i4 ]/ {7 |8 l$ I. V3 g “นั่นนะสิ คอยพะเน้าพะนอเอาใจกันซะ........................ ”9 G3 e5 I4 z4 M4 L" O1 ~
“เออนะ...............ไม่เหมือนใครบางคน เขารักแทบจะเป็นจะตายทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ สุดท้ายเป็นไงหล่ะ”( L* L, T+ n5 L( }
“กินแห้วสิคะ............ฮ้า ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”, p$ z6 ~" o5 k8 v7 Y
เกย์สาวเม้าแตกกันกระจายเหมือนจงใจให้ฉันได้รับรู้' h5 `: a5 {5 m6 x9 t# B
: {# H& e: O$ c+ e6 b, p
- o! Z3 x# G0 P3 t L! ] ฉันคอแห้งผาก...............รู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต พยายามฝืนก้าวเดินจนถึงห้อง
9 ] h3 P: P& E! d) S: W0 l เหมือนมีมีดสักร้อยเล่มพันเล่ม มาปักอยู่ที่อกฉัน...........................ฉันจุกแน่นที่หน้าอกจนแทบหายใจออก........................หัวใจร้อนรุ่ม เ[อย่าโพสคำหยาบ]่ยวแห้ง ฉันรู้สึกอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หัวสมองฉันมึนตึงเหมือนประสาทไม่สั่งการ
* ~8 Q+ Y9 }5 h# Y/ z( U( U/ e% ^( ^6 p, W6 x
ฉันตกอยู่ในภวังค์นั้น นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ ................................
" E a" I) o9 e! H$ ~5 @
5 p# e7 `' Y1 E" Q$ J; O8 X มารู้ตัวอีกที น้ำตาก็เปียกปอนหมอนหนุนไปทั่ว..............................ฉันไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว
* q4 E, k8 W, @! @1 h) \
& x; `, `" h* k. R* S6 K# g “กฤษครับ ผมขอโทษ ทุกสิ่งอย่างมันเป็นเพราะผม.......................ผิดที่ผมคนเดียวเท่านั้น”
8 f% s4 a" a7 f* Z% O4 e+ {/ _5 K
5 ]6 a0 e% `3 n+ n. y.............................................................................................................................................................7 ]1 b ^" s' z: M, g
.............................................................................................................................................................% ~6 A. J' d; N+ w* L L3 A! }6 u3 g
4 I/ G# `8 P+ ?7 G; Y+ P
ฉันหิ้วกระเป๋าใบสุดท้ายเดินออกจากตึก สายลมพัดเอื่อย กิ่งก้านกระถินณรงค์เอนไหว ดอกสีเหลืองสดร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย.............................แต่ไม่มีใครยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้ที่ตรงนั้น หัวใจฉันยังคงร้าวราน น้ำตาเอ่อนอง แล้วเริ่มรินไหลเป็นทาง
. O9 V$ `' [; \ f
- p e- w3 z1 [% y ดอกกระถินณรงค์ร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย น้ำตาฉันรินไหลเป็นทาง6 t1 ]: Q) g# d" N
' @9 w/ `: I; z ฉันก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จึงได้แต่หยุดยืนนิ่ง.................น้ำตารินไหลเป็นทาง1 r. e ~4 C$ ?/ q9 p _
|
|
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 15:23:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-19 13:00:31
โพสต์ 2011-4-21 08:29:00
โพสต์ 2012-5-14 17:32:57
โพสต์ 2016-11-5 05:55:05