อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2011-3-17
ล่าสุด2018-12-12
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 99
- ตอบกลับ
- 1578
- พลังน้ำใจ
- 3337
- Zenny
- 3609
- ออนไลน์
- 1076 ชั่วโมง
|
) A4 S9 y {" q" O
เกย์กบฏ& H& O0 W8 u4 D( J; M6 ~7 @/ u
ตอนที่ 3 กบฎรักเชือดนิ่ม8 r; @6 T4 V7 ~6 b
. J/ y M7 l' T6 l- f
เดือนนี้ฉันเข้ากะเช้าและนั่งเครื่องที่แผนกยีนส์5 p7 u6 ^; N; X% E+ K3 v% K
“ดูพี่แคชเชียร์สิ แกดูซึมเศร้ามาก เหมือนเพิ่งจะอกหักมา” เสียงพนักงานขายซุบซิบกัน# V. G% E. E9 U% d( l
ซึ่งฉันก็ไม่ได้รู้สึกเคืองขุ่นพวกเขาแต่ประการใด ฉันเองก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่า วันๆฉันพูดแทบจะนับคำได้ วันทั้งวัน เดือนทั้งเดือนแทบจะไม่มีรอยยิ้ม บนใบหน้าของฉัน9 G$ ~; r1 w2 A6 M. Q" B
“ทีมันอกหัก อย่าพูดอะไร ทิ่มแทงใจมันล่ะ” เพื่อนๆ พี่ๆ บอกกล่าวประโยคนี้กันเนืองๆ
* }" a, n' q K8 t% t% Q
8 j. y' `8 y: W7 e ซึ่งตัวฉันเองก็คอยระมัดระวังอารมณ์ตัวเองอยู่ค่อนข้างมากเหมือนกันกลัวจะฟุ้งซ่าน จน: B4 S) x6 _0 O
คิดสั้นเหมือนคราวแรกนั้น* p: j$ b9 X2 ^4 m* n
ฉันพยายามทำตัวเองให้ว่างน้อยที่สุด ฉันพยายามอยู่คนเดียวลำพังให้น้อยที่สุด
! ^8 z7 W6 E; \5 `% O% C; V* U; Pฉันเลือกที่จะมานั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกของอพาร์ทเมนท์ แทนที่จะนั่งดูอยู่บนห้องอย่างเดียวดาย
$ m% K: |: ]) v. z! U, u% s/ V% Rหลังข่าวเที่ยงคืน ฉันถึงจะยอมขึ้นห้องนอน ประมาณว่า เมื่อหัวถึงหมอนก็ให้หลับเป็นตายกันเลย7 S" l" a) F) P
ทีเดียว
2 ~! B- t# R3 \, S+ P6 I% x" l: |% [' E
ซึ่งการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองก็พอช่วยฉันได้ค่อนข้างมาก คนที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉัน
% w6 z( X3 }+ v* H7 ?0 k& R2 p3 F) B, {$ l; P
ทุ่มครึ่งแล้วฉันเพิ่งจะถึงที่พัก หนุ่มๆเล่นฟุตซอลกันอยู่ที่หน้าอพาร์ทเมนท์ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็แปลกดีนะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันเข้ากะบ่ายตลอด กลับถึงที่พักก็สี่ห้าทุ่ม ไม่เคยเจอกับหนุ่มๆที่เล่นฟุตซอลกันเลย จะมีก็วันนี้ซึ่งฉันเริ่มลงกะเช้า จึงเลิกงานและกลับถึงที่พักเร็วกว่าเดิมมาก- ?2 h7 l2 y+ M* P/ U# a! G, t8 H4 O
“ส่งมานี่....................ไอ้กฤษส่งมานี่”! F, l3 g2 i6 J p
ฉันมองหาลูกบอล ด้วยกลัวจะโดนลูกหลง แล้วสายตาก็ได้ประสานกับสายตาของคนชื่อกฤษที่กำลังครองบอลอยู่
; M; C5 E* g; Q+ _; s. }1 P" Q' H7 q “ให้ตายเถอะ ที่นี่มีคนน่ารักขนาดนี้พักอยู่ด้วยหรือ” ฉันบอกกับตัวเอง
) s8 x9 B& ~- j; B& h/ p กฤษเป็นคนผิวขาวมาก รูปร่างสันทัด จมูกโด่ง หน้าได้รูป ที่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นริมฝีปากที่ แด๊ง แดงๆๆๆๆ
6 e- @. c7 M% T+ t; V
+ i3 u( b( |2 B% n อายุของกฤษน่าจะพอๆกับฉัน เขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องและรุ่นราวคราวเดียวกันเยอะแยะ ต่างกับฉันที่อยู่อย่างเดียวดาย ฉันไม่มีใครเลย ฉันแทบไม่รู้จักกับใครเลยในที่นี้7 z4 i7 D$ _5 x+ E
. L. A- \. \3 _. l1 E: L) u
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันชอบแอบมองดูกฤษ โดยเฉพาะริมฝีปากแดงจัดนั้น ทำเอาฉันเก็บมาฝันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว เวลาที่ฉันมองก็ชอบจะเอาลิ้นเลียปากซะงั้น
- V2 c2 H5 g/ H$ ]& Aแต่ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปไกลกว่านั้น
6 P8 {2 e7 E5 @0 a& P4 W. `! C) x9 ]1 N% v" G( ~8 B0 B. R
ด้วยพิษรักปักทรวง ถึงสองครั้งสองหนยังสำแดงฤทธิ์เดชไม่หาย บุคลิกฉันมันก็คนป่วยใจดีๆนี่เอง : u# A) b& f [* f6 Q" f
, ~9 U l, D/ n2 ]* S
แล้วก็ยังมีเหตุผลหลายอย่างประกอบกัน ฉันค่อนข้างจะเจียมเนื้อเจียมตัว คนอื่นๆพ่อแม่เขาส่งเรียน มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือได้ไปเรียนอย่างสม่ำเสมอ ต่างกับฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเอง ถ้าเดือนไหนเป็นช่วงลงทะเบียน ซื้อหนังสือ หรือมีรายจ่ายอื่นที่อยู่นอกเหนือจากรายจ่ายประจำ เดือนนั้นฉันเป็นอันต้องไส้แห้งอย่างช่วยไม่ได้9 X7 p! E2 q- w3 v+ s7 t
. r" Y. h; ~8 z( Q( R
a# Z: U; K) r) k# A “ไง..ไปทำงานวันแรกเวิร์คไหม”เสียงคนทักทายกันที่ประตูทางเข้าตึก ขณะที่ฉันนั่งดูทีวีที่อยู่ข้างใน
( Y$ Y9 Y* ~' M0 W* }$ i ?/ V “ก็ดีว่ะ.................” เสียงกฤษตอบได้ยินชัดเจน: p! L+ N& b4 Q- W
8 @# W3 E1 U; I, k$ C
ฉันไม่ได้เจตนาจะแอบฟังใครเขาพูดคุยกัน แต่เขามานั่งคุยกันอยู่ข้างหลังฉันเลยทำให้รู้ว่า
: h0 b2 t P9 z k: ^' gกฤษเป็นคนที่เรียนเก่ง และจบเร็ว กว่าเพื่อนๆรุ่นเดียวกันถึงเกือบปี เกรดเฉลี่ยสวย ถึงขั้นไปสมัครงานธนาคาร สำนักงานใหญ่ เขาก็รับเข้าทำงานทันที
p) D: D( k7 }. L: @ “นี่แหละนะ คนหน้าตาดี บุคลิกภาพดี สมองดี ฐานะทางบ้านดี เมื่อทุกอย่างพร้อม ทุกอย่างก็ย่อมเกื้อหนุน เสริมส่งให้ไปได้ดีเสมอ ถ้าคนรักดีอีกอย่างด้วยน่ะนะ ” ฉันคิดบอกกับตัวเองลำพัง เมื่อยิ่งได้รู้ความจริงอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับกฤษ เพิ่มมากขึ้น ตัวฉันนะเหรอ / `: l+ Z" J! q( o! q' k; l
“ไม่มีใครสนใจใยดี ห้องเรียนไม่เคยได้เข้ากับคนอื่นเขา อ่านหนังสือสอบเอง ลาสอบได้บ้างไม่ได้บ้าง..................” ฉันอดเปรียบเทียบ และน้อยใจในชะตาชีวิตของตนเองอย่างช่วยไม่ได้
8 o" A( X3 p) }) o' N: G4 c& R. d1 c! Z) x2 m1 e
4 w( ~! U$ u5 |; y. A
7 C7 s& |: Z8 [9 ^ ยิ่งนับวันกฤษยิ่งดูดีขึ้นในสายตาฉัน นั่นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่ำต้อยลงทุกทีๆ
$ Z0 e3 ]+ B; B. bฉันพยายามเก็บความรู้สึก และไม้กล้ามองกฤษตรงๆอีกเลย แต่ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะ.....................ไม่ให้แอบมอง
4 [. A; J: Y8 Y- n6 K9 \% g3 u( B( K9 k7 ~1 B+ w3 r
นี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันนั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง ดูรายการต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ประสาทไม่ได้รับรู้อะไร ฉันยังไม่อยากขึ้นห้องนอน ฉันกลัวความเหงา ฉันกลัวความอ้างว้าง ฉันกลัวความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ที่สำคัญ ฉันกลัวใจตัวเอง.........
4 V" P, J; i2 [ x9 C: s, i4 k# l4 P- ?) t4 R; n- f
กฤษเดินมาโน่นแล้ว เขาเดินผ่านไป....................... แล้วเดินกลับมา เดินย้อนกลับไปด้านหน้า เดินกลับมาแล้วก็เดินย้อนกลับไปด้านหน้า.............
4 }" D& ~. D! ^; w+ {9 ` “ป๊าบ..............” เขาแกล้งแกว่งแขนมาโดนฉันอย่างแรง
$ \& ?) s# Q2 v “.....................” , L/ [+ Q1 @9 @3 \ ?% ]2 J
“.....................” เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา .................................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
) s. A& p/ \! B เสียงกฤษนั่งลงที่นั่งแถวหลังฉัน เงียบๆ4 v5 w2 c7 L& [) K; P
ทุกอย่างยังคงเงียบสนิท........... เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา ........................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
5 S; W* Q6 Y1 x! k& O! i1 L9 x ฉันรับรู้ได้ว่า กฤษเจตนาที่จะทำความรู้จัก............... แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
|2 ~% q4 Y0 `) U9 b% j5 x% n- y- z6 P( A0 \7 l8 ]# ^1 s
สักพัก กฤษลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นบน มองฉันอย่างงงๆ มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ฉันมองกลับไปที่เขาด้วยสายตาที่อ้างว้าง......................และว่างเปล่า3 I: f* j. q' o+ I8 [0 i
1 h' }1 a( T* ~( }: y2 b2 v$ N9 O9 H% ?
หลายเดือนผ่านไป ฉันยังคงอยู่กะเช้า ฉันกลับถึงที่พักตรงเวลาเสมอ เหมือนกฤษจะรออยู่เมื่อฉันไปถึง เราต่างมองสบสายตา............แล้ว เขาจะเดินตาม หรือบางวันก็เดินนำหน้าฉันขึ้นข้างบนเสมอ อย่างเงียบๆ..............
3 n2 f; F3 D% `' B เป็นอยู่อย่างนั้น..................อย่างเงียบๆ * M$ c; b8 y1 k( ]! u# T6 l
ไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว 3 \# ^. U' ?" A2 [: U
6 w/ m' ]4 u1 [9 U1 x+ i' @1 I
แต่ ฉันก็รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจ อย่างประหลาด
7 y9 j/ w2 A% T, r. t: M* p
3 j- d3 x% r2 p' |( h ผ่านไปครึ่งปี ถึงคิวฉันต้องลงกะบ่ายบ้างแล้ว: _$ V/ S" P' T z( @
ฉันกลับถึงที่พัก ประมาณห้าทุ่มครึ่ง................. กฤษ ไม่รอแล้ว เขาคงเข้านอนแล้ว เขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงานฉันเข้าใจดี
9 `. V: L: m, y5 `2 T) }+ t2 D $ [, V8 x/ x' a- i9 u8 s4 G3 w
วันนี้เป็นวันเสาร์ คนทำงานห้างอย่างฉันยิ่งหยุดไม่ได้เลย ลูกค้าเยอะมากทั้งวันเพราะมีการจัดรายการพิเศษด้วย ฉันถึงที่พักเที่ยงคืนได้ กฤษรออยู่เช่นเคย เขามองมา เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ด้วยสายตาที่ขุ่นข้องหมองใจ" A6 n5 ~5 s5 j& I; F
“ผมไม่ได้เกเร ผมไม่ได้หนีเที่ยว ผมเพิ่งกลับจากที่ทำงาน.................” ฉันส่งสายตา และกระแสใจไปบอกเขาอย่างเงียบๆ
% M: L9 s- p* C, }2 z- V ............แล้ว เขาก็เดินตาม ฉันขึ้นข้างบน อย่างเงียบๆ.............. โดยไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว
7 ~, X5 b3 {: w) K; j8 z) f" \& D# ^9 W3 r- V4 X& l
: M7 N2 g) N* p a" E เราเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันก็รู้สึกอบอุ่นใจดี , j" X* N8 E8 `7 w
1 n4 M4 O+ r7 u! i# D
บางวันที่ฉันเหนื่อยอ่อน.................... บางครั้งฉันก็อยากจะให้มันเป็นมากกว่านี้ แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ! G* ]2 G1 g7 ?8 D
8 p( e/ Y! `# V- K6 Y
เวลาพ้นผ่านไปเป็นปี ความสัมพันธ์สองเรายังคงเดิม ; t; B2 C5 _% Q5 t6 M
กฤษเองก็ไม่กล้า ทำอะไรไปมากกว่านั้น ด้วยฉันเคย....................
8 R, h) V: K. `' G ฉันเองก็ไม่กล้าเพราะตีค่าตนเองต่ำไป.....................................และฉัน ยังเจ็บ แผลเก่าที่หัวใจ
. Q& Z3 G2 Q2 a& c' L9 K Kยังไม่หาย.................มันเจ็บ ปลาบแปลบทุกครั้ง เมื่อคิดถึงเรื่อง ความรัก
" J5 @! n* z$ E W; v8 ~
4 I1 l2 W" D8 W j, A" {8 D( W * M0 T; H. v2 p- f/ l
“ไอ้กฤษมันได้งานใหม่ที่ ไฟแนนซ์..........................”3 i, L9 z* a x5 D0 H7 s
“เหรอวะ โอ้โฮ้ เงินเดือนเพิ่มกว่าสองเท่าเลยนะแก.......”
- Z- B8 [9 ~9 Q% A “นั่นน่ะสิ โบนัสนะเกือบยี่สิบเดือนเชียวนะโว๊ย”
" D1 v3 L( M/ m- O: ?! H% t* O เสียงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมที่พักต่างพูดคุยแสดงความยินดีกับกฤษ ที่ได้งานดี เงินดีกว่าเดิม นั่นมันยิ่งเป็นการเพิ่มช่องว่างระหว่าง ฉันกับเขาให้ห่างไกลเกินกว่าที่ ฉันจะไข่วคว้า..............เอื้อมมือไปถึง ฉันครุ่นคิดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
- `+ `8 V7 q* V( P- q6 B3 K 0 T# O$ V i! @0 r
แต่กฤษก็ยังทำตัวเป็นปกติเช่นเคยๆ เดินนำฉันขึ้นที่พักไปนั่นแล้ว แต่วันนี้แปลกไป1 W5 e; K2 d' N& d! H
เมื่อถึงชั้นสาม แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาเข้าห้องพักตนเอง เขากลับเดินไปอีกฝั่งแล้วรีบเดินกลับมา9 c9 k, s1 B) Y9 f3 o+ K0 z
ขณะที่ฉันยังอยู่กึ่งกลางบันได
1 a! X& n. D' _* n “โอ้โฮ............ แผลถลอกเป็นรอยยาว ตั้งแต่เข่าไปถึงโคนขา” กฤษหยุดยืนอยู่ต่อหน้าฉันสักครู่ เหมือนต้องการให้ฉันได้รับรู้
. N6 z7 l' o; x# d “กฤษ คุณ..............” เสียงของฉันแผ่วเบา คอแห้งผาก............. แต่เขาเปิดประตูเดินเข้าห้องไปแล้ว
, ?+ x' v3 k& h/ F p6 {0 j6 ?2 I% B# Z
“กฤษ.............คุณคง เจ็บแสบที่แผลมากสินะ” ฉันรำพึงกับตนเอง
6 A8 g6 b% N% c: D# }5 L, ]" S% q “ผมอยากจะคอยดูแลคุณเหลือเกิน..............” ฉันได้แต่คิด
) X; {, Y# X: v3 o: | ในความเป็นจริง เราต่างกันเหลือเกิน ฉันจึงทำได้แค่เพียงรับรู้...............ฉันรับรู้ถึงเจตนา และความเจ็บปวดของเขาได้. X4 e5 Z& t3 M+ ]4 g: I, v
) F D2 l) ?; e( e9 m- r! A) ~
& s! K( m9 G! h4 m1 X a3 e เรายังคงเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันเริ่มรู้สึก ว้าวุ่นใจ 9 h- ~0 t7 _& H s9 Y0 O$ t. \
7 @2 m/ r: M% u6 g
3 X$ X, s5 }8 G: t8 p+ S4 B ฉันต้องลาออกจากงาน ฉันต้องไปฝึกงาน ห่างจากที่พักไปไกลถึงสองชั่วโมง ถ้ารถไม่ติด" ~3 D2 e- h. |* k3 O" i, d# P
มันเป็นเรื่องจำเป็น ที่คณะถ้าไม่ลงฝึกงานจะขอจบปริญญาไม่ได้ แล้วถ้าฉันไม่ย้ายที่พักฉันคงต้องเสียงาน เสียการเรียนแน่ๆ ด้วยคงต้องเสียเวลาอยู่บนรถประจำทางไปกลับ วันละสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ ไหนจะต้องเผื่อเวลาไปยืนคอยรถอีก ข้าวของที่หิ้วไปฝึกงานก็คงพะรุงพะรังน่าดู ฉันปรึกษากับเพื่อนๆ เราตกลงกันที่จะไปเช่าห้อง ย่านที่ฝึกงาน เพื่อจะได้ให้ความช่วยเหลือ ดูแลกันได้และตัดปัญหาจิปาถะ ข้างต้น $ Q5 Y; L) Y2 F! r, @8 b/ S4 E7 H7 n. h
/ f/ Y3 I& h& N5 B8 X* Z. s# u4 g+ y; u# H
ฉันเก็บข้าวของ สัมภาระขึ้นรถเช่า เที่ยวแล้ว...............เที่ยวเล่า8 P# q2 ]; O$ ?9 c( ?
……………………………………………………………………………………………………….
3 h, N' P' `( O. g “เฮ้อ..........เที่ยวสุดท้ายแล้วสินะ ขอขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ให้ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยดี เสมอมา”
0 D- n( D5 p+ M; e% L# Bฉันบอกลา ห้องพักและสะพายกระเป๋าลูกสุดท้าย เดินออกมาหน้าตึกอพาร์ทเมนท์+ i$ D! Z1 Q! E% Q6 t
8 S- f l; M) a2 j) y! v( l) o' M! F L; ?- V+ t
“กฤษ............ คุณดูเศร้าจังเลย” กฤษยืนอยู่ที่ใต้ต้นกระถินณรงค์หน้าตึก2 `$ h0 p% M8 H, n. u; x! Z. V
ฉันเดินผ่านเขาช้าๆ9 {5 @# Q% M0 r, a L+ r9 E
* t! R/ Q6 h1 X* z% k& v
เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อย่างเงียบๆ g" m7 N# }* P; m
: w$ E: B( N n, Q: G ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าว ........... แสบเคือง ที่ดวงตา ฉันเดินช้าๆ มาที่รถ ตายังคงมองอยู่ที่กฤษ
) e( d9 [, D! \/ n3 R+ b+ Y “ไปแล้วนะครับ..............ลาก่อน” ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษ
5 [. d) M6 ]0 {% {. @0 _
! u# n- j/ e8 d8 y ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายท่ามกลางสายลมที่พัด กระชั้น ........................
. A9 A/ R/ S* f* ?5 O
6 u0 | U0 {/ G( S& N) v7 C ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายลงบนศีรษะของกฤษ................... ! h& i& d! |- Z+ M
ฉันเห็นน้ำตาเขาไหลเป็นทาง
- R/ S7 `- [3 d [% H7 Y( `
% p! x! z7 u+ A ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด น้ำตากฤษ........................................ไหลเป็นทาง 7 I( w; R; E, ?* m: h b
; D& `4 \0 ~ q น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้นเช่นกัน; ~ C& @8 N) C1 [/ [2 F- h1 H" ?
“ลาก่อน........ลาก่อนครับ”
+ U8 K0 c0 N, L8 G ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้
, ?: _& k E1 K/ @1 _& r' P8 j/ g" U5 y
8 `) Q- \3 _* l$ ^ v. n7 J" y7 Q พอรถเริ่มเคลื่อน ฝนก็เริ่มโปรยปราย .....................ฉันมองกฤษผ่านกระจกมองหลัง$ _) ^/ U4 T7 E1 w: X+ j
เขายืนอยู่ที่เดิม................. ฉันเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม.............................น้ำตาเขารินไหลเป็นทาง
k) F* y8 J: V; f4 Z- j( ~+ o0 j6 N
7 S2 J* d i5 S& \+ i% _( {6 m2 m1 q1 \ ฉันมองเห็น กฤษยืนนิ่ง......................น้ำตารินไหล....................................อยู่ที่เดิม
" e* ^8 g7 n0 O& q- R! \9 S7 H5 X3 I% n
# b$ r h' S }2 D. \! a) W. r
“ผมขอโทษๆ................ เราต่างกันเหลือเกิน” ฉันพร่ำบอกกับหัวใจของตัวเอง ขณะรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก ฉันนั่งหันหลังให้คนขับ.............................น้ำตาฉันรินไหล ไปตลอดทาง- f" v0 j$ a4 G X& d6 ^
ฉันเริ่มเจ็บที่หัวใจ................ฉันเจ็บปวดที่หัวใจอย่างเคยๆ
4 M' j( a/ y- c/ b) E+ @0 [5 k* X7 h/ C
3 I; N) _7 N# T4 f- D! L
ฉันตั้งใจฝึกงาน ทำงานอย่างเต็มความสามารถ ฉันทำงานหนักมากทั้งเวลางานและหอบกลับมาทำที่ที่พัก ไม่เว้นแม้เสาร์อาทิตย์4 |; h# u# b I7 W; \; Z
แต่ทุกครั้งที่ฉันพอจะมีเวลาว่าง ใจฉันจะล่องลอยไป.....................และที่หนังสือตรงหน้าจะปรากฏ ภาพของกฤษเสมอๆ ฉันคิดถึงเขาทุกลมหายใจเข้าออก ก็ว่าได้
: F7 |% F3 T0 S2 R7 j( c, L
! P1 p/ P: f7 h' P! Q9 H) l' Z6 b ทุกเช้าวันพฤหัสบดี อาจารย์จะเรียกนักศึกษาทุกคนมาประชุม เพื่อติดตามเรื่องการฝึกงานเสมอ กว่าครึ่งเทอม งานถึงเข้าที่เข้าทาง..................................... % u1 H; e& x' j5 F' @$ \
ฉันคิดถึงกฤษแทบใจจะขาด ................................. ตอนนี้ฉันพอจะปลีกตัวได้บ้าง วันนี้ฉันต้องไปเจอเขาให้ได้ ฉันออกจากที่พักตั้งแต่เช้ามืด ฉันไปยืนดักรอดูเขาอยู่บนสะพานลอยที่ปากซอยเข้าที่พักของเขา ยังคงตรงเวลาเสมอ กฤษเดินมาโน่นแล้ว......................... เขายังดูดีอย่างเคยๆ หล่อเหลา สูงสง่า แต่ดูเขาผอมลงและดูเงียบเหงาซึมเซาไปมาก
8 q& G& \% @ B" Q$ _2 Zที่แปลกตามากๆก็ตรงที่ทรงผม .....................................ปกติกฤษจะไว้ผมทรงสั้นตั้งๆคล้ายทหาร แต่ตอนนี้เขาไว้ผมยาวแล้วทาเจล หวีเสยเปิดหน้าผากไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทรงผมของฉันเอง เขาดูดีมากในสายตาฉัน...................................ฉันมองเขาอย่างชื่นชมและมีความสุข& Z( i3 T1 Y# q$ S0 @5 J
) b$ {; V+ W4 @2 d0 |4 k. i
“กฤษครับ ผมมารอคุณสักพักแล้ว...........ผมคิดถึงคุณมากครับ” ฉันได้แต่ส่งใจไปบอกเขา เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.................ความรู้สึกนั้น ฉุดรั้งฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไปหาเขา) W2 m3 f$ |3 t+ t
2 }! I6 ?$ F+ l" e
เขาเดินใกล้เข้ามา เขามองเห็นฉันแล้ว ........................ เขาชะงักนิดหนึ่ง
8 B; t5 h) X7 n" r i9 @เขามองมาที่ฉัน เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่แสดงความเจ็บปวด..................................................แล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่แสดงความเย็นชา................. เขาแสดงอาการเฉยเมยและเดินไปโน่นแล้ว
% O1 N1 N( }% Z" w! `8 V, K
. d7 n2 |) `* Q: q7 B+ e* f* u9 F8 Z. K8 _5 F* \& v
ฉันได้แต่ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เหมือนโดนไฟช็อต กฤษไม่เคยแสดงอาการอย่างนี้กับฉัน เรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในห้วงคิดของฉัน
3 B( l( y1 T3 ]! k “ขอโทษครับกฤษ..............ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง สมควรแล้วที่คุณจะโกรธจะเกลียดผม”
2 `9 A) e# y, l วันนั้นฉันเข้าประชุมอย่างไร้หัวจิตหัวใจ และกลับไปทำงานด้วยความสลดหดหู่ใจ
& X% Q4 f' L. y9 U J c" F ............................................................................................................................................................7 n0 A: {: S0 `+ G& j0 G; c
S( x. q L) Y; s1 c% a3 K: W
ฉันฝึกงานอย่างไม่มีความสุขแต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด สุดท้ายฉันได้คะแนนดีที่สุดในรุ่นทั้งในรายวิชาฝึกงานและการสัมมนาการฝึกงาน! P+ L4 L2 v4 H* s3 K4 q8 [
ฉันได้งานเป็นซูปเปอร์ไวเซอร์ในบริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทฝรั่งที่มีชื่อเสียงมาก และที่สำคัญมาก รายได้ของฉันมากกว่าตอนทำงานห้างถึงสามเท่า ]; w0 H6 A* A/ g$ Y" y
% {8 l K7 e9 w! h/ x, Q: ~
ฉันมีความสุขกับงาน กับเพื่อนร่วมงาน.........................แต่ฉันลืมกฤษไม่ลง ฉันตัดสินใจย้ายกลับเข้าไปที่พักเดิมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับกฤษ
$ X) ]9 ^5 Y+ H- h p6 j0 U
0 V% Q* ^! f' g6 } รุ่นพี่ต่างแสดงความยินดีที่ฉันได้งานดี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่คัดคนมาก.............แต่กฤษสิ เขาแปลกไป เขาเปลี่ยนไป เขาพยายาม หลบหน้า ไม่มองสบตาฉันอย่างเคยๆ
- f: h- N, `1 J5 C8 q @ / {& ?& v6 J k
“ที่รัก ผมกลับมาแล้ว ผมกลับมาตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง.........................................”( x9 E4 ?4 ^: W& {8 ~
9 f0 }8 K) } F4 U# P ฉันพยายามส่งใจไปถึงเขา แต่เปล่าเลยกฤษไม่เคยรับรู้........................เขาดูเฉยเมย1 x7 {) I0 m$ C- }& b
เขาเย็นชาทุกครั้งที่เจอ ( m) i! _6 l% X* Y" O$ q; e- e
แต่ที่ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง...................... เขาใช้ผ้าเช็ดตัว สีขาว และสีบานเย็น
9 S7 B% d) {& @% R% }5 q2 Bเช่นเดียวกับฉัน ซึ่งก่อนที่ฉันจะย้ายออกไปเห็นเขาใช้สีเหลือง....................โธ่ที่รักคุณคงต้องการระลึกถึงผมสินะ ฉันรำพึงเข้าข้างตัวเอง4 s! B$ X" i5 ?. Y, x
2 @; ~3 K' [* E; a, O% C- R “พี่พลๆ ............................” เสียงกฤษเรียกหาใครคนหนึ่งซึ่งฉันคุ้นหน้าดี+ Z+ E3 y1 s2 G3 @3 @# ~
ฉันแอบดูที่ระเบียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะไปไหนกัน เขาทั้งคู่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่คนละข้าง มีด้ามไม้เทนนิสโผล่ออกมา ดูเขาสนิทสนมกันมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าสองคนนี้จะชอบพอกัน
! p" R6 X( R4 y* T# _& ?3 l/ Q
: A# s: M1 D$ f) b' U- T วันต่อๆมา ฉันคอยสังเกต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่
1 C N" w i* O% c เขาดูสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าที่ฉันคิด ไปไหนมาไหนด้วนกันตลอด ไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน และดูเหมือนกฤษจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่เจ้าสำอางค์เหมือนเมื่อก่อน……………………….ผมเผ้าไม่เข้ารูปเข้าทรง ทั้งๆที่ตัดสั้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และดูเหมือนเขาจงใจจะทำตัวเองให้อ้วนขึ้นให้ทัน พี่พล ของเขาคนนั้น9 I: e4 l* Y" A) K D
* Z/ v# H/ s& J9 N- U' H6 l9 F “ดูนัยกฤษสิเธออ้วนขึ้นมากเลย....................................” 1 ~2 O0 t" o' \* J2 Q& v5 X2 C* O
“ก็เป็นธรรมดาคนมัน อินเลิฟ อะไรๆ ก็คงอร่อยไปหมดน่ะนะ”
6 L5 t; w+ d8 o8 F “นั่นนะสิ คอยพะเน้าพะนอเอาใจกันซะ........................ ”, f2 U+ I/ G* X6 x' K& C4 P* H' i
“เออนะ...............ไม่เหมือนใครบางคน เขารักแทบจะเป็นจะตายทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ สุดท้ายเป็นไงหล่ะ”6 e7 m& E' @: i& W
“กินแห้วสิคะ............ฮ้า ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
* t0 z/ d3 P) F& a y3 w4 f เกย์สาวเม้าแตกกันกระจายเหมือนจงใจให้ฉันได้รับรู้2 d- @+ E2 B, {. W/ R; J6 |4 d
0 B2 N0 e' F! N* H8 Q2 Y& P$ g6 P% n: |
ฉันคอแห้งผาก...............รู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต พยายามฝืนก้าวเดินจนถึงห้อง
% |0 W( n; X* K เหมือนมีมีดสักร้อยเล่มพันเล่ม มาปักอยู่ที่อกฉัน...........................ฉันจุกแน่นที่หน้าอกจนแทบหายใจออก........................หัวใจร้อนรุ่ม เ[อย่าโพสคำหยาบ]่ยวแห้ง ฉันรู้สึกอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หัวสมองฉันมึนตึงเหมือนประสาทไม่สั่งการ
' W7 N; S; M, T' Q# ~3 q6 O2 _7 i" \0 y: C. `
ฉันตกอยู่ในภวังค์นั้น นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ ................................- _ J% C l# ^
* y$ |' H A) O มารู้ตัวอีกที น้ำตาก็เปียกปอนหมอนหนุนไปทั่ว..............................ฉันไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว 6 D, }9 i$ l6 z' N! D* ^. [
J+ n3 f+ V1 ^
“กฤษครับ ผมขอโทษ ทุกสิ่งอย่างมันเป็นเพราะผม.......................ผิดที่ผมคนเดียวเท่านั้น”
; m2 z, ?& g- ^ U* l
9 ^5 h4 s8 X8 _8 d! T.............................................................................................................................................................3 m' u: K8 {/ I: x
.............................................................................................................................................................% R$ |& U' L& L, ]: z
/ |9 J' J+ A' _* ~
ฉันหิ้วกระเป๋าใบสุดท้ายเดินออกจากตึก สายลมพัดเอื่อย กิ่งก้านกระถินณรงค์เอนไหว ดอกสีเหลืองสดร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย.............................แต่ไม่มีใครยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้ที่ตรงนั้น หัวใจฉันยังคงร้าวราน น้ำตาเอ่อนอง แล้วเริ่มรินไหลเป็นทาง
! [8 R% v2 B! j
$ N6 L+ k) r! `/ E J0 {; M ดอกกระถินณรงค์ร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย น้ำตาฉันรินไหลเป็นทาง) b0 t4 u1 i" ~* A( D1 q8 a# E; b
0 [: [! C' B, E3 E
ฉันก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จึงได้แต่หยุดยืนนิ่ง.................น้ำตารินไหลเป็นทาง; j" c; l$ z5 p- k6 v- R. b y
|
|
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 15:23:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-19 13:00:31
โพสต์ 2011-4-21 08:29:00
โพสต์ 2012-5-14 17:32:57
โพสต์ 2016-11-5 05:55:05