ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 34|ตอบกลับ: 2

(มหาลัย) สยบน้องชายต่างสายเลือด 1

[คัดลอกลิงก์]

มหาลัยซีเนียร์

กระทู้
30
ตอบกลับ
0
พลังน้ำใจ
1172
Zenny
1432
ออนไลน์
341 ชั่วโมง
โพสต์ 2 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด |โหมดอ่าน
**ณ มหาวิทยาลัยชื่อดัง**, `! x6 x9 W8 H* u& |/ n

( S$ G- Y, d7 ~' h  Z6 u8 m( A7 x9 O5 s
. C3 A  o3 ?5 E! C( P. k* b5 C# h* Eเสียงตะโกนด่าทอและเสียงหมัดกระทบเนื้อดังลั่นอยู่บริเวณหลังอาคารเรียนรวม กลิ่นเหงื่อและกลิ่นคาวเลือดจางๆ อบอวลไปทั่วบริเวณ **สิงห์** ยืนหอบหายใจแรง เสื้อช็อปสีเข้มของเขาหลุดลุ่ย เผยให้เห็นแผงอกและกล้ามท้องซิกแพคที่แน่นตึงจากการออกกำลังกายหนักและผ่านการปะทะมาอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าคมเข้มของเขามีรอยเลือดซึมที่มุมปาก แต่ดวงตากลับฉายแววพยศและไม่ยอมคนอย่างถึงที่สุด. e6 Y: U! p0 g
( M8 [! O/ V) F0 O) Z) ?6 q- |
"หยุดเดี๋ยวนี้!" เสียงเรียบต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง- K9 l5 Z7 x4 J! K4 l' O

" b: S, }- h# s$ Qสิงห์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะแค่นยิ้มร้าย เขาหันไปมองผู้มาใหม่ **อาท** เดินเข้ามาด้วยท่าทางสง่างามในชุดนักศึกษาที่ระเบียบจัดทุกระเบียดนิ้ว ใบหน้าหล่อเหลาดูนิ่งสนิทเหมือนรูปสลัก แต่ดวงตาคมกริบนั้นกลับเต็มไปด้วยความกดดันที่ทำให้คนรอบข้างต้องก้มหน้า
/ g, ^2 T; P- a2 {4 T
# f( N9 v1 E8 F/ d- G"กูบอกให้หยุดไง สิงห์" อาทเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขาขัดกับบรรยากาศเถื่อนๆ ตรงนี้อย่างสิ้นเชิง "มึงสร้างเรื่องอีกแล้วนะ"/ {$ `1 b& ]8 `  B! Y
! O1 C4 r/ n. E$ A8 e/ `
"แล้วมึงจะทำไมวะ? ไอ้ประธาน?" สิงห์ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่แยแส "มึงมีหน้าที่คุมกฎ แต่มึงไม่มีสิทธิ์มาสั่งกู"( F" R5 O! W7 ~/ q' u: O

) [4 d0 i. l+ S/ I% m  _+ Qอาทขยับเข้าไปใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดน้อยลง สายตาของเขามองจ้องเข้าไปในดวงตาของนักเลงหนุ่มอย่างไม่ลดละ "มึงต้องรับผิดชอบสิ่งที่มึงทำ บอกมาว่าครั้งนี้มึงไปมีเรื่องกับใคร และทำไมมึงถึงคุมตัวเองไม่ได้สักที"
5 |' F9 w8 Y- T6 ?7 J9 z. a( n4 w! w3 C. P, J6 G
สิงห์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่จ้องหน้าอาทกลับด้วยสายตาท้าทาย มุมปากกระตุกยิ้มกวนประสาท ก่อนจะเบือนหน้าหนีและเมินเฉยต่อคำถามของอาทอย่างสิ้นเชิง ความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดันระหว่าง 'ผู้คุมกฎ' กับ 'คนนอกคอก' ทำเอาคนรอบข้างแทบไม่กล้าหายใจ
" O$ b  Z! B0 X, `0 ~
. ^4 l1 C! q. P: p3 \  u---
! J/ v) h6 Z% \# y# ^. i( s5 b! F0 N0 X
**เย็นวันนั้น ณ ร้านอาหารหรู**
4 L& s9 L3 B, m0 }# U- A* E& Q
! o* J8 P! D& v9 bบรรยากาศในร้านอาหารดูหรูหราและเงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวช่วยสร้างความรู้สึกผ่อนคลาย แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารลดลงเลย- ?, r4 o" c  @3 J4 Q
9 E& B0 ?: Z! v2 p5 C0 |
**อาท** นั่งตัวตรงอยู่ในชุดลำลองที่ดูดีและเนี้ยบไม่ต่างจากตอนอยู่ที่มหาลัย เขานั่งอยู่ข้างๆ **พ่อของเขา** ที่กำลังนั่งยิ้มแย้มอย่างมีความสุขอยู่กับ **ผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูสง่างามและใจดี**6 h' `+ e7 P7 m

6 Z* m5 b- @3 Q; i& A1 y, [แต่สิ่งที่ทำให้อาทต้องชะงักไปเล็กน้อย คือคนที่นั่งอยู่ข้างๆ3 N% X& R; V; y* G  F& _4 t6 H4 y5 o
, O6 ]# t0 @" p6 u  d4 Y; y
**สิงห์** นั่งพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางยโส เสื้อช็อปสีเข้มที่ใส่มาดูขัดกับบรรยากาศหรูหราของร้านอย่างสิ้นเชิง เขามองอาทด้วยสายตาหาเรื่องและเต็มไปด้วยความขยะแขยง ราวกับว่าการต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับประธานนักศึกษาจอมบงการคือเรื่องที่น่ารังเกียจที่สุดในชีวิต* y7 y0 A0 B' G" y/ ?
2 x) y& Y1 y" o/ t" k
"เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าแล้ว" พ่อของอาทพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้าง "พ่อมีเรื่องสำคัญจะบอก... ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป อาทกับสิงห์จะต้องย้ายมาอยู่บ้านหลังเดียวกันนะ เพราะพ่อกับแม่ของสิงห์กำลังจะแต่งงานกัน เราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกันเสียที"
/ \2 U8 V- }' r, C0 t* i2 v" Q1 }7 l
  Z, @+ H8 {. i  D**"ฮะ!?"** สิงห์อุทานออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความช็อกและไม่ยอมรับ% I/ I+ x1 W& k. l
  Z: }( ^& g: o4 g# L
อาทเองก็กำหมัดแน่นใต้โต๊ะ ดวงตาคมกริบสบเข้ากับดวงตาที่พยศของสิงห์ ความเงียบเข้าปกคลุมโต๊ะอาหารชั่วขณะ ก่อนที่สิงห์จะแค่นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง" G) k4 _8 ?0 j
  y4 P, t2 x6 _$ p
"ครอบครัวเหรอ?" สิงห์พึมพำเสียงต่ำ สายตาจ้องอาทอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสองฝั่งจึงแยกย้ายกลับบ้าน
1 E& g- w0 z2 y2 W- }" Q4 N) y9 K! @! e) N/ @
) Z8 w9 d/ _; C' b

* D: z7 h8 `' }/ A5 cวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ควรจะเป็นวันพักผ่อน กลับกลายเป็นวันที่เต็มไปด้วยความอึดอัด รถขนของหลายคันจอดเรียงรายอยู่หน้าคฤหาสน์หลังงามของครอบครัวอาท แม่ของสิงห์และสิงห์ช่วยกันขนย้ายข้าวของเข้ามาจัดสรรในบ้านใหม่ตามคำสั่งของพ่อและแม่ที่อยากให้ทุกอย่างลงตัวโดยเร็วที่สุด- x0 z0 M( w' [8 [2 q
9 G) e6 D7 G! I$ Q, g) J. h- G
หลังจากจัดการเรื่องของเสร็จสิ้น พ่อของอาทและแม่ของสิงห์ก็นั่งลงที่โซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่นเพื่อพักผ่อนและพูดคุยเรื่องงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึง บรรยากาศดูเหมือนจะสงบสุข... ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกำยำของ **สิงห์** ที่เดินดุ่มๆ เข้ามากลางห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน7 F% G$ [6 z) U( Q* i) Y' I

  T  }3 ?9 ]( {สิงห์ไม่ได้นั่งลงข้างแม่ของเขา แต่กลับเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้า **อาท** ที่กำลังนั่งอ่านเอกสารสโมสรนักศึกษาอยู่บนเก้าอี้อาร์มแชร์อย่างสงบ สิงห์จ้องมองอาทด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง
, z+ `" _* `' I( m6 }- N7 d
8 C" r# Y  }5 c9 [2 D"ครอบครัวเหรอ? เหอะ... มึงฝันไปเถอะสัส" สิงห์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ท่าทางพยศและกวนตีนของเขาดูชัดเจนยิ่งกว่าตอนอยู่ที่มหาลัยเสียอีก "อย่าคิดว่าการย้ายมาอยู่ที่นี่จะทำให้กูยอมก้มหัวให้มึงนะ ไอ้ประธาน"
$ L+ w* r! K+ |- O8 D
9 R4 m. o, a* U- g( Tอาทวางเอกสารในมือลงช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย แต่นัยน์ตาคมกริบกลับวาวโรจน์ด้วยความโกรธที่ถูกท้าทายต่อหน้าผู้ใหญ่ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับสิงห์ตรงๆ ด้วยสายตาที่กดดันจนคนมองต้องรู้สึกเสียวสันหลัง
& j: q& b& E; ~7 T$ S6 ~* K- d0 q& s/ n! s8 s4 Y/ j  h
"เออ... พยศไปเถอะสิงห์ มึงอยากทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโตแค่ไหนก็เชิญ" อาทเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "แต่จำใส่หัวมึงไว้... ในบ้านหลังนี้ กูจะไม่ยอมให้มึงทำตัวระยำจนพ่อต้องลำบากใจแน่ มึงจะได้รู้ซึ้งว่าการโดน 'คุมประพฤติ' ของจริงมันเป็นยังไง"; o$ O6 j  M) R( [& l0 @
5 Y; o1 _3 j# @3 h
สิงห์กระตุกยิ้มร้าย "มึงจะทำเหี้ยอะไรกูวะ? ลองดูดิสัส"
6 h  |( G& u& a9 w* W( E7 w$ K" L- I8 ^1 m  o: Q! e" ?; v
อาทไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำหยาบคาย แต่มันคือสายตาที่บ่งบอกว่าเขากำลังหาวิธีดัดนิสัยสิงห์0 h5 m) _: H/ E' s" _

/ k1 a# A, ?) l/ }2 x' \พ่อของอาทและแม่ของสิงห์ที่นั่งฟังบทสนทนาอยู่ไม่ไกล ต่างมองหน้ากันด้วยความกังวล ทั้งคู่เห็นแววตาของอาทที่ดูเผด็จการขึ้นกว่าปกติ และเห็นท่าทางพยศจนกู่ไม่กลับของสิงห์3 M" H4 ~& W5 ?9 {& l+ [8 u8 O

5 T+ p" X( k0 B2 b*‘พระเจ้า... ขอให้พวกเขารอดพ้นจากสงครามครั้งนี้ไปได้ด้วยเถอะ’* ทั้งคู่ได้แต่ภาวนาในใจ เพราะรู้ดีว่าเมื่อไหร่ที่ "ผู้คุมกฎ" กับ "จอมขบถ" ต้องมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน... ความพินาศย่อมตามมาอย่างแน่นอน
8 l7 ~& D4 C# A5 O) |" z
2 R' p6 P9 ?& ~* Z" I( f4 \: R
  Q( i, h$ F3 X, q: F
6 m- ?6 f; W" o& mเช้าวันจันทร์มาเยือนพร้อมกับแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในบ้าน **อาท** ตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติเหมือนทุกวัน เขาจัดการตัวเองจนเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า เตรียมตัวจะออกไปมหาลัยในฐานะประธานนักศึกษาผู้สมบูรณ์แบบ ขณะที่เขากำลังจะเดินลงบันได แม่ของสิงห์ก็เดินออกมาด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย
( }% B  C6 P$ z3 ]0 f
! Q! N! Q4 S) `; r1 y% v' s9 V"อาทลูก... รบกวนช่วยไปปลุกสิงห์ให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ? แม่ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นเลย กลัวจะไปเรียนสาย" แม่ของสิงห์เอ่ยขอร้องด้วยความเกรงใจ# Z! h4 u( O% C$ M( A' }$ U5 p
/ k- l- x% @" N7 R" x2 f
"ครับแม่ เดี๋ยวผมจัดการให้" อาทตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ในแววตากลับมีความนัยบางอย่างซ่อนอยู่
5 Y. ?- ]0 i3 d( a  U) j; n9 G2 C1 D$ l. P( l. y
อาทเดินตรงไปยังห้องนอนของสิงห์ เขากระชากประตูเปิดออกโดยไม่เคาะ สิ่งแรกที่เห็นคือร่างกำยำของสิงห์ที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง กลิ่นเหงื่อจางๆ และความยุ่งเหยิงของผ้าปูเตียงบอกให้รู้ว่าเจ้าของห้องกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราอย่างไม่สนใจโลก
4 p# P& w2 U/ X% @9 p8 p; p$ G& d$ C- k: y$ J5 h# @9 R
อาทเดินเข้าไปใกล้เตียง สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นนาฬิกาปลุกดิจิทัลที่วางอยู่บนพื้นข้างเตียง มันดับสนิท... เขาเดาได้ทันทีว่าไอ้ตัวแสบนี่คงจะเอื้อมมือมาควานหาแล้วกดปิดมันทิ้งอย่างรำคาญตอนที่กำลังสะลึมสะลือ: k  C8 x3 u9 Y
: |  }9 [7 O6 K
*‘หึ... อยากเล่นแบบนี้ใช่ไหมสัส’* อาทกระตุกยิ้มที่มุมปาก# d6 u+ H; b6 A4 e# o6 g
. Y* d% z- ]( y+ {+ C: h5 G
แทนที่จะปลุกด้วยการตะโกน อาทกลับก้มลงหยิบนาฬิกาปลุกเรือนนั้นขึ้นมา แล้วเดินไปวางไว้บนโต๊ะหัวเตียงที่อยู่ใกล้กับใบหน้าของสิงห์ที่สุด เขาตั้งเวลาปลุกใหม่ทันที... และตั้งให้มันร้องแบบ **'ต่อเนื่อง'** ไม่หยุดจนกว่าจะมีการกดปิด
, L5 T2 A' l, j9 U- O. \; s' s3 s) U0 ]
**ตื๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!**
& M5 j/ o$ G+ ^  z) Q/ y# B/ b1 O$ M2 W- w# s% D. n1 V
เสียงนาฬิกาปลุกแผดสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้อง สิงห์สะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อขยับยุกยิกด้วยความหงุดหงิด เขาพยายามขยี้ตาและควานหานาฬิกาปลุกอย่างบ้าคลั่ง มือหนาปัดป่ายไปตามผ้าปูเตียงและหัวเตียงเพื่อจะหาต้นตอของเสียงที่ทำลายความสุขในการนอนของเขา' Q; p/ O3 `. |3 a/ }

& q* H; ^. K: c3 B6 I/ h"ไอ้เหี้ยเอ๊ย... เงียบดิสัส! ปิดไหนวะ!" สิงห์สบถเสียงพร่า พยายามนัวเนียหาทางปิดเสียงนั้น แต่มือเขากลับควานหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เพราะนาฬิกาปลุกไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกต่อไปแล้ว
0 ~# R! Y- x, E+ g+ D, f
; N2 S; V- g4 G6 C$ c2 `5 Kในขณะที่สิงห์กำลังจะคลั่งตายเพราะเสียงรบกวน เขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของอาทยืนกอดอกมองเขาอยู่ข้างเตียงด้วยสายตาเย็นชา... และที่สำคัญที่สุด
/ h% h* x, W6 t( i) l7 M3 G+ H* w; J8 J# e
**นาฬิกาปลุกที่กำลังแผดเสียงดังก้องอยู่นั้น... มันอยู่ในมือของอาท!**) C& w) u( Y: f% r6 U1 F
/ ]" s2 k; i; u$ X
อาทถือนาฬิกาปลุกไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างกอดอกมองดูสภาพที่ดูไม่ได้ของสิงห์อย่างผู้ชนะ
0 A+ K) J. ]. H. t
. v/ m9 s2 P! ]/ ]+ ]! ]  J# g"ตื่นได้แล้วสิงห์" อาทเอ่ยเสียงเรียบ "หรือจะให้กู 'ปลุก' ด้วยวิธีอื่น?"
# l( l# \* g4 o2 N$ b( h* D' Q! [, n; v4 p0 g" T
  j, C& s5 X1 y1 D' k' R4 y
"เหี้ยไรของมึงเนี่ยอาท! วุ่นวายฉิบหาย!" สิงห์สบถลั่น พลางยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อยืดสีดำที่เขาสวมอยู่เลิกขึ้นจนเห็นซิกแพคแน่นๆ ที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ จากการใช้ชีวิตสุดเหวี่ยง "มึงจะกวนตีนกูทำไมวะ แค่ปลุกเฉยๆ ไม่เป็นเหรอสัส?"
2 k; J! w$ m/ _' m% ~# c( h+ K1 ?% e) g: X  w& m
อาทไม่ได้สะทกสะท้านกับคำด่า เขาเพียงแค่ลดนาฬิกาปลุกลงแล้วมองสิงห์ด้วยสายตาเรียบเฉย "แม่มึงบอกให้กูมาปลุก มึงจะเล่นตัวทำเหี้ยอะไรนักหนา ตื่นแล้วก็ไปแต่งตัวซะ อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ") l1 r- X2 p. Q! \0 {/ A: ^
7 M$ h" V- E* _* h
"เออ! รู้แล้วสัส บ่นเป็นพ่อเลยมึงอ่ะ" สิงห์บ่นงึมงำอย่างหัวเสีย พลางคว้าผ้าขนหนูเดินกระแทกไหล่อาทออกไปทางห้องน้ำ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายความขัดแย้งที่ยังไม่จางหาย" A7 o  s& w7 }* x, Y
. G6 a0 F0 L$ }5 O% _9 e
หลังจากที่ทั้งสองคนจัดการตัวเองเสร็จและกำลังจะก้าวออกจากบ้าน แม่ของสิงห์ก็เดินเข้ามาหาอาทด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลงเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจอย่างหนัก" b) ]0 y" p8 J$ }
! {- q0 E: F# n$ [; p5 a
"อาทลูก... แม่ขอคุยด้วยแป๊บหนึ่งได้ไหมจ๊ะ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "แม่มีเรื่องอยากให้ลูกช่วย... ช่วยดูสิงห์ให้แม่หน่อยได้ไหม?". j, k% w& x  X/ K0 X

1 A3 L1 w" q* r% ]  M/ E( Gอาทชะงักไปเล็กน้อย "ครับแม่?"
. X9 X. _1 ~. B: X5 \% o/ c; ^
7 z* D5 \) b$ u% B3 K- R& ]"แม่เห็นสิงห์เจ็บตัวกลับมาบ้านบ่อยเหลือเกิน" แม่ของสิงห์พูดพลางถอนหายใจ "แม่ไม่โอเคเลยลูก พยายามถามเขาก็ไม่ยอมตอบ ถามอะไรก็เมินแม่ตลอด" เธอหันไปมองสิงห์ที่ยืนเช็กความเรียบร้อยของตัวเองอยู่ไม่ไกล "เมื่อก่อนสิงห์ไม่ใช่คนแบบนี้เลยลูก เขาเคยเป็นเด็กที่น่ารักและเรียบร้อยกว่านี้มาก... ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้"
$ I6 v* ]' |$ R. \/ F
9 L/ |0 r# t; C2 t" Wอาทมองไปที่สิงห์ที่ทำเป็นไม่ได้ยินบทสนทนา แววตาของสิงห์ยังคงดูแข็งกร้าวและไม่ยอมคนเหมือนเดิม *‘คุณแม่ครับ... ลูกชายแม่ก็เมินผมเหมือนกันนั่นแหละ’* อาทคิดในใจอย่างเหนื่อยหน่าย แต่เมื่อเห็นความกังวลที่แท้จริงในดวงตาของผู้ใหญ่ เขาก็เลือกที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้/ u! a+ B7 [1 r( v( p

, B7 c% _5 a+ L5 `- Y3 g0 R"ครับแม่... เดี๋ยวผมจะช่วยดูให้ครับ" อาทตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและสุภาพ. }; z8 g: ?2 b5 _) C- d! V
* V+ @9 ?: h/ m/ B' u
เมื่อความตึงเครียดในบ้านเริ่มคลี่คลายลงชั่วคราว พ่อของอาทก็เดินออกมาพร้อมกุญแจรถ "เอาล่ะๆ จะไปมหาลัยกันแล้วใช่ไหม เดี๋ยวพ่อขับรถไปส่งเอง ทั้งสองคนนั่นแหละ"
+ O2 l  H) x, H2 ~" r( d( |, t+ w# J0 N, n  Q3 `  s# S4 y8 {
บรรยากาศภายในรถของพ่ออาทเงียบงันอย่างน่าประหลาด สิงห์นั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยท่าทางไม่พอใจ ส่วนอาทนั่งตัวตรงสงบนิ่งอยู่ข้างๆ แม้จะดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในหัวของอาทกำลังเริ่มวางแผน... เขาจะ 'ดู' สิงห์ตามที่แม่ขอได้ยังไง ในเมื่อไอ้เด็กนี่มันพร้อมจะพยศใส่เขาตลอดเวลา
/ A+ y9 O5 Q6 r. l( d1 {2 R$ K, x+ U( j, |! |5 F; n  E2 W( Q

5 S) T; ?4 L" c7 m1 K  Z  b
0 _) _9 g) q$ F8 lหลังจากลงจากรถของพ่อ อาทเดินก้าวเข้าสู่เขตมหาวิทยาลัยด้วยบุคลิกที่สง่างามตามปกติ แต่พอเขาหันกลับไปหวังจะมองดูว่าไอ้ตัวแสบจะเดินตามมาเข้าเรียนหรือเปล่า เขาก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็น **สิงห์** เดินแยกออกไปทางประตูหลังมหาลัย ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังตึกเรียนเหมือนคนอื่นๆ7 W" {2 c5 }# X2 q; U
2 E6 e0 G# K5 x4 n
"เหี้ยเอ๊ย... จะไปไหนของมันอีกวะ" อาทกุมขมับ รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดี เขาตัดสินใจจะเดินตามไปสืบดูว่าไอ้เด็กนี่มันแอบไปมุดหัวอยู่ที่ไหน9 n+ g  `, l% _
$ \# e  k+ Z$ Q: ^2 {2 g+ ^$ g  N$ ^
อาทเดินตามสิงห์ไปตามทางเดินที่เริ่มลับตาคน แต่ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะเดินเลี้ยวเข้าซอยข้างตึก สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ต้องหยุดชะงัก... เด็กนักศึกษาปีหนึ่งคนหนึ่งกำลังยืนตัวสั่นเทา ถูกนักเลงท่าทางน่ากลัวสองคนยืนล้อมหน้าล้อมหลัง หนึ่งในนั้นกำลังกระชากกระเป๋าตังค์ของเด็กคนนั้นออกมา
* k3 C7 g" F# y5 E8 B: l. u2 z9 m/ b' q: A% B
"เฮ้ย! หยุดนะเว้ย!" อาทตะโกนออกไปตามสัญชาตญาณของคนที่มีระเบียบวินัย เขาเดินเข้าไปขวางหน้าทันที: c$ `9 S7 C. ]+ }5 J) `
, X% I1 y7 k5 r* C  K
นักเลงคนหนึ่งหันมามองอาทด้วยสายตาหงุดหงิด "มีไรวะไอ้หน้าหล่อ? อย่ามายุ่งเรื่องของพวกกู"% x+ w1 c1 z' i4 x$ V: @

8 q# `/ m9 k6 c  m  o6 I"อย่ามารีดไถเงินแบบนี้ มันผิดกฎหมาย" อาทพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย
) S$ ]' B  m7 W  f! R
) I  A) j( Z& n* O3 b2 }. y' a"มึงอยากลองดีเหรอวะ!" นักเลงอีกคนพุ่งเข้ามาผลักอาทอย่างแรงจนร่างของเขาปลิวไปกระแทกกับกำแพงปูน **"อั๊ก!.."** อาทร้องออกมาด้วยความจุก ร่างกายที่ดูดีแต่ไม่ได้ฝึกการต่อสู้มาโดยตรงทำให้เขาเสียหลักจนตัวสั่นด้วยความตกใจและเจ็บปวด& @. o! E$ e6 m3 S& X4 m
) u& D# @# K! ~1 e+ M
ในจังหวะที่นักเลงคนหนึ่งเงื้อหมัดขึ้น เตรียมจะซัดเข้าที่ใบหน้าของอาทที่กำลังเสียขวัญ...' E8 s$ h! E! G8 q: t

+ }: d" G+ q; H% }  m6 F) ?' A1 X**"หยุดนะเว้ย ไอ้สัส!!!"**( _$ u" U( O& b3 e6 x+ }  k

: K, a0 V: P  W! u. [+ Nเสียงตะโกนอันคุ้นเคยดังสนั่นมาจากด้านหลัง พร้อมกับร่างกำยำของ **สิงห์** ที่พุ่งเข้ามาเหมือนสัตว์ป่า สิงห์เหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้าของนักเลงคนแรกอย่างจังจนมันหน้าหันล้มลงไปกองกับพื้น1 G* l5 i  h) j$ b# L

3 z. R9 E+ i. `8 x* v"สิงห์! มึง..." อาทอุทานออกมาด้วยความตกใจ
! G5 G) j: Z+ B' z8 w- p1 J8 s' y  p& A( N
แต่ทว่า สิงห์ยังไม่ทันได้ตั้งตัว นักเลงอีกคนที่เหลืออยู่ก็อาศัยจังหวะที่สิงห์กำลังย่ามใจ พุ่งเข้าใส่ด้วยความรวดเร็ว มันไม่ได้ชกที่หน้า แต่กลับ **กระแทกหมัดเข้าที่กลางซิกแพค** ของสิงห์อย่างจัง!9 a2 |5 B- r0 K6 t0 \
6 \, A& V3 B- Y9 s* a* c! v% F/ d
**"อั๊ก..!"** สิงห์ครางออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่งของเขากระตุกวูบ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วช่องท้องจนเขาต้องก้มตัวลงขยี้ความเจ็บนั้นไว้  K/ z5 J0 T% N
; Y; Y' A% R, A; ?) D' }9 d
อาทที่เพิ่งตั้งสติได้ มองดูภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัว ทั้งโกรธ ทั้งตกใจ และเริ่มรู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่มันซับซ้อนขึ้นทุกที เมื่อเห็นว่าสิงห์กำลังปกป้องตน$ a0 t" |$ Y6 R
1 F9 `0 \7 c6 b; i6 X4 Z
7 A: `/ Q7 d2 {
ความเจ็บที่ท้องทำให้อารมณ์ของสิงห์พุ่งขึ้นสูงยิ่งกว่าเดิม แทนที่จะถอย เขากลับคำรามออกมาเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกรบกวนถิ่น สิงห์พุ่งเข้าใส่พวกนักเลงทั้งสองคนอย่างบ้าคลั่ง หมัดหนักๆ ของเขาอัดเข้าที่หน้าและลำตัวของพวกมันอย่างไม่ยั้งมือ, {- b+ c2 F' F* d

- @' ?  H: e9 aแต่พวกนักเลงก็ไม่ใช่กระจอก พวกมันอาศัยจังหวะที่สิงห์กำลังคึกสู้สวนกลับด้วยไม้หรือหมัดเข้าที่จุดสำคัญหลายครั้ง ทั้งหมัดและลูกเตะที่เข้าเป้าทำให้สิงห์เริ่มเสียจังหวะ เลือดซึมออกมาจากมุมปากและรอยช้ำเริ่มปรากฏตามร่างกายกำยำ เมื่อเห็นว่าสู้ไปก็อาจจะเจ็บตัวหนักกว่าเดิม พวกนักเลงจึงตัดสินใจชักแม่เหล็กหนีหายไปในซอกตึก6 |% B5 s+ _4 `5 X/ N( v

! M! K& R! E, O0 \อาทที่เพิ่งตั้งสติได้รีบก้าวเข้าไปหา "สิงห์! มึงเป็นไงบ้าง? เจ็บตรงไหนมั้ย—") j4 A; h/ Y# X# Z
  f% }( x9 Y9 X' q* Y' [1 f; N  L/ K
**"มึงมาทำเหี้ยอะไรตรงนี้วะ!?"** สิงห์ตวาดกลับมาทันที เสียงของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและอารมณ์ที่คุกรุ่น ใบหน้าที่เคยดูพยศตอนนี้กลับดูบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและอารมณ์ที่ปนเปกัน "กลับเข้ามหาลัยไปเลยไป๊! อย่ามายุ่งกับกู!"
0 v2 |. g7 Z  |! O% Y
; m7 P6 a! M2 b) c$ H0 X# h8 `อาทอ้าปากค้าง "แต่เมื่อกี้มึง—"5 s& G" Z2 Y+ f( b2 D( X) d
) ^# E9 B2 C( M% J( y# Y4 b7 |8 U
ไม่ทันที่อาทจะได้พูดจบ สิงห์ก็สะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อาทยืนอยู่ตรงนั้นท่ามกลางความสับสน อาทพยายามจะตามไป แต่เขาก็ต้องหันไปจัดการกับเด็กนักศึกษาที่ยืนตัวสั่นอยู่ก่อน2 y7 G! x. s0 X5 S6 x5 Z# d

- t7 T1 I$ ]" n' S& S. I"ขอบคุณครับพี่อาท... ขอบคุณจริงๆ ครับ" เด็กคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ "แต่... พี่คนนั้นเขามาช่วยผมอีกแล้ว"9 P* `: \: z7 W4 q; p
9 Y3 t8 F0 t: ?) c& P5 P
อาทชะงัก "หมายความว่าไง?"2 {. P* K/ B. E  Y

0 t  m" I/ m& [7 P9 _) X7 i* w2 j"ก็พี่คนเมื่อกี้ไงครับ... เขาเคยช่วยผมไว้ครั้งก่อนตอนที่ผมโดนพวกนักเลงหาเรื่อง" เด็กคนนั้นตอบ "เขาเป็นคนแบบนี้แหละครับ ชอบมาช่วยคนอื่นแบบเงียบๆ"2 E$ ~" a8 |( M

, o  @# V" J4 b; c& hคำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของอาท *'สิงห์เนี่ยนะ... ช่วยคนอื่น?'* ภาพลักษณ์นักเลงหัวไม้ที่ชอบหาเรื่องคนไปทั่วขัดแย้งกับสิ่งที่เด็กคนนี้พูดอย่างสิ้นเชิง อาทตกใจจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ—ความสงสัย ความรู้สึกผิด และความเข้าใจที่เริ่มเปลี่ยนไป
# U, }) M; U0 e% U" [: }1 @9 M" W
อาทอยากจะวิ่งตามสิงห์ไปเพื่อถามให้รู้เรื่อง เพื่อจะบอกว่าเขาเห็นแล้วว่าสิงห์ช่วยเขาไว้ แต่เขาก็รู้ดีว่าถ้าตามไปตอนนี้ สิงห์คงจะยิ่งเกลียดเขามากขึ้นไปอีก สุดท้ายอาทจึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะจำใจเดินกลับเข้ามหาลัยด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและคำถามมากมายที่ยังไม่มีคำตอบ2 e" ^0 ^- ~9 ]6 d6 j$ |" m7 G

7 |, H. B& u( Q2 V( T2 W8 U. D
( `* e: K& u9 G' \+ M, d8 Iบรรยากาศในบ้านช่วงเย็นเงียบสงัดจนน่าอึดอัด **อาท** นั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น สายตาของเขาจดจ้องไปที่ประตูบ้านอย่างไม่วางตา จนกระทั่งเสียงเปิดประตูดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ **สิงห์** ที่อยู่ในสภาพดูไม่ได้ เสื้อยืดสีดำตัวโปรดขาดวิ่นจนเห็นแผ่นอก รอยช้ำและเลือดซึมตามใบหน้าคมเข้ม' x& X" i/ ^( `, l
7 O/ k% k+ m/ @  q7 p  i3 V
อาทลุกขึ้นยืนทันที เขาเดินตรงเข้าไปหา "สิงห์... มึงไปโดนอะไรมา ทำแผลก่อนเถอะ"% ^/ l3 o* H- X  T+ u- U! E

3 i7 T) z* F4 x  y" Gสิงห์ปัดมืออาทออกอย่างแรง ใบหน้าบูดบึ้ง "กูทำเองได้ มึงอย่ามายุ่งกับกูสัส!" เขาพยายามจะเดินเลี่ยงผ่านไป แต่ครั้งนี้อาทไม่ยอมถอยเหมือนทุกครั้ง
. V/ w9 W# T3 n- {0 T
& R! s! f  ?/ {) V+ D- V& e# q( W**ปึก!**- b$ {# O% S) S- \- W! y) }

0 X% A. m! _. d' w9 Qอาทใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักร่างกำยำของสิงห์ให้ลงไปนั่งบนเก้าอี้กลางห้องอย่างแรง จนสิงห์เสียหลัก "เหี้ย! มึงทำเหี้ยอะไรของมึงวะอาท!" สิงห์ตวาดลั่น พยายามจะลุกขึ้นมาอาละวาดต่อ9 x% ~9 F! P; ^

* @8 }( i& Z1 e4 B9 m# Y! I5 vแต่อาทกลับจ้องสิงห์ด้วยสายตาที่นิ่งสนิท แต่มันกลับแฝงไปด้วยความกดดันและอำนาจที่น่ากลัว เป็นสายตาแบบที่สิงห์รู้ดีว่า... *'ถ้าขัดขืนตอนนี้ เรื่องมันจะไม่จบแค่การเถียงกัน'*) m) [6 ^* s- k6 O& ~+ h

- }( }  {3 J. o& ?  o" B+ U6 T5 W7 V"กูบอกว่าจะทำให้... นั่งลง" อาทพูดเสียงต่ำและเด็ดขาด
3 a" S( G$ e! J$ ?1 J8 v+ n- p9 m% [: K4 _) x) j
สิงห์ที่กำลังจะอ้าปากด่าถึงกับชะงัก เมื่อสบเข้ากับสายตาที่ดู 'ไม่โอเค' ของอาท มันไม่ใช่สายตาที่ดุดันแบบโกรธแค้น แต่มันคือสายตาของคนที่เป็นห่วง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องชั่วขณะ ก่อนที่สิงห์จะยอมนั่งลงเงียบๆ อย่างเสียไม่ได้ พลางพึมพำด่าในลำคอเบาๆ
: Y5 F8 E) d# _) [+ S. ~
# @4 |% r6 a4 ?. i( r* ~2 @"ถอดเสื้อออก" อาทสั่งสั้นๆ1 z# ]) q6 `: y' W0 f

6 _0 @% A0 t  p: Eสิงห์มองหน้าอาทอย่างกวนตีน "มึงจะดูกล้ามกูหรือไง?" แม้ปากจะเก่ง แต่เมื่อเห็นสายตาที่ยังคงนิ่งเฉยของอาท เขาก็ถอนหายใจอย่างขัดใจแล้วกระชากเสื้อที่ขาดรุ่งริ่งออกทิ้งลงข้างตัว# o% j/ D7 d6 c

- s% d* G. b1 Oทันทีที่เสื้อหลุดออกไป ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของสิงห์ก็ปรากฏแก่สายตาอาท แสงไฟในห้องตกกระทบลงบน **'ซิกแพค'** ที่เรียงตัวสวยงามและแน่นตึง ผิวสีเข้มมีรอยฟกช้ำสีม่วงคล้ำจากการโดนหมัดและลูกเตะกระแทกเข้าที่หน้าท้องและสีข้าง รอยแผลสดบางจุดทำให้เห็นความชัดเจนของกล้ามเนื้อหน้าท้องยิ่งขึ้นไปอีก4 |2 l. ~2 D/ s3 Z5 k7 d" ^
" W' g( n" R. d7 j2 k$ G& J9 [! w
อาทรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นขึ้นมาบนใบหน้าจนหน้าแดงระเรื่อ เขาพยายามคุมลมหายใจให้ปกติขณะที่จ้องมองแผ่นอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อที่ขยับตามจังหวะหายใจหอบถี่ของสิงห์
- J- Q4 D, v: P' h, B7 n. C
& L3 X2 }8 z+ x' p  V: O5 y$ [5 j* z"เจ็บมากมั้ย..." อาทถามเสียงเบาลง พยายามรวบรวมสมาธิ ก่อนจะหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาวางตรงหน้า แล้วเริ่มบรรจงแต้มยาลงบนรอยช้ำบนผิวเนื้อที่แข็งแกร่งนั้นอย่างเบามือ
/ a) y6 m- t8 i4 @. ^8 C% p4 w5 U6 B) A5 @( _
"แค่นี้จิ๊บๆ ว่ะ มึงจะทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้" สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงอวดดีตามนิสัย พยายามทำตัวให้ดูไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่รอยช้ำบนหน้าท้องและซิกแพคนั้นเห็นชัดว่ามันเจ็บปวดขนาดไหน6 E" b1 T! C& a+ p) K" G$ a2 S6 ?

/ y8 L9 h6 r; C, n0 zแต่อาทไม่ได้ตอบอะไร เขาตั้งใจทายาลงบนผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของสิงห์อย่างระมัดระวัง ทว่าในจังหวะที่อาทกดปลายนิ้วลงไปตรงรอยช้ำที่หน้าท้องของสิงห์เพื่อทายาให้ทั่ว...
" c; ]/ I* J( o1 ?5 J! Z
; G% T4 T5 O1 j**"โอ๊ย!... อ๊ะ.. อืออ.."**7 S/ O7 x& n& U, }, i5 L  n9 r- Q- Z
6 \% F( K. n3 D8 [
สิงห์สะดุ้งเฮือก ร่างกายกำยำกระตุกวูบ แต่เสียงที่หลุดออกมาจากลำคอของสิงห์มันไม่ได้ดูเหมือนคนเจ็บปวดธรรมดา แต่มันกลับฟังดู **'กระเส่า'** และสั่นพร่าอย่างประหลาด เหมือนคนกำลังพยายามกลั้นอารมณ์บางอย่างเอาไว้
8 O' s. X0 L0 |4 l( e: F: V$ `; f- O
อาทชะงักกึก หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เขาเงยหน้าขึ้นมองสิงห์แวบหนึ่ง เห็นใบหน้าของคนตรงหน้าที่มีเหงื่อซึมและแววตาที่ดูเลื่อนลอยอย่างบอกไม่ถูก อาทรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านปลายนิ้วที่กำลังสัมผัสผิวเนื้อแน่นๆ นั้น
* a( n4 l( H( t- a* C  o2 m" Q$ m5 O- P4 _! r) h
"เสร็จ... เสร็จแล้ว แค่นี้นะ!" อาทรีบพูดตัดบท เสียงของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัด เขาคว้ากล่องปฐมพยาบาลแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องตัวเองไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง
, R5 |% r5 E5 ]; _" }4 B: q/ N; V9 I- }5 L" u7 }
สิงห์นั่งค้างอยู่บนเก้าอี้ ทำหน้างงงวย "เอ้า... ไอ้เหี้ยนี่ มันรีบไปไหนของมันวะ? " สิงห์บ่นอุบ พลางเอามือลูบหน้าท้องตัวเองเบาๆ ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่ยังตกค้างอยู่2 t$ E8 z/ L  ~) A* \
( ]8 _2 G, B. b' N
**ในห้องนอนของอาท**
( D' F4 Q# W- X+ H' O
: o2 |6 e" A4 T; F( S. ^ทันทีที่ปิดประตูลง อาทก็พิงหลังเข้ากับบานประตู ลมหายใจหอบถี่เหมือนคนเพิ่งไปวิ่งมาราธอนมา เขาพยายามสลัดภาพกล้ามเนื้อแน่นๆ และเสียงครางกระเส่าของสิงห์ออกจากหัว แต่มันยิ่งทำให้เขารู้สึก...
% }6 U% P" v2 {- j7 G+ k3 U+ H0 K* P0 Y* p: N) j0 p# {5 C3 ?" v0 ^
**"เชี่ย... ควยเอ๊ย!"** อาทสบถออกมาเสียงดังลั่นเมื่อเขารู้สึกถึงความคับแน่นที่เป้ากางเกง# M5 a# _# S9 y5 M& U) w% @
  C/ I5 b) U9 B
เขาก้มลงมองตัวเองแล้วต้องขมวดคิ้วด้วยความสับสน "เป็นเหี้ยอะไรของกูเนี่ย!? ทำไมอยู่ดีๆ ถึงแข็งขึ้นมาวะ!" อาทสบถด่าตัวเองอย่างหัวเสีย เขาพยายามนึกถึงเรื่องอื่น พยายามด่าความดื้อรั้นของสิงห์ในหัวเพื่อดับอารมณ์ แต่มันกลับยิ่งทำให้เขานึกถึงสัมผัสของผิวเนื้อที่เขาเพิ่งแตะไปเมื่อครู่
8 E* I  L$ g$ u: S: [& x0 Z, @, X9 w. {
อาทได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิด พยายามจัดการกับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอย่างไม่เป็นท่า จนกระทั่งคืนนั้นผ่านพ้นไปพร้อมกับความว้าวุ่นใจที่ยังไม่จางหาย
& }1 z7 k# ~. R8 g( T
* J9 Q" I. H% r6 X3 w3 c# l

นิสิตสัมพันธ์

โสดตลอดกาล

กระทู้
252
ตอบกลับ
1044
พลังน้ำใจ
21932
Zenny
120291
ออนไลน์
5786 ชั่วโมง
โพสต์ ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ธรธารา

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
20796
พลังน้ำใจ
113121
Zenny
37572
ออนไลน์
14169 ชั่วโมง
โพสต์ 25 นาทีที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ข อ บ คุ ณ ค รั บ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-21 03:38 , Processed in 0.112594 second(s), 26 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้