ความเดิมตอนที่แล้ว ------> https://www.g4guys.com/thread-208021-1-1.html
' ?' x- e7 J0 Z1 A( q; t
$ _ q% o. g' d, C1 ^/ Y
มนต์สยอง คนสยิว ผจญภัยในดงโขมด 5 Samichaaan + T3 S9 C8 i' Q
“เฮ้ย.. พวกมึงตื่น” นาวิทนร์และไอ้โขมกำลังใส่เสื้อผ้าอยู่เมื่อได้ยินเสียงพรานจงดังขึ้นจึงเร่งใส่เสื้อผ้า
$ T! J3 r2 F) E7 l% F
“ดึกๆดื่นๆมัวมาทำอะไรกัน ทำไมถึงยังไม่ขึ้นไปที่เรือนอีก” พรานจงดุเสียงดัง โชคดีที่นาวิทนร์และโขมสวมเสื้อผ้าได้ทันก่อนที่พรานจงจะเปิดประตูเข้ามาพบเขาทั้งสอง
6 r' ?, O( @5 l( `
“ผม… ผมมางีบหลับกับนายน้อยที่กระท่อม บังเอิญสะดุ้งตื่นเมื่อกี้” ไอ้โขมพูดเสียงสั่น ส่วนนาวินทร์ก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร 0 }% s* K/ u* N b( C) U; H, E! g
“ไปๆ ขึ้นเรือนกันไปได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้มีเรื่องจะต้องทำอีกหลายเรื่อง” พรานจงตะคอกอีกครั้ง “เอ็งก็เหมือนกันไอ้ศักดิ์ รีบๆขึ้นเรือนไป” . E W) D6 C! i0 C$ n9 @1 Y. p
เช้าตรู่พรานจงและพวกช่วยกันขนสัมภาระไปที่รถกระบะสีขาวคันใหญ่ของพรานจง ไอ้โขมและศักดิ์นั่งด้านหน้าส่วนคนอื่นๆนั่งที่หลังคาท้ายกระบะ
& R; D$ i( D6 a4 L
“พราน ดงโขมดไปอีกไกลมั้ย” ประพันธ์เอ่ยถามพรานจงที่นั่งขรึมอยู่ & r) r' X# q( @7 J
“ไปอีกสามสิบกิโล แล้วต้องเดินเท้าเข้าไปอีกสิบกิโลจะถึงดงโขมด” พรานจงตอบคำถามยักษ์ พรางจับยาสูบขึ้นมาสูบ ( P9 V5 N: p# ?' _$ M6 D7 `" F
“นี่พวกเอ็งไม่กลัวเลยหรอวะ จะไปดงโขมดทั้งที” พรานจงเห็นท่าทีของยักษ์ ในหัวก็นึกถึงเรื่องอสุจิลงอาคมที่ได้แอบยินยักษ์กับประพันธ์พูดกันเมื่อคืน , v7 m0 R! C/ l2 v
“พวกข้าไม่กลัวหรอก ให้ตายยังไงข้าจะไปที่ดงโขมดให้ได้” ยักษ์ตอบด้วยเสียงแข็ง พรานจงเห็นท่าทางขึงขังของยักษ์แล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ
+ G: N; d: d6 v) g9 B+ I
“เอ็งไม่รู้หรอว่า ที่ดงโขมดน่ะ เป็นที่อยู่ของอีปอบชุดดำที่สิงสู่และกัดกินชาวบ้านมาหลายสิบปี” พรานจงพูดไปหัวเราะไป
# @7 r" D. v4 {- v
“ถ้าเป็นอีผีนั่นล่ะก็ ถ้าพวกข้าเจอจะฆ่ามันให้ตายกับมือข้า” ยักษ์ยิ่งโมโห พรางเหวี่ยงยาสูบในมือออกไปนอกรถ
6 C! I! e7 j1 j' p; }
“หึ เอ็งก็รู้นี่ แล้วทำไมยังอยากไปที่ดงโขมดอีก” พรานจงมองหน้าถามยักษ์
& c( s1 ]- x; v8 }
“อีปอบชุดดำนั่น มันมาเข้าสิงสู่พวกน้องๆของผม ไล่ทำร้ายและกัดกินชาวบ้านไปทั่ว ชาวบ้านนับสิบต้องตายเพราะมัน” ยักษ์กระแทกกำปั้นใส่รถด้วยความไม่พอใจ น้ำตาเริ่มหลังออกมาคลอเบ้าจนตาแดงก่ำ 9 \; _5 n4 |8 e
“ถ้าอย่างนั้น เอ็งกับข้าก็มีเป้าหมายเดียวกัน ก็คือตามหาอีปอบชุดดำนั่น” พรานจงพูดขัด ยักษ์หันมามองอย่างมีความหวังเมื่อได้ยินพรานจงพูด $ D" f& C9 S. b9 |
“มันก็มาทำร้ายคนในครอบครัวพรานเหมือนกันรึ” ประพันธ์หันมาถามพรานจงบ้าง
( b, y G4 m& s/ E" J N
“เรื่องมันยาว… แต่ถ้าพวกเอ็งอยากฟัง ข้าก็จะเล่าให้ฟัง” พรานจงพูดแล้วเล่าเรื่องราวต่อ . H/ O# M( H5 C5 x
ย้อนกลับไปในสมัยอดีตในช่วงของสงครามเย็น ประเทศไทยถูกกดดันจากสหรัฐอเมริกาอย่างหนักให้ส่งทหารเถื่อนเข้าไปทำสงครามปราบลัทธิคอมมิวนีสต์ในพื้นที่ประเทศลาวในปัจจุบัน . v4 a# }3 n7 J9 E9 [2 p7 k
นายพวงเป็นชาวบ้านที่ถูกเกณฑ์เข้ามาในกองพันทหารเถื่อนไร้สัญชาติ ท่ามกลางแนวรบที่ถูกสาดกระสุนจากฝ่ายคอมมิวนีสต์ลาวอย่างระห่ำ นายพวงหนุ่มหล่อที่กรำศึกทั้งวันทั้งคืนมาหลายวันโดยไม่ได้พักผ่อนได้ล้มตัวลงไปในเขตของศัตรู 6 z# v- b, r$ S) _9 j W
นายพวงตื่นขึ้นมาจากพะวง พบว่าตนอยู่ในค่ายของศัตรู แขนและขาถูกพวกมันพันธนาการไว้ 8 b: U: P: Q6 D8 w: @: W, k
ศัตรูพยายามรีดความลับจากนายพวงให้ได้มากที่สุด ด้วยการทรมานวิธีต่างๆ นายพวงถูกเปลื้องเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าแล้วนำน้ำเกลือมาราดใส่ร่างที่มีแผล ทำให้เกิดความรู้สึกแสบทรมานอย่างมาก
1 H* V3 W2 f) y8 R- s1 r& g
แม้ว่านายพวงจะบอกความลับไปจนหมดสิ้น แต่นั่นก็ยังไม่สาแก่ใจกับพวกมัน มันจับนายพวงและเชลยคนอื่นๆไปขังไว้ในห้องขัง ปล่อยให้อดน้ำอดอาหาร
6 {8 z3 _, u, E: z F+ k
ตกดึก ทหารคอมมิวนีสต์กลุ่มหนึ่งเดินมาพร้อมกระติกน้ำ นายพวงมองขวดน้ำสายตาละห้อย มันโยนขวดน้ำเข้ามาในห้องขัง นายพวงใช้แรงที่มีไปหยิบมาเปิดดื่มและพบว่ามันเป็นเหล้าขาวอย่างแรงจึงบ้วนทิ้ง
% s/ U( F1 }0 A8 W! H0 j3 m
“ฮ่าๆ… นั่นน่ะมันเหล้าขาว น้ำจริงอยู่นี่โว้ย… ถ้ามึงอยากกินมึงกินเหล้าในขวดนั้นให้หมด แล้วทำตามที่พวกกูสั่ง” นายพวงไม่มีทางเลือกต้องทำตามที่พวกนั้นสั่ง เขากินเหล้าเข้าไปจนเมาแอ๋ , W( |9 d, K6 K7 j
เมื่อพวกทหารคอมมิวนีสต์เห็นสภาพไ้ทางสู้ของนายพวงจึงถอดกางเกงของตนออก นายพวงได้แต่มองดุ้นแข็งของพวกนั้นอย่างไม่มีแรง น่าแปลกใจที่ดุ้นของนายพวงก็แข็งขึ้นเช่นเดียวกัน “ไอ้โง่นี่ กินยาปลุกเซ็กส์ที่เราใส่ไปในเหล้าจนหมดแล้ว ดูสิ.. ดุ้นมันเริ่มแข็งแล้ว.. พวกเราลุย”
( I. U3 x. p( a" z8 l5 A
หลังจากนั้นนายพวงก็ตกเป็นทาสกามของทหารคอมมิวนีสต์นับร้อยในค่าย พวกมันที่คร่ำเครียดจากการทำสงครามกระทำกับนายพวงด้วยความดิบเถื่อน นายพวกถูกกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาพร้อมกันสองท่อนจนเป็นเรื่องธรรมดา ในแต่ละรอบเขาจะถูกทรมานด้วยท่าทางพิศดารต่างๆมากมาย / y" j H9 ?! U! f0 x
จากทหารเถื่อนผู้เข้มแข็ง กลายเป็นทาสที่เสพติดกามในไม่ช้า แม้ว่านายพวกจะอยู่ได้ด้วยยาปลุกเซ็กส์ที่ศัตรูเอาให้กินทุกวัน
, [) C" ^2 `2 V, ^+ a
แต่เมื่อไม่ได้รับน้ำและสารอาหารอย่างเพียงพอ นายพวงก็ค่อยๆผอมแห้ง และอ่อนแรงมากขึ้น จนกระทั่งคืนหนึ่ง นายพวงต้องพ่ายแพ้อีกครั้ง เขาสลบลงในห้องขังทาสกาม
2 q3 c0 ]. s3 }: Q* u) u
“ธี ทานา สะกาตะนา ธี ทานา สะกาตานา นัมมา ทา นา ยา ตะ ยา…” เสียงสวดพรึมพรำดังขึ้นจากทั่วทุกทิศ นายพวงตื่นขึ้นมาในค่ายของศัตรู
# F t e' y& W1 ]
นายพวงร่างผอมบางมองไปรอบข้างก็พบว่าศัตรูทุกคนต่างหลับไหลไปกันหมด ไม่นานปีศาจปอบชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้า ! ^2 k. y, h$ Q: q! h
“ฮ่า… เอ็งเห็นข้าแล้วรึ” ปอบชุดดำเอ่ยถามนายพวง นายพวงมองไปที่หน้าตาดำสนิดของมันแล้วก็หลบหน้า
# c& C' A# ~3 v% a
“ยะ…อย่าทำอะไรข้าอีกเลย ปล่อยข้าไปเถอะ” นายพวงประนมมือขึ้นเหนือหัวอ้อนวอนปีศาจชุดดำอย่างหวาดกลัว ' m _6 ]+ M# G+ O: R; B
“ฮ่า… เอ็งอยากรอดมากใช่มั้ย” มันหัวเราะยานๆออกมาแล้วพูดต่อ “ถ้าเอ็งอยากจะรอด ข้าจะช่วยเอ็งทุกอย่าง”
. V+ l2 D, e- v5 v4 |9 \% r: j
นายพวงสังเกตเห็นร้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ก็หมดหนทางที่จะรอดชีวิตจากค่ายนรกแห่งนี้ “แค่เอ็งรับข้อเสนอของข้า… เอ็งก็จะรอดไปจากที่นี่ ไม่ใช่แค่นั้น เอ็งจะอยู่ยงคงกระพันธ์ ฟันแทงไม่เข้า มีทรัพย์สินเงินทองมากมายจนใช้ไม่หมด” ผีชุดดำพูดต่อ
7 \+ Y9 [+ s. n1 z* r6 K" \
“อะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่ข้ารอดจากตรงนี้ ช่วยข้าด้วย ข้าทรมานเหลือเกิน” นายพวงร้องไห้โฮ น้ำตาไหลออกมาเป็นสายเลือด ผีชุดดำเคลื่อนตัวเข้ามาไกล้แล้วจับหน้าของนายพวงเงยขึ้น
" s* p" m7 o, _2 Q6 [; A
“ฮ่าๆ… ถ้าเอ็งรับข้อเสนอได้ เอ็งจะได้ทุกอย่างตามที่ข้าพูด… ขอแค่..” ผีชุดดำเชยคางของนายพวงขึ้น นายพวงไม่กล้าสบตากับมันแม้จะสนใจข้อเสนอก็ตาม “ขอแค่อะไรล่ะ” นายพวงถามกลับ 8 L6 u1 R% F1 a7 N
“ขอแค่เอ็งกินลิ้นของข้าเข้าไป… ฮ่าๆ” มันแลบลิ้นยาวของมันออกมา มือข้างหนึ่งบีบปากของนายพวงอ้าออก แล้วสอดลิ้นเข้าไปในปาก 4 M- u0 B' \. Y
“รับสิ… แค่กินมันเข้าไป ฮ๊า….” นายพวงคาบลิ้นน่าสะอิดสะเอียนของมันไว้อย่างกล้าๆกลัว ก่อนจะค่อยๆออกแรงกัดทีละน้อย จนกระทั่งลิ้นของปีศาจชุดดำขาดออก ' r; s8 ?! c$ F
“ฮ่าๆๆ… รับไปสิ… ฮ่าๆๆๆ” ปีศาจชุดดำหัวเราะลั่น นายพวงกลืนลิ้นของมันเข้าไปอย่างพะอืดพะอม
& T4 J8 U" {% B. E0 {! u/ A7 ?
“ตั้งแต่นี้ ครึ่งนึงของกูะเป็นส่วนหนึ่งของมึง มึงจะต้องหาของสดของคาวมากินเพื่อเลี้ยงกู ฮ๊าๆๆๆ…” ผีชุดดำค่อยๆอันตรทานหายไป ทิ้งนายพวงไว้ในค่ายของศัตรู
- {( `+ w$ Y* b/ \% I/ b
นายพวงลุกขึ้นด้วยกำลังวังชาที่เพิ่มขึ้นมากกว่าเก่า แล้วค่อยๆเดินจากค่ายของศัตรูไป...
2 p5 V! Y( }# m. L
“นับตั้งแต่นั้น นายพวงก็มีเชื้อปอบชุดดำ…” พรานจงเล่าจนจบ
! a7 X0 i0 ^$ u3 A$ \/ O1 c |