ตอนที่ 4 รอยยิ้มมังกร
& X! D2 q; t! U* W$ j% q. K6 j& p, e
: \- _* i. h9 K% M& u& M
หลังเลิกเรียน รันเดินตามผมออกจากอาคารเรียนด้วยท่าทางที่ดูดีใจผิดปกติ
- ?! J/ y/ K. G' o0 ~* Z
# o) \) ` ~; j7 y
แก้มมันแดงก่ำเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกาย รอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว ๆ และมันเอาแขนพาดบ่าผมแน่นกว่าปกติ เหมือนจะกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่
/ n8 F7 ~/ k3 h1 o! d
0 L6 K5 q; y5 v s d: u, G
“คืนนี้กูมีเดทอีกแล้วว่ะ” มันพูดเสียงดังและร่าเริงผิดหู
ผมหันไปมองมันอย่างหมั่นไส้ “คนไหนอีก”
* N# P7 L- F- |9 d
2 I4 ?6 H! J" l# v9 h3 }$ A
“เดี๋ยวไปเจอก็รู้เอง”
( m3 O1 ^" I# C4 r1 Y/ A: L* x4 m
$ W& g' a- C3 y5 \% [% p
เสียงมันมีเลศนัยเล็กน้อย แต่ผมไม่ได้คิดอะไรมาก แค่พยักหน้าแล้วเดินตามมันไปที่จุดจอดรถหน้าคณะ รถสีดำคันหนึ่งจอดนิ่งอยู่ตรงนั้น
1 t, E, |# O. w3 R
1 C$ v" W' v4 ^9 ], t
พอประตูฝั่งคนขับเปิดออก… ผมแทบหยุดหายใจ
6 [% a: c$ c0 E x" L$ T
, n8 a9 g" d3 c: h, W/ H
วิน
3 P( u O6 I3 e
0 t8 {0 Q' h, t
แฟนใหม่ที่รันพูดถึงหลายต่อหลายครั้ง คือชายคนเดียวกับที่กระแทกผมจนน้ำกามไหลเยิ้มในห้องมืดคืนนั้น เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับ ผมเซ็ตเรียบร้อย ดูสุภาพและหล่อแบบคนละโลกกับภาพเปลือยเปล่าในความมืด
; {6 E$ b4 F& K( k' z
/ X9 y7 M; ]1 R; v
แต่สายตาที่มองมาหาผมยังคงเป็นสายตาเดิม
, @ s/ ]4 ^" _% c* T, A$ x
+ v' y# I7 |: r4 a
วินดูตกใจเล็กน้อยเช่นกัน ก่อนจะรวบรวมสติแล้วยิ้มทักทาย
! m. @9 l; j( A: {7 c
" s4 i$ C) b. o" b3 U( V4 C
“วิน นี่ไอ้ตั้มเพื่อนรัน จำกันได้เปล่า” รันหันหน้าถามทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงร่าเริง
5 c( D0 M+ E9 Y' p& T
8 n: c7 p, n6 J# @! o i
“เออ… จำได้” มีหรือที่ผมจะลืม ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ
3 @' A; z' ?7 ^- E
4 r0 n7 P0 D2 R' k& i) I
วินพยักหน้าช้า ๆ “สวัสดีครับ… ตั้ม”
! i9 K2 s c; K3 i
/ \. E3 j O# w# H9 b& h" T) M6 p( V
เพียงคำว่า “ตั้ม” ที่หลุดจากปากเขา ทำให้หัวใจผมกระตุกแรง
X2 {. {: o) c$ C$ r2 D
; {0 m" b4 H3 B* X( Q% t
รันพูดโดยที่ยังไม่ทันสังเกตอะไรผิดปกติ “พวกกูจะไปดูหนังกัน มึงไปด้วยกันสิ”
4 v/ N" L* f7 n. E9 O
8 ~5 W8 b8 E7 Q
แต่ก่อนที่ผมจะตอบอะไร วินก็สวนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนุ่ม ๆ แต่ชัดเจน
- c( E, e+ n% }& [2 y [
' B' N. e8 A7 c) ~7 J
“อาจจะแวะซาวน่าด้วยนะ ไปด้วยกันไหมครับ”
: G' s8 z& h1 S8 c/ ~
) a: M M( q* L5 x7 x
ประโยคเชื้อเชิญนั้นทำให้ผมยืนนิ่งไปเลย ผมมองตาเขาชั่วขณะ วินยังคงยิ้มอยู่ แต่รอยยิ้มนั้นไม่ใช่รอยยิ้มสุภาพธรรมดา มันเป็นรอยยิ้มที่มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ เหมือนเขากำลังทดสอบอะไรสักอย่าง
a2 @7 M' E. F: }- P. _1 t& V
2 u$ ^! V, Y5 |
เหมือนเขารู้ดีว่าคำว่า “ซาวน่า” จะสั่นสะเทือนอะไรในตัวผม
^$ |$ j. h/ j2 r
( H6 Z3 j+ f% C3 J% Y) w
1 n: M6 f0 N4 }5 } V
2 _7 x. B. F; H" U/ Z. B
“ไปกันเถอะ… ไม่อยากเป็นก้างขวางคอ” ผมกลืนน้ำลายแล้วตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
* a! N2 p ^0 y# H) u
% r: h( l2 A2 [. v t
รันหัวเราะ “จริงด้วย มันไม่ชอบซาวน่าหรอก รอบที่แล้วรันลากมันไปเองแหละ”
3 H: e7 T. Z! S8 k+ J1 \
% U6 @ j3 G } k
วินยังคงยิ้ม เขามองผมตรง ๆ อีกครั้ง แล้วพูดเบา ๆ เกือบเป็นเสียงกระซิบที่พอให้ผมได้ยิน
, a# F- S5 c l
" }. c4 j0 `* [7 M
“งั้นเหรอครับ… น่าเสียดาย”
6 U4 Q' i3 ^. _) l% ^) X
* G( C7 C" r S ~: N. @$ R$ |' V6 f
ประโยคสั้น ๆ นั้นหนักกว่าที่ควรจะเป็น ผมยืนดูทั้งคู่ขึ้นรถ วินยังหันมามองผมผ่านกระจกข้างอีกครั้งก่อนขับรถออกไป รอยยิ้มมุมปากของเขายังติดอยู่บนใบหน้า
# ?% o6 X" H+ N* F/ ^2 G3 l
/ P2 f0 n/ [9 R$ ]) O0 a$ [
รถคันนั้นหายไปในสายตาแล้ว แต่ผมยังยืนนิ่งอยู่ตรงจุดจอดรถ ลมเย็นพัดผ่านตัว ทำให้ผมรู้สึกโหวง ๆ ตรงกลางอก ในหัวผมวนเวียนแต่ภาพวินในคืนนั้น
9 n+ E: K! A; a
8 Z8 i6 p& r1 ^) F. @
ภาพที่เขากระแทกผมจนตัวสั่น
w+ D+ i3 W! `2 C' T) d
. H! T6 z% } L, o1 P3 v* T
ภาพที่เขากระซิบข้างหูว่า “กับมึง… กูจะเย็ดสด ๆ แล้วแตกคารูมึงเลย”
9 _. L% W" g3 u$ H) V* t
* j# H6 L }0 g \3 U1 @" k
ภาพที่เขายิ้มแล้วเดินหายเข้าไปในความมืด แล้ววันนี้เขายิ้มให้ผมแบบนั้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นยิ้มในแสงแดดจ้าที่ชัดเจน
. j1 Y* h- A2 s& M2 z9 j
- C( m- J. P! }, @; T9 r6 k
วินต้องรู้อยู่แล้วว่าคนที่เขาจับเย็ดสดคืนนั้นคือผม และเขากำลังยิ้มให้ผมต่อหน้ารันอย่างไม่สะทกสะท้าน ความกลัวค่อย ๆ แผ่ขยายในอก
7 B: q" S$ F: C% ]! N4 | p
กลัวว่าสักวันรันจะรู้
กลัวว่าความลับในความมืดจะถูกฉีกออกมาในแสงสว่าง
กลัวว่าตัวเองกำลังทรยศเพื่อนที่ไว้ใจมากที่สุดโดยที่มันไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
$ P" ~6 p2 T0 a+ d$ j7 z
ความรู้สึกผิดกัดกินทีละนิด แต่ในขณะเดียวกัน ความสับสนทางใจก็วนเวียนไม่หยุด
+ z; B+ _3 N5 q8 g: @7 Y" Y5 b1 b
. b& T0 k9 q# P) C3 [0 q6 B
ทำไมแค่รอยยิ้มของวินถึงทำให้ผมยืนนิ่งจนขาแข็ง
ทำไมแค่ประโยคสั้น ๆ ถึงทำให้หัวใจเต้นจนเจ็บอก
- R. o: K) s8 l& c/ F
, N, k! t& F7 G+ A b
ความมืดเคยเป็นที่ปลอดภัยที่สุดของผม ที่นั่นผมสามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้โดยไม่ต้องกลัวสายตาใคร แต่ตอนนี้วินกำลังสุ่มเสี่ยงนำพาเรื่องในความมืดนั้นออกมาทีละนิด ความคิดที่ว่ารันอาจจะรู้เรื่องลับเหล่านั้น ทำให้มือผมกำขอบกระเป๋าแน่น
2 I: \: |* \* X }- }' K; v
! a5 |+ `" W# A- O4 p% z1 Q* L% }
ผมไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นแน่
( h9 A# g4 v+ z- m: L4 o
---------------------------------------------------------------------------
. |' C5 {5 Y# p7 ?% v% G V) Q
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-9-20 16:32:16
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-9-20 17:08:34
โพสต์ 2026-9-20 17:45:01
โพสต์ 2026-9-20 22:41:44
โพสต์ 2026-9-21 00:20:31
โพสต์ 2026-9-22 21:09:17
โพสต์