บันทึกวสันต์นิรันดร์ - ตอนที่ 11: ราตรีทวีคูณ

SirChayo

บันทึกวสันต์นิรันดร์

𓇼 ⋆.˚ 𓆉 𓆝 𓆡⋆.˚ 𓇼

ตอนที่ 11: ราตรีทวีคูณ


ณ พระราชวังฤดูร้อน "ซู่เฟิง" ที่เพิ่งสร้างเสร็จสิ้นบนยอดเขาสูง กลิ่นอายของแมกไม้และไอเย็นจากน้ำตกมิอาจดับไฟราคะที่สุมทรวงของสองบุรุษผู้กุมอำนาจเหนือแผ่นดินได้ หลี่เทียนเฉิงและเซียวเหยียนตกลงกันว่าจะพา "ครอบครัว" มาพักผ่อน ทว่าในใจของทั้งคู่กลับมีแผนการที่ลึกล้ำกว่านั้น คือการใช้สถานที่แห่งนี้เป็นโรงชำแหละกามารมณ์ภายใต้กลไกที่พวกเขาออกแบบขึ้นเอง
  G1 D2 d- p8 s" w
  \2 w, a2 r' B1 u
ห้องบรรทมของฮองเฮาเว่ยหลาน และห้องพักของฮูหยินหลิวถูกจัดวางให้ติดกัน โดยมีผนังไม้แกะสลักลวดลายวิจิตรคั่นกลาง ทว่าความลับอยู่ที่กลไกฟันเฟืองใต้พื้นดิน เมื่อธูปมายานิรันดร์เริ่มส่งกลิ่นมัวเมาจนสตรีทั้งสองเคลิ้มหลับในนิทรากึ่งฝัน ผนังไม้หนาหนักจะค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เชื่อมต่อสองห้องให้กลายเป็นโถงระเริงรมย์ขนาดใหญ่

" H: l! v$ s) c/ C% h5 G
"วันนี้... ข้าจะให้เจ้าเห็นว่ามังกรของข้ามีอานุภาพเพียงใดเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้า" เทียนเฉิงกระซิบข้างหูเซียวเหยียน ขณะที่ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันโดยมีร่างของสตรีทั้งสองนอนทอดกายอยู่บนเตียงคนละฝั่ง
& o1 r* s' P1 b7 }) R

+ P+ \$ N# C2 p; ?8 @เมื่อผนังลับเปิดกว้างจนห้องทั้งสองเชื่อมกัน แสงเทียนวูบไหวสะท้อนภาพเงาของร่างที่กำลังพัวพันกันอย่างบ้าคลั่ง สองบุรุษต่างเร่งเร้า "อาวุธ" ของตนเข้าใส่สตรีใต้ร่างเพื่อข่มขวัญอีกฝ่าย


ฮ่องเต้ผู้ทะนงตนจับฮองเฮาเว่ยหลานให้อยู่ในท่า "ปักษาสยายปีก" ให้นางนอนหงาย ชูขาขึ้นฟ้าแล้วพาดแขนทั้งสองไว้กับขอบเตียง ก่อนจะกระแทก "มังกรทอง" เข้าไปจนสุดลำโคนโดยไม่มีการออมแรง พระองค์จงใจขยี้ส่วนที่อ่อนไหวที่สุดด้วยการ "บดคลึง" เป็นวงกลมขณะที่กระแทกเข้าออก เสียงครางอย่างทรมานของฮองเฮาดังระงมไปทั่วห้อง เทียนเฉิงจ้องมองเซียวเหยียนพลางคำราม


"ดูสิเหยียนเอ๋อร์... ข้าถนัดนักเรื่องการทำให้ 'สิ่งที่อ่อนนุ่ม' ต้องแหลกสลายด้วยความแข็งกร้าวของข้า!"
4 H1 ~. `6 e9 E$ w  k8 R: p. `
: m$ S, A2 m7 U# V
( c- t5 \0 x% {- e8 O# A) @% Eแม่ทัพหนุ่มคำรามในลำคอด้วยความหึงหวงที่เห็นเทียนเฉิง "รุนแรง" กับสตรีอื่น แม้จะเป็นเมียตนเองก็ตาม เขาจึงแก้คืนด้วยท่า "พยัคฆ์ขย้ำเหยื่อกลางเวหา" เขาอุ้มฮูหยินหลิวขึ้นมาจากเตียง ให้ร่างของนางลอยเด่นอยู่กลางอากาศโดยมีเพียง "พยัคฆ์ทมิฬ" ของเขาเป็นที่ยึดเหนี่ยวเพียงหนึ่งเดียว เซียวเหยียนเหวี่ยงกายกระแทกใส่ฮูหยินอย่างวิปลาสจนร่างของนางสั่นคลอนเหมือนใบไม้ร่วง ทุกลีลาที่เขาใช้คือการโชว์ "พละกำลัง" ที่เทียนเฉิงเคยหลงใหล เพื่อตอกย้ำว่าเขาสามารถ "ควบขี่" ได้ดุดันกว่าใครในแผ่นดิน


ความหึงหวงไม่ได้หยุดอยู่แค่ที่ตัวเองทำ แต่มันลามไปถึงการให้ "คนอื่น" เข้ามาร่วมสังฆกรรมเพื่อทำลายเกียรติของอีกฝ่ายผ่านร่างสตรี
' Z1 U) U5 `& U' A3 |7 n0 M

เมื่อเทียนเฉิงเห็นเซียวเหยียนทำลีลาผาดโผน พระองค์ก็เกิดโทสะประหลาด ทรงเรียก จงป้า ให้ออกมาจากเงามืด "ในเมื่อเจ้าชอบดูนัก... ก็จงดูให้เต็มตา!" เทียนเฉิงสั่งให้จงป้าเข้าประกบฮองเฮาจากด้านหลัง ในขณะที่พระองค์เองขยับไปที่เบื้องหน้า บังคับให้ฮองเฮารับแรงกระแทกจาก "มังกร" สองเล่มที่สอดประสานกันในช่องทางเดียวและช่องทางหลังพร้อมกัน ฮองเฮาเว่ยหลานถึงกับตาค้าง ผิวพรรณที่เคยขาวผ่องเริ่มขึ้นรอยจ้ำแดงและรอยฟันกัดจากความบ้าคลั่งของฮ่องเต้

5 x# f8 U" i& E2 \. p
+ J7 b  t1 z: a9 oเซียวเหยียนเห็นภาพนั้นแล้วภาพที่เขาเคยถูกเทียนเฉิงครอบครองก็ผุดขึ้นมา เขาจึงเรียก หานตง เข้ามาทันที "หานตง! มาช่วยข้าสอนบทเรียนให้ฮูหยินเสียหน่อย!" เซียวเหยียนจับฮูหยินหลิวให้นอนตะแคงในท่า "กุญแจซ้อน" แล้วให้หานตงกระแทกเข้าที่จุดลับเบื้องหลังอย่างรุนแรง ส่วนเขาเองก็จ่อพยัคฆ์เข้าที่ปากของนาง บังคับให้นางปรนเปรอเขาอย่างทารุณ ทั้งคู่ต่างใช้เมียของตนเป็น "หุ่นเชิด" เพื่อส่งสาส์นรักที่ปนเปื้อนด้วยความแค้นไปยังอีกฝ่าย

$ P) z, e" {) v, u. m
4 o' _' A2 m" L& I* q7 N4 N6 K# E"หีของนางแดงฉานจนน่ารังเกียจ..." เทียนเฉิงกระซิบขณะจ้องมองฮูหยินหลิวที่กำลังถูกรุมสวาท "แต่หีของฮองเฮาเจ้าสิ... มันระบมจนน้ำหล่อลื่นกลายเป็นเลือดจางๆ ไปแล้ว!" เซียวเหยียนตอบกลับด้วยเสียงหอบพร่า ทั้งคู่ต่างงัดไม้ตายสุดท้าย คือการ "กระแทกเน้น" เข้าที่มดลูกของสตรีทั้งสองจนพวกนางกระตุกเกร็งและสลบคาอกไปพร้อมๆ กัน


7 N8 H# q1 b# q% I4 I  p2 C* c* vคืนนั้น พระราชวังฤดูร้อนไม่ได้เย็นสบายตามชื่อ แต่มันกลับร้อนระอุด้วยกลิ่นคาวกามและหยาดเหงื่อที่ไหลริน สตรีทั้งสองนอนไร้สติอยู่บนกองผ้าห่มที่เปียกโชก ขณะที่สองบุรุษยืนหอบหายใจประจันหน้ากันกลางห้องที่ไร้ผนัง กั้นกลางด้วยความเงียบเชียบที่มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความหึงหวงที่ยังไม่มอดดับ


ตลอดทั้ง 7 คืนที่พักร้อน สตรีทั้งสองแทบมิได้ลงจากเตียง "กลีบบุปผา" ของพวกนางระบมจนเปลี่ยนเป็นสีคล้ำและบวมช้ำจากการถูก "ควบขี่" แข่งกันของสามี น้ำมันหอมที่ชโลมไว้จนเยิ้มกลับกลายเป็นตัวหล่อลื่นให้เหล่าบุรุษโหมแรงเข้าใส่ได้ไม่หยุดหย่อน
* |* v, A/ C4 A

2 Z% ?+ L; i5 {ในคืนสุดท้าย เมื่อผนังลับเลื่อนปิดลง ทิ้งให้สตรีทั้งสองนอนสลบไสลด้วยความบอบช้ำ เทียนเฉิงและเซียวเหยียนกลับมายืนประจันหน้ากันที่ช่องว่างสุดท้ายก่อนผนังจะปิดสนิท สายตาที่สบกันนั้นเต็มไปด้วยความหึงหวงที่ได้รับการระบายออกผ่านร่างของคนอื่น
% }3 b; j* t) Z' W6 \9 x# \; t% p9 k
1 z# R. h; n" h
2 V4 Q2 w- ^: C, B* r, m( _+ Z3 c"พรุ่งนี้... เจ้าต้องชดใช้ให้ข้า เหยียนเอ๋อร์" เทียนเฉิงตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นชาทว่าแฝงความใคร่

' }2 B7 }$ P1 f- G- R
" _3 x% S2 f  X"กระหม่อมจะรอ... ให้พระองค์เห็นว่ามังกรที่ระบมเป็นอย่างไร" เซียวเหยียนตอบกลับอย่างไม่ลดราวาศอก


ราตรีนั้นจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของสตรี แต่เป็นชัยชนะที่บิดเบี้ยวของสองมหาบุรุษผู้ใช้ความทรมานของผู้อื่นเป็นเครื่องสังเวยความรักที่มีต่อกัน
* ?9 [' l- K5 F
2 \* P0 Q* Q/ @: J

nuangnut1996

สนุกมากครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ

bokko.hiso

ขอบคุณครับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

nicotine405

ขอบคุณมากครับ

Manny197

สนุก