[Fic] Gayblue Fantasy : บทที่ 4 : ป้อมปราการเนื้อสดกับกฎเหล็กของอัศวินทองคำ
ท้องฟ้ายามเช้าเหนือหมู่เมฆช่างงดงามจนน่าใจหาย แสงอาทิตย์อ่อนแรงตกกระทบกับปีกเหล็กของเรือเหาะ Grandcypher
ที่สั่นสะเทือนเบาๆ ตามจังหวะเครื่องยนต์กลไกอันทรงพลัง
เรนยืนเกาะกราบเรือ สูดอากาศบริสุทธิ์ที่มีกลิ่นไอแดดและกลิ่นน้ำมันเครื่องจางๆ เข้าจนเต็มปอด เขาไม่เคยคิดเลยว่า
กราฟิกกากๆ บนหน้าจอมือถือร้าวๆ จะกลายเป็นความจริงที่ยิ่งใหญ่และดิบเถื่อนขนาดนี้
รอบกายของเขาเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ที่กำลังเริ่มภารกิจยามเช้า บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือมันช่างร้อนแรงเกินกว่าที่นัยน์ตา
ของคนจากโลกเก่าจะรับไหว
บางคนนุ่งเพียงกางเกงผ้าเนื้อหยาบตัวเดียวโชว์แผ่นหลังกว้างและซิกแพคที่อัดแน่นเป็นลูกๆ เหงื่อที่ผุดซึมตามร่องกล้ามเนื้อ
สะท้อนแสงอาทิตย์ดูวาววับ
สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือ ‘เป้าตุง’ ของแต่ละคนที่นูนเด่นรับอรุณ บางคนยืนบิดขี้เกียจจนกางเกงรัดรึงเห็นรูปทรงของลำควย
และพวงไข่ชัดเจนจนเรนต้องลอบกลืนน้ำลาย แสงแดดยามเช้าดูเหมือนจะยิ่งขับเน้นความเงี่ยนที่อบอวลอยู่ทั่วเรือลำนี้
ไม่ไกลนัก แรคคัม ยืนประจำอยู่ที่พวงมาลัยบังคับเรือมาดมั่น ปากคาบกล้องยาสูบส่งกลิ่นหอมไหม้จางๆ
ท่าทางของเขามันช่างดูเถื่อนและเชี่ยวชาญจนน่าสยิว มือหนาหยาบกร้านข้างหนึ่งล้วงลงไปใต้กางเกงหนังสีน้ำตาลเข้ม
จัดระเบียบ ‘ลำควย’ ของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางพลางขยำมันเบาๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติสามัญ
เรนจ้องมองตาไม่กะพริบ เขาเห็นปลายนิ้วของแรคคัมเกี่ยวขอบกางเกงหนังลงมาเล็กน้อยจนเผยให้เห็นไรขนสีเข้ม
ที่โคนควยดกดำดูน่าซุกหน้าลงไปดม
จังหวะที่แรคคัมขยับมือบีบคลึงส่วน ‘หัวหยัก’ ผ่านเนื้อผ้าหนาจนเกิดเสียงเสียดสีดังสวบสาบเล็กๆ
มันกระตุ้นความร่านในใจเรนจนน้ำเงี่ยนใสๆ เริ่มปริ่มออกมาที่ปลายหัวควยตัวเอง
เรนจินตนาการไปไกลว่าถ้าปากของเขาไปทำหน้าที่แทนมือหนาๆ ของแรคคัมในตอนนี้ กลิ่นเหงื่อแรงๆ
และรสชาติความเป็นชายที่จัดจ้านของต้นหนเรือคนนี้จะทำให้เขาสุขสมแค่ไหน
แรคคัมเหลือบเห็นสายตาหื่นกระหายของเรนเข้าอย่างจัง เขาไม่ได้หลบตาหรือเขินอายอย่างเวน
แต่กลับยักคิ้วให้กวนๆ พลางแกล้งจิกนิ้วขยำเป้าตัวเองโชว์อีกรอบด้วยความจงใจ เน้นย้ำส่วนที่นูนแข็ง
ให้กระแทกสายตาเรน
‘จ้องขนาดนี้ อยากลองช่วยขยำดูไหมล่ะเจ้าหนู?’ แรคคัมหัวเราะหึๆ ในลำคอ
เขาได้รับรายงานจากออยเก้นแล้วว่าเด็กใหม่คนนี้คือ ‘เสือซุ่ม’ ที่เพิ่งพ่นน้ำกามขาวขุ่นเลอะเทอะเต็มห้องพักเมื่อคืน
ไม่เลวเลยทีเดียวสำหรับคนที่เพิ่งขึ้นเรือมาวันแรก มันกล้าดีที่โชว์ความร่านให้เห็นตั้งแต่หัววัน
ปึก!
แรงกระแทกจากฝ่ามือหนักๆ ลงบนสะบักทำเอาเรนสะดุ้งตัวโยนจนเกือบตกเรือ ออยเก้น ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างหลัง
ใบหน้ากร้านโลกของชายรุ่นใหญ่ดูมีเลศนัยและแผ่รังสีความหื่นแบบดิบๆ ออกมาจนเรนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
“ไอ้หนู ตื่นแต่เช้าเลย หลับสบายไหม?” ออยเก้นถามพลางยักคิ้วให้แบบฉบับชายชาติทหาร
กล้ามแขนที่มีรอยแผลเป็นนั่นขยับตามจังหวะที่เขาเท้าสะเอว ทำให้เป้ากางเกงของลุงแกดูทะลักออกมาจนน่ากลัว
“หลับสบายดีครับ... สบายตัวสุดๆ เลยล่ะลุง” เรนตอบด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม พยายามทำใจดีสู้เสือ
ออยเก้นระเบิดเสียงหัวเราะลั่นจนอกกระเพื่อม เขาก้มลงมากระซิบข้างหูเรนจนกลิ่นเหล้าผสมกลิ่นกาย
ที่แสนเร้าใจปะทะจมูก
“เออ เชื่อว่าสบายจริง กลิ่นน้ำเงี่ยนมึงหอมฟุ้งไปถึงทางเดินขนาดนั้น
ยังจะนอนแก้ผ้าอวดควยไม่ยอมล้างอีกนะมึง แสบจริงๆ นะเรา”
เรนยิ้มเขินแต่สายตายังแพรวพราวไม่ยอมถอย
“ก็ที่นี่มีแต่ผู้ชายผมนึกว่าไม่มีใครถือซะอีก หรือลุงไม่เคยล่ะครับ?”
“เอ้า ไอ้นี่ ข้าก็ชักสิวะ!” ออยเก้นสวนกลับทันควันพลางส่งมือมาตบก้นเรนแรงๆ จนเนื้อสั่นดัง ปึก!
“ข้าน่ะเห็นแบบนี้ ควยแข็งเป๊กทุกเช้า อย่างน้อยต้องมีวันละ 2 น้ำล่ะวะถึงจะหลับลง อยู่ไปเดี๋ยวก็ชิน
บนเรือ Grandcypher นี่น่ะพี่น้องกันหมด เรื่องชักว่าวระบายความเงี่ยนมันเป็นเรื่องธรรมชาติโว้ย!”
ออยเก้นเริ่มสาธยายวัฒนธรรมชายฉกรรจ์บนเรือให้ฟังอย่างเมามัน
“วันไหนว่างๆ บางทีพวกเราก็มานั่งจับกลุ่มประลองควยกัน ใครน้ำพุ่งไกลกว่า หรือใครทนมือได้นานกว่าก็ชนะไป
บางทีแรคคัมมันก็มาขอให้ข้าช่วยสาวควยให้ หรือบางทีข้าก็เข้าไปดูดควยให้กัปตันบ้างเป็นธรรมดา
ชายล้วนมันก็ต้องพึ่งพากันแบบนี้แหละ มึงไม่ต้องเขินหรอก อยากให้ใครช่วย ‘รูด’ หรืออยากจะ ‘อม’ ให้ใคร
ก็บอกมาตรงๆ ที่นี่ไม่มีคำว่าอาย!”
เรนถึงกับอึ้ง... สมองประมวลผลความฟินจนแทบจะระเบิด นี่มันสวรรค์ที่เขาสร้างขึ้นมาชัดๆ โลกที่การคุยเรื่องควย
และการชักว่าวแข่งกันเป็นเรื่องสามัญประจำวัน ธีมเกมจีบหนุ่มฉบับดิบเถื่อนนี้มันช่างถูกจริตเขาเสียเหลือเกิน
แต่ระบบมันไม่ยอมให้เขาเล่นตรงๆ แบบนั้น เขาเคยลองพูดกับเวนว่าอยากอมควยเวน ระบบทำการปิดกั้นเสียงเขาทันที
และทำให้เขาจำเป็นต้องหาสารพัดวิธีหลอกล่อให้ได้แต่ละควยมาแทน
เรนกวาดสายตามองไปรอบดาดฟ้าเรืออีกครั้ง ตอนนี้ภาพที่เขาเห็นเปลี่ยนไป ทุกคนที่เดินผ่านไปมาไม่ได้เป็นแค่
ตัวละครในเกมอีกต่อไป แต่มันคือ ‘ควย’ เดินได้ที่พร้อมจะให้เขาเชยชมได้ทุกเมื่อ
ความร่านในกายเรนพุ่งทะลุปรอท เขาเริ่มจินตนาการถึงการได้นอนกลางวงลูกเรือล่ำๆ ให้พวกมันรุมกระแทกควยใส่
หรือการได้เป็นคนคอยทำหน้าที่รูดควยประลองให้พวกพี่ๆ ทุกคนในคืนเดือนหงาย
เขารู้แล้วว่าโลกนี้ไม่ต้องใช้ความสวยงามหรือคำพูดเลิศเลอ แค่มี ‘ความเงี่ยน’ ที่ตรงไปตรงมาและการ ‘โชว์เป้า’
ให้ถูกจังหวะ เขาก็จะกลายเป็นราชาของเรือลำนี้ได้ไม่ยาก
“ขอบคุณที่บอกนะครับลุงออยเก้น... งั้นคืนนี้ ผมขอไปลองดูวิธี ‘ประลอง’ ของลุงบ้างได้ไหมครับ?”
เรนหยอดคำหวานพลางมองต่ำไปที่เป้ากางเกงใบเขื่องของรุ่นใหญ่
ออยเก้นหัวเราะห้าวพลางขยี้หัวเรนแรงๆ “เออ! ใจเด็ดดีนี่หว่า เดี๋ยวข้าจะสอนให้ว่า ‘ควยรุ่นใหญ่’ มันต่างจากเด็กวานซืนยังไง
เตรียมรูตูดและปากมึงไว้ให้ดีเถอะเจ้าหนู!”
แรคคัมที่ยืนคุมพวงมาลัยอยู่ไม่ไกลแอบฟังอยู่ก็สำลักควันบุหรี่พลางยิ้มมุมปาก
เขาเริ่มรู้สึกว่าการเดินทางรอบนี้จะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดเสียแล้ว อันที่จริงพวกเขาล่อกันเองมาหลายน้ำจนรู้ท่ากันหมดแล้ว
การมีคนใหม่เข้ามาบ้างก็เป็นสีสันไม่น้อย
กลิ่นสตูว์เนื้อหอมกรุ่นที่เวนตั้งใจทำลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณดาดฟ้าเรือ แต่มันกลับไม่สามารถดับกลิ่นคาวกาม
ที่ยังคงติดจมูกอัศวินหนุ่มได้เลย
ทันทีที่เวนสบตาเข้ากับเรน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดูองอาจบัดนี้กลับแดงซ่านลามไปถึงใบหู เขาจำความรู้สึกตอน
ที่รูดว่าวอย่างบ้าคลั่งเมื่อคืนได้แม่นยำ ทุกจังหวะที่มือหนากำรอบลำควยยักษ์ของตัวเอง เขานึกถึงแต่ใบหน้าเนียนขาว
และควยสีชมพูของเรนที่นอนอ้าซ่าโชว์หราอยู่บนเตียง ยิ่งเห็นเรนมายืนยิ้มเผล่อยู่ตรงหน้า ความร้อนรุ่มที่หว่างขา
ก็พุ่งพล่านจนเป้ากางเกงใต้เกราะเหล็กของเขาเริ่มจะอึดอัดขึ้นมาอีกรอบ เวนลนลานจนเดินนำลิ่วๆ ไม่กล้ามองหน้าใครทั้งนั้น
แต่ทว่า... โครม!!!
แรงกระแทกมหาศาลปะทะเข้ากับตัวเรืออย่างจังจน Grandcypher เอียงวูบไปข้างหนึ่ง ถาดอาหารและหม้อสตูว์กระจาย
เกลื่อนพื้นดาดฟ้า เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมพร้อมกับการปรากฏตัวของอสูรมีปีกนับร้อยที่พุ่งเข้าใส่เรือราวกับ
ห่าฝนดำทมิฬ ทุกคนบนเรือชักอาวุธขึ้นทันทีด้วยสัญชาตญาณ
“ทุกคนเข้ามาอยู่ในโล่ของผมก่อน! Rampart!”
เวนตะโกนก้องเสียงดังสะท้อนกังวาน เขากระแทกหอกลงบนพื้นดาดฟ้า กางบาเรียสีทองสว่างไสวครอบคลุมทุกคนไว้
มัดกล้ามแขนของเวนเกร็งแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นเป็นแนวยาว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวขณะแบกรับ
แรงโจมตีจากภายนอกที่ซัดเข้าใส่บาเรียไม่หยุดหย่อน
“บัดซบ! มันรุมจากระยะไกลเกินไป!” แรคคัมสบถลั่นพลางรัวปืนใส่พวกลูกกระจ๊อกบนฟ้าไม่ยั้ง
แม้แต่ออยเก้นที่เล็งสไนเปอร์ปืนใหญ่คู่กายอยู่ก็ยังกัดฟันกรอด เพราะจำนวนศัตรูที่มหาศาลทำให้การตั้งรับ
อยู่ในบาเรียเริ่มเสียเปรียบ
เรนยืนมองความโกลาหลนั้น ใจของเขาเต้นระรัวด้วยอะดรีนาลีนที่พุ่งสูงปรี๊ด
‘ไม่ได้การ ถ้ากูมัวแต่ดูแบบนี้ เดี๋ยวกูได้ตายก่อนจะได้อมควยใครแน่!’
ทันใดนั้นเอง ร่างกายของเรนก็แผ่ซ่านไปด้วยรังสีมืดมิดดุจรัตติกาล ชุดเดิมที่เขาสวมอยู่ถูกแทนที่ด้วยชุดนักบวชสีดำทึบ
ที่รัดรูปจนน่าใจหาย มันเน้นสัดส่วนบั้นท้ายงอนงามและ ร่องตูด ให้ดูเด่นชัดขึ้นมาอย่างจงใจ
ความรัดรึงของเนื้อผ้าทำให้เห็นรูปทรงของลำควยและพวงไข่ที่เริ่ม เป้าตุง จากความตื่นเต้นในสมรภูมิ ในมือของเขา
ปรากฏมีดสั้นสลักอักขระโบราณว่า The Cross
“ให้ตายเหอะ กูได้อาวุธแล้วโว้ยยยย... แม่งสนุกฉิบหาย!”
เรนหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่งก่อนจะพุ่งตัวออกจากโดมบาเรียทองคำของเวนราวกับลูกธนูที่ถูกยิงออกจากแล่ง
ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเขานั้นพลิ้วไหวราวกับนักเต้นที่กำลังเริงระบำท่ามกลางความตาย
เรนตวัดมีดสั้นตัดอากาศจนเกิดเป็นรอยแยกมิติทะลวงร่างศัตรูให้ขาดสะบั้น เลือดสีแดงฉานกระเด็นซัดหน้าขาวเนียนของเขา
แต่มันกลับไม่ทำให้เรนรู้สึกสะอิดสะเอียน กลับกัน มันยิ่งปลุก ความเงี่ยน และความกระหายในการล่าให้รุนแรงขึ้น
เรนกระโดดม้วนตัวกลางอากาศ ชุดนักบวชที่รัดเป้าจนเห็นเป็นหัวหยักปูดโปนขยับไปตามจังหวะการฆ่า
เสื้อผ้าเริ่มขาดวิ่นเล็กน้อยเผยให้เห็นผิวขาวละเอียดที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและเลือด ทุกครั้งที่เขาวาดมีดปาดคอศัตรู
เรนจะครางออกมาเบาๆ ด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจากปลายนิ้วขึ้นสู่สมอง เขาชอบความรู้สึกที่ได้อยู่เหนือความเป็นตายนี้
พอๆ กับความรู้สึกตอนน้ำเงี่ยนพุ่งทะลักไม่มีผิด!
เวนที่ประคองบาเรียอยู่ข้างในจ้องมองแผ่นหลังและก้นงอนๆ ของเรนที่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วด้วยสายตาที่พร่าเบลอ
อาการสั่นเทาที่เป้ากางเกงกลับมาอีกครั้ง เขาเห็นเรนท่ามกลางวงล้อมเลือดแล้วรู้สึกใจสั่นอย่างประหลาด
ความอยากที่จะกระแทกลำควยยักษ์เข้าใส่ร่องตูดนั่นกลางสมรภูมิมันผุดขึ้นมาในหัวอัศวินผู้ทรงศีลจนเขารู้สึกผิดบาป
แต่ก็ไม่อาจละสายตาได้
“สุดยอด... มันเป็นใครกันแน่ นี่มันปีศาจชัดๆ” แรคคัมพึมพำพลางจ้องมองท่วงท่าการสู้ที่ร่าน
และเร้าอารมณ์ของเรนตาค้าง แม้แต่ออยเก้นยังเผลอลดปืนลง
ครู่หนึ่ง ลมหายใจของพวกเขาสะดุดกึกเมื่อเห็นเรนแลบลิ้นเลียเลือดที่ติดอยู่บนริมฝีปากพลางหันมาส่งสายตาเยิ้มกริ่มให้
นาทีนั้น หนุ่มๆ บนเรือ Grandcypher รู้สึกเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย นอกจากความอึ้งในฝีมือแล้ว
พวกเขายังรู้สึกว่า ลำควย ของตัวเองแข็งชันขึ้นมาดื้อๆ ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดและความตายที่เรนเป็นผู้รังสรรค์
เรนยังคงวาดลวดลายสังหารอย่างต่อเนื่อง เสียงหัวเราะใสๆ ที่ปนไปด้วยความกระหายกามกระหึ่มเหนือเสียงเครื่องยนต์เรือ
เขารู้แล้วว่าโลกนี้ไม่ได้มีดีแค่เรื่องบนเตียง แต่การได้โชว์ความร่านในสมรภูมิมันคือที่สุดของความฟิน!
หลังจบศึกอันดุเดือด กลิ่นคาวเลือดและเขม่าปืนยังคงคละคลุ้งไปทั่วดาดฟ้าเรือ Grandcypher ท่ามกลางซากอสูรมีปีก
ที่ค่อยๆ สลายกลายเป็นธุลี
เรนยืนอยู่ใจกลางวงล้อมของเหล่าชายชาตรีที่จ้องมองมายังเขาเป็นตาเดียว กัปตันก้าวออกมาข้างหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
มือยังคงกุมด้ามดาบแน่น ขณะที่แรคคัมยังคงถือปืนยาวจ่อมาที่หน้าอกของเรนไม่ยอมลดละ สายตาของต้นหนเรือคนนี้
เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ ราวกับกำลังมองดูระเบิดเวลาที่เพิ่งกู้เสร็จ
เรนพยายามปรับลมหายใจที่ยังหอบถี่จากการสังหารหมู่เมื่อครู่ เขาอยู่ในชุดนักบวชสีทึบที่รัดรูปจนเห็นเป้าตุงชัดเจน
จากการหลั่งอะดรีนาลีนที่พุ่งสูง คราบเลือดที่กระเด็นซัดหน้าทำให้เขาดูเหมือนปีศาจในคราบนักบุญ เรนรู้ดีว่าถ้าไม่รีบแก้ตัวตอนนี้
แรคคัมคงเป่ากะโหลกเขาแน่ เขาจึงเริ่ม ‘ด้นสด’ ด้วยทักษะการแสดงระดับรางวัลออสการ์
“ผม... ผมมาจากมิติอื่นที่เรียกว่า ‘โลกสีครามที่ล่มสลาย’ ครับกัปตัน” เรนแสร้งทำเสียงสั่นเครือ
แววตาที่เคยร่านร้อนกลับดูใสซื่อน่าสงสารขึ้นมาทันที
“ผมเป็นเพียงนักบวชผู้แสวงบุญที่ถูกพลังงานมืดกลืนกินมา อาวุธ The Cross นี้คือสิ่งเดียวที่ปกป้องผมไม่ให้โดนปีศาจข่มขืน
เอ้ย ขย้ำตาย ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง แต่ผมแค่กลัวว่าพวกคุณจะไม่เชื่อ”
กัปตันนิ่งเงียบ แววตาสั่นไหวเล็กน้อยขณะใช้สัมผัสตรวจดูพลังงาน ความกดดันที่แผ่ออกมาทำให้เรนแทบหายใจไม่ออก
แรคคัมพ่นควันบุหรี่พลางจ้องเขม็ง
“นักบวชบ้านมึงสิสู้ร่าเริงเหมือนพวกกระหายเลือดขนาดนั้น แถมสายตามึงตอนมองพวกข้า
มันเหมือนจ้องจะจับพวกข้ากินเข้าไปทั้งตัวมากกว่านะเจ้าหนู”
แรคคัมพูดพลางกระชับปืน
“เพื่อความปลอดภัยของทุกคน เวน... นายต้องรับผิดชอบดูแลเรน”
กัปตันสั่งการในที่สุดหลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง
“ให้นายจับตาดูเขาตลอดเวลา อย่าให้คลาดสายตา ย้ายเขาไปนอนห้องเดียวกับนายซะ
เพื่อที่นายจะได้คุมพฤติกรรมแปลกๆ ของเขาได้ทันที!”
เยสสส! เรนกรีดร้องในใจด้วยความสะใจจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่ สวรรค์ทรงโปรดจริงๆ กูกำลังจะได้เข้าไปนอนเบียด
กับพี่หมาใหญ่ในห้องพักแคบๆ กลิ่นเหงื่ออัศวินจะหอมชื่นใจขนาดไหนนะ แผ่นหลังกว้างๆ กับลำควยยักษ์ที่เขาเห็นในห้องน้ำ
เมื่อคืนจะได้มานอนอยู่ข้างกายเขาแล้ว!
แต่ทว่า...ความคิดฝันหวานก็ถูกกระชากกลับมาด้วยความเย็นเยือก เวนหันมามองเรนด้วยใบหน้านิ่งเฉย สายตาที่เคยดูซื่อบื้อ
และใจดีกลับดูดุดันและจริงจังขึ้นมาอย่างประหลาด
เขาเดินเข้าหาเรนช้าๆ จนระยะห่างแทบไม่เหลือ หน้าอกแกร่งที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามภายใต้ชุดอัศวินสีทองชนเข้ากับ
หน้าของเรนจนต้องแหงนมอง
“ได้ครับกัปตัน แต่ผมมีกฎเด็ดขาดสำหรับคนที่จะมานอนห้องเดียวกับผม”
เวนประกาศก้องด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจจนลูกเรือคนอื่นถึงกับเงียบกริบ
“กฎข้อที่หนึ่ง ห้ามนอนแก้ผ้าโชว์ควยต่อหน้าผมเด็ดขาด!” เวนเน้นเสียงหนักพลางจ้องเข้าไปในดวงตาเรน
“และกฎข้อที่สอง ห้ามมานั่งชักว่าวจนน้ำเงี่ยนเลอะเทอะเตียงแล้วไม่ยอมล้างเป็นอันขาด! ผมรักความสะอาด
และถ้าคุณทำผิดกฎแม้แต่นิดเดียว ผมจะลงโทษคุณด้วยวิธีของอัศวิน เข้าใจไหม?”
วินาทีนั้น เรนรู้สึกเหมือนหน้าชาไปถึงทรวง ท่ามกลางเสียงหัวเราะระเบิดลั่นดาดฟ้าเรือของออยเก้นและแรคคัม
“ฮ่าๆๆๆ! โถ่เอ๊ยเจ้าหนู โดนเวนคุมกำเนิดเข้าให้แล้วไง!” ออยเก้นตบหน้าขาตัวเองพลางสำลักเหล้า
“น้ำเงี่ยนมึงคงคั่งตายพอดีถ้าโดนสั่งห้ามชักขนาดนั้น แต่ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ
จะมาแอบชักที่ห้องลุงก็ได้นะ ข้าชอบคนขยันรีดน้ำว่ะ!”
แรคคัมลดปืนลงแล้วยิ้มเยาะ
“มึงนี่นะ... ขึ้นเรือวันแรกก็ปล่อยน้ำเงี่ยนขาวขุ่นเต็มห้องพักซะขนาดนั้น เวนมันก็ต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อนล่ะวะ
เดี๋ยวเกิดมันเผลอหลับไปแล้วมึงแอบไปอมหัวควยมันเข้า เวนมันจะตกใจตายเอา”
เรนกำหมัดแน่นในใจ ไอ้เวรรรร! มึงเล่นประจานกูต่อหน้ากัปตันและหนุ่มๆ ทั้งเรือว่ากูขี้เงี่ยนขนาดไหน
มึงแฉกูยับขนาดนี้ได้ไง! ในขณะที่เขากำลังยืนอายม้วนอยู่นั้น หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า
[ระบบ: ค่าความแนบแน่นเพิ่มขึ้น: +5% (ทุกคนบนเรือยอมรับตัวตนคุณมากขึ้น)]
[สถานะเป้าหมายหลัก: เวน - เขารู้สึกสนใจและอยาก ‘ปราบ’ คุณเข้าแล้ว!]
[ระดับหัวใจ: 0.5/10 (เริ่มมีความรู้สึกพิเศษเล็กน้อย)]
เรนมองตามแผ่นหลังของเวนที่เดินสะบัดผ้าคลุมมุ่งหน้าไปทางห้องครัว สายตาของอัศวินหนุ่มที่หันมามองทิ้งท้ายนั้น
ไม่ใช่สายตาของหมาซื่อๆ อีกต่อไป แต่มันคือสายตาของ ‘ผู้คุม’ ที่จ้องมอง ‘เหยื่อ’ ที่แสนเย้ายวนอย่างมีเลศนัย
ออร่าของหมาป่าที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะทองคำเริ่มแผ่ซ่านออกมาจนเรนรู้สึกสยิวไปทั้งตัว
หึ... กฎของมึงน่ะเหรอเวน? เรนคิดพลางเลียริมฝีปากที่ยังมีคราบเลือดติดอยู่
ก็แค่ห้ามชักเปรอะเตียง งั้นกูก็ชักใส่หน้ามึงเลยเป็นไง? เขาเริ่มจินตนาการถึงบรรยากาศในห้องพักแคบๆ ที่ต้องนอนเบียดกัน
จนลมหายใจร้อนๆ รดต้นคอ กลิ่นกายชายฉกรรจ์ที่อัดแน่นอยู่ในพื้นที่จำกัดจะปลุกความร่านในตัวเขาให้พุ่งถึงขีดสุดขนาดไหน
แผนการล่อลวงของนักบวชจอมปลอมเริ่มผุดขึ้นในหัว
เขาอยากรู้จริงๆ ว่า "วิธีลงโทษของอัศวิน" ที่เวนว่านั้น มันจะดุดันและเสียวซ่านขนาดไหนกันเชียวจะจับเขาขึงพืดแล้วกระแทกควย
ใส่ร่องตูดจนน้ำตาเล็ด หรือจะจับหัวถอกบานๆ ของเวนยัดปากเขาเป็นการลงโทษ? ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เรนก็พร้อมจะรับ
ทุกความดิบเถื่อนนั้นด้วยความเต็มใจ งานนี้ใครจะพลาดท่าก่อนยังไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ เรนไม่ใช่ฝ่ายที่ต้องเสียน้ำตาแน่นอน
เขาจะเสียแค่น้ำเงี่ยนเท่านั้นแหละ!
เรนยิ้มกริ่มเดินตามเวนเข้าห้องพักไป ท่ามกลางสายตาของเหล่าหนุ่มๆ บนเรือที่เริ่มมองเขาด้วยความกระหายกามที่ปิดไม่มิด