แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tokkradoor เมื่อ 2026-2-14 17:30 - G9 j7 d& G- W) B& n. }
. t* Z& M1 S4 v- z
เรื่องนี้แต่งรับตรุษจีน 2569 ให้อ่านฟรีถึงชิวสี่
% u: t2 j# ^! w1 `; `8 B" A5 h' k/ v+ s
คิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังสมปรารถนาในปีใหม่นี้ มีแต่ความสุขมั่งคั่ง โชคดีร่ำรวยตลอดปี และขอให้ส้มมงคลพาคุณไปเจอกับคนที่อยู่อีกปลายของด้ายแดงนะครับ
$ h5 r) j( }7 P0 p
ความเดิมตอนที่แล้ว -------------------------------------------------------------------------------------------------- $ F i/ Y3 N3 A' ]
ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5) + \8 J. ]; z2 F5 C0 c
บรรยากาศวันไหว้ที่ร้าน ‘แต้จิ้นเส็ง’ เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในอกของ เท้ง กลับหนาวอย่างบอกไม่ถูก เท้งไม่พูดอะไรกับภาคสักคำไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดแต่เท้งก็หาคำอธิบายให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงไม่รู้จะพูดอะไร ซ้ำพอภาคจะเข้ามาช่วยยกเข่งขนมเท้งก็สะบัดตัวหนีจนเข่งขนมเกือบตก
" i+ C7 S; `0 B7 c: A- A' f8 j2 f
ภาคยืนงงเป็นไก่ตาแตก ขณะที่เท้งหนีเข้าไปหลังร้านเพื่อปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาเขาคิดไปไกลแล้วว่า ตรุษจีนปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายที่เขาจะได้ยืนข้างภาคในฐานะคนสนิท ตลอดทั้งวันนั้น เท้งทำตัวห่างเหิน ถามคำตอบคำจนอาม่าสังเกตได้ “ทำหน้าดีๆ จะตรุษจีนแล่ว พรุ่งนี้วันถือแล่ว” 9 o6 O: \" M g- v
จนค่ำวันนั้น หลังจากช่วยเท้งเก็บโต๊ะอาหารเย็นและเก็บกวาดบ้านเรียบร้อยพร้อมจะเข้าสู่ ‘วันถือ’ที่คนไทยเชื้อสายจีนจะไม่ทำงานบ้าน ไม้แม้แต่จะจับไม้กวาดหรือล้างถ้วยจานเพราะเป็นความหมายของการกวาดล้างโชคลาภออกไป ภาคดักรอเท้งอยู่ที่ม้านั่งไม้หน้าบ้าน ท่ามกลางแสงสีแดงสลัวจากโคมเต็งลั้งภาคเข้ามาชาร์จตัวเท้งไว้ไม่ให้หนี & O* J1 `* v+ F( A% v
“เท้ง เป็นอะไรวะ? วันนี้ไม่มองหน้ากันเลยนะ”ภาคถามเสียงนุ่มแต่จริงจัง “เปล่า... ก็แค่เหนื่อย แล้วนี่ไม่ไปหาน้ำมนต์เหรอ” เท้งโพล่งออกมาอย่างลืมตัว & p* B4 V# ~+ F, I" n) }
ภาคชะงักไป จ้องหน้าเท้งครู่ใหญ่ ก่อนจะหลุดขำออกมา “เข้าใจละ.. เท้ง... ฟังดีๆ นะ" "น้ำมนต์มันแพลนจะแต่งงานแต่ปัญหาคือว่าที่แม่ผัวมันไม่ค่อยโอเค มันก็พยายามทำหมดทุกทางแล้วนี่ถึงขนาดจะเล่นของเลย ท่าทางมันก็ร้อนใจมากอยู่ ถ้าผ่านด่านนี้ไม่ได้ก็ท่าจะไม่ได้แต่งเร็วๆนี้หรอก” ภาคอธิบายรัวเร็ว เท้งอึ้งไป
2 P" \- C2 v0 G& a
“แล้วที่บอกว่า... ส้มคู่นี้จะทำให้สมหวังล่ะ?” “ก็สมหวังเรื่องงานแต่งไง” ภาคก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น
) s$ q; [/ S) F0 _9 _! q! L+ H
“พออาม่าบอกว่ามีส้มมงคล ฉันก็เลยคิดว่าอย่างน้อยส้มของอาม่าแกก็น่าจะดีกว่าคุณไสยของหมอผีที่ไหนก็ไม่รู้ดีไม่ดีโดนหลอกตบทอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งกับของต่ำแบบนั้นว่ะ” เท้งนั่งฟังเงียบ ๆ ภาคเองก็นิ่งไป เหมือนกำลังรวบรวมความคิดบางอย่าง a# {0 h1 x* ^" }, @4 d' p% A
“เท้ง... แกเชื่อที่อาม่าบอก วาส้มคู่นี้จะนำเนื้อคู่มาให้จริงๆ เหรอ” ภาคถามขึ้นทำลายความเงียบ เท้งก้มหน้า มองปลายนิ้วตัวเอง “อื้ม คนจีนเขาถือว่าส้มคือทอง คือความโชคดีน่ะ ส่วนเรื่องเนื้อคู่...ก็คงอยากให้แบ่งปันความสุขมั้ง”
6 f9 {5 f! c2 Z$ T3 k
ภาคนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงผ้าแพรสีแดงออกมา ข้างในคือส้มสีทองคู่ที่สวยที่สุดที่เท้งเห็นอาม่าเลือกมากับมือกลิ่นหอมระเหยจากผิวส้มฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ “มันอาจจะจริงก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่อาม่าแกว่าดี ฉันก็ว่าดีฉันเลยไปขอให้น้ำมนต์คู่หนึ่ง” “ส่วนส้มคู่ที่อาม่าให้ฉันจริงๆ น่ะ... ฉันยังไม่ได้ให้ใครเลยนะ ฉันเก็บไว้ให้ ‘คนพิเศษ’ ของฉันคนเดียว”
, \3 {) F" d) U! R2 _) T' s* V! b0 Q1 g$ q
ภาคค่อยๆ ปอกเปลือกมันอย่างเบามือ แล้วยื่นซีกที่สวยที่สุดมาตรงหน้าเท้ง “ฉันไม่เคยคิดจะให้ส้มคู่นี้กับใคร นอกจากคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป... ซึ่งก็คือแก” “อาม่าบอกว่าเนื้อคู่ต้องกินคนละซีกถึงจะอยู่ด้วยกันยาว เท้งช่วยกินซีกนี้หน่อยได้ไหม?”
6 U1 a2 p+ a8 y
0 X c: U8 z4 C# g. R7 o
ภาคพูดเสียงนุ่ม ดวงตาคมจ้องมองเท้งอย่างมีความหมาย หัวใจของเท้งเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเอื้อมมือไปรับส้มซีกนั้นมาเข้าปากช้า ๆรสชาติหวานอมเปรี้ยวของส้มกระจายไปทั่วลิ้น แต่มันกลับหวานล้ำกว่าส้มลูกไหนๆที่เขาเคยกินมาทั้งชีวิต ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันในความเงียบ ใต้แสงสีแดงอ่อน ๆของเต็งลั้ง 3 b- m; `$ H ~0 B' H9 ?/ P; V
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมไอที่คุ้นเคยดังมาจากความมืดหลังประตูร้าน อาม่าเดินเตาะแตะออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “กินกันหมดหรือยังส้มมงคลน่ะ?” “อาม่า! ยังไม่นอนเหรอ?” เท้งสะดุ้งโหยง
1 X1 k, i1 C3 C0 V
“จะนอนหลับได้ยังไง ก็ลุ้นจนตัวโก่งขนาดนี้” อาม่าหัวเราะหึๆ “อั๊วมองออกตั้งแต่วันแรกที่อาภาคมาบ้านเราเมื่อสามปีก่อนแล่ว สายตามันมองแต่อาเท้งอย่างกับจะกลืนลงท้อง ส่วนอาเท้งก็ซื่อบื้อ...ทำเป็นงอนเป็นตุ๊ดตู่อยู่ได้” ภาคเกาหัวแก้เขิน
( r4 x; u4 c7 o2 }% l% ]% p
“อาม่าดูออกจริงๆ เหรอครับ?” “ดูไม่ออกก็เสียชื่อเถ้าแก่เนี้ยแต้จิ้นเส็งตลาดเก่าซี่!” อาม่าตบไหล่ภาคเบาๆ “พวกลื้อน่ะชอบกันจะตาย แต่ดันรอให้ส้มนำทางถึงจะยอมพูด... เอาล่ะ อาม่าไปนอนละ ไม่กวน ‘คู่รัก’ เขาจู๋จี๋กันแล้ว” ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันจนหมดทั้งสองลูก เท้งยิ้มเขินๆ ก่อนถามขึ้น “ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเลยเหรอ” “3 ปีไรวะ?”
. q+ V# l9 U8 S9 E. r
“ก็..ที่อาม่าบอก” “ไม่อะ..ฉันชอบแกตั้งแต่ปี 1 แล้ว” “ห๊ะ!...”
z* Q c: D3 D+ ^% S+ c# {
/ |9 X* a" `* r: _) @
“ก็ที่ฉันไปคณะแกบ่อย ๆ ไปคุยกับคนนั้นคนนี้ ฉันไม่ได้ไปจีบผู้หญิง ...แต่ฉันไปจีบแก” “...” เท้งอึ้งไปเลย
' I: R' i/ p' `3 \- S2 X+ f* a+ ~( A
“ที่ตามไปเตะบอลด้วย ฉันก็ตามไปเฝ้าแก” “...” หนักกว่าเดิมอีก
" Q- A- x% n4 _* D2 V, {" \
“ฉันก็ไม่กล้าบอกแก ฉันกลัวแกไม่เหมือนเดิม” “...”
4 E# X" {7 B2 C! ~) ^" a t
“ฉันรู้มานานแล้วแหละว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกใคร ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าวันนึงจะมีแฟน” “จนมาเจอแก ฉันก็คิดวนไปมา ว่าฉันรู้สึกอะไรกันแน่ แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่ามันเป็นความรัก..” “ฉันหาจังหวะจะบอกแกสักพักแล้ว ถึงแกรู้แล้วจะไม่มองหน้าฉันอีกเลย ฉันก็ต้องบอกแกให้ได้” + g* Q, n& ^- k: H' A
- \4 s$ W8 c: {& F# S1 h
“แล้วอาม่าก็เอาส้มมาให้...” ! t9 G+ \/ F6 k1 B
เท้งเพิ่งจะพูดออก “เพราะแกก็หึงฉันกับน้ำมนต์ต่างหาก..” ภาคโอบเท้งไว้เบาๆ หนุ่มตี๋ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แค่ไฟเขียวจากอาม่าก็เพียงพอจะไม่ต้องแคร์สายตาใครในย่านนี้อีกต่อไป
( P# g$ I' I9 Z1 T7 v: b
& s) A" v, e I2 c& W/ T5 b
“รู้ไหม ตอนแรกฉันกลัวนะว่าตัวเองเป็นคนไทยแท้ 100% จะเข้ากับบ้านแกไม่ได้ หรือจะเข้าใจสิ่งที่แกเป็นหรือเปล่า” เท้งมองหน้าคนข้างๆ แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ใบหน้าของภาคดูอ่อนโยนขึ้น
2 m$ c7 p7 i; P3 {7 C
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” “ตอนนี้ฉันว่า... ความเป็นไทยหรือจีนมันไม่สำคัญเท่ากับว่าเราอยากจะอยู่ฉลองเทศกาลนี้กับใครมากกว่า ยิ่งอาม่าแกเปิดทางขนาดนี้..” ภาคตอบพลางดันหัวตัวเองไปชนกับหัวเท้ง เท้งยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปี เขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดอยู่ในใจ
# B! p, r" V* F5 N- H" {! B
“ภาค... ถามจริงๆ นะ แกไม่มีเชื้อจีนเลยจริงๆ เหรอ? แบบว่าต้นตระกูล สักนิดก็ไม่มีเหรอ?” “ไม่มีเลยว่ะ พ่อสุพรรณ แม่กาญจนบุรี ไทยแท้ๆ เลยครับ” ภาคส่ายหัวยิ้มๆ 0 ~0 q S: K" s, {
" u L/ W+ r1 ?6 H+ q+ w* _
เท้งหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวเล็กหยีลงจนเกือบปิดเขาเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูภาคด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแต่แฝงความจริงจัง - o( p% ]2 t. z0 n
“งั้นไม่เป็นไร... เดี๋ยวเท้งจะเติมเชื้อจีนให้ภาคเอง” “เติม...ยังไง..." ภาคตะกุกตะกัก เสียงสั่นพร่า เท้งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของภาคขำก๊ากออกมาจนตัวโยน # h) h U/ V& X A% I
“ไม่ใช่ยังง้านนนนนนน...ก็... เริ่มจากเรียกอาม่าว่า ‘อาม่า’ ให้ถนัดปากก่อน แล้วตรุษจีนปีหน้าก็เตรียมตัวมารับอั่งเปาซองหนาๆ ในฐานะคนในครอบครัวได้เลย” 4 w8 x) ?) u1 V9 ^; E9 e
“แต่ถ้าอยากจะเติม ‘เชื้อ’ แบบที่ภาคเข้าใจ...จัดสักทีเท้งก็ไม่ติดนะ...อยากเข้าไปแล้วอ่า”
& ], o1 {0 e# Q' E8 c5 B
7 Z1 g, v- m: V4 G& K$ n
ท่ามกลางบรรยากาศวันไหว้ที่แสนอบอุ่น ด้ายแดงที่มองไม่เห็น อาจจะถูกผูกไว้ที่นิ้วตั้งแต่เกิดแล้ว แต่วันนี้เท้งกับภาคค้นพบปลายอีกด้านของมันด้วยส้มสีทองหนึ่งคู่ และหัวใจสองดวงที่พร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกันในทุกๆตรุษจีนหลังจากนี้ ----------------------------------- ตอนต่อไป
! s- R1 P, n) _+ K) K& P% ?) n" Lถ้าชอบเรื่องนี้ก็กดให้คะแนนได้นะครับ (เป็นโควตาของทางเว็บ ไม่มีผลต่อพลังและเซนนีของคุณ) ปุ่ม "คะแนน" ข้างล่างนี้เลยครับ âââ 2 q+ j! j9 J5 Y; D. ]3 Y7 N
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
สารบัญงานเขียนของ TokKradoor
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 