|
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พรรนิกา เมื่อ 2026-2-7 23:02
8 }4 w, G& x* v
0 m7 ^6 H: Q" J% ~3 K& ~ ก่อนอื่นต้องขอโทษที่มาช้า เหตุผลมากมายแต่ก็ไม่ขอแก้ตัวอิอิ( ]1 p% V+ U7 L, v, V. H# Q8 u
ตอนนี้อย่างที่บอกมันยาว เพราะยิ่งเขียนยิ่งออกทะเล 5555 ถ้านักอ่าน อ่านแล้วงงก็ต้องขอโทษด้วยครับ ตอนแรกกะว่าจะเขียนแค่ห้าตอน แต่ดูท่าแล้วน่าจะไม่พอ เพราะปมก็ยังไม่ชัดเลย แต่ ep. หน้าก็น่าจะชัดขึ้น (แต่...ขอบอกว่าคนเขียนยุ่งมาก อาจจะมาช้าแต่ก็มาจนจบ สัญญา) ป.ล. ยังไม่แก้คำผิด
# E4 H4 s6 M! U" t0 I$ \
( X9 m- r$ g0 K: J7 w1 t+ x5 @# [- n6 V+ {. T' e5 u5 R6 _
( P! \$ O3 u9 S/ ~/ A' `* |
หลงผิด(เสียว)ซ่าน มาดูกันว่า ระหว่างศีลธรรม กับ ตัณหาราคะ เด็กหนุ่มอย่าง"วิน" จะเลือกทางไหน, C5 Y/ ~$ C8 d' L
7 [) r0 \3 `, Q* u" T- r
3 N( |2 s5 j+ a4 r: w/ Y ภายในห้องนอนเล็ก ๆ ที่ความมืดกำลังถูกแทนที่ด้วยแสงแดดยามเช้า ผมลืมตาขึ้นช้า ๆ ฝืนยกร่างที่บอบช้ำลุกขึ้นนั่งกอดเข่าตัวเองอยู่บนเตียง ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนจะค่อย ๆ ผุดขึ้นในความคิด ความเจ็บปวดพาดผ่านแววตาเมื่อขยับตัว ก่อนที่ความรู้สึกผิดปะทะเข้ามาไม่ต่างกัน แต่ผมก็ไม่ยอมคลายอ้อมแขนออกจากเข่า ยังคงกอดรัดมันแน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่ภาพในหัวจะค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นอย่างเอาแต่ใจ
k1 J& @% t3 J 0 ~% {# c* L6 V. U8 H9 m
"นี่เราทำอะไรลงไป..." เสียงแผ่วเบาหลุดออกมา พร้อมกับศรีษะที่ซบลงบนเข่าที่สั่นเทา ร่างกายที่เคยแข็งแรงกลับอ่อนแรงจนน่าใจหาย รอยแดงจาง ๆ ผุดขึ้นตามลำคอ ลามไปจนถึงแผงอกขาว ราวกับตราประทับของความเป็นเจ้าของที่ถูกทิ้งไว้ ไม่มีคำปลอบโยน ไม่มีข้อแก้ตัว มีเพียงเสียงลมหายใจที่หนักหน่วง และรอยจูบที่เร้าร้อนที่ยังคอยย้ำเตือน! G2 M7 q; t: d5 m
/ f* b9 \- V Z; A: X' K4 b ก่อนที่ลมหายใจจะค่อย ๆ แผ่วเบาลง เหลือเพียงความหนักอึ้งที่กดทับอยู่กลางอก ผมหลับตาลงชั่วครู่ หวังว่าทุกอย่างจะหายไปเมื่อลืมตตาขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่เลย มันกลับยิ่งรู้สึกผิดมากยิ่งขึ้น อย่างไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ "ครูครับผมขอโทษ..." คำพูดนั้นดังอยู่ในหัว มือที่กำแน่นอยู่ก่อนหน้านี้ ก็ยิ่งกำแน่นขึ้นกว่าเดิม ผมไม่กล้าคิดต่อ ไม่กล้าย้ำลึกลงไปในสิ่งที่ตัวเองทำมากไปกว่านี้
* m* b7 K) P6 m5 h; Y; H1 ]% ^8 |, a1 ~/ t7 }
แต่ท่ามกลางความคิดที่สับสนและหนักอึ้งนั้น ใบหน้าของใครบางคนกลับแทรกเข้ามาอย่างไม่ขออนุญาต รอยยิ้มมุมปากที่คุ้นตา สายตาคมกริมแฝงไปด้วยความแพรวพราว พร้อมกับความรู้สึกร้อนผ่าวที่แล่นวาบขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว ผมสะดุ้งเฮือก รีบลืมตาขึ้นทันที ราวกับดึงตัวเองออกจากห้วงความคิดอันตรายนั้น "เชี่ย..." เสียงถบทหลุดออกมาแผ่วเบา ผมกำหมัดแน่นพยายามตั้งสติ "ไม่นะไอ้วิน มึงเลิกคิดอะไรบ้า ๆ เดี๋ยวนี้..." ผมบอกกับตัวเองเสียงแข็ง ภาพเหล่านั้นมันควรจะเลือนหายไปตั้งนานแล้ว แต่ยิ่งพยายามห้าม ร่างกายกลับยิ่งต่อต้าน หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ เหมือนทุกอย่างกำลังวิ่งสวนทางกับเหตุผล N8 [, ^& [, A! T( d; P7 T; x% p
/ W/ N7 |1 f; ~* q, P* O3 n- O+ a "บ้าเอ๊ย..." ผมยกมือขึ้นปิดหน้า สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่รู้ว่าควรจะโกรธใคร ระหว่างคนที่เข้ามาาทำให้ความเชื่อใจสั่นคลอน หรือโกรธตัวเองที่ปล่อยให้หัวใจเผลอหวั่นไหวกับใครบางคนได้ง่ายขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรมีความรู้สึกนั้นด้วยซ้ำ แต่ผมก็ทำไม่ได้ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งกระตุ้น สุดท้ายผมก็ทำได้เพียงนั่งนิ่ง ๆ ปลอยให้ความเงียบกลืนกินความคิดเหล่านั้นไปทีละน้อย ไม่ถามหาเหตุผล ไม่หาคำตอบ แค่ปล่อยให้มัน ค่อย ๆ ผ่านไป ก่อนจะฝืนลุกขึ้น พาร่างกายที่หนักอึ้งของตัวเองเดินเข้าห้องน้ำ" t0 w5 p9 Q1 N: b0 F( A5 _
! f$ \2 i4 j3 a5 ]9 ]3 j1 b เสียงน้ำจากฝักบัวไหลลงมากระทบพื้น ผมยืนนิ่งภายใต้สายน้ำอุ่น ปลอยให้มันไหลผ่านร่างกายไปอย่างช้า ๆ หวังว่ามันจะช่วยชะล้างความวุ่นวายสับสนภายในใจออกไปได้บ้าง แต่ยิ่งยืนนาน ความรู้สึกหนักอึ้งกลับยิ่งชัดขึ้น ยิ่งหลับตา ภาพเมื่อคืนก็ยิ่งย้อนกลับมาชัดเจนกว่าเดิม ลมหายใจอุ่น ๆ กลิ่นกายที่ยังคงติดอยู่ในความทรงจำ สัมผัสจากปลายลิ้นที่ร้ายกาจนั้น มันไม่ยอมเลือนหาย, O/ g! k2 z+ h
1 t4 r( E0 W, G$ @
"เชี่ย...มึงกำลังคิดบ้าอะไรของมึงวะไอ้วิน" ผมรีบดึงสติกลับมาอีกครั้ง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะปิดวาวน้ำ จากนั้นก็รีบแต่งตัวด้วยชุดนักเรียน พยายามทำทุกอย่างให้ดูปกติที่สุด พยายามลืมเรื่องเมื่อคืนให้ได้ ปล่อยตัวเองไหลไปกับเข็มนาฬิกาที่ไม่เคยหยุดเดิน ก่อนที่ชุดนักเรียนถูกสวมใส่จนเรียบร้อย กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกติดลง พร้อมออกไปเผชิญกับความเป็นจริง . \) { s9 x1 k* M7 ^; |9 [2 r
" X2 M( W- ?5 p' O5 [/ Z7 m หน้าประตูโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเด็กนักเรียนและผู้ปกครองที่มาส่งลูกหลาน ทุกอย่างเร่งรีบ และวุ่นวาย เหมือนภาพเดิม ๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในทุกเช้า จนผมเองก็ชินกับมันไปแล้ว แต่ไม่รู้ทำไม...เช้านี้ผมกลับรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวเข้าไปด้านใน ก่อนที่สายตาผมเผลอมองไปทางประตูทางเข้าโดยไม่ตั้งใจ แล้วผมก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นครูรินยืนอยู่ตรงนั้น ในชุดกากีเรียบง่าย ตัดกับผิวขาวที่ดูสว่างกว่าทุกคนรอบตัว 5 K, Y j& e0 R$ A
+ i4 U7 N+ W6 O$ p; j ผมหยุดเดินเดินไปชั่วขณะ สองมือจับสายกระเป๋าแน่นเหมือนต้องการที่ยึดเหนี่ยว หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล ร่างกายรู้สึกตึงไปหมด ทั้งที่ไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากทุกวัน สุดท้ายผมก็ตัดสินใจก้าวเข้าไปในโรงเรียน ทันทีที่ครูรินหันมาเห็น รอยยิ้มอ่อนโยนก็ปรากฎขึ้นบนใบหน้าแกทันที "อ้าววิน มาเช้าเหมือนกันนะเราอะ" น้ำเสียงสดใสที่คุ้นเคย "สวีสดีครับครู" คำทักทายสั่น ๆ หลุดออกไปเหมือนทุกวัน แต่ไม่รู็ทำไม วันนี้มันกลับหนักอึ้งมากกว่าปกติ
}, B/ @, f: \- l
: |" p. ~/ l9 Q% i$ O/ s "ไม่สบายรึเปล่าเห็นหน้าซีด ๆ" ครูรินถามด้วยความเป็นห่วง "เปล่าครับ" ผมรีบตอบทันที แต่สายตากลับหลบไปอีกทาง "แค่...เมื่อคืนน่าจะนอนดึกไปหน่อยนะครับ" คำตอบฟังดูไมมีอะไร แต่ครูรินกลับหยุดมองหน้าผมไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามอ่านอะไรบางอย่างจากสีหน้าของผม ก่อนที่แกจะยิ้มบาง ๆ ออกมา "ตอนเย็นไปหาพี่ที่ห้องหน่อยนะ" ผมชะงักไปเล็กน้อย เหมือนโลกหยุดหมุนในเสี้ยววินาทีนั้น คำพูดธรรมดา ๆ แค่เพียงประโยคเดียว กลับทำให้ความคิดในหัวผมปั่นป่วนขึ้นมาทันที 9 }$ }3 k+ c3 K: t7 F9 ]/ P
4 N& o# f9 r9 U; s0 q "ค...ครับ" ผมตอบเบา ๆ พร้อมกับกำมือแน่นจนเล็บจิกลงบนฝ่ามือ ความเจ็บเล็ก ๆ นั้นช่วยดึงสติกลับมาได้บ้าง ผมเงยหน้าขึ้นสบตาครูรินอีกครั้งโดยไม่ตั้งใจ แววตาคู่นั้นยังคงอ่อนโยน เต็มไปด้วยความเมตตาเหมือนเดิม แต่สำหรับผม มันกลับรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกดทับอยู่กลางอก จนต้องรีบเอ่ยปากพูดออกไป "งั้นผม...ขอตัวก่อนนะครับ" เสียงตัวเองแหบพร่าเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินผ่านไป ทิ้งความรู้สึกสับสนเอาไว้ข้างหลัง แต่กลับมีบางอย่างภายในใจ ถูกเขย่าให้สั่นไหวขึ้นอีกครั้ง ทั้งที่ผมพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ตาม
. C" R# L. b& K3 j" b2 G0 _ ! V. v6 K, ?7 b# A2 f
ร่างที่สั่นไหวก้าวเดินไปข้างหน้า บนทางเดินที่เต็มไปด้วยเด็กนักเรียน แต่สำหรับผมทุกอย่างรอบตัวกลับเลือนราง เหมือนกำลังเดินอยู่ตัวคนเดียว ท่ามกลางสายหมอกบาง ๆ ที่ปกคลุมหัวใจเอาไว คำพูดก่อนแยกจากครูรินยังคงดังซ้ำ ๆ อยู่ในหัว "ตอนเย็นไปหาพี่ที่ห้องหน่อยนะ" มประโยคที่ฟังดูคุ้นเคย แต่วันนี้มันกลับทำให้ผมรู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก
/ X7 w! `* K& G* f * H1 s8 R5 R6 F% c
"ทำไม่จู่ ๆ ครูรินเรียกให้ไปพบที่ห้องนะ..."
2 ?7 r" @. ^9 Z P
/ J' D) Q' Z# t( D! |' a "หรือแกมีธุระ แล้วทำไมต้องมาเป็นวันนี้"
# G& Q& ?7 ^0 b. b
; {4 b u# U* K' q( }9 {6 G, b& V "แล้วถ้า...เกิดมันไม่ใช่ละ"
5 k% P* w# _8 ^" ? n) W2 A
+ e* f; e8 V; S2 T "หรือว่าครูรินจะ..." . H+ i0 y5 c2 p( F' A1 y! G( k
& K0 S0 _$ k% P3 R- a2 ^1 S "ไม่สิ ใจเย็นดิวะไอ้วิน" ผมหยุดความคิดนั้นกลางคัน ก่อนที่ความคิดมันจะไหลไปไกลกว่านี้ พยายามตั้งสติ ดึงตัวเองกลับมาอยู่กับปัจจุบัน "มันต้องไม่ใช่เรื่องที่เราคิด" ผมสูดหายใจลึก ๆ ปล่อยลมหายใจออกช้า ๆ เหมือนกำลังสะกดจิตตัวเองให้สงบลง "ใช่...หายใจลึก ๆ อ่า... อย่าเพิ่งคิดไปไกล มันต้องไม่เกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนสิ" แต่ยิ่งพยายามไม่คิด ภาพบางอย่างกลับยิ่งผุดขึ้นมาในหัว รอยยิ้ม น้ำเสียง แววตา ทุกอย่างมันย้อนกลับมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ผมกำมือแน่นอีกครั้ง ก่อนจะคลายมันออก แล้วก็บังคับให้ตัวเองเดินต่อไป : V. L2 X) Z& _2 ?. n0 i/ A* S
; M0 I( P# }& v7 |4 R ทั้งวันของผมก็ไม่ได้ต่างจากทุกวัน นั่งเรียนในห้องสายตามองกระดาน ฟังครูสอน จดโน๊ตตามที่ครูเขียนในกระดาน ปล่อยร่างกายไหลไปตามวิชาที่เรียน จะมีก็แค่หัวใจที่รู้สึกเงียบกว่าปกติไปนิดหน่อย แต่ผมก็พอกดมันเอาไว้ได้ พยายามโฟกัสกับบทเรียน ฟังเสียงครูผู้สอนที่ดังอย่างต่อเนื่องอยู่ตรงหน้า ตัวหนังสือถูกเขียนแล้วลบสลับกันไปเรื่อย ๆ ผมเองก็มองตามบ้าง หลุดโฟกัสไปบ้าง บางครั้งมือผมก็หยุดเขียนไปเอง พอรู้ตัวก็ขยับปากาเขียนต่อ ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน แค่รู้สึกว่าใจไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย แล้วก็เป็นแบบนี้ทั้งวัน
2 }" S* h9 b1 U. e0 N3 R* | ! [$ E% h; c4 R( }( s% W& p
จนกระทั่งคาบสุดท้ายของวันมาถึง เสียงกริ่งดังขึ้น ไม่ใช้ความกลัว ทุกอย่างในห้องเรียนค่อย ๆ แตกตื่นขึ้น เพื่อน ๆ เริ่มเก็บสมุด หนังสือลงกระเป๋า เสียงขยับเก้าอี้ เสียงคุยกันดังระงมดังไปทั้งห้อง ผมปิดหนังสือลงพร้อมกับลมหายใจที่เผลอถอนออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะลุกขึ้นยืนสะพายกระเป๋า แล้วก็เดินออกจากห้องเรียนไปพร้อมกับคนอื่น ๆ
) _# ?. I+ q- M/ c2 a ( x1 F- T8 g, n( f7 o" q4 B5 h
ทางเดินหน้าอาคารเริ่มคึกคัก นักเรียนทยอยเดินออกจากห้อง เสียงพูดคุย เสียงหัวเราดังสลับกันไปมา แต่ผมกลับเดินไปเรื่อย ๆ อย่างคนไรตัวตน ผ่านอาคารเรียน ผ่านแสงแดดยายเย็นที่อ่อนลง นักเรียนบางส่วนแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่ก็มีบางส่วนยังจับกลุ่มคุยกัน เสียงรอบตัวค่อย ๆ เบาลง ยิ่งเดินไปไกล้เท่าไหร บรรยากาศรอบ ๆ ก็ยิ่งเงียบลง จนในที่สุดก็เหลือเพียงเสียงฝีเท้าของตัวเองที่กระทบพื้นเป็นจังหวะ
! b/ P, q0 u% i& s, N' d
0 u) a! w/ S* q5 ]+ b/ i+ r* G ในที่สุดผมก็เดินมาถึงหน้าห้องพักครู ก่อนจะหยุดอยู่ตรงนั้นครู่หนึ้ง หัวใจเต้นแรงขึ้นในทันที ทั้งที่ผมพยายามบอกกับตัวเองให้ใจเย็นที่สุดแล้ว แต่สายตามันดันเผลอมองผ่านบานประตูเข้าไปด้านใน เห็นครูรินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เอกสารวางเรียงรายเต็มโต๊ะ บรรยากาศในห้องก็เหมือนกับทุกครั้งที่ผมเข้ามา แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้ผมกลับรู้สึกว่ามันต่างจากทุกครั้ง ! o7 _4 O% `. P: @1 C
6 ?- F. x( p' i' E. C6 _$ g; W
ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บอกกับตัวเองเบา ๆ ว่า "เอาน่า...ไม่มีอะไรหรอกไอ้วิน" ก่อนจะกระชับสายกระเป๋าแน่น แล้วก็ก้าวเข้าไปข้างใน! w( V. s/ m3 o3 D/ W9 f7 J
พยายามทำทุกอย่างให้ดูปกติที่สุด แม้ในใจจะยังเต้นแรงไม่ยอมหยุด และแล้วเสียงครูรินก็ทักขึ้นเหมือนทุกครั้ง "อ้าววิน มาแล้วเหรอ" น้ำเสียงคุ้นเคย พร้อมกับรอยยิ้มที่คุ้นชิน "มานั่งนี้ก่อน" ผมพยักหน้ารับเบา ๆ แล้วก็เดินไปตามที่ครูรินบอก จากนั้นก็นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแก โดยที่มือวางลงบนตัก หลังตรง จัดท่วงท่าให้เรียบร้อยเหมือนทุกครั้งที่มานั่งอยู่ที่ตรงนี้
! x( n8 e: q% V) g" W, J) g 0 a. H2 d! g! b
ส่วนครูรินแกก็หันไปจัดการกับเอกสาร ที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะของแกจนเข้าที่ "ทำไมนั่งตัวเกร็งขนาดนั้นละ" ครูรินพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม "ทำตัวตามสบาย พี่แค่มีเรื่องขอให้วินช่วยหน่อยแค่นั้นเอง" ผมได้ยินก็ยิ้มแบบแห้ง ๆ ออกมา รู้สึกว่าบ่าที่แบกรับบางอย่างเอาไว้ค่อย ๆ คลายลง ก่อนที่ครูรินจะนั่งลงตรงหน้าอย่างเต็มตัว
+ j4 U! J C7 O
% ^& e. g2 U' R; g0 ?, p สายตาที่แกมองผมมันดูเป็นกันเองเหมือนทุกครั้ง และแล้วนาทีระทึกก็เริ่มขึ้น "พี่มีเรื่องจะ..." ครูรินเว้นวรรค ทำเอาหัวใจผมเต้นตุบ ๆ อย่างน่าใจหาย ก่อนที่ครูรินจะพูดต่อว่า "ขอรบกวนวินนิดหน่อยอะ" ผมเงยหน้าฟังอย่างตั้งใจ แต่หัวใจก็เต้นแรงไม่แพ้กัน "ค...ครับ" เสียงสั่นเล็ก ๆ ของผมหลุดออกมา แววตาเริ่มฉายถึงความกังวล "วินรู้แล้วใช่ไหมว่า วันพุธเด็ก ม.ต้นต้องไปเข้าค่าย" ผมพยักหน้าตอบรับเบา ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความสับสน เพราะไม่รู้ว่าที่ครูรินจะสื่อออกมามันคือเรื่องอะไร
% l# ?/ c5 Y' x* `
( S4 k" q. F( U4 W ก่อนที่ครูรินจะอธิบายต่อในทันที "ไปกันสามวัน กลับอีกทีก็วันศุกร์เย็น ๆ " ผมพยักหน้าเบา ๆ เป็นการรับฟัง โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับผมยังไง แต้ผมก็ฟังครูรินพูดต่อโดยไม่ขัด "อะเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ คือพี่อยากให้วินไปนอนเฝ้าบ้านให้พี่หน่อยได้ไหม" คำพูดนั้นทำเอาผมชะงักไปเล็กน้อย เหมือนมีอะไรบางอย่างสะดุดอยู่ในอก ก่อนที่เสียงในหัวผมจะดังขึ้นในทันที "ไม่ได้...แล้วพี่กิตละ" ผมฉุดคิดไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ใบหน้าพี่กิตจะลอยขึ้นมาในความคิด แต่สุดท้ายผมก็แพ้ให้กับเสียงในหัวออกมาจนได้
& e( D( A; h* ]( L G; X: S # C ?! v) y G( M1 B1 c B
"ว่าแต่...แล้วพี่กิตละครับ" หัวใจเต้นแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อเอ่ยชื่อพี่กิตออกมา ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจเอ่ยออกไปด้วยซ้ำ สายตาเผลอมองไปที่ครูรินอย่างระแวง เหมือนรอคำตอบจากปากของแก และแล้วครูรินก็ตอบออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม "รายนั้นเหรอ" ครูรินตอบเสียงเรียบ "กลับอีกทีก็น่าจะค่ำ ๆ วันศุกร์นู่นแหละ" คำตอบของครูรินทำให้สิ่งที่หนักอึ้งอยู่ในอกเมื่อครู่ค่อย ๆ เบาลง เหมือนก้อนอะไรสักอย่างได้ถูกยกออกไป, K) N( B& K4 d# `" R
5 I, Z3 F4 S* q* N6 ^$ K: L7 Q
"แต่ถ้าวินไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะ" ครูรินพูดเสริมอย่างอ่อนโยน "พี่แค่ไว้ใจวิน เลยอยากถามดูก่อน" คำว่าไว้ใจทำเอาผมยิ่งรู้สึกผิดหนักขึ้นกว่าเดิม หากครูรินรู้ความจริงระหว่างผมกับพี่กิต คำว่าไว้ใจก็คงจะไม่มีอีกต่อไป "สะดวกครับ" เสียงผมที่ตอบออกไปดูเบากว่าที่คิด แต่อย่างน้อยผมก็เต็มใจทำตามที่ครูรินขอโดยไม่ลังเล อีกอย่างสิ่งที่ผมกลัวก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นซ้ำสอง เพราะเขาคนนั้นก็ไม่อยู่ให้ผมต้องระแวงใจตัวเอง
2 Z* T m: k% W8 q+ I & j1 \# |# f! _* L( Y
หลังจากคุยรายละเอียดกันเสร็จ ครูรินก็หยิบพวงกุญแจจากในลิ้นชักยื่นให้ผม "งั้นพี่ฝากบ้านด้วยนะวิน พี่ไว้ใจวิน" ผมยื่นมือไปรับอย่างเต็มใจ "ครับ" คำตอบสั่น ๆ แต่ผมกลับก็รู้สึกโล่งใจไม่น้อย เพราะสิ่งที่ผมกลัวมาทั้งวันมันได้ถูกเก็บไว้เป็นความลับต่อไป ความลับที่ผมเองรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวทุกครั้งเมื่อนึกถึง โดยที่ผมก็หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้เช่นกัน ว่ามันคือควาามรู้สึกอะไร
0 l' G! r' U/ C0 U* q $ W0 o3 R5 d( t- o m
ทุกอย่างดูผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด ผมลุกยืนขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้ขอตัวกลับบ้าน แต่ไม่ทันได้ก้าวเท้าออกจากเก้าอี้ เสียงครูรินก็ดังขึ้นอีกครั้ง "เออวิน...พี่กิตเขาฝากบอกว่า..." สิ้นเสียงครูริน หัวใจผมหล่นวูบเมื่อชื่อพี่กิตปรากฎขึ้น คำพูดนั้นเหมือนดึงทุกความรู้สึกเดิม ๆ กลับมาอีกครั้งในพริบตา ทั้งหน้าชา หูอื้อ ลมหายใจสะดุดวูบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่น้ำเสียงเรียบของครูรินจะพูดต่ออีกครั้ง "พี่กิตเขาฝากขอบคุณที่วินช่วยเฝ้าบ้านให้นะ"..."แถมแกยังบอกอีกว่า..." ผมเองแทบยืนไม่ไหวลุ้นกับคำพูดของครูรินจนหน้าซีด "แกบอกว่าแกเมาจนจำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้แม้กระทั้งตัวเองเข้าบ้านได้ไงด้วยซ้ำ" คำว่าพี่กิตจำอะไรไม่ได้ผุดขึ้นในหัวผมเต็มไปหมด "พี่กิตนี่นะจำอะไรไม่ได้" ผมยืนนิ่งความคิดในหัวตีกันให้วุ่นอย่างควบคุมไม่ได้
" j4 \: {& P0 U0 W9 Y9 r( D
6 C9 W% g0 D, M "แล้วเมื่อคืนละคืออะไร..."
/ X! G3 M0 A% m' M3 r5 j
! ?+ X& ^. M/ ~/ Z "แล้วสัมผัสที่ร้อนแรงพวกนั้นละ..."
6 z) P0 [& C! N0 x w+ H: A7 E
2 ]+ N% o- w; q: q* L) o( I "รอยจูบรอยดูดตามคอเราละมันคืออะไร" เสียงในหัวตีกันระนาวจนในที่สุด ผมก็แพ้เสียงในหัวตัวเองอีกครั้งจนได้
2 v" N1 ~; z' `( E) ?8 M
- w/ y0 _# h, P, v, P! X "พี่กิตนี่นะครับ จำอะไรไม่ได้" กว่าจะรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไปมันก็ไม่ทันแล้ว "อื้ม...แกบอกพี่แบบนั้น" ครูรินตอบกลับทันควัน มันกลับยิ่งตอกย้ำ ทำเอาความคิดในหัวผมยุ่งเหยิงไปหมด ภาพพี่กิตเมื่อคืนมันทับซ้อนเข้ามา ราวกับสิ่งที่ครูรินพูดมันฟังดูสวนทางกัน "มีอะไรรึเปล่าวิน" ผมสะดุ้งสุดตัวเหมือนหลุดจากความคิด ก่อนจะรีบตอบกลับครูรินไปแบบลน ๆ อย่างไม่รู้ตัว# w U. B5 T9 |9 o) {/ s3 |7 a; E
( P j7 g6 ~2 B3 g: D "ปะ...เปล่าครับไม่มีอะไร" ผมรีบก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อหลบสายตา ก่อนจะขอตัวลากลับบ้านอีกครั้ง แล้วรีบพาตัวเองออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด เพราะผมกลัวสายตาจะมีพิรุธออกมา สองเท้าก้าวออกจากห้องครูรินด้วยความสับสน "พี่กิตจะจำอะไรไม่ได้จริง ๆ เหรอเนี่ย..." คำพูดซ้ำ ๆ ยังคงวนอยู่ในหัว เพราะผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินจากครูริน คนที่เมาจนจำอะไรไม่ได้ขนาดนั้น ทำไมถึงได้ร้อนแรงขนาดนั้น ทุกท่วงท่าทุกสัมผัส ทำเอาผมถึงกับร้อนวูบวาบเสียวซ่านไปทั้งตัว5 {, T: ~- I+ P3 y% T( M& _
+ c0 t6 T! C4 u: q
% a6 |, d y2 M- \6 E7 I3 G ผมเดินออกมาจากห้องครูริน ความสับสนยังคงกัดกินอยู่ภายในใจ คำพูดของครูรินมันวนเวียนอยู่ในหัว สองเท้าก้าวไปตามเส้นทางเดินยาว ศรีษะกดต่ำลงเหมือนกำลังใช้ความคิด จนไม่ทันได้มองทางด้านหน้า ทำให้เผลอชนเข้ากับร่างใหญ่ของใครบางคนแบบเต็ม ๆ แรง ปึก- "โอ๊ย..." แรงจากการกระแทกชน ทำเอาผมถึงกับกระเด็นเซจนเกือบล้ม แต่ก่อนที่ร่างบางผมจะร่วงลงไปกองกับพื้น มือหนาแข็งแรงก็คว้าแขนผมเอาไว้ทัน พร้อมกับดึงเข้าหาลำตัวของคนร่างใหญ่จนแนบชิด
2 c9 ~1 f$ j9 r* s: \( |/ N2 p' t1 B" d' S& C- V7 _
( T1 Y: O9 ]) j% M "เป็นอะไรไหม" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามขึ้น ลำแขนล่ำโอบรัดเอวผมไว้แน่น ก่อนที่ผมจะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า สายตาประสานเข้ากับใบหน้าหล่อคมของ "ผอ.กรวิชญ์" ผมสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยชื่อคนตรงหน้าออกมา มันไกล้แค่เอื้อม ไกล้จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นที่แกพ่นออกมา ร่างสูงสมส่วนแบบคนที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ส่วมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวแนบชิดไปกับลำตัว ท่าทางสุขุมแบบผู้ใหญ่ในวัยสามสิบกลาง ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความแพรวพราว "ไม่...เป็นไรครับ" ผมรีบตอบทั้ง ๆ ที่หัวใจดันเต้นแรงผิดจังหวะ ก่อนจะพยายามดันตัวเองให้หลุดจากวงแขนแข็งแรงนั้น แต่แล้วก็ไม่เป็นผล เพราะยิ่งดัน ผอ.กรวิชญ์ก็ยิ่งรัดแน่นกว่าเดิม พร้อมกับดึงผมเข้าไปจนแนบแน่นกับลำตัว t* y: n+ ^+ R! Z) l' X
2 K/ X* `) l3 }6 U( R5 {2 k! g6 e& i3 V2 T9 F! |7 d7 {$ j
"เดินชน ผอ.แบบนี้ต้องโดนทำโทษอะไรดีน่า..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบเบา ๆที่ข้างหู มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย คำพูดฟังดูเหมือนล้อเล่น แต่ก็ทำเอาผมถึงกับหน้าร้อนผ่าว "ขอ...โทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ" ผมรีบเอ่ยคำขอโทษพร้อมกับดันตัว แต่แล้วมือหนาของแกก็ยิ่งกระชับรัดผมแน่นขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าคมเข้มยื่นเข้ามาจนไกล้ ไกล้จนผมต้องเผลอหลับตากลั้นหายใจ จากนั้นเสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยเสียงเบา ๆออกมาอีกครั้ง "หอมจัง" ประโยคนั้นเบามาก แต่ก็ชัดพอจนร่างผมสั่นวูบไปทั้งตัว ก่อนที่ผมจะใช้จังหวะนั้นออกแรงดันตัวเองจนหลุดจากวงแขน
* _. G# J9 L+ K7 X/ A ?8 d# Y% _. m# _0 E
$ {# q7 {4 \$ u. \8 u @6 t1 x
"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" น้ำเสียงสั่นเบา ๆเอ่ยขึ้น ก่อนจะรีบพาตัวเองออกมาจากตรงนั้น พยายามไม่คิดอะไร แต่ทุกอย่างมันดันติดอยู่ในหัว มือที่รัดแน่นเกินไป ระยะห่างที่ไกล้จนเกินควร แววตาที่แกมองผม แล้วไหนจะน้ำเสียงและคำพูดพวกนั้นอีก ทำเอาผมสับสนไปหมด ไม่กล้าหันกลับไปมอง ทั้ง ๆที่รู้สึกได้ชัดเจนว่า สายตาของผอ.กรวิชญ์นั้น ยังคงมองตามหลังผมไม่วางตา
% {, ?. E2 t. B" h0 ^! H
6 l! _6 ?! J) G! m
$ j( ]7 U9 L% T1 N; p/ m6 w ยิ่งเดินห่างออกมามากเท่าไหร แต่ความรู้สึกมันกลับยังคงค้างอยู่ที่เดิม เหมือนร่างกายเดินนำหน้า แต่ใจยังถูกดึงรั้งเอาไว้ข้างหลัง มันไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความสับสนภายในใจ กับการกระทำของผอ.กรวิชญ์ ผอ.หนุ่มไฟแรงที่เพรียบพร้อมทั้งหน้าตา และฐานะทางสังคม แถมยังเป็นผอ.หนุ่มที่ฮอตที่สุดในโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา หรือรูปร่างที่ถูกดูแลมาเป็นอย่างดี ทำให้ผอ.กรวิชญ์ถูกพูดถึงในกลุ่มนักเรียน ไม่ว่าจะสาวแท้สาวเทียม หรือแม้แต่ครูในโรงเรียนก็ไม่เว้น " w7 h& D- b- q3 X& ~/ L8 Z
1 n' q; e" x! p+ C
+ q$ {" I+ f; R3 l5 x' c
"หรือว่าเราคิดมากไป" ผมพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ไม่ได้คำตอบใด ๆกลับมา จนในที่สุดผมก็เดินมาถึงหน้าประตูโรงเรียน ก่อนจะเดินไปที่รถ แต่ทันใดนั้นความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว "ว่าแต่...ทางที่ผอ.เดินไป มันทางไปห้องหมวดภาษาอังกฤษนี่น่า..." คิ้วผมขมวดเข้าหากันเป็นปมเหมือนใช้ความคิด "แต่...ก็ไม่แปลกนิเน๊อะ" ก่อนที่ความคิดทั้งหมดจะหยุดลงแค่นั้น และแล้วผมก็กลับบ้าน เลือกปล่อยความรู้สึกทั้งหมดทิ้งไว้ข้างหลัง ใช้ชีวิตปกติเหมือนทุกวัน
' L. V1 `& }! E2 k
1 f, l( q0 \* \( [& Z4 a# W% I! p
/ L- s0 {2 F% Y& P7 q& p2 G1 C) O เรียนเสร็จก็ไปทำงานร้านอาหาร เสร็จจากร้านอาหารก็กลับบ้านอาบน้ำทำการบ้าน แล้วก็อ่านหนังสือ วนลูปไปแบบนี้ทุกวัน ไม่ปล่อยให้ตัวเองจมปรักอยู่กับความรู้สึกหลงผิดอีกต่อไป ถึงแม้ตัวผมเองจะรู้ดีว่า ความรู้สึกภายในใจของผมมันเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม มันไม่ใช่ความกลัว ไม่ใช่ความรู้สึกผิด แต่มันคือความรู้สึกหวั่นไหวที่คอยกัดกิดหัวใจผมอยู่ตอนนี้( c& w: k) g- x
9 h& S6 b! h, ]* y
8 }; r- {3 m' Z
ในที่สุดเวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงวันพุธ ความเหนื่อยที่หนักที่สุด มันไม่ใช่ความเหนื่อยกายจากการทำงาน แต่มันคือความเหนื่อใจ จากการที่เราต้องแบกทุกอย่างเอาไว้คนเดียว และไม่มีใครเข้าใจเราได้ นอกจากตัวเราเอง ความกังวลหรือการคิดมาก ไม่ได้ทำให้ปัญหาของเราหายไป แต่มันกลับขโมยความสดใสร่าเริง รอยยิ้ม และสิ่งดี ๆ รอบ ๆ ตัวเราไปแทน
" v5 ]) ~6 `3 A" p; e% D4 y7 @) P2 u; C+ l
7 H: p, e. x( Y) H8 l
บ้านครูรินยังคงเงียบเหมือนทุกวัน บ้านหลังใหญ่แต่ทำไมกลับรู้สึกว่างเปล่าก็ไม่รู้ ผมเปิดประตูเดินเข้าไป กลิ่นหอมจาง ๆ แตะเข้าที่ปลายจมูก บวกกับบรรยากาศภายในบ้านเงียบสนิดจนน่าใจหาย บ้านที่อบอุ่นกลับไม่มีใครเลยสักคน ผมจัดการเปิดหน้าต่างเพื่อรับลม แสงแดดอ่อน ๆ สาดเข้ามาจนบ้านมีชีวิตชีวาขึ้นทันตา ก่อนที่ความรู้สึกกับภาพในคืนนั้นผุดขึ้นมาอีกครั้ง ทำเอาผมถึงกับขนลุกไปทั้งตัว
* u- f- V* d7 @6 z! Y/ `) f4 g# f, ^! k! E3 R6 u
. g5 h8 f) z0 H9 k/ N ภาพของพี่กิตมันชัดขึ้นทุกมุมบ้าน ไม่ว่าจะโซฟาหน้าทีวี โต๊ะกินข้าว ห้องครัว หรือแม้แต่ห้องนอน หันไปทางไหนก็มีแต่ภาพใบหน้าพี่กิตคอยตามไปทุกที่ "เชี่ย..." ผมเอามือขยี่ตาจนตาแดง แต่ภาพพี่กิตก็ยังคงติดตาไม่หาย ก่อนที่ผมจะรีบพาตัวเองออกไปนอกบ้าน จัดการลากสายยางฉีดละอองน้ำรดต้นไม้แทน เหมือนกับตัวผมที่พยายามปล่อยตัวเองไหลไปกับสายน้ำ
2 X3 f, K0 e+ T' g: v$ N
# A7 B8 p2 U) P
3 l4 Q- e& \+ J7 h' @ H; D คนเรากว่าจะรู้ตัวเองว่าเก็บอะไรไว้ในใจโคตรเยอะ ตอนแรกคิดว่าตัวเองแค่ดิ่ง แต่พออยู่คนเดียวเงียบ ๆ กลายเป็นว่ายิ่งฟุ้งซ่าน ทั้ง ๆ ที่ตัวผมก็พยายามต่อสู้กับมัน แต่ก็เหมือนมีปีศาจสองตัวที่ค่อยกระตุ้นความรู้สึกนั้นขึ้นมา ตัวหนึ่งบอกให้เลิกคิดแล้วใช้ชีวิตปกติ แต่อีกตัวกลับตอกย้ำความรู้สึกหวั่นไหวร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก เด็กหนุ่มที่อ่อนต่อโลกในวันนั้น แต่ตอนนี้กลับมีบางอย่างค่อย ๆ เปลี่ยนเข้าไป ภาพของพี่กิตมันชัดเจนขึ้น ก่อนที่ทันจะค่อย ๆกัดกินหัวใจผมโดยไม่รู้ตัว
" ?' I0 d4 e/ I* `$ s2 b
% |" |1 _4 g n) h' Z7 U! [9 T4 G* o; C) c% P w Q" C
ความเหนื่อยที่หนักที่สุด ไม่ใช่ความเหนื่อยกาย แต่คือความเหนื่อยใจ จากการที่เราต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียว โดยไม่มีใครเข้าใจนอกจากตัวเอง ผมใช้ร่างกายและความคิดหมดไปกับงานที่ต้องทำทั้งวัน ทั้งปัดกวาดเช็ดถู พร้อมกับจัดของทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง เหนื่อยก็พัก หิวก็หาอะไรกิน ปล่อยให้เวลามันค่อย ๆเดินไปอย่างช้า ๆ จนเวลาล่วงเลยไปโดยไม่รู้ตัว
6 @1 _; N9 c4 w3 y! m" [" M9 W" `8 `: k! H% O; e+ a1 g
" H6 b/ @- y0 E r/ \2 z! W จนดวงอาทิตย์ค่อย ๆลับขอบฟ้าไป ไฟในบ้านถูกเปิดสว่างแทนแสงอาทิตย์ หน้าต่างทุกบานถูกปิดลง ตอนนี้เวลาประมาณเกือบสองทุ่ม บรรยากาศในบ้านเงียบสนิด ผมเองที่ตอนนี้กำลังจัดการล้างจานอยู่ในครัว เสียงน้ำไหลบวกกับเสียงจานชามกระทบกันจนเกิดเสียงดัง ร่างกายกำลังโฟกัสกับสิ่งที่ทำอย่างตั้งใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า มีบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามา, x: U% L# X4 {5 F* F
9 m2 ~" N/ C# Z+ A6 K" V: D) J$ i/ @# F9 I
"สวัสดีวิน" เสียงเรียบทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง มือของผมหยุดชะงักในทันที น้ำยังคงไหลผ่านปลายนิ้ว หัวใจเต้นแรงโดยไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่ผมจะหันหน้าไปมองหาต้นต่อของเสียงนั้น และในจังหวะนั้นเอง ทุกอย่างในห้องครัวก็หยุดนิ่งเหมือนโลกหยุดหมุน แววตาเบิกกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว สีหน้าที่พยายามเก็บอาการกลับเผลอหลุดคำพูดออกไป "พิ...พี่กิต" ผมเอ่ยเสียงติดขัด ท่าทางแฝงไปด้วยอาการตกใจที่ซ่อนไม่มิด เมื่อเห็นพี่กิตในชุดเสื้อยืดสีเข้มที่ดูคุ้นตา ไหล่กว้างยืนพิงกรอบประตูครัว ด้วยใบหน้ายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย- M8 y& s! f5 F% {+ l4 i! _* H
( O) p0 h6 o1 W$ _* j, o# k
. J) a% ?7 x3 Y& ^
"อืม...พี่เอง" พี่กิตพูดเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ว่าแต่เราตกใจอะไรขนาดนั้น" แต่คำถามนั้นกลับดึงสติผมให้กลับมา ก่อนที่ร่างกายผมจะขยับถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว มือที่กำแน่นค่อย ๆ คลายออกช้า ๆ แต่ปลายนิ้วยังคงสั่นเบา ๆ "ปะ...เปล่าครับ" เสียงตอบผมเบากว่าที่คิด หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ดวงตาหลบเลี่ยงสายตาคมคู่นั้นอย่างรุกลน. N; L( u$ Y5 f: b
8 T. [' j2 Q* O1 P1 l
/ p# X- h! `8 R! P8 p7 r5 i0 V "เชี่ย...ไหนครูรินบอกว่าพี่กิตไม่กลับบ้านละ" ความคิดในหัวผมผุดขึ้น ท่ามกลางความสับสนกับคนตรงหน้า ทหารหนุ่มในชุดเสื้อยืดคอกลมสีขาว กับกางเกงทหารลายพรางที่รัดแน่นไปสะทุกส่วน ตัดกับกล้ามแขนเป็นมัด ๆ มันยิ่งตอกย้ำเรื่องของคืนนั้นให้ชัดยิ่งขึ้น "เห็นรินบอกว่าวินจะมานอนค้างที่นี่ใช่ไหม" วินานทีนั้นคือผมชาไปทั้งตัว ปราสาทสัมผัสทุกส่วนไรความรู้สึก ก่อนที่พี่กิตจะดึงสติผมกลับมาอีกครั้ง * c9 S1 H. x8 D7 f1 z# ?, i
, E' w: N: p) H6 ~$ o
/ S7 z" U8 K b7 h! G% I/ `' h "วิน...วินเป็นอะไรรึเปล่า" ผมสะดุ้งสุดตัว
- I: ~* ~' m# J* g: J9 J
# w7 S" e4 i! Q0 I/ h! K+ i6 v. u8 I6 b+ {: b3 Y M0 @
"ค...ครับพี่กิตว่าไงนะ"% ]& z8 O4 F+ A! ^8 _
* Q, k: U6 j" k |8 o# J# K' {5 ^
"พี่จะถามว่า สรุปวินนอนนี่ใช่ไหม" ผมพยักหน้าเบา ๆ แต่ก็รีบสวนกลับไปอีกครั้งว่า
- r/ Z3 q- V& w7 }. l* n" B5 F( a: K. {
( k+ p, E4 U& D4 d
"แต่...ถ้าพี่กิตกลับมาแล้วงั้นวินก็ขอกลับบ้านนะครับ" พูดจบผมก็เดินเบี่ยงตัวออกมา รีบไปหยิบกระเป๋าขึ้นสะพาย จากนั้นก็ยกมือไหว้พี่กิตอีกครั้ง ท่าทางเลิ่กลั๊กไม่ไหว เพราะตอนนั้นผมคิดแค่ว่า ต้องเอาตัวเองออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด ก่อนที่ความคิดบ้า ๆ มันจะผุดขึ้นมาในหัว ?) S) b( v* m9 _
+ O/ ~4 z7 ^7 j- \ ?# J
"อ้าว...แต่มันค่ำแล้วนะวิน" พี่กิตเดินตามมาติด ๆ 9 g2 `* t# k7 V
4 _3 @: [* L# g5 }5 `% @4 q8 F+ D. P- i. o" i$ G! t* ^
"ไม่เป็นไรครับวินกลับได้" 2 n3 P% @5 p1 P9 y
7 Y8 p+ T$ d1 `. k8 Q7 R6 D* a3 V# ?* m4 X! v& l1 V
"งั้นก็โอเค กลับดี ๆละ" เสียงทุ้มต่ำพูดขึ้นอย่างว่าง่าย แต่แววตากลับมีบางอย่างแอบแฝง
2 Q* Z' p% y U3 ?5 m, S! Z& b' I$ W$ i% I! g8 p7 V; `
; ~9 y' {4 C) e4 N ร่างกายผมสะดุดวูบทั้งกลัวทั้งสับสน แต่สุดท้ายพี่กิตก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กลายเป็นเราเองที่อาการลนออกจนเห็นได้ชัด "หรือที่ครูรินบอกว่าคืนนั้นพี่กิตเมาจนจำอะไรไม่ได้ มันคือเรื่องจริง" เสียงในหัวผมมันตีกันให้วุ่น ก่อนจะรีบเดินไปที่รถอย่างไว แต่ยิ่งเดินไวเท่าไหรผมกลับรู้สึกได้ถึงสายตาของใครบางคน ที่กำลังมองตามหลังผมมาติด ๆ 4 V6 g. }! ^0 x" G7 ?
$ ~& h8 b) q- D9 a: \
& t, C) ~' ~0 l. z3 O( @" [
ไม่ทันได้ก้าวขาขึ้นรถ สายตาผมก็เจอกับปัญหาใหญ่ที่คาดคิดไม่ถึง "เชี่ย...ยางแบน..." ไม่ใช่แค่ล้อเดียวแต่มันแบนหมดทั้งสองล้อ ทุกอย่างดูเหมือนจงใจ ทำเอาสมองผมดับวูบ หมดหนทางคิดอะไรไม่ออก จะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยหลังกลับ ก็กลัวหนีเสือปะจระเข้ แถมเป็นจระเข้ที่ดูท่าแล้วพร้อมจะงับเหยื่ออยู่ทุกเมื่อ
0 i6 a% z/ X7 r2 o {0 ?4 I) C9 l. A4 r5 j* a6 b
# f6 ^! v8 \3 w; L7 P
ระหว่างที่ผมกำลังสับสนกับตัวเองอยู่นั้น เสียงเรียบเย็นเฉียบก็ดังมาจากด้านหลัง "รถเป็นอะไรวิน" คำถามดูปกติ แต่ใบหน้ากลับแอบแฝงไปด้วยรอยยิ้มจาง ๆที่มุมปาก ก่อนที่ผมจะตอบกลับเสียงเบา ๆเหมือนคนหมดหนทาง "รถยางแบนอะครับ" เสียงผมดูสิ้นหวังมาก แต่พี่กิตกลับพูดออกมาอย่างหน้าตานิ่งเฉยว่า "งั้นวินก็กลับบ้านไม่ได้แล้วซิ" หน้านิ่ง แววตาเจ้าเล่ห์ ยืนกอดอกมองผมตาเป็นมัน: y$ j) n. o$ R- M* v0 b/ r& H
6 X4 @1 G) N G. \1 Q
9 ], H, D$ G( V+ S, z _2 J "พี่กิตครับ"
4 b/ O" @/ t/ D. l4 [9 H/ R# W( k1 Y, V! z! d
+ }( S0 y2 c2 V9 T' F$ _; W
"อืม ว่าไง"
! g. {5 S! \+ l% O* U! }) [8 S' g/ ]5 U
, k0 p8 V3 n% P) F6 \ "ไปส่งวินหน่อยได้ไหม" เสียงอ้อนวอน แต่แล้วผมก็ต้องหยุดชะงัก
9 d. j3 w# V7 a7 E8 N# I4 X: C$ b1 {$ q/ x( O
6 I# l! T! J7 Q! C "พี่เหนื่อยอะ วินนอนนี่เถอะ อีกอย่างมันก็ดึกแล้วด้วย"! o: |+ ]2 E$ T+ g6 B
/ S8 e2 `! W( Z) c8 o2 X0 G6 \4 ?" x8 x) N0 q8 j/ z4 E) L7 C
"แต่..."4 X5 S/ {$ r% ?. o7 }
* f" Z+ x: q, T' P4 P4 p, V
9 m P, P* c8 V: D "ไม่มีตงไม่มีแต่แล้ว รีบเข้าบ้านกันเห็นไหมฝนกำลังจะตกแล้วนะ" พี่กิตพูดไม่ทันขาดคำ ฟ้าก็แลบ เพรี้ยง สว่างวาบไปทั้งท้องฟ้า "เอาไงงั้นพี่เข้าบ้านนก่อนนะ" พูดจบพี่กิตก็เดินเข้าบ้าน ส่วนผมยังยืนชั่งใจว่าจะเอาไงต่อดีแล้วในที่สุดผมก็ต้องยอม เพราะฟ้าฝนมันก็เป็นใจสะเหลือเกิน ทั้งร้องทั้งแลบทั้งผ่าราวกับจะเทลงมาสะตอนนั้นให้ได้
. o' F4 ~0 P; J, h) Z& G+ G; [1 m$ P8 ~# w3 s; f
x" i# L+ Y& l# _ ประตูบ้านถูกปิดลงเบา ๆ ท่ามกลางความเงียบสงบ แต่กลับทำให้หัวใจผมสะดุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ผมก้าวเข้ามาข้างในบ้านด้วยความรู้สึกไม่เข้าที่เข้าทางนัก ก่อนจะชะงักเท้าแทบจะทันที เมื่อเห็นพี่กิตยืนอยู่ตรงกลางบ้าน ร่างสูงยืนนิ่งมือกอดอก ใส่เสื้อกล้ามสีขาวกางเกงบอลสบาย ๆ แต่สำหรับผม ภาพนั้นกลับทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว% H8 h( M* o0 O' z! W6 i1 G; w
( @/ r; I3 \) a# f1 V/ p
4 }$ n* N7 B6 Q' z s
"สรุปไม่กลับแล้วใช่ไหม" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกันเอง เหมือนการทักทายปกติที่ไม่มีอะไรแอบแฝง แต่สำหรับผม แค่นั้นก็พอจะทำให้มือที่จับสายกระเป๋า ยิ่งกระชับแน่นขึ้นเป็นเท่าตัว "ค...ครับ" เสียงตอบผมดูสั่นกว่าที่คิด สายตายังคงหลบเลี่ยงที่จะประเชิญหน้าโดยตรง พี่กิตมองผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบอีกครั้ง
3 `4 E9 z! v8 x' P( W
1 D& Q; g4 O4 Y+ X2 Z7 t4 ?* }5 m+ l3 _
"งั้นเอาแบบนี้ละกัน" พี่กิตพูดพร้อมกับขยับเข้ามาไกล้ "เลือกเอา วินจะนอนกับพี่ในห้อง หรือจะนอนโซฟาหน้าทีวี" เสียงกระซิบเบา ๆที่ข้างหู ทำเอาหัวใจผมสะดุดวูบอีกครั้ง ดวงตาลุกวาว ก่อนที่ภาพบางอย่างจะวาบขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ ผมรีบกดมันเอาไว ก่อนจะรีบสวนกลับทันควันออกไป "โซฟาครับ" ร่างกายสั่นวูบหัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ก่อนที่เสียงหัวเราะของใครบางคนจะดังขึ้น0 g! f5 F4 \+ z+ q2 K3 Z$ s- g
, H, \4 |' T2 n8 o: N( q6 x
5 D, b i$ P* |( q3 {: R
"5555...รีบตอบเหมือนเรากลัวพี่เลยนะ" สิ้นเสียงของพี่กิตผมก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ แล้วตอบกลับออกไปด้วยเสียงแหบพร่าอีกครั้ง "ก็ผมเกรงใจพี่นิครับ" พี่กิตมองผมอยู่ครู่หนึ่ง สายตาไม่ได้กดดัน แต่เหมือนแกจะดูอาการบางอย่างของผมออก "งั้นเอางี้ก็แล้วกัน พี่นอนโซฟา ส่วนวินก็ไปนอนในห้องพี่โอเคไหม" ผมชะงักเล็กน้อยก่อนจะรีบส่ายหน้า "ไม่ต้องก็ได้ครับ วินนอนได้จริง ๆครับพี่" พูดจบผมก็หลบสายตาก้มหน้าลง
. Y/ u1 r9 o% w# a
O h8 L* R& q: y( e "ไม่เป็นไร" พี่กิตตอบเสียงเรียบ พร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า "อีกอย่างคืนนี้พี่จะดูบอลด้วย" ทหารหนุ่มพูดด้วยความจริงใจ แววตาว่างเปล่าไม่มีอะไรแอบแฝง แต่มันกลับทำให้ผมถึงกับเคลิ้มตาม ความอึดอัดที่เกาะอยู่ในอก ค่อย ๆ คลายลง ไม่หมดไปเสียทีเดียว แต่ก็ไม่หนักอึ้งเหมือนในตอนแรก, s, i8 c1 Y' a+ @! ]/ f# j
0 y# {8 n1 @* W6 t0 j0 V0 C
+ F# {* C# }6 ]8 `2 d0 ` "อืม...งั้นก็ได้ครับ" คำพูดสั่น ๆ แต่กลับทำให้คนตรงหน้ายิ้มอย่างพอใจ "ดี งั้นพี่ขอไปเอาหมอนกับผ้าห่มก่อนนะ" ผมพยักหน้าเบา ๆ ก่อนมองตามแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินหายเข้าไปในห้องนอน หัวใจผมยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่คราวนี้ไม่ได้เป็นเพราะความตกใจกลัว แต่กลับเป็นความรู้สึกบางอย่างที่ค่อย ๆ ซึมซับเข้ามาช้า ๆ โดยที่ผมเองก็ไม่แน่ใจนัก ว่าควรเรียกความรู้สึกแบบนี้ว่าอะไร% Q$ u; K$ Z+ D- x/ c4 \3 j
& H; |# `4 _* _! ]
' ~' ]: Y5 T& K! a9 z) Y# }6 R
พี่กิตหอบหมอนกับผ้าห่มออกมาจากห้อง สายตาคมจะจ้องมองมาที่ผมพร้อมกับคำพูด "จะเปลี่ยนใจนอนโซฟากับพี่ก็ได้นะ" รอยยิ้มเจ้าเลห์ผุดขึ้นบนใบหน้าเข้ม "งั้น...ผมขอตัวก่อนนะ" พูดจบผมก็รีบหันหลังเดินเข้าห้อง พร้อมกับเสียงหัวเราะของพี่กิตที่ดังตามหลังมาติด ๆ ก่อนที่ประตูจะถูกปิดลงเบา ๆ และถูกล๊อคอย่างแน่นหนา หัวใจที่เต้นแรงค่อย ๆ คลายลง
: e& L0 R' S& R" N3 a! }# E3 a' @3 [ A+ Z9 i) n
( z* H& ?4 N$ g/ G/ C% d! W ในห้องเงียบกว่าที่คิด มีเพียงแสงไฟสว่างจากโคมไฟจากข้างเตียง พร้อมกับสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักกระทบหลังคา จนเกิดเสียงซ่าเบา ๆ ปนกับกลิ่นอับชื้นจาง ๆ ลอยเข้ามาพร้อมสายลมเย็น ผมนอนหงายอยู่บนเตียง มือกำผ้าห่มแน่น ร่างกายเริ่มผ่อนคลลาย แต่หัวใจกลับเต้นแรงไม่ยอมหยุด เสียงเชียร์บอลของพี่กิตดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ
6 N* G& @" n7 s+ _- \$ a
9 p, I8 a4 ?- W( u: p% w( i. G5 r& A `- b5 K
เสียงโหร้องเสียงถบทของพี่กิตดังขึ้นตามจังหวะ เป็นการดูบอลที่ปกติเหมือนคนที่กำลังอินไปกับเกมการแข่งขัน ไม่มีอะไรค้างคาอยู่ในใจเลย มีก็แต่เสียงหัวเราะเสียงเชียร์ ซึ่งต่างจากผมอย่างสิ้นเชิง ที่กลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียว ทั้งความรู้สึก ไหนจะความหวั่นไหวเมื่อประเชิญหน้ากับพี่กิต มันทำให้ผมรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว โดยที่หาสาเหตุไม่ได้# }5 ?4 Z2 h+ Q8 c7 b# L2 K
# A% i" D/ o) `! F4 b- F! E7 \7 F5 K
5 l! e7 u ?8 O) P, Z เม็ดฝนกระทบชายคาท่ามกลางอากาศที่เย็นสบาย ผมหลับตาลง พยายามปล่อยให้เสียงฝนกลบความคิดของตัวเอง พร้อมทั้งกลบความรู้สึกที่ยังวนเวียนไม่ยอมจางหาย ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยตัวตามสบาย ในที่สุดก็หลับไปโดยไม่รู้ตัวเนื่องจากเหนื่อยมาทั้งวัน ทุกอย่างเงียบลง เหลือเพียงเสียงฝนที่ยังคงตกอย่างต่อเนื่อง ราวกับมันตั้งใจที่จะกลบทุกอย่างเอาไว แต่แล้วเหตุการณ์บางอย่างก็เกิดขึ้น$ J- j l: O0 [. g: Q6 |
0 j) @# ~" y$ s0 f4 i5 ^6 _+ J! m; Z, `
"โอ๊ย!" เสียงดังขึ้นจากด้านนอก ผมสะดุ้งตัวตื่นลืมตาขึ้นทันที หัวใจเต้นแรงอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่เสียงนั้นจะดังขึ้นอีกครั้ง "โอ๊ย!" ผมนั่นนิ่งอยู่บนเตียง มือเรียวเย็นเฉียบ ก่อนที่เสียงนั้นจะเงียบลง เหลือแต่เสียงทีวีที่ยังคงดังต่อเนื่อง แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ เสียงโหเชียร์ของพี่กิตที่จู่ ๆ ก็หายเงียบไป มีก็แต่เกมการแข่งขันที่ดำเนินต่อไป
" e& M/ Y z; L, K# `/ B4 a7 c' [5 B
; o0 ~0 H7 F- V5 z0 E" S+ x7 z3 R9 N+ a8 s5 k! I
ผมขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะเงี่ยหูฟัง รอลุ้นว่าเสียงของพี่กิตจะดังขึ้นอีกครั้ง แต่แล้วก็ไม่ มีก็แต่เสียงฝนเสียงทีวี และก็เสียงหัวใจผมเองที่เต้นถี่ขึ้นเรื่อย ๆ "คงไม่เป็นไรหรอก..." ความคิดนั้นลอยขึ้นมา แต่มันกลับไม่มีน้ำหนักพอให้ผมนิ่งเฉยอีกต่อไปได้ ยิ่งคิดผมก็ยิ่งอึดอัด ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่มันคือความเป็นห่วงลึก ๆ ภายในใจ
) w2 l9 | B4 n- W5 u! b5 F' e/ b/ I8 ?3 Q1 U3 C! O
0 F& H8 `2 q6 a9 h# Q
ผมรีบลุกลงจากเตียง เดินไปหยุดที่หน้าประตู มือยกขึ้นค้างไว้ที่ลูกบิด ทั้งที่ใจยังไม่กล้าที่จะเปิดมันออกไป แต่สุดท้ายความเงียบของคนด้านนอกก็ชนะทุกเหตุผล มือที่สั่นนิด ๆ ค่อย ๆ หมุนลูกบิดเสียงดังคลิกเบา ๆ ในทันใดนั้นทุกอย่างก็เกิดขึ้นอย่างรวดเรียว มือเรียวยังไม่ทันได้ออกแรงดึง บานประตูก็ถูกดันมาจากด้านนอกจนเปิดกว้าง จนตัวผมเซไปตามแรงที่ถูกดันเข้ามา" u5 H' N* }& M {8 }( a- i
; P. S( l3 E5 \2 b$ c9 ~: w+ \
/ g+ @/ y3 w" K* t' c0 \# `/ Z ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะค่อย ๆชัดขึ้น ร่างสูงใหญ่ไม่ใส่เสื้อ ทุกสัดส่วนเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่แน่นจนผมต้องเผลอกลืนน้ำลาย ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยความต้องการบางอย่าง "พ...พี่..." เสียงผมสั่นพร่า สายตาทั้งสองประสานเข้าหากันราวกับต้องมนต์สะกด ก่อนที่ร่างบางของผมจะค่อย ๆ ถอยหลังทีละก้าว ทีละก้าว อย่างช้า ๆ จนชนเข้ากับขอบปลายเตียงเสียหลักทรุดนั่งลง
6 l" V% h2 w' l! g9 z- o: t6 W# N2 @8 b7 ^2 I+ i+ M9 R8 [) |
, w' Z: K( T2 _# ~ "พี่จะทำอะไร" พี่กิตไม่ได้ตอบแต่กลับเดินเข้ามาด้วยสายตาที่มั่นคง ก่อนที่ประตูห้องจะถูกปิดลงพร้อมกับเสียงกดล๊อคที่ดังขึ้น "คลิก" เสียงนั้นดังขึ้นเบา ๆ แต่ทำเอาหัวใจผมหล่นวูบ ราวกับรู้ชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้า "เชี่ย...อย่าบอกนะว่าเรื่องในคืนนั้นพี่กิต..." เสียงในหัวผมดังขึ้น ส่วนพี่กิตยังคงเดินเข้ามาเรื่อย ๆ อย่างกับเป้าหมายตรงหน้าคือเหยื่ออันโอชะ1 ~6 \: F, `! n6 J6 y% C1 p; u
5 n3 [+ A- ^2 ~) @+ q& R" O
' V: p2 |' b$ _3 I; w6 l "นี่พี่เมาอีกแล้วใช่ไหม" พูดจบผมก็ขยับตัวถอยอย่างช้า ๆ ถดถอยให้ห่างจากคนที่กำลังจะลุกล้ำเข้ามา พี่กิตยกยิ้มขึ้นมุมปาก ไม่ให้คำตอบ มีก็แต่เพียงแววตาคู่นั้นที่บอกความต้องการอย่างชัดเจน ผมไม่รอช้าถอยหนีเพื่อหาทางรอด แต่แล้วก็ไม่เป็นผล เพราะการถอยที่ไร้จุดหมายในที่สุดก็พบเข้ากับทางตันจนได้
! j# ^4 I; I( X
" P! |/ M* w2 l! q# b
+ ^* Y w3 q6 A* t5 y4 L; T พี่กิตไม่รอช้าขึ้นมาบนเตียง ที่นอนยวบลงตามน้ำหนักของร่างหนาที่ขยับเข้ามา พี่กิตคลานเข่าเข้ามาอย่างช้า ๆ ช้าจนผมเองเห็นชัดทุก การเคื่อนไหว ทั้งมัดกล้ามแน่นที่หดเกร็งไปตามแรงขยับตัว ใบหน้าหล่อคมเต็มไปด้วยความเจ้าเลห์อย่างเห็นได้ชัด ทุกการเคลื่อนไหวดูหนักแน่นจนน่ากลัว ก่อนที่ร่างหนาของทหารหนุ่มจะขยับเข้ามาจนประประชิด ไกล้จนผมต้องเงยหน้าขึ้นมองสบสายตาคู่นั้น อย่างสับสน) @0 c. z* ]. c! @1 i
; C7 n1 }: e$ S V/ F6 r0 l8 Q9 U: s; n5 {
"ไม่ต้องกลัวนะครับเด็กน้อย พี่รู้ว่าวินก็ต้องการพี่เหมือนกัน" ในที่สุดเสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยขึ้นอย่างหลงตัวเอง แต่ก็ทำเอาผมเองถึงกับหน้าแดงจนร้อนผ่าว ลมหายใจของเราประสานเข้าหากัน รับรู้ได้ถึงไออุ่นที่พ่นออกมา ก่อนที่สายตาของผมจะหยุดนิ่งอยู่กับคนตรงหน้า แววตาที่เต็มไปด้วยความกลัว แต่ก็แอบแฝงความรู้สึกหวั่นไหวอยู่ด้วยไม่น้อย บวกกับกลิ่นกายของพี่กิต ที่ผมเองยังคงจำฝังใจไม่เคยลืม
( H' t+ W) B5 g! ]" {6 X2 `7 `: i' T6 `% C) L7 J. n/ D
3 \* k, s7 s" @: n/ [
"แต่..." ผมไม่ทันได้เอ่ย ริมฝีกปากหนาก็ประกบเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว ข้อมือทั้งสองข้างถูกพี่กิตรวบกดขึงลงไปข้างลำตัว ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะบดขยี่อย่างเร้าร้อน แล้วก็ถอนออกจนผมต้องขยับใบหน้าตาม "ไม่ต้องพูด แค่วินมีความสุข และพี่เองก็มีความสุขแค่นี้ก็พอแล้ว" สายตาคมทอดมองลงมาอีกครั้ง ลมหายใจอุ่น ๆ ของอีกฝ่ายแตะต้องผิวหน้าแดง จนผมเผลอกลั้นลมหายใจ ก่อนจะผ่อนออกมาอย่างช้า ๆ
! r: q$ D4 k! `! y1 Z$ w7 o
8 @% O& d |4 J$ I. u [) U6 m+ E. ~
ในที่สุดร่างกายของเราสองคนก็ค่อย ๆ ประสานเข้าหากันอีกครั้ง ใบหน้าคมเข้มกดจูบอย่างแผ่วเบาอีกครั้ง แต่ก็รับรู้ได้ถึงความเสียวซ่านอยู่ไม่น้อยในเวลาเดียวกัน "อืม..." เสียงครางกระเส่าของผมเริ่มดังขึ้น ในขณะที่ริมฝีปากบางถูกลุกล้ำจากปลายลิ้นหนา ที่กำลังกดแทรกตัวเข้ามาในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ทุกอย่างดูอ่อนโยน แต่ก็แฝงไปด้วยความชำนาญของเจ้าของลิ้นอย่างลงตัว 8 T. q) R6 d8 f6 h2 j' @
+ J0 r" W! t% `
. l/ r0 Y4 k5 j8 S. K$ J
ตัดกับความร้อนระอุของพี่กิตที่เบียดเข้ามา มันคือความรู้สึกที่ ทั้งดิบ ทั้งเถื่อน และเร้าใจกว่าครั้งแรกยิ่งนัก ในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเย็นเฉียบจากฝนที่ตกลงมา ผสมกับกลิ่นเหงื่อจาง ๆ เฉพาะตัวของพี่กิต ครั้งนี้ไม่มีแอลกอฮอร์ช่วย มีแต่ความต้องการล้าน ๆ พี่กิตซุกไซ้ใบหน้าไปตามซอกคอของผมอย่างหิวกระหาย มือหนาเลิกชายเสื้อของผมขึ้น พร้อมกับสัมผัสที่หยาบโคลน ค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของผม ทำเอาผมต้องกัดปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงไว้
9 M1 Q( a# y8 e* Y9 m0 F0 i' \- f
2 {# {! k7 a4 x! C+ o; H6 v- l1 v$ O
"อึบ! อ่า..." เสียงหอบหายใจของเราทั้งสองดั้งก้องสะท้อนไปทั้งห้อง ทุกจังหวะที่พี่กิตขยับ มันรุกเร้า รวดเร็ว และดุดัน เหมือนต้องการที่จะระบายความอัดอั้นทั้งหมดออกมา ผมได้ลืมความผิดชอบชั่วดีไปหมดแล้ว ผมยอมตกนรก ยอมเป็นคนไม่ดี ขอเพียงแค่ได้อยู่ภายใต้อ้อมกอดของผู้ชายคนนี้ ถึงแม้จะรู้สึกถึงความหลงผิดอยู่บ้าง แต่ความวาบหวามที่พี่กิตมอบให้ ก็ได้ทำลายมันลงจนหมดสิ้น
8 t' v# O# b$ Q) S, A8 x; n N8 l' c3 r* _
! H! ~# y2 p! T% T0 e0 M/ L1 B ปล่อยความหลงไหล ปล่อยความรู้สึกเลยไป ปล่อยใจหลงไปกับความหลงผิด เพราะยิ่งห้ามไฟก็ยิ่งแรง ยิ่งหนี ใจก็ยิ่งถล่ำลึก ต่อให้ไฟนรก มันพร้อมจะเผาผมจนไม่เหลือทางรอด ต่อให้ไฟราคะ...จะเผาจนมอดไหม้ แต่แค่โดนสัมผัสที่ร้อนแรงจากพี่กิต ผมก็พร้อมละลายแล้ว ศีลธรรมมันบางเบา เมื่อกายเรามันเรียกร้อง รู้ว่าผิดแต่ใจมันกลับต้องการ
0 W9 U4 u: ]4 q+ S. _/ D* T/ c. J9 `% x3 K0 j
: Z1 ?1 }" Z& {2 F& X- u
"อืม...อ่า...เบา ๆ นะครับ" เสียงครางพร่าเบา เมื่อลำคอถูกกลืนกินไปด้วยคมเขี้ยวที่ฝังลึก ก่อนที่มือหนาจะถอดเสื้อผมโยนทิ้งไป ร่่างบางเผยผิวที่ขาวเนียน พี่กิตไม่รอช้าบดจูบดูดดืมแผงอกขาวของผมจนหนำใจ จ๊วบ จ๊วบ! เสียงดูดเลียดังสนั่น ใบหน้าหล่อคมยังคงเสพสมอย่างตะกละตะกราม ก่อนจะใช้ปลายลิ้นดุนดันจนหัวนมผมแข็งเป็นไต
: \4 n i, d2 J% X: E: p* ^& ~, x( `2 R1 n) i7 q
% q% y$ V1 Z9 e% W' o3 @ "อืม... อ่า... ซื๊ด...อ้า..." เสียงหอบหายใจอ่อนระทวย ร่างบางผมบิดเกร็งยกลอยขึ้นตามแรงดูดดุนของพี่กิต ลมหายใจโรยรินเหมือนร่างกายได้ถูกหลอมละลายจนหมดสิ้น ริมฝีปากหนาค่อย ๆ ไต่ระดับลงไปเรื่อย ๆ ก่อนที่แกจะหยุดจากนั้นก็จัดการถอดกางเกงบอลของแกออก เผยให้เห็นลำควยอวบใหญ่ ที่ถูกห่อหุ้มอยู่ภายใต้กางเกงในสีดำ$ _2 U+ }5 m v$ g4 m6 ~+ U
) V( {- d9 x! o, U- g8 b6 [' s8 F' Q, F: T$ l1 g2 v% @5 n
"วินอยากลองจับมันดูไหม" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พี่กิตไม่รอคำตอบจากผม แกไม่รอช้าขึ้นคร่อมตัวผมทันที ก่อนพี่กิตจะขยับเป้าที่อวบใหญ่จนแทบพริกเข้ามาจนไกล้ใบหน้าผม กลิ้นสาบจาง ๆ แตะเข้าปลายจมูก แต่ความใหญ่โตตรงหน้าก็ทำเอาผมถึงกับตาลุกวาว ลำควยหัวบานลำอวบใหญ่เห็นหัวหยักชัดเจน นอนพาดตัวยาวอยู่ในกางเกงในสีดำ มันไกล้แค่ลมหายใจ จนผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ไม่ถอยหนีแต่กลับจ้องมองมันอย่างหลงไหล
8 |2 t+ f# F7 |: @% \8 n! W' f) R) T6 U- `: |
3 x0 \2 O6 R4 C( T+ O/ @
ผมจ้องมองจนลืมตัว พี่กิตเห็นแกก็ยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะจับมือเรียวของผม ทาบไปกับเป้าตุงของแก ทันทีได้สัมผัสมือผมก็สั่นกระตุกเล็กน้อย พี่กิตไม่รอช้า ลางมือเรียวผมไล่ไปตามความยาวของลำควย ที่แข็งขืนของแกทันที มันทั้งแข็งมันทั้งอุ่นจนผมหัวใจเต้นรัว มือน้อย ๆ ค่อย ๆ ขยับไปตามมือของเจ้าของ สัมผัสทุกอนูความใหญ่โตที่แข็งราวกับท่อนซุง 8 m# D0 m4 A& H" X- O* l& h
% k+ b+ X, L& g( f
6 V" |8 l5 {( [+ O" M6 d& R
"อืม... อ่า...ลองเอามันออกมาดูสิวิน" เสียงครางทุ้มต่ำในลำคอของพี่กิตดังขึ้น หน้าท้องเกร็งขยับขึ้นลงตามลมหายใจ ทำเอาผมชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่ออกคำสั่ง แววตาเจ้าเล่ห์เริ่มเผยความหิวกระหาย แถมยังส่งสายตาเชื้อเชิญผมไม่วางตา ในที่สุดผมเองก็ทนไม่ไหว อยากจะเชยชมความใหญ่โตให้เห็นกับตา จัดการใช้มือทั้งสองข้างรั่งดึงกางเกงในของพี่กิตลงอย่างช้า ๆ + n8 S" Q9 t! J3 P; T/ ~3 O2 h o
# L2 q0 `( e3 v& |" _' L) x. w, P+ p' l/ O
ในที่สุดลำควยหัวบานอวบสีน้ำตาลเข้ม ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนก็ดีดตัวออกมา ฟาดเข้ากับใบหน้าผมเต็ม ๆ แรง มันทั้งใหญ่ทั้งยาวกว่าที่คิด หัวถอกสีม่วงเข้มสั่นกระตุกขับน้ำเงี้ยนไหลออกมาเป็นสาย ทำเอาผมถึงกับตาโตเมื่อได้เผชิญหน้ากับมัน ลำควยสีคล้ำลำอวบใหญ่ยาว ยิ่งมองมันก็ยิ่งน่าเกรงข้ามมากยิ่งขึ้น
, x5 k/ l/ s* r+ H) ^1 `7 {# z$ e3 W: o
. A- W5 u( O* B3 d พี่กิตไม่รอช้ากดท้ายถอยผมเข้าหาลำควยแกทันที "ลองชิมน้ำหวานมันดูสิครับ" ทหารหนุ่มออกแรงกดท้ายทอยผมอีกครั้ง "อ้าปากสิครับ ลองคิดว่าวินกำลังดูดไอติม" พี่กิตพูดจบแกก็จับลำควยมาจ่อเข้าที่ปากผมทันที กลิ่นคาวจาง ๆ โชยเข้าจมูก แต่แล้วผมก็อ้าปากกว้างรับส่วนหัวบานมันเข้ามาจนได้ ความใหญ่โตของลำควยพี่กิตทำเอาผมแทบหายใจไม่ออก เพราะมันคับแน่นพร้อมกับกระตุกอยู่ภายใน
, v( w* N. X& }8 R5 ^! l9 `" B6 J9 {! d
" R1 }: B) A: c) N
"อ้า... สุดยอด ซื๊ด... อ่า..." เสียงครางกระเส่าของพี่กิตดังขึ้น เมื่อส่วนหัวบานถูกผมดูดเลียจนมันวาว น้ำเงี้ยนเหนียวข้นถูกผมดูดกลืนจนหมดสิ้น ก่อนที่ผมจะบรรจงอ้าปากกว้าง ครอบงำความใหญ่โตของลำควยพี่กิตเข้าไปจนเกือบสุดลำ "ฮ๊อก!" แต่ก็ทำเอาผมถึงกับแทบสำลักน้ำตาแตก กับควายใหญ่ยาวที่พุ่งชนเข้ากับคอหอยผมเต็ม ๆ 9 `6 X# c: M# ~; o
, a/ q* a! o; T- U7 t# ]6 o
4 ^3 X" S6 T% Z$ F! W
"อ่า... ซื๊ด... อ่า... แบบนั้นเลยครับ อ้า..." พี่กิตยังคงส่งเสียงครางอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับขยับสะโพกหนาซอยปากผมเบา ๆ มือหนาทั้งสองข้างจับท้ายทอยผมแน่น ก่อนที่แกจะออกแรงกระแทกลำควยเข้ามาอย่างเนิบนาบ แล้วก็เพิ่มความเร็วและแรงขึ้นตามลำดับ "อืม..." พี่กิตครางในลำคอ สะโพกขยับซอยปากผมรัว ๆ ใบหน้าหล่อเข้มบิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่าน หน้าท้องเกร็งจนเห็นกล้ามผุดขึ้นเป็นก้อน ๆ อย่างเห็นได้ชัด มือหนาจิกหัวผมไว้จนแน่น ก่อนที่สะโพกหนาจะกระแทกลำควยส่งเข้ามาเป็นครั้งสุดท้าย บ๊วบ! เสียงควยหลุดออกจากปาก- R3 {3 f* K9 Z
1 i" K4 a- f; S' u, e K! W9 }2 g' ~
และแล้วพี่กิตก็ทนความเสียวต่อไม่ไหว จับผมพลิกคว้ำในท่าคลานเข่า พร้อมกับจัดการยกก้นผมให้ลอยขึ้น ก่อนที่มือหนาจะนวนเค้นก้นขาวอย่างมันส์มือ เพื่อกระตุ้นความกำหนัดภายในตัวให้ลุกโชน พี่กิตไม่รอช้าจับแก้มก้นผมแบะออกทั้งสองข้าง เผยให้เห็นรูเนื้อสีชมพูสดขมิบเชื้อเชิญคนตรงหน้าให้ลงมือ ก่อนที่พี่กิตจะมุดใบหน้าคมเข้มของแกลงไป ใช้ลิ้นหนายอกล้อกับรูเนื้อสีชมพูด้วยความหิวกระหาย
) v. y: F! X9 L6 l9 u8 G4 |" {$ D% q% \4 C* ^# V
7 I5 ^/ |$ ~3 `6 m# c I3 P
แพร่บ ๆ ลิ้นหนาชอนไชตวัดเลียอย่างชำนาญ ทั้งดูดกัดจนรูเนื้อขมิบสั่นระรัว "อ้า... ซื๊ด... อืม... เสียวครับ" เสียงครางกระเส่าผมดังขึ้น เมื่อลิ้นหนาตวัดเลยรู้เนื้ออย่างไม่ปราณี ปลายลิ้นมุดเข้ามุดออกอย่างช่ำชอง ทำเอาผมเองเสียวซ่านแทบขาดใจ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะเปลี่ยนมาเล่นงานสองแก้มก้นขาวนวล ปลายลิ้นเรียวไล้เลียจนเปียกชื้นไปด้วยน้ำลาย พร้อมกับออกแรงกัดเม้นฝังเคี้ยวเบ่า ๆ ทำเอาผมต้องกัดฟันแน่นเพราะความเจ็บ และเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน % c: } S. U! B' l/ R& {
) s$ j. e: v1 B! z) w4 K
7 W2 j+ k! S7 n/ q/ I
พอพี่กิตเล่นงานรูเนื้อจนหน่ำใจ เจลหล่อลื่นก็ถูกชะโลมลงไปที่ลำควยของแกจนมันวาว ก่อนจะไม่ลืมป้ายไปที่รู้เนื้อสีสดจนเปียกชุ่ม จากนั้นพี่กิตก็ขยับเข้้าประชิด จับลำควยหัวบานจ่อให้ตรงปากทางเข้ารูเนื้อที่ขมิบรอ "ส๊วบ!" ในที่สุดหัวบานใหญ่ก็ค่อย ๆ ถูกดันเข้ามา ทันทีที่มันกระทบกับผนังเนื้อ ความเจ็บปวดก็เริ่มขึ้น "อ้า... โอ๊ย...อืม..." เสียงร้องจากความเจ็บปวดของผมดังขึ้น แต่เสียงครางของพี่กิตกลับสวนทางกัน "ซื๊ด...ฮืม...โอ้ย...โคตรแน่น อ้า...เสียว" พี่กิตโน้มตัวลงมาโลมเลียแผ่นหลังผม พรางกดสะโพกยัดลำควยเข้ามาเบา ๆ
r' m, A3 v& q5 T( I6 i/ l; ^9 p% a1 B: H( x- _2 m P: F
; _7 a" s5 m- y* u "ฮ๊าก! อ้าาาาาาาา" ผมหวีดร้องจนลั่นห้อง เมื่อพี่กิตกระแทกลำควยหัวบานเข้ามาพรวดเดียวจนมิดลำ จนผมเจ็บจี๊ดเข้าสุดขั่วหัวใจ เหมือนรูเนื้อถูกฉีกออกจากกัน ก่อนที่แกจะกดแช่เอาไว้ สองมือลูบไล้ไปตามแผ่นหลังผมเพื่อให้ผ่อนคลายความเจ็บ "อ้า...พี่ขอโทษนะวิน แต่ทำแบบนี้วินก็จะได้เจ็บทีเดียว" น้ำตาผมไหลพรัก ร่างบางสั่นไปทั้งตัว
; S- j7 Q9 m$ y9 R& j+ r8 q# \" k. Y0 `. _0 R2 A& X r0 X
' [2 S. Y$ S6 ~( ]2 W
พี่กิตไม่ปล่อยให้ผมได้พักนั้น สะโพกหนาเริ่มขยับเนิบนาบอย่างช้า ๆ สองมือหน้าจับเอวผมไว้แน่น จากนันแกก็เริ่มกระแทกลำควยเร็วขึ้นเรื่อย ๆ "ซื๊ด...อ่า...โคตรแน่นเลยวิน ซื๊ด..." พี่กิตเริ่มกระแทกสะโพกแบบรัว ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น พับบบ พับบบ พับบบ ท่ามกลางเสียงฝนที่กำลังตกลงมาไม่ขาดสาย
8 e5 G0 @1 H/ h! w/ f
1 k( a6 A. ]% Y: D
+ s3 C) v+ `$ G2 B1 n "อ๊ะ... โอ๊ะ..." จากความเจ็บค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเสียว ทำเอาผมถึงกับร้องครางไม่เป็นภาษา แววตาพร่ามัวจนแทบหมดแรง ทหารหนุ่มแรงดีจนเกินทน กระแทกลำควยเข้ามาแต่ละครั้ง ทำเอาผมแทบขาดใจ พับบบ พับบบ พับบบ เสียงกระแทกดังระง่ม บวกกับกลิ่นคาวของน้ำเงี้ยนคลุกคลุ้งไปทั้วห้อง พี่กิตยังคงกระแทกกระทั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ความเสียวก็ทำเอาผมสั่นวาบไปทั้งตัว$ x0 u# C% |0 n2 n0 c+ X
9 ?2 Z5 `6 L1 g0 D& A+ V. A1 u
# D: L9 C; P. Y- e; R& U( M จากนั้นพี่กิตก็จับผมนอนหงาย ใช้หมอนสองใบมารองก้นให้สูงขึ้น ก่อนที่แกจะจับเรียวขาผมกางออกทั้งสองข้าง พร้อมกับดันไปข้างหน้าจนเป็นรูปตัวเอ็ม จากนั้นแกก็จับลำควยจ่อให้ตรงรูเนื้อ ไม่ต้องรอให้เสียเวลา พี่กิตกดกระแทกเข้ามาทีเดียวอย่างไม่รีรอ อึก! ลำควยหัวบาานมุดเข้ามาจนสุดลำ พี่กิตไม่รอช้าโน้มตัวค้ำไปกับเตียง พร้อมกับกระแทกเย็ดเข้ามาแบบรัว ๆ ตับบบ ตับบบ ตับบบ... เสียงกระแทกเย็ดดังแข่งกับเสียงฝน ไม่ต่างกับเสียงร้องครางที่ดังไม่แพ้กัน
# q" H1 V N- u/ O/ j
/ L9 ?2 Y/ x' B+ v
/ C0 M1 F, F: G "ซื๊ดดดดด อ่าาาา เสียวไหมครับ อ่าาาาา" พี่กิตเย็ดไปมองหน้าผมไป แววตาของแกเต็มไปด้วยความหิวกระหาย มัดกล้ามเกร็งจนเป็นก้อนเห็นได้ชัดเจน ใบหน้าหล่อบิดเบียวจนไม่เหลือเค้าโครง ส่วนผมเองก็เสียวซ่านไม่ต่างกัน รูเนื้อขมิบตอดรัดลำควยอย่างรู้งาน ไม่นานหนอนน้อยของผมก็กระฉูดน้ำเหนียวออกมาเต็มหน้าท้องอย่างน่าอาย
$ M3 d) f2 {- W [; J
) Z0 t" z% I% G* p3 a
+ [, L" C6 _; ~4 C0 M ทำเอาทหารหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ ในขณะที่เอวหนายังกระแทกเย็ดไม่เลิกลา จนเกิดเสียงเย็ดดัง ตับบบ ตับบบบ ตับบบบ พี่กิตก้มลงมาดูดปากผมอย่างดูดดื่ม แต่ระหว่างนั้นเอวแกร่งก็ทำหน้าที่กระแทกเย็ดเข้ามาไม่ขาดสาย พับบบ พับบบ พับบบ... ร่างผมแทบไม่เหลือเรี่ยวแรงเคลื่อนไหว ได้แต่นอนมองหน้าหล่อเหล่า ของคนที่กำลังกระแทกเย็ดผมอย่างบ้าคลั่ง
l# N. q0 i; S! Z. k4 m$ o
; Y4 ]' l( x, x; D7 i4 q# f ลำควยมุดเข้ามุดออกรูเนื้อจนคับแน่น ร่างบางโยกไหวไปตามแรงกระแทก โดยไม่มีท่าทีว่าจะจบลง ทหารหนุ่มยังคงเร่งกระแทกอัดรูเนื้อแรงยิ่งขึ้น หัวบานใหญ่แข็งขื่นทะลวงตั้งแต่ปากรู้ จนมุดเข้ามาชนเข้ากับต่อมเสียว ทำเอาผมถึงกับกระตุกเกร็งจนตัวงอ ขมิบรูตอดรัดลำควยจนคับแน่น ทำเอาพี่กิตเองถึงกับร้องคำรามออกมา
' O2 ~6 ?/ @5 e7 M/ d. Z$ n- g+ M4 x6 }7 Y2 S/ i, D" i: L
) X2 o v& f* ]; o* V4 ^
"เชี่ย...ตอดควยฉิบหาย" รางหนาเชื่อมสวาทติดแน่นไม่ยอมปล่อย พร้อมกับลมหายใจหนักหน่วงที่พ่นออกมา ลำตัวแกร็งเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อจนมันวาว แต่แรงกระแทกก็ยังคงรัวแรงอย่างต่อเนื่อง ตับบบบ ตับบบบ ตับบบบ พี่กิตกระแทกเอวรัวไม่ยอมหยุด สนองตัณหาตามที่ได้วางแผนไว้อย่างเสพสม ทำเอาเด็กหนุ่มหน้ามลถึงกับร้องลั่นอย่างเสียวซ่าน
4 d' B# ^7 Y# G5 Z& y
6 S$ d5 w% P" R+ {6 u5 C' P" ]
# {. r5 u% X2 h "ซื๊ด... อ้าาาาาา ไม่ไหวแล้วโว้ย...อ่าาาา..." ในที่สุดเสียงคำรามของพี่กิตก็ดังขึ้น ใบหน้าหล่อเข้มเงยขึ้นฟ้า ลำตัวเกร็จจนเห็นเส้นเลือด ลำควยหัวบานดุ้นใหญ่เสียบเข้าไปจนสุดโคน ก่อนจะกระฉูดน้ำควยเหนียวข้น แตกทะลักเข้าจนเต็มรู "ซื๊ดดดด อ่า... แตกแล้ว อ่า...อืม..." ร่างหนากระตุกเกร็งตามจังหวะ และแล้วในที่สุดไฟสวาทก็จบลง เหลือเพียงเสียงหายใจแผ่วเบา
' Z" G# N0 [3 ~! S
* d7 J4 d/ v5 `2 {2 H% ~6 k0 {; i
9 i& V' {) |9 w& @) Z7 [: E พี่กิตทรุดตัวทับร่างผม หายใจถี่แรงจนกระเพื่อมไปทั้งตัว "ชอบไหม" เสียงกระซิบดังที่ข้างหู ใบหน้าแดงกล่ำถึงกับรีบหลบสายตา เสร็จแล้วพี่กิตก็ดันตัวขึ้น ก่อนจะถอนลำควยแท่งใหญ่ออกจากรูเนื้อ ในเมื่อไม่มีอะไรค้างค่าอยู่ภายใน น้ำควยมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมาเต็มผ้าปูที่นอน พี่กิตก้มมอง พร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะล้มตัวลงนอน กอดผมไว้ในอ้อมกอดจนตลอดทั้งคืน
/ v7 b, B& y% x# L k9 B* M9 O: E( {. ]5 p/ V N5 _/ j
: }- B' Y. s+ ~# u* g3 J: b แค่นี้ก่อนนะครับ 5555 มันไม่ใช่แค่นี้ละสิ เพราะมันยาวเกินไปแล้ว... ขอโทษที่บรรยายเดินเรื่องลากยาวเกินไป ไว้ ep. ต่อไปบอลจะลดการบรรยายลงอีกนะครับ เพื่อไม่ให้น่าเบื่อเกินไป 7 x$ X6 \- W3 y% X6 {
& n7 H" E `) `6 I
7 r! c5 T; G% G2 \' u ( b! b8 ^1 z% r# L- H% X
u! h1 |+ ^ D" M5 v* ]1 j
* v" ~2 p0 m c2 x) W
, r) ~- n6 N8 @( P3 F
7 U- m/ _: @/ Z" ^
1 o9 M0 i, G4 }7 w+ N3 J4 W. B
) s. B: b1 J5 l H
' F# W; G6 Y* X) q
& s: ?2 i1 p( i( k; A
8 p% q3 X" m S& K' X2 I$ p* ?9 N0 ^) x2 a& m6 C* I. _, s0 d$ }
9 b2 T# c! r6 S
( q( K }7 g5 @( H7 M- b% }) V- J* T
2 v( c7 O( e* c
/ s' f! z/ p2 U: z q! t; v) J/ _$ W6 x5 F/ W
' h- k; N1 A4 N2 |/ o
4 K/ V, g* R; o * X" @# i$ d$ Y1 p9 L
( L+ `; I# Y% f " y) ?$ [3 f9 u
: i* Y* Q9 ^4 @( k8 @* e
1 c+ o7 y" R5 T' v( q3 N
* |: k' t0 \1 C. A# t) B7 E
& i# D9 R! ]: D1 k* Z | " w r' @! N, b- z! ?
$ w2 ^0 {" O1 e/ u7 v; {8 h; d* u2 X' e+ e
* N7 `' X( k7 j9 r8 ~" n
6 x: I) T, k# l9 `+ z# s" O
% I: B; `' @# V5 G: I0 f+ c: N* ], P! `
% w( W" r5 f* X0 \: y
# D# P/ m5 Q( ? r
: a" W7 Z" ?1 d' a7 k# o 0 L" a: u. [% D/ x6 k, l6 e& O* s
! X7 P7 y$ E* e5 E$ Y3 O, m3 e% F: \* l. b; e
. @9 }2 d4 i. s; i# `5 ^2 m
9 S" [1 R4 L' E: c7 c$ X
- B% e @% Q( I% _2 M9 S5 t
& f/ l$ T4 j: ]" z" ]' c' h9 z( B% C
1 N V3 c$ b* |5 {' E3 {$ g. N
" q1 r' y4 b) G9 q% r2 B6 c
; h/ a6 f0 Y- l7 ?+ R2 G$ O- w3 U( _7 f7 y
1 \1 S8 T( b' m* `. w6 b* v8 W
& X K2 i* y9 G* l
* _* z9 f3 L1 B8 P* N5 L4 ~
0 T n1 {6 V3 w) B" M |
ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง
คุณต้อง เข้าสู่ระบบ เพื่อดาวน์โหลดไฟล์นี้ หากยังไม่มีบัญชี กรุณา สมัครเข้าเรียน
×
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์