แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย godzilla0743149 เมื่อ 2025-11-14 22:05
; f# N/ w3 O4 F! n2 m( a
7 \& _; n, J3 ]' k5 n/ K$ Zตอนต่อ — เสียงกระซิบของเตาอบว่างเปล่า Ep.3เชฟใหญ่ก้าวออกมาจากเงามืด! j6 E$ e- a0 M9 t* U# r$ e/ Y; g
รูปร่างสูง บ่าใหญ่ แต่ใบหน้าเหมือนรูปสลัก…ไร้อารมณ์จนดูอำมหิตกว่าใบหน้ายิ้ม รอบห้องเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกานต์/ }% n1 C8 \9 Z/ R' z; B# c
และเสียงหัวใจเขาเต้นแรงเหมือนค้อนเหล็กกำลังทุบท่อน้ำ เชฟใหญ่ไม่แตะตัวกานต์4 v! U% z: E; _9 V. K% d
ไม่ยื่นมือ ไม่ออกคำสั่งให้ใครทำอะไร7 y& r* b, P ^( I4 e4 W4 w
แต่เขาเพียงยกมือขึ้นชี้…ไปที่เตาอบกระจกใสขนาดมหึมา" b+ J% {0 w! d3 I5 v* I
ที่ถูกเข็นมาวางไว้กลางห้อง เครื่องนั้นยังปิดอยู่3 |; u! R4 t ]
ยังไม่ถูกใช้งาน0 Y/ V4 q M9 u6 v
แต่เพียง “ภาพ” ของมันก็ทำให้กานต์รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบคออย่างช้า ๆ ลูกค้าคนรวยเริ่มกระซิบกันเบา ๆ* b% I# ~2 w$ G4 e
ไม่ใช่คำว่าต้ม อบ หรือซอส6 A+ G. J ]% Z0 I0 n5 x' p! V0 i
แต่เป็นคำแปลก ๆ ที่กานต์ไม่เคยได้ยิน “เมนูวิญญาณ…”
* d& B0 q. O8 O V8 h [# F( Y“บทสุดท้ายของรสสัมผัส…”
9 ]. C* R- U+ [8 G1 x+ F* b* M“การปลุกเนื้อแท้ของผู้ถูกเลือก…” กานต์รู้สึกสับสน, w. H0 O3 }0 ]) Z1 k: t3 W- K- ]
มันไม่ใช่คำศัพท์ด้านอาหาร7 ?& X- R7 o# ]( V, ]; h
ไม่ใช่สิ่งที่เชฟโดยทั่วไปจะพูดถึง มันคือ… l- V- \+ k5 e+ N2 D9 O0 m
พิธีกรรม เชฟใหญ่หันกลับมามองเขา: b2 r4 T' ]9 Z* M
สายตานิ่งสนิท) ]$ p2 `1 j* F2 ~* y
เหมือนอ่านลึกลงไปในความกลัวของเขาทีละชั้น “เราไม่ได้ทำอาหาร” เชฟพูดช้า ๆ
1 q$ s- T' U" e4 R: W3 O v( `+ xเสียงของเขาดังชัดเจนในห้องโถงราวกับสะท้อนจากกำแพงทุกด้าน/ o0 F6 x- A3 z: B! }% W
“ที่นี่ เราทำการแปรเปลี่ยน…” คำว่า แปรเปลี่ยน ทำให้กานต์สะดุ้ง
2 a1 ^- L+ J. ?# K3 E7 s" y2 iไม่รู้ว่าควรกลัวอะไรมากกว่า—คำนี้ หรือรอยยิ้มของลูกค้าที่นั่งล้อมเขาอยู่ หญิงคนหนึ่งพยักหน้าอย่างพอใจ
% e+ p8 b' z- ?: d, a0 E- i& p5 j“เด็กคนนี้เหมาะ… ความกลัวของเขาเข้มข้นพอดี” ความกลัว?# ^# a" l* e* q' k
พอดี?
9 y7 a- J" @0 I9 c1 D) Cพวกเขาวัดความกลัวเหมือนวัดรสชาติของไวน์อย่างนั้นหรือ? เชฟใหญ่เดินมาจนยืนอยู่ข้างโต๊ะ8 _7 S! c* w$ W
กานต์สั่น แต่ยังจ้องตาเขาอย่างท้าทาย เชฟยิ้ม—เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนมนุษย์/ @+ ^6 z3 f x. Q. i8 p
แต่มีบางอย่างผิดปกติ บิดเบี้ยว ราวกับร่างมนุษย์กำลังสวม “ใบหน้า” ของรอยยิ้มอยู่ “ขั้นแรกของเมนู…”
Z) y) J! e# F8 a# X2 l, Q3 h: O0 Nเขาเอียงหน้าเล็กน้อย จับจ้องกานต์ไม่กะพริบ5 S& u" w. }0 @) @/ i' ^
“…คือการทำให้ผู้ถูกเลือกเชื่อว่าไม่มีทางรอด” คำพูดนั้นเหมือนใบมีดน้ำแข็งพุ่งเสียบกลางหัวใจ ลูกค้าทั้งหมดปรบมือเบา ๆ; X- b. [+ f. e
ไม่ใช่ด้วยความตื่นเต้น: s7 ^% z- Z& a9 D. x
แต่เป็นความพอใจที่กานต์รู้สึกได้ราวกับพวกเขาดูดความหวาดกลัวจากเขาโดยตรง เชฟใหญ่ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว+ }0 F6 \% \# N
แล้วยกมือขึ้นให้พนักงานทำบางอย่าง พนักงานชายร่างใหญ่สองคนเข้าไปที่เตาอบ: o: @+ |5 r4 `7 E5 C. J5 p
เปิดมันออก
* I- I# N+ z7 i; J8 [" Tเสียง “ครี้ก…” ของบานประตูโลหะดังสะท้อน แต่ด้านในว่างเปล่า
& F* [: S. |* gไม่มีไฟ) F1 `& ^8 o- F* |
ไม่มีความร้อน) Z' O& r2 L. X" a3 l" K' I. k
ไม่มีอุปกรณ์ทำอาหาร แต่กานต์กลับรู้สึกได้ถึง “บางอย่าง”
/ b# ~* o; k* \2 e; oบางอย่างที่มองไม่เห็น7 N( y, T7 k+ R$ u: g- z/ C2 G
เหมือนช่องว่างมืดในเครื่องนั้นกำลังกวักมือเรียกเขาอย่างเงียบงัน “เตานี้ไม่ได้ใช้เพื่อปรุงอาหาร” เชฟใหญ่กระซิบ
8 [6 a% O! q. O/ ^& B1 A h$ O“มันใช้เพื่อขังความกลัว… ให้กลายเป็นสิ่งที่เราต้องการ” ลูกค้าหลายคนเริ่มโน้มตัวมาข้างหน้า. _5 g5 w" ?1 h( K5 e. A1 J
สายตาเร่าร้อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากกว่าความอยากลิ้มรส เชฟใหญ่ผายมือไปที่เครื่องโลหะ/ X( `" v6 K8 w4 ?$ `5 _! R
และพูดประโยคที่ทำให้เลือดในกานต์เย็นเยียบตั้งแต่ต้นคอถึงส้นเท้า— “เด็กหนุ่ม… เมนูที่แท้จริงไม่ได้เกี่ยวกับร่างกายของเธอเลย
& u- v/ g# r5 Xแต่เกี่ยวกับ ‘จิตใจ’ ของเธอต่างหาก” ห้องทั้งห้องมืดลงอย่างช้า ๆ
- F1 F" I- R; C' f/ r8 t% l2 A3 g6 J$ iแสงไฟเพียงหนึ่งเดียวส่องไปยังเตากระจกใสที่เปิดอ้าเหมือนปากสัตว์ประหลาดกำลังรอเหยื่อ และในเงานั้น
4 X1 `, U3 [3 ^- |- {; j6 xกานต์เห็นบางสิ่งเคลื่อนไหวช้า ๆ ในความมืดของเตา— แต่ไม่ใช่พนักงาน
/ h7 M- L7 L8 Kไม่ใช่เครื่องจักร4 W8 x) V9 y- Z* j: Y
และไม่ใช่มนุษย์ บางอย่าง…
" F2 G& N) m1 g0 e# wที่กำลัง “ตอบสนองต่อความกลัวของเขา” เสียงกริ่งโลหะดังกังวาน
O C0 e) h ~- x" f8 v, @ตามด้วยประกาศของผู้จัดการภัตตาคารในน้ำเสียงเรียบเย็น “เริ่มพิธีประมูลสิทธิ์ควบคุมผู้ถูกเลือก—กานต์” คำว่า ควบคุม ทำให้กานต์รู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองหายไปครึ่งหนึ่ง g4 C1 X. y; _+ U3 c
ลูกค้าทั้งหลายค่อย ๆ ขยับตัวล้อมโต๊ะเข้ามาใกล้
, E- @0 A& I5 ^0 L! l6 f+ x, fราวกับกำลังจะเริ่มเกมที่มีเดิมพันเป็น “จิตใจของมนุษย์หนึ่งคน” เชฟใหญ่ยืนอยู่ด้านหน้า( \! j B) E. ?7 w0 A( `
เงาร่างของเขาทอดยาวบนพื้นเหมือนเงาของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่คน “ผู้ที่ชนะการประมูล…”
( _0 q/ n. K0 e5 }$ ^5 \0 Vเขาเอ่ยเสียงนุ่มแต่กดดันจนห้องทั้งห้องเงียบ5 C& }2 H+ M, o* k6 Y7 b! \
“…จะได้สิทธิ์เป็นผู้กำหนดว่า พิธีแปรเปลี่ยนของเด็กหนุ่มคนนี้จะดำเนินไปอย่างไร” ลูกค้าหลายคนยกแท่งโลหะบางอย่างขึ้น9 ]2 O5 H4 W. t; V( r
คล้ายเครื่องส่งสัญญาณราคาในประมูล
: Y/ f& x `* ?5 ~, }( R/ | g& _# iแต่แสงที่วาบออกมาไม่ใช่ไฟธรรมดา—
! X# q6 d2 o) l. M$ h- d( eเหมือนแสงจากของบางอย่างที่ไม่ใช่เทคโนโลยีบนโลก ราคาที่พวกเขา “เสนอ” ไม่ใช่เงิน
( M9 Z0 m0 O/ P1 E7 z; D1 }. Nแต่เป็นเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยคำประหลาด
; G7 G4 L' s* m9 ]6 X2 |4 G8 Bเป็นเศษความทรงจำ! ^! f/ B# j! g0 W
เป็นเงาของภาพฝัน
4 ?8 f% z) _) C( L( n5 G1 W. Qเป็นคำสาบานลึกลับ
: a) c/ i$ s; kเสมือนว่าทุกคนกำลังแลกสิ่งที่ยิ่งกว่า “ทรัพย์สิน” กานต์รู้สึกคลื่นอากาศสั่นสะเทือนใกล้ศีรษะของเขา! K+ Y$ i. x4 G0 |8 t' T
เหมือนสิ่งที่ถูกประมูลคือ “พลังบางอย่าง”3 H9 I) J! l( { e) g+ i) b
ที่อยู่ในตัวเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ในที่สุด, ?: b+ W/ W+ U
หญิงสาวชุดดำ—คนเดียวกับที่เคยจ้องกานต์ราวกับอ่านจิตใจเขาได้—ยกสัญลักษณ์ของเธอขึ้น
: J/ g+ x; }$ Nแสงสีเงินแผ่ซ่านไปทั่วเพดาน8 q$ x5 b- v+ M; b5 j' J- v8 T
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นปิดประตูความเป็นไปได้ทั้งหมด เชฟใหญ่ประกาศเสียงก้อง “ผู้ชนะ—ท่านอัศนีรา” ห้องทั้งห้องปรบมือครั้งเดียวแบบพร้อมเพรียง
9 N8 [2 `2 x6 V6 M* V/ s$ Jเสียงแห้ง ๆ และเป็นจังหวะ
5 A3 z6 U0 E8 U% U) |8 p$ oเหมือนพิธีกรรม ไม่ใช่การแสดงความยินดี กานต์ถูกพนักงานร่างใหญ่สองคนเดินเข้ามาหาราวกับเครื่องที่ไร้ความรู้สึก+ B9 m$ k1 I) o y; B# t, f
พวกเขาเปิด “ปลอกคอพิธีกรรม” ซึ่งเป็นโลหะสีดำสนิท
1 M! i) p1 r( @2 b/ i" f/ Y* }มีสัญลักษณ์เรืองแสงลอยบนผิวโลหะอย่างช้า ๆ7 t2 V. |( E: N: U
คล้ายเครื่องควบคุมจิตใจมากกว่าปลอกคอจริง ๆ คลิก—) n9 i, R/ u( @" z4 A, u7 G
เสียงขัดโลหะเบา ๆ ดังที่ต้นคอของเขา โลกหมุนวูบในเสี้ยววินาที
6 T8 ]: b8 }4 s9 r8 t! G0 wไม่ใช่จากความเจ็บปวด2 Z% V4 F3 C' a9 c
แต่จากความรู้สึกที่เหมือน “มีบางอย่างเข้ามาอยู่ในหัวเขา” ลมหายใจเขาถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว พนักงานยื่นกานต์ให้หญิงสาวอย่างนอบน้อม, Y1 g' w3 t$ W6 T" g: U
ราวกับส่งมอบ “กุญแจสำคัญของพิธี” อัศนีราเดินเข้ามา1 Q8 K) M9 n# w2 m
ใบหน้าของเธอสวยสง่าและไร้ความกลัวใด ๆ. U. Y9 o2 O# R2 ^0 F% @
สายตาของเธอเหมือนมองทะลุทุกความคิดของเขา เธอยื่นปลายนิ้วแตะที่ปลอกคอเบา ๆ ทันใดนั้น, M% A$ ], |' T8 ^( i
แสงจากสัญลักษณ์บนปลอกคอเรืองแสงขึ้น
* w6 o3 B$ ~4 r9 y5 {และเสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นในหัวของกานต์ ไม่ใช่เสียงของเขา, M3 I7 u: W* Y! Z9 X! o9 M: Y
ไม่ใช่เสียงในห้อง แต่เป็นเสียงที่ดังมาจาก “ด้านในปลอกคอเอง” “เจ้าคือของเราแล้ว… เด็กหนุ่ม” กานต์สะดุ้งสุดตัว
. Q4 x9 N2 }8 zแต่ไม่มีใครในห้องดูเหมือนจะได้ยินเสียงนั้น
* T3 z8 S$ K7 j3 o( _ยกเว้นหญิงสาวที่ยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ “กานต์” เธอพูดเบา ๆ
/ ^" U6 g( M, y8 X“ฉันไม่ต้องการร่างกายของเธอ…( z& b4 c3 F' V6 j1 I
แต่ฉันต้องการ ความจริง ที่อยู่ในหัวใจเธอต่างหาก” ลมหายใจของกานต์หยุดลงชั่ววินาที ความจริงอะไร?
' | _# b; b& Z Z3 h, X6 dเขาไม่เคยรู้ว่ามี “อะไรผิดปกติ” อยู่ในตัว
4 G; n8 h" ^& Y, d7 Q; Fแต่ทุกสายตาในห้องกำลังจ้องเขาเหมือนเขามีคำตอบที่พวกเขาตามหามานาน หญิงสาวโน้มหน้าเข้ามากระซิบใกล้หูเขา
1 A. r, _! I' [9 B& E8 Jจนเขาขนลุกไปทั้งตัว “และฉันนี่แหละ… จะเป็นคนเปิดมันออกมา”
- [+ ~1 o* z/ p' w3 X5 E' iห้องทั้งห้องมืดลงทันที4 f- K' N: _: S9 p$ b
เหลือเพียงแสงบนปลอกคอที่ส่องวาบเหมือนดวงตาอีกคู่หนึ่งที่กำลังจ้องเขาอยู่ ปลอกคอดำเรืองแสงขึ้นอีกครั้ง
9 D: B' o; ~1 a5 s+ m6 `และดวงตาของกานต์ “ดับวูบ” เหมือนเปลวเทียนที่ถูกลมฝ่าพัด หญิงสาว—อัศนีรา—แตะปลายคางของเขาเบา ๆ5 ?( S" \) t# u: |7 R: Z
ทันใดนั้นร่างของกานต์ก็หยุดดิ้น
M2 w+ d/ Q- u& c3 l8 b) rสายตานิ่ง
' a8 i- o2 r4 f* ]) F! G) ~- eราวกับความคิดทั้งหมดถูกสุ่มออกไปเหลือเพียงความว่างเปล่า คำพูดของเธอบินผ่านอากาศเหมือนเส้นด้ายแห่งเวทสะกดจิต “ยกเลิกพันธนาการ” พนักงานชายรูปร่างใหญ่เดินเข้ามาคลายโซ่จากข้อเท้าของกานต์! b/ V2 q" q3 }$ V
แต่กานต์ไม่ได้ขยับ
2 y1 @) s) ]2 oไม่หนี3 _7 D3 h8 ~8 Y4 z% T" Q3 Q
ไม่ต่อต้าน เขายืนอยู่…โดยไม่มีจิตใจของตัวเอง “ขึ้นไป” เธอพูดเบา ๆ กานต์ก้าวขึ้นไปบนโต๊ะอาหารขนาดใหญ่4 c/ t7 E9 c0 y. h
เหมือนคนกำลังเดินบนบันไดที่มองไม่เห็น: [- k, N! ~/ K' A9 L9 v
ช้า…แต่มั่นคง* K2 v2 \9 q% J5 H# {3 A( X$ X
เหมือนลูกตุ้มนาฬิกาถูกตั้งเวลาเรียบร้อยแล้ว เธอเอียงศีรษะ
6 A0 @5 N: ^ { z“นอนลง” ร่างของกานต์ค่อย ๆ เอน A$ W% \8 a- |0 |0 q# D( ?' H2 e4 S
นอนลงตรงกลางโต๊ะพอดีอย่างแม่นยำ' t& N: l, K# n- s0 e8 z, q
เหมือนภาพที่เธอเคยเห็นมาก่อนแล้ว
7 W) t' n0 e* i( x7 Q9 Hเหมือนเขาเคยทำมาแล้วหลายร้อยครั้ง2 _& |; f, Y; D8 {6 A" A3 j. t
ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกที่เขามา ดวงตาของกานต์ปิดลง
; j; O2 f7 ~0 m1 C6 u- @, s: fเขาไม่หลับ# I( r: {8 N( a1 D) D0 H
แต่จิตของเขาถูก “พับเก็บ” เหมือนผ้าทบซ้อนหลายชั้น
4 n' K' p& H# m7 V; qจนไม่เหลือเจตจำนงใด ๆ ในเงามืด
& a" G; q: x2 c, D% k/ Kพนักงานหญิงหลายคนเข็นรถเข็นอาหารออกมา
: ]% M# ~7 d' w4 s8 N# Y4 y* H% |อาหารหรูหราหลายจานวางเรียงรายบนโต๊ะ& P- F" w" H& X+ }
แต่ไม่มีอาหารจานใดแตะต้องกานต์
5 x# {% G0 ^% {3 T w& N. @& vอาหารทั้งหมดวางรอบตัวเขา—
4 S { n& ^, J4 gเหมือนโต๊ะเต็ม4 o2 `+ H/ o/ ^3 `% Q" D6 k2 C
แต่ ตรงกลางยังว่างเปล่าเสมอ ลูกค้าคนรวยนั่งลงตามเก้าอี้ของตน* i, o0 x% O6 e. {. x0 J
เสียงหัวเราะอ่อน ๆ กังวานขึ้น
9 U# n& E$ g8 i: k& l. Aแก้วไวน์กระทบกัน2 z- C- _. _$ n, u7 x* C. l m
เสียงช้อนส้อม- O$ C5 d% [$ j
เสียงสนทนาที่เหมือนอยู่ห่างออกไปหลายไมล์ ทั้งที่อยู่ตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้ฉากนี้น่ากลัวที่สุดคือ— ไม่มีใครมองอาหารเลย( V8 J2 W$ A+ S+ H8 m \; w1 n
ทุกคนมองไปที่กานต์—แต่เหมือนไม่มีใครเห็นเขา เหมือนเขาเป็นภาพลวง. R0 i$ U% m, i0 F6 z
เหมือนเขานอนอยู่ในมุมหนึ่งของมิติ
0 d9 ~5 U4 A" I" `; s8 ~3 Kไม่ใช่บนโต๊ะจริง ๆ อาหารถูกตักเข้าปาก
9 y+ H8 {6 }7 j j; Fไวน์ถูกดื่ม/ ]) [* h" a x2 y
แต่สายตาของแขกทุกคนยังคงจับจ้อง “ที่ว่าง” ตรงกลางโต๊ะ
6 p6 s9 X1 e" Xแม้กานต์จะนอนอยู่ตรงนั้นก็ตาม อัศนีรานั่งลง. r# d6 L( q* H! c. j. \
ยกแก้วขึ้น
; L) I7 T5 }- q+ ?3 Xและพูดประโยคที่ทำให้ความจริงทั้งหมดสั่นสะเทือน— “เริ่มพิธี ‘โต๊ะว่างเปล่า’ ได้เลย” ทันใดนั้น
* r8 f; E7 C3 p; U7 E1 Y6 rสายตาของกานต์เบิกกว้างในความมืดของจิต5 G7 }7 n) n: x, l) a& W
เสียงในหัวเขาดังก้อง— “เจ้าคือศูนย์กลางของความกลัว…
; v C0 V P' U4 k4 aแต่พวกเขามองไม่เห็นเจ้า
4 f9 l; V6 Z! z8 U$ G) Q% V7 oพวกเขามองเห็นเพียง ความว่างเปล่า ที่เจ้าพยายามซ่อนมาตลอดชีวิต” ภาพรอบตัวเขาเริ่มบิดเบี้ยว
; t3 n$ a1 S( i4 hลูกค้ายังคงกิน
- ]% \ X( \% l9 Rแต่เงาของพวกเขาเริ่มยาวออก0 P- Y5 C4 y) f( o, U4 I' u
บิด
# v) l, \; D5 H2 d8 ~หนา$ x% O% t. \6 {2 f6 P6 m9 F
เหมือนกำลังคืบเข้าหาโต๊ะ
/ E/ a3 y! w, _" h$ Sไม่ใช่ตัวเขา$ {$ h3 I; W- ^ f$ q' X
แต่ “ความว่างเปล่าในใจเขา” และกานต์…. m' ]( I# L# r' l
เริ่มจำบางอย่างได้( V! w. A# E& T3 a
บางอย่างที่เขาพยายามลืม 5 h9 l( ^ [9 _; \% e1 `( f, ?, M
บางอย่างที่อัศนีราต้องการจากเขาตั้งแต่แรก
' G' x) E: Z( s | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-11-14 16:17:45
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-11-14 18:10:23
โพสต์ 2025-11-14 18:12:57