5 ปีต่อมา
คินนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทออกแบบ Creative Studio ชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
ในฐานะหัวหน้าทีมการตลาด เขากำลังดูเรซูเม่ของพนักงานใหม่ที่เพิ่งจะถูกย้ายมาเสริมโปรเจกต์ใหญ่จากฝ่ายกราฟิก
ชื่อในเอกสารนั้น ทำให้หัวใจของเขาสะดุด —
"ฟิวส์ ธนกฤต ภูมิเวท"
ทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตูเบา ๆ คนที่เปิดเข้ามาก็คือเจ้าของชื่อนั้น
ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตพับแขน ทรงผมเซอร์นิด ๆ ยิ้มกวนที่เขาจำได้แม่นตั้งแต่วันสุดท้ายในห้องพักมัธยมปลาย
ไง…นึกว่าจะไม่เจอกันอีกแล้วนะ" ฟิวส์ยิ้มให้เขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คินกลับนิ่ง เงียบ ไม่ตอบคำ
( _3 w4 {. g& H# Qสายตาเขาไหลผ่านร่างของฟิวส์ที่โตขึ้น หล่อขึ้น...และยั่วมากขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
แต่ในใจ...เหมือนมีไฟลุกวูบ
# a$ l8 P- G- }- \เพราะเขายังจำสัมผัสทุกส่วนของร่างกายนั้นได้. E# x. }2 l# D
ทุกเสียง...ทุกจังหวะที่อีกฝ่ายบิดเร่าอยู่ใต้ร่างเขา
…;;;
สองสัปดาห์ต่อมา ทั้งคู่ต้องทำงานร่วมกันในโปรเจกต์ใหญ่
ความใกล้ชิดค่อย ๆ เผาใจคินช้า ๆ
: G, d, f6 f* s7 ^$ k, |$ f. G; dเขาระวังทุกการสัมผัส พยายามไม่สบตา แต่ฟิวส์กลับเล่นเหมือนไม่รู้ตัว
มึงจะทำหน้าเคร่งไปถึงไหนวะ พออยู่กับกูทีไร ทำเหมือนกูเป็นโรคติดต่อ"6 R3 q( B% L; {& z, T
ฟิวส์แกล้งแหย่ขณะอยู่กันในห้องครีเอทีฟเงียบ ๆ
คินหันไปมองนิ่ง ๆ
$ R, }! r _% T: e- g"...ก็กูไม่อยากทำอะไรเกินเลยอีก"
"แปลว่าอยาก?"! G6 n9 N' f3 B; h- ?0 s
ฟิวส์ยิ้มเยาะ ดวงตากึ่งท้าทายกึ่งยั่ว
คินเดินเข้าไปใกล้ช้า ๆ
& ]8 k& ^" W! O/ e; g0 x- ]) ^9 hจนร่างทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ+ J- s9 R- b1 j
เสียงหายใจของทั้งสองดังชัดเจน
“อย่าท้า ถ้าไม่อยากโดนจริง”$ |/ R# v4 f! I5 G9 f4 Z# K! A- [
เสียงคินต่ำและขุ่นร้อนราวกับน้ำมันเดือด
"งั้นมึงกล้าเหรอ?"
) a3 [: Z9 ^- Kคำพูดนั้นเป็นเหมือนประกายไฟก้อนสุดท้ายที่จุดระเบิดทุกสิ่ง
คินพุ่งเข้าจูบฟิวส์ทันที รุนแรง ดิบ และโหยหากว่าครั้งไหน
& g6 N6 }( t% X4 i/ |; j- tร่างฟิวส์ถูกดันชิดกับผนังห้อง มือใหญ่ของคินรั้งข้อมือเขาไว้เหนือหัว) i- m' x$ K! u. ?* V/ E
ลิ้นเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
เสื้อเชิ้ตของฟิวส์ถูกปลดออกกระชาก ๆ4 E3 }/ d- b6 |5 U
คินก้มลงขบกัดยอดอกที่แข็งตั้งเพราะความเสียว+ f& \# E e& @
เสียงฟิวส์ครางกระเส่า ปากแห้งผะแผ่ว
"อ๊ะ…ซี๊ด… คิน… เดี๋ยว…อื้มมม…"
# \1 T. Q6 C+ m3 j; hแม้จะพูดว่า ‘เดี๋ยว’ แต่สะโพกกลับเบียดแนบเข้าหาอีกฝ่าย
มือคินรูดซิปกางเกงลง…3 m% }3 r& X. z
แก่นกายของฟิวส์พองตัวแนบชิดกลางลำตัวของเขา
* m% j: [, @6 G7 Pเขาจับมันไว้ในมือ…ขยับขึ้นลงอย่างชำนาญ. ~9 j, Z/ W' x! A' B
ในขณะที่อีกมือหนึ่งดึงกางเกงตัวเองลงจนพ้นช่วงสะโพก
ร่างสองร่างบดเบียดกันหน้าผนังห้องประชุมที่ไม่มีใครใช้
9 ?" }) H+ w4 R9 m9 o4 Mไม่มีเวลาถอดเสื้อผ้าให้หมด ไม่มีแม้แต่คำว่าระวัง
มีแต่เสียงหอบ เสียงคราง เสียงความต้องการที่อัดแน่นมาหลายปี
ติดตามตอนต่อไป
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-8-1 22:00:12
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-8-1 22:28:22
โพสต์ 2025-8-1 22:30:19
โพสต์ 2025-8-4 01:45:03