|
ตอนที่ 21. A4 V( }& E0 ]) c/ p4 A- ~% R+ U
------------------- -------------------------------------------- หลังส่งกบกับน้าก้องกลับบ้านแล้ว ทัชก็นอนเอกขเนกอยู่บ้านขณะที่ธงต้องช่วยพ่อทำงานในสวนตามสมควร เพราะงานส่วนใหญ่ จะเป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่ต้องคอยคุมคนงานในไร่
( C0 i9 F7 C) ]; F! X- D( E `) ^ยิ่งระยะหลังๆ ผลผลิตที่บ้านของธงเริ่มเป็นที่ยอมรับของตลาดหลังล้มลุกคลุกคลานจนฐานะที่บ้านย่ำแย่มานานหลายปีแทน...พ่อของธงจึงพยายามจะหาหนทางส่งผลิตผลทางการเกษตรของตนออกสู่ตลาดต่างประเทศ...ทำให้ต้องทุ่มเทเป็นพิเศษ 9 J" r ^* p) k; O! C# Y/ e- i7 D
ธงซึ่งเป็นลูกเพียงคนเดียว จำเป็นต้องเริ่มเรียนรู้งานบางส่วนแม้จะยังเด็ก และอยู่ระหว่างการสอบเอ็นฯ อีกครั้งในอีกไม่กี่เดือนนี้ก็ตาม
8 r. P, {+ K! V1 e% C. @“ทัชจะเบื่อแย่น่ะสิ ต้องอยู่บ้านคนเดียว...”7 O5 m1 Q3 B8 I" M
“ผมออกไปไร่กับพี่ก็ได้นี่ครับ ผมช่วยงานได้หลายอย่าง จริงๆ นะพี่”
$ R g1 t% g0 K( P/ U- q* m) bธงได้แต่ยิ้ม แล้วส่ายหน้าน้อยๆเพราะรู้ดีว่างานในไร่ไม่เหมาะกับเด็กหนุ่มที่เติบโตมาในเมืองหลวงอย่างทัช “ทัชอยู่บ้านดีกว่า เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมา อีกอย่างพ่อก็รู้ว่าทัชจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสองสามวัน ท่านไม่ให้พี่อยู่ในไร่ค่ำหรอก...”
" _: o# V2 O3 m% S9 v, j! w0 b* dทัชจำใจพยักหน้ารับ “เดี๋ยวผมนอนอ่านหนังสืออยู่ที่บ้านก็ได้ครับอีกอย่าง จะได้คอยเฝ้าบ้านให้ลุกแทนกับป้าด้วย...”/ ?: z' _7 T5 O- V: M
ธงส่ายหน้าเมื่อทัชทำเสียงระห้อย...ก่อนสตาร์ตรถออกจากบ้านไป...ทั้งที่ตั้งใจจะกลับบ้านตอนบ่ายต้นๆแต่กลายเป็นว่า เขากลับมาถึงบ้านตั้งแต่เที่ยงพร้อมมารดา$ o, O7 L) A; H* l& J5 W+ {# Y
“ญาติแม่พี่เสียน่ะทัช แม่ต้องรีบไปดู แล้วพี่...” ธงทำเสียงอ่อย เมื่อต้องบอกประโยคต่อไป “พี่เองก็ต้องไปช่วยด้วยทัชจะไปกับพี่ไหม?”. H8 Q; f; @ F( @' M
ทัชส่ายหน้าหวือ “ไม่เอาครับ ผมกลัว...”8 U% [3 b$ Y1 q, W7 E- s
“กลัวอะไร ก่อนหน้านี้เขาก็เป็นคนเหมือนกับเรานี่แหละ...”
. s" p) z8 O, z6 M3 R, p4 y8 r# a ^เด็กหนุ่มยังส่ายหน้า “ผมอยู่กับลุงแทนก็ได้...ว่าแต่...พี่จะต้องไปช่วยเขาทุกวันเลยหรือเปล่าครับ...”5 [+ @6 F9 W, [' B+ C1 n
“ไม่หรอกทัช ก็แค่วันนีแหละที่ยุ่งหน่อยเพราะเป็นวันแรกพรุ่งนี้พี่จะพาทัชตระเวณที่นี่ให้ทั่ว พี่ขออนุญาตพ่อไว้แล้ว ดีมั้ย”
. X7 n* |0 \/ N- s7 R“ค้าบ..” ทัชเองตอบได้เท่านั้นเพราะรู้ดีว่าเป็นเหตุการณ์ฉุกเฉิน และธงก็ไม่อาจหลีกเลี่ยง เย็นนี้ได้อยู่กับลุงแทนก็ไม่เลว เพราะลุงแทนใจดี อีกอย่าง ลุงสนิทกับพ่อของเขามากๆ ด้วย
4 e5 M0 P: ~; m/ e7 K% h0 sลุงแทนกลับมาบ้านเร็วกว่าที่เคย หุงหาอาหาร และดูแลเขาอย่างดี...
: D. [& C. [; m* J" T“แย่จังเลยครับ ผมกลายมาเป็นภาระให้ลุงซะงั้น...”# h; U: Z' @4 K# p7 M5 x2 `5 H
“ใครว่า” แทนลูบหัวลูกของเพื่อนรุ่นน้องอย่างเอ็นดู“ลุงกับพ่อของทัชสนิทกันมาก ทัชก็รู้นี่ลูก...”
% [* i7 B) D4 s" d R& P) V“ครับ...แต่ว่าวันนีทุกคนยุ่ง ผมช่วยอะไรใครไม่ได้เลย...”
$ ]# N4 [* A7 a9 L& _“เด็กน้อย อย่างคิดมากสิครับ...ทัชเป็นสมาชิกของครอบครัวเรานะรู้มั้ย?”
4 t" Q' z& c* F" U. i* iทัชยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับลุง...” ว่าแล้วทัชก็ช่วยผู้เป็นลุงเก็บถ้วยจานล้าง แม้จะไม่ค่อยได้ทำแต่เขาก็เต็มใจช่วย เพราะลุงแทนเหนือ่ยจากงานในสวนมาทั้งวันแล้ว...
4 w! T6 B, j5 v: y. W& [6 G b“ไปอาบน้ำกับดีกว่า ลุงเหนียวตัวเหลือเกิน”
0 c0 I/ n3 c0 x/ }9 c" e“ครับๆ” ทัชที่เกิดอาการหวาดๆเพราะนึกถึงเรื่องผีขึ้นมารีบรับปาก นี่ก็เกือบจะมืดค่ำ มีหวัง ขืนรอต้องกวนให้ลุงแทนลงมาเป็นเพื่อนอีกรอบ คิดได้ดังนั้นเขาจึงผลุบหายเข้าไปในเรือนแล้วกลับออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัว...เพื่อจะพบกว่าลุงแทนรอเขาอยู่ก่อนแล้วด้วยผ้าขาวม้าพันกายเพียงผืนเดียว.... l% x' y/ ?) P0 g) e0 k" i
“ไม่ถอดเสื้อผ้าออกล่ะลูก ไม่ต้องหิ้วไปหิ้วมานุ่งผ้าเช็ดตัวไปเลย...”$ D8 a# o% M0 O+ C7 ?" b. t
ทัชยิ้มเขินๆ แล้ววิ่งหายกลับเข้าไปในเรือนอีกหน แล้วกับออกมาพร้อมผ้าขนหนูพันกายเพียงผืนเดียวรู้สึกโล่งๆ แต่ไม่กล้าขัดผู้เป็นลุงเพราะไม่อยากทำให้ท่านคิดว่าเขาเป็นเด็กกรุงเทพไม่เอาไหน...- L+ N8 [6 V8 @9 X/ F
ทัชเดินตามลุงแทนไปยังท่าน้ำแสงสุดท้ายของวันสาดสีส้มอมแดงสะท้อนร่างกำยำของลุงแทนให้ดูน่าทึ่งอย่งประหลาดผ้าขาวม้าผืนบางแทบไม่ปกปิดรูปร่างของลุงได้เลยเพราะแม้จะมองไม่เห็นสัดส่วนเปลือยเปล่า หากเขาก็จินตนาการไปได้ไกลสุดหล้า
5 N W$ H1 _ Q! n e% Uไหล่กว้าง แขนเป็นมัด ก้นแกร่งจนควยเขาลุกอย่างช่วยไม่ได้แม้จะพยายามคิดถึงสิ่งอื่น หากสายตาของเขาไม่อาจถอนจากก้นแน่นๆ ของลุงแทนได้...
. I7 ?0 Q9 j1 p5 M1 Oพ่อจะเคยมีอะไรกับลุงไหม? เด็กหนุ่มตั้งคำถามอยู่ในใจเขาเคยแอบดูพ่อกับพี่ธงเย็ดกันทำให้เขาอดสงสัยเลยเถิดมาถึงพ่อของพี่ธงไม่ได้...หากไม่ด้วยเหตุผลนี้ทำไมพ่อกับลุงแทนถึงสนิทกับราวญาติ ซ้ำยังบอกใครๆ ว่าเป็นญาติกันอีก แต่เขารู้ดีว่าพ่อกับลุงแทนเป็นพี่น้องรหัสกันสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเท่านั้น....- `+ n0 H7 Y8 |# s
อายุสี่สิบต้นไม่ได้ทำให้ลุงแทนดูแก่แม้แต่น้อย ตรงขามทัชกลับเกิดความคิดบางอย่างที่ไม่ควรขึ้นมาให้หัว...
3 {% y9 F4 V" r5 A0 J4 Vพอถึงท่าน้ำ ลุงแทนก็ปลดผ้าขาวม้าผืนบางออกซึ่งนั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของทัชยิ่งพลุ่งพล่านเพราะกางเกงในสีดำของลุงนั้นแสนบางเบา อดจินตนาการไม่ได้ว่า พอมันเปียกน้ำคงจะปกปิดอะไรไม่ได้เลย เสียดาย ที่เขาเห็นแต่เพียงด้านหลังแต่ก็จินตนาการได้ว่าด้านหน้าคงอูมใหญ่ไม่ผิดลูกชาย...) o% v' Z; I9 r' Z6 @+ y5 U
“อ้าว ทำไมไม่ลงมาล่ะทัช มัวรออะไรอยู่....”6 T. L0 I. H4 ]0 T" ]+ t$ k" s/ W( V! z
ทัชยิ้มเขินๆ “ผมไมได้ใส่ กกน. มาน่ะครับลุง”1 D/ w7 K/ R+ w# G3 U) U
ลุงแทนหัวเราะร่วน มองทัชแล้วส่ายหน้า “ไม่ต้องเขินหรอกทัชลงมาเถอะ มีเราแค่สองคนเท่านั้น นี่ก็จะมืดค่ำอยู่แล้ว มาเร็ว...”
- S8 o7 a: o/ m P( Fเมื่อเห็นทัชยังอิดออด แทนจึงหันหน้าไปอีกทาง “อ้าว ลุงไม่มองแล้ว ลงมาเถอะ”' P# _# M1 G( l) `+ B
กระทั่งเสียงตูม...ดังข้างๆ แทนถึงหันมาหาก็เห็นทัชลอยคออยู่ไม่ห่าง... “เรานี่มัน...”
% {) ]* U. R0 E0 T' Iแทนพูดได้เท่านั้นก็ถูกเพื่อนของลูกชาย หรืออีกนัยก็คือลูกชายของเพื่อนผู้มีบางสิ่งลึกซึ้งกว่าคำว่าเพื่อนโผมาเกาะไหล่ไว้ “คิดอะไรอยุ่หรือครับลุง” ทัชร้องถามเมื่อเห็นลุงแทนเงียบเสียงไปนาน
# w# P* {; O9 j; k“ไม่มีอะไรครับ ลุงแค่คิดถึงพ่อของทัชเท่านั้น...” แทนตอบตามตรง หากไม่ได้ขยายความว่าเขาหมายถึงเรื่องใด
& ?% _; }" R- X9 ` K+ I“ทำไมลุงกับพ่อถึงได้สนิทและรักกันมากล่ะครับ ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่ญาติซักหน่อย...” เด็กหนุ่มถามพลางว่ายน้ำเข้าฝั่งตามผู้เป็นลุงแทนส่งสบู่ให้เด็กหนุ่ม ใจประหวัดถึงคำถามง่ายๆ ของทัชหากนั่นกลับทำให้ใจของเขาลอยย้อนกลับไปในอดีต ไม่ได้ยินนเสียงของทัชที่บอกว่า “มาครับลุง ผมถูสบู่ให้...”& z4 |' v+ b9 X) p, Y
--------------- ปล. ถูสบู่กันไปพลางก่อนละกันนะอิอิ-----------------ไว้เด๋วค่อยมาถูกระจู๋------------555
3 s! c( ]2 u( O* |( V | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-8-1 15:41:54
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-8-1 16:12:22
โพสต์ 2025-8-10 01:11:52
โพสต์ 2025-8-10 01:14:35