|
ตอนที่ 1 เรียนจบมัธยมจุดเริ่มต้นความเสียว : N, Y; F; t. l: p* _
“รถที่บ้านมารอแล้ว กลับแล้วนะมึง”
& v% \8 ~, g; }% `: j* Z7 T
“เจอกันไนซ์ อย่าลืมนัดเลี้ยงส่งนะเว้ย” 2 R: t) B$ Y; L i% {
“ได้ ๆ เจอกัน” ผมลาเพื่อนสนิทก่อนเปิดประตูขึ้นมานั่งทิ้งตัวในเบาะหลังของรถตู้คันเดิมที่คุณหญิงให้คนรถมารับส่งผมตั้งแต่ย้ายเข้ามาที่บ้าน ของที่ได้ในงานปัจฉิมจากทั้งเพื่อน ๆ และรุ่นน้องกองเต็มพื้นที่นั่งข้างตัว ผมเองก็ไม่ถึงกับเป็นดาวเด่นของโรงเรียนเพราะไม่ใช่คนหล่ออะไร แต่ด้วยความเข้ากับคนง่ายและทำกิจกรรมบ้างทำให้มีเพื่อนหรือคนรู้จักจำนวนหนึ่ง
( K, u% q& T2 B+ @+ G2 V
ในชีวิตมัธยมของผม ผมเป็นแค่นักเรียนธรรมดาคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ในโรงเรียนที่ถือว่ามีค่าใช้จ่ายพอสมควรตามแบบเด็กเอกชน ทุกคนรู้จักผมในชื่อ “ไนซ์” ลูกบุญธรรมของธาดาวรพงศ์ โรงพยาบาลใหญ่ในแถบนั้น ผมมองว่าตัวเองหน้าตาพอไปวัดไปวาได้ตามสไตล์คนไทยเชื้อสายจีนที่หน้าตาติดความเป็นตี๋เยอะกว่าหน่อย เพราะป๊าผมมีเชื้อครึ่งหนึ่งเป็นจีนแท้เลยผมก็คงรับเอากรรมพันธุ์นี้มาเต็ม ๆ เพื่อนสนิทของผมหลายคนมองว่าผมน่ารัก ด้วยหน้าตาผิวพรรณและส่วนสูงที่มีไม่มากเท่าไหร่ 4 C8 T. ]% p% h5 A) \, ^; }
“น้องไนซ์จะแวะที่ไหนรึเปล่าครับ หรือให้พี่ตรงกลับบ้านเลย” คนรถประจำตัวคุณหญิงแม่ที่มารับส่งผมประจำถามอย่างเคย โดยปกติผมเองก็แทบจะไม่ค่อยได้ไปเที่ยวหรือไปไหนมาไหนหลังเลิกเรียนกับเพื่อน ๆ เพราะเกรงใจว่าจะเป็นภาระคนที่บ้านหรือสร้างความหนักใจให้คุณหญิง
4 J* q5 G& v7 c% B/ A% Y
“ไม่ดีกว่าครับ กลับบ้านเลยแล้วกันครับพี่ช้าง”
- Z! l1 d Q6 U, J9 T8 W
“ครับผม ได้ของมาเยอะขนาดนี้ น้องไนซ์เป็นคนดังที่โรงเรียนรึเปล่าครับเนี่ย พี่ต้องรีบขอลายเซ็นไว้ไหม” ผมหัวเราะตอบพี่ช้างที่แซว ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าที่ได้มาเยอะขนาดนี้เขาตั้งใจเอามาให้ผมหรือจำคนผิดกันแน่แต่รู้ตัวอีกทีก็รับมาแล้ว 0 M3 W* B( q* |# A$ E/ Z9 L1 N
“ไม่หรอกครับ คนอื่นได้เยอะกว่านี้กันเยอะแยะ”
" D8 t1 n2 N7 ]- k) I
กว่าจะขนย้ายของที่รับมาในงานปัจฉิมลงจากรถขึ้นไปเก็บในห้องส่วนตัวผมที่ชั้นสองของบ้านหมดก็เล่นเอาผมวิ่งขึ้นลงอยู่หลายรอบ ด้วยความเกรงใจอย่างเคยผมเลือกไม่เอ่ยปากขอให้คนงานในบ้านมาช่วยและขอทำให้เสร็จด้วยตัวเอง โชคดีที่คุณหญิงแม่ท่านไม่อยู่บ้านตอนที่ผมกลับมาถึงไม่อย่างนั้นคงโดนบ่นเรื่องที่ไม่ให้แม่บ้านช่วยยกของแน่ 9 B6 \- E1 K: p4 s$ V
“เพิ่งกลับเหรอไนซ์ ไปทำอะไรมาตัวเปียกหมด” เสียงของคนมาใหม่ที่ทักผมขึ้นทำให้ผมที่เพิ่งวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านต้องชะลอความเร็วลงทักทาย
$ \; X$ f4 N( u; K1 z
“ครับพี่ใหญ่ ผมขนของออกกำลังกายนิดหน่อยครับ” ผมตอบคนที่เพิ่งเดินเข้าบ้านสวนทางกับผมมา ลูกชายแท้ ๆ ของคุณหญิงกชพรรณมีสามคน คนที่เพิ่งทักทายผมไปเป็นคนโตชื่อคุณกิตติ แต่ผมถนัดเรียกว่าพี่ใหญ่มากกว่าด้วยอายุที่ห่างกันเกือบเท่าตัวผมเองก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสคุยเล่นกับพี่ใหญ่มาก อีกทั้งพี่ใหญ่เองก็กำลังเข้ารับตำแหน่งบริหารโรงพยาบาลต่อจากคุณหญิงแม่ด้วยทำให้ไม่ค่อยมีเวลาว่างเจอกันที่บ้านบ่อย ๆ 4 o9 P0 d$ T+ e) v4 E1 g
“แล้วไอ้หมอมันกลับมารึยัง”
+ B1 M" D" @+ W# H! s2 c; m, P
“ผมยังไม่เห็นเลยครับ แต่คิดว่าวันนี้วันศุกร์น่าจะกลับดึกนะครับ” - v' U$ _3 A: R" y" |( d/ m! [
“อ๋อ เออจริงด้วย พี่ทำงานลืมวันลืมคืนเลย” 5 N! V3 ^* n/ l% B8 N1 U: L$ l
“พี่ใหญ่พักผ่อนบ้างนะครับ คุณหญิงแม่บ่นให้ผมฟังบ่อย ๆ ว่าท่านเป็นห่วง” ผมถือโอกาสพูดคุยกับพี่ใหญ่ที่นาน ๆ ครั้งจะมีโอกาส ก่อนจะสังเกตเห็นว่าหลังจากไม่ได้เจอกันใกล้ ๆ แบบนี้พักใหญ่พี่ใหญ่เปลี่ยนไปมากพอสมควร หน้าตาของชายหนุ่มวัย 36 ที่ใบหน้าได้รูป กรามคมชัดดวงตาน่าค้นหากับร่างกายที่ดูกำยำกว่าครั้งแรกที่ผมเคยรู้จักเมื่อ 8 ปีก่อนเรียกว่าเป็นหนุ่มวัยทำงานที่ดูสง่ามีราศีสมเป็นทายาทอันดับหนึ่งของธาดาวรพงศ์
' z! \* y4 c; v
“คุณแม่เองก็ไม่เห็นจะพักบ้าง พี่กลับมาก็นึกว่าจะอยู่บ้าน”
) i3 \3 U2 H: O! l
“อันนี้ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันเลยครับว่าท่านไปที่ไหน”
- z; Z# C. e+ r2 J n' @
“คงไปนัดทานข้าวกับเพื่อน ๆ เขานั่นแหละ ไนซ์ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเถอะเหงื่อเต็มตัวเเล้ว” 9 K! u( R( C& z
“ครับ ผมขอตัวนะครับพี่ใหญ่” ผมปลีกตัวออกมาแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปจัดการกับสภาพมอมแมมของตัวเองที่มีทั้งรอยปากกาเขียนข้อความอำลาจากเพื่อน ๆ และเหงื่อเปียกโชกจากการวิ่งแบกของขึ้นลงหลายรอบ
) H3 ?. ]" W7 h
ระหว่างที่กำลังปล่อยให้น้ำเย็นไหลผ่านตัวอยู่ จู่ ๆ ภาพของพี่ใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตทำงานของเขาที่ปลดกระดุมออกเล็กน้อยพอให้เห็นแผงอกกว้างที่แน่นจนเสื้อสีอ่อนรัดไปตามสรีระก็วนเวียนไปมาในหัวของผม ผมพยายามสะบัดความคิดไม่ดีออกจากหัวแล้วรีบอาบน้ำต่อแต่ทุกครั้งที่หลับตาลง ผมกลับจินตนาการถึงแต่ภาพของพี่ใหญ่ บ้าชะมัด 0 o# o: R( E3 p
ถึงผมจะมีรสนิยมทางเพศแบบชายรักชายก็ไม่ควรไปคิดแบบนี้กับพี่ใหญ่ที่เป็นถึงลูกผู้มีพระคุณ ผมเอาแต่ตำหนิตัวเองไปมา ผมเองรู้ว่าตัวเองชอบผู้ชายด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมต้น จำไม่ได้แน่ชัดว่าเริ่มมาจากเรื่องไหน แต่มารู้ตัวอีกทีผมก็มองผู้ชายที่ดูดีในโรงเรียนด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากเดิมแล้ว # N0 J# c0 b- k3 h
ในยุคนี้สังคมเปิดกว้างขึ้นก็จริงอยู่ คนในสังคมก็ยอมรับการมีตัวตนของคนทุกเพศแต่ผมไม่ได้ตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับเพราะแค่ผมรู้ตัวว่าตัวเองเป็นเกย์หรอก แต่เพราะว่าผม… % {9 `# ^. X) U% I
ซี้ด ซี้ด ' G% B8 l# B2 B' g
โอ้วว อูยยย
4 w: A/ m n3 |* y
ภาพในจอสมาร์ตโฟนเป็นภาพของเหล่าแอคเคอร์หรือเซ็กคอนเทนต์ครีเอเตอร์มากมายที่ผมไม่สามารถกดเลื่อนดูได้หมดภายในหนึ่งวัน มันมากเสียจนผมเองก็จำไม่ได้ว่าติดตามไปกี่ร้อยคน แต่ที่แน่ ๆ เงินค่าขนมหรือเงินเก็บส่วนตัวที่ได้มาผมก็เอามาลงกับการสนับสนุนเขาเหล่านั้นในทุกเดือนเพื่อจะได้ติดตามคอนเทนต์คุณภาพไม่จำกัด ) ]+ k/ T6 P7 x) |5 p6 |
ผมคิดว่าตัวเองค่อนข้างหมกมุ่นกับเรื่องแบบนี้ถึงแม้จะยังไม่มีโอกาสได้ลองกับตัว และเพราะรสนิยมของผมเป็นแบบนี้ผมจึงเลือกที่จะปิดมันไว้เป็นความลับและแสดงออกแค่ด้านของการเป็นเด็กดีน่าเอ็นดูต่อหน้าทุกคนในบ้านแทน
0 |3 U, |9 W; J4 g# j5 p
อ้าาาา ซิ้ดดดด ผมรูดหนังหุ้มปลายที่ร่นลงจะเห็นเกือบทั้งหมดของปลายควยสีชมพู ด้วยผิวที่ขาวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทุกครั้งที่ผมทำให้ส่วนอ่อนไหวของผมเสียดสีกับมือเมื่อไหร่มันยิ่งแดงขึ้นมามากเป็นพิเศษ น้ำหล่อลื่นสีใสหนืดเยิ้มออกมาจนเเทบเคลือบส่วนหัวของควยผม - n1 S9 d+ g+ S) S$ u
อืออ อ้าาาา
. s- S$ _) |" X$ ~6 L8 T
ผมจัดการตัวเองให้เสร็จด้วยคลิปของหนึ่งในครีเอเตอร์ที่ผมติดตามเพื่อให้ลืมเรื่องที่ผมจินตนาการภาพของพี่ใหญ่ แต่จังหวะที่กำลังจะถึงจุดสำเร็จสูงสุดจู่ ๆ ภาพพี่ใหญ่ก็แทรกเข้ามาในหัวเป็นภาพสุดท้ายเสียได้ ไม่นานผมก็เสร็จพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเลอะเต็มพื้นห้องน้ำ นี่ผมเสร็จกับภาพพี่ใหญ่เหรอ รู้สึกผิดแต่ก็โคตรเสียวเลย
' \6 e4 I9 s" q6 z* Y: P/ Q A
สำหรับวัยรุ่นคนอื่นอาจจะถูกฮอร์โมนครอบงำหรืออารมณ์พาไปจนทำให้ต้องชักว่าวหรือสำเร็จความใคร่กันแทบทุกวัน แต่สำหรับผมแล้วผมเลือกที่จะเก็บสะสมความต้องการไว้หลาย ๆ วันและรอวันที่ว่าง ๆ ปลดปล่อยมันออกมาทีเดียว ผมแอบสั่งอุปกรณ์ของเล่นหลายอย่างมาลองใช้เพื่อให้ผมสนุกและเสียวขึ้นแต่ก็ต้องเก็บไว้อย่างดีเพื่อไม่ให้มีคนมารู้ความลับนี้
$ H" q! |& }# [* k+ @
“น้องไนซ์มาพอดีเลยลูก มาทานข้าวพร้อมพี่กิตเขาลูก ป้าเขาตั้งโต๊ะพอดี” คุณหญิงที่กำลังนั่งจิบชาอยู่หันมาทักผมที่เพิ่งเดินลงบันไดมาโถงรับแขกด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอย่างเคย
5 l. v# } T! G+ w
“สวัสดีครับ คุณหญิงแม่ทานพร้อมกันเลยไหมครับ”
0 [" j A6 z( X+ I' ~ r8 ]
“ไม่ล่ะลูก ไปทานกันเลย”
4 [6 [$ g' F0 G9 t! e
“คุณหญิงแม่ทานมาจากด้านนอกแล้วเหรอครับ” ผมถามหญิงสูงวัยที่ใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้มดูมีความสุขเป็นพิเศษวันนี้ % E7 B( }3 ^0 {4 ?
“ใช่ลูก เดี๋ยวน้องไนซ์ทานข้าวเสร็จแล้วแม่มีข่าวดีจะบอกนะลูก” ข่าวดีอย่างนั้นเหรอ ผมขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม ถึงจะอยากรู้ว่าข่าวดีที่ว่าคืออะไรแต่ผมก็ตัดสินใจไม่ซักไซ้เพราะเกรงใจพี่ใหญ่ที่รอทานข้าวอยู่
6 g& E) |+ S3 F) V. C6 u* Q
“ครับ ผมขอตัวไปทานข้าวก่อนนะครับ”
$ b0 o5 ^0 }5 p9 Q" Q& H g' m
ระหว่างที่ทานมื้อเย็นผมก็ได้แต่คิดว่าในช่วงนี้จะมีความเป็นไปได้ในข่าวดีอะไรที่คุณหญิงแม่จะบอกผมได้บ้าง เท่าที่คิดชีวิตช่วงนี้ของผมก็ไม่มีอะไรที่ต้องได้รับอีกแล้ว เมื่อเดือนก่อนที่ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยประกาศผมเองก็ได้รับอนุญาตให้ไปอยู่คอนโดแถวมหาวิทยาลัยเป็นรางวัลที่สอบติดคณะบริหารอย่างที่คุณหญิงแม่หวัง แถมยังได้สมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ที่เพิ่งเปิดตัวด้วย แล้วยังต้องมีอะไรที่เป็นข่าวดีสำหรับผมอีก $ y' ?- N ?4 I# i4 e# c4 I/ r
“คิดอะไรอยู่น่ะไนซ์ ทานข้าวกับพี่สองคนมันเครียดหรือไงเรา” เสียงทุ้มของพี่ใหญ่ดังขึ้น ผมสะดุ้งหลุดจากความคิดตัวเองก่อนจะหัวเราะแก้เขินไป
6 T& {9 _& h1 _5 m2 x: X" J u
“ปะ เปล่าครับ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยครับ” m2 }$ z- t7 D" h+ y4 P/ X
“แล้วไป พี่นึกว่าเครียดอะไร คิ้วจะผูกกันเป็นโบแล้ว” พี่ใหญ่พูดพร้อมกับจิ้มเข้ามาที่หว่างคิ้วของผมเบา ๆ เชิงหยอกล้อ แต่มันกลับทำให้ผมทำตัวไม่ถูกกว่าเดิม เท่าที่ผ่านมาผมไม่มีโอกาสได้หยอกล้อกับเขาสักเท่าไหร่จึงทำให้ไม่รู้ว่าควรพูดหรือทำอะไร 9 ]. U/ s9 J& }) n' X; b
“แล้วป่วยหรืออะไร หน้าแดงขึ้นมาเลย” + b) o" {* j. _: @5 e& T
“มั้งครับ วันนี้ผมตากแดดนานครับ” ผมแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ แล้วรีบจ้วงตักอาหารเข้าปาก อย่างกับร่างกายผมมีปฏิกิริยาที่ควบคุมไม่ได้ต่อหน้าพี่ใหญ่ ถ้าถามว่าพี่ใหญ่เป็นคนที่ตรงสเปคผมไหม ตอบตามตรงอาจจะไม่ใช่เสียทีเดีย เพราะผมเองไม่ได้ชอบคนที่ต่างวัยกันถึงขนาดนี้ ถึงแม้ว่าจะชอบดูคลิปแนวแดดดี้อยู่บ้างแต่ถ้าให้ทำจริงในชีวิตคงแปลก ๆ น่าดู - V$ U0 f1 |7 y$ F2 D3 J- t$ X
“ท่าจะหนักแล้วเรา ถ้าไอ้หมอกลับมาก็ให้มันดูอาการด้วย” เสียงหัวเราะเล็ดลอดมาในคำพูดเขาทุกคำ ผมพอรู้ว่าพี่ใหญ่เองก็เป็นหนึ่งในคนที่เอ็นดูผมมากในบ้านนี้แต่พอได้มานั่งทบทวนดี ๆ แล้วก็นึกสงสัยไม่ได้ว่าทำไมผู้ชายที่ดูดีมีฐานะถึงขนาดนี้ถึงไม่เคยมีเรื่องชู้สาวหรือความรักให้ได้ยินเลยตลอดหลายที่ผมอยู่บ้านนี้มา 3 ]2 A7 M6 h) f0 j4 S2 U
ผมนึกดีใจขึ้นมาคนเดียว เพราะอย่างน้อยถ้าผมเกิดรู้สึกอะไรแปลก ๆ กับพี่ใหญ่ไปก็คงไม่รู้สึกผิดจากการไปแอบรู้สึกกับคนที่มีเจ้าของหรือคนที่เป็นเพศชายแท้ ๆ ที่ชอบผู้หญิง ปล่อยให้ตัวเองไม่รู้แบบนี้คงดีที่สุดเเล้ว * v! L% o- K3 ]+ B$ h9 G: t
บรรยากาศในห้องทานอาหารวันนี้ชวนขนลุกแปลก ๆ ถึงจะไม่ถึงขั้นอึดอัดแต่ก็เป็นความรู้สึกที่ตัวผมเองอธิบายได้ยากว่าคืออะไร ผมได้แต่เร่งมือทานอาหารเพื่อเลี่ยงออกไปจากพี่ใหญ่ให้เร็วที่สุด ; O5 K6 N' b: `( p, O% J1 [
“น้องไนซ์จำเรื่องที่แม่เคยอนุญาตให้ไปอยู่ที่คอนโดแถวมหาวิทยาลัยได้รึเปล่าลูก” หลังทานมื้อเย็นเสร็จผมก็ทิ้งตัวลงนั่งใกล้ ๆ กับคุณหญิงที่กำลังอ่านหนังสืออยู่เพื่อรอฟังข่าวดีที่ท่านจะบอก
9 p5 v2 A$ }$ G9 Q
“ครับ คุณหญิงแม่มีอะไรรึเปล่าครับ” 0 l* i1 k% c# z+ W3 b
“วันนี้แม่ไปทานข้าวกับคุณน้าลดามาน่ะลูก ลูกชายคนเล็กของคุณน้าเขาก็สอบติดที่เดียวกันเลย แม่เลยหารือกันว่าจะให้น้องไนซ์กับลูกชายคุณน้าลดาเขาพักด้วยกันลูก แบบนี้ลูกสะดวกไหมจ๊ะ” ผมนั่งรับฟังสิ่งที่คุณหญิงแม่เล่าอย่างใจจดใจจ่อ และดูเหมือนท่านเองก็ดูจะดีใจมากเป็นพิเศษที่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง น้ำเสียงของท่านสื่อถึงความพึงพอใจอย่างสุดซึ้งแต่ก็คงไม่อยากตัดสินใจแทนผมไปก่อนถึงมาถาม - `& d7 k- U) X5 \ c
“เอ่อ หมายถึงให้ผมมีรูมเมทเหรอครับ”
5 d! k7 k4 x: f( V; E# v$ p$ n
“ใช่ลูก แต่ไม่อึดอัดนะลูกเพราะคุณน้าเขามีคอนโดใกล้มหาวิทยาลัยแบบสองห้องนอนแล้วใช้ส่วนกลางเดียวกัน แม่อยากให้หนูได้อยู่ด้วยกันกับเจ้าดีนเขา มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันไงลูก” คุณหญิงยังพูดข้อดีของข้อเสนอนี้ต่ออย่างตั้งใจ ผมเองก็รู้ดีว่าถึงท่านจะอนุญาตให้ผมไปเรียนไกลบ้านได้แต่ยังคงเป็นห่วงผมอยู่ / V2 s+ _/ C/ v% b+ @
“แล้วทางนั้นตอบรับข้อเสนอนี้แล้วเหรอครับ” แต่ถึงอย่างนั้น..ความหวังที่จะมีชีวิตอิสระได้ทำเรื่องอย่างว่าให้เต็มที่ของผมก็ต้องหายวับไปน่ะสิ ผมคิดทบทวนอยู่สักครู่หนึ่ง 0 n" K1 h2 ]+ I
“ใช่แล้วลูก ดีนเขาเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน น้องไนซ์สบายใจได้เลยนะลูก”
9 Y( p- A5 F+ o
“ได้ครับ ผมตกลงครับ” ผมจำใจยอมตกลงไปเพราะไม่อยากขัดใจท่าน เอาไว้คิดหาทางให้ได้ลองทำอย่างนั้นทีหลังแล้วกัน โถ่ ชีวิตนะชีวิต 3 c" Q7 A) C' v: L0 M7 z; y; s9 o
“น่ารักที่สุดเลยลูก แม่เป็นห่วงน้อยลงแล้วล่ะทีนี้” & b4 t6 b. G9 \ X D9 E7 a
“ใครน่ารักที่สุดค้าบบบ ผมรึเปล่าครับคุณแม่” เสียงของผู้มาใหม่ดังเข้ามาจากทางประตู ลูกคนกลางของคุณหญิงกชพรรณ คุณกวีวัธน์ หรือ พี่หมอวี ถึงจะเป็นแพทย์ตำแหน่งใหญ่ของโรงพยาบาลก็จริงแต่บุคลิกต่างกับพี่ใหญ่คนละขั้ว ( [; t; z8 {8 T( S3 X& x G& M
“ฝนจะตกห่าใหญ่ไหมล่ะป้าแพร คุณวีของป้าแพรเขากลับถึงบ้านแต่หัวค่ำแบบนี้” คุณหญิงหันไปพูดหยอกล้อกับป้าแพรแม่บ้านคนสนิท อย่างที่ท่านพูดไป พี่หมอวีนาน ๆ ทีจะกลับบ้าน เพราะส่วนใหญ่จะไปค้างที่คอนโดใกล้กับโรงพยาบาลแถมวันหยุดก็ไปเที่ยวกลางคืนต่อจนถึงสว่าง กลับมาถึงบ้านแต่ละทีก็ไม่มีใครได้เห็นหน้าทักทายสักคน
$ o( o/ w- p: H6 w' m
“คุณแม่พูดแบบนี้ผมก็ไปไม่ถูกสิครับ” , ]1 O- j1 i1 i$ \, ~* h
“แล้ววันนี้ทำไมถึงได้กลับมาเร็วเป็นพิเศษล่ะลูก” ผมยกมือไหว้ทักทายคนที่อายุมากกว่าในขณะที่พี่วีกำลังพูดคุยกับคุณหญิง ถ้าถามว่าผมมีโอกาสได้เจอพี่วีบ้างไหมก็คงต้องบอกว่าโอกาสที่ได้เจอนายแพทย์คนนี้มีน้อยพอ ๆ กับที่ได้เห็นหน้าพี่ใหญ่เลย แต่ถึงจะเจอกันไม่บ่อยแต่ด้วยความเป็นกันเองและนิสัยขี้เล่นของพี่วีก็ทำให้ผมไม่รู้สึกเกร็งหรืออึดอัดเท่าไหร่นัก
! j% S8 H2 R: S0 x0 ?
“ก็คิดถึงคุณแม่ไงครับ อยากกลับมาเจอหน้าก่อนนอน” 0 k3 ^4 Q/ O2 C$ h2 A: O
“ปากหวานขนาดนี้ พยาบาลแม่ติดหนึบกันทั้งวอร์ดแล้วรึเปล่าเนี่ย” คุณหญิงแซวลูกชายคนกลางพร้อมกับบีบแก้มด้วยความเอ็นดู พี่วีมีหน้าตาที่คล้ายกับคุณหญิงมากกว่าพี่ใหญ่ทำให้มีความหล่อแบบไม่สุขุมเท่าแต่ออกไปทางพิมพ์นิยมของคนส่วนใหญ่ จำได้ว่าสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัยก็ได้เป็นถึงตัวแทนประกวดเดือนเลย $ ? U2 `# C7 Y1 k" I4 y
“ไม่ขนาดนั้นครับคุณแม่ วัน ๆ ผมทำแต่งานเจอแต่คนไข้ จะเอาเวลาที่ไหนไปทำใครติดหนึบครับ”
5 u" @0 W/ a$ M1 L" P% o
“พอเลยเจ้าวี คุยด้วยแล้วแม่จะปวดหัวเอา” ผู้สูงอายุของบ้านส่ายหัวพร้อมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะปลีกตัวไปอ่านหนังสือต่อในห้องทำงาน ผมที่คุยธุระกับคุณหญิงเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตั้งใจว่าจะกลับขึ้นไปจัดเก็บของในห้องให้เข้าที่เข้าทางสักหน่อย
2 w" ?: O: R/ V
“ไนซ์จะขึ้นห้องแล้วเหรอ มีแต่คนทิ้งพี่ไปหมดเลย” / c8 x/ J0 N7 S
“ครับพี่วี อย่าเสียใจเลยครับสาว ๆ ในสต๊อกพี่วีเยอะแยะ” ผมทิ้งท้ายหยอกล้อพี่คนกลางของบ้านก่อนจะขอตัวกลับเข้าห้องส่วนตัวไป แต่ไม่ทันที่ผมจะได้มองผมก็ชนเข้ากับใครบางคนที่เดินสวนมาจากอีกทาง หน้าผมจุ่มเข้าไปที่แผงอกของคนมาใหม่เต็ม ๆ
. P! l$ f5 A3 I5 j5 e6 Y
“โอ๊ย อะ ขอโทษครับพี่ใหญ่” 2 k% U) r9 U& A- H
“เป็นอะไรไหมเรา พี่ไม่เป็นอะไร แล้วไนซ์ล่ะ” พี่ใหญ่วางฝ่ามือลงบนหัวผมแล้วขยี้เบา ๆ อย่างเอ็นดู
0 A( B' i; u; c$ M4 a6 q, T* n& z
“ไม่เป็นไรครับ ผะ ผมไปแล้วนะครับ” + k0 e# v- F0 f
ผมลูบจมูกปอย ๆ เพราะรู้สึกปวด ๆ จากที่เดินชนเข้าไปเต็มแรง กับแผงหน้าอกของพี่ใหญ่แข็งอย่างกับผนัง ผมรีบขอโทษแล้วเดินเลี่ยงขึ้นห้องตัวเองมา
; M2 l$ K( c4 ? S
ถึงจะเจ็บก็จริงแต่จังหวะที่หน้าสัมผัสเข้าที่อกกว้างของเขาผมเหมือนไฟช็อตไปทั่วร่างเสียอย่างนั้น กลิ่นของน้ำหอมที่สุขุมดูเป็นผู้ใหญ่อบอุ่นของพี่ใหญ่ยังติดอยู่ที่ปลายจมูกอยู่ถึงตอนนี้ที่นั่งอยู่บนเตียง 8 ?% O' K: I Q) c
ผมพยายามห้ามใจตัวเองให้ไม่คิดอะไรมากเกินกว่านี้เพราะมันคงจะไม่เหมาะสมนัก ได้แต่หวังให้วันที่จะได้ย้ายไปอยู่ใกล้มหาลัยช่วงเปิดเทอมใกล้เข้ามาเร็ว ๆ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอพี่ใหญ่บ่อย ๆ ด้วย
, M& n: X( @: C; V& M7 s/ a
----------------------------------------------------------------------------------------- ชีวิตมหาลัยของไนซ์จะสุขและเสียวแค่ไหน ฝากติดตามกันด้วยนะครับ
7 n9 j- w1 p: D2 c! s
% N% ?4 x3 p1 N# o( b5 R |