แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย NOOFONG เมื่อ 2023-7-15 21:40
* I4 x; Y6 B' r- J/ g* d$ U
2 }! f1 U# @, T9 f; P8 sบันทึกความทรงจำ My Beautiful Man 【美しい彼】 เรื่องนี้เป็นสปอยล์ที่อ่านมาจากนิยาย หากอยากอ่านเรื่องเสียวสามารถไปหาหนังสือมาอ่านได้
8 ]: w# L; J# @, z+ N( z
3 Y# v' B- f, {- a7 k# y6 hบทนิยายสุดโรแมนติก ของความรักที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ความต่างชั้นในระดับสังคม * ~* t- |$ z: v- h7 ^
หากพูดถึงในมุมมองของความเป็นจริงก็คงจะเป็นเรื่องการบูลลี่ในสังคมที่ถูกพบได้บ่อยจนชินชา และฮิระก็เป็นเด็กชายที่ถูกสังคมรอบข้างประเมินให้อยู่ในระดับต่ำเพราะความผิดปกติในการพูด(ติดอ่าง) และตัวเขาเองก็ยอมรับการตัดสินอย่างง่ายดายเสียอย่างนั้น ! o( h+ ?; y. {5 M9 G
ฮิระรู้สึกว่าตัวเองด้อยค่า เขาเพียงแต่อยากกลายเป็นบุคคลโปร่งแสง ไม่ต้องถูกพบ ไม่ต้องมีตัวตนในสายตาใคร และเขาคิดว่าการใช้ชีวิตแบบนี้มันดีต่อตัวเขา การพยายามกลืนหายไปกับสิ่งรอบตัวคือทางที่ดีที่สุด หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เสี่ยง ปกป้องตัวเองจากสิ่งรอบข้าง
$ H. l# d$ y3 A$ jแต่แล้วจู่ๆโลกใบเดิมของเขากลับสดใสขึ้น ดั่งมีแสงสว่างทอดยาวลงมาจากท้องฟ้า เหมือนมีเทพองค์ใหม่จุติลงมาเพื่อเขา ฮิระได้เจอกับคิโยอิที่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน
a" v: p9 v8 E2 ~เพราะฮิระประหม่าในการแนะนำตัวหน้าชั้นเรียน กลับกลายเป็นว่าโรคติดอ่างของเขากำเริบอีกแล้ว คิโยอิก็เข้ามาแก้ไขสถาณการณ์ได้อย่างฉิวเฉียด อาจเพราะบังเอิญหรือไม่ก็ตาม แต่ฮิระกลับคิดว่าคิโยอิคือพระเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัย ( h8 Q% X/ w# v- [
ในสายตาของฮิระมองเห็นเพียงแค่คิโยอิคนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเขาชอบผู้ชาย แต่เป็นเพราะชอบคิโยอิคนเดียวต่างหาก จะมีที่ไหนสดใสกว่าตอนที่มีคิโยอิ ไม่มีอีกแล้ว # e# u9 j3 Z8 g9 P* Y' U2 X; P
คิโยอิเป็นผู้ชายที่มีสเน่ห์มาก น่าดึงดูดไม่ว่าจะชายหรือหญิงต่างชื่นชอบในตัวเขา ทั้งหล่อ เท่ แถมยังเล่นกีฬาเก่ง ฮิระไม่คิดว่าคนระดับล่างอย่างเขาจะคู่ควรกับคิโยอิ เพียงแต่ได้แอบมองอยู่ห่างๆ ก็พอใจแล้ว
+ {8 @7 h" Q$ Y1 O$ B+ wแต่เพราะถูกสถานการณ์ตัดสินไปตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ฮิระเลยกลายเป็นเบ๊ที่ถูกกลุ่มระดับพระเจ้าใช้งาน แต่เพราะมีคิโยอิคนเดียวเท่านั้น ฮิระก็ไม่ได้สนใจว่าตัวเองจะถูกมองอย่างไร เพื่อคิโยอิแล้วต่อให้เป็นเบ๊ก็จะยอมจำนนแต่โดยดี ( e1 j0 F8 O& M" H& a! J3 a
คิโยอิมีความฝันว่าสักวันเขาจะได้เขาไปโลดแล่นอยู่ในจอทีวี และการจะก้าวไปถึงจุดนั้นเขาจะต้องเดินสายประกวดไอดอลตามเวทีต่างๆ ฮิระได้เข้าไปรู้ความลับของคิโยอิ และสัญญาว่าจะปิดปากเงียบ คิโยอิเองก็เริ่มหวั่นไหว เพราะสายตาที่แน่วแน่ของฮิระ 1 Y6 D; R3 Y1 Q1 S
หลังจากจบการประกวด คิโยอิผ่านเข้ารอบแต่ไม่ใช่ผู้ชนะ แม้ภายนอกจะแสดงออกว่าไม่เป็นไร แต่ภายในใจกลับรู้สึกผิดหวังมากๆ ฮิระที่ตามดูอยู่ห่างๆ ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
3 J- W8 u, C3 K8 Zหลังจากจบจากงานเลี้ยง คิโยอิก็เป็นฝ่ายขอตัวกลับก่อน ฮิระเลยได้วิ่งตามออกไป คิโยอิคิดว่าฮิระก็คงจะเหมือนกับคนอื่นๆที่ผิดหวังในตัวเขา แต่ฮิระกลับสารภาพอย่างตรงไปตรงมาว่าชอบคิโยอิ นั่นแทบทำให้คิโยอิไม่อยากจะเชื่อ เขารีบสบัดแขนแล้วเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ฮิระจมอยู่กับความรู้สึกของตัวเอง
3 ]" E/ H% }$ ?3 ], r. |/ F3 Q( Kฮิระมีงานอดิเรกอยู่หนึ่งอย่างนั่นคือการถ่ายภาพ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาสนใจคิโยอิ เขาก็จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองได้กดชัตเตอร์ถ่ายภาพคนที่ตัวเองชื่นชอบไปกี่ครั้งแล้ว ภาพของคิโยอิลอยเกลื่อนไปทั่วห้อง ห้องที่มีแต่เพียงภาพของคิโยอิคนเดียวเท่านั้น
6 Q+ a9 {0 ^% y% A* s* nพอประกวดไม่ชนะ คิโยอิก็ถูกคนรอบตัวมองว่าเขาไม่มีอะไรพิเศษ และถูกกลั่นแกล้งจากเพื่อนในกลุ่ม รวมไปถึงสายตาที่มองเขาอย่างเหยียด มีเพียงฮิระเท่านั้นที่ยังคงปฏิบัติกับเขาเหมือนเดิม มองแต่เพียงเขาคนเดียวเท่านั้น คิโยอิคิดว่าเขาคงขาดฮิระไม่ได้แน่ๆ - N6 W' H& z9 ?! ?; e$ f: ^ K, o
ในวันนั้นเองคิโยอิก็ถามฮิระอย่างตรงไปตรงมาว่าชอบผู้ชายหรือเปล่า ฮิระกลับตอบว่าเขาไม่รู้ เพียงแต่ชอบคิโยอิเท่านั้น นั่นทำให้คิโยอิรู้สึกหัวเสียเล็กน้อย แต่ก็ยื่นมือออกไปให้ฮิระจูบ ฮิระแทบบ้าตรงนั้น แต่ก็ต้องระงับอารมณ์เอาไว้พร้อมทั้งบรรจงจูบลงไปที่หลังมือแบบอ่อนโยน ราวกับเจ้าชายจุมพิตเจ้าหญิงประมาณนั้น + Q, Q1 q! Q) Y6 Y* Y% Y3 ]/ {7 g& F$ H8 B
คิโยอิแอบอมยิ้มนิดๆ เขาเริ่มจะมีความรู้สึกดีๆให้กับเจ้าฮิระ คนที่เขามักจะบอกว่าน่าขยะแขยง แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเองเริ่มชอบฮิระทีละนิด ทีละนิด 4 {6 g: q/ }/ p# J
และแทบทุกวันหลังจากนั้น เขากับฮิระก็ตัวติดกันตลอด และมักเป็นฝ่ายไปค้างที่บ้านของฮิระเป็นประจำ คิโยอิเป็นคนปากแข็ง มักจะพูดอะไรที่ไม่ค่อยตรงกับใจตัวเอง ส่วนฮิระก็ไม่ชอบที่จะเดาความคิดของใคร คิโยอิคิดว่ารอให้ฮิระเป็นฝ่ายขอตัวเองเป็นแฟน ก็จะตกลงให้ก็ได้ แต่รอแล้วรอเล่าฮิระก็ไม่เอ่ยปากพูดสักที
1 y1 f. _# h; w3 d/ zจนวันที่จบการศึกษามอปลาย คิโยอิเองก็เป็นฝ่ายเข้าไปจูบฮิระก่อน แต่เพราะคิดว่าตัวเองทำเรื่องน่าขายหน้า เลยผละออกก่อนจะรีบชิ่งหนี ทำให้ฮิระคิดไปก่อนแล้วว่า คิโยอิคงไม่ต้องการให้ตัวเองเข้าไปวุ่นวายด้วยอีก และนี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เขาจะได้เจอคิโยอิ แม้ว่ามันจะเจ็บปวด แม้ว่ามันจะทรมานมากแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นสิ่งที่เขาจะต้องเจอในสักวัน เพราะคิโยอิอยู่สูงเกินไปกว่าก้อนหินอย่างเขาจะเอื้อมถึง
+ R8 v9 M. G# m+ H( A6 gคิโยอิหลังจากเป็นฝ่ายเดินจากไป เขาก็รอแล้วรอเล่าว่าฮิระจะเป็นฝ่ายวิ่งตามเขาเหมือนอย่างที่เคย แต่กลับกลายเป็นว่าฮิระไม่ได้ติดต่อมาเลย ซ้ำยังเปลี่ยนเบอร์ เปลี่ยนเมล์ เปลี่ยนทุกอย่าง หากจะไปตามถึงที่บ้านนั่นก็ไม่ใช่นิสัยคนอย่างเขา
; F: i, y9 T% ?9 A' [ช่วงเวลาได้ล่วงเลยมาจนเขาเข้ามหาลัย คิโยอิได้เดินตามฝัน มีผลงานเป็นนายแบบ และได้แสดงโฆษนา เพราะหลังจากจบการประกวดไอดอลก็มีแมวมองมาทาบทามให้ไปอยู่ในสังกัด และคิโยอิก็ชื่นชอบการแสดงละครเวทีเป็นอย่างมาก
3 r9 S4 E% V6 o1 k# v/ A; \' Zหลังจากห่างหายจากฮิระไปนาน จู่ๆคิโยอิก็ได้ยินข่าวว่าฮิระกำลังคบหาอยู่กับเด็กผู้ชายที่เป็นน้องของรุ่นพี่ในคณะละคร คิโยอิรู้สึกโมโหมาก ไม่คิดว่าฮิระคนน่าขยะแขยงจะมีคนมาชอบ และดูเหมือนว่าพวกเขาจะเหมาะสมกันจริงๆ เพื่อให้มั่นใจและตัดใจได้ คิโยอิเลยวางแผนให้ฮิระมาดูการแสดงของเขา
$ z7 F2 [1 ^& gแต่พอเอาเข้าใจคิโยอิเองกลับเป็นฝ่ายที่ทำตัวไม่ถูก การพบหน้ากันในรอบปีทำให้คิโยอิหวั่นไหวมากๆ เขาคิดว่าตัวเองเหนือว่าเด็กผู้ชายคนนั้น ยังไงฮิระก็ต้องมาวิ่งตามเขาต้อยๆอย่างแน่นอน แต่ผิดคาด ฮิระเลือกที่จะไปทำเด็กคนนั้น คิโยอิจึงคิดว่าตัวเองควรตัดใจเสียที แต่ฮิระกลับยังมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด ทั้งที่คบกับเด็กคนนั้นอยู่แท้ๆ 8 E9 J. x. ?; b/ j. y! O$ s5 ^
คิโยอิตัดสินใจที่จะถามไปตรงๆว่าตกลงฮิระชอบใครกันแน่ ฮิระยังคงยืนยันว่าเขามองคิโยอิเปรียบสเมือนพระเจ้า เขาเทิดทูนและบูชาคิโยอิเสมอ คิโยอิรู้สึกโกรธมากกว่าเดิมเสียอีก หลังจากวันนั้นคิโยอิก็คิดว่าสมควรจะตัดใจจากฮิระแล้วจริงๆ เขายอมที่จะเสียฮิระให้กับเด็กนั่น หากฮิระไม่ได้มองเขาเพียงคนเดียวแล้วจริงๆ
/ k3 k7 Q" r3 \4 m7 q8 c9 wฮิระมักจะปฏิบัติกับคิโยอิแตกต่างจากคนอื่น เหมือนทาสรับใช้ที่จงรักภักดีกับพระเจ้า แต่คิโยอิไม่ได้ต้องการแบบนั้น คิโยอิเพียงแต่ต้องการความรัก สัมผัสกันและกันด้วยหัวใจจริงๆ อยากเป็นแค่คนธรรมดาที่สามารถรักใครสักคน และได้มีใครสักคนที่รักในตัวเขาจริงๆ เขาชอบฮิระ ชอบจนจะเป็นบ้า ชอบจนไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่ฮิระกลับไม่เคยรับรู้ถึงความรู้สึกของคิโยอิเลย ฮิระเอาแต่ปิดกั้นตัวเอง แม้จะพยายามแทรกเข้าไปมากแค่ไหน แต่ฮิระก็ดันตัวเองออกไปไกลมากแค่นั้น
A) ~3 G9 [$ ~2 Eในวันสุดท้ายคิโยอิก็ระเบิดอารมณ์ความรู้สึกออกมาทั้งหมด ถ้าจะพังก็ขอให้มันจบลงที่ตรงนี้ ความรู้สึกทั้งหมดที่มีมันฝืนเก็บต่อไปไม่ไหวแล้ว ในที่สุดคำที่ยากที่สุดก็ถูกพ่นออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้คนฟังแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “ชอบ” คำง่ายๆแต่กลับพูดยากจัง , r7 J; o+ P9 ^& x: ^" [
ฮิระเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เหมือนฝันที่ว่าได้เจอพระเจ้า คิโยอิสารภาพออกไปทั้งน้ำตา เขาอยากให้ฮิระสัมผัสเขาในฐานะคนรัก ไม่อยากให้มองว่าตัวเองเป็นทาสรับใช้กับพระเจ้า เขารักฮิระมากจริงๆนะ แม้ว่าคนอื่นจะมองยังไงก็ตาม แต่เขาก็ชอบที่จะอยู่กับผู้ชายที่น่าขยะแขยงคนนี้ ฮิระคือรักแรกของเขา คือจูบแรกของเขา และจะเป็นอนาคตของเขาเช่นกัน
3 k, V. M \/ [4 Z6 ~ฮิระก็ไม่อาจจะฝืนกับความรู้สึกอีกต่อไป ความต้องการที่จะสัมผัสพระเจ้ามันมากพอที่จะไม่สนว่าผิดบาปเป็นอย่างไร ขอเพียงได้อยู่กับคิโยอิ ไม่ว่าจะสถานะไหนก็ยอมทั้งนั้น แค่คิโยอิเอ่ยปาก เขาจะทำโดยไม่ลังเล เขาจะเป็นความสุขให้คิโยอิเอง… รักนายพระเจ้าของฉัน 4 A. A8 P+ j# ?' f6 y' ^
" Q0 H& [' a/ w5 l0 g
. F. a: Y/ a; Uได้ข้อคิดประมาณหนึ่งคือ ฮิระยังคงยึดมั่นในตัวเองอย่างดื้อรั้น ในขณะที่คิโยอิเองก็รู้สึกเหนื่อยกับความสัมพันธ์ เพราะเป็นคนประเภทปากไม่ตรงกับใจ แต่สำหรับฮิระแล้วก็ไม่เคยเข้าใจในความปากไม่ตรงกับใจของคิโยอิเลย นับถือใจคิโยอิที่มั่นคงกับความรักมากๆ เพราะฮิระคนเดียวที่คิโยอิยอมลดอีโก้ ยอมลดทุกอย่างเพื่อที่จะได้อยู่กับฮิระ ทั้งที่มันขัดกับความรู้สึก แต่ก็ขาดฮิระไม่ได้ สักวันก็หวังว่าพวกเขาจะได้เข้ามาอยู่ในโลกใบเดียวกัน หวังว่าคิโยอิจะสามารถพาฮิระออกมาจากโลกที่มืดมน หวังว่าคิโยอิจะไม่ท้อแล้วเดินหน้าความสัมพันธ์ต่อไปได้ และหวังว่าฮิระจะเข้าใจคิโยอิในแบบที่เขาเป็น . J; w3 l/ j1 }) `
a$ n1 w3 y+ |
อ่านแล้วรู้สึกยังไง มาแชร์กันหน่อยนะ 4 z6 {8 I/ M& t
& ~( h9 j# X' E) N3 B4 d' U
+ b, M \: ]- C1 `1 T i; P/ Z
! E! a$ E, M, F$ p, J
2 [5 I- B3 D$ |; N- H- G |