แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย 3009 เมื่อ 2023-2-21 07:22 " [2 C2 g+ A9 K6 g: s3 |9 G& X
% a% i E4 |; g0 `3 y
/ A `% E( d, L1 h8 p' [( g" l8 u! W5 D6 r5 I
/ ^5 y" L7 U, Y" P2 }( E6 Z2 z' s% I% R
; p; J' k5 g2 w5 i( ? D( B/ c
6 x" t. n3 U& L( C9 j
* n1 X. z" ]1 x) A, [6 f+ `& C$ \+ `% P W1 b
/ k4 q6 g) g4 H9 \; F% z! J) N f3 @
& W3 g8 q9 j& M5 L
+ I' g% v3 j d2 ?% Y
/ G! a- O* y1 o( X
(ฝากอุดหนุนe book ฉบับRewriteใหม่ด้วยนะ ในเวปเขียว กับrr ละก็ในธัญ พิมพ์: ลิขิตฟ้า บัญชาใจ... (มี ... ด้วยเน้อ แล้วหน้าปกใหม่ตามนี้)) 3 D [8 Q7 l& m- p/ K- x
" G" N. L* n9 k( i- ^& O
E3 R9 R; E8 v: Q6 H1 t s
7 z# N( i9 A/ J7 o6 V0 F" j1 o6 ]7 u9 f/ M6 y2 @" n
รุ่งเช้าของวันใหม่หลังพายุฝนฟ้ากระหน่ำไม่หยุดทั้งคืน เรา รีบตื่นลงมาเตรียมตัวไปโรงเรียนเหมือนปกติแต่ก็ไม่ลืมสอดสายตาไปที่จุดเกิดเหตุ ซึ่งไร้วี่เเววพี่ชายไปเสียแล้ว ร่างในชุดนักเรียนเสื้อขาวแขนยาว กางเกงดำ ผูกไทฟ้าสะพายกระเป๋าเป้สีดำคาดไหล่ข้างเดียวเรียบร้อย เดินดิ่งไปโต๊ะกินข้าวก็เห็นข้าวต้มขาว กับบรรดาเครื่องเคียงอย่าง กุนเชียงทอด หมูหยอง ! \( o7 k1 K6 Q7 l
ที่ปู่กับย่า ในฐานะเสาหลักของตระกูลอรุณแรกคอยสั่งให้คนงาน หรือขี่รถสามล้อไฟฟ้าคู่กายเอามาส่งเองให้ลูกหลานทุกบ้านอย่างเคยในทุกมื้อ ส่วนพี่พันธุ์ศร... ก็คงออกไปคุมคนงานหรือไปทำนั่นนี่ตามประสาสารพัดงานในสวนที่มีทั้งทุเรียน เงาะ มังคุด แต่หลักๆที่ พ่อ เคยรับผิดชอบก่อนจะตกทอดมาถึงมือพี่ชายก็คือ ทุเรียน
7 K7 T; U5 l& I( P6 ^3 _0 z; u% z) H5 o7 q9 u9 _" L
( U" D! p& c7 ~" x a$ g
7 G1 v/ ?. v- k3 Y
) s' k$ F5 m3 T Q/ {+ h! L% l
มอเตอร์ไซค์สีแดงคู่ใจได้มาไม่ถึงปีแล่นตามถนนคอนกรีตออกจากบ้านตัดผ่านแมกไม้ร่มรื่นก่อนหักเลี้ยวเมื่อผ่านประตูรั้วหลักของพื้นที่สวนผลไม้อันเป็นแหล่งรายได้หลักของตระกูลลัดเลาะตามถนนสายหลัก ตรงเข้าตัวเมือง
1 r' {) ?$ C- |4 V& c* ~, Z. h8 c7 ]: B( l3 _5 v
บิดเต็มที่ไม่นาน ก็เข้าจอดในพื้นที่ประจำ
! R9 C4 M% t9 U6 y
# j, n" B# i6 `% {
5 t& q( y1 t- a: n, z; I1 Uบนโลกใบนี้แค่คุณดูกลมกลืน...ไม่ได้แปลว่า...เหมาะที่จะยืนอยู่ตรงนั้นและเด็กนักเรียนม.6 คนนี้ก็รีบสาวเท้าตรงดิ่งไปยังที่ที่แม้จะดูไม่กลมกลืนขนาดนั้นแต่กลับมีคำว่า...สุข ไปกับบรรดาเพื่อนๆ สารพัดเพศทางใจที่กำลังนั่งสุมหัวส่งเสียงดังไปทั่วภายในซุ้มไม้ที่เดิมตลอดหลายปีของการเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดทันที กิจวัตรประจำวันราบเรียบเหมือนเช่นเคย...จนกระทั่ง
# t, o1 f3 |5 S$ o |! |3 c8 ^7 ]% g0 Z+ x" D9 x
"ไพน์ครับ…" เราหันกลับหาต้นเสียงทันที เด็กหนุ่มหน้าตาออกตี๋เข้มๆ ประมาณหนึ่ง รูปร่างสูงโปร่งลีนๆ ตามแบบฉบับนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียน "พึ่งมาถึงเหรอ" "ใช่ พี่" "เอออ....ไพน์....….ตอนเย็นรีบกลับบ้านมั้ย" "พี่.....พี่จะชวนไปนั่งเล่นที่หอนะ" / P& g) a9 k% j; _
เอ่ยออกมาพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่เรารู้ความหมายที่ซ่อนไว้ดี "พี่หมอกไม่กลัวแฟนพี่รู้เหรอ…""แฟนไหน ไม่มี๊…." "ก็น้องตาต้า แคชเชียร์เซเว่นหน้าโรงเรียนไงเห็นควงกันอยู่เมื่อไม่กี่วันนี่" "ตกข่าว ...พี่เลิกแล้ว…......ถ...ถ้าไพน์...ว่าง......เลิกเรียน ...ไปรอพี่ที่เดิมนะ…" เสียงทุ้มต่ำทะยานเข้าหูในระยะห่างไปเกือบเมตรซึ่งถ้าผู้คนรายรอบมองมาจะดูเหมือนแค่ต่างคนต่างยืนนิ่งใต้ต้นไม้หากแต่เสียงนั้นช่างชวนให้คนฟังเหมือนโดนท้าทายอย่างที่เคย
6 h4 D; ^% I+ t' ]# K, C1 D% a8 N% p6 ?) f
# o) S1 H( w0 ]4 y6 G9 ]: z0 yพี่หมอก ...คือ ผู้ชายคนแรก 6 n* X7 [ \! H
! c; L! A* {3 g# [: t3 A
/ M p" w: R4 G# K5 G- X% {! @เด็กผู้ชายที่ใช้คำนำหน้า นาย เหมือนกัน คนที่มอบบททดสอบบทใหม่ให้ตั้งแต่เริ่มรู้ความต้องการของตัวเองอันที่จริงตอนแรก เรา ก็ไม่รู้หรอก ว่ารุ่นพี่ที่อายุมากกว่าแต่อยู่ม.6 เหมือนกันแค่คนละห้องคนนี้จะมีรสนิยมที่ใช่เพราะขนาดทุกวันนี้พี่หมอกก็ยังควงสาวไม่ซ้ำหน้า เมื่อสายลมแห่งโชคชะตาพัดพาให้หนึ่งในลูกศิษย์ของโค้ชพันธุ์ศร...พี่ชายเรา ที่ยังหาเวลาปลีกตัวมาสอนเทคนิคชั้นเชิงจากประสบการณ์นักฟุตบอลระดับภาคเป็นประจำก็เริ่มผุดความสัมพันธ์ทางกายแบบลับๆเกือบปี และจากวันนั้น ถึงวันนี้ความลับกับการเรียนรู้ความตะกละตะกลามทางเพศที่พากันเสี่ยงปลุกมันขึ้นมา ก็ยังถูกเก็บซ่อนไม่ให้ใครรู้
" v/ V; ?* b: @) ]+ g, E8 M- j* |5 l* j0 t; u/ {' y
..."ไม่โอเคกับอะไรแบบนี้หรอกแต่ความผูกพันในฐานะผู้ชายคนแรก และ คนเดียว ไอ้เจ้าไพน์ก็ต้อง ... ฝืน...ยอม...".... + }+ m# Y. W4 i0 I% K! ^$ P
j! ~/ }, e+ o9 @
# n5 A4 c E* n& b! |) Q2 tแต่อะไรที่ต้องฝืนอยู่ร่ำไปและดูท่าคงจะฝืนอยู่ฝ่ายเดียวด้วยซ้ำ อาการหัวใจเต้นแรงเป็นแสนๆ ครั้ง ที่เคยมีให้พี่คนนี้เริ่มชักจะนิ่งจนถึงขั้นเฉย ไปกับตัวแทนของคำว่า ...รัก หลังการสูญเสียผู้เป็นที่รักที่สุดอย่างพ่อแม่ไปและยิ่งพันธุ์อภัยปรารถนาในตัวคนคนนี้มากเท่าไหร่ นิยามความรักที่มีให้กับอีกรักในชีวิตก็เริ่มกลายเป็นแค่ความหิวโหยอย่างไม่สนใจการหยั่งราก ไม่สนใจความมั่นคงหรือสานต่อเด็กน้อยต้องการแค่ช่วงเวลาแห่งความสุขกระสันหากแต่นับวันหน่วยมาตรวัดของห้วงอารมณ์ที่เคยตื่นเต้นเร่าร้อนกลับเริ่มแผ่วลง มาถึงวันเวลาที่ไม่มีใครใช้ร่างกายเปลือง ไม่มีใครเปลืองตัวเพราะร่างกายไม่ใช่ทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป แต่ร่างกายคือที่บรรจุความปรารถนาที่พร้อมจะร่วมระบายประสบการณ์อันเกิดจากการได้ลองเรียนรู้ไปพร้อมกัน ! T" Z. ~1 L7 Z( e4 G+ o5 E
' ^) j+ f+ h4 d) t+ H& Y
เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา...
4 a+ Q4 A% U7 L, d* r4 w' \( x% g! p( y" }
4 D& {0 X6 _7 _
* M, c. P W- ^4 T3 fตกเย็นกับรถเก๋งสีขาวคันเดิมที่ขับเข้ามาจอดในระยะห่างๆแถวร้านกาแฟหลังโรงเรียนไอ้เจ้าไพน์หันซ้ายหันขวาเพื่อดูว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ เมื่อแน่ใจก็รีบก้มหน้าก้มตาขึ้นรถเหมือนที่เคยทำทุกครั้งตลอดมาเมื่อแอบนัดกัน แต่พอแค่ปิดประตูหอพักที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนปุ๊บร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มก็รีบพุ่งทั้งตัวเข้าหาร่างบางทันทีอย่างแทบจะสิงรวมร่างในเสี้ยววินาที "พี่โคตรคิดถึงไพน์เลยรู้มั้ย…." อ้อนเสียงหวานใส่ ประพรมริมฝีปากเปียกชื้นไล้ซอกคอ ดูดดูนสองมือตวัดปัดป่ายทั่วเนื้อตัวบางและทุกรสสัมผัสเหล่านั้นสะกิดอดีตร่วมของสองเราขึ้นมาได้บ้าง "ไพน์ก็คิดถึงพี่เหมือนกัน…" ไอ้เจ้าไพน์ไม่รอที่จะทำตามจังหวะหัวใจคันยุบยิบแปลกๆจะว่าเหมือนเป็นครั้งแรกของการทดลองลิ้มรสชาติเซ็กซ์เหรอ??? ...ก็ไม่นะ รุ่นเดียวกันแต่อายุน้อยกว่ารีบเร่งปลดกระดุมเสื้อนักเรียนคนอายุมากกว่าปล่อยร่างขาวลีนแบบฉบับหนุ่มนักกีฬา ด้วยความกว้างช่วงไหล่ แผงอก กลางลำตัวถึงสะโพกโปร่งแต่แกร่งกระโจนสู่สายตา แล้วสลับเป็นฝ่ายโดนผลักเนื้อตัวลงโซฟาหนังเทียม "ตัวหอมจังครับที่รัก….วันนี้พี่ขอหอมทั้งคืนเลยนะ…" & H1 K5 A8 V9 \* i8 z# y5 z
. Q6 L h$ q5 cที่รัก...ที่พี่หมอกเพิ่งพูดออกมาแสนง่ายดายน่าจะหมายถึง...คู่นอน มากกว่า * N9 X* k- \' Q
, @% e9 w0 G! y' [+ ? [
"บ้าเหรอพี่ ไพน์ต้องกลับบ้านนะ…." "น่านะ...นะครับวันนี้อยู่กับพี่ทั้งคืนนะคนดี" 1 i* D) P& c g" `/ G1 ^
Z' z& z7 i, D; R5 Eส่วน...คนดี ก็คงเอาไว้อ้อนเด็กผู้ชายตัวผอมบางที่ไม่เคยว่าง่ายยอมใจอ่อนนอนค้างคืนด้วยแม้แต่ครั้งเดียว แต่แค่คืนนี้ กับอารมณ์กับความรู้สึกบางอย่างกับบางคนที่คงจะอัดอั้นอดทนจนถึงที่สุดไปเสียแล้ว จนไม่ทันได้เอ่ยคำตอบจบเสียด้วยซ้ำริมฝีปากแน่นๆพุ่งปิดปากบางทันที พร้อมฉกลิ้นตวัดสำรวจทั่วโพรงปากอุ่นร้อนอย่างลึกล้ำจนเนื้อตัวบอบบางสะท้านเฮือกตอบรับจังหวะคุ้นเคยด้วยการปลดกระดุมเสื้อแบบเดียวกันอย่างเร็วทั้งที่สองปากยังกวาดความหวานในนั้นแลกเปลี่ยน จูบกันจนจูบทั้งหมดนั้นกลายเป็นความทรมานที่ต้องเร่งระบาย " z# I; L2 z/ s* P0 L
8 {' i# F8 q6 v) ^9 {( l: J"โคตรขาวเลย ไพน์...รู้มั้ย พี่คิดถึงความขาวความเนียนของไพน์สุดๆ เลย…นี่ด้วย" & j5 p* y) U, ^. m
จ๊วบบบ!!!... 8 J1 B1 [6 w% W* Y
4 D* i2 z+ [1 V- J1 o& i3 a, \( lปากที่เพิ่งขยับพูดขณะยังมีสายน้ำสีใสหยดย้อยออกมาเป็นเส้นผลุบขย้ำเนินบางแต้มเม็ดชมพูอย่างกระหายหิว ทำเจ้าของอวัยวะกระตุกวาบทั้งตัว "อืออห์….พี่หมอกไพน์เสียวววว…." "เสียวเหรอ เสียวมากมั้ยที่รัก…" 5 G8 `0 v ~5 W$ I8 c+ e
5 l/ B! T5 C* Z: w
จ๊วบบบ!!! เจ้าของห้องสลับดูดดึงอีกติ่งใสให้เท่าเทียมรุ่นเดียวกันแต่ต่างอายุไม่ได้แบ่งเป็นสองร่างอีกต่อไป แต่กลายเป็นปาก อุ้งมือลิ้น ประสาทสัมผัสรู้ตื่นทั่วตัว "ซี๊ดดดด พี่หมอก อ่าาาาส์…." สูดปากให้ความตะกละตะกลามที่กำลังปลุกเร้าทุกความต้องการไล้มือนุ่มนิ่มทั้งสองกอดลูบแผ่นหลังแน่นๆระบายความอึดอัดรุ่มร้อนสุมอกออกมาได้บ้าง "อ่าาาส์...ไพน์อยากของพี่หรือยัง…" "อ....อยาก....อยากแล้ววว…."
0 d, z1 u9 ~" n/ A ?0 n
" J _6 G( i% {7 e' x# ?8 \: mผู้ชายคนแรก และคนที่ทำให้รู้จักอีกนิยามคำว่ารักกระโจนลุกปลดปราการทุกชิ้นด้านล่างลงอย่างเร็ว เผยแท่งเนื้อดีดชิ้นเนื้อผิวขาวออกเหลืองลำยาวตรงเกือบครึ่งท่อนแขน เส้นรอบวงเกือบเท่าข้อแขนชัดเต็มสองตาเด็กน้อยไม่ไร้เดียงสา ผุดจัดการมัดกล้ามเนื้อกลางกายอันแสนคุ้นเคยทันที "ไพน์จ๋าาา...ไพน์โคตรเก่งเลยผู้หญิงยังสู้ไพน์ไม่ได้เลยนะ….อ่าาาส์…"
- Q9 B* S& u4 W. v0 T+ n. d- o+ a8 v% J8 d% h' H1 o
' Y( F( D5 M: S
อว๊อก อวุ๊กๆๆๆ ...
' Y8 X% z1 _- ~ i
+ ?: c+ M) y& i+ r3 I
* ]8 A+ d3 \, ?7 H9 x"...จริงสิคร๊าบบบ เก่งสุดยอดเลยรู้มั้ย…" หนุ่มนักฟุตบอลร้องครางลั่นห้องส่งสองมือลูบเส้นผมสั้นแต่นุ่มเหมือนเนื้อไหมไปมาไม่หยุด บางครั้งกระดอนเอวสอบเสยเข้า ออก จนร่างนุ่มนิ่มยามถูกกระตุกตุ้นด้วยแรงดิบ บรรเลงริมฝีปากพาเอาสุ้มเสียงเฉอะแฉะลามกดังสนั่นไปกับทุกรสชุ่มฉ่ำของเนื้อสดทั้งสอง "ไพน์...พอก่อนครับเดี๋ยวแตกมาให้พี่...เอา...ดีกว่า…" เด็กผู้ชายถูกลากขึ้นปริ่มสวรรค์ รีบผละแก่นกายหนีตรงดิ่งจัดแจงอุปกรณ์เพื่อสุขอนามัยส่วนอีกคนรีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองเปลือยเปล่าอย่างรู้หน้าที่ "ขาวทั้งตัวเลยที่รัก ก้นก็แน่นอะไรขนาดนี้คอยดูนะพี่จะจัดให้เต็มที่เลย…" 2 o. A3 b8 P" B4 }* ]3 Z+ q! ]
0 L7 y2 `- a8 j
4 S$ V" `9 Z1 X# s* q! W$ ]9 n
ครั้งที่เท่าไหร่กับคำพูด ที่รักอย่างแสนจะเอ่ยออกมาง่ายดายราวกับความหมายแปลได้เป็นคำสามัญทั่วไปว่า หิว หรืออยาก 6 h% K, [0 `6 U" t x9 q5 {$ e
& m% U# x( `4 P {) a8 g6 @# i( c* p7 Y. [& V b9 t/ y3 g
ร่างบาง ผิวเนื้อนวลเนียนไร้ริ้วรอยให้ระคายทั้งสายตาไม่มีเส้นขนเด่นชัด ไม่มีความขรุขระ ไม่มีรอยแผลเป็นโน้มอัดค้อมช่วงตัวบนโซฟาหนังสีเข้ม อัดแอ่นแผ่นหลังเว้าสะโพกอวบอวดเนินบั้นท้ายกลมกลึงเนื้อละเอียดถัดจากรอยบุ๋มตรงปลายสันหลัง ดีดเด้งจุดท้าทายสายตาท้าคนอยากด้านบน / E& o7 F5 }" D: G" V# q A/ Q8 q
พันธุ์อภัย รู้ดีว่าตัวเองคือเด็กผู้ชายที่ตัวเล็กบาง แต่กลับมีก้นกลมสวยซึ่งนั่นน่าจะคือเหตุผลอย่างหนึ่งอันเป็นจุดเริ่มต้นคำนิยามคำว่า รัก $ }" X: i2 m# N1 J+ j/ A
และอย่าได้เรียกความใคร่กระหายราวสัตว์ป่านั่นว่า...รักเพราะมันคือกามารมณ์ คือตัณหา คือราคะ คือคำว่ารักที่พร้อมจะหลั่งทะลักอย่างไม่มีวันหมดไปกับภาวะสุขสุดยอดอันเป็นสิ่งใหม่ทุกครั้งอย่างที่ไม่เคยอธิบายตัวความสุขนั้นซ้ำ 3 n9 D/ f- V/ w3 b- Z. z
) y6 w! [5 `; x6 R# V
"พี่หมอก...เร็วๆ สิ…" แค่ไม่ถึงปีเด็กไร้เดียงสาในห้วงเวลาที่ไม่มีใครคอยควบคุมดูแลใกล้ชิดชนิดที่มาคอยรับคอยส่งมาโรงเรียนทุกวันได้เริ่มถูกพร่ำสอนบทกามสารพัดจากคนคนนี้และไอ้เจ้าไพน์ก็รีบโพล่งปากเอ่ยออกมาอย่างเก็บอาการไม่อยู่กับคนที่เคยทำให้ตัวเองหมกมุ่นลุ่มหลงไปกับความสุขไม่เคยซ้ำอยู่ไม่น้อย
" |2 p5 O% r) r/ C6 L* d9 I( ~& i6 r
ที่สำคัญที่สุด... มวลวูบวาบที่ยังคั่งหัวจิตหัวใจจากเมื่อคืนทั้งที่ได้ระบายออกมาด้วยมือน้องนางทั้งสิบแล้วก็เถอะแต่บททดสอบร้ายกาจบทนี้ก็ยังรุมเร้า บีบอัดร่างกายจิตใจทำเอาวันนี้ทั้งวันแทบไม่มีสมาธิไปกับการเรียน # k& ?5 F7 U& [# G; ~/ b7 Q. G
- S- D% H3 |, n( g2 Q8 @3 k"อือมห์" ขอบคุณสัมผัสเย็นวาบที่ทำให้สติกลับคืนอยู่กับปัจจุบันสัมผัสเนื้อเจลหล่อลื่นประโลมช่องทางด้านหลัง เกลี่ยเพิ่มซ้ำให้ฉ่ำเกลี่ยจนช่องทางสีกุหลาบพลิ้วกลีบย่น หุบอ้าเพรียกเรียกหาบางอย่างที่เคยอยู่ในนั้นมาก่อน " น้องไพน์ ....ทำไมยั่วพี่หมอกได้ขนาดนี้ครับ…." ก็เป็นเด็กตะกละตะกลามในความสัมพันธ์ลับๆอีกนั่นแหละพร่ำร้องหาจนแท่ง เรียว ยาว เนื้อไม่มากเคลื่อนความแข็งให้กลีบเนื้อย่นแสนบอบบางกลืนเข้าไป "อ๊าายยย!!!...พี่หมอก ช้าๆนะไพน์ไม่โดนนานแล้ว…."
4 J1 b( V% Z( z6 r% m- w m, B4 p: \/ m% V n% W: s
เมื่อหินสองก้อนมากระทบให้เกิดประกายไฟและแม้จะสมยอมให้ความเป็นตัวตนนี้ทะลวงมามากแค่ไหนแต่ช่วงหลังๆมานี้กับคู่ที่ตกลงปลงใจในความสัมพันธ์ที่รู้กันแต่สองแทบไม่ว่างจะด้วยเวลาจัดสรรแทบไม่เคยตรงกัน ส่วนพี่หมอกก็มีสาวๆมาคั่นเวลาไม่เคยขาด แกนกายเคยชินทุกมิติแก่นกายนี้ ชักเริ่มหวั่นไม่น้อย หวั่นจนต้องลุ้นกับสัมผัสตึงแน่น ร้อนเจ็บแปลบหวั่นจนก้อนเนื้อเยื้ออกซ้ายเต้นถี่เมื่อต้องคอยลุ้นตัวโก่ง
! {% g$ k' K, u2 _5 {; W
% ^" b. P1 F0 c; S$ U"ได้เลยครับ...พี่จะทำเบาๆ นะ…" ความสุภาพอ่อนโยนของรุ่นพี่คนนี้คือสิ่งยั่วยุไม่น้อยสำหรับเด็กที่ไม่ระรื่นหูเท่าไหร่กับคำหยาบจากคนบางคนและในทุกจังหวะไถลเนิบช้าที่กลับไม่สุภาพอ่อนโยนแม้สักนิดจนถึงที่สุดเมื่อไฟลุกท่วมโพรงเนื้อแกนกายด้านในไปแล้วและยังคาคั่งแน่นิ่งให้เนื้อย่างอ่อนๆผ่อนคลายทีละน้อย ผ่อนแผ่วไปกับจังหวะพะงาบกลีบปากสวยๆระบายแรงอัดจากด้านหลังให้ออกทางปาก ผ่อน แผ่วปล่อยให้เนื้อแนบเนื้อรวมเป็นหนึ่งรวมกันไปกับสิ่งแปลกปลอมที่เคยเข้ามาอยู่ในนี้เป็นปี
7 P- u+ T3 i0 t- }) @) ]
7 f3 W3 t* Z0 N& ~) W! X6 w. Cไม่นานนักหรอก
: j4 P( z7 `6 _2 {
5 L- `$ E U2 r0 @% ]1 V: Wได้ฤกษ์สะโพกแกร่ง ตอก อัด เดินเครื่องเบาๆกระทุ้งร่างบางด้วยแก่นแห่งวัยเรียนรู้ พากันขยับอีกครั้ง แต่เป็นเด็กอายุน้อยกว่าเพื่อให้การสอดใส่เข้ามาได้ลึกเท่าที่ใจตะกละ แต่กระนั้นเสียงกระเส่าของพี่รุ่นเดียวกันก็ยังแว่วข้างหู "โคตรฟิตเลยไพน์…ตอดเเน่นจริงๆ" "พี่หมอกจ๋าาาากระแทกเลย…กระแทกให้เต็มที่เลยไพน์ไม่ค่อยเจ็บแล้ว" ขยับเอื้อเอ่ยตอบ กระเส่าคำกระสันจนแทบทนไม่ไหว "ได้เลยครับที่รัก พี่หมอกจัดให้" กำลังแรงทวีคูณหลังได้ไฟเขียวเร่งส่งทุกจังหวะตะบี้ตะบันโยกหลุดโลกแทบไม่พัก แม้บางครั้งจะผลัดแผ่วเป็นนิ่มนวลแต่ก็วกคืนความถี่กระทั้นไม่ออมแรง ไม่สุภาพ ไม่อ่อนโยนหรือทุกการกระทำนี่คือความหยาบของพี่หมอก ที่ช่างจะเต็มไปด้วยแรงหยาบคายที่สุด สองตาเรียวเล็กพริ้มหลับรับแรงขยี้ของเด็กหนุ่มแต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งแสดงออก จู่ๆหัวจิตหัวใจได้ปลิดปลิวลอยละลิ่วสู่พื้นที่ท่ามกลางแมกไม้น้อยใหญ่ 8 \+ W/ `5 h+ l7 o2 A4 ~, \( J3 Y
& d% c1 |8 M& I6 A8 Q$ @9 B* R
+ [9 W) R. f$ i4 O( f( a5 p& ?7 m
คนหยาบคายที่สุดบนโลกนี้...ที่ชื่อ พันธุ์ศร % `$ z7 U: [" a1 f
6 ~$ @* e7 J y* f" M" z
0 g. Q9 c q' z% C' F3 _เจ้าของชื่อแม้จะหยาบคายเพียงใด หากแต่เรือนกายมีเลือดมีเนื้อนั้นช่างควรค่าแก่การสักการะและเส้นโครงร่างของร่างกายเป็นส่ยผสมของความหยาบกับเสน่ห์อันร้ายกาจได้ทอดเงาลงมา รูปเงากระหน่ำร่างดำฤษณาด้วยทุกเนื้อหนังอันเคยผ่านการไล้โลมด้วยสองตากลมโตเล้าโลมร่วมกันในจินตนาการดั่งชายหนุ่มสีน้ำผึ้งเข้ม งดงามดั่งนักรบพันธุ์แข็งแกร่งดุดันเต็มเปี่ยมพละงัดควงคว้านของขลังลึกลับที่ไม่เคยต้องสายตาร่ายรำบรรเลงสู่รูกรรมกลางเนินเนื้ออวบอัดอย่างบ้าคลั่ง
3 |. M9 [5 G$ a( ?; g! l9 l+ c2 e$ W% Q# u: J2 a) G
1 \, v; N6 L) I
จินตนาการ ผิดบาป... เตลิดพาร่างไหวเอวบางกลึงควงของขลังจากผู้ชายในห้วงความคิดและด้วยแรงอารมณ์ผิดบาปที่สั่งสมมาแรมเดือนทำเอาหัวใจเตลิดเปิดเปิงเกือบเผลอครวญชื่อ อดีตนักฟุตบอล ทั้งที่ภายในร่างกายยังถูกนักฟุตบอล ฝังแก่น 1 U! X, Z! w! F+ t5 X& t; @0 F
O* z7 w; o' m) F& T
ดีที่ยังไว้ทัน...แต่กระนั้น "อ่าาาา อ่าาาาห์…แรงๆเลยพี่จ๋าเอามาลงที่หนูให้หมดเลยหนูรับไหว..อืออฮื่อห์ พี่จ๋า" ประโยคเสริมแต่งดัดแปลงไปบ้างตามจังหวะสติหลุดลุ่ยกับความทรงจำจากบทสนทนากามในค่ำคืนแรกและคืนสุดท้ายพร้อมจังหวะขมิบรัดให้แกนกายตัวเองกลืนกินแก่นกายในจินตนาการที่กำลังทอดเงาลงมาทับซ้อนในโลกของความเป็นจริงนี้
; f5 L. I$ _5 M3 s7 @2 J6 K0 C, R- B
( n! N8 d% l, l$ i& w( t0 M6 n" G' e. ]
"อะไรนะไพน์...…" คนคุ้นเคยถามอย่างสงสัย บทบาทโจนจ้วง ทบกอดรัดฟัดเหวี่ยงเปลี่ยนท่วงท่าของทั้งสองเทียวเร่ง เทียวผ่อนปฏิบัติการเป็นชุดหากแต่ท่วงท่าที่เปลี่ยนไปพร้อมอารมณ์ที่ดูจะล้นทะลักแต่ยังไม่วายวกกลับหาผู้ชายตัวสูง ผิวเข้ม คิ้วหนาเหมือนเส้นผมรองทรงไม่สั้นมากที่ไว้อยู่ สองตาคมของชายหนุ่มที่จดจ้องมองมาสันจมูกหนาปีกกว้างที่กำลังไล้ตามซอกคอบางสองริมฝีปากบนล่างอิ่มจนล้นกำลังประกบแลกเมือกหวานในโพรงปากหนวดเคราลามตามแนวโครงหน้ากรีดครูดตามเนื้อผิวจนเป็นรอยแดง ลำคอหนาที่มือบางจับคว้าไว้แน่น เนินไหล่กว้างแผงอกอัดกลมเต็ม ป้านนมเข้มคล้ำกว่าผิวสีน้ำผึ้งส่วนอื่น ชุดลอนท้องเป็นแผงลูกชัดจุดไล่ไรขนอ่อนที่กำลังอัดแอ่นปะทะเนินเนื้ออวบอัดจนบิแบะ
- b9 j4 I2 ^. v! E
2 c9 [! i% r* F3 R- G& ~+ P8 L( ?"ตะ...แต......แตกแล้วไพน์" พี่ชายของน้องมอบเมือกขาวข้นผ่านของขลังที่ยังไม่เคยพบเจอ แทรกร่องจีบเผยออ้าอวดเนื้อชมพูปลิ้นมีเพียงผิวเยื่อบางๆกีดกันทุกจังหวะกระตุกหงึก
+ B# B) K( ?) E0 P3 \7 x8 {- ]+ d5 C/ ~2 W, g4 d z {1 C
- H3 a F. S# v2 k
"โห...วันนี้ไพน์แตกเองเลยเหรอแสดงว่าพี่หมอกเก่งขึ้นนะเนี่ย" โมงยามในภาวะอัศจรรย์ครั้งแรกในชีวิตที่พันธุ์อภัยสามารถไปถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ได้เองอารมณ์สุดยอดรุนแรงทำเอาแทบบ้า อารมรณ์ที่ได้เหวียงตัวตนเดิมชั่วนิรันดร์อีกครั้งที่เท่าไหร่นับจากสุ้มเสียงคืนนั้นแล้วยิ่งจินตนาการทับซ้อนบนความจริงเมื่อรักแรกได้กลายเป็นตัวแทนอีกคนไปแล้วหมาดๆนี่อีกด้วย , ~2 C- x0 j. x' q* {, f% j+ Z; g
. A- u& U% M0 ?' C
+ I$ S6 f( @" q1 R1 J
..."ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ไอ้เจ้าไพน์...ทำไม...ทำไมต้องไปคิดถึงคนพันนั้นด้วย???"... 6 I, k- f" a( ]- E
J x/ {! [4 J
( S9 W. M& ?2 ?- u+ \/ c
# e' z9 k( d M; M5 U3 E+ v
- r# h: b5 ]; B# U Jสิ่งที่อยากได้แล้วไม่ได้ มันคือความยั่วยวนเสมอไม่ว่าจะอะไรและยิ่งยั่วยวนสุดๆสำหรับเด็กที่อยากได้อะไร ...ต้องได้ มาตลอดชั่วชีวิต 0 K, g% J0 w8 P
, m, `8 e8 o6 A' X2 }# g
& Y3 e# |3 i3 r4 Z. K* v& p0 \3 ?8 W
% ^7 X, ^4 o5 J; _
. ^! X% Z" P9 O
+ w3 A* U$ |! c6 f+ C7 w. d* n+ t
. M! [! \* r/ n0 O* [: c
"ฮะโหลจ่ะ…..ย่า" "ไอ้เจ้าไพน์!!!อยู่ไหน นี่จะหกโมงแล้วหน่าบ้านช่องไม่กลับเหรอ รู้มั้ยย่าเป็นห่วง" ' j+ v+ B* v6 n" p: N$ K8 g
j& ^& P' G6 {# Z; n' H- z; b/ L
7 H# Q+ [- U5 C2 }4 c
# b$ ?& {, l9 `9 G/ L4 N1 P# O6 P B7 w
' u! W% h y8 s
" {- s# {5 ?1 }5 M) G% g
, |8 G/ n! {! R7 y5 b% ]1 l J& F+ X/ P. q: B0 F. I" \8 k/ L
) A/ j. n" O# a3 v: `* ~7 U
|