ลงทะเบียน2011-3-29
ล่าสุด2026-1-16
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 338
- ตอบกลับ
- 2605
- พลังน้ำใจ
- 34236
- Zenny
- 68850
- ออนไลน์
- 9375 ชั่วโมง
|
เช้าวันที่สองของกีฬาสี วันนี้พี่โจ้ดูหงุดหงิดมากๆ เดินง่วนเป็นเสือติดจั่นเลยทีเดียว
* A3 `) T7 Z8 K( s+ f"เม้ง! มาพอดีเลย แล้วต้นล่ะมารึยัง?"
1 L& u5 r3 D b8 t4 o7 {" F/ Z"อ้าว! ไอ้ต้นมันยังไม่มาอีกเหรอครับ? เมื่อวานมันยังย้ำเวลากับผมเลยนะว่า 10 โมงเช้า"$ D2 J. \: J( m# |, a
"นั่นแหละถึงได้ถามน้องไง นี่ 8 โมงครึ่งแล้วทำไมยังไม่เห็นอีก น่าจะมาเตรียมตัวได้แล้วนะ เม้งช่วยโทรตามทีซิพี่ไม่มีเบอร์"; `$ w6 x9 { T8 {0 _
% d, ~( g, _; [) C' {; |
.....ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก......0 ~# W* c5 b. ^9 V8 R
9 C* S* F0 K) L3 ~% G- \1 R# ]
"อะไรวะเนี่ย? ปิดมือถือเหรอ? คงไม่ใช่นอนจนลืมตื่นหรอกนะ" เม้งเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเพื่อนรักไม่เคยสายในวันสำคัญแบบนี้ ถึงจะแข่งสิบโมงแต่นักกีฬาก็ควรจะมารายงานตัว เปลี่ยนชุดและบริหารร่างกายตั้งแต่เช้า
' J# f9 s% y# L d+ @! E( C- Y"วิงๆ เห็นต้นรึเปล่า?"- k5 p" I. o. i M! n( [" G7 |
"เอ๋? ต้นยังไม่มาเหรอ?"4 g% @- ~) K1 s7 }+ Z& a% F$ D
"นี่พี่โจ้เริ่มปวดหัวแล้ว จะแข่งตอน 10 โมงนี่ละ"
" ~+ m: b( c9 F+ t"แต่เมื่อวาน....."
0 N6 m% e* G! e0 u$ R. O$ c5 l0 H"เมื่อวานทำไมเหรอวิง? เมื่อวานนายเจอไอ้ต้นเหรอ?"' o2 c3 {/ t0 Z o/ v! J2 W
"อ...อ......อืม เจอตอนหัวค่ำน่ะ"/ N n z$ ?1 B; D( Q' Z0 e: U
"ที่โรงเรียนเนี่ยเหรอ?"
9 Z) X, M, s- l6 s" B. l$ ^- g".....อืม....."
/ @9 C' [, W! l8 g7 m( M"ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ ไหนมันบอกว่าเมื่อวานติดธุระมาไม่ได้ไง?", T. j5 o" Z) A! `% [% L! w
"แล้วเบอร์บ้านล่ะลองโทรรึยัง?"
- B6 Z# }' U B2 e. D"เออจริงด้วย มัวแต่ห่วงมันจนลืมนึกไปเลย"
% j. ?. j. q7 e( c...
3 d& x4 `- G; T" U...
2 v9 _4 N& R9 p" G) J...
: M" [# B! v& `$ B7 g"วิง เราโทรไปเจอพี่ต้อมรับสายละ พี่เขาบอกว่ามันไม่สบายนอนอยู่ในห้องน่ะ"
7 w9 B% Y. Z8 V+ e2 d/ k! d"หา!? แล้วเป็นไงบ้างน่ะ?"
( H8 M8 z& s0 e& Y& Q1 D/ f: |"ไม่รู้สิ แต่วันที่ต้องแข่งบาสน่ะต้นมันไม่น่าปล่อยตัวเองป่วยได้นะ มันชอบเล่นบาสจะตาย" เม้งก็เริ่มกลุ้มหนัก
9 i' |1 R9 w) U$ p n+ P"เราว่าเราไปหามันที่บ้านเลยดีกว่า ยังมีเวลาเหลือ ท่าทางมันแปลกๆ พิกล นายจะไปด้วยมั๊ยวิง?"& l* L: E& d9 F* ^" r) J
"ไม่ล่ะเราอยู่รอที่นี่ละกัน"
& \ O% ^5 H. E! h5 F
7 c2 b; |. A/ c! s1 _- C+ s' r"พี่โจ้ครับ ตอนนี้พี่คมเดชอยู่ไหนครับ?"9 P% L- b6 d' @5 s! c
"พี่กริชน่ะเหรอ? น้องวิงมีอะไรเหรอครับ?") a9 b- c+ W% p% q! y0 `/ t, @( E
"....คือ...อาจารย์พละจะขอเอกสารอะไรหน่อยน่ะครับ เดี๋ยวผมไปหาพี่เขาเองก็ได้ครับแค่บอกว่าพี่เขาอยู่แถวไหนก็พอ"; u6 o; I# D" K7 [2 x
"นพ! เมื่อคืนพี่กริชไปนอนบ้านนายใช่มั๊ย? แล้วตอนนี้พี่เขาอยู่ไหนน่ะ? อาจารย์จะถามหาเอกสารอะไรก็ไม่รู้"; p# y9 T Y8 b. m: a. J
"เหรอ! แต่พี่กริชเขากลับบ้านต่างจังหวัดไปแล้วนะ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ"! X* q' l( B( A0 [$ T
"อ้าว! แบบนี้ก็แย่น่ะสิ แล้วอาจารย์เขาอยากได้เอกสารอะไรเหรอเดี๋ยวพี่จะลองไปค้นในห้องให้"
& S7 A+ ~5 A$ V: F( I/ Z% ]' d"ม.....ไม่เป็นไรหรอกครับ อาจารย์บอกว่าไม่ค่อยสำคัญ ไว้ทีหลังก็ได้ครับ"" ]% y# L# G4 [. e
..
+ e8 N7 N& A# I$ M4 O1 c: N+ N/ G+ c..
0 y! `$ x% S9 _......9:04.......& z$ Z1 S4 t& v2 r0 F* H
นาฬิกายังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์....แม้คนที่มอบสิ่งนี้ให้ผมจะไม่อยากเจอผมอีกแล้วก็ตาม.....
! z! j$ U/ V6 y1 S$ x! A6 aก็เพราะผมไม่ซื่อสัตย์เรื่องมันถึงได้เป็นแบบนี้ กริชสมควรจะโกรธผมแล้ว ผมที่หลอกเขามานาน ถึงจะทำใจไว้แล้วว่าเขาต้องโกรธแต่......
% |/ x- Z$ ^5 D y+ a2 u. Q4 {ผมเช็ดน้ำตาก่อนมันจะหยดลงบนรูปถ่ายตรงหน้า....แก่งกระจาน.....หาดเจ้าสำราญ.....บ้านของกริช.....1 _# K# ^2 Q# l' j! C, K/ K0 d, o- [. E
น้ำตาที่เอ่อคลอทำให้ผืนน้ำในรูปเหมือนจะสั่นไหว ที่ๆ กริชเคยอยากพาผมไป ทุกอย่างเป็นความผิดของผมเองผมสมควรโดนแบบนี้( [4 ^$ @: b2 J0 j4 z, U( G4 v
( n0 I- D! g7 U# s) r' m8 Z
"กริชครับ...ฮึกๆ....เราขอโทษ....เราขอโทษ......"% j9 T9 u- Y- w9 }: ]% @. `
ภาพวันเก่าๆ ...แค่สามเดือนที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เหมือนทั้งชีวิตมันพังลงตรงหน้า....ตั้งสามเดือนตะหาก.....ตั้งสามเดือนที่ผมหลอกเขาได้หน้าตาย.....สามเดือนที่ทำให้เขาเดือดร้อน ทำให้ความฝันของเขาพัง8 z6 K/ a8 p: U+ F7 q5 j
ความอุ่นของแขนกริชที่โอบไหล่ผม....มือที่เคยกุมมือไว้.....ความรู้สึกยังอยู่ชัดเจนแต่วันนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว.....
6 T; x/ g; V* M) W! Qในหัวมีแต่คำว่าขอโทษ....คำๆ เดียวที่ผมอยากจะบอกเขาทุกวันแต่ไม่เคยได้พูด มันอัดอั้นในใจ แต่ตอนนี้ไม่มีเขาให้ผมขอโทษได้อีกแล้ว ต่อไปถ้าเจอหน้าเขาผมจะทำยังไง....แค่คิดว่ากริชจะมองผ่านผมไปเหมือนไม่มีตัวตน คิดแค่นั้นใจมันก็บีบจนเจ็บ
4 o0 b6 V% u( i8 c' G8 W# S( q* A9 b' d, \
ผมหยิบมือถือขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
; ], _/ n5 Q O& u" t/ b6 _ยอมรับความจริงเถอะ.....กริชจะไม่โทรมาอีกแล้ว.....จะไม่ได้ยินเสียงเขาอีกแล้ว ก็เขาขว้างมือถือแตกกระจายไปต่อหน้าผมแล้วนี่นา....ไม่รู้จะโทรหาเขาได้ยังไง เมื่อคืนตามไปหาที่บ้านก็ไม่เจอ เบอร์อื่นๆ ก็ไม่รู้4 O, Y4 O; w( b }1 \" o I
ผมยกมือถือแกว่งไปมาใกล้หน้าต่าง.....มันแค่ไม่มีสัญญาณเท่านั้นแหละ! `- J- m; k/ @9 W
.....กริชคงโทรหาผมสักครั้ง....เขาจะโทรมา....2 }0 C; C& [- `0 a
จะหลอกตัวเองอีกนานมั๊ยไอ้โง่.....เขาเกลียดผมถึงขนาดนี้แล้ว......, g% k0 [4 H* ` R( r" E) Y
"ขอโอกาสเถอะครับกริช.....ให้เราได้อธิบายอีกครั้ง กริชจะทำอะไรเราก็ยอม....."
8 `# \& G9 M; rต่อให้พูดแบบนี้อีกนานแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางได้ยิน ต่อให้เขาอยู่ตรงหน้าก็คงไม่ฟังผมอีกแล้ว.....เขาบอกแล้วไงว่าต่อไปนี้เขาไม่รู้จักผม8 }! r0 y$ S8 C
ก๊อกๆๆๆ6 w8 Z- n! i e F- V5 L
"ต้น นอนอยู่รึเปล่า?"
" n, ^5 C0 g) v, _ y"............."
4 N4 M0 p' Y! N% u2 @"กรูรู้ว่ามรึงแกล้งป่วย มีอะไรบอกมาซะดีๆ"
0 N: G$ x5 l; |5 r t" H5 f8 a".......กรู....ไม่สบายจริงๆ เม้งมรึงรีบไปโรงเรียนเถอะใกล้จะแข่งแล้ว"3 P! \ u5 Z% c
"จะแข่งทำเจี้ยไรถ้าไม่มีมรึง กรูย้ายสีตามมรึงมานะเรื่องอะไรจะลงแข่งคนเดียว"
* W1 P; i B; G7 [# d
$ b* k4 q8 v9 N* M+ w6 r+ ]เพื่อนคนนี้ถึงเอ่ยปากไล่เขาก็ไม่ยอมไปแน่ถ้ารู้ว่าผมไม่สบายใจ
s8 w' }- T) R' a! D9 uแต่ทำไมกริชถึงไม่ยอมอยู่ฟังเวลาที่ผมอยากให้เขาอยู่ แค่ฟังสักวินาที แค่นั้นก็พอ....จะคร่ำครวญทำไม ดูตัวเองก่อนเถอะว่าทำอะไรกับเขาบ้าง แล้วตอนนี้ผมควรทำยังไงดี: @0 i( J& X! Q* R
"เปิดประตูให้กรูเข้าไปหน่อยเถอะต้น" ....ยังไงมันคงไม่ยอมไปไหนแน่ๆ
, Y- H5 w4 C$ N. F0 Y"เฮ้ย!!! มรึงร้องไห้ขนาดนี้เลยเหรอ?!!!" .....เจรี้ยเอ๊ย! รู้งี้ไม่น่าเปิดประตูให้เลย , M0 a' e+ T. H: a+ T8 B- V; O
& @$ k. K* E2 [8 R& f% o% ["เกิดอะไรขึ้นวะต้น?.......เรื่องคนนั้นเหรอ? ทะเลาะกันรึไง?") G/ D; v& h& D2 r2 K2 v* F+ I
"อย่าถามเลย มันจบไปแล้ว อย่าถามกรูอีกเลยเม้ง มรึงไปแข่งบาสเผื่อกรูด้วยละกัน"8 z, n! \; g# e' W D
"ไม่ไปเว้ย! สีกรูรึก็ไม่ใช่ ถ้ามรึงไม่ไปกรูก็ไม่ไปเหมือนกันนะต้น" ว่าแล้วมันก็ถือวิสาสะเปิดวิทยุหยิบการ์ตูนมาอ่านยืนยันว่าไม่ยอมไปไหนแน่ๆ) D7 n) X ^& W8 j% Y1 l
" I+ d) | ~0 D) H8 V mจะบังคับตรูไปถึงไหนไอ้เม้ง ถ้าไปโรงเรียนแล้วเจอกริชตรูจะทำยังไงล่ะ?* s' |# U, k3 Z7 ^$ Z
.....แล้วจะหมกตัวในห้องนอนไปนานแค่ไหน....อีกสองวันก็จบกีฬาสีแล้ว จากนั้นก็ต้องไปโรงเรียนตามปกติ....ถึงตอนนั้นจะทำยังไง.....ไม่รู้โว้ย!!
) w! Q7 I1 G( @' v( Rเสียงเพลงหนึ่งที่คุ้นเคยดังจากวิทยุ เพลงนี้.....เพลงที่ผมเคยร้องให้กริช เพลงที่เขาใช้ในมือถือ....มือถือที่แตกกระจุยไปแล้ว......
' D4 v6 s* d4 {( F- w( G6 ?( S/ K0 Q# E5 U/ n
"เม้ง ปิดเหอะกรูไม่อยากฟัง"
7 w5 A" B2 Y. E4 i- B+ C% a+ d2 [( bฟังแล้วนึกถึงทุกอย่างที่ผมทำเพื่อเขา....ทุกอย่างที่เขาไม่ต้องการอีกแล้ว....
0 _/ E8 G, o9 t& ?7 jผมทำเพื่อเขาเหรอ....ผมทำอะไรเพื่อกริชบ้าง?.....ที่อิดออดอ้างโน่นนี่เพื่อผลัดวันไปเรื่อยๆ แบบเนี้ยเหรอเรียกว่าทำเพื่อเขา?4 n0 t4 f# m) H' M
! C$ [1 x& X5 F2 ?"เม้ง ช่วยออกไปนอกห้องที"4 T9 ?9 b7 U4 W, v. [
"กรูไม่ไปไหนทั้งนั้นโว้ย!"/ e3 r, o3 x1 G2 I1 V
"เม้ง กรูจะเปลี่ยนเสื้อผ้า! มรึงอยากอยู่ท้าพิสูจน์ก็ได้นะ แต่บอกไว้ก่อนว่ากรูเป็นรุกนะว้อย
, T' U" C/ T9 g4 F4 V4 ~$ v8 [6 m..
W; C' S% ]" V9 a' A..
V( t, t+ v" P2 g1 M( ~..# p$ n, w5 l. c, [4 u0 R
... ]2 I& D' T# }( v! t
มาถึงที่สนามก็ 10 โมงนิดๆ แล้ว พี่โจ้ยืนทำหน้าเป็นยักษ์วัดแจ้งเลย ตอนนี้ในสนามเริ่มแข่งไปได้ราว 20 นาทีแล้ว ฝ่ายเรายังตามอยู่ 11 แต้ม ผมกวาดตาดูรอบๆ.....กริชไม่อยู่ที่นี่.....เขาไม่อยู่แล้วจริงๆ.....! g/ a, E5 |7 b& s
"ขอโทษครับพี่โจ้"1 X; ^0 C7 c$ S" Z9 t* v) }
"เอาเถอะ รีบเปลี่ยนเสื้อทีมแล้วเตรียมตัวรอก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะเปลี่ยนตัวให้ลง"/ Z. J0 u1 |2 }* i9 R4 Y7 d X
"ไหวแน่นะต้น? หน้ามรึงเซียวมากเลย เมื่อคืนได้นอนมั๊ยเนี่ย?"
. p9 T1 b' U8 M! Q4 F9 o k2 ~$ I".....เราไหว ไม่ต้องห่วงหรอก"
9 n5 L% c7 K2 J6 [
' G0 {& A$ o, g( E6 ^ผมหยิบเสื้อทีมสีแดงขึ้นมาสวม ถึงหัวมันจะลอยๆ หวิวๆ แต่ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะทำเพื่อกริช สิ่งแรกที่ผมจะเพื่อเขาจริงๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เห็น.....กริชครับ จะโกรธผมยังไงก็ได้ จะไม่ยกโทษให้ผมก็ได้ จะทำเป็นไม่รู้จักกันผมก็ไม่ว่าเพราะสิ่งที่ผมทำมาตลอดมันเกินจะให้อภัย แต่ยังไงผมก็จะทำความฝันของกริชให้เป็นจริง! a: ]" E. n' L. Y/ W$ d
2 n! A( V) l' V; o1 }7 Z" T" d* u3 N" W @
"ต้น เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"
6 b; q: J3 w, c5 r. [; b"ไม่มีอะไรหรอกวิง"
& ?8 t0 f$ ^' q".......ทะเลาะกับพี่กริชเหรอ?"" j( K, g. T4 V+ P7 e7 g) K& _
".............."
6 T! f. P: u' L"พี่กริชไม่มา......พี่เขากลับต่างจังหวัดไปแล้วล่ะต้น.....เป็นเพราะเรารึเปล่า? เราขอโทษนะต้น"
3 G$ j, E* _% p: K, A+ D"ไม่ใช่เพราะนายหรอกอย่าคิดมากเลยวิง เราสิต้องขอโทษนาย"
8 n. `: u# |% Q* ~4 {2 \8 v. J5 {1 C" C+ @1 V3 z
ความโง่ของผมทำร้ายเพื่อนคนนี้มานานแล้ว แถมยังทำให้กริชเข้าใจผิดจนโกรธวิงไปด้วย
$ e6 Z+ N! x5 @"เราขอโทษจริงๆ นะ....เราจะไปคุยกับพี่กริชให้ พี่เขาต้องเข้าใจนายแน่ๆ"+ C9 h9 w) G2 z6 M7 g
เจ้าหน้าใสตรงหน้าก็ยังเข้มแข็งกว่าผมมากนัก วิงกล้าเข้าไปคุยกับกริชด้วยความรู้สึกนั้น พยายามสู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง ....แต่ผมสิ.....
/ ^ l2 D0 u( E8 V"ไม่ใช่ความผิดของนายหรอกวิง ทั้งหมดเป็นเพราะเราต่างหาก จริงๆ แล้วเราต้องขอบใจนายนะ"
3 o6 g+ ~9 N& x: J$ ~"ขอบใจเรื่องอะไรล่ะ? เราทำให้นายเดือดร้อนมาตลอด"
, N8 v, W4 R) q5 l3 i) ~0 l% o"ก็ถ้าไม่มีนาย เราคงรู้สึกผิดไปอีกนานต่อให้กริชไม่โมโหเราก็เถอะ"
: l# N4 m! x. z" f4 gบางทีมันอาจจะดีที่เป็นแบบนี้ ถ้าผมบอกกริชตรงๆ เขาคงโกรธแต่ไม่แสดงออกมา ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะสนิทใจกันได้เหมือนเดิมอีก
+ M7 S+ t6 w( W
. K8 p1 {# V' e0 y# `"ต้น! ลงสนามได้แล้ว!"
% a. _. { Z+ k9 K7 V a"เราไปล่ะวิง! ช่วยเชียร์เราด้วยนะ" นาฬิกากับเข็มสีทองถูกหย่อนลงเป้.....รอดูผมตรงนี้นะครับนะกริช
* ^3 b$ f6 r0 T! }# xเสียงเพลงนั้นยังก้องอยู่ในหัว เพลงที่ผมร้องเพื่อเขา เพลงของเราสองคน ......ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าการสู้ที่แท้จริงคืออะไร" v0 c# e+ x; b8 n! `# G
) i% w6 \6 |1 e' [3 ^" D, X.....ได้เกิดมาเจอเธอทั้งที ไม่ว่ายังไงจะลองดีสักวัน3 Z2 f# g9 _7 j4 c X
อยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากมีเธอเป็นเพียงภาพในความฝัน
( w- L: H9 o! b* O$ z+ f- |; |1 O3 Iลำบากลำบนไม่สนใจ ตะเกียกตะกายสักเพียงใดก็ดีกว่าปล่อยเธอไปจากฉัน
' Z+ n, j$ V; k& M: H7 L8 R. F" uตกหลุมรักจริงๆ เพราะรักจริงๆเธอคงไม่ว่ากัน........ U8 K! F4 \" L7 H9 r4 Q
( }' k* w! A. J5 v# R: nสู้เพื่อสิ่งที่ฝันไม่ใช่นั่งหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะเป็นจริง
" \' J0 w2 b! U/ kสู้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง.....สู้ในเวลาที่กำลังใจหมดไปแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมท้อ( W) U( @. d. R& j" j4 \0 k
เมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่กริชอยู่กับผม แต่วันนี้แหละ.......
$ h' p$ l, }. w$ r- A"ไปกันเถอะเม้ง"
) I# n0 R- a' m( N5 D) f! c5 k& X% O2 \"สีแดงขอเปลี่ยนตัว 2 คน!!!" .....วันนี้แหละจะเป็นวันแรกที่ผมสู้เพื่อเขา!5 }, D5 M0 i5 w3 m9 U% b
. Y+ o5 U5 d* E4 ?5 |"ไงน้องต้น! นึกว่าไม่มาซะแล้ว"
# U2 Z% D0 p6 V* `) d8 ]' Q6 R M9 c"ยังไงก็ต้องมาล่ะครับพี่ปัด". L) m' A: k' c, N, o) Z9 x$ C
ถึงจะตามอยู่สิบกว่าแต้มแต่ผมก็ไม่กลัวหรอก ยิ่งเป็นทีมของพี่ปัดที่ชอบเล่นแรงๆ ก็ยิ่งทำคะแนนง่าย หลอกล่อซะหน่อยก็ได้ฟาล์วแล้ว
* a2 P3 \) U7 ?% O# q/ }ตอนนี้คะแนนเริ่มตีตื้นขึ้นมาทีละนิดแต่ก็ยังห่างเกินไป ใกล้จะหมดครึ่งแรกแล้วถ้าเป็นแบบนี้คงตามไม่ทันแน่ๆ( J! E z6 E; E+ d: m8 t; I$ T4 S
หัวก็เริ่มมึนๆ ซะแล้ว โธ่เว้ย! ต้องทำได้สิน่า!!! เรื่องเดียวในตอนนี้ที่ผมจะทำเพื่อกริชได้ จะพลาดไม่ได้อีกแล้ว!!
+ T2 i B+ m1 y1 X# O1 t g
! N+ K) R5 u- P8 N- s****************************************************************
7 w& j. L. ?! D O' i! Mนาฬิกาเหนือสถานีขนส่งสายใต้ใหม่บอกเวลา 9:04: G7 }* A! [, q% l
"กริช ทำไมจู่ๆ จะกลับมาบ้านล่ะลูก? ไหนว่าสอบเสร็จแล้วจะอยู่ดูกีฬาสีก่อนไง"/ D3 D$ \' R' {; }4 ?- Y
".......เบื่อๆ น่ะครับ วันจันทร์ก็ไม่มีเรียนเลยอยากกลับบ้าน"3 U: ]! ?3 s0 Y4 H1 A6 i7 E" B* |
"แล้วนี่รถเที่ยวไหนบริษัทไหนล่ะ? แม่จะได้บอกพ่อไปรับที่ท่ารถ"
' \6 M X* a4 i* h5 P"เพชรบุรีทัวร์ครับแม่ รถออก 9:45 ครับ"
0 V4 Q. U7 V. k. G" z5 V"แล้วเงินติดตัวมั๊ย? จ่ายค่าติวไปเท่าไหร่น่ะ ยังมีเงินพอใช้มั๊ยลูก?"
- k, u8 n% }/ h: y: Q, m"มีเยอะครับ แม่ไม่ต้องห่วงครับ"& h! r$ g$ t+ n7 d
เด็กหนุ่มเหน็บหูโทรศัพท์สาธารณะไว้ที่คอพลางเปิดกระเป๋าเงิน ธนบัตรใบพันหลายฉบับยัดอยู่ในนั้น
3 s4 D2 S4 A! Z5 r) {9 Y8 x4 F/ D# D$ n! g5 l! |$ y. {
.....เรารักกริช เราไม่ได้ทำเพราะต้องการเงินของกริชนะครับ อีกอย่างเราอยากให้กริชได้มอเตอร์ไซค์เร็วๆ.....
. E# `: [! k( q4 X.....ปีหน้ากริชจะอายุ 20 ใช่มั๊ยครับ?...ได้เป็นเด็กมหาลัย....มีมอเตอร์ไซค์....ถึงตอนนั้นกริชอย่าลืมเรานะครับ.....
$ P0 z: W. m7 Y' n% A# h.....ทำไมต้นทำเหมือนจะหายไปไหนแบบนั้นล่ะ? ต้นอย่าทิ้งผมไปนะ......* h, |8 y' Y) v$ J4 E1 H" X2 `
....กริชคิดมากจังเราไม่ทิ้งนายไปไหนหรอก เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป......8 Y. M: e `( \# [( X
........เราสัญญาจะอยู่กับกริชตลอดไป........2 H/ R$ T9 @$ I; w0 v2 J, I
) l' q) U0 x: j0 b& {& v"แล้วสอบยากมั๊ยเนี่ย ทำได้มั๊ยลูก?"
+ a! H2 a; t8 H6 a5 z+ Q"ก...ก็ไม่ค่อยยากหรอกครับ ติวกับเพื่อนหลายคน แค่นี้ก่อนนะครับเสียงเพลงมันดังคุยไม่ค่อยได้ยิน"4 C; E! O8 s) z) a
"จ้า กลับมาค่อยคุยกันนะลูก") g* }( T! f3 J& N h8 c" U
6 |7 T1 `, y9 l-------------------------------------------------------
( p; Y+ Y2 }( Z- t6 f- B/ f"นพ เอาไงดีวะ?"
+ M' s- J p) vพี่โจ้หน้าเครียดพลางจ้องดูกระดานคะแนนสลับกับสนามบาสที่แข่งขันชุลมุนแย่งบอลล้มลุกคลุกคลานจนกลายเป็นลูกยึดซะหลายครั้ง ครึ่งหลังนี่แผนเริ่มจะไม่เป็นแผนแล้ว ถึงคะแนนจะตามอยู่แค่ 8 แต้มแต่ตอนนี้เปลี่ยนตัวกันจนเหนื่อยทั้งตัวจริงตัวสำรองทั้งสองฝ่ายเลย % g% @$ h& B9 F% b- j6 E0 t7 v, ?
"สงสัยต้องเล่นไม้ตายแล้วโจ้" พี่โจ้พยักหน้าให้สัญญาณนำอาวุธสุดท้ายมาใช้7 r* i/ e! M7 d+ B
"วันนี้ชนะเลี้ยงเอ็มเคแล้วตบด้วยสเวนเซ่นส์นะน้องๆ!!!" ....ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย! แต่ก็เข้าใจ พี่เขาอยู่ฝ่ายอุปกรณ์กับเหรัญญิกพ่วงอีกตำแหน่งนี่หว่า$ u* k: o; ~' b, G2 C* j- \: g/ R
& E. ^0 T/ k& c+ N# b9 ^& e
พี่ม.5 กับเจ้าเม้งที่เปลี่ยนตัวออกไปเพิ่งกลับเข้ามาเล่นต่อ ฝ่ายโน้นก็เริ่มเหนื่อยจนชู๊ตไม่ลงซะหลายครั้ง แดดร้อนขึ้นทุกทีแล้ว ดีนะที่ได้ลูก 3 คะแนนจากเม้งกับพี่ม.5 ติดกันสองลูกให้พอใจชื้นบ้าง แต่อีกแปบเดียวฝ่ายโน้นก็ชู๊ตลงให้คะแนนทิ้งห่างไปอีก ชักจะไม่ไหวแล้ว จะเปลี่ยนตัวก็.....คนที่นั่งอยู่ริมสนามยังหน้าซีดโบกมือหยอยๆ บอกน้อยจะไปชายแดนอยู่เลย..... ตอนนี้ก็ได้แต่ส่งบอลให้พี่ๆ ไปจัดการต่อ
" ?. S3 n. G0 B6 r9 _) [% s0 X"เฮ้ย! หมดแรงแล้วเหรอต้น?"6 |- |5 k" k# q" a0 p! u' c' I
"คร้าบพี่โย่ง จาม่ายหวายแล้ว"& \3 ?3 n+ J3 n% [
1 s. d" l0 u* Kมารยาไปงั้นแหละ พอเผลอไม่มีคนประกบผมก็เข้าเลย์อัพใต้แป้นเอา 2 แต้มบ้าง พี่โย่งชี้หน้าแล้วหัวเราะใหญ่ แต่เล่นมุขนี้อีกทีพี่ท่านเริ่มไม่ขำแล้ว พอบอลเข้ามือผมอีกคราวนี้พี่โย่งยืนดักเลย ง่ายไปมั้งพี่! คิดว่าผมชู๊ตสามแต้มไม่ได้แน่ๆ เลยจะรอบล็อคเลย์อัพรึไง?! ก้าวซ้าย- ขวาแล้วกระโดดขึ้นด้วยบอลในมือขวา พี่โย่งกับสีเหลืองอีกคนก็โดดขึ้นบังทันที ผมรีบเปลี่ยนบอลมามือซ้ายแล้วส่งลูกลอยขึ้นข้างห่วง 6 k- f; i% `: w& Q, i7 u
; v E O: P/ n, ]มันเหมือนภาพสโลว์โมชั่น.....พี่สองคนเสียหลักกลางอากาศ ลูกบอลกลิ้งลงห่วงไปอย่างช้าๆ คะแนนเท่ากันแล้ว!3 z4 Y1 y% L& P) W/ U/ ~0 m
พอผมลงแตะพื้นก็รีบขยับออกแต่พี่สองคนที่ล้มตามลงมา.....หัวเข่าใครสักคนกระแทกลงที่........
7 F1 x+ M7 G( S5 X) o
/ M# Y j, ]4 T# L) {- f9 I! u9 aกร๊อบ!!!!
$ d' I4 b- b+ B4 e/ w, h+ `8 \8 A) {+ ` x" ]0 x
"อ๊ากกกกกก!!!!!!!"
, S, A* d& }6 Z9 z' x2 [6 t( \0 h" d7 \; l
"เฮ้ย! ต้น!!"
$ K1 j, a- d5 `& Q* j( E" B5 W
4 q# o# C; S/ B- mพี่สองคนรีบลุกขึ้นจากขาผม.....ขา.....ขาผม........
& h% e6 n D$ l/ k: }0 w$ y3 Wบนพื้นปูนที่ร้อนจนแสบผิว แต่ความเจ็บมันมากกว่า .....ความเจ็บที่แล่นตั้งแต่ข้อเท้าขวามาถึงต้นขา....
) i$ Q8 }2 ~* w) z( pได้ยินเสียงพี่โจ้วิ่งเข้ามาดู มันเจ็บจนหมดแรงซะดื้อๆ ได้แต่นอนตัวงอดูคนมากมายที่มุงเข้ามา เห็นเม้ง วิง แล้วก็ใครอีกเยอะแยะแต่เจ็บจนลืมตาแทบไม่ขึ้น, y x6 h$ r' q g0 z
"ต้น เป็นอะไรมากมั๊ย!!?"
) T& H( X; v! @+ i+ V+ J. g"ไม่....ไม่เป็นไร"5 n$ M! l5 e1 U# @( @4 h1 m
"เจ็บตรงไหนต้น? ขยับขาได้มั๊ย?!" * }! J& a' R. f$ t- e9 {
....พูดไม่ออก....พยายามลุกขึ้นยืนแต่มันเสียวแปลบไปทั้งขา....บ้าน่า! ต้องไม่ใช่แบบนี้!
; z/ z2 [) ~7 a4 v- U"ผมยังไหวครับพี่ ขอนั่งพักแปบเดียว"" D6 j; I: l% {7 P3 ]. Y
"ไม่ได้หรอก! ขอพี่ดูขาก่อน" พี่โจ้กดนิ้วเบาๆ ไล่จากน่อง พอถึงเหนือข้อเท้ามันก็เจ็บจนสะดุ้ง
! }! R& x8 s+ I. e+ c"อาการเป็นไงครับพี่โจ้? ไอ้ต้นมันเป็นยังไงแน่?"! G) L: x1 K4 `. n S0 ^. n+ k
"ส....สงสัยกระดูกร้าวว่ะ เห็นแวบๆ ว่าฝ่ายโน้นเอาเข่าลงแถวนี้"- U& w3 f1 m9 `
1 T8 Q2 y' d* C/ [0 m* c# T" V
"พี่โจ้ ผมไม่ได้ตั้งใจนะครับ น้องต้นลองถอดรองเท้าออกดูซิ" * y" n ^( N$ l( V/ [2 W" q& g
ฝ่ายโน้นหน้าสลดไม่แพ้กันพยายามเข้ามาช่วยแกะเชือกรองเท้าแต่ยิ่งกระเทือนมันยิ่งเจ็บ.....มรึงจะช่วยหรือมรึงจะฆ่าตรู!? ตาพร่าจนมองหน้าไม่ชัดเลยไม่งั้นตรูจะเอาคืนแน่ไอ้คนหวังดีที่โลกไม่ได้รอ6 J5 {$ G1 A. r! z# Y
อะไรๆ มันชุลมุนไปหมด แล้วใครก็ไม่รู้มาหามผมไปข้างสนาม.....ผมถูกเปลี่ยนตัวออกแล้วเหรอเนี่ย?....ไม่จริง....
2 i7 D6 N, L1 Y) V1 {, k6 a1 I"ต้น! ขาหักเหรอ?"
: x+ i t" u" o; v' l3 ]9 r"ไม่หักโว้ย! ช้ำนิดหน่อยแค่นั้นแหละวิง"
$ v* w' u- |/ I$ i- \9 X"พี่โจ้ ผมว่าเรียกรถพยาบาลเถอะครับ"; i! x1 M( u4 {9 i! |
"เอางั้นเหรอเม้ง! เออ! ก็คงดีมั้ง? พี่ทำอะไรไม่ถูกแล้วเนี่ย!"
9 ?- |& i" C" u, j/ ~1 A& m"ไม่ได้นะครับพี่โจ้! ผมแข่งไหวจริงๆ ผมยังแข่งได้นะครับ ขอผ้ายืดมารัดขาก็พอครับ"
7 w8 r, ^9 D. J0 B& Z"อ....เอางั้นเหรอต้น? แน่ใจนะ?"
/ f" T) ~# t" f5 I. y9 O1 @" W1 @# _, S; @, t# ]+ N/ j
ผมนอนแหมบกลั้นใจตอนที่พี่โจ้ถอดรองเท้าถุงเท้าออกแล้วรัดผ้ายืดตั้งแต่เหนือข้อเท้าไล่ลงไป แค่ช้ำเท่านั้นแหละ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก ผมต้องแข่งต่อได้สิ.....วันนี้คือวันแรกที่ผมจะสู้เพื่อเขา! จะจบแบบนี้ไม่ได้!
( W/ y$ E4 H" \- o9 G5 s"ต้น! ท่าจะไม่ไหวนะ! เจ็บแบบนี้คงกระดูกร้าวแหงๆ ดีไม่ดีหนักกว่านั้นอีก"! e/ J0 i" |& k- K
"ต้องไหว....ต้องไหวสิ เขารออยู่....เขารอเหรียญทองอยู่.....เจ็บนิดเดียวเอง"
6 C, M6 N' Y9 t- P. s- \" F. S"ต้น.....อย่าฝืนเลยนะ ทำแบบนี้พี่เขาไม่ดีใจหรอก"( S# m9 ]$ p7 y$ N: F
"เรายังไหวน่าวิง....แค่ไล่เตะนายไม่ได้แค่นั้นแหละ ฮะๆ"# ~* V8 j: ]9 i; w" ~% H
"ต้น พี่ว่าไปโรงพยาบาลเถอะ พี่รับผิดชอบไม่ไหวนะถ้าน้องอะไรไป ยังไงเจ็บแบบนี้พี่ก็ให้ลงต่อไม่ได้แล้ว"
: l8 I5 F! m K# D5 J"ข...ขอผมนั่งเป็นตัวสำรองก็ได้ครับพี่.....ขอผมอยู่เถอะนะ.....แข่งจบแล้วค่อยไปหาหมอ"
1 H- n. B# N) m8 y, @* l' B# @
5 c+ q' g, f! K, a/ _6 x7 \2 M3 K: u+ rอุตส่าห์ตีเสมอได้แล้ว อีกไม่นานก็จะจบแล้ว อย่างน้อยอยู่เป็นตัวสำรองถ้าใครเหนื่อยผมยังลงแทนได้.....ต้องชนะสิ....ต้องชนะ......ผมขยับผ้าให้ยิ่งรัดแน่นขึ้น รัดแน่นๆ ให้ลืมเจ็บไปเลย แต่พอลองลงน้ำหนักที่เท้ามันก็ยังเสียวแปลบนิดๆ ถึงโคนขา
: `( x1 G% O8 _.....แค่อย่างเดียวที่ผมจะทำเพื่อเขาได้ แต่ผมก็ยังทำมันพัง.....0 H; ^9 ?/ X- h. V
.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว....ไม่เหลืออะไรแล้ว.....
8 B& a: g( H" e
$ F$ f: m% b, a' i8 u! c"โจ้! นายทำอะไรน่ะ?" เสียงใครเดินเข้ามา....ทำไม.....ไม่นะ! ต้องไม่ใช่เวลานี้!!!
! n# U4 v( |( k7 U$ N! L( a
9 A" r* s+ U1 _( s+ ~0 P5 a"น้องเขาโดนล้มกระแทกแถวข้อเท้าน่ะพี่กริช"1 \) t* z8 A/ ]) L5 @
"แล้วทำไมเอาผ้ารัดแบบนั้นล่ะ?"* o# y# U! m) ^
"ก็....ก็น้องเขาอยากให้ทำแบบนี้น่ะ"; H( e5 O0 G% _% y4 k2 D' F
เขาก้มลงข้างๆ มือแข็งแรงที่คุ้นเคยแตะลงที่ข้อเท้าแล้วค่อยๆ แก้ผ้าที่รัดออกก่อนจะกดเบาๆ ไปทั่ว; K( Y) q2 I) O% ~. G$ I
"เจ็บตรงไหนบ้าง?"
1 s) {: v, O/ t- d, u8 \
; _ u# E* m1 z. x" b& Y- \.....เขาอยู่ตรงนี้จริงๆ.....เขากลับมาแล้ว.....แต่ทำไมต้องเป็นตอนนี้.....นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากมอบให้เขา เขาควรได้เห็นเหรียญทองที่ฝันมานานต่างหาก ความฝันที่ผมทำพังถึงสองครั้ง......% M" l3 Y: {$ z9 i" i
"นอนลงซะ โจ้หาอะไรมาหนุนขาน้องต้นไว้ ขอถุงน้ำแข็งมาประคบแล้วโทรเรียกรถพยาบาลด้วยนะ"+ I7 k$ \ @/ q X3 W# w
ถึงจะอยู่ข้างสนามที่กำลังแข่ง แต่รอบข้างในตอนนี้กลับเงียบเหมือนมีแค่ผมกับกริช เงียบจนได้ยินแค่เสียงสะอื้นของตัวเองกับเสียงลมหายใจของเขา7 I) ~ _6 j2 ]
"ทำแบบนี้ทำไม?"
8 z+ O% u# Q/ H- e& v"......เรา......" ผมจะคุยกับเขาไม่ได้ เรื่องของผมกับกริชจบไปแล้ว ต้องทำเหมือนไม่รู้จักเขา จะไม่ทำให้เขาเดือดร้อนอีกแล้ว
+ o: d* w* J. E9 {- w* k" ]"ถามว่าทำแบบนี้ทำไม? อยากพิการรึไง?" เขายังโกรธอยู่จริงๆ ด้วย......เขายังโกรธผมอยู่....., d, V* m4 }0 c. b6 g l
อยากจะห้ามน้ำตาแต่มันไหลมาไม่หยุดได้แค่เบือนหน้าหนี ไม่ใช่เพราะเจ็บขา แต่มันเจ็บที่ใจ
) @9 ?" w+ J X# M9 D/ Wเรื่องเดียวที่ผมพอจะทำให้เขาได้ แต่ตอนนี้มันพังหมดแล้ว.....ตอนนี้ผมเป็นแค่คนโกหกที่ไม่มีอะไรจะให้เขายกโทษได้
8 g* K$ n1 Q k" D7 b6 o
# a5 X( s/ c" Aเสียงรถพยาบาลแว่วมา แล้วผมก็ถูกอุ้มขึ้นรถ.....ดีเหมือนกัน พาผมไปจากตรงนี้ทีผมสู้หน้ากริชไม่ได้.....ไม่อยากให้เขาเห็นผมในสภาพนี้อีกแล้ว
: [2 f0 ^5 I! x% l+ R3 a"ไปด้วยครับ" กริชก้าวตามขึ้นมาแล้วประตูรถก็ปิด ....โว้ย!! พูดอยู่หยกๆ ว่าไม่อยากให้เห็นก็ยังจะตามมาอีก U/ L6 h) W1 g4 c1 U
"กริช.....เราขอโทษ" กริชนั่งจ้องหน้าผมไม่พูดอะไรเลย
* G5 f' _# \% f! d; }"ไม่ต้องพูดแล้ว"7 ^% j% s7 W O- d0 v' N0 W
"เราขอโทษ.....ขอโทษนะกริช......ขอโทษจริงๆ"/ r9 x8 {" t$ q5 Z; @# t2 A& f
"................"' I& N; r! T) C5 B/ _* C0 u
"วิงเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะครับกริช วิงเขาไม่รู้เรื่อง เราไม่ได้เล่าเรื่องของพี่--") ~3 L4 N; q7 ~* c9 d
"ไม่ต้องพูดแล้ว นอนไปเถอะจะถึงโรงพยาบาลแล้ว"8 f ^) U( C0 k3 o' c
' v: k+ \2 B, F' ^รถหยุดนิ่ง บุรุษพยาบาลเข้ามาเข็นผมเข้าห้องฉุกเฉิน ภาพสุดท้ายที่เห็นคือกริชยืนนิ่งไม่เดินตามมา นั่นสินะเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนี่นา ทั้งที่รู้ดีแต่ทำไมมันหัวใจมันเจ็บเหลือเกิน.....เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว....คำขอโทษของผมเขาก็ไม่อยากฟัง.....เขาไม่รู้จักผมอีกแล้ว......
2 m8 R% Y0 ?9 ~, _8 s& l...0 P. Z/ U! r6 E# ~7 P
...
# j; U3 d% ]( s/ E...
! ^, M1 a' v" V2 c& S6 P9 W...; q" z! _* Q$ i _5 I7 Q3 N
พยาบาลจับผมตรวจโน่นนี่ แล้วเข็นไปห้องเอ็กซเรย์ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรบ้าง ในหัวเห็นแต่ภาพกริช.....3 V% t( ~. E1 X! ]9 r( R
ภาพที่เคยอยู่ด้วยกัน....ทุกคำพูด......ทุกสิ่งทุกอย่าง.....รวมทั้งภาพสุดท้ายที่เขายืนมองผมไกลๆ.....สิ่งที่พอเรียกสติกลับมาได้ก็คือความเจ็บเมื่อคุณหมอขยับเท้าผมให้เข้าที่ก่อนจะเริ่มพันผ้าปูนพลาสเตอร์เปียกๆ เข้ารูปเฝือก9 I2 j8 Y) Q# @2 K& u
"กระดูกร้าวนะ ไม่ถึงกับหักแต่ก็พยายามอย่าใช้ขาช่วงนี้ล่ะ"
# i/ W" ^8 A% C/ }5 K+ d"ครับ" G. Q' _/ y7 j/ |; ~$ M' _7 ]2 T. H
"ใส่เฝือกเดือนนึงแล้วมาเอ็กซเรย์ดูอีกทีแต่คิดว่าเดือนเดียวคงหายดีแล้วล่ะ"/ @ u K2 V. O" @! w( k
ไม่รู้ว่าดีใจหรือเสียใจ....แวบนึงคิดว่าน่าจะเจ็บแรงกว่านี้เผื่อบางทีเขาอาจจะอยู่กับผมนานขึ้น.....คิดอะไรบ้าๆ.....กริชเกลียดผมขนาดนั้น....
' a: n) d# X. b Z1 d
& G2 k) p& F" B& |( sนาฬิกาบนผนังบอกเวลาบ่ายโมงกว่าๆ ....ตอนนี้การแข่งจบไปแล้ว.....ถึงไม่รู้ผลแต่......ถ้าชนะป่านนี้คงมีใครสักคนมาหาแล้วล่ะ.....ทุกอย่างพังหมดแล้ว สิ่งสุดท้ายที่จะทำเพื่อเขาแต่ผมก็ยังพลาด แล้วไอ้เป๋อย่างผมจะทำอะไรได้อีก ก็ได้แต่ยอมรับความจริงเท่านั้น ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณหมอและพี่บุรุษพยาบาลที่เข็นรถให้ผมนั่ง ประตูห้องตรวจค่อยๆ เปิดออก ทั้งที่รู้.....แต่ลึกๆ ก็ยังหวังว่าคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องจะเป็น......มีแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น......
8 F5 x7 [( x3 _6 G: V9 fจะมัวสำออยไปถึงไหนฟระไอ้โง่! ชีวิตเราต้องจัดการเองได้สิ! บอกตัวเองไว้ว่าไม่มีกริชอีกแล้ว!
1 h5 W- N: O8 w8 i" Q; o1 W4 @2 M
. J! R1 |. J, ]5 @. S w. l"เอ่อ....พี่พยาบาลครับ ผมไม่ได้เอากระเป๋าเงินมา ขอโทรไปหาคนที่บ้านหน่อยได้มั๊ยครับ?"
1 O5 `7 H; Q9 C2 [! O; n# Y- y"พี่ชายของน้องจ่ายให้หมดแล้วล่ะครับ" ....พี่ชาย? ใครโทรบอกพี่ต่อพี่ต้อมรึไง?
* N& a. V& C4 e9 S3 x"นั่นไงครับ"
, E$ D4 U8 ^8 L5 c2 e/ `ไม่ใช่พี่ต่อหรือพี่ต้อม.....คนที่ยืนสะพายเป้ถือไม้ค้ำกับถุงยาอยู่ข้างหน้า......) a8 A% n% T, Q$ K3 C
"คุณหมอนัดอีกหนึ่งเดือนให้มาเอ็กซเรย์อีกครั้ง ระวังอย่าโดนน้ำด้วยนะครับ อันนี้บัตรคนไข้ครับ") H" _ f! p. B i
"ขอบคุณครับ"
* e0 n% ^- F# [; X% A8 {แล้วเขาก็เปลี่ยนมาเข็นรถให้ผมช้าๆ ออกมานอกโรงพยาบาล ไม่มีคำพูดอะไรทั้งนั้น....มีแต่ความเงียบ2 i1 \" k [4 ^3 k, w# D
..5 K! e3 f" _4 i" \# _
..! g) _. J. e9 m) I$ v) K
"พี่กริชไม่กลับเพชรบุรีแล้วเหรอครับ?"
3 z3 d+ i' D0 a. F# d"เรียกกริชเฉยๆ ก็ได้"
8 b0 i$ c5 ]5 o- J" O! ~! z....
5 y% z1 t5 R5 R" [' e( J....
# ?" U6 ?6 E+ J2 c" f....
# N1 U, _ V+ y5 q9 H: K. |( n....
3 `! R( V& F! R: j5 Y"ต้น ทำแบบนี้ทำไม?"
9 H$ F) ?/ `6 R7 }8 P+ F& }".....เราขอโทษนะกริช"7 d" J3 K/ x8 C
"เลิกพูดขอโทษได้แล้ว บอกผมทีว่าทำแบบนี้ทำไม ไม่รู้ตัวรึไงว่าเจ็บหนักแค่ไหน ถ้าฝืนต่อจะเป็นมากกว่านี้นะ"
) q' v; P7 X9 x. c1 z".....แต่ยังแข่งไม่จบ......"
8 [& A% H) n. e# R% z; \"จะฝืนไปทำไม?" กริชเบาเสียงแล้วนั่งลงตรงหน้า ".....แค่เดินยังไม่ไหวเลย"8 v/ w( y) \* N' [: _- \9 N+ {9 [
"เรา...อยากเอาเหรียญทองมาให้กริช.....เหรียญทองบาส.....ขอโทษนะเราทำให้กริชผิดหวัง"" c5 b( E/ U" x- x7 n- b% t: ^
"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ นั่นมันความฝันของสิงห์ ต้นก็รู้"/ w8 n( |6 p7 W
8 H7 T' a! p0 @2 R$ z.....เรื่องนั้นช่างมันเถอะ.....พูดแบบนี้แสดงว่าสีเราแพ้แล้วจริงๆ.......
' e, { s# a- S) S- b( b"อะไรที่กริชอยากได้...ฮึกๆ....เราจะทำให้ทั้งนั้น แต่ตอนนี้ทีมสีเรา...ฮึกๆ ...." x' V& r5 ?6 p
"กีฬาต้องมีแพ้มีชนะ มันเรื่องปกติน่ะ"
/ a, r4 K$ d$ J( s"เราไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เลยนะ...ฮึกๆ...คืนนั้นเรา....เราแค่อยากกินเหล้าฟรี.....ตอนแรกตั้งใจจะ...": d; ~% o7 |( E3 ^ k: D0 X, P
"จะมอมเหล้าผมแล้วทิ้งไว้ที่ร้านงั้นเหรอ?"6 S; O6 s9 g9 D0 s$ [. U8 D$ |9 Q
ภาพวันเก่าๆ คืนแรกที่ได้เจอกัน จุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด จุดเริ่มต้นที่ให้เรื่องเลยเถิดมาถึงขั้นนี้
8 K+ i' {- d* A9 d! H2 S5 K& I( a* e5 \: A4 x0 K* p5 F
"ตอนเห็นชุดนักเรียนในตู้ ทำไมต้นไม่บอกผมล่ะ?"
* E$ Y' D" F( u1 W; A1 X8 n"เรา...เรากลัว....ฮึกๆ....เรากลัวกริชบอกโรงเรียน ....ฮึกๆ.....กลัวถูกไล่ออก...."# W5 v( z6 ?, O# \6 _( N
"แล้วหลังจากนั้นล่ะ? มีเวลาตั้งนานทำไมต้นถึงไม่บอก?"
3 }& S& [3 {! s"เราผิดเองแหละ เรากลัว....ฮึกๆ....กลัวไปทุกอย่าง"
! h2 P' M2 I8 s...% P6 @: z- I9 V, H2 Q! h2 p# X& x
...
% n. K7 u f" `9 v/ Z0 Q; T5 P"ต้นกลัวจะกระทบการเรียนของผมใช่มั๊ย? ต้นรอให้ผมสอบกลางภาค สอบโควต้าเสร็จก่อนใช่มั๊ย? คืนนั้นที่สวน......ต้นพูดว่านายเป็นรุ่นน้องแต่พอผมเล่าเรื่องสอบโควต้านายก็เปลี่ยนใจไม่ยอมพูด"' h2 v2 j' q( m8 a( e7 p
...
5 d6 {' O0 `% z& b...
$ q" U5 k6 O1 y! t7 }' g"ต้น.....เป็นความผิดของผมเอง เพราะผมอ่อนแอ ต้นถึงต้องรอมาตลอดใช่มั๊ย? ต้นรอผมสอบเสร็จก่อนแล้วถึงจะพูดใช่มั๊ย?"7 G# `" P+ Q7 }/ e; O( E4 ^
"เรากลัวบอกไปแล้วกริชจะโกรธจนไม่มีสมาธิทำข้อสอบ.......ม...ไม่ใช่หรอก เรามันโง่เอง เรามันขี้ขลาด....กลัวว่าบอกความจริงแล้วจะเสียนายไป....เรากลัวกริชจะเกลียดเรา แต่ยิ่งหลอกนายนานเข้าเราก็.....เราไม่รู้จะทำยังไงดี"1 E/ D$ ^* e- G& t
" o% M# n1 G$ m: b" P/ h
"ขอโทษนะต้น....เป็นความผิดผมเอง ผมมันอ่อนแอ...ทำให้นายต้องคอยหลบมาตลอดสามเดือน"
9 M; f+ Y0 K" ~% h6 ]+ u9 b; H"ดูต้นตอนนี้สิ....เจ็บขนาดนี้....." กริชลูบมือลูบแขนที่แผลเพิ่งตกสะเก็ดและเฝือกที่ยังไม่แห้งดี เสียงเขาสั่นเครือ$ d1 K: g5 m3 V+ @- e! C; A
"ขอโทษนะที่เมื่อคืนผมพูดแรงแบบนั้นกับต้น ผมเสียใจจริงๆ ต้นไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมสักอย่างแต่ผมกลับคิดกับนายแบบนั้น"2 k5 w7 M/ S5 m5 d. K* `
"ไม่เป็นไรหรอก เราควรโดนยังงั้นแล้วล่ะ ขอโทษนะกริช"
. J7 C7 Y' f+ M' `! F- z5 c, \% ` K# k7 u( b
เขากอดผมไว้ เป็นท่าที่ทุลักทุเลแถมยังต้องเบี่ยงตัวไม่ให้โดนเฝือกอีก
, Q) P& l+ X- c5 ~7 M"ผมว่าเราเลิกพูดคำว่าขอโทษกันดีกว่านะ ไม่งั้นพูดกันอีกสามวันก็ไม่จบซะที"
% J1 q' M& `) v"แล้วกริชยังโกรธเราอยู่มั๊ย?"7 |" ?6 c3 L2 C) @+ T) N
"ไม่แล้วล่ะ ผมเองก็ผิดเหมือนกัน"
5 \9 V& G# K0 \( J9 y! N"ไม่โกรธแน่นะ?" กริชพยักหน้าทั้งน้ำตา+ R' E! |( w( ?% H5 ?2 z3 a# i
"งั้นเราก็มีอีกเรื่องจะบอก.....คือ...." มาถึงขั้นนี้แล้วสารภาพให้หมดไปเลย จะตายก็ตายทีเดียวนี่ล่ะ
0 i6 P8 r: Q' ~$ \; u" P, H- d: r7 B: s2 A) l, Y3 ?
"เราเป็นคนโทรเข้ามือถือนายตอนที่อยู่หน้าห้องปกครอง คือตอนนั้นเราอยากรู้ชื่อจริงของกริชจะได้หลบถูกน่ะ" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 1)
8 k4 r9 D: @" u( K5 \+ a"งั้นเหรอ.....ก็ไม่เป็นไรร้อก! ไม่ได้โดนตีซะหน่อย" (ศาลยกฟ้อง): v t, Q# c: b7 H& J
1 O3 _, Z6 a/ J) O"แล้วเรา...เอ่อ....ก็เป็นคนบอกพ่อแม่กริชเองแหละว่านายทำกีฬาสี" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 2)
% R6 ?* M0 @% V# h3 L4 ?"ไปบอกกันตอนไหน? ต้นเจอพ่อแม่ผมได้ยังไง?" (ท่าตรูจะไม่รอด ไหนๆ จะตายแน่ขอบอกให้หมดจะได้ตายตาหลับ)) q! a+ M( C) w; g/ T1 E
$ D5 H) X. U1 T i$ j8 f5 o, x
"เจอที่หน้าบ้านของกริช .....เรา.....วันนั้นเราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 3)- r5 N& Z+ Y2 _2 r! V
7 W5 T' E, e( s2 [& I& i5 c% O
"แล้วก็แอบเข้าบ้านของกริช......" (และความผิดพิเศษกระทงที่ 4)- z" I8 t1 M2 X1 a; ~& J( g% @
' `: I) E5 X1 {' n
"ไปค้นของของพี่สิงห์ด้วย" (ความผิดพิเศษกระทงที่ 5 ตามมาติดๆ .....หมดรึยังเนี่ย?)) Z, w5 u, j$ _. Y* p* \
* ? r+ }( v8 ?: Dกริชจ้องหน้าเขม็งเลย..... อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะ จะปิดบังไม่ได้อีกแล้ว
6 `7 O3 B2 h" N8 j) J"ผมไม่โกรธหรอก จริงๆ แล้วก็ไม่คิดว่าจะปิดพ่อแม่เรื่องกีฬาสีได้นานนักหรอกนะ"2 y: R/ L& b# z) S6 }
"แล้วที่เราขโมยกุญแจของกริชล่ะ? ที่ค้นของของพี่สิงห์อีก กริชโกรธก็เราบอกมาตรงๆ เถอะนะ"
# P' [1 D4 j% ~1 W3 ]( i5 @) O"บอกแล้วไงว่าไม่โกรธก็ไม่เชื่อ อยากให้โกรธก็ได้นะ เอ้านี่!" โป๊ก! ว่าแล้วก็โดนมะเหงกหนึ่งที
# h( ^! d7 M! D3 A0 W"มะเหงกนี้สำหรับการปากหนัก คิดมาก ไม่เชื่อใจผม"
1 E# b2 |' p1 L0 ]
) x$ h( z" b% A+ \- T* h, D3 A+ K"แล้วก็มะเหงกที่สอง.....โทษฐานที่ไปกอดคนอื่นต่อหน้าผม บอกมาซิน้องวิงเป็นใครเป็นอะไรกับนาย?"
7 W1 X8 E+ D% A) ]5 y( N* o"ก...กริช วิงเป็นเพื่อนเรา"* d# c% l) f8 L$ x
"กอดกันแบบนั้นน่ะนะ! อยากให้ผมเชื่อแบบนั้นน่ะเหรอ?"
9 {. X4 l/ ]) G) N- y( M"วิง....เป็นเพื่อนสนิทของเราจริงๆ นะครับ"( Y& J/ f( z* t, c0 ^1 h
"จะบอกดีๆ หรือเอามะเหงกอีก?": J3 z* g- w1 N; I; l, F
ผมได้แต่ก้มหน้านิ่งเงียบ จะพูดอะไรให้วิงเสียหายไม่ได้หรอกเขาเจ็บช้ำขนาดนั้นเพราะผม ถ้ากริชไม่เชื่อใจผมก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
7 m+ u! ^% \1 U! e7 N; v% u- I; D# f. o
"มะเหงกที่สามนี่ โทษฐานที่ไม่บอกผมว่าจูบแรกของต้นน่ะให้คนอื่นไปแล้ว"
, H% p$ f( P& J0 T6 O"กริชรู้ได้ยังไง?"* j$ k* b0 \- f' z# [" O
"น้องวิงบอกผมหมดแล้ว เขามาที่โรงพยาบาลตอนที่ต้นยังอยู่ในห้องตรวจ แต่ตอนนี้กลับไปแล้วล่ะ"! l" d- U( i$ S/ M9 l& I' h/ m
...5 u# J& \8 {6 ]( u( g* C
...
: Z& d1 u0 Z+ @1 |8 q; o".......ขอโทษนะกริช"4 Q% C6 A$ Q' i2 l
"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ต้นคงลำบากใจ ......น้องวิงเขาก็น่าสงสารนะ"+ H: D* c: y2 o3 Z( ?
"....ครับ...."$ O) m5 y2 e: q& _
"เป็นเด็กซื่อๆ แต่ใจกล้าน่าดู น่าเสียดายโดนต้นปล้ำซะได้"! ^$ u$ M* Z8 p9 R0 R
"โว้ย! ไม่ได้ปล้ำนะ!"
/ f: C0 s0 ]% w"เล่นถอดเสื้อกอดเขาแล้วจูบที่หน้าผากแบบเนี่ยไม่เรียกปล้ำเหรอ?" ....วิงมันกล้าเล่าลงลึกทุกรายละเอียดเลยเหรอเนี่ย? เป็นคนเปิดเผยจริงๆ
( E- K* J4 i5 n1 O& z1 m, \- S9 e6 j. x+ }3 F" p' c! I- u
กริชหัวเราะเบาๆ แล้วนั่งยองๆ หันหลังให้ผม
4 @9 r; A' A; o% `"ทำอะไรน่ะ? อย่าบอกว่าจะให้เรารุกที่นี่นะ"7 ?/ K2 {! b/ x1 ~% n
"เดี๋ยวเถอะไอ้น้องจอมหื่น! อยากโดนมะเหงกอีกรึไง? จะพาไปส่งขึ้นแท๊กซี่ต่างหาก"" }0 M0 {/ L% n2 t5 u: S
แผ่นหลังของเขาอบอุ่นเหลือเกิน ดีกว่ามอเตอร์ไซค์ในฝันหลายเท่า.....ดีที่สุดเลย......ผมกอดคอกริช ซบหน้าลง.....ไม่ได้ฝันไป.....8 p& p7 }$ q5 {
"กระเทือนแผลเหรอต้น? ทำไมร้องไห้?"
3 Q. K* ^4 n' J4 p& c: }"เปล่า.....เรา....เรานึกว่ากริชจะโกรธเราไปตลอดชีวิตแล้วซะอีก"
* v$ s% c, n$ \0 @5 ~"เราสองคนสัญญากันแล้วนี่นาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป"5 V6 \1 T6 M* V; U: U$ u
" }. i' Y) U" w
"กริชครับ.....อย่าโกรธวิงนะครับ....วิงเป็นเพื่อนเรา"
k! p O i7 D% o; n) F! h"ไม่โกรธหรอกน่า เขาเป็นเพื่อนนายแล้วก็เป็นรุ่นน้องผมด้วยนี่นา", b! |: s0 A9 i
"เขาน่าสงสารนะครับ"" v7 T) N& ]6 [/ V, Q/ Q5 \4 M
"อืม แต่สักวันนะ.....สักวันเขาคงเจอรักแท้ครั้งใหม่..........เหมือนที่ผมได้เจอ" ! y7 a3 G `* D( c4 `+ y8 G2 ]
+ L' \9 a# L7 U" G; w
คำสุดท้ายของกริชแผ่วเบาจนเด็กหนุ่มที่ขี่หลังอยู่คงไม่ได้ยิน....และไม่ได้เห็นน้ำตาของคนที่แบกเขาไว้+ }1 j* [1 \! g# A
.....เป็นไรวะสิงห์ เปียกฝนแล้วดันมายืนหน้าบ้าน กรูนึกว่าผี.....) p6 }# T$ t) Y3 x
....กรูทำกุญแจหาย.....
% W1 q6 T9 n5 v4 `# ^0 e& |......เราขโมยกุญแจของกริชไปปั๊ม......
: ^1 p/ D1 _/ w) I0 k2 M7 i2 A; c) `8 J; Z7 U4 k
เขาเจอแล้ว.....กุญแจที่หายไป.....กุญแจที่เคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีใครดีเท่าความรักครั้งแรกที่แสนเจ็บปวดนั้น ....แต่วันนี้....เขาหันไปดูเด็กหนุ่มที่อยู่บนหลัง.....สิ่งต่างๆ ที่ต้นทุ่มเททำเพื่อเขามาตลอด......
9 V) T, ]# p, a; _"ผมจะอยู่กับต้นตลอดไปนะ") I# A5 }) N! v& I& H( ]6 z- \0 @8 N6 A
"กริชว่าอะไรนะครับ?"/ t1 v _% p- y8 y, l- U+ U
"ป....เปล่า...."
7 C6 V5 b2 n: h2 s+ a+ {! F% o8 V
"กริชครับ.....เรายังไม่อยากกลับบ้าน"0 u! f# x. C4 B, [4 `6 ]3 y- n9 X1 V
"งั้นจะ...จะไปไหนล่ะ....หรืออยากไปจู๋จี๋กันที่บ้านผม"7 n k6 Z w/ R& H. g2 o; |
"โหย! ขาเพิ่งเข้าเฝือกอยู่นะ"7 [1 H0 g- w8 Z- p& [% T8 I% N9 f% ^
"งั้นจะไปไหนล่ะคร้าบท่านน้องชายสุดที่ร้าก?"& `, G9 a3 C- J6 S; d+ h
"ไปอีกที่นึงนะครับ": M2 f1 w0 w# k1 n
"ไม่เอา! ไกลอะ! ตัวนายก็หนักยังกะควาย"
- i: x0 R- ~1 E, u- l- q/ _, J"ฮะๆ นะครับ นะๆๆ พี่ชายสุดที่รัก นะๆๆ น้าาาาาาา"* F+ T6 G+ t/ z, ^. |) {0 ^1 i
1 e! ~: t- z. r: u
กริชไม่ตอบแต่ก็แบกผมไปตามฟุตบาทเรื่อยๆ .....ไม่ต้องบอกว่าไปที่ไหนแต่หัวใจสองดวงต่างรู้คำตอบของอีกฝ่าย เป็นภาพที่แปลกตา กลางแดดร้อนเปรี้ยง เด็กหนุ่มสองคนขี่หลังกันเดินไปตามถนน คนบนหลังแต่งชุดนักบาสสีแดงสะพายเป้แบกไม้ค้ำพะรุงพะรัง ขาก็เข้าเฝือกสีเดียวกันเหมือนจงใจ. `& |6 _: {6 o% H$ |: J+ e V2 }
6 r8 H) X/ |5 a( f3 T2 j* M8 d......บาสแพ้ไปแล้ว.....ขาก็ใส่เฝือก.....การสอบก็ยังต้องรอฟังผล.......ไม่มีเหรียญทอง.......ไม่มีมอเตอร์ไซค์.......
8 m' ?: Z0 M# W8 b$ H& `หนทางของชีวิตไม่ได้สวยงามเป็นไปตามที่คาดหวังเสียทุกครั้ง แต่หากยังไม่ปล่อยมืออีกมือที่เกาะกุม 2 X' Z- ^4 h. o5 ~
หากยังไม่หมดหวัง หากยังเชื่อใจ ยังสู้เพื่อตัวเองและคนอีกคนที่อยู่เคียงข้าง ชีวิตก็ยังมีพลังให้ก้าวต่อไป - N2 S8 `6 K% O. V5 X
.......ตอนนี้เหมือนโลกมีแค่เขาสองคน.....คนสองคนที่พร้อมจะเป็นโลกทั้งใบให้กันและกัน......4 @7 O+ ?3 g9 \5 b$ u4 ^# z" _
9 v0 r' O/ @: M+ Y4 _8 P
* b' [; P1 l6 r3 s, {/ j8 |4 k: n1 z3 T1 r- H p
================= THE END* C7 z2 \# t& z# m
- K# Z0 ~* g! K
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2021-1-17 00:24:35
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2021-1-17 06:38:29
โพสต์ 2021-1-17 19:29:15