วันศุกร์ดึกผมถึงห้องน้ำสวนสาธารณะก่อนนัดเกือบยี่สิบนาที
ไฟด้านนอกกระพริบอ่อน ๆ ลมเย็นพัดผ่านต้นไม้ แต่ในหัวผมร้อนผ่าว ผมยืนรออยู่หลังอาคาร ไม่กล้าเข้าไปข้างในทันที
มือถือสั่น
ข้อความสั้น ๆ เข้ามา “ถึงแล้ว แจ็กเก็ตเขียว Grab หน้ากากดำ ยืนรถอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่”หัวใจผมกระตุก
ผมเดินออกไป เขายืนพิงมอเตอร์ไซค์อยู่จริง ๆ
ร่างสูงโปร่ง ผมดำเซอร์ ๆ หน้ากากสีดำปิดครึ่งหน้า
แจ็กเก็ต Grab สีเขียวเข้มมีแถบสะท้อนแสง ซิปหน้าเปิดต่ำเล็กน้อย
แม้ในความมืดผมก็เห็นรอยเปียกที่รักแร้และแผ่นหลังชัดเจน
กลิ่นลอยมาก่อนที่ผมจะเดินถึงตัวเขาเสียอีก เหงื่อผู้ชายที่ขี่รถมาทั้งวัน
ผ้าสังเคราะห์ที่อุ้มความชื้นไว้
กลิ่นเล็กน้อยของน้ำมันเครื่องและถุงส่งอาหาร ผมแข็งทันทีในกางเกง เขาเห็นผมแล้วพยักหน้าเบา ๆ
“พี่คนเขียนกำแพงใช่ไหม”เสียงห้าว ๆ ผ่านหน้ากาก ผมพยักหน้า
“เข้าไปข้างใน…”เราเดินเข้าห้องน้ำด้วยกัน
คูหาด้านในสุดยังว่าง
ผมล็อกประตูทันทีที่เข้าไป แสงไฟนีออนสีขาวทำให้เห็นทุกอย่างชัด
แจ็กเก็ตเขายังเปียก
รักแร้ทั้งสองข้างมีคราบเหงื่อเข้มจนสีผ้าเปลี่ยน
ขอบเสื้อด้านในโผล่เล็กน้อยและชุ่ม ผมทนไม่ไหว
ก้าวเข้าไปใกล้โดยไม่ได้พูดอะไร
มือยกแขนเขาข้างหนึ่งขึ้นพาดกับผนัง
แล้วก้มหน้าลงฝังจมูกเข้าไปในรักแร้ทันที กลิ่นพุ่งเข้ามาแรงมาก
เปรี้ยว ขม ร้อน และอับจากที่หมักมาทั้งวัน
ผมสูดยาว ๆ หลายครั้งจนปอดเต็ม
ลิ้นเลียผ่านผ้าเปียก รสเค็มฝาดติดปลายลิ้น เขาตัวแข็งไปชั่วครู่
แล้วหัวเราะต่ำ ๆ ในลำคอ
“พี่บ้ากลิ่นจริง ๆ ว่ะ… แรงขนาดนี้”ผมไม่ตอบ
ย้ายไปรักแร้อีกข้าง
ดมและเลียแรงขึ้น
มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปคลำที่เป้ากางเกงวอร์มที่ตึง
ควยเขาเริ่มแข็งขึ้นจากในผ้า “ถอดหน้ากากออกก็ได้… แต่แจ็กเก็ตห้ามถอด” ผมกระซิบเสียงแหบ เขาดึงหน้ากากลงมาห้อยคอ
ใบหน้าหนุ่ม ๆ คมเข้ม ปากบาง ๆ ยิ้มมุมหนึ่ง
แต่สายตายังดูเยาะ ๆ “พี่จะดูดไหม… หรือจะดมอย่างเดียว”ผมตอบด้วยการคุกเข่าลง
ดึงขอบกางเกงวอร์มกับกางเกงในลงพร้อมกัน
ควยเขาเด้งออกมา แข็ง แดง และมีกลิ่นเป้าที่หมักมาทั้งวันปนกับกลิ่นเหงื่อจากชุด ผมไม่ได้อมทันที
แต่เอาหน้าฝังลงไปที่โคนและลูกอัณฑะก่อน
สูดกลิ่นแรง ๆ
แล้วค่อยเลียจากล่างขึ้นบนช้า ๆ เขาร้องอือต่ำ ๆ
มือวางบนหัวผม “อายไหมว่ะ… ก้มดูดควยไรเดอร์คาชุดในห้องน้ำสาธารณะ”
เสียงเขาแหบแต่ชัด
“แจ็กเก็ตกูยังเปียกเหงื่ออยู่เลย พี่ดมไม่หยุด”ผมอมเข้าไปทั้งดุ้น
ดูดช้าแล้วเร็วสลับกัน
จมูกยังแนบกับผ้าเขียวที่เปียกทุกครั้งที่ก้มลงลึก
กลิ่นรักแร้และกลิ่นเป้าผสมกันจนหัวมึน เขาเริ่มโยกเอวตาม
มือกดหัวผมแน่นขึ้น “ดูดแรง ๆ… แล้วดมด้วย อย่าให้หลุด”ไม่กี่นาทีเขาก็ตัวเกร็ง
“จะแตก… รับไว้”น้ำพุ่งเข้าปากผมหลายระลอก
ร้อนและข้น
ผมกลืนเกือบหมด
ยังไม่ยอมถอดปากออกทันที
แค่เลียทำความสะอาดช้า ๆ ขณะที่จมูกยังได้กลิ่นชุดเขากลุ่นกลา หลังจากนั้นเขานั่งพิงผนัง หายใจยังไม่สม่ำเสมอ
แจ็กเก็ตเขียวยังสวมครบ ผมลุกขึ้น
น้ำเงี่ยนตัวเองยังไม่ได้ปล่อย
เขาเห็น แล้วยิ้ม “พี่ยังไม่เสร็จเอง… เอาแขนเสื้อกูเช็ดก็ได้” เขายกแขนให้ผม
ผมเอาควยถูไถกับผ้าเขียวที่เปียกเหงื่อตรงรักแร้
กลิ่นอัดเข้าจมูกอีกครั้ง
แล้วแตกใส่แขนเสื้อเขาไปเต็ม ๆ เขาหัวเราะต่ำ
“คราวหน้าเอาชุดที่เปียกกว่านี้มา… พี่คงชอบ”ผมยังยืนนิ่ง
กลิ่นชุดเขายังติดอยู่ในจมูกและบนมือ
ความอายและความเงี่ยนปนกันจนขาอ่อน เขารูดซิปกางเกงขึ้น
ใส่หน้ากากกลับ
แล้วเปิดประตูออกไป
ทิ้งกลิ่นเหงื่อและผ้าสังเคราะห์ไว้ในคูหาเล็ก ๆ ผมยืนคนเดียวอีกนาน
ก่อนจะค่อย ๆ แต่งตัวออกจากห้องน้ำ
ในหัวยังวนเวียนแต่กลิ่นรักแร้ที่เพิ่งได้ดมไปเมื่อกี้ และรู้ดีว่า…
EP ต่อไปคงไม่จบแค่การดูด
