เฮียธาม อย่าดุฉิน! EP.19
หลังจากใช้เวลาเกือบทั้งสัปดาห์ตามตื๊อจนเฮียธามยอมให้ถ่ายคลิปได้สำเร็จ ในที่สุดงานรายงานวิชาวัฒนธรรมชุมชนร่วมสมัยของฉินก็เสร็จสมบูรณ์เสียที
คลิปวิดีโอความยาวไม่ถึงห้านาทีถูกตัดต่ออย่างประณีต เริ่มตั้งแต่ภาพบรรยากาศย่านตลาดเก่า ศาลเจ้าที่ตั้งอยู่คู่ชุมชนมาหลายชั่วอายุคน ไปจนถึงโรงซ้อมเชิดสิงโตเล็ก ๆ ท้ายตรอกซึ่งยังคงมีเสียงกลองดังขึ้นแทบทุกเย็น
ฉินเลือกใช้ภาพการฝึกซ้อมจริงสลับกับรายละเอียดของหัวสิงโตเก่าแก่ ทั้งรอยสีที่หลุดลอก เส้นขนที่ผ่านการซ่อมแซม และมือของสมาชิกในคณะที่ช่วยกันดูแลอุปกรณ์อย่างทะนุถนอม ก่อนปิดท้ายด้วยภาพการเชิดสิงโตที่เขากับธามร่วมแสดงด้วยกัน
ทุกอย่างออกมาดีเกินกว่าที่คิด
โดยเฉพาะภาพการต่อตัวที่ฉินตั้งกล้องถ่ายเอาไว้จากมุมต่ำ ทำให้เห็นจังหวะการเคลื่อนไหวของสิงโตได้อย่างชัดเจน
แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เด็กหนุ่มลังเลว่าจะตัดออกดีหรือไม่
เป็นภาพหลังจบการซ้อม ขณะที่ธามกำลังถอดหัวสิงโตออกจากตัว
เสื้อกล้ามสีดำที่เจ้าตัวสวมอยู่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบไปกับแผ่นอกและหน้าท้อง ชายเสื้อเลิกขึ้นเล็กน้อยตอนยกแขน เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นลอนชัดเจน ก่อนที่ใบหน้าคมเข้มจะโผล่พ้นหัวสิงโตออกมา พร้อมเส้นผมเปียกชื้นที่ปรกหน้าผาก
ทั้งหมดกินเวลาเพียงไม่กี่วินาที
ฉินดูภาพนั้นซ้ำอยู่สองรอบ
ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
“มุมนี้สวยดีแฮะ”
แล้วก็กดเก็บเอาไว้
โดยไม่รู้เลยว่าไม่กี่วินาทีดังกล่าวกำลังจะสร้างเรื่องใหญ่ให้กับเจ้าของคลิปในวันรุ่งขึ้น
เช้าวันต่อมา
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่อาจนับได้
ฉินที่กำลังนอนคว่ำหน้าซุกหมอนอยู่บนเตียงขมวดคิ้ว ก่อนเอื้อมมือไปควานหาโทรศัพท์อย่างงัวเงีย
เมื่อคืนเขานั่งแก้งานจนเกือบตีสอง กว่าจะอัปโหลดคลิปลงแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นเพื่อแนบลิงก์ส่งอาจารย์ได้สำเร็จ ก็แทบจะหลับคาโต๊ะ
ตอนลงคลิปยังมีคนดูอยู่ไม่กี่สิบคน
เขาจึงไม่ได้สนใจอะไรนัก
แต่พอปลดล็อกหน้าจอขึ้นมาเท่านั้น...
“...หือ?”
ฉินกะพริบตาปริบ ๆ
ก่อนจะขยี้ตาแล้วมองใหม่อีกครั้ง
ตัวเลขยังอยู่เท่าเดิม
“เชี่ย!”
เด็กหนุ่มเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที
“อะไรวะเนี่ย!”
นิ้วเรียวกดเข้าไปยังคลิปที่เพิ่งอัปโหลดเมื่อคืนด้วยหัวใจเต้นรัว
ยอดรับชมทะลุสามแสนไปเรียบร้อยแล้ว
ฉินอ้าปากค้าง
“สามแสน?!”
เขารีบเลื่อนลงไปอ่านความคิดเห็นด้วยความตื่นเต้น คิดว่าคงมีคนสนใจเรื่องการเชิดสิงโตมากกว่าที่คาดเอาไว้
ทว่าความคิดเห็นแรกที่ปรากฏกลับทำเอาเจ้าตัวชะงัก
ฉินอ่านไปได้ไม่กี่ความคิดเห็นก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ
เดี๋ยวนะ...
นี่มันคลิปวัฒนธรรมไม่ใช่เหรอวะ
แล้วทำไมทุกคนถึงพูดถึงแต่เฮียธาม!
เด็กหนุ่มรีบเลื่อนแถบวิดีโอไปยังนาทีที่ถูกพูดถึงมากที่สุด
ภาพบนหน้าจอปรากฏธามกำลังยกหัวสิงโตออกจากตัว ก่อนใช้หลังมือปาดเหงื่อบริเวณกราม เสื้อกล้ามสีดำเลิกขึ้นตอนเจ้าตัวยกแขน เผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องที่เกร็งเป็นลอนชัดเจน
จากนั้นธามก็หันมาทางกล้องพอดี
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ริมฝีปากขยับเป็นคำพูดสั้น ๆ
“มึงถ่ายอะไรอยู่”
แล้วภาพก็ตัดไป
ฉินนั่งนิ่ง
หนึ่งวินาที
สองวินาที
ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาลั่นห้อง
“ฮ่า ๆ ๆ! โอ๊ย เฮีย!”
ใครจะไปคิดว่าแค่เฮียธามถอดหัวสิงโตออกมาหายใจ จะทำให้สาว ๆ ทั่วอินเทอร์เน็ตพร้อมใจกันเสียอาการได้ขนาดนี้!
ช่วงสายวันเดียวกัน
“เฮียยยย!”
เสียงเรียกดังลั่นมาตั้งแต่หน้าประตูเหล็ก
ธามที่กำลังก้มหน้าตรวจอุปกรณ์อยู่กลางโรงซ้อมชะงักมือ ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“อะไรของมึง”
“เฮีย! คลิปแมส!”
“อะไรแมส”
“คลิปที่ฉินถ่ายไง!”
ธามขมวดคิ้ว
“แล้ว?”
“คนดูสามแสนกว่าแล้ว!”
“อืม”
“เฮีย! สามแสนเลยนะ!”
“กูได้ยิน”
“เฮียไม่ตกใจหน่อยเหรอ”
“แล้วมึงจะให้กูทำยังไง”
ฉินอ้าปากค้าง ก่อนหลุดหัวเราะออกมาอย่างหมดคำจะพูด
สมเป็นเฮียธามจริง ๆ
ขณะนั้นเอง เปาที่กำลังนั่งกินขนมอยู่ข้างกลองก็เงยหน้าขึ้นมา
“คลิปอะไรเหรอ”
“คลิปงานที่เราถ่ายไงเปา!”
“อ๋อ เสร็จแล้วเหรอ”
“เสร็จแล้ว แล้วก็มีคนดูสามแสนกว่าแล้วด้วย!”
“ห๊ะ!”
เปาแทบสำลักขนม
“สามแสน?!”
“อื้อ!”
“ไหน ๆ ขอดูหน่อย!”
ฉินรีบยื่นโทรศัพท์ให้
เปารับไปเปิดดูอย่างตื่นเต้น ก่อนเลื่อนอ่านความคิดเห็นไปเรื่อย ๆ
แล้วรอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
“เดี๋ยวนะ...”
“อะไร”
“ทำไมมีแต่คนถามหาเฮียเฟยวะ”
ฉินหลุดหัวเราะทันที
“นั่นแหละที่เราจะบอก!”
“ไหนดูดิ”
ตงที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ขยับเข้ามาสมทบ ตามด้วยหมิงและเจินซึ่งกำลังจัดเก็บอุปกรณ์อยู่ไม่ไกล
ทั้งสี่คนเบียดกันดูหน้าจอโทรศัพท์เครื่องเดียว
ก่อนเสียงเปาจะดังขึ้น
“เชี่ย!”
“อะไรอีก” ธามถามอย่างรำคาญ
“เฮีย!”
เปาเงยหน้าขึ้นมองลูกพี่ลูกน้องด้วยสีหน้าตื่นตะลึง
“เฮียมีแฟนคลับแล้วว่ะ!”
“เพ้อเจ้อ”
“จริง ๆ เฮีย! มีคนถามว่าเฮียโสดไหมด้วย!”
ธามถอนหายใจ
“แล้วมึงไปตอบเขาทำไม”
“เปายังไม่ได้ตอบ!”
“ก็ดี”
“แต่เปาว่าจะตอบว่าโสด!”
“ไอ้เปา”
“ครับ!”
“มึงอยากโดนถีบไหม”
เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที
ตงที่ยืนดูคลิปอยู่ข้าง ๆ ถึงกับส่ายหน้า
“กูว่าแล้ว ทำไมเมื่อเช้าคนขายน้ำเต้าหู้ถามกูว่าคณะเรารับสมัครสมาชิกผู้หญิงไหม”
“จริงดิ!” ฉินหันขวับ
“เออ กูก็งงอยู่ตั้งนาน”
หมิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนเลื่อนดูความคิดเห็นต่อ
“มีคนบอกอยากมาเรียนเชิดสิงโตด้วย”
“ไหน!” เปารีบชะโงกหน้าเข้าไปดู
“นี่ไง”
เปาอ่านออกเสียงทันที
“อยากสมัครเข้าคณะค่ะ ไม่ทราบว่ารับคนช่วยดูแลชุดหรือยกอุปกรณ์ไหมคะ เงินไม่เอาก็ได้ ขอแค่ได้เจอพี่คนที่ถอดหัวสิงโต!”
ฉินหัวเราะจนตัวงอ
“โอ๊ย!”
“เฮียเฟย!” เปาหันไปตะโกน “มีคนอยากมาช่วยงานฟรีด้วย!”
ธามเหลือบมองฉินที่กำลังหัวเราะจนหน้าแดง ก่อนตอบเสียงเรียบ
“ไม่รับ”
“อ้าว ทำไมล่ะเฮีย” เปาถามกลั้วหัวเราะ “คนเขาอุตส่าห์เสนอตัวมาช่วยฟรี ๆ เลยนะ”
“คนช่วยงานมีพอแล้ว”
“แต่เขาอยากมาเจอเฮียนะ!”
“แล้วไง”
เปาหลุดหัวเราะพรืด ก่อนหันไปหาฉิน
“ดูเฮียเราดิ มีคนอยากเจอขนาดนี้ยังไม่สนใจเลย”
ฉินยิ้มขำพลางส่ายหน้า
“ก็เฮียเป็นแบบนี้แหละ”
“มึงสองคนจะพูดถึงกูอีกนานไหม”
ธามถามขึ้นโดยไม่เงยหน้าจากอุปกรณ์ในมือ
“ครับ ๆ ไม่พูดแล้วครับ!” เปารีบตอบ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงไม่จาง
ฉินเองก็พยายามกลั้นหัวเราะ ก่อนขยับเข้าไปนั่งข้างธามอย่างอารมณ์ดี
“เฮีย”
“อะไรอีก”
“แต่เฮียดังจริง ๆ นะ”
“ไอ้ฉิน”
“ครับ ๆ ไม่พูดแล้ว!”
ถึงปากจะรับคำอย่างนั้น แต่เด็กหนุ่มก็ยังนั่งยิ้มอยู่ข้าง ๆ จนธามได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ
ทว่าความวุ่นวายยังไม่จบเพียงเท่านั้น
เพราะระหว่างที่ทุกคนกำลังหัวเราะกับความคิดเห็นใต้คลิป เปากลับเลื่อนไปเจออะไรบางอย่างเข้า
“เดี๋ยว ๆ ๆ!”
“อะไรอีก” หมิงถาม
“มีคนเอาคลิปเฮียไปตัดต่อ!”
ฉินรีบชะโงกหน้าเข้าไปดู
บนหน้าจอปรากฏวิดีโอสั้น ๆ ความยาวไม่ถึงสิบวินาที
เป็นภาพธามกำลังถอดหัวสิงโตออกจากตัว
แต่คราวนี้มีการปรับภาพให้ช้าลงเล็กน้อย พร้อมใส่เพลงรักหวานซึ้งประกอบ
จังหวะที่ธามเงยหน้าขึ้นมองกล้องถูกเล่นซ้ำถึงสามรอบ
ก่อนจะตัดเข้าภาพกล้ามท้องที่โผล่พ้นชายเสื้อ
แล้วจบด้วยตัวหนังสือขนาดใหญ่กลางหน้าจอ
พี่คะ หนูพร้อมเป็นแฟนพี่แล้วค่ะ!
ความเงียบปกคลุมโรงซ้อมไปชั่วขณะ
ก่อนที่เปาจะระเบิดหัวเราะออกมาเป็นคนแรก
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! เฮีย!”
ตงถึงกับยกมือกุมหน้าผาก
“ไอ้เหี้ย ใครมันทำวะเนี่ย!”
หมิงหัวเราะจนไหล่สั่น ส่วนเจินต้องรีบหันหน้าหนีเพราะกลั้นขำไม่อยู่
ฉินเองก็หัวเราะจนแทบยืนไม่ไหว
“โอ๊ย! เฮียธาม!”
เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นอย่างเริ่มหมดความอดทน
“อะไรอีก!”
“เฮียเป็นไวรัลแล้ว!”
“กูไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น!”
“เป็นจริง ๆ เฮีย!” เปารีบยืนยัน “มีคนตัดคลิปเฮียลงอีกเพียบเลย!”
ธามวางอุปกรณ์ในมือลงช้า ๆ
ก่อนเดินตรงเข้ามาหากลุ่มคนที่กำลังหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
“ไหน”
เปารีบยื่นโทรศัพท์ให้
ธามรับมาดู
ภาพตัวเองกำลังถอดหัวสิงโตปรากฏอยู่บนหน้าจอ พร้อมเพลงประกอบที่เจ้าตัวไม่เคยได้ยินมาก่อน
ชายหนุ่มมองอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนขมวดคิ้ว
“นี่มันอะไร”
“แฟนคลับเฮียไง!” เปาตอบกลั้วหัวเราะ
“แล้วทำไมต้องทำให้กูเดินช้า”
“เขาเรียกสโลว์โมชั่นเฮีย!”
“แล้วเพลง?”
“เพลงรัก!”
ธามเงียบไป
ก่อนค่อย ๆ หันมามองฉิน
เด็กหนุ่มที่เมื่อครู่ยังหัวเราะจนตัวงอรีบยืดตัวตรงทันที
“ครับเฮีย”
“มึงเป็นคนลงคลิปใช่ไหม”
“อื้อ”
“แล้วทำไมมีภาพกูถอดหัวสิงโตด้วย”
ฉินกะพริบตาปริบ ๆ
“ก็... มันเป็นภาพเบื้องหลังไงเฮีย”
“แล้วท้องกูล่ะ”
“...”
เปาหลุดหัวเราะพรืด
ฉินเม้มปากกลั้นยิ้ม ก่อนตอบเสียงอ่อย
“มันติดมาเองอะ”
ธามมองหน้าเด็กหนุ่มนิ่ง ๆ
“ติดมาเอง?”
“อื้อ”
“กล้องมึงเดินไปถ่ายเองเหรอ”
คราวนี้เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกันทั้งโรงซ้อม
ฉินถึงกับยกมือปิดหน้า
“เฮีย!”
ธามถอนหายใจ ก่อนส่งโทรศัพท์คืนให้เปา
“ลบคลิปที่เห็นท้องกูออก”
“เฮีย!” ฉินร้องขึ้นทันที “แต่คนดูเยอะแล้วนะ!”
“กูไม่ได้อยากให้ใครมาดูท้องกู”
“แต่เขาชอบกันอะ!”
“กูไม่สน”
ฉินเม้มปาก ก่อนค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้
“งั้น... ฉินขอโทษ”
ธามชะงักไปนิดหนึ่ง
เด็กหนุ่มเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นกว่าเดิม
“ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้จริง ๆ ตอนตัดคลิปก็เห็นว่าภาพมันสวยดี เลยเก็บไว้ ไม่คิดว่าจะมีคนเอาไปตัดต่อกันเยอะขนาดนี้”
ธามมองคนตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“คราวหลังจะลงอะไรก็ให้กูดูก่อน”
“อื้อ ได้เลย”
“แล้วก็ไม่ต้องถ่ายตอนกูเปลี่ยนชุดอีก”
“ครับ!”
ธามพยักหน้ารับ ก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังมุมเก็บอุปกรณ์
ฉินมองตามแผ่นหลังกว้างอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะก้มลงมองโทรศัพท์ในมืออีกครั้ง
ยอดรับชมยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
และดูเหมือนจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่าย ๆ
“ฉิน”
เสียงเปาดังขึ้นข้างหู
“หืม?”
“นายว่าเฮียเฟยรู้ตัวไหมว่าตัวเองหล่อ”
ฉินเหลือบมองไปทางธามที่กำลังก้มหน้าจัดอุปกรณ์อยู่ ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ
“ไม่น่ารู้”
“เราก็ว่า”
เปาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ก่อนเลื่อนดูความคิดเห็นอีกครั้ง
“แต่ตอนนี้คนอื่นเขารู้กันหมดแล้วว่ะ”
ฉินหัวเราะออกมาเบา ๆ
ก่อนมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นอีกครั้ง
ก็นั่นน่ะสิ
เขาอุตส่าห์ทำคลิปนำเสนอวัฒนธรรมชุมชนร่วมสมัย ตั้งใจถ่ายทั้งศาลเจ้า ตลาดเก่า และการเชิดสิงโตแทบตาย
สุดท้ายคนกลับจำได้แต่กล้ามท้องของเฮียธาม
แล้วอย่างนี้อาจารย์จะให้คะแนนเขาตรงไหนกันล่ะเนี่ย!
TBC.
โบ๊ะบ๊ะมาก ฉินเอ้ยย!!
เฮียธามกลายเป็นขวัญใจของสาว ๆ ไปซะแล้ว
แล้วประเด็น คือ ฉินไม่่มีอาการหงุดหงิด ที่เห็นเฮียธามเป็นไวรัลด้วยนะ กลับเห็นดีเห็นงาม ไปกับกลุ่มแฟนคลับ เฮียธามเลยไม่พอใจหรือเปล่า สนุกมากครับ โอ้ แล้วจะยังไงละนั่น
รอตามต่ออย่างจดจ่อ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆนะครับ
หน้า:
[1]