หมอครับ รับอะไรดี - ตอนที่ 0
หมอครับ รับอะไรดีบางคนกลับบ้านหลังเลิกงาน
บางคนกลับคอนโด
บางคนกลับไปหาครอบครัว
แต่สำหรับ ‘ธาม’ หมอวัยสามสิบที่ชีวิตแทบทั้งหมดถูกทิ้งไว้ตามทางเดินของโรงพยาบาล คำว่า กลับ ดูจะเป็นคำที่ไกลตัวขึ้นทุกวัน
จนกระทั่งคืนหนึ่ง—
21:57 น.
สามนาทีก่อนร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่งจะปิด
เขาผลักประตูเข้าไปพร้อมความหิว ความเหนื่อย และความตั้งใจเพียงอย่างเดียวว่า ขออะไรกินสักจานก่อนกลับไปใช้ชีวิตเดิมในวันพรุ่งนี้
สิ่งที่ได้รับกลับมา คือคำต้อนรับจากเจ้าของร้านที่ชื่อ ‘เหนือ’
“ครัวปิดแล้วครับ”
ฟังดูเหมือนเป็นการพบกันที่ไม่น่าประทับใจเท่าไร
ถ้าหลังจากนั้นเหนือไม่ได้ถามขึ้นมาอีกประโยคว่า—
“กินกะเพราไหม”
อาหารหนึ่งจาน
แกงจืดหนึ่งถ้วย
และโต๊ะหมายเลข 7 ที่ธามเลือกนั่งโดยบังเอิญ
ไม่มีใครรู้เลยว่าเรื่องธรรมดาในคืนนั้น จะค่อย ๆ เปลี่ยนร้าน ‘บ้านเหนือ’ ให้กลายเป็นสถานที่ที่หมอคนหนึ่งอยากกลับมาหลังเลิกเวร
จากหนึ่งคืน เป็นสองคืน
จากลูกค้าขาจร กลายเป็นลูกค้าประจำ
จาก “คุณ–ผม” กลายเป็น “มึง–กู”
จากคำถามว่า
“วันนี้จะกินอะไร”
ค่อย ๆ กลายเป็น
“วันนี้จะมาไหม”
และจากคนแปลกหน้าสองคน ก็เริ่มกลายเป็นใครบางคนที่ต่างฝ่ายต่างเผลอรอโดยไม่รู้ตัว
แต่หลังรอยยิ้มและคำพูดกวน ๆ ของเหนือ มีอดีตบางอย่างที่ทำให้เขาไม่เคยยอมเดินออกจากร้านนี้ไปไหนไกล
ส่วนธามเองก็มีชีวิตอีกด้านที่เต็มไปด้วยเวร งาน คนไข้ ความคาดหวัง และอนาคตที่ยังไม่รู้ว่าจะพาเขาไปอยู่ที่ไหน
คนหนึ่งเหมือนหยุดชีวิตตัวเองเอาไว้กับอดีต
อีกคนกำลังวิ่งตามอนาคตจนแทบไม่มีเวลาใช้ชีวิตในวันนี้
พวกเขาไม่น่าจะเดินไปด้วยกันได้เลย
แต่บางทีความรักอาจไม่ได้เริ่มต้นจากคำว่า “ชอบ”
มันอาจเริ่มจากการจำได้ว่าอีกคนกินอะไร
จากการเปิดเตาให้ทั้งที่ครัวปิดแล้ว
จากข้อความสั้น ๆ ว่า ถึงแล้ว
จากเก้าอี้ตัวหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร พนักงานทั้งร้านถึงเริ่มไม่ยอมยกมันขึ้นเก็บก่อนสี่ทุ่ม
และจากใครคนหนึ่งที่พูดว่า—
“ถ้ามาหลังสี่ทุ่มก็ทัก”
เพราะบางครั้ง สิ่งที่คนเหนื่อยที่สุดต้องการหลังจบวัน
อาจไม่ใช่อาหารที่ดีที่สุด
แต่อาจเป็นสถานที่สักแห่ง
ที่เมื่อเปิดประตูเข้าไปแล้วจะมีใครสักคนเงยหน้าขึ้นมาถามว่า—
“หมอครับ รับอะไรดี”
เรื่องราวของร้านอาหารหนึ่งร้าน
โรงพยาบาลหนึ่งแห่ง
โต๊ะหมายเลข 7
สี่ความสัมพันธ์
บาดแผลที่แต่ละคนยังเก็บเอาไว้
และคนแปลกหน้าที่กำลังค่อย ๆ กลายเป็น ‘บ้าน’ ของกันและกัน
เพราะสุดท้ายแล้ว—
ครอบครัว อาจไม่จำเป็นต้องมีสายเลือดเดียวกัน
และคำว่า บ้าน
ก็อาจไม่ใช่สถานที่เสมอไป
หมอครับ รับอะไรดี
โดย Seradol รอตอนต่อไป รอติดตามตอนต่อไปครับ รอติดตามครับ ขอบคุณ หมอครับ รับหรือรุกดี เอ้ย รับอะไรดี น่าติดตามมากๆ 5555 ติดตามครับ ชอบตั้งแต่เรื่องเก่าขอตามอ่านไปเรื่ิอย ๆ ครับ รอติดตามต่อเลยครับ น่าสนใจมาก ๆ เลย ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ รอตามครับ น่าสนใจมาก ติดตามครับ
หน้า:
[1]